장음표시 사용
161쪽
homines ita sentire de ovibus Pastoribus Orthodoxis: qua doquidem etiam par Jus tribuunt Haereticis & Orthodoxis. a. Docent, Ecclesiam etsi non erret in decreto Synodico , sed recte ex verbo Dei judicet ue jus non habere errantibus silentium imponendi. Ita enim p. I33. Ecclesia itaque etiam si credat ac pro certo habeat se in eo quod decernit non errare, imo etiam contingat ut in eo non erret, jus Hi sumere non debet aliis jubenduatque imperandi ut id verum esse credant ιε auisilentium impone di, siserie judicio isti acquiescere per conserientiam non possint. Permittendum igitur est Haereticis', ut libere venena sua spargandEt hoc est quod hi homines volunt in toto opere Vindiciarum
3. Docent etiam omnes. eos esse tolerandos qui non acceptant vera dogmata controversa, modo profiteantur se cred
re verbis Scripturae prout jacent, atque suam cuique interpretationem liberam elle relinquendam. Credere autem verbis Scripturae prout Jacent, vocant illi acquieseere decisioni in verbo Dei factae. Ita enina P. I 33. improbant Orthodoxarum S nodorum praecisam quam sic vocant decisionem, qua fit ut pars altera etiam si acquiescat in deci ne prout ilia in verbo De acta es, ct non exiguam Synodi partem faciat aut facere pol sitsi admittatur ad Duodum, praesi se damnetur se a toleranti a omni excludatar. Et clarius, cum dixissem ego, Synodum orthodoxam ipsam per se non decidere, sed Deum antea litem in verbo suo decidisse: respondent illi p. 13 . i inquisi Dem de it, cur ita ni isti no acquiescitur ' Cur non tolerantur qui isti decisioni aequiescere para-iisunt' An verbum Dei non sufficit ad controυersae dec ouem' an satis clarum non est ' Si utrumque, quid decisione novi um est 'Clari stime ibidem : Denique cum verbum Dei sensum divinum c .
expresserit, ut interpretatione opus habeat, cur non relinquitur sua cuique libera interpretatio ' Au existimamus verba nostra clariora esse quam ipsum verbum Dei Z injuriam facimin atrocem verbo Dei,
162쪽
cordiam aleremus, caententi utrinque tua de quae in te bo Dei factas , ct relinquentes si anu cuique interpretationem liberam 'Et p. t i. dicunt tuti am essesare esse continere intra Scripturae x locutiones se Spiritus s. formulas, neque cuiquam milestiani
creari debere, qui intra eas continere se paratum esse ostendit. Vides , optime Lector, hos homines nescire quid respondere debuerint veritati isti a me propositae & modo commemoratae. Hoc enim ipsiim quod nos volumus; nimirum dicimus,
quia dogma controversum a Synodo orthodoxa cxverbo Dei propositum in verbo Dei continetur, adeoque ab ipse Deo lis decisa est; hinc, inquam, disinus acquiescendum esse isti decisioni; tolerandos esse seu potius pro verae & Orthodoxae Ecclesiae membris habendos, qui isti decisioni acquiscere parati sunt: verbum Dei sufficere ad decisionem, nec opus esse alia aut nova decisione. Sed hi homines perpetuo ludunt Sophiomatis & fraudibus, ut malam & deploratam causem suam quovis inodo incrustent. Quid enim Z anne illi qui verum dogma controversum ab ipso Deo decisum, hoc est quod in verbo Dei continetur seu secundum Scripturas est, ut Apostoli phrasi utar, non acceptare volunt, decisioni isti acquiescunt Z Aut antalis decisio Synodi Orthodoxae quae ab ipso verbo Dei facta est, est decisio nova t . Unde patet iam quid hi homines habeant pro decisione Deo ipse in verbo facta: nimirum verba Ecripturae proue j
cent, re quae nemo negat: quemadmodum contra non habent
dogmata ea pro talibus quae ab ipse Deo decisa sint quando eano in terminis proposita sunt m Scriptura. Sic v. g. his simulatoribus Antiirinitariis est decisio a Deo ipso in verbo ejus facta liqc; Iese Christus es Deus: non autem haec, Iesus Christus habet naturam divinam. item haec, Iesus Christus es filius Dei is non autem haec; Iesin Christi est entiae eiusdem cumseo Patre, seu ab aeterno exsubstanetia Patris genitus. item haec, Deus est Pater, Aliud, Ss ritus S. non autem haec; In v esentia divina tres persona, Pa-
163쪽
ter, Filius, Spiritus S. Hanc esse intimam & arcanam hactenus quidem mentem eorum patet manifestissime ex verbis allega
tis. Concilient jam haec si possunt, cum eo quod dicunt in Vin-
diciis suis, dogmata controversa necessaria per evidentem consequentiarn e Scriptura educi; N. talia pro neces artis habenda esse: item, libertatem prophetandi esse permittendam tautum circa dogmata controversa non necessaria. Hic cnim expresse dicunt contentos nos utrinque e se debere deUsione ista quae in verbo
Dei fum ei Ge relinquere seuam cuique interpretationem liberam. item: Cum verbum Dei sensum divinum sic expresierit . ut inte pretatione opus habeat, cur non reli uisur hya cuique libera inte pretatio 8 An existimemus verba nostra clariora siste, quam ipsum oerbum Dei ἰ injuriam facimin atrocem verbo Dei si id credimus. Dicere non postulit hac sua hypothes stante; id etiam esse ver- . bum Dei seu a Deo decisum, quod est dogma verum controversum necessarium. Hoc, inquam, dicere non possunt. Nam verum dogma controversum seu necessarium illud sit, seu non necessarium, est interpretatio vera seu sensus verus verbi divinie Scriptura elicitus Per necessariam seu verissimam consequentiam. Iam autem illi hic expresse contradistinguunt verbum Dei, item decisionem ab ipso Deo facIam, item Scripturae lorationes Cr Spiritus S. formulas ab interpretatione illius; prout etiam in Apologia contradistinguunt dogmata quaecunque controversa a puris putis verbis Scripturae. Ita enim Exam. Cens praefat. l. s. a. surd ergo Concludendum certe est Remonstrantes de formulis istis loqui, quae versantur circa dogmata non praecise credis necessaria quaeque inter Christian controvos , ac proinde aliis quam Scripturae puris putis verbis concepta siunt. Unde ctiam manifestum est, quam hi homines orbi illudant, cum volunt jam videli agnoscere dogmata quaedam controversa pro Necessariis ad salutem. Suru enim Arminianis dogmata illa controversa Necessaria talia quae ab ipso Deo deci a non sunt. Quae- se quo loco aestimanda sunt talia dogmata Z Sedin hac re con-
164쪽
venienter loquuntur aliis suis hypothesibus circa doctrinam de Necessariis expositam a nobis capite primo hujus libri secundi; speciatim illi, qua statuunt ea non esse credenda certitudine divina sed tantum humana M. s. Porro tantum abest, ur eos qui non acquiescunt decisioni Synodicae orthodoxae & ex verbo Dei factae pro Haereticis aut Schismaticis habeant quibus silentium inponendum sit, ut contra doceant, Synodos, quae silentium imponunt iis qui dogmata vera controversa a Synodo ex verbo Dei proposita reliciunt eo praetextu quod puris putis verbis Scripturae adhaerere velint, esse nihil aliud quam conciliabula factiosorum hominum , qui res suas facere volunt; item, tunc verbum Dei es te merum praetextum: item,eos omnes qui ita agunt, Schismatum ac dissidiorum omnium in Ecclesia auctores esse, & Tyran nidem humanae auctoritatis introducere. Sic enim P. IJ . cum dixissent, contentos utrinque homines esse debere decisione ista quae in verbo Dei facta est, es relinquere suam cuique interpretationem liberam, &conquesti essent de praxi contraria non sine insigni & petulantissima calumnia adversus Ecclesiam Orthodoxam veterem & modernam, cui imputant, quod Haeretici &Schismatici faciunt, addunt: Damdiu idsiet, pax non erit, se Synodi nisi ini 70ncretismi erunt, conciliabula factiosorum hominum, qui decidere controversas volunt, non tam ut veritati ex conscientiarum tranqui stat; consulatur, quam quia externa ct mundanae quietis arsecuritatis eorum intereis, ut decIdantur, atque ita litium sinis Kat quovis modo. Verbum Dei, praetenditur, sed alia mundana σ carnaba in cauo sunt. Item p. iii. Cum dixissent iurissimum esse stare se se continere intra Scripturae locutiones, ct Spiritus S. formulaου, neque cuiquam molestiam creari debere, qui intra eas continere separatum esse ostendit; addunt: eos qui aliter agunt Criuia locutione non sunt contenti, Schisematum ae dis idiorum. omnium in Ecclesia auciores esse. Remonstrantes alia arcyna non habent circa phrasiologias. Si quae medelius elephantina promusici se
165쪽
vides Lector quam pulcrum me hi homines faciant odor tur, ea nonsent ex Remonstrantium ossicina. Sibi imputet, qui sub ista phrasium Scriptura non contentarum usurpatione Tyrannidem humanae auctoritatis in Ecclesiam Dei introductam vult sub concor diae velamento es obtentu pacis. Quibus omnibus an non hi insolentissimi de incomparabilis petulantiae homines condemnant totam veterem &, modernam Ecclesiam Orthodoxam ob decisiones factas contra Antiirinitarios & absolvunt eos Haereticos tanquam injuste condemnatos t Hi enim profitebantur se velle stare intra locutiones S formulas Scripturae, ac . clamabant non secus atque hi rminiani orthodoxos cati funesse omnium turbarum ac dissidiorum quod vocibus ἀκάgoi:
h. e. in Scriptura non contentis uterentur; ut notum est ex antiquitate Ecclesiastica; quo etiam praetextu Constantium & V lentem ad gravissimas persecutiones suseipiendas contra. O thodoxos impulerunt. 6. Denique in genere de omnibus Synodis quae non secundum praescriptum Arminianae factionis, quod parte prima A Can. lib. 2. cap. s. nec non in hoc ipso capite exposuimus, instituuntur, sed ita ut hactenus a tota vetere & moderna Ecclesia institutae siunt, dicunt ea esse conciliabula pertinacium Schil malicorum conventicula, Principum ac Magistratuum flagel- la & ad pacem ac tranquillitatem publicam perturbandam Syncretismos S consederationes persculosiores aperta conspiratione. Ita enim p. ILa. quia ego dixeram Synodos esse medium conservandae fidei & Religionis Christianae; respondent illi: Imo si istiusmodi S nodos intelligit, quales in hoc capite describit, tum profecto S)nodi non modo non sunt medium conse et an fidei cr Rellionis Christianae,sed contra conciliabula pertia nacium, schismaticorum conventicula, Principum ac Mapistratuum nigella, se ad pacem ac tranquillitatem publicam perturbandam
S icreti Aconsederationes ac consiorisIiones mutuae,quae tanto magis iunt me cuda , quanto periculosior est consederatio Religion pelori
166쪽
ς dis armata, quὸm aperta constratio eorum, qui sola vi ac violentiai muniti faciEime public avore destituunturior conscientias sti ha-i bent adυersis atque inimicas. En horrendam & Diabolicam ma-i litiam, qua insectantur omnes synodos veteres & modernas O , t doxas,quae se ad hominum horum turpissima circa Synodos, dogmata a nobis exposita & rejecta quod illi indicant his verbis quando dicunt: quales in boc capite deseribunt 2 non composuerunt nec unquam Component. Et hino manifestum fit,quam turpiter etiam in hac parte ab his hominibus Lutherani dec pii sint. His enim persuasum fuit, Arminianos Synodo soli Dor-dracenae male velle cunde factum ut etiam ex Lutheranis qui- dam calamum adversius eam strinxerint. Sed nunc videre poLsunt illi, quid hi homines in recessu habuerint: & percipere queunt,eos aeque male velle omnibus Synodis veteribus & modernis quae non ad praescriptum Libertinorum horum & simu latorum Anti trinitatiorum instituuntur; SI sic vident, se cum sitis Synodis omnibus quas ut approbant aut ipsi celebrarunt, tanquam factioses, sceleratos de pestilentissimos homines condemnatos ab hac sect4 esse. Ut autem unusquisque melius percipiat quo jure ita damnent omnes Synodos quae non pede quo illi volunt ambulant; revocet sibi in memoriam Lector aut re- Iegat dogmata quae illis objeci Arcan. par. I. lib. a. c. 6. quibus
uia coninarium sentio cuin omnibus Euangelicis; ideo dicunt ibi me Synodos in eo capite describere.
Arcana nova Arminianorum circa ministerium. . .
Verbi; ex cap. 7. Vindic. lib. 2.
167쪽
genera minintrorum Arminianorum, disntientium circa
doctrinam Praxin Padobaptismi.
a. T π Actenus in nulla Ecclesia quae Deum in tribus personis I A adorandum credit necessarium esse ad salutem, ad ministerium verbi admissi fuerunt qui negant Paedobaptismum Mnolunt baptizare infantes. At Arminiani fatentur inter se esse Pastores qui negant Pardobaptismum & nolunt infantes baptizaro. Ita enim cap. 7 p. I . Remonstraules censent nullam essestis gravem causa curseratressos qui P. Obaptisimum
nccessario in Ecclesia Iesu Christi necessitate seu praecepti seu medii
retinendum aut usurpandum esse non arbitrantur, intolerabiles in cortusuo censeant. item : uasi vero consequentia haec valeat, R mon'trantes propter istud unum caput sive istum Articulum in quo conveniunt fratres isti sui cum Anabaptistasno . putant eos damnam dos aut ex coetu suo excludendos esse, Ergo Anabaptistarum omni probaui. Unde patet, qui sint Pastores illi de quibus Apolon C. 23. fol. 2q8. a. b. loquuntur: Remonstrantes nullam esse causam vident, cur Pastores sit qui Padobaptismum per consilentiam usurpare non audent, o interim alios eum siu ex conscientiastu ex traditione , consuetudine vel recepto more usurpantes tolerare parati sunt, pro veris ac legi Limis Christi Pastoribus habendi non sint. Sunt enim illi Pastores inter ipsos Arminianos, ut patet exqoco est agato Vindiciarum, nec non ex actis conciliabuli cujusdam ipserum habiti anno i6r . Et nota est res incolis harum Provinciarum etiam ex experientia. Sed mihi propositum est, exteris quoque consulere, quibus talia ignota esse possunt. 2. Patet porro ex collatione loci istius vindiciarum cum Apologia; inter Arminianos esse tria' genera ministrorum dis sentientium, non solum circ doctrinam paedobaptismi, sed eta
iam circa praxin illius. Sunt enim ex iis quidam qui paedoba- ptisa m& usurpant & credunt; quidam qui cum usurpant quidem sed non credunt; denique alii qui eum nec usurpant
168쪽
L I B. II. P. VIII. mnec credunt. Verum me dicere. patet ex eo quod loco allegato Apol. dicunt. Primo enim inquiunt; acyroinde curpasIo- es tui; qui eum per conscientiam usurpare non audent, ecce te tium genus. pergunt: o interim alios eum. eu ex consectentia &c. usurpantes ecce primam speciem; nam conscientiam , ut vidi mus supra, de aniunt rationibus quas quis putat te in verbo Dei invenire. Pergunt; Ieu ex traditisue, consio Iudine vel rec pio more usurpantes: ecce secundam speciem. prima igitur spe- cies est eorum ministrorum Arminianorum qui Paedobaptis .mum ex conscientia usurpant; secunda eorum qui ex consuetudine eum, non autem ex conscientia usurpant: Tertia denique eorum qui eum per conseientiam non usurpant. Vide mihi & nosce vel ex hoc exemplo hanc sectam egregiam.
Arcana nova Arminianorum circa disciplinam Ecclesiasticam: ex cap. 8. Vindi C. lib. 2.
Docent: i. Haereticos non aserre aliud fuangelium, nec E angelizare aliud quid praeter id quod Aponioli fuangeliesrunt. Haereticos 'sum se irium amare. 2. Judicium S cclesiae contra eos quos Haereticos esse recte es' coni nienter verbo Dei judicatis non obstringere actu alios quam ipsi judicantei. 3. Haeresin ideo non esse corporali usto modo coercendam , quia Haeresis animi morbus sit.
q. Sos qui docent Hareticos usio corporali modo coercendos peccare in Legem naturae. s. Haereticos esse, in forte anathemate dignos, qui Antiirinitaris anathema dicunt. Ar-
mimani se ipsi separant a communione totius S cclesiae quae
169쪽
Deum in tribus personis adorat. 6. Tolerare Haereticos non esse tolerare haeresis,sed tollire. 7. Haereticum ideo probums, innocentem esse, quia non muli dedita opera errare ut aeternum pereat. 8. Imresim qua quu sin ructi το ea , - voluntarie errat ; accedere proxime ad purum putum errorem , si Haereticus illa probe di inculpate mi -
at. Armininiani docent communionem colendam cum
rum contra Resormatos omnes. Io. Arminianorum statuentium peccatum quoddam necessario iubarens sty tamen oluntarium ἀυτοκαοκοι&t circa quinque articulos.
1 Apite etiam octavo Vindiciarum starum lib. 2. c. 8. -- multa nobis cudunt nova dogmata contra communem consensum totius Ecclesiae. Primo enim docent : Haereticos
non afferre aliud Euangelium, aut Euangelizare aliud quid pi ter id quod Apostoli Euangeligarunt: item Haeretiuos Iesum Christum amare. Probaram ego Haereticis anathema dicenduesse ideo quia aliud Euangelium afferunt, item quia Dia. Iesum Christu non amant. Respondent illi p. i s. Putas an aliud Euangelium asserre aut Euangeli are aliud quid, praeter id quod Apo Poli Euangeli runt , haeresis eli' Et, An Dominum Iesum Chrilaum non amare, eis Haereticum esse ' raua vellecte alterum horum ex locis ictis et inces ' Haeretici Vi sibi anathema dicent, squid praeter i/ quod Evangeli tum eis ab Apostolis doceant aut defendant. Egregium vero argumentum ab opinione Haereticorum desum mi Israel sacrificare se non putabat Diabolis sed Deo; & ta- men Moses dicit, Sacrificarunt Diabolis non Deo. Deut. 32.37. Pergunt: Deinde quis unquam legit in Scripturis, eos quipraec pia Domi
170쪽
pra Domini Iessio icite amant custodire se vitam siuam ad ea accurate student componere, si orte eraeut in recte concipiendo hoc auti Io dogmate, dici nou amare Dominum Iesum Chrsum ' Contra inquit ipse Dominus Lesius Iob. Iq. 2I. ui tenet mandata mea, esseristat illa, is est qui diligit me. or v. 2 . ciui non diligit me is seer.
mones meos non er t. ct s. Iob. s. s. Haec est charatas Dei, ut mam data eius servemin. t Aliqueplura in eanden siententiam. Vides,
pie Lector, quorsum hi homines delabantur, qui ea quae Cliristus solis vere credentibus ac membris veris Ecclesiae suae tribuit, Haereticis tribuere audent. i. Docent judicium Ecclesiae contra eos quos Haereticos cC se recte dc verbo Dei convenienter pronunciat, non obstringere alios quam ipsos judicantes. Ita enim p. I p. dicunt certum esse Iudiciam Ecclesae secundum quod actum disciplinae exercet contra eos quos Haereticos esse recte se verbo Dei convenienter credit, etiamsi eos abducere eo nonphst ut se i os condemnent, aut condemnandos esse credant, non censeri a Remonstrantibus judicium, quod
alios quam ipsos illos judicantes actu obstringit, etiamsi omnes ad idem aut simile judicium faciendum obligentur. Vide vertiginem horum hominum: dicunt omnes alios obligari ad idem audicium faciendum, & tamen neminem ex omnibus illis aliis actu
obligari ad illud. Sed hi homines sophisticantur ambiguitate phraseos actu obligari.
3. Docent etiam: ideo Haeresin non esse corporali ulla ratione coercendam, quia Haeresis amimi morbus sit. Ita enim p. I 32. Deinde esto, Haereticisnt, quid coercitio illa facit ad haere- . . ' Haec animi morbus es. At poena corpus tangit. Secundum hoc axioma, peccatum nullum erit puniendum, quia peccatum omne animi morbus est. Nec effugient, si dicant: Etsi peccatum animi morbus sit, tamen ideo corpus puniri, quia corpore patratur peccatum, seu corpus animo inservit. Hoc, inquam, eos non liberat infamia doctrinae istius sitae. Nam etiam
corpus inservit isti animi morbo qui Haeresis est, ut patet ex o- q x mnibus