장음표시 사용
51쪽
liceat, si mos mereticos censeant. Cur enim illis minus licet quam et obis. Iudicium oestrum I ex votis et , non illis; ati eorum judicium Lex ipsi; eis non vobis: Par in parem non habet imperium. Similiter ratiocinantur in tQto suo maledicentissimo ac petulantissimo scripto. Ubi Lector videt, eos ut facilius imponere ipsi ASophisticari rectius possint, uti individua persona Viaetii, de qui tamen quaestio non est. Sed quaestio est de orthodoxo, quicunque illi tandem sit, aut cuicunq; tandem coetui aut sectae Orthodoxiam tribuere velis: nam de eo nunc non est disputandi locus. Et sic concidit omnis illa inanis Sophisticatio consistens in Coccysmo eorum de ridebo, aut medelio cum suis. Rusdem genetis est; quod dicunt,quemadmodum infra c.7. videbimus, si Sociniani impietatis accusentur ab eo qui veram sententiam contra ipses Socinianos tuetur is cum mereri ut ejus pietas pari suspicione gravetur. Item, unumquemque sibi fidem veram pari jure arrogare posse, ut patebit ex lib. 2. c. Io. Item quod dicunt ut suo loco videbimus; ideo in controyersijs h. e. quando quaestio est de sensit verbi divini, ad verbum Dei non esse confugiendum, quia verbum Dei sit controversiam. 3. Accedit his, quod quando dicitur Ecclesiam Orthodo-Xam, Veram aut puram non quovis modo sed ex verbo Dei d
cidere aut decidisse controversias has vel illas: dicunt illi: Ejusmodi Epitheta verae, Orthodoxae purae in Stulta amulata sunt qua
controversiae collo appenduntur, ut armillae maleficarum vindic. lib. 2. C. 6. p. Ia . Eodem modo de Synodis loquuntur, quando
dicitur decisionibus ex verbo Dei recte ab ea factis standum eL se, ibid. p. I so. Credit, inquiunt, Veribus,se tuto ita loquiposse, si
modo addat Θnodi vocabulo Epitheta Orthodoxae, verae purae,& Similia vocum malagmata, ac tandem neparum Reformat- videatur Ex verbo Dei. Hoc amuleto omnium argumentorum βρ-rum Pontisiciorum morbos curare se credit. Atqui ut hoc obiter
dicam ego nulli bi ab auctoritate humana argumentatus sui: sed tantum exposui quid ex utraque parte crederetur, hoc est quid ν ab Ec-
52쪽
ib Ecclesi quae Deum in tribus persenis adorat, quid contra 1
simulatoribus istis Anti trinitariis credatur: quorum Certe utrumque mihi licitum est. Ibidem; dicunt το Ex verbo Dei este tantum Cataplasma. Addit quidem, inquiunt, Subinde ex verbo Dei se Similia Cataplasmata verborum. Et quia dixeram, Syn dum habere potestatem decidendi controversias eo modo quoinde ab initio: in hunc usque diem illa: in Synodis legitimis ex merbo Dei decisae fuerunt; respondent illi p. Is i. has voces Ex verbo Dei esse additamentumstet laciniam Reformatoriam. Et lib. I. cap. 3. p. 23. dicunt me naper recurrere ad verbum Dei tanquam anus ad armillam. Atque hoc ere, inquiunt, ad quod Remonstraratum re n o potissimum resexit. Rerum uti anus ad ammiliam , ita illesemper recurrit ad oerbum Dei, tanquamsi cum deierbi divinisensu quaeritur, oc.
q. Hinc contendunt,quando non unicuique,qui dogma verum controversum ex verbo Dei propositum non acceptat eo praetextu quod velit stare inter formulas & locutiones Scripturae permittitur libertas sua; verbum Dei non esse nisi merum praetextum,ut videbimus lib. 2. c. 6. g. s. item, Quod Necessaria controversa qualia dari negabant in Apologia sua) nunc in vindi-chs talia Arminianis sunt, quae videntur alicui csse Necessaria. item sufficere ad hoc ut quis aliquem pro Haeretico habeat, si credat de persuasus sit, dogma aliquod de quo quaestio est non exstare in Scriptura nec λ nec per evidentem consequentiam ut videbimus eodem libro C. I. g. I o. item quod docent Haeresin simplicem esse fictionem potius Theologicam quam rem ut patebit ex eodem lib. c. q. g. 13. item quod qstando aliquis hominem fanaticum, aut qui factioni aliisve nefarijs moliaminibus praetendit Religionem, & ex ea ludos sibi facit, Neb lonem vocat squo certe nomine talem hominem dignum esse. nemo pius nefaritὶ dicunt illud non esse nisi fictum nomen. quod minus facile retorqueri possit in dicentem, quar ab eo torquetur in alium. Dixeram ego per doctrinam Arminiano- Aa 3 rum.
53쪽
rum, qua eripiunt Magistratui potestatem in conventicula Harareticorum, surii ci Magistratum lubidini & arbitrio uniuscujus que nebulonis, Haeretici, fanatici &c. in quo censu ego Arminianos ne verbulo quidem Comprehenderam, ut unusquisque locum inspiciens Arcan. lib. 2. c. 9. deprehendet. Illi incredibili cum petulantia respondent lib. 2. Vind. c. s. p. I 66. ω reprehendunt me eo nomine dicentes: Nomina sa, Nebulones,
Haeretici, fanatici sunt horrenda se quae ubique diibrat VHelim is omnes a se dissentientes. Quod fallistrive dicunt Arminiani more
suo consueto, utpote qui conscientiae. veritati & pietati nuncium omnino miscre: ut patet ex omnibus quae antehac de iis diximus & in futurum praesertim parte quarta Arcanorum V rissime coram Deo S Sanctis Angelis ejus atque tota Ecalesia Christiana ostendetur. Me quod attinet ego neminem cujus cunque sectae aut coetus hominem nebulonem ullibi vocavi; tantum abest ut ubique & omnes a me dissentientes sic vocarim. Sed illis ita calumniari me placet ut eo praetextu in me &omnes Resormatos petulanter debacchari possint. prout hic faciunt. Etenim pergunt: Videat annon eadem itaque nomenclatura dignos sc faciat, omnes istos fratres ac jam plero que S)m-nystin uos, qui ante θnodi Nationalis indictionem segreges coetus
contra legitimorum seuorum Mansratuum edicta contra omne jus ac fas institutos hoc solo nomine licitos ac necessarios esse clamabanto c. Et vos, Patriae proceres,s Vedesio cum suispublicum Religionis suae ac privatum exercitium interdictam iretis squod ut cnunquam Deus sirit in annon repente inter istos etiam nebulones conspiceretur' se forte Dux gregis ' Nebulonem seriose negaret, neque ego Urmo; h. e. non totidem literis S svllabis dico : haec enim Arminiano tum saepissime mens est, quando dicunt se aliquid non assirmare, non asserere; etiamsi & animo suo id credant &alijs verbis id dicant,& denique contrarium nulli bi doceant dicantua ut mox infra suo loco patebit Sed lor tantum Vocabulo
utor, ut medelius di sat, id non nisi Atam ac Thologo indignum
54쪽
e ocabulum esse, quod non minus acile in ipsum retorqueri potes Aquam ab ipso petulanter fere torquetur in quosvis alios. Sic igitur si cundum hos homines, pius ille & illustris vir Beroensis sub Iuliano Apostata nebulonis nomen merebatur vicissim, quia Obnegocium Religionis h. e. Apostasiam a Religione Christiana
filium suum es nebulonem vocavit in mensa Iuliani impe- T .is. ratoris ut apud Theodoritum videre est. Sic Eusebius secun 3 - λ
dum hos homines nebulonis nomen vicissim meretur, quia si mulatores in negocio Religionis quos Constantinus M. in aula EMAE . sua habebat nebulones vocat. Igitur apparet quae de Calvino, Bera & aliis Ecclesiae Luminibus qui libros contra Hebulonem, ore. quosdam suos inscripsere, hi homines judicent. Caeterum quod ibi dicunt, tauod Deus nunquam sirit; mera hypocrisis est. Nam eos revera moliri oppressionem & ruinam Reformatorum, luce clarius meridiana patet ex Parte Secunda Arcan. lib. primo. His omnibus addatur, quod dicunt in Apologia ut ante hac a nobis ostensum, Haereticos lupo egraves nouesse nisi odiosa nomina. item Sciri non posse hodie quis sit Haereti-
μου prout ea vox communiter speciatim a Reformatis sumitur. Jam unicuique dijudicandum relinquo, an non hi homines& simulatores Sociniani hac agendi ratione ludibrio exponant totam Religionem Christianain ; animis hominum excutiant, quantum in ipsis est,amorem ac studium omne veritatis divinae quae ab Haereticis oppugnatur; & contra profanitate imbuant mentes alioqui natura nimis quam ad impietatem proclives; denique annon doceant homines eludere omnia consilia sana, monita, jussa, exhortationes, reprehensiones, quae aut in Politia a Magistratibus, in aula aut curia a Consiliari)s, in Ecclesia adocentibus, in Oeconomia a Parentibus circa res Religionis proficisci possunt. Exemplum sumam obvium & cuivis intelligibile. Princeps aut privatus aliquis moriens Testamento jubet ut filius haeres matrimonio sibi jungat partem non infid
lem aut Haereticam, sed fidelem re Ecclesiae orthodoxae seu v
55쪽
rae addictam. Fideles consiliarij & amici ideiri suadent succensori filio post mortem Patris. Sed ecce jam hominem Spiritu
Arminiano & Libertino imbutum; qui a paterna voluntate Filium abducturus; Parcns tuus, inquiet, jussit ut ne duceres Haereticam. Bene habet. Videndum est igitur etiam atque etiam quis sit Haereticus. Tu habes hos tales verbi gratia Socinianos pro Haereticis, sed illi vicissim te habent pro Haeretico. Dicis te orthodoxum esse; illi negant, &te putant Haereticum esse. Inquies: eos injuria ita aestimare; te autem jure ita censere. At
quo Judice; Non prosecto te )udice, qui Judicium in fallibile non habes. An judice verbo Dei t At illud controversum est. Quod si filius replicet Spiritui Arminiano, istas controversias ob quas talis coetus pro Haeretico habeatur decisas dudum esse ab Ecclesia orthodoxa seu vera ex verbo Dei: respondet Spiritus Arminianus; has voces Ecclesiae orthodoxae, verae, purae, . esse stulta amuleta quae controversiae collo appenduntur ut a
millae maleficarum seu veneficarum. Si alter dicat; non ita petulanter, profane & improbe de re tanti momenti loquendum esse; nam istas controversias decisas ab Ecclesia orthodoxa esse non quovis modo; sed ex ipso verbo Dei: ibi tum regerit Spiritus Arminianus, το ex verbo Dei: esse nihil aliud quam muletum, quam cataplasma, quam laciniam Reformatoriam. Si alter ili stet, non ita loquendum esse de controversijs recte ex verbo Dei decisis; replicat ille, tu semper recurris ad verbum Dei uti anus ad armillam. Eadem ratio est, si parens exhortetur filium ut utatur amicis, consiliarijs Orthodoxis ; ut persistat constanter in vera Religione; & caveat sibi a contagio H. reseos&c. Hic fructus cst egregiae hujus Theologiae Armunianae, quae hoc agit ut omnem affectum omne studium Reli gionis ex hominum animis excutiat, non nisi solo nomine S inani umbra relicta. Nec praetexere possunt Arminiani, se hoc facere ut nobis eripiant Pontificium istum modum agendi, quo Ecclesiae jus definiendi tribuimus ex plenitudino potestatis
56쪽
statis, ut ipsi quidem dicunt hic cap. a. p. i γ. Nam praeter quam quod haec mera calumnia est qua nobis id impingunt quod in
mentem nunquam nobis venit, nec unquam a nobis fit; ctiam nequaquam decet tali ratione Pontificium istum modum agendi oppugnate, quae nullo fundamento nixa est & omnem Religionem in dubio atque ancipiti constituit. Et profeci, si Euangelici eo modo contra Pontificios agerent; actum esset de causa ipsorum, x triumphos duceret Ecclesia Romanensis. Falsissimum etiam e Haereticos posse se pari jure Ecclesiam Christianam vocare, quo Orthodoxa Ecclesia sic vocatur. Nam multum inrerest inter jus Ecclesiae, & licentiam Haereticorum. qui non possunt Ecclesia Christiana dici nisi v νυμως & abusive, quemadmodum homo pirius homo dicitur. Unde Haeretici extra Ecclesiam esse dicantur ab Irengo, οὶ ε . D:sας αἰ- ρεδικοι haretici qui extra Ecclesiam sunt apud Eusebium lib. s. hist. Ecl. c. a 9. Falsissimum quoque est, Epithetum hoc quo Ecclesia aut Synodus dicitur Orthodoxa, vera, pura, esse stulta amuleta &tanquam armillas maleficarum; item quando dicitur Ecclesiam ex verbo Dei decidere id esse tantum laciniam Reformatoriam; α eum qui ad verbum Dei subindo recurrit, recurr ead id veluti anus ad armillam subinde recurrit. Etenim est qua dam Ecclesia, quaedam Synodus, quaedam decisio cui revera competunt Epitheta & attributa ista; quae per consequens stulta amuleia dc armillae veneficarum non sunt. Quod quia veriosimum est, adeo ut ipsi negare id non possint; hinc patet Sophisticum, illusorium, ac protervum esse istu modum disputat di quo ubique fere in vindiciis suis utuntur, dum loco Ecclesiae verse & Orthodoxae quaecunque tandem illa silinam de eo nonia quaestio est sibi deligunt, ut paulo ante diximus, Hedelium, aut Verilium cum suis, ut loqui solent, de quo tamen etiam quaestio
non est , id quod faciunt quo impietatem suam specie aliqua
incrustare ac fucum facere' incauto atque imperito Lectori
possint , idem facturi si Lutheranus aliquis Theologus ea im-
57쪽
pia dogmata ipsis o ecisset, quae a me in parte prima Arcanorum ipsis objecta fuere. Absque quo misero & ineptissimo Sophismate suisset, nihil habuissent, quod respondere potuissent,& vindiciae ipsorum valde in angustum, hoc est, pauca folia r dactae fui sient. s. Porro capite eodem primo libri primi Vindic. haud obseure
fatentur se in secta sua tolerareLibertinos, seu eos qui nec Reso matae,nec Lutheranae, nec Pontificiae Religioni aut ulli alii sectae Christiani nominis sive ulli parti in controves sis dogmatis a Ldicti sunt; ita enim p. i6. quia ego dixeran Ecclesiam Christianam habere tales pro Atheis, dc causam rei attuleram quae certissima ac verissima est: Respondent illi inter alias nugas: Sed haec aequitas invisa eis Christiano Vedebo cui Atheus in novo se in-a dito cognomento quicunque de controversiis in Christiana Religione dogmati, non statuit quicquam in alteram partem, sese Iae alicui nomen non dat, atque ita in partes non abit. o c. Ais modo Lib,-tinus sis, ideII, si non accedas aut dedas te in aliquam nectam quae controversas decidit licet pessime, in secundo gradu medelit es itheus, etiamsi caetera probissimus si Cr conscientiae tuae inter e j ces, quod Uerius, ineas, paratu interim qui eos qui a damnationibus aliorum se continent. Ubi Arminiani per eos qui a damn tionibus aliorum se continent, intelligunt se ipsos; utpote qui
primo neminem damnant ob ulla dogmata controversa inter Christianos prout infra patebit, modo toleret dissentientes &' credat Haereticos speciatim Antiirinitarios nullo modo coerce- dos esse: deinde docent in his vindiciis suis, sufficere ut quis credat Scripturae prout jacet, etsi non acceptet dogmata vera controve sa,ac tolerandos esse tales in Ecclesia,& summe damnant eos qui aliter sentiunt, ut manifestum fiet libro secundo
capite sexto. 6. Insuper habent Libertinos seu Atheos tales pro hominiabus probissimis : ut patet ex ultiesis verbis modo ex pag. I6. a
me allegatis; etiamsi inquiunt, caetera ob simu sit drc. Imo h 'ent
58쪽
bent eos pro hominibus piissimis. ita enim p. I . eos quos ego Libertinos & Atheos dixeram sequutus receptum in Ecclesia modum loquendi, illi describunt ut dicant talem hominem Religionem Christianam pro vera Religione amplecti se ad eam salutis aeternae consequendae causa, fidem ac vitam suam totam componere. Id quod allegasse, ut & reliqua ipsorum Arcana dogmata fere omnia, est refutasse.
Arcana nova Arminianorum de auctoritate verbi divini, ex capite secundo vindiciarum.
r. Haereticos quisic communiter iocantur Jeciatim Antitri nitarios sive Socinianos non obligari ad deponendum errorem smmseu conficientiam suam erroneam . adeoque nou
peccare haeresibus sit r. 2 ec per consequens opus habere remissione quantum adiltas attinet.Culpabilis seu vincibilis item invincibilis ignorantia mel error quis sit Arminianust
r. . Redidit hactenus ex verbo Dei tota Ecclesia, quae. Deum in tribus personis adorat, Antiirinitariorum speciatim Socinianorum dogmata quibus statuunt Chri Eum nouesse Deum ab aeterno, imo Chripum nunquam habuisse nee etiamnum habere natisam divinam sed tantum humanam: Eum non emtitisse antequam nasceretur ex Maria virgine, Esse horendas haereses, & blasphemias Turcicas ac Iudaicas; adeoque gravissime peccare H reticos tales, & teneri deponere blasphemias atque errores suos, se roneam conscientiam suam. At Arminiani sentiunt ac doc Jςreticos qui communinites sic vocantur ab Orthodoxis, sipeciatim Socinianos seu Samosatenianos, non teneri deponere couscientiam suam erronem. Ita enim B a a capite
59쪽
capite secundo libri primi vindiciarum p. 18. Aliud est ob gari
ad erroneam consilentiam deZonendum, cum videlicet error culpab D ct oincibilis ejis: aliud obligari ad sequendum ductamen erroneae conscientiae, videlicet ante se manente erronea conscientia es quidem invincibili, ut loquuntur. Hoc negant Remonstrantes, non illud. Vides, eos statuere hominem non obligari semper ad conscientiam suam erroneam deponendam, sed tunc saltem cum error culpabilis & vincibilis est. Culpabilem seu vincibialem errorem quem Vocent, patet ex lib. 2. cap. 9. p. 178. ubi
synonyma ipsis sunt, culpabilis seu vincibilis &affectatus error: Ignorantiam Iudaeorum non fui signorantiam intincibilem, filmincibilem, ut loquuntur, sive a sectatam, Christus ipse indicat. Ibi etiam errorem culpabilem seu vincibilem vocant eum quando quis rationes & causas satis graves habet, quae ipsi persuadere possent contrariam veritatem: ista eorum ludaeorum inquiunt ibidem, ignorantia in incibilis non e I. Rationes enim es causas Maiis graves habent, quae iis persuadere possunt Iesum essepromisium illum Christum. Hinc culpab dis eu eorum blas hemia. Adeoque econtrario invincibilis crror aut ignorantia ipsis cst, quando quis causas fatis graves non habet, aut saltem non habere sibi persuadet,ut sententiam mutet, imo causas non leves habet e roris sui, prout ipsi loquuntur, quemadmodum jam jam videbimus. Hanc invincibilem ignorantiam tribuunt Haereticis. communiter sic dictis, imo etiam blasphemis Haereticis qui ita ab Orthodoxis vocantur. Sic enim pag. 179. ejusdem capitis probant Haereticos blasphemos non coercendtis esse punitione corporali; quia eorum error invincibilis seu in culpabilis &in voluntarius sit: Et hinc patet, inquiunt, causa cur Haereticos V modi blasphemos) poena corporali puniendos nou esse contendant Remonstrantes, etiamsi fiat ut in sentem sua pertinaciter haereant, non quia in ea pertinaciter per et His e volunt quanquam
certi ac tersuasi eam Haereticam esse, sed quia se causas non satis graves habere sibi persuadent , ut sententiam mutent. Et hunc in
60쪽
vincibilem errorem dicunt sitne culpa esse, δί remissione peccatorum opus non habere. Ita enim ibidem p. 37s. cx eo quod Christus oravit in cruce Patrem ut ignosceret Iudaeis probant extorem eorum culpabilem sive affectatum suisse: Ignorantiam
enim, inquiunt, eorum non fuisse ignorantiam insincibilem sid incibilem, ut loquuntur, ve assecutam, Christus ipsi indicat, cum Patrem suum orat ut illis remittere velit factum, L Remissione enim nulla opus erat, s nulta inscio se culpa erat. At culpa in eo esse non potuisset, ex ignorantia plane involuntaria atque -- mincibili profectumfuisset. Vides, pie Lector, eos statuere e rorem invincibilem non esse culpam, adeoque non opus habere remissione peccatorum . Quod quidem plane convenit
cum doctrina Apologiae, in qua docent Haeresin de qua quaestio est ut ipsi loquuntur seu quam Orthodoxi speciatim Cn.
Theol. Proff. Leydenses sic vocant, non esse peccatum, sed in- .nocentem esse de culpae expertem; Haereticos nulla sua culpa alios seducere ; Haeresin de qua quaeritur non esse opus carnis' &c. Quo pertinet quod Vindi C. lib. 2. C. p. p.r a. dicunt Ministros tum demum peccare in docendo quando error ipsorum per proprium 'sorum culpam vitiosus est. iten' p. 1 3. quando judicium eorum cul hiliter erroneum I. Ex quibus jam patet quomodo intelligenda sit descriptio invincibilis ignorantiae, quam in hoc capite secundo proponunt P. tr. ubi dicunt: qua . do consilentia ei erronea ex invincibili ignorantia, id eis, ex ignorantia tali quae velin homine nec ario eis, vel pons adhibitam omnem passibilem diligentiam ct prudentiam in eo se reis. Sic
enim ignorantiam seu errorem invincibilem secundum eos patet eue eum quando quis non satis graves causas habere sibi persuadet, ut sententiam mutet; sed contra satis graves aut non leves causas erroris sui habet. Iam autem in vincibilem errorem quemadmodum tribuunt Haereticis communiter sic dictis
ab Orthodoxis; ita speciatim eum tribuunt Anti trinitariis sive Socinianis. Ita enim in Responsione ad Excerpta Cli. Prom.