De potestate papae an & quatenus in reges & principes seculares ius & imperium habeat Guil. Barclaii I. C. liber posthumus. ..

발행: 1609년

분량: 367페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

131쪽

II Depotesate papae

ostendit vitiosam esse consequentiam Ummento ducto a Regibus, qui ipsi quoque nullum in terris Iudicem habent quantum

ad temporalia. Reges terr inquit, cerae Iudicem interris quo ad res politica attinest nutam agnoscunt: Num igitur, erunt Dθquusunt Reges Quid aliud est quaeso; ges non habere iudicem interris, adres politisas iam quod nos contendimri s paratam esse potestatem Politicam aE clesiastica,4 de illa summum Pontificem nullo modo disponere vel iudicare posse Nam si posset,certe aut Reges haberent i dicem in terris etiam quo ad res politicas aut Papa semper in caelestibus habitaret. Fieriem non potest quin Bella inus aulas Ut dissideat ut immemoria lapsus sit,aut, quod non credo, veritatem variare studeat, cum alibi intima pro certo conceG, ad res politicas alibi vero Regibus &Prim

qui eos iudicare deponere, ac de regnis rebusque ipsorum omnibus arbitratu suo disponere possit. Nam quod in verbis istis, directe se indirecte, discrimen statuit d adsennam, modum procedendi tantum sp

132쪽

sat,non autem ad vim Meffectuiniudicij isemper enim verum est, eum habere iudicem interrisqilo ad temporalia, quem PDpa quoquo modo,seu directe seu indirecte, in temporalibus iudicat. Et vero quid int rest ad miseriam,calamitatem Regis a Pa paludicati regno priuati trum Papa durecte id fecerit,ueluti si in Siculum aut sal litanu Regem, tanquam directus dominu 1eudi in vasallum, sententiam ferat an vero indirecte,ut in Reges alios, qui ei nullo clientelari iure subiecti sunt; si modo utramque sententiam par poena sequatur Et haec quidem de secundo argumento satis. Nunc tertium quam vim habeat dispiciamus. Tertium igitur argumentum quam sublestumsit, vel ex eo patet, quod nihil inde colligi ab authore potuerit, quam quodsignum tuebiectam esse temporalempotenate stiria ab Suscepit rem demostrandam, signum tantum profert, illud quidem on φε--, sed iκὸς, quod saepe nos false indici decipit. Ad argumentum igitur respondetur, negam do consequentiam. Quamuis enim verum sit, Principem temporalem teneri mutam regiminis modum, si eo impediatur bonum spirituale non tamen inde efficitur necessi

133쪽

xis consequution subiectam esse tempor iam potestatem psinualia sedlioc tantum, isςbonum temporali hono esse praeu'quod veru est,&ncis fatemur. Noni,num si gnius est,protinus co sequiturninus, dignum a magis dignopei dere, eiq; substerni. Potant namque gener, hus siue ordinibus adeo diuersis contineri,

ut neutrum ab altero pendeat, aut stibio Motas vinculo teneatur. Concedimus Pam Principem hic suproposito mutare deberes mam politica administrationis; xv id facia ab Ecclesia et eius capite & summo Pastore interiis Papa,cogi posse sed poenis tantum spiritualibus,quarum metus viro -- quibuscunque supplicin grauior est nam ρ μῖμα bes incoleste, metus --supplic mu . - ras Uerire euomuit non autem poenis ten loralibus,qualis est bonorum amissio, reg- ας ςpriuatis,cum Princeps intemporas s. nullum suseriorem agnescat. Itaque quan- tum ad has poenas attinet, diuino iudicio 8c: ,- ι lxioni rei endus est. Hi Edoam, ius

134쪽

in principes ori m. ais

e quainsimus agri tis eneruatus si operae piletium tamentque adhucilongius murre , totiam ieare uberius ic re .ciendum igi in .s' statuore,Regesae PriscisKs omnes c , simos,quaEscissiη filii sis Inclasiastic . . potestati essis subiecto eique, quoties pix, Mallatia pexat parere deberi quod MD

intaec cletia pro suo in illos unperio Mi uis dictione,animaduertere in eos Ec clinini

cis censuri ancipiti pirum gladio poM licet non semper debe tydi erit o-di' sed eo selo gladio,non etiam visibili 1 ρ' temporali: quoniam hic potirica tinti seculari potestati comissus est undeqIκλου gladii temporalis auxilio iri lis 1-j 1; indiget,fidem atque amiciti sola sicis insp0testans imp rare. -πω amyrinsu

135쪽

dummodo taliasnt,quae neque fidei Cassi licae neque innis moribus aduersentur. Quin imo nec ipsumme summu Pontificem alia talione ab hac temporali hiecti e chidi, quam quod Regum beneficio Rex ipse factus sit, Princeps inquam politicus; neminem in temporasbus superiorem a

nostens idque satetur acerrimus ille iurisds. 61-sEcclesiasticae assertor,quem plerius. γἀ Bella inum esse a1firmant, in sua responsi on praecipua capita pologia ori orem

Oere omnes omnino superiori potesati obiram

eui omnes Christiani diuino iuresubiiciunturistas πω uis auis. Prim stem rasis neque vitam in temporalibus superi 'rem agnoscit, vi me premi Prisci xisse regnuω ditiori ri

136쪽

inis si stipse nullam Λpra se potestatem in

xerris lubeat. Non ergo quia summus Podisse est, pater spiritualis omnium Christianorum,ideo a subiectione temporali liberatur,sed quia temporalem principatum nemini stibiectum ob inet. i liiij itaque quκ iureipublicae salutem,&ciuilem societaxea spectant, nec ordinationi diuinae refragam tur,Clerici non minus suinano Principi temporali parere, quam ceteri ciues tenentur: vlops meta et minus egregie ostendit, Iis libri addita etiam ratione, quia Clericiora er-e quam quoa Clericisunt interiam ciues, 'partes quaedam reipublica politicae. Non sunt exempti elerici sto mado, inquit,ab obligatio. ne legum iurium qua non repugnant sacris nonibi vel scio Curiculi & quamuis diacat se non de obligatione coactiva loqui Minen verius est eos ad obsequium legum ubi causa postulat, temporali Iudice cogi posse thec in ea re exemptionis suae beneficio gaudeant,quod ab Imperatorum & Principum legibus eos accepissis satis constat.Frustra enim legum auxilium iuuocat qui com

tra eas committit.

Hinc est, ex hac inquam Clericorum4 Laicorum in republica societate,quod inris coquentibus

137쪽

is uentibus pubgicis,Clerici de temporalibus negotijs cohsti iri l primo post princti pem loco considunt. Potestas itaq; spiritualis potestatis verbo potestate praeditos si nificari intum est 'oliticae potestati.& haec' illi uicissim,pro suo Vtraque imperio, impe in sq; paret. Atque hoc ramirumaest,de quo

B. G gorius Pontife Maurici si imperatore admonet Maiaris,dus,inquit inon ex Drrena potesai inmisus nostentitim indi l

sim cur eruisum πιι ira δε--- ,τι otis, Mimmoenerennam impendat Dominetudnimirum,'natenus ciues fimi, partes rei publica reuerentiam inspered quaDeis cerdotes sepatresspirituales,quibus ipse Imperator i Eccl filius subhAtur. Et hae Isidem inter ureamque potestatest parendi imperandiq; vices Salomonsangulari exemplo demonstratui. qui summum Sacerd tem Abiatharem capitis reum pronunci re non timuit, quod coniuranti Adoniae consensisset. Ait enim historia, biathar quo acerdoti disi Rex.Rud in nathoth ad Agram tuum se quidem vis mortis Ueth die te non intres iam quisporraei Arcam Do-

138쪽

horem in omnibus qui laborauit pater meιμ.

xit ergo Salomon Abiathar, ut non sis, oerdos Domini. En ut Salomon ostendit ius sibi in sacerdotes ex causa politica temporali esse cum tamen satis constet in veteri lege Sacerdotes praefuisse Regibus,ei'; imperare ac retino e solitos, in omnibu quae ad cultum diuitium ministerium Sacerdotale pertinebant. Quod autem Bellarminus contendit ratib.,- Salomonem non ut Regem hoc fecisse, sed m. P. Vt Prophetam S: executorem Diuinae iusti 'φρ' tiae, eius ego interpretationis probationem aliqua requiro, cum id neutiquam ex Scripturis appareat eoq; mera diuimatione nil tur. Nam nulla ibi neq; mandati speciatim a Domino dati, neq; extraordinariae pote statis Delegatae mentio fit.: quin plane comtra, Salomon ipse aperte satis indicat, se ut

Regem , pro ordinaria imperi potestate

quod iure regni erat adeptus, iudicium illud exercuisse, hac praefatione usus. Huit Domi-ηM quifirmauit me, collocauit mesupers- βων David patris mei,&c. Et vero non de respiritust vel Ecclesiastica, sed de remporali& politico negotio agebatur,ciuus iudiceml sit mutati ordinatium esse Regem tR

139쪽

gem Salomon non ignorabat:&ideo non alio iure in Adoniam ala in Abiatharem sententiam pronunciasse laguui. Deinde

quod Bella inus pro interpretationis suae firmamento arripit,verba scilicet illa, ut impleatur sermo Domini. c. leuissimum quiudem est,ne di am absurdum.quid hoc enim ad modum implendi pertinet quis nescit eiusmodi Scripturae dictum,tam de eo verῶ- cari, quia iure communi S ordinaria pote- state perficitur, ut hoc loco quam e e quod uel extra ordinem mirabili quodam uentu, vel per hominum impietatem & tyrannidem completum est Implicii crucia fixissent Saluatorem, viniserant vesimenta eius, ut impleretur quadaictum est per Pro- Μ 7 phetam, sive,ut Scriptura impleretur.' Ver-- ' Τ' ba igitur eiusnodi in Scripturis apponi tantum solent, ad praedictionis&prophetiae veritatem ostendendam, ut inde argumentum sumere ad aliud colligendum, planEridiculums puerile videatur. Erat quidem eos se Salomon executor diuulae iustitiae, nihil moror erat N Propheta, esto,quid tump stea Atlaegia tamen authoritate, iure communi, ne leuissima quid specialis hiam

140쪽

is Principes tari nos. Ia I

Nec ullus in Scripturis locus est,ex quo hanc ei iuris lictionem nominatim mandatam fuisse legamus verisimile porro non est, au niliorem historiae diuino spiritu afflatum,tam differentes tantae rei tantiq; momenti causas, sine ullo indicio vel admonito praeterire voluisse , si Rex alio iure lauthoritate in Adoniam laicum, alio in Abiatharem S cerdotem sententiam protulisset. AEque fallitii vir idem doctissimus. clim i DL M. ait, non mirum esse in testamet vereri um- potesta fuisset temporriis, in nouos risu-His r quia in veteri tectamento promapiones tantum temporalessuerum, is in nouo stirituales se aeternae. Nam neq; in vetere Testameto summa potestas omnino te vaporalis filii: ncque in nouo spiritualis est sed in suo utraq; regno, hoc est, in suae potestatis iurisdictione, Ut par est, tunc dominabatur, Madbucimperat: Iam tunc, inquam, suis ambae finibus contentae, alienis abstinebant, ut nec temporalis potestas spiritualem iurisdicti nem, Sacerdotale muniisa nec spiritualis temporalem pro sud iure inuaderet. Ius autem quod in Clericos Salomon illa tempestate Principibus competere ostendit, a Regibus in noua lege, republica Christμ

SEARCH

MENU NAVIGATION