장음표시 사용
101쪽
hus ; prima est, quia dispositio praecedens, quando nullus adest obex, datur. ad positive applicandum agens , illudque adimuandum, dispostici vero subsequens datur solum ad remouendum prohibens, & ad
negative coadiuuandum , Prima comitatur natiuitat an Sacramenti ; secundae subsequitur eius Ortum ; Prima est, quando Pli, sice est Sacramentum, quod propterea potest magis, S magis operari iti xta maiorem, & minorem subiecti dispositionem, cum habeat in se virtutem maximam ; secunda est, quando non est Phy-sce Sacramentum, sed tantum in virtute limitata , quam reliquit, Prima positive,& proprie applicat agens; Secunda tantum negatiue,& improprie, quatenus rem et prohibens . Alii aliam adducunt distraritatem, quae tamen non placet umasserunt, quod Sacramenta non habeant producere gratiam maiorem ,& minorem ex natura sua ,sed tantum ex Dei priuilegio, & fauore Dei extrinseco; priuilegia autem non sunt extendenda, ita potius restringenda ; sicque, quod concessum ei Sacramentis in susceptione digna, non eile extedendum ad reuiuiscentia ipsiorum. Non secundum desumptum ex Tridentino loc.cm, quia Concilium locisti, si Mnε perpendatur, duo dicit de hominum iust, sicatione , alterum, quando iustilicatur homo per Sacramentum, seu Sacramenta, S ad hanc iustificationem reseruntur illa
Verba , secundum mensuram, quam Spiritus Sanctus partitursinguluerout vult,alterum,
quando iustificatur homo extra Sacramenta , per quam partitur gratiam secundum inens liram dispositionis hum nq, S ad hanc reseruntur subsequentia verba, fecundum propriam cui cunque dispositi
ει nem, o cooperationem. Haec interpretamonio- tio est adaequMa ad soluendum obieetum do intel- aduersiantium, l ed non videtur consona ligendu menti elusitem Tridentini,quod vult,quod si etiam in Sacramentis maior, vel minor
et iis gratia conseratur iuxta maiorem, ta minorem suscipientis dispositionem , ut ex
verbis eiusdein lanius,& reetius intellectis colligitur, quod etiam firmauit D. Damascentis lib. q. c. IO. dicens. Quamus pecca . . torum remissio omnibus aeqvi per Baptismum detur, Spiritus tamen gratia pro fidei, γ pr
cedratis purgationis modulo, ac ratione com
paratur. Quamobiem dico, Concilium intelligendum esse de dispositione ad iustificationem in receptione Sacramentorum nullo existente obice, non de dispositione subsequente eandem Sacramentorum -ceptionem in reuiuiscentia ipsorum, prout
considei auit Madereus d. tradi.Σ. de Sacram. in genere art. I I. num. 6. in responsione ad obiectum primum . .
An sacramenta remoto obice reuiu stant etiam quoad remissionem venialium, & quoad remissionem
Exponitur sensus titiai. I. Sacramentum Baptism fusceptum eum obicetum peccatorum latialium, tum venialιum commissorum ante ipsum rex uiscit quoad remisionem omnium. L. Quomodo removeatur obex tam quoad ta- tbalia , quam quoad venialia . 3. Eumccitur ex Concil. Trident. Respondetur interpretationibus datis at adversantibus eidem concilio. s.
AEque profunt dispositiones pro venialibus , liue ponantur simul eum dispositionibus adlathalia, me Porsm ex interuallo. α tritio posita post fusceptum Baptismum
tam pro laetiatibus , quam pro seniatibus ante ipsum commisis prodest quoad omnia. T.
Sacramentum Baptismi non reuiuiseis quoad peccata commosa in susceptione eiusdem,
siue eon istant in formali fictione, siue in
materiali. 8. Explicatur mens D. Nomae. P. Interueniente atritime solum pro lassatibus, o non pro veniatibus , tune non reuiuia stit Sacramentum pro ventatibus. IO. Interueniente solum pro venetalitat, nee ia-
tbalia , nec venialia remittuntur . II.
Quid sentiendum sit, si pris no pota sit dis
posivio pro venialibus solum , ct deinde ex interuallo dispositio e uiat balibus, non
renouata illa pro venialibus, au omnια
Dicta de reuiuisentia Baptismi quoad remisionem venialium pro rtionatu, m-telligenda sunt de reuiuiscentiat aliorum Sacramentorum quoad eadem .:I I. Sacramentum Baptism remoto plenὸ quo. cunque obice revivisit etiam quoad remisonem cui cnnque paena . I Reliqua Sacramenta suo quesque modo ad
eandem reuiuiscunt. I . Mn ad remisonem cui canque psne temporalis . IS
QUO d primum punctum proposi tum,
Wi clarius procedamus, in Sacra- me ito Baptismatis insistemus, ex Exi cuius norma lacith postea erit ad ali ara tur Sacramenta descendere ; pro quo aduer- susto adultum posse ad Baptismmia accedere i non quatentis solum est infectus origi nati,
102쪽
quaest. IV. De subiecto Art. VII. 8 3
nali, sed quatenus etiam est actualibus
peccatis anectus, & non solum laethalibus, sed etiam venialibus, di item posse accedere, vel cum nulla dispositione, nec in o dine ad laethal ia, nec in ordine ad venia- Iia, vel cum dispositione tum ad remissi nem laethalium, tum venialium, vel cum dispositione tantum ad remissionem laethalium, non venialium; & in his omnibus casibus inquiro, an, dum remoto obice Baptismus reuiuiscit, conferat non solum remissionem laethalium, sed etiam veniatium a
Assertio I. Sacramentum Baptismatis susceptum cum obice tum peccatorum a R.,6 6 tualium linthalium, tum venialiam com- obieeta millarum ante susceptionem eiusdem Baptismatis remoto obice tum quoad laethalia , tum quoad venialia reuiuiscit ad virorumque remissionem. Dixi, ante smsceptionem eiusdem Baptismatis; nam, si fuerint etiam venialia commissa, vel post s sceptum Baptismum, vel in ipsa sulcepti
ne, non remittuntur vi eiusdem Baptismatis, cum hoc respiciat tanquam ma teriam
solummodo peccata ipsum antecedentia, sed delentur, vel per atritionem eiusdem suscipientis independenter a Baptismo, vel per atritionem simul cum confessione Sacramentali, vel per alia media propo
tionata. Dixi, remoto abice tum quoad Le- tbalia, tum quoad venialia, quatenus elicue
3 . fit atritionem de utrisque, quod potuit m I praestare, vel simul, vel seorsim; simul, in.
D..tur quam , quatenus actum indistinctum elia obex quo currit doloris relati tum ad laethalia, tum ad utraqi ad venialia Istotam, quatenus elicito acta doloris respiciente solummodo laethal IR , postea exinteruallo eliciat actum doloris
respicientem venialia, admut, dum elicitatium solum ad laethalia relatum, Baptismus reuiuiscat quoad inlisionem laetha lium,dum vero elicit adum relatum etiam ad veniali producat effectum remissionis eorundem. Sic explicata allertio sustine tur a Saareet. disp. 28. ρα propὸ medium a Lugo disp. sect.F. n. v I ., A maga L p. IS.
sect. 2.., Cacberana tract. 8. de Sacram. in e nere c. . . R. n. I . contra Vasque L disp. 6 . c. I. UOlentem Sacramentum Baptismatis cum obice susceptum aut nihil, aut solum operari circa peccatum originale,
Probatur, saeramentum Baptismatis secundum se aequam vim habet ad remit tenda laethalia ante ipsum commissa, ac - venialia , & si suscipiatur sine obice ad Tridenti utraque dimittenda, utraque infallibiliter dimittit asserente Concit. U. fessis. dele
cato originali, in renatis nihil Deum odisse ,
quia nihil est damnationis iis , qui veriae s
pulti eam christo per baptisma in mortem,
qui non secandum carnem ambulant, sed vecterem hominem exuentes, O nouum, qui fe- eundum Deum creatus est, induentes , tun rentes immaculati, puri, i uox , ac Deo dile
ti est etiι sunt, haeredes quidem Dei, cohaen des autem cisisti, ita ut nou prorsus eos ab ingressu Caeli remoretur; ergo remoto obice quoad utraque, utraque in sua reuiuiscentia dimmittit.
Dices, Concilinm loqui de vi Baptismatis in sua susceptione ad remittenda pe
cata tum laethalia, tum venialia, non autem loquitur de vi eicidem ad ea omnia
remittenda in reuiuiscentia; unde ex duplici capite non est lacicnda extensio a s iceptione ad reuiuiscentiam, maximE i ordine ad venialia; primo, quia fieret e tensio priuilegij contra rationem eiusdem a casu expresso ad non expressum; secundo, quia in ordine ad venialia non est eadem necessitas, quae militat pro laethalibus, quia venialia possunt remitti per siniam atritionem independent Er ab eodem Sacramento Baptismatis; unde non valet argumentum , quod, scuti reuiuiscit Sacramentum ad remistionem laethalium, ita habe t reuiuiscere ad remissionem etiam venialium . Sed contra, quamuis
Tridenti m expresse non loquatur de reuiuiscentia Baptismatis in ordine ad umni alia, loquitur tamen implicite, dum eteni in dicit, quod ex vi Baptismatis redis dantur innocentes, immaculati, puri, innoxi3, ac Deo dilecti, ita ut nihil prorsus eos ab ingressu Caeli remoretur, utique dicit saltem implicite, quod mundet etiam a venialibus, cum quibus non dicerentur simpliciter innocentes minaculati,& Deo dilecti, ut nihil prorsus eos ab ingressu Caeli remoretur; unde ex institutione Diauina natum eli Baptisma ad delenda non solum originale , sed etiam omnia actualia siue laethalia, siue venialia commissa a nte sBaptismum ι ex quibus sequitur, quod, solvian
sicuti in susceptione omnia mundat, ita , tur inter ec mundare possit omnia positis debitis requistis in reuiuiscentia . de quamuis venialia possint ex se sola contritione deleri, tium,d non diceretur Baptismus ex se reddereo idem CG
hominem innoce item, immaculatum, pu- citium.
rum, de innoxium, si venialia sola atriti, ne remitterentur. Fatendum est igitur, quod stante praesentis institutionis modo ordinante Baptismum ad remissionem etiam venialium a reuiuiscentia Baptismi ad remissionem laethalium bene arguetur ad reuiuiscentiam eiusdem pro remissione
Dices secundo. Esto, quod, sicuti Baptismus ex vi praesentis institutionis natust . rst ad delenda omnia actualia, sue lae thalia, siue venialia ante ipsum commisia, M
103쪽
quod eciam in reuiuiscentia possit utra-γue extinguere, quando positae sunt dispo.tiones pro utrisque, haec tamen non umrincari posse videntur , quando positae sint solummodo dispositiones pro remi sione laethalium, licet ponantur postea ex interuallo etiam dispositiones pro veniat,bus ; quandoquidem in remissione laethalium iam homo constitutus esset in gratia,& sic successiuε ex interuallo nequit nouam gratiam producere in remissione v . nialiuin, cum nulli Sacramento competat
omnem gratiam producere. Adde, quod, ε cum homo in gratia constitutus possit perti, hi solam atritionem acquirere remissionem di zosi ςnialiuin, εἰ ad reuiuiscentiam Sacra
tione, menti Pro remissione venialium requira. pro ve- tur, tanquam dispositio atritio, iam inue-malibus niret per eandem a tritionem positam ta- siue p. lem remissionem, non ipsam poneret. Sed
destina ς Πx , Ad primum non video, aliquam
his si opumantiam, quin Sacramentum Baptione ad tismatis extantibus pro diuerso tempore
Lethalia, diuersis dispositionibus possit bis gratiam
siue ex producere; non mi in ex eo, quod primo:ntaru l-iproduxerit suum effectum in ordine ad ea, . ' pro quibus inuenit dispositionem, intelligitur extincta eius virtus in ordine ad alia,
pro quibus solummodo ex interuallo inuenit ibiectum dispositum, & sicuti, quia
nullum inuenit obicem pro caracthereo, dum primo recipitur, eundem imprimit immediate, & postea remoto obice pro i emissione laethalium eadem delet per gratiam remiuiuam eorundem, ita non erit, cur etiam remoto successive obice pro re missione venialium non debeat eadem re
mittere per gratiam ipsorum remissiuam. Ad secundum dico , atritionem duplex
quodamodo munus exercere, alterum reis
tractandi obicem , alterum remittendi
culpam; primum est prius saltem natura
secundo, valet enim causalis. Ideo remit.
tit , quia retractat; quo duplici munere supposito dico, B.iptisinum inuenire quidem per atritionem sublatum obicem per primum munus, quod exercet atritio, non vero rem illam culpam, quia tunc limul
cum eadem atritione eandem causat reis missionem .
Ex ijs, quae hactenini diximus, nod nulla ad rem praesentein inseruntur. Primum, suod, si adultus plura peccata tum laethalia , tum venialia commiserit anteceden-
γ ter ad Baptismum, non in ipsa susceptione Baptismi continuata usque ad ultimum om filia instans eiusdem, Satritionem de omnibus piod.st laethalibus simul,& venialibus ante eom.
pro omis missis emiserit, utique ex reuiuiscentia nibus. eiuslem Baptismatis consequatur indisse renter omnium remissionem propter alblegatam rationem. Dixi, non commissa
in ipsa susceptione Baptismi comm.rata 'DRI ad Utimum instans eiusdem, quia ex supradictis haec non sunt materia Baptismatis, sed Saeramenti paenitentiae. Difficultas solummodo aliqua quoad haec consistit in eo, quod distinguendo peccata in susceptione Baptismi commis. sa, & continuata usque ad ultimum instans asserit Suar et diis. 18. fect. s. f. nihilominus, nempe alia esse, quae consistunt in Dimali fictione consistente in indigna sumptione positiua , alia in materiali con. sistente in aliquo alio peccato distintio, de disparato ab eadem fictione formali, puta in desiderio, de voluntate emcaci furandi. In ordine ad primam fictionem formalem
asserit peccatum eiusdem esse materiam Sacramentalis Paenitentiae, adeoque Baintismum in ordine ad remissionem eiuslem non reuiuiscere; In ordine ad secundum asserit esse materiam Baptismi, adeoque hanc remoto obice reuiuiscere ad ipsum S delendum, ad quod firmandum ultra au Sacramc
et itatem D. T ma tertia para. quaest. 69. an. Io. ad secundum, asserentisnmota sic Uuiui seletione Baptismum auferre culpam, & rea' quoad tum omnium peccatorum praecedentium peccata Baptismum , te etiam simul existentium comissa cum Baptismo . hanc adducit rationem, in susce
quia sola fictio formalis est directe in con temptum Baptismi, & per se, & vi si a ponit obicem eius effectui. Sed ab linc sen' ii stant i tiendum est, Sacramentum Baptismi non fictione reuiuiscere quoad remissionem larmalis formali . fictionis, nee quoad remissionem peccato siue ma rum actualium commillorum in ipsa su teri it . sceptione, & continuatorum usque ad ultimum instans eiusdem, quae per SuareZ inuoluunt solum fictionem materialem ;& in hoc consentiunt Hermeet disp. Φ q, S.
Ratio ex eo deducitur, quod ratio contemptus considerata a Suarea in fictione formali, licet quoquo modo adaugeat culpam ratione maioris irreuerentiae contra Sacramentum, non tamen est magis in
compatibilis cum effectu primario Sacra menti, nempe cum gratia, ac sit fictio m terialis coniistens in quocunque alio morato laethali ,& non minus fictio Drmalis potest dici tune adesse, quando est caraether, ratione cuius fit Baptizatus subditus Ecclesiae, ac dici possit, tune adesse fictimnem materialem , quando idem ea raciner est imprestus, quae est ratio tarmaris, per quam superius diximus, peccata commissa in ipsa susceptione Baptismatis non esse se . materiam eiusdem, sed Paenitentiae; nee
videtur repugnare D. Thamas locati. quan doquidem ibi ipse non loquitur de peccatis . - -
extilentibus cuin Baptismo is esse persee
104쪽
quaest. IV: De Subiecto. Art. VII. 8 s
Io, de consummato, sed de illis, quae prae hae hypothesi asserendum est, ad venia- cesserunt, de dicuntur cum Baptismo exi-x,,se. 8 es quatenus non fuerunt deleta, noni ui me , quatenus tunc committantur a nec vim
D. Th, aliquam facit, quod D. Thomas ibidem me . diistinguat peccata praecedentia Baptismum, & peccata simul existentia' cum Baptismo , adeoque non possit intestigi
praecise de peccatis praecedentibus, de non deletis; non, inquam, vim aliquam facit, quia nomine peccatorum existentium cum Baptismo , prout contradistinguuntur a praecedentibus, intelligit ea, quae important prauum affectum, Sc peccaminosuin, quem baptizandus habuit te instans receptionis Baptismatis, qui, quando Baintismum suscepit, cessauit, vi pro eo imnanti, quo suscepit, ex inaduertentia atritionem non elicuit ; haec etenim certε peccata per ipsum Baptismum in reuiuiscentia remittuntur , quae, quamuis sint Iraecedentia, dicuntur cum Baptismo exiere eo, quod immediate, seu in instanti immediate praecedenti extiterunt. Secundum, quod insertur ex dictis, est,
i, quod, si solum praecesserit dispositio pro
Intertie remissione laethalium, & non venialium menteia Sacramentum reuiuiscat pro tunc solum solum pro Iohalibus, non pro venialibus. qum disposi- rum remissio solum consequitur, quando,
bis, .. . nim incompossibilis est oratia remissiuatan alitia mortalium cum existentia venialium, ut tune non per se patet; si vero solum praecesserit remittu. dispositio pro venialium remistione, non eur. pro laethalium, tunc non reuiuisceret, nec provenialibus, quia non potest esse gratia remissiua venialium existentibus laethali-hus . Quid vero esset dicendum, si praec dente atritione relata dumtaxat ad remissionem venialium, qua in hypothesi mox diximus, eadem venialia non remitti ob obicem laethalium, postea subsequeretur ex interuallo dispositio , seu atritio pro Lethalibus praecise, non repetita disposi.tione pro venialibus; an tunc Bapti unus reuiuisceret non solum pro laethalium sed etiam pro venialium remissione. In hoc considerandum est, an illa atritio praecedens pro venialibus intelligatur adhuc saltem moralitεr perseuerare, quatenus, nec fuerit retractata ,& in pio voluntatis asse tu, quo consequi intendit perfectumnialibus, vile immaculatum, & innoxium, perma. nee lm neat, id sic dicendum est Baptismum m.
ilialia- , uiuiscere etiam quoad eorundem venia- ec ve-ilium remissionem , cum non requiraturm ii xς simultas, de coexistentia Phrsica, sed suf- mittu moralis, prout in sintulibus diximus in praecedentibus ἱ an vero non intelliga
tur moraliter perseuerar vel quia retractata est, vel moraliter .aterrupta, de dia
lium remissionem Baptismum non reuiuiscere, quia cum illa atritio, nec perseueret Physice, nec moraliter, non potest innum
re simul cum Baptismo in illam remissi,nem ; Quando vero intelligitur atritio de venialibus moraliter interrupta,admut Ἀζ μ' non possit simul cum Baptissimo influere
in illam venialium remissionem, recolen, resolui da sunt ea, quae dicemus de Sacramento tur.
Paenitentiae, quando scilicet atritio praecedens ad Sacramentalem Confessionem intelligatur interrumpi, adeout non possit cum Confessione Sacramentali influere in
Tertium, quod infertur, est, ea, quae diximus de reuiuiscentia Baptismi in ordine , ad remissionem venialium, intelligenda m a.
esse proportionaliter de reuiuiscetia alim tiendum rum Saeramentorum in ordine ad eam sit de r dzm. Dixi, proportioralitis, quia, sicuti uiuiscen- non omnia eodem modo , nec eosdem ef etus directe producunt, ita nec eodem modo, nec quoad eosdem omnino effectu quoad reuiuiscunt, de suo quaelibet modo rim venialia, portionato , unde iuxta naturam, de eo
ditionem cuiuslibet phylosopbandum est, de quibus in quaestionibus de singulis in
particulari. Quoad secundum punctum in titulo propositum consideranda est natura sin- gulorum Sacramentorum , an scilicet nata sint ad remissionem paenae ex genere suo, an vero solum ad remilitonem culpae; Rursus dissicultas examinanda est, vel in ordine ad paenam aeternam, vel in ordine ad temporalem. Item, an Sacramenta sint per se causatim gratiae, de remissiua culpae, an vero tantum per accidens ; ex his etenim diuersis conside rationibus oriri possunt diuersae rationes
decidendi. Pro quibus sit Affertio II. Sacramentum Baptismi, dum plene remoto quocunque obice reuiuiscit, reuiuisicit etiam quoad remissionem nae siue aeternae, siue temporalis; reli p
qua verb Sacramenta in reuiuiscentia sua iuxta modum cuiuscunque ex genere suo mota conserunt quidem remissionem p*nae quocun- aeternae, non tamen temporalis Omnino. que obiee Dixi, iuxta modum cuiuscunque,quod du- reuiuiscit
pliciter potest intelligi, vel quatenus, cum
non habeant per se remittere culpam, sed ad summum per accidens, sicuti remittunt nem prasolum culpa in per accidens, ita per acci- nae. dens solum habeant, dc paenam aeternam remittere; vel quatenus, sicuti unicuique Sacramento inditum est producere, vel primam, vel secundam gratiam , ita eisdem si inditum ad ratam paenam remittere. Dixi, omnino, quia non renueremia concedere ia remissione culpae, vel in audim ta
105쪽
mento gratiae remitti aliquam paenς pa
tem. Dixi, exgeneresus; nam non negarem, quandoque ratione intensissimae disipositionis remitti etiam totam paenamtrmporalem.
Prima pars de Sacramento Baptismatis elucet ex definitione Concit. Trid. cfess. F. de peccato originali,ubi cum dicitur,quod regenerati per Baptismum reddantur in nocentes, immaculati, puri, innoxij, ae Deo dilecti, haeredes quidem Dei, cohaeredes autem Christi,i taut nihil prorsiis eos ab ingrella Caeli remoretur ι certe congruenter, & conuincentEr dicitur, quod Conserat rei sitonem cuiuscunque paenae; caeteroqui aliquid esset, quo remoraretur ab ingressu Caeli, nempe illa paena η purganda, si non est et remula ; ex quibus Insertur, quod, si remoto quocunque obice plenε reuiuiscit, reuiuiscat etiam quoad plenam paenae remissionem, cum in Saer mento lignanter Baptismatis remissio pae nae indit usabiliser comitetur remitsi
Secunda pars de reliquis Sacramentis, Reliqua quod reuiuiscant suo quodq; modo quoad
Sacr. remissionem paenae eternae sic euincitur,rirido'. quia, vel perie sunt causativa primae grauiuiscunt MM, Vel tan umper accidens quocunque ad eanis modo causent, semper causent remitiio-dem . nem paenae aeternae, quod sic probatur, quia pinna aeterna eli affixa culpae laethali, & qui sine culpa laethali est,amicus Dei est, haeres quidem Dei , & cohaeres Christi; impossibile autem est . ut quis sit amicus Dei, & haeres Christi,& simul
reus pαnae aeternae, ergo, si reuiuiscunt ad remistionem culpae laetha lis, uiuiscunt etiam suo modo ad remissionem pinnae
Tertia pars, quod non reuiuiscant ad k 'si remissionem paenae temporalis omnino, men et 'o ex eo euricitur, cuia caetera Sacramenta ad a Baptismo non habent secundum se in
sononia ditain vim remittendi cum culpa etiam Cui stu i paenam temporalem,hocque ex iusta Dei P*s es dispositione, prout notat Concιltum Trid. Poralis. e. 3. ubi sic habet. Et Dininam element tam decet se ita nobιs absque ulla fili factione peccata remittantu , ct occasione aerepta peccara leuiora putantes veluti inmis' ris, edi contumeliosi Spiritui Sancto in graui ra labamur tbeo ιν ιχ.antes rabis tram in die
. a irae. Proculdubio enim magnopere a peccato reuocant,& quasi fraeno quodan coercent hae satisfactoriae paenae, cauti resque,&vigila nitores in futurum paen, tentes emciunt &e. Ecce quomodo Concilium Tridentinu rationes allegat, prointerquas Dei elementia caeteris sacramentis a Baptilmo iaciti contulit vim temporales paenas plene remittendi, quae sunt
debitae pro peccatis. Quod autem quoquo modo, tum in collatione prima, quando nullus adest obex, vel in reuiuiscentia , quando obex rem uetur mitigent paenas temporales, prodier quod dixi, omnino, deduci potest ex em-cacia eorundem Sacramentorum cum etenim remissio paenae computetur inter ef- sectus secundarios Sacramentorum, non
videtur eorum emcaciae congruere, quod paenitus hoc essectu destituantur.
An ab indignis possint Sacra menta exigi, & conserriindignis. SUMMARIUM.radieritas ministri quatis, σ quotvlex. r. Quotvtex possit esse indignitas fusceptoris
petentis. MModeratio Martini H quoad exeommunicatos. 3. In casu extrema necessitatis, sevi in articu- ιο mortis licitum ess stetere Sacramentum
Extra talem mortis articulum non licet ab eodem petere. F. Duplex du&um excitatum. 6. Rationes suadentes alia Sacramenta a paeniatentia non pose lictu peti ab excomminnieato vitando. T.
Ratidines suadentes posse belu peti. 8. Praefertur sententis docens posse peti. P.
Sol ntur argumenta opposita. I . Extante alio ministro idoneo, oe non exeam. municato non est licitum petere ab excomis munieato vitando . II. Extante etiam proprio Paroco ea communi caro vitando , cum alio Sacerdote non liset a Paraca petere. Ita concurrente propria Paroco vitarido canta alio item excUmmunicato Utando petenda sunt Sacramota a proprio Paraco. I I. Eaesente Sacerdote excommunicato vitanis da eum-Diacono non ea communicato i
Baptismo c ferendo praeferendus est Dim
Extante ratιonabili eausa a mmuro exeo municato tolerato licitum est petere , ct
recipere Sacramenta. IS. soluuntur rationes contraria. Is .
Rationabilis eosa petendi non fotam est yra. ceptum fumendι Sacramenta , sed etiam propria utilitas spiritualis . II.
sentias duobus Sacerdotibus exeomm nicatis altero parato conferre , auero non, petenda sunt Sacramenta a parato. I 8.
106쪽
Quaest. IV. De Subiecto. Art. VIII. 8
raris extante rationabilι causa licet ps
Lmuta tamen in duobus casibus. Σαμ peccatore non notorio, sed noto tantum petenti licitum est Sacramenta petere feruatis illis duabus conditionibuς. 2I. Incapacι ad vallia recipiendum Sacramenta non sunt conferenda. 22.
Peccatori occulto publicὸ petenti non sunt
Euvrcitur exemplo Cisisti Domini. M. In Me non praeualet praeceptum vitandi si erilegium , car quare . 2S.
Oecultὸ petenti probabilius sunt Sacramenta
Rationes pro asserto, o confutationes obiee.
Limita in ea D, quo minister nosceret tam tum delicium ex confesone petentis. 28.
solum sunt denegaηda, si petat fotum
coram Sacerdote, sed etiam coram duo bus , vel tribus aeqvi consses illius de-IQι . 29.
Si peteret coram duobus consciis , O aliis duobus non consciis non poset deuga
Solvitur obiectum oppositum . 31. Peccatora publico , O notorio funt den ganda Sacramenta, Dis publice, siue m uatim petat. 32. Intellige donec rescipuerit. 33. ualis rescipientia requιratur, in oraeine ad diuersos diuersa stasvitur, O qualis . 3 Qualit/r delicium ita dicatur notorium , ut delinquenti neganda sint Sacramenta. yy. . . Si delinquos recedat a loco, in quoesti dis amatus , στ aeeerat ad alium, in quo non est dissumatus, non sunt ibi ci deneganda
I Ndignus minister Sacramentorum p teli multipliciter sumi I primo pro eo, , qui caret legitima potestate valide consi malis, ciendi sacramenta, vel qui certe cogninde quo- scitur ex propria prauitate non validEtuplex collaturuῆ. Secundo pro eo, quhquamuis sit indi- eosnoscatur valide collaturus, non ta inenistinisti; i ις ι ω sine riccato in eorundem colla ' tione ; atque hic etiam potest multipliciter sumi, vel pro eo , qui est praecisus quidem
ab Ecclesia, sed toleratus, quatenus es quidem excommunicatus, suspensus, in-T terdictus, dummodo non Iroininatim se . denuntiatus, vel per sententiam declaratu , ut talis; vel pro eo, qui non solum est praecisus, sed etiam non toleratus, quatenus per sententiam Iudicis nominatim vis fuit declaratus Haereticus, Schismaticus, Apostata , excornmunicatus, suspensiis, vel interdictus, vel pro eo , qui est criminosus, ut publicus Concubinarius, manufestus urit artus, vel publico aliquo,&ία.
quenti peccato scandalum ingerente in fectus, vel tandem pro eo, qui, qu linuis, nee sit maniseste aliqua cenuira innodatus, nec notorius peccator, est tamen aliti quo peccato insectus cognito ab eo, qui recepturus est Sacramentum ab illo. . Porro iii ordine ad petendum Sacra- menta ab indigno in inistro, quoi nodocunque sumatur, considerari potest, ali in petente sit aliqua necessitas petendi, siue sit extrema, siue grauis, siue leuis, vel saltem aliqua utilitas, & an urseat aliqua causa petendi . Haec quoad indignum Sacramentorum ministrum.
Indignus susceptor Sacramentorum , vel potest esse talis, quia.incapax valide suscipiendi Sacramenta, cuiusmodi est C Lmina respectu Sacramenti Ordinis, vel Qualis quicunque non baptizatus respectu alim potist es larum Sacramentorum a Baptisino, vel g test esse talis, quatenus, licet valide p ulit e recipere, ratione tamen alicuius obsisten-iit. tis non potest lit ite recipere; qui hoc secundo modo est indignus susceptor, vel
potest esse talis, quia notorid, & publice sit infectus aliqua labe obsistente licitaesumptioni, vel quia licet inlaetus sit labe,
haec tamen non sit notoria, aut publica, sed occulta. Porro ad hoc, ut labes sit nitoria ,&publica, ratione cuius quis dimintur notorius, & publicus peccator , debet esse talis, vel per sententiam, vel per consessionem faciam in iure, vel per euidemtiam rei, adeout tragiuersatione aliqua non possit caelari, ut colligitur eae c. qum situm de cohabit. cier. , nec ad talem not
rietatem inducendam susticit id, quod ac
serit Bonacina de Sacram. in genere disp. I. q. 6. 'Πui. q. n. I. vers tertio quando fama , nempe eandem resultare, quando Diana
alicuius delicii , & delinquentis orta ex susticientibus indilijs innotuit maiori par- . ti Oppidi,vel Parochiae, vel Collegi)ς non, inquam, sussicit, quia, ut habetur in c. tua
vos de cohabit. cleric., o mulierum, illa fama non susticit, nisi sit coniuncta,vel cum
euidentia facti, vel cum publica Iudicis sententia, vel per propriam consessionem fin iiidicio Deliam. ris ordine ad ministrum indignum ratione excommunica tinnis,vel alterius cen- 'surae contractae, pro solutione nonnulla. 1tivi. ἰrum quaesti0num, quae circa ipsu in oriri tio Mari possunt,aduerte in Concilio Constantiensi lini U. analle Constitutionein Martini U. mo. quo ddenantem iura antiqua ,secundum quae inta φης Oma notatus excommunicatione maiori, sue R tW . Diiset nominatim denuntiatus, eu non toleratus, sue toleratus, & taliter non
denuntiatus erat vitandus , nec admittendus ad participationem Diuinorum, adeo ut qui cum ιpso communicarent, grauit
107쪽
Peccarent, dc excommunicationem saltem In inurem contraherent, quae constitutio est tenoris, ut sequitur. Insuper ad enite dum scandalum, multa penicula, qua consci irtus timoratis contingere possimi Christi fidelibus tenore praesentvnn misericorditer indulgemus , quod nemo deinceps a communione alicurus, Sacramentorum admini' ratιon , vel receptione, arit at s qvibuscunque diuinis meus, ct extra pr.etextu e is unque sententiae atii censurae Ecclesiasticae a trure, vel ab homine generalitὸr promulgata teneatur ab tinere, vel aliquem vitare, aut mistrictum Mel fassicin obseruare, nisi sententia , vel censura huiusmodi fuerit illata contra personam, Collegium, Vniuerstatem, Ecclesia communitatem, vel locum certum, vel eertam a Iudice publicata, vel denuntiata specialitis, expresse, Constitutioinibus Apostolicis, ct aliis in contrarium facientibus non obstantibus quibuscun uri fatuo, si quem pro facrilega manuum iniectione in Clyricum siententiam latam a canane, aut notoria conquerat incidisse, quod factum non possit aliqua tragiuersatione e lari, nec aliquo sUragio excusari , nam a communione illius, luet denuntiatus non se rit, lumus abstinere iuxta canonicas sancti
nes; de, quamuis aliqui docuerint, hane Constitutionem licet propositam in dicto. Concilio Constantiensi non fuisse a nati ne Italica acceptatam , de alij dixerint
fuisse tantum ad tempus, nempe quinquenalem ; nihilominus D. Antoninus tertia pari. tit. 2 .c.3. late probat ex relatu Epi
coporum duorum, qui eidem Concilio interfuerunt, fuisse ab omnibus acceptatam,& perpetuam,& ut talem fuisse ab eodem Martino V. declaratam. Iam ad resolutionem eorum, quae fuerunt in titulo prinposita, deuenio per sequentia dicta. Dico primo. A in inistro indigno prae- a ciso, de non tolerato, seu specialit Er, NA min; minatiui denuntiato licet petere Sacra-nro ex .men xum m casia extremae necessitatis , seu comum in mortis a rticulo, non autem extra talem cato non casum, seu articulum . Consentit in hoe tolerato D. Nomas tertia parte q. . art. 6. ias Iicitum eandum, Suaro tom. 3. diis. I 8.feci Σ.,Ο
C tract. 1. de Sacram iugenere q. s. an. s. n. I sarticulo ct alii communitis. Ratio quoad primam mortis. partem deducitur ex definitione concit. Trideut.fess. I depanitentia c. . ubi, cum dixisset, potestatern esse in Eeclesia Dei reseruandi Superioribus ab lutionem aliquorum criminum , postea subdii. Verumtamen pie admodum ne bae ipsa Measime es quis perest, in eadem Ecclesia Dei custoditum semper fuit, ut nulia sit reseruatio in arti
culo mortis atque ideo omnes sacerdotes quoslibet paenitentes a quibusvis peccatis, O ce
furis absoluere possint; nec arbitrandum est,
hane definitionem Concili; auferre solum vinculum respectu paenitentis, de tribuere potestatem Sacerdotibus, quam extra talem articulum non habent, absoluendi ab eisidem peccatis, non autem au serre a Sacerdote vinculum censurae, quo impeditur a ministerio Sacramentorum I pro quo aduerte ministrum excommunicatum vitandum, seu non toleratum in ordine ad reseruata duplex habere vinculum obsistens; primum ratione reseruationis, secundum ratione censurae; primum tolliatur ratione necessitatis paenitentis existemtis in articulo mortis, non se videtur tolli secundum : Non. inquam, arbitrandum est, quia, cum Concilium sine ulla penitus restri tione tribuat in tali articulo facultatem omnibus Sacerdotibus, non est ambigendum , quod considerata quacunque censura plenam eisdem tribuat facultatem Sacramenta ininistrandi attenta praecipvh ratione ab eodem Concilio ponderata, ne hac ipsa occasione aliquis pereat, prout notant Caietanus in summa verbia Msolutio, cauila fecunda pari. e.6. da. 3. dispemel. 3. , Alterius lib. I. disp. s. c. I. col. S., Satrus lib. M e. I 8., Sua diis. II .seli. I. num. I ., quod extendunt etiam ad mini strum excommunicatum ob haeresim , vel
aliud quodcunque delictum. Ratio quoad secundam partem ex eo deducitur, quod, si loquamur in ordine ad VSacramentum Paenitentiae extra talem necessitatem, seu in riis a rticulum huius ti, ait ita modi mi iuster tali vinculo obstrictus ca' eulum n5ret iurisdictione, ut colligitur ex eodem lieet in Concit. Trident. Ioc. citri, unde ab eodem pe eo Petτ-tens sibi Sacramentum ministrariandigne re. peteret inducendo ad actionem , quam nec licite, nec valide exercere eoteit, &in hoc parui penderet censuras, irrogaret iniuriam Sacramento, & communicaret alieno peccato; si vero loquamur in ordine ad alia Sacramenta, etiam illicita pe- . titio ex eo resultat, quod non licet ab aliquo petere, oc recipere, quod ipse non po-
test licite conserre; extra extremam au tem necessitatem non licet excommunica- :to vitado Sacramenta ministrare,ergo icta
Quoad primam parte in huius dicti duplex ine oritur ratio dubitandi. Prima est, an ea,quae dicta sunt, intelligenda sint -
solum quoad Sacramenta nece ilitatis, pu' dubium ta Baptismi, vel Paenitentiae post peccata exeitatu Iaethalia commissa , an Veroetia in quoad alia Sacramenta. Secunda, an intelligenda sint solummodo non ex tante alio minunm, qui non fit talibus censuris assectus, an vero etiam eodem extante. Quoad primam rationem dubitandi possunt ei se rationes pro utraque parte dii sidendi. Quod non si facienda extensio ad alia Sacra. menta
108쪽
Quaest. IV. De Subiecto. Art. VIII. 8 q
menta videtur militare primo, quod Concilium Tridentinum supra allegatum l . quatur praecia.in terminis Sacramenti Paemi ratiae tribuendo quibuscunque Sacerdotibus facultatem in articulo mortis 7 absoluendi a quocunque peccato. Secun- s. a , 'do, quod in ordine ad alia Sacramentata. t. 1 non . non possit considerari illa necessitas, quae
posse alia consideratur pro Sacramento Paeniten-bacra me tiae, cum per hoc utpote Sacramentum
ta a sic mortuorum vita spiritualis conseratur ei, indigΠ qui spiritualiter mortuus erat; per alia P vero Sacramenta, cum sint vivorum, supponatur praeexistens vita spiritualis , 5
solum conferant ad augmentum non necessarium,non ad vitam simpliciter; unde, sicuti, quando non est extrema necessitas, non potest ab indigno praeciso ab Ecclesia, de non tolerato licitε peti Sacramentum Paenitentiae iuxta mox dicta, ita, nec ab eodem licite peti poste videntur alia Sacra
menta , cum pro illis non sit necessitas ad salutem. in od vero possit fieri huitiis di extensio, ex eo videtur primo posse deduci , quia onus suscipiendi v. g. Eue ristiana instante mortis periculo est de iure Divino, onus vero non petendi a ministro praeciso, & non tolerato est tantum Ecclesiasticum , in concursu autem praecepti. Diuini, de Ecclesiastici, Diuinum est prae
R ati R serendum . Secundo, quia constitutus in te, bosse I li mortib articulo ius habet, ut sibi conape i. sulatur in ordine ad salutem per omnia media, quae quomodocunque ad eandem positant conferre, vel per augmentum
gratiae per se, vel Drth etiam adprmam gratiam per accitans, adeoque ad alia Sacramenta sibi conseribilia ; propter
quas rationes nonnulli apud sonacinam de
excommunicat one disp. z. q. M p A.Σ. g. 3. r. 4-: asserunt e peti Sacramenta non
timitando ad illud Paenitenxiae ab excommunicato praeciso, id tolerato etiam extra casum necestitatis, ergo in cassi necesi sitatis poterunt etiam peti ab excommunicato vitando. Quid tarn in hac coiitrouersia concludendum 8 A rbitror probabilius procedere hanc secundam opinionemropter rationes pro eadem adductas, de
oc est conformius suaui ei prouidentiς, ne homines pro illo stutu desti tuantur sub-- sdiis a Deo institutis pro certiori hominum salute , nec rationes pro contraria sentetula aliquid cuinctini, quamuis et nim concilium Tridentinum loc. cit. loqua
, tur praecise de potestate ministrandi Sa-
Praeseris cramentum Paenitentiae respectiu cuiuslitur sen-.bet Sacerdotis pro illo mortis articulo , nil non propterea excludit potestatem in o
d ς ς' itin- ad Sacramenta , de ideo ibi l P ' φ Pς quitur praecise de potestate respectu cuiuslibet Sacerdotis pro illo mortis articulo absoluendi a reseruatis, quia ibi erat sermo
de reseruatione; exterum urgente eadem necessitate,seu mortis articulo non video,
cur non possit esse potes .is in ordine ad alia Sacramenta, quae quoquo modo conferre pollunt ad salutem securiorem , nec
alia ratio adducia quid magiseu incit,quia quamuis maior videatur necessitas in Sacramento Paenitentiae, quam in aliis, cum illud fit ordinatum ad primam gratiam,
alia tantum ad secundam, seu augmentum ipsius ; attamen, cum alia etiam conferre
possint ad salutem, de de iure Diuino sint
sumenda , non video, cur etiam eadem
non possint lici id peti, de licite conferri.
Quod, si urgeas, quod ad conferendum Sacramentum Eucharistiae, quamuis v geat praeceptum Diuinum in articulo mortis existenti non licitum sit sacrificium conficere sine sacris vestibus', quamuis hae
requirantur dumtaxat de iure Ecclesiastico, ergo multo minus erit licitum iden . to conficere existente noxa laethali, de nota soli un- excommunicationis vitandae in eo , qui tur Ni debet ministrare; Statim impugnaberis, quia nostra assertio non procedit de excommunicato vitando in ordine ad sacrificium coinficiendum sed dumtaxat ad ministrandum Eucharistiae Sacramentum constitum in mortis articulo; nee valet
argumentum non est licitum conficere sacrificium etiam ad communicandum .
constitutum in mortis articulo sine sacris vestibus, ergo neque erit licitum excom municato vitando ministrare infim' in mortis articulo Eucharistiam; Non valet, inquam,quia, quod sacrae vestes adhibeantur , pertinet immediate ad cultum , &reuerentiam Sacramenti, de externum rutum licet formalithr solum requisitum ex , dispositione Ecclesiastica , radicaliter ta amen est debitum de iure Diumo, quatenus
Deus ordiuauit sacrificium conficiendum . 'eum debita reuerentia indeterminath re- ilinquendo Ecclesiae determinationem em iram, quae digna erunt, de proportionata ucultui eidem Sacramento debito : quod vero conficiens Sacramentum, vel Sacrificium debeat esse immunis a noxa laethali,& non innodatus censura respicit dispositionem eiusdem eonficientis, & viique i ternam, quae licet requiratur ad dig m.
de licitam eontanionen, non est tamen ta lis, ut urgente extrema necessitate, de a ticulo mortis impediat eandem consedis nem supposto actu contritionis, di sicuti communiter statuum licere Sacra men is exigere ab excommunicato tolerato , ita Vrgente necessitate, in qua videtur cellare prohibitio communicationis , non erit, cur non sit licitum exigere etiam ab e communicato vitando. Supponimus tu NI mens
109쪽
men, quod iste excommunicatiis vitandus eliciat, seu elicuerit actum contriti nis , & non p ,ssit pro tunc habere relaxationem excommunicationis, quia tunc necessitas exculata debito non communicandi, & interna macula supponitur sublata
quia,qua inuis ex dispositione Tridentini Sacerdos sibi conscius peccati laethalis non possit inconsessin conficere Sacrificium
Missae, extante tamen necessitate cons tendi viaticum conitituto in periculo momtis possit conficere etiam non praemiis . Conte ilion licet non possit confictre sine sacris ilibus etiam extante eodem
periculo, ει rationem diuersitatis in eo constituunt, quod impedimentum peccati sit occultum , & Consesii mis remedium positi constritione suppleri,d feetus autem sacrarum vestium cum sic externus , &manifestus, non possit alio remedio su in pleri a Cum igitur etiam in praesenti hy- pochesi macula laethalis possit per contritionem suppleri, di innodato excommunicationi in tali necessitate non vineat sic Concilio l iidentino disponente, noria erit &c. Nostram ha nc opinionem sustinent in
f. Φη. 8. vers secando licitum es , ubi non solum hoc statuunt de Sacramento Eucharistiae, sed etiam extendunt ad Extremam Uni ionem , quam extensionem admittunt etiam Filimrius triar. να. c. Πφ8. n. 76., conrnchus disp. I b. Io. n. 3 Quoad secundam rationem dubitandiri sciuiendum est, extante alio ministro ido. Extante neci ,& non excommunicato non licere a. : dacramema petere ab excomni unicato viis
idoneo. yndo etiam in mortis articulo. In hoe
non est cinisti, tum BGnacura locrat. n. 8., Madem licitum uus trat . 1.' S. art. S. t. v, edi alii. Ratio petere ab ex eo deducitur,quia non extante extrema
ex comu- necessitate non.est licitum petere Sacra -' me in ab excommunicato vitando ; extrema autem necessitas non desumitur si tu in axeo, suod quis sit constitutus in a ticulo mortis, sed tortius ex eo , 9uod aliter itidem extante non possit sibi subueniare ; sed, extante alio Sacerdote idoneo, &non exco.nmunicato potest sibi aliter sub uenire, ergo tunc non intelligitur in extrema necessitate constitutus, adeout teneatur ab excommunicato vitando Sacramenta exigere, adeoque nequit licite ab ipso exigere.
Ex occasione corum, quae modo diximus , plura inferuntur ac primo, quod,
s proprius Parochus eius, qui est const,
tutus in mortis periculo fuerit excommu nicatus vitandus, & adsit alius Sacerdos non excomitiunicatus, non liceat a pro- Nee etiaprio Paroco Sacramenta exigere Sua . 1 pro disp. I 8. DEI. 2., Arriua disp. 2O. sin. I., prio Pa Carera tertia pari. φ disp. 2. conel. 7. , meo vi-Bonacina de excommis. disp. 2. φ Σ. punct. 2. 'F. q. n. 8. Ratio est, quia, licet proprius Parochus teneatur ex proprio Oilicio Sa- .lio cramenta ministrare proprijs ovibus; ex eo tamen , quod sit excommunicatus vita tandus est impeditus ministrare, nec ei licitum est tale ministeritam, nisi extante entrema necessitate, sed quando adest alius Sacerdos idoneus non est illa extrema necessitas, ergo &e. Secundo, quod, si cum proprio Paroco excommunicato vitando ad snt alij tali excommunicatione affecti Sacramenta sint exigenda a proprio trir co, nec licitum sit ab alijs petere. Consen- 3cit Do raci loc. eu. Ratio ex eo deducitur, P r hus
quod in pari su impedimenti ex ossicio incumbit proprio Paroco onus admini. strandi Sacramenta proprijs subditis, & iiij,
non aliis, ergo potius a proprio Paroco tanda Sacramenta sunt exigenda, quam ab alijs, quibus onus non incumbit, nasi in casu extremae necessitatis, quo non ex illat alius,
qui teneatur conserre; unde cum respectu proprij Parochi duplex concurrat titulus cohonestans ad in inistrationem, alter necessitatis in subdito, alter proprij ossici j,
resipeetu ipsius potius urget causa cohon stans actionem , quam respectu alterius, respectu cuius etiam non potest dici vinere extrema necessitas conterendi, cum adsit proprius Parochus, qui poisit conse re'. Tertio ex eadem ratione extante Sacerdote excommunicato vitando smaithrcum Diacono tali excommunicatione a D secto Baptismus est a Sacerdote exig ndus, non a D iacono, quia Sacerdos est potior in iure, & caeteris paribus praeferendus; Quod, si Sacerdos sit excommunicatus viatandus,& Diaconus non sit excommunicatus, probabilius Sacramentum Baptis malis non est exigendus a Sacerdote, sed a Diacono, prout notant Siluester verb.
ain disp. II. fe I. I. n. I 2., quidquid exaduerso dixerint Satrus lib. 2. e. Σ. I. Icl. , t Ugollatur ias. I. c. I 'g. IT. n. Ιας cum Saia Extante eerdos excommunicatus vitandus prohi Sacerdo-heatur administrare sacramenta extrane t. v tan
cessitatis articulam; quando autem adest allux, qui non prohibeatur administrare; in ordine non censetur ille esse in articulo necessi- ad Ra tatis conserendi ; Quod, ii dicas munus tismum Baptirandi ex ossicio pertinere ad Sacer praesere. dotem, prout colligitur xx Conril. Flor. n.
instris. Amen. , est m e. constat de Consecr.
110쪽
Quaest. IV. De Subiecto. Art. VIII. 'I
catione ipstim praeserendum esse Diacono altein quoad solemnem Baptismum, statim impugnaberis, quia, cum hic sit se ino de Baptismo conferendo in casu extremae necessitatis, in quo etiam seruandus est ordo, quantum fieri potest, Diaconus est praeferendus, cum Sacerdos ex-CCmmunic. tus vitandus non possit mi.
mstra re, nisi quando aliter Baptismus ha- heri non potest; quae ratio in hac hyp theli cessat. Deinde , quando etiam age. retur de Baptismo solemni, Diaconus in data hypothcsi est aptus, cum in eiusdem ordinatione dica tur, quod debea t ad altare inseruire, baptizare, & praedicare,&, cum ex consuetudine, ubi haec recepta est, hoc munus possit praestare, ut sciatiunt
Caietan s pari. 3. q. 67. art. I., Solus dist. .
q. I. art. R. de licentia Episcopi, vel Parmchi, quod certe supponit potestatem in ipso solemniter Baptizandi, non uideo,
cur hoc praestaret non possit extante necessitate,& existente Sacerdote excommunicato vitando, nec in hoc videtur nece Diaria esse licentia Episcopi, vel Parochi, nam, sicuti in simili casu extremae necessitatis non requiritur facultas Episcopi ab. soluendi a peccatis respectu Sacerdotis ab Episcopo non approbati, ita, nec in allato casu necessitatis confercndi Baptismum
talis facultas videtur necessaria. Dico secundo. Aiaunistro ex comminnicato , sed tolerato licitum est petere , &recipere Sacramenta extante rationabili
causa respectu petentis. Mudemus tract.2. de Sacram. in genere q. . art. 8. n.8., Sanc et de Matram lib.7. disp. 9 n. R., Alterius lib. I. disp. T. c. 2. col. 2. , solus in quarto disi. 22.
q. I. an. - , & alij plures, quidquid ex aduerso dixerint Vatqueet de excommunicati
ducitur, quia, si quae esset iniquitas in tali
petitione , vel esset ratione communica tionis cum excommunicato ,: vel ratione
cooperationis ad actionem iniquam eius dem ; ex neutro capita haec iniquitas prutens consurgere, ergo &e. Maior, ves in una, vel in altera parte est fundamentum aduersantium . Minor quoad primam partem probatur, quia ex allegata constitutione Martini U. in Concilio Constantiensi sublata est quaecunque prohibitio
communieandi cum ex municato, quando hic non est specialiter denuntiatus, devitandus, quoad secundam sic euine itur, quia petendo huiusmodi Sacramenta maxime extante rationabili causa Utitur iure suo in ordine ad bonum honestum, & utile, nec eidem prohibitum est communicare etiam in Dium iis cum excommunicato
tolerato, & per consequens saltem ita,
recte permissum est excommunicato communicare in Diuinis cum eodem petente, nam frustranea videretur facultas concessa non excommunicato communicandicum excommunicato tolerato, sit denegata est et haec facultas excommunicato comunicandi cum non excommunicato, qui is autem utitur iure suo, de facultate v Tln- solium que concessa non dicitur cooperari alte- u ratio-rius iniquitati. Quod, si dicas, quod haec con- cooperatio in eo consistat, quod excom x ri V . municatus toleratus non possit licite Sacramenta administrare obstante non solum excommunicatione, sed etiam peccato, cui annexa est excommunicatio; petens autem ab eodem Sacramenta ipsum inducit ad ea conserenda, adeoque cooperatur callationi , quae ex parte conserentis
iniqua est; Contra impugnaberis, quia, si quae iniquitas est in illa actione, tota se
tenet ex parte conserentis, nam requisitus . -rdebuit actum cotritionis elicere,per quem se consti sueret in flatu gratiae; nec ex communicatio videtur posse obsistere ,cum ea dem non obi ante concessa sit facultas , communicandi in Diuinis; unde, si ex communicatus sibi per actum contritionis non consuluit, peccatum est eidem imputandum, non petenti. Haec, quae diximus, procedunt etiam
non extante necessitate petendi, dummo- 'do interueniat legitima , de rationabilis Causa causa, qualis est spiritualis utilitas peten Petenditis, quae regulariter est indistincta ab ipsti petitione, & collatione, cum potestas uni ' sumendi. cuique sibi consulendi de spectantibus ad propriam utilitatem non sit alligata alicui necestitati, ex quibus in sero a mrtiori
posse petere , quando urget praeceptum aliquod Sacramenta sumendi, ut ii petat Eucliari illam pro tempore Pasthali, vel G. Sacramentum baenitentiae seiu et in anno. Hic oritur dissicultas, an, si duo Sace dotes aeque merint excommunicati, sed unus fit paratus Sacramenta ministrare , alter non , possit quis licite ab utroque
indifferenter Sacramenta petere , an vero teneatur a param petere, adeout, si a non parato petat, illicite petat. Bonacina de Sacramentis in genere disp. I. q. 6. pMei. q. m. I., qu Id idem repetit de excommunι- catione disput.2. q.2. punct. L. f. I. prop. 2 at
existi inat posse licite Sacramenta peti, siue a Sacerdote existente in laethali, liue illa,
excommunicatione, siue paratus fuerit cruserre, siue non fuerit paratus, ex quibus videtur quoad rem praesentemposse in se ri, quod non magis influat ad dehonestamdam titionem non esse paratum , quam es le paratum, adeoque posse indifferenter
licite peti Sacramenta , siue ab eo, qui paratus est, siue ab eo, qui non est paratus; M , si ete-