장음표시 사용
111쪽
si etenim respectu eiusdem non magis imsuit non tale paratum, ac esse para um, nec videtur magis influere respectu dum ruin, uaorum alter sit paratus, alcer non.
Marer .us vero tract. Σ. de Sacram. in genere
q. s. art. 8. num. o. sentit caeteri* paribus
Sacramenta debere peti ab eo, qui est paratus a Mucia etiam ratione, quia dato, quod ex parte conferentis sic aliqua in Le quitas , veἰ praesumptio iniquitatis, qua- . tenus possit cile dubium, ne actum contri-Ε i ς' titillis iri illa ad nil nisi ratione Sacramentini: bus duobu, si rum eliciat, respectu parati conferre non cerdotia potest dici, quod ad illam actionem in i bus alte. quam inducat, quod non militat respecturo p ra illius, qui non est paratus, cum Per petito ς λη' lionein possit induci. Probabilius cum
DI eodem Maderno crederem, de te peti a
petendu' parato non solum propter rationem mox eii i p... adducta in , sed etiam ex eo, quod se pa r Dio . tum exhibeat, sit vehemens praesumptio, quod per contritionem se disposuerit ad digne mini lirandum. v Dico tertio, a ministro criminoso puta publico, se uotorio concubinario, seu usurario licitum est, petere Sacramenta, S recipere extante rationabili causa ζArbitror ab hac opinione non dissentirem, omnes, qui non distentium a praecet ' denti; Sc rationes pro ea militantes viden-A i. tur etia in pro ista militare . Solum relis PR' quid negotii videtur facescere,quod huius nosci' criminosi, cum lint assueti illis eri ex c..iis1 ninibu , onmi Populo patentibus, non vi lieitum detur posse elle praesumptio, quod incole it petere latione Sacramentorum, validam sint eli-S Lia cituri contritionem , ae proinde duplexmςD R. ratio obsistat illi petitionis nempe coope ratio sine ulla probabili ratione rescipi scentiae , & publicum scandalum , quod
conlargeret ex illa administratione, cum peruertit x continuata conserentis publice omnibus innotescat. Sed hoe non obstante sitiendum est in decretis; illa eteni in peruersitas, si non retractetur, adseribenda est malitiae non retractantis, non petentis, qui Dare suo utitur in petendo, nec ei imputanda est culpa ex eo, quod prae sumptiue nouerit, huiusmodi crimin sum colla turum esse non retractata illa iniqui tale, quin potius noua addita, nam, sicuti non imputatur culpa Petenti a publico usurario mutuum ad sibi subueniendum, quamuis aperte nouerit non esse mutua turum , niti cum nouo faenore, eo quia petens utitur iure suo, ita, nee videtur Llpa imputanda petenti a publico crimi--nit,ba Sacramenta , quamuis nouerit, non collaturum retractata per contritionem peruertitate, sed potius repetita propter eandem rationem, quod utatur iure suo, ec non participet in ilia actione, quatenas
mala est , sed quatenus bona . Haec tamen, quae dicta sunt, limitarem in duplici ea se; primo, quando non urge. ret aliqua necelsitas, de rationabilis causa, puta necessitas adimplendi praeceptu L. , vel magna aliqua utilitas; nam unicuique mandatum ei lde salute proximi , 62 quando sine graui damno proprio, de sine carentia naagnae utilitatis possumus damnum proximi euitare,ex lege charitatis tenemur id praestare; latque iuxta hanc li. mitationem pincedunt Uusqueet de paenit.
feci. I. versus finem , dc alij plurimi apud
Bonacisum de Sacram. ingen. diis. I. qua l. c. punct. s. n. s. vers. hoc tamen intelli itur sSecund5 , quando adesset copia alterius ministri illa nota non affecti; tunc etenim lex caritatis suadet, ut ab eo distrahamur, in quo vel malum, vel species, lepraesumptio mali probabilitEr potest ad elle ,
cuin pollimus aliunde nobis considere ;atque iuxta hanc limitationem procedunt
Nauamis e. I . n. 28. , Solus lis. 6. de iust. q. I. art. S., alii.
Ex hucusque dictis colligitur, quia di
cendum sit deministro, qui non sit not rius, de publicus criminosus, sed peccatum aliquod graue commiserit notum ei, qui exigit ab ipso Sacram znta, extante pro babili ratione, seu praesumptione , quod sit eadem Sacramenta ministraturus non praemilia contritio ite, an scilicet ab eodem possint eadem Sacra ineta licite exigi. AD sirinatiue etenim sesiliendum in extante aliqua necessitate ,.vel rationabili causa ;si eter i in licite potiunt exigi a notorio crum in O, multo magis poterunt exigi a peccatore occulto; atque ita sentiunt illex,
ualdus lib. I. n. 16i., SHau in quarto dist. I. q. I. ara. 6. Intelligendum tamen est hoc dictum cum duabus limitationibus mox supra recens EIS. ,
Hactenus de indisno nainistro sacra. mentorum; Nunc de i igno eoi dem susceptore, pro quo recolenda sunt illata, diu sagener i sulceptorum indignorum, de quibus mentionem fecimus in principio huius tituli, dc quidem loquendo de ea, qui incapax cii recipi nisi valide Sacca. menta, indubitatum ei Cidem non poste conferri licite, quia tali xcollatio tauriam anserret, de abusum Sacramenti, de seu.straret ipsum effectu, ad quem ess ordinatum i fici si faeminae conferretur ordo, vel non baptigato alia Sacramenta, graue committeretur sacrilegium,cum citet abusus rerum sacrarum . Disticultas est,solummodo, quando est quidem capax recipiendi valide, sed propter aliquod deli tum , quo est affectus, noa videtur posse
112쪽
Quaest. IV. De Subiecto. Art.VIII. 03
Incipiendo igitur a peccatore occulto externam,& non aliundὶ sanabilem prinsit -- minaleccat considerandum est, an petat occulte, an
ibiubii νς -& quidem, si petat publice,
.e peten noli sunt eident petenti deneganda Sacrati no sunt menta ; atque ita sentiunt Sanched de
negano Matram lib. I. disp. I S., Sin .ssis'. I 8. M. Dct. 2., Mademus tract. 2. de Sacram. In genere q. s. art. P. u. I., Rodriquet in summa c. 68. mcc L. n. Φ, Solus in quarto dist. I 2. c. I. art. 6., & alii magis communiter.
Ratio ex eo deducitiir , quod facta Christi Domini in administratione Sacramentorum sunt certa , & in fallibilis regula ab , eorundem ministris obsi ruanda ; sed Chri- Eumelia stus Dominus Iudae proditori occulto Satur exeis cramentum non denegauit, quamuisnopis Chri- uel it eiusdem proditionem non solum sedulo meditatam ,& determinatam, sed etiam iam imminentem, ergo eius minifri sequentes Magistri retulam poterunt
licit E peccatori occulto pudiice petenti Sacramenta ministrare. Secundo, quia peccator occultus ius habet, ne eius Lin a
publice denigretur, caeteroqui licitum e set aliorum priuata crimina propallaie, ergo ius habet, ne ob occultum crimen ei publice petenti dcnegentur Sacramenta, secus non leuiter eius fama denigraretur;
eque dicas, quod ipse peccatur per nouam iniquam actionem illicitae petitionis, publice laetae se coni jciat in statu denigra ti Cnis eropriae famae, quam denigrationem sibi potius debet imputare, quam ministro deneganti, potissimum, cum hic
teneatur ex alio titulo denegare, concurrente alio praecepto vitandi sacrilega Sacramentorum susceptioneta, quod praeualere debet praecepto non diutimandi in senerali alienum delietum; Contra enim Impugnaberis, quia illa noua iniquitas in Pe titione publica, si quae est, non demitius, quod habet Peccator, ne propria infamia cetegatur, nec tribuit alteri ius eam
prodendi, potissimum cum potuerit ipse pec tor in illam actionem deuenire ad magis propriam famam conseruandam,tiori prae cum ex omissione illius aditonis posset ori Dalet pretis ri suspicio de aliquo crimine, quod pra ceptum cipue contingeret, si peteret sacramenta urgente aliquo Rraecepto sumendi, vel aliqua circunstantia publicarum precum, pro qua ali; Omnes regulariter sumerent; unde dici non potest, quod se coniiciat in statuin propriis famae perdendae, nec o, stat id, quod lat,ditur de praeualentia praecepti vitandi sacrilegam suscepti,nem, quia certe praeceptum adimiseret denegando; non obstat , inquam, primo, quia concurrente duplici praecepto, quorum alterum respiciat operationem aliquam internam. & per aliud sanabilem, alterum respiciat operationem aliquam
ferendum est illud, quod prohibet actio
nem externam, ex qua oriatur damnum
non se nabile, cuiusmodi est in casu nostro praeceptum de non denigranda aliena fama, sub quo comprehenditur implicit Epraeceptum de non ponenda actione, ex qua dite te possit prouenire eiusdem alienae samae denigratio, quod certe praeualere debet praecepto requirenti internam dispositionem consistentem in carentia actualis noxae laethalis, cum haec si san bilis per actum contritionis. Propter hanc rationem, visupra innuebam, Lugus disp.
I . feci. s. num. IIo., maga diis. φ .sta. I. DUM. I. in concursu duorum praeceptorum,quorum alterum sit de non conficiendo Sacrificio, nisi conficiens sit ieiunus, Sc adhibeat secras vestes, alterum de non conficiendo eodem, nisi praemissa Conse ilione Sacramentali, a sierunt, quod in casu ministrandi viaticum in periculo vitae constituto possit minister non adtin plato secundo pi aecepto praemittendae Sacra mentalis Confestionis Sacrificium *nficere, ct communicare extreme indigentem , non autem non adimpleto primo, reddita etiam ratione , quod impedimentum peccati sit occultum, & remedium
consessonis possit suppleri per contriti
nem, carentia autem sacrarum vestium,
S ieiunii sit manifesta, nec alio remediosa nabilis. S cundo dici potest,quod cluamuis praeceptum de non cooperando alterius peccato praeualere debeat praecepto vitandi iacturam alienae famae , in hac hypothesi primum praeceptum non vigeat, cum conserendo publice petenti Sucram intum non possit dici cooperari pe eato, sed ad sum tuum illud permittere
ex iusta causa. Si vero peccator occul tus occultξ petat, tune asserunt eidem Sacramenta dene- ,s
citat D. Thomam in quarto dis. λ. q. I. art. .. D. Bonaventuram ibi Lot. Σ. q. ., oe arios,
quibus libenter adhaeteo . Rationem ex deneganis eo deduco, quia denegando, nec laedit ius, da . quod peccator occultus habet ad sitam famam seruandam, nec concurrit ad actionem vel realem, vel praesumptam indignam petentis, ergo actet ex hoc titulo eidem petenti Sacramenta denegare. Antecedens quoad primam partem facit Eeuincitur, quia, cum occulte petat, per negationem eius occultum delicium nulli detegitur, nec eius fama in aliquo denti gratur; Quod, si dicas cum solo in quarto
dist. m. q. I. art. 6. peccatorem Occultum
non solvin habere ius, ne laedatur eius s
113쪽
ma in denegatione Sacramentorum , sed etiam habere ius ratione Sacramenti Minti sinatis, ne ei alia Sacramenta, de pr. cipue illud Eucharistiae denegentur; statim impugnaberis, quia per occultum crimen ius, quod habet ad Eucharistiam,&ad alia Sacramenta remanet suspensui quoad exercitium, ne licite ea suscipere possit quousque Obex auferatur per debita, & proportionata media ; unde con-ilante de crimine, nec constante de rem
tione obicis, non est intes rum ei perere, nee Sacerdoti debitum ei conser re , nili fortior ratio ipsum compellat ad conserendum, quae ratio compellens considerari non potest, quando occulte petit. An - 1 tecedens etiam quoad secundam partem Ratmnes sic euincitur, quia constante Sacerdoti de P Ier- crimine, ncc constante de praehahita Sa- , 6' cramentali Consessione, immo stante cerari in . titi id ine de eadem non prae habita, ipsi Sa
ctorum. Cramenta denegando impedit iniquam , Sacramentorum susceptionem, vel vehementem praesumptionem eiusdein , di certe ad sic impediendum tenetur, quia Sacerdotes sunt tantum dispensatores myst riorum Dei, nec pollunt panem filiorum
sumere, & dare canibus ; Neque dicas primo, quod possit praesumere, quod ante petitionem praemiserit adium contritionis, quo se disposuerit ad digne suscipiendum i secundo, quod ipse Sacerdos
conferendo Sacramenta non cooperetur
iniquae susceptioni, cum ipse, quantum est ex se, praestet actionem bonam, & hone. stam, & iniquitas, si quae est, se teneat dumtaxat ex parte inique sumentis; Contra enim impugnab ris,quia licet per contritionem se disposuerit, tenetur tamen ex
voto implicit E in ipsa imbibito ante susceptionem aliorum Sacramentorum, si fieri potest, etiam Sacramentalem Confessionem praemittere, hoc etenim exigit tutior regula sumendi digne Sacramenta;
unde concit. Tradent. seo. II. c. I. expres,e
habet Ecclesiastica autem confurando e clarat eam probationem necessarium esse , ut v lius sibi eo eius mortalis peccatι , quamuis sibi contritus videatur abisque
praemissa Sacramentali cocifessione mi fa
de sacerdos poterit. denegare donec TrSacramentalem Consessionem fuerit expiatus nec magis ossi est id, quod secundo loco dicebatur de non eooperatione, quia,
quamuis daremus proprie non cooperari iniquae illi in ptioni, tenetur tam ria, quando fortior aliqua ratio non urget, qu ilis ei et praedicta de non prodillando eulto crimine, quantum potest, in alio
actionem iniquam impedire hoc suadente lege caritatis,vel sorte etia proprio osticio.
Naee tamen, quae diximus de peccatore ca culto occulte petente, intelligenda sunt icum aliqua limitatione, nisi scilicet Sacer μ' ς v.
dos nouerit tantum deis tum ex Conses sone Sacramentali eiusdem inqui E, de nciuerae Mocculte petentis, tunc etenim non potest ex -- λ
uti notitia illa habita iti Confestione ad fessione et illum expellendum ab aliorum Sacramen.
torum lusceptione, caeteroqui nimis odiosa redderetur confessio, de facit E ab ea
homines retraherentur , si e noscerent 'Consessarios uti notitia in confessione habita ad illos coercendos. Nee sol uni Sacerdos poterit dera gare Sacramenta peccatori occulte petenti, ruando petitio sit coram ipso solummo--2so, sed etiam quando coram duobuς, vel Et ar tribus aliis, qui fuerint aeque conscii, ae lyg' 'et Sacerdos, illius delicti. Ratio ex eo dedu- e citur , quia in hac etiam lix pothesi nc Ius iam dia in eoi surgit diffamatio ex dei cio, cum ad bus con stantes illud nouerint, & sicuti, s delic. sciis de tum et Iet notorium etiam publice petenti, licti .ellent denegada Sacramenta, ut infra lat Evidebimus, ita, si esset notum tribus, vel quatuor, & coram ipsis Sacramenta p.
terentur , eidem essent den ganda, qui in neutro casu ex illa negatione eius fa- alma denegraretur, cum iam ellet apud illos denigrata .
Maior disticulos esset, si peccator triabus tantum, vel quatuor consciis de eius peccato coram ipsis a Sacerdote item coim scio, & duobus, vel tribus alijs non conscijs peteret Sacramenta, an haec essent ebdem deneganda . Ratio dubitandi ex eo videtur consurgere, qui id, si deneget, via detur eiusdem tam ae derogare per tacitam propest .vionem delitii resultatem ex illa denegatione ; si non deneget, videtur propriam famam denigrare coram illis,
qui conseij sunt illius delicti, cum se ministrum indignum ostenderet, ministram do indiguo. Ia hoc.sentiendum est,nn posse den g iretpetenti coram illi S. Ratio ex eo deducitur, quod supra dicebamus, nempe pei talem negationem laedere ius, ouod li tui peccator, ne eius fama laeda-tur apud eos, qui bene sentiunt de ipso, .el saltem malam non habent de ipso opi-nionem, ergo non potest iuste denegare.
Neque hic audi cndi sunt, qui dicunt, de- η
negandum este Sacramentum Elicharistiae go
peccatori occulto petenti in Sacerdote 'pς Ne conscio delicii eiusdem coram ministro eiustiem saeerdotis penitus ignaro dclicii , eonsciis.
ex quo postea interunt, quod etiam dene & . um ganduin sit petenti coram aliquibus cona hus non sciis ipsius criminis, & coram aliis peni. - ων tus ignaris. Non, inquam, audiendi sunt, primo, quia dato etiam antecedente ne .ganda est absolute consequemiainam R
114쪽
Quaest. IV. De Subiecto. Art. VIII. e s
adeo Henriqueet lib. 8. de Tuciarissia c. p.,&alij, qui illud antecedens admittunt, illud admittunt , quia existimant mini. strum cum celebrante constituere dumta-αat unam personam moraliter in ordine ad illud ministerium, quod veriti cari nequit in ordine ad alios adstantes. Secundo, quia non ita verum est antecedens,
scuti libi eonfingunt: babet enim ius ipse
petens, ne eius fama apud minitimin penitus ignarum criminis laedatur,& talio adstruitur ministrum constituere moraliter cum celebrante unam personam , nam dato etiam, quod in ordine ad talem miserium possit dici,quod unum principium
constituat, cum sit adiutor eiusdem cel brantis , in ordine tamen ad alios effectus
disparatos non potest dici quid unum
cum celebrante, qiwd poti ininum veriticatur in ordine ad famam petentis sacramentum , cum in hoc 'On communicet cum Sacerdote, & si petens laedatur quoad istam apud ministrum , iacturam patitur diuersam , perinde, ac si pateretur apud alium ignarum, qui non esset minister. Ad illud, quod dicebatur in ratione dubitandi, quod scilicet ipse Sacerdos ministrando Sacramentum indigne petenti laederetur in fama apud adstantes, qui nouerunt petentis delietum , quasi sit iniquus dispensa tor mysteriorum Dei, dicendum est, hanc notam vitari ex eo, quod adstantes conscii delicti debeant rationabiliter arbitrari, Sacerdotem conferre Sacramentum propter praesentiam ali rum , qui delictum non nouerunt, ne apud eosdem scandaluin ingeratur , & petentis bona opinio laeda tur, quo stante nulli iacturae subiacet fama Sacerdotis confe
Prosequendo iam sermonem a peccat re occulto ad peccatorem notorium praeter insinuata in principio huius tituli, aduerto, peccatorem notorium posse etiamelle in quasi duplici ditarentia ; alium, qui est in sedius delicto dumtaxat actuali. &xtique notorio,& publico, ut, si quis ait rum occiderit in publico foro omnibus, vel maiori parte populi videntibus,vel publice Clericum aliquem percusserit &c. alium, qui est in secius delicto habituali notorio, de publico, cuiusmodi est publicus usurarius , & notorius concubina. rius 6 c. Qua modocunque fuerit notorius peccator, eidem siue publice, siue occulte Sacramenta petenti sunt deneganda. In hoc communiter ebnsentiunt, ct signanter Vinaldus de Sacram. Ingen. e. D concL I., villianus in quarto dist. V. . I. art. I f., HLliutius tract. I. e. I. q. IM, Mademus tract.2. de Sacram. ingem q. . art. P. n. I9. Rationes,
quae de peccatore occulto fuerunt allatae, si a contrario sensu deducantur,hoc cIncludent Er euincunt; Ideo enim peccatori occulto publice petenti concessum est posse Sacramenta conserri, quia, si denegarentur, eius famae grauis nota inureretur, & ideo negatum est eidem occulte petenti posse conlarri, quia ex uno capite eius funa non laederetur, & ex alio ini ria quodam odo Sacramento in serretur, dum conlarretur iudigno , sed quando peccator est natorius, & publicus, siue peteret occulte, siue publice, per negationem , nec eiusfama denigraretur per prinpallationem delicti, cum hoc iam sit iam tori Vm, nec sanctitas Sacramenti per collationem indigno grauiter laederetur , ergo &c. & iuxta hunc sensum bene dicitur Matthaei T. Nolite sanctum dure canibus ; & margaritae non sunt proijciendae
ante porcos, quia ultra irreuerentia in Sacramenti scandalum in adstantibus non ignaris delicti ingereretur non modicum . Hoc tamen hic ad tertenduin est, quod, quamuis peccatori nutorio, siue sit talis tantum actualiter, siue habitualiter sint ii deneganda Sacramenta, quomodocun se Intellige petantur, hoc tamen intelligendum sit, donec re donec restipuerit. Sed qualis debeat este , stiPuς it.
luaec restipiscentia, & quibus quali alibus
affecta, ut possit eidem bacramentum comserri , dicendum est, non quamlibet sussicere, sed diuersam ia ordine ad diuersos,& quidem, si loquamur de usurario not rio, & habituali,non sussicit, sit pamiteat, sed primo debet usuras restituere, vel id neam cautionem praebere, vel ipsis creditoribus , si fuerint praesentes, vel ordinaἀrio loci, vel ipsius Vicario, vel etiam Paroco coram testibus, si creditores fuerint
absentes, prout habetur in c. Hu.imnuam φελ uris; loquendo de concubinariis no Qualistoriis ultra alia paenitentiae signa requiri. IRPI tur, Ut concubinas e domo eiiciant, ut ς Dii
ipsis Sacramenta possint conserri; & s ita μ'
fuerint Clerici concubinaris notoris, de iure antiquo requirebatur absolutio a sunpensione, cum ab ipsis ipso laeto incurreretur , modo tamen ex dispositione contiLTrident. sess. 23. c. I . per quod teste Bona-cina de bis, quae pertinent ad usum Matrimon.
tum est, non requiritur talis absolutio. nisi postquam censura per sententiam fudirit illata; In ordine ad alios peccatores notorios talis resti piscentia requiritur, vequoquo modo publice constet; nec in hoc
amplius immorandum. Solum pro complemento eorum, quae pertinent ad hunc titulum, remanet inquirendum , quando nam delinquens, stud, lictum dieatur sufficienser notorium, ut, siue Sacramenta petantur publice, siue ocis
115쪽
culte, tens si ab eisdem arcendus 3 omitto caluin quo delinquens , seu delictum fuerit difflanatum, vel per iuridicam con-ι sessionem eiusdem delinquentis in iudicio, Quomo- vel per Iudicis sententiam latam secun do delic- dum alligata,& probata, vel per euidentum di- tiam rei publice constantem, adeo ut nul-ς ivr -- L, aliuersatione possit iudicium caelari ;in hoc etenim, seu his casibus nemine disceptante delinquens, seu delicium habetur pro notorio . Solum disti cultas est, quando delicium praecisa quacunque sententia, iuridica confellione, & euidentia rei publice resultate est publice com illum, non tamen fuit ab omnibus cognitum. In qua dissicultate nonnulli a seriint, sufficere, quod merit in aliqua Parochia notum sex, ut dicatur notorium , alij requirunt, vi s. litem decem innotuerit. Alii
plures requirunt . Nos arbitramur, hi carbitrio prudentum remittendum , quirensato numcro populi, vel uniuersitatis,
vel Collegii iudicet. an dici pollit publicum, an occulium, ruod et enim respectu ingentis populi potest dici occultum, respectu viciniae minori hominum numero constanti, potest dici notorium; unde sal te maiori parii viciniae consider tae secundum se debet delictum ei te notum, ut iudicctur pii blicum , seu notorium. Nec oblinit ca , quae supra dicebamus, quod, si scilicet bacramenta ab indigno petantur
coram quinque v. g., quorum tres sint conscii delicii, S duo ignari non sint eadem
Sacramenta denegada propter duos ignaros, nam ex hoc videtur deduci non susticere ad notorietatein, quod delicium sit cognitum maiori parti; li enim compa λ- tiuc ad quinque non sui scit, quod tribus
innotescit, nec computa sue ad viginti vide tur sit ili cere, quod lit notum duodecim, 6: sic rei pective ad n aiorem uulnerum seruata proportione poterit argumentum extetuli. Non obsunt, inquam, quia no-turietas non est desuinenda solum compti ratiue unius partis populi ad aliam pamtem , sed etiam a numero, quo constat vI- cinia ; si etenim vicinia conliaret tantuna quinque, vel sex, S delictum tribus innintesceret non esset absolute dicendum publicum, & notorium, quia notoricia, res picit non numeruin exiguum cogii ccn- Solvitur lium, sed numerum egregium. oc consi argun:e- derabilem. Deinde in cani, de quo nos Pp Iucuti fuimus in pracedentibus, non sap-Wiixum. oostumus , quod vicinia illa constaret dumtaxat illi, quinque permitis sed longe is plutibus, de quod nilum in loco, quo pe cator petiit bacramenta, fuerint p a sentes quatuor, Vci quinque, quorum tres
eisent conscii delicti, in qua hypothesidi-xiluus, lictum non cite Laliter notorium,
ut pcule it ratione eiusdem petenti negari Sacramenta, quia notorietas non est d suinenda comparative ad illum hominum numerum ibi praesentiu in , sed ad numerum malorem totius viciniae.
Hic excitam DD. disii cultatem, an, si peccator esset notorius in una. Ciuitate, vel Oppido, vel in eno Collegio, seu viii- uersitate, S accederet ad aliam Cluit tem , pidum, Collegium, seu uniuersim talem, S ibi peteret Sacramenta ab eo, qui coiiscnis let notorietatis eiusdem in loco, a quo. rccellit , eidcm in tali loco essent confercnda, an deneganda Sacra
sim ., Rodiiquet de 1 h. e. 7. scutiunt iacia elle eidem Sacramenta deneganda , quia in loco, in quo petit, non est notorius, &retinet ius ad propriam famam conse uandam , quam propterea Sacerdos non potest denigrare negando petita Sacramenta. E contra Sua dis'. T. feci. s.
nefanda , quia, silculi infamis in uno loco a milit tu, ad famam ubique, ita peccatoriri uno 'oco ni torius tu, ad eandem famam intelligitur amisille. ema a disp.ΣΙ. qua in scuti. hac secunda opinione propinter candent rationem consentaar, adducit tamen casum, in cuius decisione sibi parum constans videtvt ; alterit enim, quod,
si aliquis Religiosus sit in aliquo Monasterio publice diffamatus de aliquo morini delicio, S dum alius Religiosus publichcclebrct extante magna saecularium multitudine, ille accedat ad Eucharii limi s mendam non pc 1lit Sacerdos cclebrans conscius illius delicti, non obii ante not rietate in toto Monaiierio, dein bacramentum denegare, ne ipsum apud eos de iii saeculares dili amet, apud quos retinet ius famae. Potan, inquam, iii hoc sibi coim stans videtur , in etenim ius ad famam res pec re R iigioli in toto Monasterio diffa- Si rec mali visci quoad saeculares extra Albna. dat a locncmum , quibus nota. eli notociuin desie ς , tuin, non video, cur idem ius ad famam est d) respectu diffamati ii una Ciuitate , vel Ucto, horrido non debear vigere ex cra talem ad alium
Ciuitateiit,ubi des ictu ilia ilicstc ignicum, non sunt vel igitur Arriigi deneget in v. rcique ν ibi e ciem catu Sacramenta elle deneganda , vel nςgRUOR concedat in utroque casu ei te conceden γῆ --α
da. Probabilius in hoc sentio, extra Ci- 'uitatem, vel OppΙdu, ia, in qua , vci quo delictum est uotorium, Sacramenca non ei se deneganda in loco, vel Ciuitate , in quo, vel qua notorie non constat de tali delicto , non emni arbitror , quod
116쪽
Quaest. V. De Ritibus. Art. I. 'γ
ex eo, quod ius amiserit ad famam in . Data est potestas Ecclesiae mutandi carea uno loco, amiserit etiam in quocunque aiio Iosia.
De Ritibus in Confesssone Sacramentorum seruandis.
seu administrantur , ritus , &caeremoniae ab Ecclesia prae L criptae comitantur, quae, licet non sint de necessitate, vel substantivis
eorundem Sacramentorum , conserunt tamen ad eorum decorem , &ornatum, vel tanquam dispositiones, vel tanquam ornamenta, vel tanquam
pedisequar; & licet Christus Domi
nus Sacramenta instituerit non cum tot rituum apparatu, nec tot caere moniarum consortio, contulit tamen
Eeelesiae eius sponsae potestaten eosdem, seu easdem instituendi, ut quae ipse sub Ilantialiter contulit, illa accidentaliter perficeret . De ijs ritibus , & caeremoni js in hac quaestione post examinatas eorundem substantias disseremus , sed quia diuerissae caeremoniae, & ritus in ordine ad diuersa Sacramenta sunt praescriptae, nec vacat de singulis singillati in quae stiones instituere, cum de lingulis erit sermo , dum de singulis Saetamentis in particulari , ideo nos restringemus ad ea idem in genere si eut i solum hic de Sacramentis in genere pertractamus.
Quiu sit ritus , quo iure inductus,/- ω ad queninam effec-
Quid veniat nomine ritus, prout pertinet ad rem praesentem. I. Desinitio propria ritus. 2 Explicatur per suos terminos desivitia. 3. ristus Dominus aliquos ritus institui alios remisit Ecclesia restituendos. Ritus , qui non pertinent ad substantia L. Sacramentserum, in Haritiar funt tantum de iure Ecclesiastico. F. administrationem Sacramentorum salua eorum substantia. 6. Plura christus secit in institutione Sacramentorum , quae non antur , Ut r
DiDrmen inter potestatem collatam Ecel siae determinaudi materiam in Sacramento Ordinis, . posestatem eidem collata uinctituendi ritus . 8.Assignantur fines , ob quos fuerunt inductι
huiusmodi ritus . P. DUplex genus rituum; alterum eorum, quae sunt de necessitate Sacramenti, &ad eiusdem essentiam pertinent, M' Nomineterum eorum, quae sunt tantum de neces ritus ve sitate praecepti , & pertinent solum ad munt cae- ornatum , & decorem , assignant DD. remoniae. Primum genus improprie dicitur rituum quae non genus, cum ritus ex genere suo importet Pς xΩRt solemnitatem per textum m I. 2. f. de in. sic. testam. , ct ibi glosa, & regulariter vertatur solum circa extrinseca, ea autem, quae pertinent ad essentiam, & sunt donecessitate Sacramenti , cuiusmodi sunt materia ,.de forma , versantur circa intrinseca, Messentialia. Restringendo igitur titulum ad secundum genus , quod
proprie est tale, eiusdem essentiam per sua praedicata propria inquirimus, ει hoc pro prima parte tituli; pro qua sit Assertio I. Ritus proprie sumptus est iactio externa Religiosa, qua decori, & Definitur
ornath Sacramenta conficiuntur, & mi-ritur. alistrantur iuxta Ecclesiae praescripturi Suini et te tia Parni p. II. rom. I. sect. I. , Ilarmnins lib. 2. de Sacrament. in genere c. M., alu satis communat . Probatur, Se explicatur. Dicitur actio externa, ET Religiosa, quia, cum huiusmodi ritus ordinentur ad Sacramenta, quae
instituta sunt in signis sensibilibus, te materialibus, utique debent consistere in aliqua adtione externa, ς cum sint ordinati ad modum colendi Deum, vel ad eius cultum , debent ad Religionem pertinere,& propterea actio, in qua consistunt, debet esse Religio a . Per has particulas huiusmodi ritus conveniunt non solum cum quacunque aetione sacra, sed etiam cum apsis Sacramentis , quae important actionem externam, & Religiosam. Dicitur, qua decoia, oe omaia sacramenta com 3ficiuntur, quae verba non intelligenda sunt E phc relatiuex ad esse , seu substantiam Sacramentorum , quatenus intrinsece Sacra- minos menta ipsa constituant, sed relative ad definitio ornatum, de perfectionem extrinsecam, sub qua ratione differunt ab ipsa substantia Sacramentorum, sic propterea se habent tanquam rationes quoquo modo dis N strem
117쪽
seruuiales . Dicitur, iuxta praescriptum Milesia, non quia omnes ritus pertinentes ad consectionem Sacramentorum sint
ab Ecclesia instituti, cum plures Christus
Dominus instituerit, sed quia pro maiori Iarte Ecclesia ipsa instituit, & praecepit
eruandos, de pro alias obseruantiam per sua praecepta mandauerit. Sub hac definitione comprehenduntur omnes ritus, quorum alii pertinent ad maiorem signincationem Sacramelorum,
ali; praeciae ad ornatum ,alii ad dispositi Dein tum conficientis, tum suscipientis, alii ad remotionem obicis,ali; referuntur ad tempus, alii ad locum, de quibus omnibus singillatim, dum in particulari de
ritibus lingulorum Sacramentorum. Hi autem Omnes, quom munq, reserantur,
consistunt in actione ex terna, de religiosa relata ad decorem , de ornatum Sacramentorum, licet aliqui directe, alii dumtaxat indirecte ad talem perfectionem ordinentur , semper etenim ratione termini, ad quem reseruntur, important actionem Religiosam.
Pro secunda parte tituli aduerto , quod 4 Christus Dominus in institutione aliqum
Christus tum Sacramentorum aliquos ritus serua-
.iri uis, '' aliquos praeceperit seruandos ; sic instituit in iustitutione Sacramenti Baptismatis alios teli' praecepit respectu adultorum ipsorum inquit Ec. structionem in fide. Ite, docete omnes ge vios . res baptizantes eos in nomine Patris σe. scin institutione Eucharistiae benedictionem
praeivisit , oculos ad Deum Patrem Omnipotentem eleuauit deci quae tamen nCr .
pertinent ad substantiam , seu essentiam
sacramentorum. In uniuersum tamen
testatem Ecclesiae contulit instituenui, mutandi circa Sacramentorum dispen.
sationem, quae in Domino expedire rudi cauerit salua tamen illorum substantia , ut definitum est in Concit. Trident. Hic igitur inqu rendum remanet , an huius. modi ritus sint de iure Diuino, an tantum de iure Ecclesiastico. Allertio II. Ritus non pertinentes ad substantiam Sacramentorum regulariter Rehula loquendo sunt dumtaxat indutii de iure ritie sunt Ecclesiastico, non Diuino. In hanc com
Ecclesia, quirunt ad quemnam effectum huiusmodi ritus fuerim ab Ecclesia instituti. Dixi,
regulariter loquendo ', non enim negauerim
aliquos esse de iure Diuino, ut praecipue est instructio adultorum in fide ante col. 6 lationem Baptismatis. D t est Probatur, quia ex allegata dispositione PPNR Coueit Tridentini est facultas in Ecclesia indutas i ei innovandi, sic mutandi circa Sacra de muta 'mentorum di eucationem omnia salua .ci. eorum substantia, sed haec facultas non .
eompeteret, si ritus essent de iure Diuinci indueti, ergo, quia isti supponuntur dumtaxat de iure Ecelesiastico inducii. Minor probatur, quia ea, quae sunt de iure Diui no non subiacene dispositioni, de auctoritati Ecclesiae. Dices primo, plerique ritus in institu
tione aliquorum Sacramentorum fuerunt a Christo Domino seruati, ut in praecedentibus obseruauimus in institutione Eucharistiae, in qua praemisit benedictioite in p. 7
materiae consecrabilis , dc eleuationem Christu, mentis indicatam per extollentiam oculin secit, quae rum ad Deum Patrem Omnipotetem 6 c. non seria
ergo aliqui saltem ritus fuerunt a Christo uantur, Domino instituti. Sed contra, quia non ut in . omnia , quae Christus Dominus in institillone Sacramentorum seruauit, habendi sunt tanquam ritus seruandi in consecti ne eorundem, nisi ab Ecclesia praecipiantur, ut ritus; sic Christus Dominus in institutione eiusdem Eucharistiae praen:isit
lotionem pedum discipulorum suoru Lia, esum agni, sermon.em habuit oce. nec tamen haec omnia seruantur, ut ritus, nec in consectione, nee in dispensatione eius. dem Eucharistiae. Quamobrem dicendum, quod id, quod Christus Dominus ex M. nedictione panis, ec vini, in eleuatione Oculorum dec. exemplariter secit, Ecclesia instituerit pro ritu seruando .
Dices secundo, quod, cum Clu istus D minus quodamodo ingen ς, ω indeter- gminate ritus praeceperit, dc potestatem Non mincontulerit Ecclesiae eosdem determinandi Vx xό,
non sint dicendi ab Ecclesia instituti, de
inducti, sed a Christo Domino, ea pro si desilia portionali ratione, qua, cuin Christus in- enandisii tuerit ordinis Sacramentum, di mate- materiariam reliquerit indeterminatam sub Da ordinia. testate Ecclesiae eandein materiam determinandi , dc Deus in lege natur' remeis
dium originalis posuerit relinquendo ho minibus potestatem designandi signa, non tamen Ecclesia dicitur induxisse Mera mentum ordinis, nec homines in lege na turae instituitis remedium originalis. Sed coiitra, quia in institutione Sacramenti ordinis, ocreinedis Originalis in lege na iurae Christus, de Deus solum Ecclesiae,
de hominibus facultatem concesserunt d termi a ndi materiam, de signa,quibus alligarunt vim conferendi gratiam, Ac remissionem nulla existente potestate in eadem Ecclesia, de hominibus augendi gra.
tiam , in facultate autem concessa Eoclesiae instituendi ritus , oc caeremonias, cum isti, seu illae non habeant conser re gratiam ex opere Operam, plenam tribuit auctoritatem , adeoque respectu illorum Ecclesia dicitur institutrix, non autem respectu Sacramenti Ordinis ,
118쪽
quaest. V. De Ritibus. Art. II.
Pro tertia parte tituli respiciente causim finalem extrinsecam, propter quam huiusmodi ritus, oc caeremoniae in coninsectione , de dispensatione Sacrament rum fuerunt in Ecclesiam Dei inducti, seu inductae sit Assertio III. Ritus , de caeremoniae seruandi, seu seruandae in consectione Sacramentorum ob triplicem potissimum finem fuerunt in Ecclesiam Dei inducti. Primus est assignatus in ipsa definitio. ne , ut scilicet decose, de ornatε Sacra. menta conficianturii congruum etenim maximh est, ut quo nugis actio principalis digna est , ramulatum actionum, quae eius indicem dignitatem, sortiatur, nudhetenim sumpta , de sine comitatu apud homines quodamodo vilesceret . Hinc in Sacrificio Missae sacrae vestes Sace dotales adhibentur ad indicandam excellentiam mysterii peragendi ; in Ba
tismate vestis alba , ut indicetur regendi ratio, fit status innocentiae, qui per nouum hominem induitur. Secundus est , ut in modo colendi Deum fideles conueniant ; ritus etenim maxime videntur pertinere ad Dei cultum , cum ordinentur ad Sacramenta , per quae potissimum Deum veneramur, de eius excellentiam recognoscimus , de beet eadem Sacramenta omissis ritibus inducerent ad unum modum colendi Deum, non tamen ita expres , et signath inducerent, sicuti fit per externas cin
Tertius est, ut, cum ipsa Sacramenta ad uberiorem ipsorum effectum exigant in conficientibus, de suscipientibus, simul. que adstantibus deuotionem, per eosdem ritus fideles ad eandem excitentur, cum huiusmodi ritus utpote praeseserentes, nedum ratione actionis, sed etiarn ratione iermini, speciem sacri, te Religiosi, vitique conserunt ad eandem deuotionem excitandam. : d i Ret a ma
Sub quonam onere in consectione, ει dispensatione Sacramento. rum ritus praescripti fuit seruam di s VM MARIUM. considerabilia circa titulum. I. Omissio rituum, si mr tantum sub consilio, non est peccaminosa. P. Explicatur, in quo sensu accipiendum it coucilium Tririntinum. 3. Titus, qui cadisi sub lege , siue scripta , siue non scripta regularitὸν obligant sub
Ex leuitate materia , ct inconsideratisne eorum omissio potest esse leuis . s. Omisones illorum rituum , qua inducti sunt ob significationem ex genere suo sunt grauiores illis, qui solum sunt inducti ad o
Ritus, qui inducti funt ab Ecclesia circa Sacramenta necessitatis , vetente nece late possunt muti sine culpa. T. Explicatur in castas particularibus. g.
Etiam ritus pertinentes ad alsa sacramo ta non tanta necessitatis imminente momtis periculo mittι possunt sine culpa. μExceptio ad mox Mia. I .
PLura sub hoc titulo ad plenam ipsius
discussionem veniunt consideranda, de primo, an huiusmodi ritus cadant sub praecepto, an vero tantum sub consilio, de an rubricae illos statuentes sint praeceptiuae , an vero solum directiuae . Se- tulam. cundum, an Sacramenta conficienda sint neces statis, de urgente neces litate , non vero tantae neces litatis, nec illa urgente. Tertio, an huiusmodi ritus versentur ei ca materiam grauem, de eonsiderabilem, an vero circa leuem , id non tanti m
mcnti . Quarto, an illi ritus sint instituti propter sacram significationem , an solum propter aliquem extrinsecum dec rem , de ornatum. Hinc Dico primo, si ritus aliqui cadant tam tum sub consilio, de rubricae illos statuentes sint tantum directivae, omissio eorun- Ritus ἰdem in eonfectione Sacramentorum non qui sunt est peccaminosa, sic quia in Sacramento totum Paenitentiae dicitur est e tantum de eon o ς ' silio, non de praecepto, quod praemittania RQ tur preces, Misereatur tui cte. Indulgem SUNtiam m. ideo , si omittantur non erit omissio peccaminosa, quod idem die de aliis similibus. Ratio est, quia ea, quae sunt tantum de consilio, non obligant sub N α pecca Considea
119쪽
peccato ad eorum 'bseruantiam, & consilium est de meliori bono, non de bono debito ; Neque dicas, quod, cum sint de
meliori bono, pos luit ex consuetudine recepta obligare, ut videtur colligi ex concit. Trident. ses T. eam Mi. de sacrament. in I n.
ubi anathematizantur , qui dixerint receptos , & approbatos Ecclesiae Catholicae ritus in solemni Sacramentorum administratione adhiberi consuetos , aut contemni, aut sine peccato a ministris proli-bito omitti posse ; contra enim impugnaberis, quia non quaecunque consuetudo, 3 aut quomodocunque accepta obligat , sed Sat s fit tantum consuetudo communiter accepta. et ' g ta , se runa , & inducta cum animo obli - 'x gandi, & cuius non obseruantia habeatur comum te pro peccaminosa,quia tune hec consuetudo habetur pro lege non scripta ;talis autem non reputatur illa , quae, cum inhaereat soli consilio, S crebro omittatur, sine ulla conseientiae syndere si non h ibetur, ut inducta eum animo obligandi sub aliquo peccato, sed solum ad melius , ta honestius este & iuxta hunc sensum arbi. r soluin procedere Concilium Tridentinum mox allegatum, quod non es supponendum voluisse eos anathematizare , qui senseritit omissionem illarum pro.
cum in paenitentiae Sacramento Misere tur tur oec. Insistentiam oec., & similium non ei te pecc.Hnmosam.
Dico fecundo, s rit m cadant sub lege, Riii: VPl scripta , vel non scripta, idest sub con-hu . at suetudine legitime recepta , & approbata
sub lege ab Ecclesia sedeout non consueuerint omitis reguli m- li, regulariter loquendo sunt seruandi subter ε bl - cinere grauis peccati. In hoc consentiunt x Ut iub luare et di p. io. f. a. 2. versus finem, Henria
punde in hoc videtur habere locum dispositio Concilii I rident. mox allegati. R itio est, quia illa ciscordantia a communi usu Eccle: iae cedit in contemptum eiusdem Ecclesiae, &, cum illi ritus Ordinentur ad cultum Dei, adeoque pertineant ad virtutem Religionis,eorum omisso est co-tra eandem Religionem; precata autem, qu .u sunt in contemptum Ecclesiae,& contra virtutem Religionis sunt ex genere suo grauia , ct laethalia . Dixi, regularit, loquendo, propter communem regulam,
secundum quam ea , quae ex senere suo ri sum gravia , ex leuitate materiae, vel ima, hi 'cii consideratione deficientis evadunt leuia;
te nia eia non enim congruum rectae rationi est, utriae, po- Oinium cuiuscunque leuis caeremoniae,
teli esse quantumuis ab Ecclesia praescriptae , utiqui a vilius, vel alterius senuflexionis in Missa, inclinationis capitis, Osculi altaris, vel suadium ingerant noxam laethalem; i tem,
nec si ex inaduertentia o mutaturcommemoratio aliqua in Missa, vel aliqua verba non pertinentia ad substantiam. Si autem quaeratur in particulari,quaenam omissio habeatur pro laethaliter culpabili, εἰ quaenam pro peccaminosa colum venialiter, non potest certa regula uni '' g uersaliter statui, cum tot sint ritus, tum ' ζς' . inter se comparati, tum in ordine ad di- indu tiuersa Sacramenta, qui magis, vel minus sunt ad pollunt urgere, diuersi, et sub una defini. sit fica. tione cadere nequpant ; quamobrem re tionim linquenda est decisio prudentum iudicio iuxta diuersitatem rituum , ct iuxta con- . tingentiam omissonum, quς in praxi contingent. Hoc solum in genere potest itatui, illas omissiones grauiores reputandas . . este, quae institutae sunt prDpter icram signincationem, quam illas, quae sunt tantum propter ornatum, de decentiam, &
inter illas,quq ordinantur ad sacram significationem illas grauiores esse , quarum significatio est altior. Dico tertio, ritus, qui instituti sunt, &approbati ab Ecclesia in ordine ad Sacramenta necessitatis, cuiusmodi sunt Baptismus,& Paenitentia, sit urgiante necessi- νtate Omittantur, nullam noxam inducunt. Ritus. In hoc llat communis Ecclesiae praxis,' ndu- consensus otiani uni Catholicorum. Ratio su ς ex eo deducitur, quod non si praesumen c Na dum, quod pia Mater Ecclesia existente periculo interitus in eo, qui bapciZanduo sitatis v est, vel Sacramenti Paenitentiae sub scien gerite die-dus velit obseruantiam illorum rituum eessitate
cum periculo, ut illi intereant fine Bap. P seu ttismo, S Paenitentia, ergo praesumendum 'est, quod pro illo statu non intendat obligare ad obseruantiam illorum rituum, ρο- tulimum cum praeceptu in Baptismi, de Paenitentiae pro illo statu sit iuris Divini, S obseruantia illorum rituum tantum iuris Ecclesiastici, de solum ad decentius esse, non ad necesse esse ordinata ; quod etiam videtur implicite colligi ex Concit Trident. supra allegato, quod loquitur solum in solemni Sacramentorum administratione , de quando a ministro pro libito huiusmodi ritus omittuntur quando autem huiusmodi Sacramenta ursente necessitate administrantur, non dicuntur solemniter administrari, nec caere inomae dicuntur omithi pim libjici ministri. Hinc praxis omnium etiam timorat rum obtinuit, ut periclitante infante Bap-
tismus eidem conseratur nullis erae initiis grilibus, nullis adhibitis caeremoniis, per so tur iri calam lotionem , &consuetae formae appli sibus par. cationem; hinc existente adulto in proxi Dcutariis mo vitae discrimine, vel ex inopinato fato, bus. ves inflicto vulnere exhibito praecise sensibili doloris,& paenitentiae signo impenditur
120쪽
Etiam trus pertnentes ad alia Sa.
ditur absolutio nullis ritibus consuetas praernasia, quae praxis nemine contradicente est ab Ecclesia recepta . Dico quarto, in ordine ad alia Sacramenta . quae nou sunt tantae necessitatis, cum sitit dumtaxat sacramenta vivorum, dum conseruntur imminente mortis periculo, regulariter etiam conferri postunt non.seruatis: aeonsuriis Ecclesiae ritibus. Hoc ex eo incitur, quod, quamuis haec non ita sint necessaria, sunt tamen ex pri-cepto conserenda, quamuis ςtiam non essent praecepta,conserunt amen ad securiorem,& vseriorem salutem, cui obesse etiam non praesumenda'est Ecelesia intendendo rituum obseruantiam cum peruculo , ne iii termi periclitans eisdem Sacramentis destituaturi Hinc, quamuis ex Communi ritu, es consuetudine uniuersalis Ecclesiae extrema tinctio sit in singulorum sensuum unctione conserenda, extante tamen vitae periculo unicam tantum pro omnibusiunctionem admittit ; quamuis ieiunium requirat in lumpturi lacram Euchari illam, admittit tamen non ieiunum in illo vitae discrimine, & sic loquendo per varios alios ritus. tDi i, regularitis, quia in aliquibus, quae respiciunt reuerentiam , & cultum debi, tum sacramento potius vult carentiat Ekeεν io Husdzm,quam eorum rituum omissionem, ad mox sic tion admittit confici Sacrificium etiam dict.i. ad conserendum viaticum constituto in extremo mortis articulo sine sacris vestibus, quamuis istae ad solum ritum accidentalem pertineant, sic etiam in ordine ad eundem esstdium communicandi infirmum non permittit Sacerdotem non ieiu-nu in sacrincare, quamuis ieiunium non sit de substantia, & tantum de iure Ecclesiastico. Non immDror numerando plures alios casus, in quibus non est licitum coim
ferre Sacramenta etiam urgente rancessi tale non seruatis certis ritibus, quia de iis agetur, dum de singulis Sacramentis.
An variatici rituum ab Ecclesia praescriptorum sit peccaminosa , & qualiter .
Varia acceptiinies inruationum , qua e tingere possunt circa ritus. I.
si mutatio esset solum accidentalis, usa m. . : duceret grauem noxam, O quandoque
. - Si fuerit substantialis ex genere suo est grauit, peccaminosa. I.
Quaest. V. De Ritibus. Art. III. Io I
mtipe, si fuerit ex maduertentia , O iuia
substantialis est etiam gratitur peccammosa respectu viscopi variantis in ritibus com
munibus . F. Variatio eum intentiora inducendi η-- ,
ritum i ct diser um in Ecclesia Dei est grauitὸr peccaminosa. 6.
MVtationem materiae, S se ae in
Sacramentis a consueta in Eccle sia, quamuis sit solum quoad accidentalia, illicitam esse late probauimus in praecedentibus. An vero idem sentiendum sit quoad mutationem rituum id est, quod in praesenti examinandum assumimus. Pro quo Aduerte, hanc mutationem, vel posse esse mere accid'ntalem, quatenus illa, in. ruam fit mutatio,st eiusdem rationis cum V ri φ .la, quae mutatur, & disserat solum in modo, vel in aliquo accidente, vel sub--eie stantialem , quatenus disserat in substan-ca ritus. tia ab illa, & sit diuersae rationis. Item, vel illam mutationem posse contingere aduertent Er, & consutili, vel ex inadue tentia, & inconsideratione. Tandem, vel cum intentione inducendi nouum ritum in Ecclesia Dei, siue substantialem, siue accidentalem, vel sine tali intentione. Si mutatio sit mere accidentalis, quatenus, v. g. verba ad ritum spectantia de Elatino in Italicum versalitur id inma,&sit Mutatio
in re modica, arbitror non inducere graia acciden
uem Culpam, quinimmo, quandoque a RQ culpa excusari ratione alicuius finis hone- 2 ,' sti, ut si Sacerdos in communione laicin fulpam. rum praecipue infirmorum loquens qum da modo expersona ipsorum ad clariorem ipsorum intelligentiam pro illis verbis, Domine non sum dignus, ut intres sub te
tum meum&c. uteretur sermone Italico,& diceret, Signore io non fom d Ino, ebe tuentri nella casa mia oee. Quod idem die in similibus. Ratio est , quia illa mutatio est in re leui, & etiam quandoque ordinata ad excitandam maiorem pietatem in ipso ainfirmo communicando. Si vero sit aeeL dentalis , sed in diutina oratione, ut si in tota Mista, vel maiori parte eiusdem ut retur idiomate Italico; tunc certe noria excusarem agraui culpa; quia in re graui faceret contra praescriptum Ecclesiae . Quod dico in mutatione verborum accia dentali, siue modica, siue considerabili, intelli enduin est etiam in mutatione re- Crum, in quibus litus consistunt seruata proportione militante eadem ratione. Si vero mutatio fuerit substantialis non teximerem variantem a graui culpa, quia subst n- variatio substantialis rituum, seu caere Ri βmoniarum est contra virtutem Religi, g 'vi ει nisi