장음표시 사용
141쪽
viuuicandi mortuos , purgandi, abste ndi omnem immunditiam, quae aucto ritates, curn nequeant intelligi de vi causa.
tiua per se, intelligendae sunt de causali late per accidetis. Sic D. Augustinus relatus a Duro is quarto dist. 9. q. q. l. I. ait, corpus Christi dum manducatur,vivificat νειον
μοι D. Ciri lius Alexandrinus Iob. q. in Dan rem c. I , ubi docet carnem Chrissi mam ducatam in hoe Sacramento suscitare mortuos. sicuti tae tu suae carnis suscitauit filium viduae Nain. Eadem secunda pars etiam rationibus enincitur, & primo, quamuis omnia Sacramenta secundum se sint instituta in ora dine ad diuersos fines, & etlactus, nempe .. BaptismuS ad regenerandum, Conticinatio ad roborandam vitam spiritualem,st Eucharistia ad nutriendum, & sic de caeteris , Omnia tamen peraeque sunt instru- ta menta passionis, S mortis Redemptoris, quae ad remittenda peccata, & infundendam quamlibet gratiam ordinata est,ergo, quamuis iuxta institutionem ex genere suo, oc per se unumquodque habeat camsare specialiter gratiam in suo Druinetas, quatenus tamen sunt initrumenta passi nis Chrilli poterunt per accidens, S ex secundario fine producere remistionem peccatorum ,& gratiam primam. Pro sententia uero,negante hae mili. s. rant intionesu Primo, quia ex supradictistes nee Sacr mentis ii gulis ιadita est virtus ad
rem' aeei determiaa sellacitus, ultra quos non e la ni pro-tenduntur, & sic Sacramentis mortuo. ducere, rum collara est vis remittendi peccata, P imδm. quae secum amrunt mortem spiritualem p. ilis vero vivarum vis solum augendi vitam spiritualem praeexistentem in subicoto ; Neque dicax naeci sitiere quoad vim per se conserendi eandem primam gratiam, quae solum coinpetit Sacramentis
mortuorum, non vere quoad vim conferendi eandem per accidens, potislImmia' cum omnia Sacramenta lint tali ruin ta' . . passionis, & mortis Christi Domini, quae i aeque valida est ad conserendam siue pri. main, siue secundam gratiam ς Contra a enim impugnaberis, quia licet passo, cimors Chrtiti Donum sit apta, & emcax
ad causandam utramque gratiam, nGn applicatur tamen indefinite per omnia Sacramenta secundum eandem virtutem, sed ad normam institutionis iuxta cum libet conditionem . Caeterum, quod S Euinei cramenti vivorum non insit vi eti im pertur spe. a iura remittendi peccata, seu causendic: aliter gratiam remissiuam i arumax eo euuacuan Sa a-tur, quod grati et omnino hoc dicatur, . cum de hac virtute, nec conflet ex Sacr- Lψςi Seripturis , nee o natura, oc insti cutione' aut spectaca, aut geneticiI corundum
non ex Sacris Scripturis, cum nullus tex tus sit assignabilis hoc euincens; non ex natura, ta militutione generica, quia haec lath improbata eli supra ; non ex specifica :qul.i considerato pro nunc Sacramento Eucharistiae, ex quo a sortiori potes
deduci ratio pro caeteris Sacramentis vLuorum, hoc ex natura , & institutione suam non habet causare, nisi augmentum vitae, seu gratiae, cum se habeat per modum cibi, & potus, S per consequens non pollit, nisi h mminem vivum nutrire , de
Pius V. in Catechisino haee habet, Constat
qMemadmodum martuis-eorporibus naturale aliaue artum nihil prodest, ita et lam anima, quas ritu noin vitiis, sacra mysteria nihil prodesse , ac propterea panis, oe vini speciem b
bent, ut significent non quidem renovanda ad tam an ae,sed ad vitae conseruanda causam instituta esse. Secundo, vel omnia Sacramenta conia 'tinent eandem virtutem producendi quacunque gratiam, siue primam, siue secun- Idam , vel non continent; si continent tex virtute sibi intrinseca , quomodocun- lque applicentur, producent primam, si in
subie to aliam praecedentem non inuendi rint, vel secundam, si aliam inuenerint, unde quod producant ., vel primani, vel secundam non erit ratione Sacramen si,
sed ratione subiecti; s non continent, non apparet, quomodo possint produeere primam , si instituta sunt pro secunda, ex quibus sequitur', quod, vel habeant vim per se producendi quamcunque gratiam iuxta exigentiam subiecti, vel neque habent vim producendi per accidens . Neque obitant ea, quae supra dicebantur de Sacramentis mortuorum, quae qua' soluiturdoque producant secundam gratiam ἰ ex instaritia quibus videtur rectὸ inferri, qi d etiam Opposita. illa vivorum qua imque producant primam , Non, inquamseobstant, quia, qtra
continet, quod maius cit, continet etiam saltem per accidens, quod minus est in eodem genere potissimum cum gratia prima non differat a secunda , ni si ratione praesupositi peccati, quod prima remittit. Cum auteni utraque opinio quoad Sa- ,ricranielita vivorum in ordine ad priinam ι 36 .gratiam per accidens producti nn , .vel Quid non producendam probabilis videatus, quae tamen sic se*ienda, nune non definio. Portariis iuxta diuersam cuiuscun- ique Sacramenti naturam , & conditi Mem erit diuersimode sentiendum ; unde resolutionem huius quaestionis reseruam. dam censeo, dum de singulis Sacramentis
142쪽
Quaest. VI. De essectu gratiar Art. VII.
An , & quomodo gratia Sacramentalis
differat a non Sacramentali. SVM MARIUM. uid senserint DD. circa hane diuersita
Te citur sententia constituens hane diuersi talem in folo diuerso principis utriusque. 2.TOcitur in m opinio asserentium gratiam Sacramentalem importare habitum dissimctum a gratia communit ἐν dicta. 3. Non consistit in modo assiciente Iratum Sa-eramentalem. Entitates modeses non funt secundum se operatiua . s. Nec consistit in earacthere , nec in ornatu extrinseco. 6. Gratia Sacramentalis differt inadaequase a
Illa inadaequata distinctio consistit in eo, quod
Sacramentalis importat supra non Sacramentalem itis ad Decialia auxilia . Ibid. incitur auctoritate D. Tboma . 8. Ex diuersitate esse um arguitur Gersum ius in molis Sacramentis. 9. Ius ad illa auxilia non exigit semper in ac
tu illa babere, sed quando expedit illata
habere. Ita me ius morale fundatur in Sacramentis. II. Explicatur , quomodo gratia Sacramentalis
trabat secum ius ad illa specialia auxi
ecundum Mademum illud ius in radice producitur P0stia a Sacramentis . II. Melius producatur solum ab eisdem morali
Gratia Sacramentalis differt sistam specie morali, ct inadaquatia a non Sacramen tuli . II.
tiscrimen aliquod inter gratiam Sa
crameritatem, & non Sacramenta- et lem agnostunt omnes Theologi, sed non Reeense- omnes conueniunt in assignando, in qu tur varii nam consistat tale discrimen, an solum modi ratione principii, quatenus gratia noriadi huisiti Sacramentalis a solo Deo producatur, modi illa gratia Vero Sacramentalis a Deo simul. tias. & Sacramento, prout senserunt D. BMatientura, Riccardus, ct alj relati a G eto disp. I. art. q. , vel quatenus gratia no Sacramentalis procedat saltem dispositive ab actibus recipientis, Sacramentalis vero a virtute Sacramenti principaliter, licet secundario etiam a disrisitione eiu dem suscipientis, an vero ratione alicuius
formae, vel habitus distincti ab eadem
gratia , quatenus scilicet sacramentalis coniungatur cum alio habitu, vel simul, vel sublequenter producio, ut senserunt Paludanus in quarto dist. 2. q. I., ct Aure ius dist. r. q.y art. ., eum quo non conici gatur gratia mere habitualis. non Sacra mentalis, an vem Latione alicuius modi assicientis Sacramentalem,non vero merEhabitualem, ut senserunt Nugnus q. 62. a ., Ioannes a Sancto Tiama disp. .art.2.,& alij, an vero ratione alicuius concomitantis, quod respectit Sacramentorum i riterabilium sit caracther, respectu vero iterabilium sit quidam ornatus,pro ut ali sustinuerunt , qui caracther, seu ornatus non est in non Sacramentali. Affertio I. Diuersitas inter gratiam Sacramentalem, & non Sacramentalem in nullo ex mox allegatis modis consistit,
non quia, si illi modi, seu rationes existe. rent, non lassicerent ad diuersificandum, si excipias primum dicendi modum reserentem solam diuersitatem in principium, sed quia, vel nehessalij non sunt, vel non possibiles. Probatur primis impugnando primum modum dicendi referentem solam diuersi. cratem in principium productivum. Et Reiicitur
diuersitate principiorum non arguitur di T '
uersitas in effectu, ergo ex eo, quod gra' 2-n, di tia Sacramentalis si a Deo simul, ta Si uertitM. cramento, non Sacramentalis a solo Deia in diuer- non sequitur , quod huiusmodi gratiae di. sis prin- uersificentur inter se . Antecedens pro- cipi μ batur, tum quia effectus non specificantura principio extrinseco,ut suppono ex Physicis, tum quia caeteri effectus non diuem sificantur inter se ex eo, quod immediat Eproducantur a Deo,vel ab eodem mediante instrumento. Quis enim diceret, quod ignis, v. g. a Deo productus sit diuersus ab eo, qui produceretur a Deo simul, &ereatura Z ergo ex eo, quod gratia Sacramentalis producatur a Deo simul cum Sacramento, & non Sacramentalis a Deo solo non sequitur , quod utraque gratia ad inuicem comparata sit diuersa. Propter eandem rationem euincitur etiam notia oriri diuersitatem ex eo, quod gratia non Sacramentalis procedat dispositiue , &principaliter ab actibus se diis nentis, Sa- '. Icramentalis vero principaliter ex vi Sa
Probatur secundo, impugnando m dum secundum dicendi referentem diuerasitatem in habitum distinctum ab ipso ha- N.
bitu gratiae, qui coniungatur cum gra--ortattia producta i Sacramento, non cum gra- habitum tia a solo Deo producta. Proba ur , in- distin quam, quia , vel ille habitus diilinctus a tum . scatia Labituali , quem per aduersarios importat gratia Sacramentalis datur ex Q 2 nece
143쪽
necessitate propter effectus particulares acramentorum, vel proprer quid aliud, quod non est assignabile, sed in ordine adactus, seu et lactus proprios, S particul
res Sacramentorum ille habitus non es necessarius, ergo Sec. Minor probatur, quia effectus Sacramentorum proprii non sunt, nisi actus parcicularium virtutum , ad quos eadem Sacramenta ordinantur a
sed ad huiusmodi effectus non est habitus ille distinctus neces larius, quod sic proba tur. In iustificatione hominis cum remissione peccatorum insunduntur alij habi.
tus supernaturales, ut definit concilium Tradentinum fef. 6. c. 7., qui susscienter disponunt ad actus propriarum viri tum , ergo ad huiusmodi actus non est ne- cellarius habitus supernaturalis distinctus ab habitu gratiae, aliarumque virtutum,qua: simul inlunduntur cum habitu gra
Rursus, si ille habitus daretur, non esset proprius gratiae, quae acquireretur mediis Sacramentis , sed aequE conueniret gratia: supernaturali secundum se sumptae etiam acquisitae extra Sacramenta , ergo ratione eiusdem non belle distingueretur gratia S..cramentali, a non Sacramenta. ii. Antecedens probatur, quia ille habitus utique elset supernaturalis, ergo comveniret gratiae secundum se sumptae siue habiae in Sacramento, siue extra Sacramentum. Consequentia pr batur , quia gracia secundum se sumpta est prima radi x cuiuscunque ei se supernaturalis, unde quicunque habitus supernaturalis compa ratur ad ipsam tanquam proprietas ad es.sentiani, & ut loquitur D. Thomas tanquam potentia ad naturam, ergo, cum sit proprietas gratiae secundum se sumptae , quoi docunque gratia acquiratur , ad illam consequetur ille habitus. Probatur tertio, impugnando tertium modum dicendi reserentem diuersitatem in modo assiciente gratiam Sacramenta. Non ciniem, non autem mere habitualam. Hic
lia 'di in Hus, seu modificatio, vel eli intrinsecus, Mi me seu intrinseca, de ei sentialis gratiae Sacra
Matiam mentali, vel non est in teinseca, & non Sacra me. essentiali, ἐν si intrinseca, & ellentialis iam talem. coniti meret diuersitatem specificam , deessentiale in non solum inter gratiam Sacramentalem, & inter non Sacramenta. Iem , sed etiam inter Sacramentalem produciam ab uno Sacramento, & Sacramen. talem productam ab alio: haec autem diuersitas specifica, & estentialis non videtur posse compati cum intensione eiusdem .
- gratiae, quae intensio aeque fit, siue per gratiam productam a Sacramentis, ii extra Sacramenta, quandoquidem quali- Mina specie diuersae non post ζ coalest
re in unam iptensam, cum gradus inten. identes debeant esse in eadem specie, nec qualitates in specie diuersae se inuicein intendunt; Quod, si dicatur, qualitates in tendentes debere esse et herogeneas, adeO-que quantumuis diuersas posse intensio nem producere ; tunc, praeterquamquod ex Physicis suppono hanc et herogenei tatem in gradibus non esse admittendam, haec dictio nihil euinceret, quia is primis etherogeneitas in gradibus non importat diuersitatem specificam, caeteroqui qua-ditas intenci puta calor intensus, v toeto, non ellet una qualitas in specie, cum conflaret partibus specie diuersis, Deinde gratia intensa non posset augeri per actum minus intensum, cum hic gradus minus intensus non posset augere ; suod magis intensum est, Auctores etenim consibi uentes intensionem in gradibus etherogeneis asserunt, quod iecundus gradus et herogeneius intendens primum griadum debeat esse intensior primo. Si dicatur , quod modificatio non sit intrinseca ,& ellentialis, quatenus sit modus superadditus a ex multis rationibus hic Entitate, improbatur; primo, quia omnis modu modales tanquam entitas superaddita in nullo a non sunt nobis admittitura secundo, quia entitates secundum ales non sunt secundum se operati. uae um tamen ab aduersarijs dicatur gra tia Sacramentalis distincia 1 hon Sacramentali in ordine ad diuersos effectus producendos; Quod, si dicatur, quod quamuis entitates in ales non sint secundum se operativae, sint tamen determinatiuae ad diaersimode operandam, ad ut ope ratio diuersa procedat ab eadem gratia, quando coniungitur cum illo determinatiuo in sacramento, sine quo non procederet diuersa operatio. Si, inquam, hoc
dicatur; statim impugnabitur, quia illa determinatio poteti haberi per diuersam applicationcm , quae fit per diuersa Sacramenta ; sicuti etiam in Physicis, quod causa producat hunc, vel illum effectum , quando est apta producere plum, prouenit a diuersa elucem causae applicatione . t Tertio, quia dato, quod illiciat ad di uersificandam Sacramentalem a non Sacramentali gratia modificatio extrinseca, utique non erit necessaria Physica , sed
iusticiet moralis , de qua nos infra lat E
Probatur quarto, impugnando quar. .
tum modum dicendi referentem diuersi- N.eeon. talem Sacramentalis gratiae a non Sacra- iri mentali, vel in carati herem quoad Sacra- ea racthe menta irriterabilia, ves in extrinseco on re, nec ita
natu in iterabilibus; & primo quoad ca t
raetherem . Caracther impertinenter se x habet ad gratiam Sacramental , quam
144쪽
Quaest. VI. De effectu gratiae. Art.VII. I
doquidem potest poni sine illa, ut quando realiter distinctum eo modo quo dona ,
recipitur sacramentum cum obice, potes perseuerare illa non perseuerante, ut qua do post gratiam in Sacramento acquisitam, haec per peccatum deperditur, tunc etenim adhuc caracther perseuerat; Rur sus hic caracther non confert ius ad auxilia actualia pro effectibus, ad quos Sacramenta ordinantur; cum hoc ius sit dumtaxat in iustis, non in peccatoribus ne multo minus in damnatis, cum adhuc in ei dem caracther perseueret; secundo quoad illum extrinsecum ornatum se euincitur, quia nullum habemus fundamentum, nec ex Sacris Scripturis, nec ex Concilin, nec ex aliqua Ecelesie definitione adstruendi illum ornatum pro Sacramenti iterabili bus, qui diuersimodE assiciat subiectum. iuxta diuersitatem Sacramentorum , ω diuersum a gratia iustificante, & sanctuscante, ergo gratis omnino confingitur. Assertio II. Gratia Sacramentalis differt inadaequare a non Sacramentali pers ei, me b , quod Sacramentalis imeortat quod- eatis di L dam complexum ex ipsa gratia iustisicansere ina te, de iure ad actualia auxilia ordinata ad ua quate . speciales effectus eorrespondentes singulis
Sacramentis iuxta ipsorum natucam . Consentiunt in hoc Amferaus tradi. Σ. de Sacram ingen. q. 3. art. T. n. ., Cachoaηustras. 8. de Sarram t. ingen. c. q. g. s. n. 87-ν alii Neoterici satis communiter. Probatur primo ex D. dima tertia parLA q. 62. - . 2. in cor', ubi sic habet, Sicuti Eis i cie i- virtutes, o dona addunt supra gratiam con mar nuc. munitis dictam quandam persectionem dete torient et i muratὸ ordinatam ad proprios actus potentia-μ 1 ii ' rum , ita gratia Sacramentatis adit socr' gratiam communitPr dictam, o super virtutes, o dona quoddam Diumum auailium ad consequodum Sacramenti finem ; ubi vides Ang licum Doctorem supra gratiam cinmuniter dictam no cognoscere quid aliud in gratia Sacramentali , quam auxilium Diuinum in ordine ad effectus sacramentorum ; Neque dicas S. D. comparare gratiam non Sacramentalem ad gratiam Sacramentalem, sicuti comparat virtutes,
t & dona ad ipsam gratiam habitualem
communiter dictam, sed dona' virtutes supra gratiam communi thr dictam im portant non merum auxilium, sed habi tum ab ipsa realiter di istinctum, ergo, ocgratia Sacramentalis debet importare supra gratiam communiter dictam non meis
rum auxilium Dei, sed habitum aliquem realiter ab ipsa distinctum; Contra enim impugnaberis; quia, nee ipsi Thomistat
acerrimi propugnatores mentis sui Magistri i ii telligunt comparationem eum illa extensione, ut gratia Sacrametatis impo tet supra non Sacram inem habitum ερ virtutes habitu distinguuntur ab eadem gratia, sed volunt praecise esse quandam modificationem gratiae habitualis consistentem in impressione quadam , Elpermanenti confortatione ex passicine Christi derivata . Comparatio igitur ibi facta a S. D. non est intelligenda adaequate , de quoad omnia procedere, sed in eo solummodo, quod sicuti dona , dc virtutes aliquid addunt supra habitum gratiae communiter dictae, ita, & gratia Sacramentalis aliquid addat supra non Sacramentalem, quod dicit D. Thomas esse quoddam auxilium Diuinum , quod est id
etiam, quod nos adstruimus. Probatur secundo ratione; omnia Sa- seramenta nouae legis. ex sua speciali insti. Ex diueratutione ordinata sunt ad speciales, de di. sitate etistinctos fines, Ge eslatius consequendos, quorum meminit Tertullianus lib. de resurrecti e caryis per illa verba . Corpus ablui' ius.
tur, ut anima maculatur, caro ungitur, ut anima eo ecretur; caro manus impositione obumbratur, ut anima spiritu illuminetur
eam corpore raristi, oe santuine vescitur, is anima Deo faginetur; quod clarius Theolm gi explicant per analogiam vitae spiritualis ad corporalem; Nam Baptismus spiria tualem natiuitatem , dc regenerationem impertit a Condrmatio in Chrillo ren, tum auget, id roborat; Euchari ilia alit,le sustinet; Paenitentia infirmum sanat, debilem munit Extrema Vnctio, ordo Christianae Reipublicae mini ilrosei'cit; Matrimonium Ecclesiam dilatat; Sicuti igitur Sacranacta diaersa munera obeunt, ita diuersos ex propria institutione habent effectus producere ; Quibus suppolitis ad rem nostram sic arguo. Qui dat esse camsae, seu causis in ordine ad diuersos, Occiales, de specificos fines, id effectus, eisdem causis debet tribuere id, suo proxime possint in tales effectus exire, ergo, cum tria ipsa institutione Christus Dominus diuem La Sacramenta instituerit in ordine ad di
uers essectus tanquam causas eorundem,
eisdem debuit ex recia ordinatione tribuere ius ad id, sine quo non possent tales effectus attingere, sed sine actualibus auxili js non potient attinSere effectus, ad quos sunt ordinata, ergo illis debuit tribuere ius ad eadem auxilia actualia, lil, cum in diuersis Sacramentis effectus sint diuersi , auxilia debent este in singulis proportim nata ad singulos effectus. Prima cons quentia probatur, quia natura, dc potem . Itiae ex genere suo habent ius ad ea,sine quibus non postent consequi suos adius ; Ex hac ratione non solum euincitur, quod in ordine ad diuersa Sacramenta conceden
dum sit singulis ius ad auxilia diuersa, α
145쪽
proportionata ad suos effectus, sed etiam gratia: Sacramentali ius ad auxilia diuersum a iure, quod conceditur gratiae non Sacramentali, & communiter dictat; licet enim isti etiam aliquod ius ad auxilia actualia concedatur pro actibus salutari-hus, non tamen ad auxilia specialia proasibus particularibus. Hoc ius morale ad auxilia est quidem radicatum in ipsa gratia, quae conserturru, .d ii per Sacramenta, non tamen semper in . , , uxilia eodem instanti, quo conficitur Sacramen non exi tum semper exigit habere talia auxilia ingit habe. actu, sed quando expedit suscipienti illare semis habere. Haec autem auxilia, ubi dantur Per inae ex exigentia illius iuris moralis radicati v η' u- in ipsa gratia,in multis post uni consistere,' vel in illuminatione intellectus, vel in mOtionibus voluntatis, vel in remotione impedimentorum lec. Discurrendo autem in
particulari de singulis Sacramentis, ius, quod conceditur in gratia bapti si mali est ad specialia auxilia ad minuendum fomitem concupiscentiae , N ad promptius o seruanda praecepta , ad quae quis se obligauit in susceptione Baptismi; ius, qund a quiritur in Confirmatione, est ad auxilia, quibus quis constanter fidem, quam amplexus est, profiteatur, de teneat: In Paenitentia est ad auxilia ad intensius de te. standa peccata , & vitandas occasiones Peccatorum. In Eucharistia est ad auxilia, quibus hamo praeseruatur a peccatis, &ad aiiciendos actus virtutum, quibus anima utritur ; In Extrema Unctione ad auxilia accomoda ad superandas tentati
nes Daemonum in illo ultimo confii eiu , In Matrimonio ad seruandam,sidea coniugalem ; In Ordine auxilia ad recte obeunda munera Ecclesiastica. Disticultas solummodo aliqua videtur versari in explicando, in quonam fundetur , de radicetur illud ius morale, hoe etenim ex necessitate debet ex aliquo Physico oriri, de in Physico fundari; hoc autem Phy sicum non potest esse eadem gra- . tia habitualis communiter dicta , cum sit una, de eadem respectu omnium, de secundum se non possit fundare diueris respectus, de moralitates in ordine ad diuersos emetus, ergo debet esse ultra gratiam habitualem aliquod Physicum, de sic diuersa Physica iuxta diuersitatem Sacrament rum,in quibus fundantur diuersa iura moralia. Ad hoc dicendum est diuersa iurali moralia oriri quidem a Physico: non est
Hoc ius L men necesse, quod hoc Physicum intrin-mor let- ιὴce recipiatur in ipsa gratia communiter
fund-kur dict- , sed sufficit, quod sit eidem extrin-Saei. u. iςcum , Hoc autem Physicum extrinse-. cum , quod gratia Sacramentalis addit
supra mere habitualem nihil aliud est,
quam ipsum Sacramentum institutum 1 Christo Domino cum tali habitudine, sicque diuersa Physica iuxta diuersitatem Sacramentorum sunt ipsa diuersa Sacramenta secundum institutionem diuersam, quam habuerunt i Christo Domino.
Neque dicas negato habitu distincto,
quem importat gratia sacramentalis supra non Sacramentalem vix posse explicari, quomodo gratia illa a Sacramentis
producta possit trahere ius ad specialia auxilia pro adtibus, ad quos sunt ordinata tu
Sacramenta, quandoque idem, sicuti gra- modotia habitualia communiter dicta non in gratia tum secum trahit habitus virtutum neces Sacram carios pro salutaribus actibus, sed etiam talis tr
exigentiam, dc ius ad Diuma auxilia pro di
talibus actibus requisita, dc sine talibus ha--i, itabilibus non traheret ius ad eadem auxilia, .
ita, si gra tia habitualis eommunitere dicta non traheret habitum pro actibus ad quos
sacramenta ordinantur, nec etiam traheret ius,it exigentiam ad auxilia pro huius- modi actibus . Contra enim impugnab ris I negandum est antecedens. Ad cuius probationem a paritate deductam dico inordine ad actus salutares quomodocunque acceptos , dc prouenientes ab habitibus virtutum consequentium ad gratiam habitualem communiter dictam sussicere auxilia communia; in ordine vero ad acitus peculiares iuxta modum Sacramento. rum proprium facilius, promptius, dc infestibilibus eliciendos non sum ciunt auxilia communia, sed requiruntur specialia , adeoque dic. Quod, si repetas, quod, licuti
ad actus salutares quomodocunque non solum requiruntur auxilia communia, sed etiam habitus virtutum iuxta naturam
earundem virtutum, ita ad actus speciales, de ad modum proprium, fic specialem
Sacramentorum non solum requiruntur
illa specialia auxilia , sed etiam habitus
proprii eorundem Sacramentorum a st tim etiam impugnaberis, quia cum habitus virtutum se habeant, ut potentiae in ordine supernaturali, actus,ut sunt diuerssexigunt diuersos habitus, sicuti actus mistentiarum cum sint diuersi exigunt diue
fas potentias, actus autem peculiares, ut prouenientes a Sacramentis cum supponant iam habitus distinctos Oinnium vim tutum ex illis erocedunt, sed diuerso modo, te ideo exagunt solummodo auxilia
specialia diuina pro illo speciali modo
operandi, nec exigunt specialem habitum,
cum vagentur per omnes. Sic, ut unum pro omnibus exemplum afferam, confirmatio, quae habet pro obiecto fortitudinem ad fidem profitendam iam supponie habitum eiusdem Drtitudinis, adeoque snouo habitu non indiget, sed solum spe.
146쪽
Quaest. VI. De essectu gratiae. Art. VIII. I a
etali auxilio corroborat ad eandem fidem constanter profitendam. Hic pro complemento oritur solum di meultas, an illud ius morale, quod importat gratia Sacrametatis, causetur Phy- sich a Sacramentis, an tantum moraliter.
Hoc ius Madernus trac1.2. de sacramenta ingen. '. I art. 7. n. P. in responsione ad secundum dicit,.sdub, hoc ius morale debere esse a Sacramentis a phy Physice in radice,& fundamento, quat sice lM- nus emetiunt gratiam, quae habet ius ad cramen. peculiaria auxilia ; actualit Er vero tale tu in ra' additum non fit a Sacramentis Physich, sed tantum moralit Er in opportunis G casionibus, nam dantur a Deo huiusmodi actualia auxilia Sacramentis iam transactis. Unico verbo sentit, ius illud morale causari Physice a Sacramentis, ipsa autem actualia auxilia solum moraliter . Cassi ' . ratis tract. 8. de Sacram in gem c. q. F. FU m. ς7. arbitratur, & ius illud, de auxilia . produci solum moraliter a Sacramentis,. iii , Cui probabiliusadh rendum existimo,tum. e. propter correspondentiam causilitatis ad effectum, ut, sicuti ipse effectus est ens morale, ita non nisi moraliter prciducatur, &sicuti ipsa actualia auxilia dantur solum dependenter a tali iure morati non exi- sunt maiorem causalitatem , ac ipsum exigit 9 tum proptEr rationem non existem . tiae Physice eorundem Sacrament Tum, quando dantur ipsa actualia auxilia ; ut dilurimum enim haec conseruntur non inpia lusceptione , sed ex interuallo iuxta opportunitates Occurrentes, S sic conse- , ' ruatur non existentibus actu Sacramentis; eis. λοῦ in non datur autem causalitas Physica,quana morali do actu causa non existit; Neque ex hoeter. inseras, ergo Sacramenta nullam penitus ea alitatem ingratiam Sacramentalem exercerent, quandoquidem id, quod Sa era mentalis gratia importat super methhabitualem, per nos causatur Physich, Mipsa gratia mere habitualis causatur extrabacramenta. Non, inquam, hocinseras, quia, licet gratia mere habituatu, S communiter dicta causetur etiam extra Sacramenta,non propterea tollitur, quin eadem
Physice producatur a Sacramentis cum illo addito morali, unde potest dici, quod gratia Sacramentalis producatur physice a Sacramentis secundum subtratum, non 'x secundum rationem ultimi conuimii vj d Si vero quaeratur, an gratia:Sacramen talis differat specie a non Sacramentalia
GHωri tunc dici potest, quod disserat specie mo-e-.id . rati,& inadaequate, non specie Physica,
rati noti N adaequath, quia gratia Sacramentalis Sacra- importat quoddam complexum ex entitamentati. te gratiae, id ex illo iure morali; non Sacramentalis vero importat solam gratiaeent statem ; & sic ratione illius aviis mora.
lis, quod una importat, & non altera ad inuicem distinguutitur iliadaequate, S ratione eiusdem cum non sit, nisi quid mora. te non potest importa re, nisi diuersita tem moralem,& non Physicam.
An Sacramenta causent gratiam in determinata Mantitate, di quanam Duplex ratio dubitandi in ordine ad diseriasin respectus. l.
Sacramenta adimurem comparata cateris p
ribus non habent fecundum se producere aequalem gratiam. L. Processit de inaequalitate intensit . I. Sacramenta ipsa sunt in perfectrime inqua
currit paritas de formis Obstantialibus in ordine ad effectus substantiales, ct qui
Q. s Intensior gratia non habetur ex Sacramen. tis trecessar s. 6. Si duo eum aequali dispositione, alter eb ristiam , alter Confirmationem recipiant maiorem gratiam recipit, qui recipit Emebarasitam. T Solvitur instantia opposita. 3. -quodque Sacramentum in suo genere
in subiecto aeqia a sposito aqualem gra
tiam ex Frre operato causat. R.
Item in subiectis nullam habentibus disposi
Duo pueri ante usum rationis recipientes Baptismum aequalem gratiam ea opere
Nec obstat , quod unus ex illis sit praede
Nec item sistat, quod homines sint ordinati
ad reparandas ruinas .angelorum . II.
In subiectis Gersimoia dispositis ex opere ooperato confertur gratia maior , vel minor ruxta maiorem, vel minorem 1 frumdispositionem. I
Explicatur sensas coincilii Tradentini , ct
simul folintur inflantia ex eodem desu
Illa maior dispositio sodum magis disponit
subiectum ad recipiendam gratiam proda eradam a sacramento. I 6. Semicatio practica in actu secundo vari tur secundum γω inuenit subiectunti, magis, vel minus dispositum. I T. incitur ex paritate ordinis naturalis . I 8. In quo consistat illa maior drspositio, ratio ne cuius maior gratia recipitur. IR
147쪽
S Acramenta nouae legis in ordine ad
determinatum etadium gratiae , vel Disti ., P 'ssunt comparari ad inuicein inter se, eompa Vel inordine unumquodq; ad suum subieci ratio D. tum receptiuum . iuxta primum mem-cramen- brum comparationis ratio dubitandi in eo torum. consistit, an omnia Sacramenta habeant secundum se aequalem virtutem, adeo ut,
sicuti v. g. Baptisinus habet vim ad tot fradus grati e in suo genere producendo ita, de Confirmatio habeat aequalem vim producendi totidem gradus in suo genere, de sic de caeteris . Iuxta secundum membrum, siue habeant omnia inter se comparata aequalem vim, siue non habeant aequalem comparando unumquodque ad diuersa subiecta ipsorum receptiua ratio dubitandi est, an in omnibus ex opere operato aequalem semper gratiam producant , de sis non aequalem a quonam proueniat illa inaequalitas. Assertio I. Sacramenta ad inuicerrta S,era me. Comparata caeteris paribus non habentia ad in secundum se aequalem gratiam produce-
uicem cin re, sed inaequalem iuxta quod sunt ma. P rata gis, vel minus excellentia, irriterabilia , diu vel iterabilia. Consentit in hoc caeheraxat aestu, M tract-8 de Sacra .m g n. eq. T. LII 8., lam gra qui quamui asserat communiter recipi, tiam . dicit tamen loquendo in ordine ad Sacramenta nouae legis inter se comparata, esse probabile tantum, non certum. Aduerte tamen hic, assertionem non
procedere de inaequalitate essentiali, ficentitatiua , quandoquidem certum est, quod, sicuti Sacramenta inter se comparata sunt spetie diuersa, ita producant esprocedit cutem inadaequale specie moralide inae diuersin, quae diuersitas, seu inaequalitax qualitate entitatiue iuxta supra exposita consistit in intensi- eo, quod omnia Sacramenta causent gra-u- . tiam cum iure ad diuersos essedus ; sed procedere de inaequalitate intennua , de graduali. Probatur. Dantur Sacramenta alia aliis persectiora, ergo dantur alia aliis enficaciora, adeoque produci tua maioris, &intensioris gratiae . Antecedens maxime 4 elucet in Sacramento Eucharistiae, in quo saera. est fons vitae spiritualis , de plenitudo gratiae , dc in quo corporaliter habitat ipsa P ' sanctitas substantialis ratione Unionis hy-ctioid postaticae humanitatis cum verbo inexi inaequa. stentis iis Christo Domino a item in Satia gramento Baptismatis comparathae ad alia Sacramenta , cum ipsum ordinatumst ad vitam spiritualem conferendam a. Consequentia probatur , quia ex maiori persectione Saeramentorum non inessica citer arguitur maior ipsorum activitas, adeoque.etiam intensior effectus correLPondeas maiori activitati . Rursus, cum
Sacramenta alia sint irriterabilia, cuiusmodi sunt Baptismus, Confirmatio, dc Ordo, alia iterabilia, cuiusmodi sunt aliae
Sacramenta , ratio saltem congruentiae videtur exigere, ut Sacramenta irriterabilia sint intensia perfectiora, ut per
maiorem intensionem aequivaleant exten- lsioni aliorum, quae, cum iterari possint, possunt semper maiorem, & maiorem gratiam extensiue producere, quod, cum non possint praestare Sacramenta unica tantum vice susceptibilia, debent saltem per intensionem in unica illa vice, qua susci- piuntur, aliorum extensioni aequivalere. Neque dicas primo,maiorem persecti nem in uno Sacramento potius, quam iaalio inducere quidem maiorem perlaeti nem in effectu quoad speciem, non autem quoad intensionem, ut videre etiam est in lcausis naturalibus, quae producunt qui N nς
dem perfectiorem effectum in sua specio ζ'
si eausae sint perii tiores, non autem , formi, intensione, sic Leo,& Canis, v. g. prodis cut staniscunt e laetus in persectione specitica di- tialibus. uerso non tamen in intensione, cum vnaquaeque causa ad suam formam producendam exigat vispositiones aeque in te fas, nempe, ut octo. Sed contra, quia
aliud est loqui de formis substantialibus, quae non admittunt magis,lc minus, aliud de gradualibus, & accidentalibus, quae ad mittunt maiorem, vel minorem intensi nem I Sacramenta autem non solum sunt
persectiora in peristione specifica , sed
etiam respiciunt effectus consistentes in qualitatibus gradualibus admittentibus intensionem in gradibus; atque maior persectio in eisdem essectibus non potest congruentius considerari risi in illa malo. ,ri intensione, cum nihil aliud sit,quam ipsa gratia habitualis cum illo diuerso iure ad diuersa Diuina auxilia actualia I perfectio autem potissimum consideranda est in eo . quod est principalius, de substratum illius iuris moralis, in substrato autem maior, dc minor per io non potest in alio consistere, quam in maiori , de minori
dieque dicas secundo, maiorem potius
persectionem in effectu Sacramentorum deducendam esse ex nec late Sacramen-IOrum , quam ex eorum persectionera; asicque magis conserre ad persectionem interi Goe gratiae Sacramentalis Baptismum, de Pae--ricinitentiam , quam alia Sacramenta , de - MCetiam Eucharistiam , quandoquidem re- in imo peccatorum maxime gratiam exi nficenα-git, adeoque illa Sacramenta ordinata ad tiis eandem remissionem,cuiusmodi sunt Bip. tismus, de Paenitentia, debent maxime, de , inamaiorem gratiam exigere ; Contra enim impugnaberis. Fateor,remissionem ma M.
148쪽
Quaest. VI. De esse diu gratiae Art. VIII. I a q
uie exigere gratiam sumendo ly maximὸ, Probatur prima pars. Unumquodque
pro necessitate acquirendi gratiam, quia sine ista non potest , quantum est ex vi praesentis prouidentiae , haberi remisso
peccatorum, non autem sumendo ly maxim , pro gratia maxima, vel maiori comparative ad gratiam aliorum Sacramentorum , quae ex genere suo non habent peccata remittere,cum per quamlibet gratiam,quantumuis remissam, habeatur peccatorum remissio.
, Ex his omnibus habes , quod, si duo
Reeipies aequaliter dispositi, alter percipiat Sacra- Euchari- mentum Eucharistiae, alter illud Confir-siam cu mationis, maiorem primus consequatur ἡ ω.. M-tra in ex opere operato, quam secunil dus; idem dic in ordine ad alia Sacramen- maiorem ta, S hoc propter rationem stipra adduc- gratiam tam de maiori persectione, & activitate ratione contenti eiusdem Eucharistiae su-pia alia. Neque dicas, maior effectus est & perhoe magis instauratur instantia Superior facta de Sacramentis remissiuis pecca- Solvitur totum iustificare primo , di remittere inst nil peeeatum, quam augere iustificationem ;ςPmiit -- lia per Sacramenta remissiua peccatorum homo primo iustificatur, & in eodem fit remissio peccati; in alijs vero Sacramentis solum consequitur augmentum iusti meationis, ergo maior est effectus, qui prinducitur a Sacramento Baptismatis, &, Paenitentiae, quam ille, qui causatur ab
Eucharistia&c. Maior probatur, quia magis est suscitare mortuum, eumque ad vitam reuocare, quam vitam augere; &si hoe valet in corporalibus , non video, cur valere non debeat in ordine spirituali,& supernaturali; Contra enim impugna beris , quia hoc ad lammum est persectio reflaetus in specie, it persectione essentiali non autem in persectione intensiua, cum
vita spiritualis primo haberi ressit per
quam ciInque gratiam etiam tenuissimam,ta remissam.
Assertio II. Unumquodque Sacra mems tum in suo genere in subiecto aeque dispo
Vnum- sito aequalem gratiam ex Opere operato quod Ru eausat, item aequalem, eamque tamen
S-τ mς -ihimam in quocunque subiecto nullam subie Res habente disponti nem; inaequalem tamendique clis. in diuerso subiecto magis, Sc minus dispo. posito sto. Quoad primam, & secundam par.
Quoad tertiam omnes mox recensiti excepto iaciensi pari. q. q. 8. memb. 8. art. 3. 3. Sacramentum in silo genere aequalem vim continet secundum se, ergo intra limites eiusdem virtutis , quam continet debet aequalem effectum producere, nisi restrin gatur, vel extendatur a subiecto, in quo
est recipiendus; sed quando subiecta sunt
aequaliter disposita nulla considerari po- teu in ipso ratio restrictiui, vel ex telisiui, ergo debet in tali hypothesi aequalis di positionis aequalem producere effectum snon et enim est aliud assignabile, ex quo oriri possit illa inaequalitas. Probatur secunda pars; pro qua prius aduerto, pro ij qui dicuntur, nullam habere dispositionem, nos non solum eos intelligere, qui carent quacunque dispositione positiva, sed etiam eos, qui carent quacunque indispositione; si enim supponamus, habere indispositionem ratione obicis. quamuis nullam habeant disposi.tionem positivam, pro tunc non aequalem Consequantur gratiam, sed nullam obsistente indispositione eiusdem acquisitioni. ΤΟ - Probatur, inquam, quando nulla est dis it mpositio, nec indispositio ex parte subiecti
subiectum remanet in statu purae capaci' habenti talis, & est indifferens ad maiorem, vel hus dita minorem effectum sequendum ex maio- politiciis ri, vel minori activitate agentis: sed acti. nem. uitas Sacramentorum in sua specie est aequalis,& determinata ex vi propriae institutionis; nam tota eorum emcacia est ex voluntate Dei instituentis; sicuti igiatur est unica respectu cuiuslibet Sacra mei
ii in specie institutio, ita,& unica voluntas, & promissio Dei de conserendo ratione eiusdem aequali effectu. Confirmatur; Sacramenta se habent, ut causae naturales ; quaelibet autem causa naturalis determinatur ad maiorem, vel minorem en
um, vel ex dispositione subiecti, vel ex conditione propriae formae; vel ex voluntate . & prominione agentis principalis, si agens principale sit liberum, si sit instrimentum eiusdem; cum igitur in praesenti hypothesi inaequalitas non possit prouenire ex subiecto, cum intelligatur sine ulla prorsiis dispositione, sue politiua , siue negatiua; nec ex forma Sacramenti, quae aequalis est; nec ex voluntate Dei, quae virtutem aequalem Sacramentis indidit,
nisi diuersa dispositio in subiecto exigat inaequalitatem, sequitur, quod in hac hy- othesi non nisi aequalis sit statuenda gratia.
Hinc inseres primo, quod in Baptic
mo, qu i consertur pueris ante usum rati nis, alusque, qui via rationis semper carum runt, qua nium est ex opere operato,aequalis gratia semper conseratur, nec malor, nec minor, cum nulla in ipsis cons derari
149쪽
it possit dispositio , vel in dispositio. Dixi, ex
Duo pue' opere operato , nam virum ex opere Op
vi rect rratis ex maiori sanctitate, 6c dispotitione I, istic ministri consereritis B.iptismuin, od ex admum an stantium precibus maior quandoque grate usiim tia conferatur, non facit ad praesens in- Muionis stitutuin, quod procedit tantum de ei lacie opere tu conferendo ex opere opera to, Sc virtu- P διο te Sacramenti. Ex illimo tamen, re vera
duuntii r x pGratorie, vel ex maiori sanctitate, levia vitem dispositione ministri, vel ex adstantium gratiam . precibus polle maiorem aliquibus gratiam conserri. Neque hic audiendi sunt, qui dixerunt, quod ex du&bus pueris ante vitam rationis baptiaatis, uni, si sit praedestinatus ad mai rem floriam, detur maior gratia, quam alteri non praedestinato ad tantam gloriam ; Nec item illi, qui dixerunt, homines esse praedestinatos ad implendas ruinas Angelorum, qui, cum ellent inaequales in natura, di persectione naturali, de in gratia , & doni, supernaturalibus, exigerent, ut homines eorum ruinas reparaturi esset in gratia inaequales, quod non de facili contingeret, si nullam habentibus dispositionem aequalis gratia conserretur, con. tingeret enim multos decedere cum ςquali gratia. Non, inquam , audiendi sunt; mon primi ; nam, quamuis unus ex illis pueri, esset praedestinatus ad maiorem . gratiam, quam alter, non propterea ei, dem est et maior gratia in Baptismo conserenda , sed Deus, qui ex acto libero propriae voluntatis nullis praecedentibus meritis illum ad illam storiam maiorem vincauit, ex ordinata eisdem voluntatis e m. cacia praemcuebit ad maiora merita, ex quibus ex parte obieeti maiorem illam Non ob' ii loria in erit consecuturus . Quod, si v vhur ., g I verona inum maiorem gloriam illis sit pro Ordiuatum poste poti Bapti linum impraedesti. mediate decedere, qua in hypothesi, nonatas , frustraretur Diuina praeordinatio, cert Ealius no . in Baptismo maiorem gratiam deberet consequi . Statim impugnaberis, quia Deus, qui praedellinauit ad maiorem gloriam, ex regulato suae prouidentiae ordime deberet eiusdem vitam protrahere , ut me. dijs actibus meritoriis, vel ope Sacramen torum eam gratiam consequeretur, quae corresponderet illi gloriae, ad qua in praedestinatus est . Non secundi, quia, nec eorum assum. ptum est subsistens, nec id, quod ex eo deducitur , non assumptum,quo arbitrantur Angelos omnes essit in per tectione specifica, & in natura diuersos: nam hoc fal.
sum suppono ex quaestionibus de Angelis; ubi lath docui, dari quidem species diuerisas Angelorum, sed stib unaquaque specie contineri plures, de plures angelos solo
numero differentes; Non id, quod ex illo ε;
astu napto deducitur, quia, quamuis dare- Nec mus, homines praedes linatos esse ad ruina, quod ho. Angelorum reparandas, ex hoc tamcn non tequitur, quod homines debeant essen. T aequales in illa gratia, sic gloria, quam reparania Angeli perduelles amiserunt, quia repa-das rui- ratio illa non intelligenda est aequalit ite Π An numeri , sed excellentia meriti, etenimia g*l rum homo potest quoad meritum implere ruinas multorum Angelorum , quin immo Deipara Virgo, sicuti in merito, ita, & in ginti. superat omnes Angelos.
Instras secundo, etiam in ordine ad alia Sacramenta a Baptismo, quod si duo, vel plures etiam adulti aliqua Sacramenta sumpserint sine ulla praeuia dispositione, de sine alisua indispositione, aequalem ,
eamque minimam gratiam consequalitur.
Hoc vix potest contingere, nisi in casu, quo sensibus destituti Extremam Unuion'm susciperent, quandoquidem, quando persecto usu rationis gaudent, vix pol sunt concipi accedere sine aliqua indispositim
ne, cuin etenim ita exigente dignitne Sacramentorum teneantur accedcre cuindebitis dispositionibus eo ipsis , quo accedunt sine istis, contrahunt aliquam n o. xam, quae inducit aliquam indispositim nem; omissio etenim debitae dispositioni, eulpabilis est. Videndum igitur est, alia
illa omissio dispositionum sit culpabili,
laethaliter, quatenus sit cum contempta , de tunc nullam gratiam ex tunc cons quentur, an tantum venialitEr, fit tunc gratiam minimam, quam conserent, conferent cum quodam tempore, oc si notia minuunt quoad quantitatem , minuunt quoad effectum promptius , Ed alacrius operandi. Probatur tertia pars, quae tantum pro cedit de dispositionibus maioribus, vel minoribus, quae habentur per actus proerios suscipientis eadem Sacramenta, nam, si da' In subie aremus, quod unus sit iustior altero per ctis ma- maiorem gratiam habitualem, non tamen gis. ve magis per proprios actus dispositus, non minus maiorem gratiam consequetur, quando dismii quidem maior gratia habitualis praeem Q dens nIn est actus proprius, nec coopera. tio suscipientis; unde sicuti illa maior gra- -l
tia non consert ad maius augmentum ex nor grais opere operantis per meritum eiusdem, ita, tia. nec conducit ad maius augmentum ex opere operato, quod consertur ex eo, quod
adius proprij suscipientis coniungantur
quodam odo cum Sacramento, cui cooperantur ad constituendum quid unum uni tim operans. Probatur, inquam, primo ex D. Damasceno lib. q. c. 2o. ubi habet, ctiamuis peccatarum remos o omnibus aeqvὸ per Baptismum detur; spiratus tamen iratιa pro
150쪽
Quaest. VI. De essectu gratiae Art. VIII. I 3I
pro fidei, ac praecedentis purgationis modus, cum solum maior illa dispositio habeat is c natione comparatur Secundὼ ex Concu. magis adaptare subiectum, & quodamo .' in Tradent.seo. 6. e. 7. ubi habet. Vos is stim do determinare principium secundum se eari iacturam in nobis recipientes, Unui ius aptum ad semper, S semper maius pro- disdiosiuque fuam secundum mensuram, quam vim ducendum, ut producat secundum illam etitus SamIus partitu= singuli , prout lvult, ct quantitatem, ad quam subiectum est dis reeipit depositum ; unde aduertendum est , quod risectu
cum Saeramenta contineant m raliter ς usae.
secundum propriam cuiuscunque dispositio
Dices , has auctoritates intelligendas esse dumtaxat de inaequalitate sset tinex opere operantis, non ex .opere erat A, quod pluribus rationibus euincit trigio,
'uia Concilium Tridentinum cluplici iustificatione ibi loquitur, altera, quae fit
extra Sacramenta per proprios actus iustificati, nempe per contritionem, & di. Iectionem Dei super omnia,altera, quae sit Ter Sacramentum Baptismatis,& v utuis eiusdem; loquens in ordine tal primam, ad ipsam refert subsequentia verba , Ii eundum propriam cuiuscunque dispositammet,
. est cooperationem ; loquens vero do secunda ad ipsam restri praecedentia vcrba , fecundum mensuram, quam Spiritus Sanctus partιtur circ. Prima est ex Opere operantis; secunda ex opere operato. Secundo, uia cansare gratiam ea opere operato est illam Musare ex meritis Christi; causare autem secundum propriam cuiuscunque dispositionem non est causare ex meritis
Christi, sed ex proprii Jaltem in ea Parte, qua maiori dispositioni correspondet illa maior gratia . Tertio, quia significatio practica Sacramenti semper est eadem, nec variatur ex varia dispositione sumentis , cum solum id emciant, quod significant. Sed contra; negandum est huiusmodi auctoritates intellisendas esse solum de inaequalitate proueniente ex opere operantis. Ad primum desumptum ex Concit. Trid. dico, illud quidem loqui de iustifica
tione quomodocunque aecepta, prout ex-
, , tenditur tum ad iustificationem per Sa Explica- Cramenta , quam ad iustificationem pereur se sus proprios actus, atque ideo de utraque ibi conci lii mentionem lacit ; complectetis postea Trid. utramque uno sermone dicit, dari,& λcundum mensuram, quam partitur Spiritus Sanctus, & secundum dispositionem uniuscuiusque, adeoque etiam ut datur per Sacramenta, datur iuxta normam eiusdem dispositionis , quae determinat virtutem procedentem ex sacramento in ordine ad effectum producendum lui noni potest esse, nisi ex opere Operato, cum a Sacramento procedat.
Ad secundum, admitto essectum ex opere operato esse ex meritis Christio suamuis maior producatur ex maiori disi sitione sumentis, non sequitur, quod secundum fradum, vel gradus, quo, seu quibus constituitur maior, sit ex Opere operantis, merita Christi Domini, quae secundum se sunt infiniti valoris. Dossint seinper, dc
semper producere effectum magis intensum . quod vero producant in determinato subiecto maiorem, vel minorem intensionem, ex institutione Christi Domini , hoc pnouenit a maiori, vel minori subiecti dispositione, in quo recipiendus est esseetus'; semper tamen hic siue maior sit, siue
Ad tertium dico, quod licet significatio practica in actu primo sempor iit eadem, trvarietur tamen in actu secundo, secun Signifidum quod inuenit subieriti in magis, vel c et
minus dispositum ; unde Sacramenta sumpta in abistracto significant gratiam seeundo
indefinith, non magis, vel minus intcn variatur.
sam: in applicatione postea , seu in comereto significant gratiam, prout eam actu causent; cum autem causent ad mensuram
dispositionis subiecti significant tunc in ea
mensura , secundum quam Caulant , resecundum quod subiectum est dispositum. Probatur eadem tertia pare secundo ratione ex proportionata habitudine o dinis supernaturalis ad naturalem'. In . is ordine naturali, quo magis subiectum est Euinei- dispositum, magis recipit de effectu agen. diu extis naturalis, ut probat D. Thomas tertiri p-4 t ις pari. q. 69. art. 8. in corpore, exemplo assi :, ut, ducto de igne, de quo quis accipit plus ca- ii, . Iloris, qui plus ei appropinqua t ergo etiam in ordine supernatiirali plus effectus Sacramentalis debet recipere, qui magis est dispositus,& sicuti totus calor est ab igne, non ab approximatione , quae solum est conditio, ita tota gratia erit a Sacramento, non a dispositione subiecti, quae etiam est potius conditio, quam causa . Neque dicas, non valere paritatem de approximatione ignis ad subiectum, ae de dispositione subiecti' liberi id esse tum gratiae suscipiendum, quandoquidem approximatio secundi m se non est activa; dispo-stio vero subiecti est secundum se operativa; cum dicatur cooperans stinui cum Sacramento ad illum ei Aum maiorem gratiae , de,si est cooperans,illa maior gratia, vel erit ex opere operantis , vel ex Opere operantis, te ex opere operato simul; contra enim impugnaber quia cooperatio, quam praestat suscipiens Sacramentum est solummodo circa praeparationem