Potestas ecclesiastica ad sacramenta nouae legis in genere, baptismi, et confirmationis, auctore D. Gregorio Rosignolo ... Cum duplici indice, altero titulorum, altero rerum locupletissimo

발행: 1707년

분량: 465페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

161쪽

rq a Pars I.

dispositione. In ordine ad primum abs lute sentio, indesebilitatem esse dumtaxat

ex potentia ordinaria, non ex absoluta ;atque ita sentit Cacberanus d. c. S. g. . n. s.

De pote- Ratio est, quia caracther est qualitas Phyma Dei sica inhaerens animae, ab eaque realiter obs tuta distincta, dependens a Deo in est e, & ii siu bilo. 'se u/ri , crgo erit a Deo de potentia '' absoluta per subtractionem concursus cmseruantis destruibilis, sicuti eodem modo est destruibilis anima ipsa ; omne enim ens creatum, & a Deo dependens non exigit ex suis intrinsecis principiis semper

conseruari; te quamuis nulla ut creatura, ad cuius exigentiam Deus debeat destruere; absoluta tamen Dei potentia a nulla creaturae exigentia dependet. In ordine ad secundum sentiendum est, i, indelebilitatem caractheris de potentia In delea ordinaria eidem competere ex natura rei; h litas de hoc deducitur ex iis, quae supra diceba- ut 0ς it mus, nempe non posse destrui, nec ex ali- . . . '' quo contrario, nec per desitionem subiecti sustentantis, nec ex dependentia a corpore, nec ex demerito, εἰ peruersitate illum

habentis: Neque diras, si est indelebilis

ex natura sua, ergo neque de potentia a soluta poterit deleri; Quod enim eonu nit rei ex natura sua conuenit illi essentis liter, quod conuenit essentialiter, nec de potentia Dei absolute potest non conueni. re, contra enim impugnaberis, quia aliud est conuenire eliencialiter aliud conuenire connaturaliter, quod conuenit primo m do, nec etiam de potentia absoluta potest non conuenire ; quod conuenit secundo modo, quamuis de potentia ordinaria non possit non conuenire, de potentia absoluta potest non conuenire , indelebilitas autem conuenit quidem connaturaliter, quod est idem, ac ex natura rei, non autem ellenti .iliter, ideo 6 c. Assertio H. Caracilier Sacramentalis non est signum naturale, sed ad placitum, ἰ lt ex institutione Christi, non ex natura ii iuras. rei . Consentiunt Scotus in quarto dist. 6.1Ea ad ' q. ita f. illud probato circa sinom, Gabriel

Probatur primo, quia carata her nullam habet naturalem connexionei si cum re, ad

quam significandana est institutus, ergo non est signit in naturale, sed ad placitum ex iustitutione Diuina, non ex natura rei. Antecedens probatur, quia res, ad quas significandas institutus est caraci heri est famulatus, militia, & ministerium hominum ad Christum, item auxilia actualia ad exercendos actus proprios, εἰ gratia

habitualis dans ius ad huius uoci auxilia I

De sacram . in genere.

ad haec autem omnia caracilier natur tem non habet connexi nem , non cum famulatu, militia, di ininisterio, quia . ut , alIerit D. Basilius orat. 13. Carata her comparatur tellerae, quam Duces dant militibus suis, ut ad inuicem se cognoscant, ut distin nos a non militibus ipsoru in Ducum, quod idem , seu eandem comparationem habent aetii et enus, Chrysostomus, Ambrosiims, Augustinus; teilera autem habet solummodo signare , de distinguere ex institutione, te voluntate ipsoru in Du- 11 cum, non ex natura rei: non cum auxiliis Compa- actualibus, aut cum gratia habituali, quia ratur ad ex supra dictisWi. art. Σ. in probatione assem Unguutionis, sicuti ipsum Sacramentum, quod ex militum genere suo est signum, non habet natura lem connexionem cum re significata, sed

tantum ex institutione Christi Domini, adeoque est sis num solum ad placitum, ita

caraether, qui est effectus Sacramenti, non potest talem connexionem ex natura rei

habere, sed tantum ex intentione initi- tuentis. Accedit, quod, cum caraether habeat plura significare, famulatum scilicet, militiam, S ministerium , ita actualem gratiam, de habitualem, de sit qualitas in anima impressa, non videtur quomodo lige possit naturalem connexionem cum tot secundum se diuersis habere. Probatur secundb, quia, si cara ther itest figura, seu signum naturale raprae - Non est latiuum tu ius unulatus, militiae , dc mini- fixur steri I, tum gratiae, siue actualis, siue habitualis, vel est figura entitativa, Scobie 'ri'. filio. tiua, vel est intentionalis, vel connatura natis. lis effectus proprietas; nullum ex his dici potest, Non primum, quia figura entita. tiua, de obiectiva, qualis est lia tua, habet cum re ra praesentata similitudinem entutatis saltem quoad externam proportio. nem, Se delineationem partium ; talis au- tem non est cara ther respectu Christi, cuius significet famulatum , militiam ficta cum nullam cum ipso habeat similitudinem, nec proportionem partium. Noria secundum, quia imago intenti m. lis,cuiusmodi est species, est medium incognitum, quod tamen ducit in cognitionem obiecti; caracther autem est signum instrumentale, quod prius cognitum in se ipso ducit in cognitionem rei significatae. Rursus, seste. imago intentionalis, deberet recipi in intellectu, dc tamen per nos caraci herrecipitur in substantia animae. Tandem caraether praecipue datur ad ornandam animam, non ad causandam notitiam; Non tertium , quia nulla videtur proportio inter hanc qualitatem, Si existentiam Christi Domini, ad eout debeat esse eius- dein proprietas naturaliter rapraesentat ua eiusdem.

162쪽

varia

obiecta

eontra

assertum.

solus Παtur alta obiecta.

Quaest. VII. De Caracthere. Art. Ra 363

gratiae habituali, vel alteri qualitati etiac Neque obesse potest, si dicatur primo,s . PP. consueuisse explicare ea racilierem sub ratione signi, & sigilli, quae naturali

ter habent ra praesentare rem signatam,ci iii ligne eius, cuius est sigillum. Secundo , quod Deus connaturalius Ope atur mediis qualitatibus, & causis producentibus suos essecius ex natura rei, quam ex aliquo decreto extrinseco, seu no habentihus connexionem, nisi ex institutione ex trinseca , ergo &e. Tertio, quia indelebili ras competit ea raci heri non ex mera oritunatione, seu instituitandi Diuina , sed ex

natura rei, ergo etiam rapraesentati seiisdem debet ipli competere naturalirer, ec ex natura rei, non ex institutione extrinseca; Quarto, quia, si esset solum ra-pra sentativus, seu sigilificativus ad placitum, que potuisset Deus hanc significationem attigere gratiae habituali, aut ali. eui alteri qualitati quantumuis materiali rod quid ergo producere hunc caracili

rem, quando eius effectus poterat ex sola gratia habituali haberi Non, inquam, obesse pote', quia SS. PR. per quandania solam accomodaticis . M K materialia de laeto tamen voluit potius affigere cara thera, ut constat ex Coneuliorum definitionibus, quam alteri qualutari , nec ulterius indaganda est eius vo

luntas, cur potius caractheri, quam alteriam xerit, cum rum, quae voluntatis Diis nitue sunt, nobis non ingeratur cognitio, nisi ex reuelatione Diuma. Dicere tamen

postumus potius caraetheri astixi si quam gratiae habituali ob speci lem ornatum, Se insigne distinetivum suorum militum,

de ministrorum.

An caracther sit aequalis in omnibus. an in qualis. S. r.M M Mi R I VProerdit titulus de ea meribus ab eodem Sacramento prae M. I. rcaractheres ab eodem Sacramento an stetis

impressi sunt aeqviales, tum isoraticine De

eitca, quam in intensiva. Σ. Mator, σ mmor dispositis obiecti in Menon confert. 3.

Umd earameres ab eodem Sacramento imis pressi simi aequales prouenit ex natur rei, non mere ab extrinseco. s. robe et, qui imprimuntur in diuersis emimbuti sunt inaequales non in ratioηe I dualι, sed in excitatiua , O substantiat.

carasser , qui in unoquolue dine nummitur eis Miuisitau. T. dationem δε aliqualem a nalogiam dixerunt ea racthenemesis signum, de sigillum considerantes potius eius munus, quam naturam, cum caeteroqui dixerint esse ornatum animae, esse indes bilem 6 c. Non secundum , quia ratio adducta nimis probat, probat etenim, de Sacramen ta ipsa esse signa naturalia gratiae, alio. rumque essectuum, si valeret, quod Deus con natura lius operatur medijs causis praestatibus effecius ex natura rei potius, quam ex extrinseca institutione . Quamobrem dico connaturalius operari , quando illae uitates sunt ordinatae principaliter ad effectus concausandos , de Physieε, On comparamus hic caraetheretria serus quando principalius sunt ordinatae se impreIlum in Baptismo ad carao p cii ad aliud, ut est caraei her, qui principalius therem imprellum in Confirmatione, de Ordine, quandoquidem certum videtur, iliet bus quod, sicuti Sacramenta, per quae huius erusdem modi caraetheres imprimuntur, sunt di. sacra- ordinatur ad ornandum, de distinguendum, de non operatur Phyllae,sed tantuminoraliter. Non tertium , quia non currit paritas de indelebilitate, & de rapraesentiuitate, quando uidem supposito, quod caraethernit qualitas Physica Physice inhaerens spiritualis, de supernaturalis habet a suo m-trinseco, quod deleri nequeat, cum nullum admittat contrariu eiusdem destructiuum, ra praesentativitas vero est quidam respectus in eadem qualitate fundatus, qui respectus aeque es la potest, vel a natura, vel ex institutione, Sc ordinatione Dei, eum. que nullam habeat naturalem' connexio nem cum re significata, congruentius dicitur ella ex institutione, quam ex natura.

Non quartum, quia fateor, quod Deus illam significationem potuisset assigere

imprimuntur, uersa inter se specie, ita,& ea ractheres ab menti

eisdem producti sint in ratione specificata diuersi ; diuersae autem species ad inuicem comparatae regulariter sunt inaequales Comparamus igitur solum carac theres in eadem specie ad inuicem puta caractis. rem Baptismi uni impressum ad caractae. rem eiusdem in altero existentem, cara therem Confirmationis ad alterum eius.

dem, illum ordinis ad alterum in eodem ordine. Sed quia plures sunt ordines, quorum alii sunt minores,alii maiores,ideo

non solum comparamus caractherem

unius Ordinis ad alium eiusdem ordinis puta illsi Acholitatus ad alium etia Acho-ιitatus, sed etiam unum unius ordinis ad alios

163쪽

Idios diuersorem Ordinum, fit quaerimus, an sint aequales, an inaequales, & suppinsita inaequalitate, an haec sit specifica, an

vero tantum intensiva.

Assertio I. Carari heres ab eodem Sa- , cramento in specie impressi sent aequales Car inter se tum in ratione specifica, tum in luci. xeniiua . Consentiunt Suam itertia parti

aequales. demus tract. Σ. de Sacram. In genere quaest. q. art. q. n. 3., Caeserams trasi 8. de Sacram in Imere c. q. . . n. I. tu b

Probatur primo, quia aequalis est vis,

seu virius eiusdem Sacramenes, Hie in O dine ad unum, siue in Ordine ad alterum, ci aequalis est capacitas in uno, ac in altero , ergo effectus caractheris siue in uno, sue in altero erit aequalis, siue in perfectione speeifiea , siue interviua . Antecedens non videtur pati difficultatem . Consequentia probatur, quia extante aequali Virtute in agente, & capacitate in subiecto nulla est ratio. quae possit effectum di. versificare; N eque dicas, quod licet rapacitas remota in subiecto sit aequalis, non tamen sit aequalis capacitas proximaxum unum subiectum possit esse magis dispositum, qu.im alterum; &.semi ex superius dictis maior , & minor gratia etiam ex

opere operato prouenit ex malori,de mala.

ri dispositione subieeti, ita maioro maior intensio in caracthere debet a maiori, &maiori dispositione eiusdem prouenis IContra enim impugnaberis, quia omnino

dispar est ratio de gratia habituali, ac de

Caracthere, quandoquidem caraether ad

sui productionem non aliam exigit hia. subiecto dispositionem, nisi illam praecise, Maior.& quae est necessaria ad validE suscipiendum

mmor Sacramentum , cuius lignum manifestum

dispos . est, quod etiam in subiecto indispoiitb, in suo nulla gratia producitur, caracther in hoe no i Primitur ἔ gratia autem in subiecto ad Ohfisi ' sui productionem exigit saltem carentiam indispositionis, in quo casu carentiae in

dispositionis, si nulla suerit dispositio positiva semper iuxta superius dicta producitur aequalis, eaque minima gratia, unde comparando gratiam, quae producitur vi Sacramenti praecia nulla exulente dis .

sitione in subiecto ad earaetherein , qui nullam exigit dispositionem Micendum est, quod sicuti gratia sic producta est aequalis

in omnibus, ita, de caraci her. Caeterum cum gratia ad augmentum exigat dispos-tiones, quo maiores istae suerint, eo maius augmentum resultabit , quod non militata in caraethere, qui a dispositionibus non dependet. Probatur secundi, nulla est necessitas diuersificandi cara therem, siue in rata e

De Sacram . in genere:

specifica, siue intensilia , si producatur ab 4

eodem Sacramento, siue in uno, siue in . Ex nulla altero subiecto, ergo erit semper aequalis in omnibus. Antecedens probatur, si quae est necessitas, ves est ratione subiecti, vel diuersifi

ratione gradus, in quo habens talem ca- candi ea-raci lierem constituitur, vel ratione Sacra. rachberes menti, ves ratione auxiliorum actuallum,

ad quae ius oritur; Ex nulla ex his rationi bus oritur ratio diuersitatis , ergo &c. Munor probatur disturrendo per singulas ra. . tiones, non ratione subiecti propter ra timnes superius adductas in prima probatio-

ne; nec valet dicere, quod ubi est diuersa capacitas, ibi eorumve iida sit inaequalibras; in masculo autem per susceptionem Baptismatis maior habetur capacitas , quam in tamina , quandoquidem ad plura Sacramenta suscipienda disponitur, nempe ad ordinem, ad quem faeinina non redditur capax, ergo in mastulo intensior caraether est constituendus a Non valet , inqua m, q uia, quod per carae herem Bain ,

tismitamina non reddatur capax ordinis . .'

no est ex desectu raraei heris aeq; ex desto itu subiecti ex natura sua , sed ex ordina- tione Diuina nolente faeminas assumi ad gradus ordinum ; caeterum, si Deus optirimus maximus ex beneplacito suae voluntatis statueret ordines etiam posse a sae minis suscipi, non indigerent istae nouocaraethere in nouo Bapιismo suscipiendo, cum primus in ipsis aeque susticeret , ac modo susticiat in masculis; Non ratione

gradus , quia Sacramenta carac there imprimentia aequalem gradum, & pote l. statem in omnibus conferunt. Omnes enim

baptizati aequaliter constituuntur in famulatu Christi rapaces Sacramentorum. omnes confirmati aequaliter in eius miluetia , omnes ordinati aequaliter in ministerio eiusdem , omnesque aequaliter sua mi nera possunt exercere a Non ratione Sacra meml, cum habeant aequalem viri tem , ic cum nequeant iterari, nequeunt eundem raraetherem intendere Non , tandem ratione auxiliorum actualium.

quia ius ad hiusmodi auxilia potius conmsequitur ad gratiam habitualem, quam adiptium caractherem , & sicuti ipse carac-ther indifferens est, ut coniungatur cum maiori, vel minori gratia habituali, ita indifferens est, ut coniungatur cum iure ad maiora, vel minora auxilia actualia, oe hoe ius prouenit potius a gratia iuxta mensuram Eiusdem, quam ab ipso caraethere. sAssertio II. Oractherem impressum a Pr ς i. Sacramentis eiusdem rationis, & speciei h

esse aequalem ei competit ex natura rei, ii non merEab extrinseco. Consentit Cach natura

164쪽

que indivisibiliter assiciens idem subiee.

Probatur, quia caracther ex natura sua

de potentia Dei ordinaria est indelebilis

iuxta superius allegata, te probata, ergo etiam ex natura sua erit in omnibus aequalis . Antecedens, praeter quam quod elucet, ut innuebam, ex superius dictis, hae alia ratione euincitur, quia, cum nemine disceptante qualitas indelebilis ex natura sua fit possibilis, connaturalius omnino,& minus miraculosum est, quod de facto Deus statuerit pro caracthere hanc qualitatem indelebilem , quam delebilem , icnon perpetuo duraturam,quandoquidem,

si esset ex natura sua delebilis, indigeret

continuato miraculo ad sui conseruatimnem. Consequentia vero ex hoc deducitur, quia, cum nec etiam sit repugnantia, quod pro cara there detur qualitas aequalis, connaturalius est, quod Deus in haequalitate ex natura sua aequali constituat caractherem, quam in qualitate ex natura sua capaci intensionis, de remissionis, quae tamen ex sola prouidentia extrinseca esset eonseruanda in aequalitate, quia illa conseruatio in tali aequilibrio contra inclinationem eiusdem ellet miraculosa quoda-

modo.

Mettio III. Caractheres, qui imprimuntur in diuersis ordinibus, hoc est in Ordine ostiariatus, Lectoratus,Exorcillatus, Molitatus, Subdiaconatus dec., si ad inuicem comparentur , sunt inaequales . non in ratione graduali, sed entitativa, te

Pressi Me substantiali. In hanc videtur magis iacit, nare Gineranus d. trin. 8. c. q. g. q. n. 33.

Quomo n fine, qui tamen hoc potius supponit,

. quam probat, asserens examen eiusden

non ad hunc locum spectare, sed ad quaestiones de Ordine. De inaequali in vix remanet locus

ambigendi; cum etenim huiusmodi ordines sint inter se diuersi, de ad diuersa munera deputati, dc unus alio superior, non possunt, nisi diuersum, di inaequalem effictum iuxta naturam, de conditionem ςorum producere maiorem, vel minorem iuxta maiorem, vel minorem huiusmodi

ordinum perfectionem. Quod vero haec inaequalitas non sit inctaeaeia ratione graduali, sed entitativa, de quo ehor. qai damodo substantiali ex eo euincitur, quod ira νDo- qualitas, quae in uno uoque ordine im uoquo primitur, est indivisibilis, nec suscipit ma-Oro ς gis, & minus, quod multis rationibus euin- π .u' citur prim5, quia virtus Sacramentalis indiuisi. productiva elusidem caractheris in ordine lauis. ad singulos ordines est una,& eadem semia per aequalis, de capacitas subiecti etiam aequalis, fit non disparis rationis , .dc exsuperius dictis caracther non dependet 1 dispositione subiecti, ergo, 6c effectus --ra eris erit in omibus aequalis, adeo.

theres adiuersis ordiniis hvs imis

tum , secundo, quia Sacramenta imprumentia caractherem sunt irriterabilia , quae propterea ex iteratione non possunt eandem qualitatem intendere . Tertio, quia est eadem potestas in omnibus eodem ordine initiatis, ergo quoad rationem a gradualem cara eres omnium ordinum ad inuicem eomparati non differunt. Ex alia parte cum caractheres omnium ordi- , num sint, de ratione potestatis, de ratione effectuum diuersi, id inaequales,& notia suscipiant magis, de minus differre solum possunt ratione inaequalitatis entitatiuae,

de quasi substantialis, non merε gradua lis. Sed in his non insistimus, quia late de illis agendum erit, dum de sacris Ordinu

ARTICULUS VI.

Quomodo caractheres componunt cum

subiecto, de inter se.

Actoratur diuersa genera c&mposito um. I. Caraaber ecimponit eum stibiecto per modum actus, o potentia . 2.

Datur ad ornandam animam . 3. Gaberes non υniuntur inter se ad eonst tuendam unam qualitatem magis inIeu

fam. q. Qualitates oecie diuersa non uniuntur ad constituendam unam interi E. F- Hec uniuntur ad constituendam extensionem .

propriὸ sumptam. 'n est una qualitas, qua extendatur per

diure a Sacramenta . T. Omnes caractberes constituunt unam extem

sionem impropria sumptam. 8. Et quoddam os per accidens improprium . P.

ΡLura genera compositionum assignant

Phylosophia alia pertinentia ad su, stantiam, alia ad accidentia. Ad substanis Uiuorsa tiam pertinet compositio Physica actus, de potentiae utriusque substantialis, item totum ex natura, de subsistentia, quae constituunt suppositum ; item coexistentiae localis. quando duo substantialia eidem loco eoexistunt. Ad accidentia, alia inhaerentiae uomodo accidens inhaeret subiecto, alia intensua, quo gradus qualitatis uniuntur ad unam qualitatem intensiorem producendam , alia extensiua , qua qualitates uniuntur quidem in eodem subiecto continuato , sed in diuersis partibus eiusdem ad constituendam extensionem, alia quasi extensim, quatenus licet si in eodem smbiecto inextenso, di indivisibili, quia tamen est in ordine ad diuersa munera, ac

T sint

165쪽

snt aliae qualitates praeexistentes non Oridinatae ad eadem munera dicuntur quoquo modo constituere extensionem. Hie autem quaeritur quali compositione carast heres componant cum subiecto , de

quali inter se. Assertio I. Caractberes cum subiecto,

Cas,e. ri quo recipiuntur componunt per mothee eum dum actus accidentalis, fit potentiae. In Dbiecto hoc arbitror neminem posse dissentiri su τοmp - posito, quod caracther sit qualitas Phyn-Pςr ea inhaerens animae, de ab eadem indelm

Potentiae. Prob tur, quia caracther educitur de ' potentia animae, ergo in eadem recipitur, de eum sit accidens afficit eandem, cui inhaeret tanquam actus accidentalis suum Munus subiectum, nec obstat, quod caracther sit thesi, .st ii oxit te accidens supernaturale, quia Ohri, 42' accidens abstra hit ab eo, quod sit natura. animam. le ,-supernaturale, unde, si si naturale constituit complexum accidentale natu rate, si vero sit supernaturale constituit

complexum accidentale supernaturale . Confirmatur, quia principale munus --ractheris est ornare animam, eamque perficere in ordine ad se ipsiam, ergo se habet

tanquam actus Ornans,& perficiens,&.cum sit accidentalis, ornat , fit perficit in trinsece, cum inhaereat , de accidentali-tEr, sicque constituit eum anima comple.

xum accidentale perfectibilis , & perfectivi. Affertio II. Caractheres non uniuntur 4 inter se ad constituendam unam qualita-Navni M tem magis intensam, nec ad constituentur 1ntςr clam extensionem proprie sumptam, sed aitu.mu' tensionem iuxta modum supra qualitatε explicatum, dc ens quodamodo per accie magis dens improprium, non proprium. In hoc

intensem etiam arbitror omnes consentire, qui caractherem constituunt in qualitate in ordine ad diuersa Sacramenta. dc ordinea diuerari. Probatur prima pars , quia intensio qualitatis fit per additionem gradus adfradum, sed ex supra proba tis caractheres an quocunque genere pmducti consistunt in indivisibili, de quilibet eorum non Q. stipit mam, deminus, ergo non admit tune , neo uniuntur ad constituendam in. tensionem Maior supponit ex dictis in quaestionibus de ortu, de interitu . Minoreuinciturex supradictis, de consequentia

tenet.INeque dieas, quod, quani quili. bet caracthel correspondens suo Sacramento, - - ordini sit qualitas indiuisibilis, nec recipiens magis,& minus,prout

tamen unitue cum caractheri,u aliorum

Sacramentorum in eodem indivisibili subiecto, simul cum illis constituat intensi

mini eo proportionali modo, quo quilibet

De Saetam. in genere.

gradus qualitatis materialis est secundum te indivisibilis, prout tamen unitur cum

aliis gradibus quantum secundum se indi- sol

uisibilibus constituit intensiorem qualita- qualitateatem; contra enim impugnaberis, quia, si specie di.

comparemus eharaetherem, v. g. Baptismi uersae.

ad illum Confirmationis, fic ordinis sunt

specie diuersi, sicuti sacramenta, per qu conseruntur,disserunt in specie ; qualitates autem in specie differentes nequeunt uniri ad eandem qualitatem magis intensam

eonstituendam; si vero eomparemus caractherem unius ordinis ad alios carac-theres aliorum ordinum, eum etiam taliter comparati sint diuersit,cum fiat per Sacramenta constantia diuersia materia, fie&rma in specie, non possunt etiam uniri ad constituendum quid unum per veram intensionem, sed ad summum per coordinationem, de qua re infra; Haec, quae ducuntur, maiorem vim habent in nostris principijs ι secundum quae intensionem asseruimus fieri per gradus homogeneos, de eiusdem rationis, non per etherre

Probatur secunda pars, quia extensio cproprie sumpta est esse partem extra pam N I vniuritem, de s loquamur de extensione quali- tur natatis est esse plures gradus qualitatis non n in eadem, sed in diuersis partibus subiecti per quas constituitur extensio, sed hoc ve- 'dish, rificari nequit de caractheribus, siue ab prie sui uno, siue ah altero Sacramento impressis, ptam . quandoquidem omnes recipiuntur in s biecto inextenso , te incapaci diuisionis, euiusmodi est anima rationalis ex genere suo indivisibilis, ergo nequit verificari de

eisdem caractheribus,quod constituant existensionem proprie sumptam. Neque dueas extensionem non consistere in eo,quod

diuersae partes qualitatis constimantur in diuersis partibus subiecti, sed in eo , quod una, de eadem qualitas per diuersia Sacramenta extendatur adeout dum est producta qualitas caractheris per Sacramentum Baptismi . de consertur Sacramentum . Confirmationis, non producatur noua

qualitas, sed solummodo prima magis extendatur, quod idem proportionaliteri tellige, dum consem ntur Ordinra; contra

enim imeugnaberis, nam quaero, in quo consistat illa extensio e Si diras, consistere in quadam morali ossicis collatione, seu nouo Diuino pacto concurrendi ad munera , de ossicia, ad quae Sacramenta imprimentia caractherem ordinantur; hoe ex- Nora enpresse aduersatur Concit. Florenti, de Tri- R RM.-dentino supra recensitis, quae volunt em ii s. 'uαractheres a Meramentis impressos no d esse meras moralitates, sed qualitam Physicas Phy ME, de indelebiliter impressas in D . 'anima. Deinde non benE cohaerent haec merita ἀ

166쪽

Quaest. VIII. De Sacramentalibus. Ari. I. IηγαV AESTIO VIII.

cum iis, quae supra diximus,carast heres adiuersis Sacramentis impressos esse specie diuersios; una etenim, dc eadem qualitas non potest esse specie diuersa. Si dicas,elle quidem additionem nouar entitatis realis, sed modaliter tantum distinctae a prima qualitate a primo Sacramento impressa , iam impugnationem habes ex toties repetita reiectione harum entitatum m alium. Deinde dissicile est intellectu, quomodo una simplex qualitas supernaturalis,& indivisibilis extensionis sit capax , si non est capax intensionis. Tandem p testates, quae conferuntur per huiusmodi caraei heres, sunt specie distinctae, cum ad diuersa in specie obiecta essentialiter ordinentur, ergo debent esse qualitates specie distinctae, non una, & eadem magis ex

tensa.

Probatur tertia pars, quia extensio improprie sumpta est adunatio plurium quaeuune eri in Ordine ad diuersa munera, &eensionE ministeria in eodem subieeto, sed re vera impro Qualitates omnium caractherum,quamuis priὸ sum- specie diuersae adunantur, S recipiunturmam. in eadem anima indivisibili in ordine: ad diuersa munera, ut per se patet, crgo constituunt quandam extensionem licet im- rariam eo modo quo habitus virtutum naturalium in eadem anima uniuntur in ordine ad diuersos actus proporti natos proprijs habitibus, qui per D. Thmmam dicuntur quandam extensionem lu' cet impropriam constituere . Probatur tandem , quod constituant quoddam ens per accidens improprium, Et quod. non Proprium. Ens per accidens impro-ctam eas prium, ut suppono ex quaestionibus logicis per acci- illud est, quod conflatur ex pluribus Ru Mens im- quo modo ad inuicem ordinatis ad diffe- Pr Prisi. tentiam entis per accidens proprii , quod conflatur ex pluribus non seruantibus oridinem ad inuicem, sed caractheres Sacramentorum, & Ordinum dicunt ad inui. cem aliquam ordinationem , quandoquidem caraether Baptismi non solum ad illum Confirmationis disponit, sed etiam est fundamentum illius, & ille Confirma tionis , si non ex necessitate saltem ex maxima eongruentia disponit ad illum Or dinis, eum maxime confruum sit, ut qui deputatur, ut dux, sit militiae adscriptus,& sicuti ordines constituunt quandam Ecclesiasticam,& Mnε dispositam hierarichiam, ita , & caractheres sunt ordinati ad illam in suo quoque ordine designa dam, erbo constituunt eas per accidens improprium . De Sacramentalybus.

Vamuis Sacramentalia sne

extra lineam Sacramentorum, quia tamen continent

in se ritum quendam sacrum, & Religiosum, in quo cum

Sacramentis quodam odo communicant , non abs re eorundem per uestiis gationem ab illa Sacramentorum Opportune duximus non seiungendam .

De his Sacramentalibus specialem

quaestionem non habuit D. Thomas, de his tamen incidenter fere in omnibus Sacramentis,de quibus ex prose so egit, plurima insinuauit. Nos ea, quae ad ipsa pertinent, maiori qua poterimus breuitate, & claritate peri ringemus , cum plurima contineant Sacramentis assinia, & pluriimui

perfectiori eorum notitiae conserre valaant.

ARTICVLVS I. An, Quid, & Quotuplex sit

Sacramentale. SUMMA RIVM. Quid veniat nomine Sacramentiatum. I. Dantur Sacramentalia , qua etiam extrata

Sacramenta adhibentur. Σ.

Dari bui modi saeramentalia est receptum in tota Ecclesia. y.FMerunt Nilusa ab Ecclesia. q. Etiam qua fiunt extra Sacrament rum possinit esse Sacramentalia . s. Explicatur , quid proprae sint Sacramenta lia. 6.

Requiritur , ut pro rasitas instituta sint ab Ecelesia. δε uoluplex sit Sacramentati. g.

Oratia Dominica computatur inter Sacra mentalia. P.

Item pia, ct Religiosa pectoras percussis. Io.nem generatis confesso, σ qualis. II.

Item laetitio eleemosinae. II. Irem sacra ismones, re quales. 13. uomodo perceptio Eucharistia computem inter Sacramentalia. I

IG-ium pietatis, parulentia, o IIris Poma studio fusceptum. IS. Item aqua lustralis. IS

167쪽

Mmine Sacramentalium secundum

communem Du acceptionem ve- Ouid .. munt sacrae caeremoniae ad externum Dei nisi no. cultum ordinatῖ, quas caeremonias D. TD-mine Sa- mas prima secundae q. I I. art. φ reuocat ad cramen . quatuor capita, nempe Sacramenta, Sa-

talium. crincia , sacra ,& obseruantias, quae erant communia caeremoniis legalibus veteris legis, Sper quandam raprasentationem referuntur ad ritus nouae legi designa n. dos. In praesenti materia Sacramenta ἀ lium non sumimus eaeremoniam in hac amplissima senificatione, sed reducimus ad actionem sacramentalem,quam Theo- .logi appellant simplicit Er Sacramentale,.qua voce intelligimus actiones quasdam, seu circunstantias , quas in Sacrament rum administratione, vel Sacrificii odia. tione Ecclesia obseruat ; nec tamen ita stricti accipimus, ut stolum Sacramentalia versentur in iis, quae in Sacramentis, do Sacrificiis sunt, vel tanquam praeambula , vel tanquMncomitans la , vel subsequentia, cum etiam extendantur ad alia, quae citra Sacramentorum, & Sacrificii Eliam . Confectionem habentur , ut notat mal-

mentalia Aqua lustralis , Oratio Dominica &c. quae eatra Sacr menta etiam adhibentur. i Dari, seu existere huiusmodi Sacramen Est eom. talia est communi Suniuersalis Ecclesiae muniter consensu receptum, hocque pluribus iuris receptu, canonici textibus comprobatur; constat qη04 ος- enim has caeremonias, seu Sacra inentalia xv a temporibus Apostolorum incaepisse, ut

tit illos esse ex Apostolica traditione,idein tradit Basilius M. i. de Spiritu Sancia c. 27. Fuerunt quibus omnibus eruitur haec Sacra instituta mentalia non fuisse a Christo Domino in ab Ecele- stituta , sed ab Ecclesia potestate ipsi asR . Christo communicata . Solum aliqua di Dficultas est, quod inter Sacramentalia enumeratur Gratio Dominica, & aliqua alia, de quibus infra, dum de numero Sa. amentalium, quae constat a Christo Domino Histe instituta. Sed breuiter hic ducere possumus, quod illa quidem fuerinti Christo Domino instituta, ut sunt piae petitiones, de actiones, sed illas ab Ecclesia

luisse ordinatas tanquam Sacramentalia ad externum Deo cultum exhibendum. Hic tamen aduerte nonnullos, inter

quos Suareae disp. a s. fea. x, ct 3. videri

De Sacram . in genere.

accipere pro Sacramentalibus solum eaeremonias, & ritus, qui, seu, quae fiunt in Sacramentorum administratione. & uini Sacrificii oblatione, cum tamen ali quae fiunt

magis materiam extendentes computent extra usu pro Sacra mentalibus alia, quae extra S, Sacr cramenta exercentur , ut sunt aqua tu mqnt rustralis. Pectoris percussio,&alia, de cuibus infra. Nos utraque inter Sacra mea eramen. talia recensentes, utraque dicimus ab Ec- talis.clesia fuisse instituta,& licet Suarea solum loquatur de iis, quae contingunt circa usum Sacramentorum, & Sacrificii, alij expressam mentionem faciunt de aliis etiacontingentibus extra usum eorundem , ocinter caeteros Glos in sexto promto inutis. Benedit Donem, Hostensis in e omnis de panu., ct remis, A torius ivit. mori pari. prima lib. c. II. q. S.

Explicata existentia , & instituti

ne Sacra mentalium ia in 'eius essentiam

inquirimus; pro qua Suarea confundens 'quod amodo Sacramentalia, cum ritibus, qui adhibentur in Sacramentorum confectione , & administratione dicta disp. IS. M. I. g. ex bis igitur, eam sic definit.

Hi exterior actιο RHgrofa , aat cιrcunflamtia, seu conditio eius ad ornatum , seu eultum debitum Sacramentorum, seu Sacrifie inse

tuta. Sed non in hac insistendum est,cum restringatur ad ritus Sacramentorum, &non comprehendat Sacramentalia in tota ι sua latitudine. Quamobrem congrue D. finiti citius diei potest, quod sit actio quaedam ex-Saera terna fora, ct Relitissa ex Eeclecta institu- mentα-tione ordinata ad Dei cul:um, σ ad anima. lium. rum utilitatem saltem mediate. Ex eo,quod

dicatur actio exterior, & Religiosa conuenit sacramentale cum Sacramentis, &Sacrificio, sicque habet rationem generis. Ex eo, quod dicatur ex Ecclesia institutione contra distinguitur tum a Sacramentis, tum a Sacrificio, cum haec sint ex inllit tione Diuina, reliquae particulae referumtur ad causin finalem, propter quam imsi tuta sunt haec Sacramentalia. Dicitur tandem saltem mediate, quia tam Sacrificium, quam sacramenta secundum se, de immediate conserunt suos effectus; S cramenta lia vero solum excitando ad acitus , ex quibus effectiis proueniunt.

Quod, si dicas, sub hae definitione videri comprehen)i non solum ea, quae γcommuniter reputantur pro Sacramen- . .

talibus, & ab Ecclesia pro talibus reci

piuntur , sed etiam omnes actiones exter- Ecelesia. nae priuatae, quae secundum se reserantur, vel ad Dei cultum , vel ad utile anim rum , adeoque, ut nimis latam non admittendam tune dicam, eas dumtaxat acti nes reputanda esse pro Sacramentalibus, quae non ex priuato hominum arbitrio,

168쪽

oratio Domini.

Pia , de

si pecto.

qualis xx Largitio

eleemos.

quaest. VIII. De Sacramentalibus Art. I. rq '

sed ex publica Ecclesiae auctoritate ha- O c. intra, cte. benedictiobentur, & ordinantur pro talibus, adeoque dixi ex Ecclesiainstitutione. Iam deuenimus ad tertiam partem tituli, Quot uplex sit Sacramentale. Oinissisi is, in quibus sistit Suaret lac. cic quae potius sunt ritus pertinente& ad Ornatum Sacramentorum, & Sacrificii, atque adeo ex his denominatione desumpta Sacramentalia dicuntur, me confero ad ea, quae non sunt praecise ritus Sacramentorum, sed sunt talia etiam extra Sacramenta , &dicuntur quodamodo conferre ad remissionem peccatorum venialium . Nouem communiter assignantur, & nouem nos etiam admittimus . Primum est Oratio Dominica e qua tanquam Sacramentali,& conferente ad remissionem venialium saepe meminit D. Augustinus primo in Epist. I 8. ad Seleutianum; secundo tu lib. s. h

l. in Ut. c. I., tertis in lib. de paenitentiae med:cina c. 2. Tandem in Enchirid. c. II.,& item de eadem fit mentio in c. de quot, canis de pavit. dict. 3. , ET in Concit. Tolet. .

c. p.

Secundum est. Pia, de Religiosa percus sio pectoris, quae indicat internam animi

compunctionem, uuae etiam inter Sacramentalia ab Ecclesia instituta connumera tur,atque de ipsa fit mentio in e. tres autem fuat actiones de paenit. dist. I., atque de eadem etiam loquitur D. Augustinus in Epis. praedicta ad Seleutianum. Tertium est.Generalis peccatorum comsessio, cuius nomine non venit Sacramen.

talis consessio, qua peccata subiiciuntur. Hauibus per Sacerdotalem absolutionem remittenda, sed consessio illa, quae fit

extra Sacramentum per detestationem Peccatorum coram Deo, vel hominibus nullo expresso peccato in specie, & in i diuiduo, sed omnibus in genere, quae fit per recitationem confiteor . De hac nullum inuenio textum canonicum loque tem tanquam de Sacramentali, mentimnem tamen iaciunt antiqui Sebolastisi inquario dist. LI., & inter caeteros D. Tho mas, D. Bouauentura, Riccardus, & alii,& item Hostiensis in c. omus de paenit. , σremis Quartum est largitio eleemosinae,quam etiam prodesse ad remissionem venialium pluribus in locis tradidit D. Augustinus in Enebiridio e. 72., ct 73. tra I. L. in min-nem , & colligitur etiam ex c. Medici, o cimedicamentum, ct c. quamobrem de panis.

men locis nihil de hoc expresse, nihil eoncludentEr euincitur ἱ euincitur tamen excommuni Theologoram consensu in quarto dist. I sia Sextum est, sacra unctio, cuius nomine

non venit unctio, quae fit in Sacramento Confirmationis, & Extremae Unctionis, cum haec non sit praecis Sacramentale, i , sed verum, & proprium Sacramentum, sed eaeterae Unctiones, quae fiunt, uti in prae ambulis ad Baptismum, & ad sacrum praesbyteratus Ordinem, vel in auguratione Regum , seu Principum &c. de qua extat titulus in iure canonico sub hoc nomine.

5eptimum . Venerabilis Eucharistiaen . pia, c& Religiosa perceptio, quae quamuis re vera sit perceptio Sacramenti, con' eharistie. numerari etiam potest inter Sacramentalia in eo sensu, quo per ipsam non conficiatur Sacramentum, sed confecturn accipitur. De hac sit mentio in c. cum omnes de e secr. dist. Σ.

Octauum, ieiunium pietatis, paeniten- is 'tiae, ac Religionis studio susceptum , de Iriuntu, quo fit mentio in c. sanJ cauendum de paenit. Nonum. Aqua lustralis, seu benedicta,

de qua meminit Alexander I. in Epist. I. Is relata in e. aquam HAE 3 de panis. ubi com- Aqua tu Parat cum caeremoniis antiquae legis, it strati . maiorem ei tribuit efficaciam ad emum dationem animae. Alia Sacramentaliae

etiam in ordine ad remissionem venialium recensent nonnulli Theologi, scilicet praecationem in templis, di sacris aedibus effusam, di panem sacrum hoc est benedictum, sed quia de his nihil certum habetur ex antiquis PR, nec in iure canonico, ideo

non ausim inter Sacramentalia conn

merare , nec ab eisdem excludere, sed aliis relinquo diudicandum. Si autem hic quaeratur, qua ratione plura ex his Sacramentalibus, quae non adhibentur in administratione, seu confectione Sacramentorum, sea Sacrificii, aequh dicantur Sacramentalia, ac illa , quae versantur circa eadem Sacramenta.

Dicendum est non solum talia dici, quia sunt actiones sacrae ad Dei cultum ordinatae, & ad animarum utilitatem , sed etiam quia videntur consequi similes effectus ias, quae adhibentur in Sacramen. torum administratione, 6c confectione Sacrificii, quae propterea sortiuntur eamdem nomencla aram.

169쪽

rso Pars I.

ARTICULUS IL

De cauta Sacramentalium tum intrinse-cis, tum extrinsecisos UMMARIUM.raasa istrinseca Sacramentalium, qua is

fantur circa administrationem Sacramem

torum e sistunt generatim in ritu ab Ε etesia instituto. I. Assignantur causa intrinseca eirca alia ,

sua adhibentur extra Sacrament rum aeriectionem. Σ.

Assignatur causa finalis omnium. 3. tisa essectiva instituens est Ecclesia. q.

Annatur eausa exequens singulorum . . Tegulariter Sacramentalia non possunt institui, nec mutari , rus per Pantificem. 6., DRocedit titulus de Sacramentalibus in Causae Y senere , tum prout eadem compre- intrinse- hendit, quae adhibentur in administr

εκ Sacr tione Sacramentorum, tum prout fiunt

Misantisi ς tra Sacra merita , & cum alia consistanteite, Sa in piis , dc Religiosis actionibus, alia in se,

eramenta precationibus, de omnium causis sermo xemissis nem hic breuiter instituimus. ue . De causis intrinsecti Sacramentalium , quae versantur circa adrninistrationem Sacramentorum, seu Sacrificii non possumus pro omnibus in genere certam mate. Assigna -riam, εc formam assignare cum in diueraeut eausae sis sint diuersae, nec vacet singulas in prae- intrinse- senti examinare cum de eisdem sit agen- eire dum , dum de singulis Sacramentis, circa h- quae exercentur; unde solum hic possumus genera tim dicere, intrinsecam veluti sotamam, fit materiam uniuscuiusque consistere in eo ritu , qui est ab Ecclesia insti.

tutus, Ac definitus. De causis vero intrin- secis Sacramentalium, quae fiunt extra Sacramenta, quamuis etiam de ipsis ilia genere nequeat quid certum designari, de

eisdem tamen in particulari quoad singula

assignata non possumus congruE examen hic praeterire, cum ad hunc locum accommodatius videantur pertinere . Quamobrem de singulis breuiter discurrendo. . Dico primo in Oratione Dominica verba eadem, quibus illa componitur esse materiam, piam autem affectionem, qua profertur, fit ad Deum dirigatur, haberi tanquam formam , cum illa se habeant tanquam determinabilia, haec tanquam determinans. Secundo in Religiosa pectoris percussione, eandem secundum se esse materiam , compunctionem verε internam saltem implicitam esse formam, seu ad modum sermae. Tertio consessimnem illam in genere expressam per conse

De Saeram. in genere

tori esse veluti materiam, detestatio vero Peccatorum per modum formae. Quarto in eleemosinae largitione res, quae largiuntur esse materiam, intentionem Vero, qua largiuntur, formam. Quinte, in beneui

tione Pontificia, seu Episcopali actionem

externam, qua conficitur, Sse materiam , ritum vero cum intentione benedicentis rinam. Sexto in unctione sacra oleum i . benedictum esse materiam, benedictionem esse formam, de forte etiam ritum cum intentione ungentis. Septimo in susceptione Venerabilis Eucharistiae ipsum Sacramentum esse materiam, piam autem

susceptionem formam. Tandem in aqua lustralia quam ipsam esse materiam, benedictionem vero formam, vel ritum cum debita, & deuota intentione. quendo iam de causa finali in omni. bus, siue versantibus circa consectionem, de administrationem Sacramentorum, seu ciuisa Sacrificii, siue extra Sacramenta, est cul- finesistus Dei tanquam finis uniuersalissimus , Saera

praecipuus vero in ordine ad ea,quae fiunt menta- circa Sacramenta, est ornatus eorundem lium. Sacramentorum, seu Sacrificii; in ordine vero ad ea , quae fiunt extra eadem Sacramenta est potissimum utilitas animarum, siue per remissionem venialium, siue per 'excitamentum adactus istutum, ut infra latius videbimus, siue per alios esse ius,

de quibus etiam infra. Tandem loquendo de causa emciente dicimus, aliam esse instituentem, aliam

exequentem . Si loquamur de instituente i quoad ritus pertinentes ad Sacrament rum administrationem, certo liquet eos institutos esse ab Ecclesia potestate eidem a Christo Domino communicata , ut de- -

finitum est in concit. Trident. sese. 7. can. II. de sacrament. in gem, er fess. 2I. c. 2. Ibl- institues Praeterea declarat hanc potestatem perpetuo est Eeckin Ecclesia fuisse, ut in Sacramentorum dissiari pensatume, fatua tuorum subdolia , δε-

tueret , vel mutaret, quae fuscipientrum utialitati, seu ipsorum Sacramentorum Uenera tioni pro rerum, temporum, Er locorum varietate magis expedire iudicaret . Id autem

Apostolus etiam visus est innuisseis , eum ait: Sic nos existimet homo, ut minia strat raristi, o dispensatores mysteriorum, Dei cte. unde accepta hac potesta te Ecclesia ritus sese omnes instituit: Quoad alia

Sacramentalia extra Sacramenta constat

etiam ab Ecclesia instituta , quandoqui. dem, cum huiusimodi actiones sit spiritua les quoad effectum exigunt iurisdicti,nem, & potestatem spiritualem, de uniuersalem, ut seruetur larma inter fideles uni voca, quae quidem potestas residet potissimum apud Romanum Pontificem,

qui solus habet supremam potestatem, aqua

170쪽

tur causa xeqsiens

cramen

extis non potiunt induci,

nisi per

Papam a

quaest. VIII. De Sacramentalibus. Art. III

eua omnis alia Ecclesiastica potestas pendet

Si vero loquamur de causa exequente quoad ea, quae pertinent ad 'acrament rum constitionem, seu administrationem, illi dumtaxat sunt causa exequens eorundem , qui sunt ministri Sacramentorum

in suo unusquisque ordine ; sic Episcopus

est minister, seu causa exequens rituum, seu caeremoniarum pertinentium ad Sacramentum Confirmationis,& Ordinum; Sacerdos illorum,quae pertinent ad Sacramenta, quorum soli Sacerdotes sunt ministri, & sic de caeteris. In ordine vero ad alia, quae fiunt extra Sacramenta, aliquo rum est causa exequens Romanus Ponti- sex, aliquorum Episcopus, ut videre est

in benedictione Pontificia, & Episcopali,

aliquorum Sacerdotes, ut in administratione Eucharistiae, de in Unctione, quae praeambule fit in Baptismo, aliquorum homines Bapti ati,& Ecclesiae subditi, ut videre est in usu aquae lustralis, Orationis Dominicae, ieiuni;, generalis peccatorum consessionis &c. Hi ne habemus, quod, cum regulariter omnia haec Sacramentalia instituta sint ab Ecclesia uniuersali, hoc est a Romano Pontifice, non possit Episcopus, nec alius Praelatus inferior ea mutare, nec destrue re,cum inserior non habeat potestatem in ea, quae a Superiori fuerunt instituta . Quia tamen possunt Episcopi in suis Dia,

celibus nonnullos ritus, de caeremonias instituere, quae non sint contra uniuersa

Iem Ecclesiae legem , ut factum est per D. Ambrosium, aliosque Ecclesiae Praelatos, non video, cur per eorum successsores non possit aliqua mutatio induci.

ARTICVLVS III.

An usus Sacra mentalium licitus sit, de Ecclesiae conueniens.

Referuntur Sectariorum errores. I. Euertitur primus error auferens quemcunque cultum Dei externwm. 2.

ertit ν secundus asserens, Sacramentalia esse humana inuenta absque Diuma aucto ritate. 3. Euertitur tertius asserens, solummodo ea esse obseruanda, qua continentur in I acris paginis. q. Euertitur quartus error statuens obseruantiam horum Sacramentalium non posse

praecipi ab Ecclesia . s. Ex bis omnibus euincitur bonestas, pietas, Exligiositas Sacramentalium. 6. Non est nobis hic altercatio cum Ca tholicis, sed cum Sectariis, te Η. -ctari . reticis, qui sua peruersitate ducti, vel uni uersum Dei cultum externum abstulerunt ε medio , vel Melesiasticas caeremonias asseruerunt humana inuenta absque Di uino praecepto, vel auctoritate in Diu inis Scripturis contenta, vel non licere Deum colere alio externo cultu, nisi illo , qui in Scriptura Sacra nobis praeceptus est, unde eliminabant omnes traditiones, vel quamuis admitterent, licitum for th sore, uti huiusmodi caeremoniis, & ritibus, non tamen posse ab Ecclesia praecipi. Contra

hos omnes errores modo insurgimus. Contra primum dictum euertens uni uersum cultum Dei externum, vix est im- , morandum, cum plenae sint jacrae pag, Euertituenae, plenae Conciliorum definitiones, ple- error auis nae SS. PP. auctoritates peruersum hune serens errorem eliminantes; Legatur integer li quem uber Exodi, ubi innumerae caeremoniae, in m numeri ritus ad cultum Dei ordinati comspiciuntur . Repetatur concit. Tradent. d. ses. T. can. II., oes β. LI. c. 2. vhi praeciapiuntur seruari ritus, & caeremoniae ab Ecclesia indutiae. Reuoluantur SS. PP.,& praecipue Basilius lib. de Spiritu sancto c.ΣT., Hieronymus dialog. eontra Luciferanos, Augustinus tuo. q. de Baptis e. 2 . ubi seruam das est e caeremonias non solum scriptas, sed etiam consuetudinarias praecipit. Contra secundum asserens, acramenta- lia esse humana inuenta absque Diuina . Euertitue

auctoritate in Diuinis Scripturis inuenta, ii οβ aduerto, quod si per ly humana inuenta intelligunt esse instituta humana, quate- 'hanus, non a Deo immediath, sed ab Ecclesia menta.

eius interprete inducta, non recedunt a v. ro quatenus vero dicunt esse absque amctoritate Diuina turpitErerrant, quando.

quidem certum est, de in Sacris Scripturis apertum, quod Deus Ecclesiae potestatem contulerit ea stabiliendi,quae pertinent ad fidem, ad mores, ad cultum Dei, it ad animarum salutem iuxta illud. Tibi daboetiues Regna calorum. Quodcunque ligaveris

super terram erit ligatum, o in Calis , Ocuodcunque solueris m. Item iuxta illud Pasce oues meas , hoc est pasculo salutis,

quod habetur per salutisera media, me salutares sanctiones , per Religiosos rLtus &α Contra tertium repellens quemcunque Dei cultum, qui in Sacra Scriptura non sit praeceptus, & per consequens reprobans cultum,qui ex traditionibus habetur,& seruatur,militat expresse textus D Pauli fecunda ad Nessalon. 2. Tenere traditiones, me per Epistolam, siue eo sermonem . Dei

de sublata traditione, quomodo Sectaris distinguere poterunt Sacram Scripturam, cuius

SEARCH

MENU NAVIGATION