장음표시 사용
151쪽
emcientiam, de eisectivam productionem gratiae , qtue tota est a virtute Sacra
Pro complemento eorum omnium,quae peretinere pollunt ad praesentem titulum , remanet inquirendum, quidnam veniat nomine dispoiationis, seu maioris dispositionis in subiacto, vi virtute M arnenti maior in eo gratia produratur. Ex prae- actis clare habetur, pro dispositione licitae sulceptionis requiri insubiecto suscipientestatuin gratiae, intentionem saltem habitualem, ii lut cap x . Sed de bis non pro dit praesens dissicultas , nam quoad gratiam habituat , per quam Iulus gratiae constituitur, supra diximus , quod, quamuis sit maior in uno , quam in al- tiro, non conferat secundum se ad maius gratiae augmentum, cum non sit actus proprius recipi eatis 3 quoad intentionem habitualem vero , cuin debeat in omnibus esse . non potest ad quid magis isti. uno, quam in altero .c ferre . Proc
dit igitur de actibus proprijs , di partu cularibus suscipientis, pro quibus adue io, quod huiusmodi actus. ut magis disponant subiectum ad recipiendam maiorem gratiam, debeant habere aliquam sinultatem, vel Physicam, vel moralem cum eodem Sacramento cum sint vel ti causae cooperantes debent constituere quid unum saltem morale cum causa , cum qua e pexantur. Huiusmodi autem adius emperantes pollunt elle actus euius.
libet virtutis a illi tamea videntur magis conferre, qui proprius accedunt ad qualitatem , de conditionem Sasramenti suscipiendis de in eadem specie illa maior erit, quae Ditensior, de diuturnior, & in diuersa specie illa melior, quae magis ad Deum coiruertit . Haec sussiciat diciisse in genere . nam cer , Cc determinata regula nequit assignari.
De egerru minus uniuersali, re
quae specialem quenda hibent effectram , ques δ' non habent alia Sacra menta ; huiusmodi sunt Baptismus, Confirmatio , & Oido, quae habent in anima quandam determinatam qualitatem distinctam a gratia habituali imprimere , quae qualitas caracthςr dicitur. Per hunc caracth rem tanquam per signum indelebile in Baptismo secernuntur adscripti
Christianae Reipublieae a non adscriptis, de infidelibus , in Confirmatione prouectiores in eadem Re- pGIica a tyronibus , de Neotericis pla ordine Ecclesiasticae militiae deis putati a caeteris Christianae Reipublicae civibus . His caracther cum non sit communis omnibus Sacramentis dieitur effectus minus uni uersalis , de cum ex se non conseratius ad gloriam, dicitur minus praecipulis , δέ secundarius. De hoe in
praesenti quaestione sedulo peragendum est.
Eunicitur ex Sacris Seripturis , re concili ram definitionibus darι earaaberem in re
Caractber quoad esse rei, nee est erit rati sis, nec aliqua relatio, nee modus fuste aditus, sed quatitas spiritualis in aruma impressa. MEns ratronis, nec denominatis pare extrinsecapus use impressum, ψι i messa in ania
licitur ex maiori exaedientia Sacrame intorum noua legis super antiqua ι' s.
hec caractber consilit is simplici relatio.
152쪽
ω-ber est fundamentum νHattonis novi bat Durandus in quarto dist. . φ Mn. II., ipsa relatio. T. Nyn consistit in modo superadrito. 8.Eumcitur, quod su qualitas realis in enim inpressa. P.
Non immoramur circa quaesitum, an
sit caracther,curn de eius existentiai in tribus recens iis Sacramentis constet Ex Sacris tum ex S.icris scripturis ad obes . N Scriptu- Iue contristare Spiritum Sanctum m 'u' signa' ei iusta m. te tum exponens Hiero p.ritia . , y in stigit de caracthere, suo anicis,ctheia ma nostra his tribus Sacramentis signaris, item tur , tum ex Conciliis Carthaginense In in ex defini- quo interfuerunt 2Ia Episcopi, ubi desita. i nitum eii non sicere neri rebapti rationes,
4ώς in neque reordinationes, quae definitio resertur in c. non lιcet de consecr. cst. q. Tarraconensi can. Io. ubi dietum est. Nyn licerebis, vel ter eonfirmari, nec baptisari; non alia autem ratione interdicitur reiteratio huiusmodi Sacramentorum, nisi quia in ractherem imprimunt Florent. sub Eri uis In in decreto unionis Armenorum, ubi sic definitum est Sacramenta tria fini Baptismus, confirmatio, er ordo, quae caram rem Me est Dirituale quoddam signum Imprimunt in anima indelebile, unde in eadem persona non rei aera'tur. Trident.fess.7 am
ubi anathematizantur, qui dixerint. In tribus Sacramentis,Baptilino scilicet, Comfirmatione, de ordine non imprimi caractherem in anima, hoc est signum quoddam spirituale, de indelebile, unde ea ite.
Supposito igitui quaesito, an sit, seu
existentia huiusnodi ea radtheris in tribus x assignatis Sacramentis, descendimus ad Desinitio qui situm quid sit, quod est meta praesene Treh.. θ' dux m Potest elle quae ii . si um quid sit, scilicet quid nominis , de
quid rei. Quoad quid nomanis, Sestis is quarto dist. 6. q. p. f. de primo, dicit carac-therem idem Graece significare, quod Latinε figura, seu nota instrumento aliquo
- imprella, unde, cum Iubreor. I. legitur, Figura substantiae, Graecilegunt Carasiberi substantis eius, de not , quius nos scribu . mus,appellantur caraci heres, Unde cara ther nominaliter sumptus potest describi,
quod sit figura, vel signum impressum in anima, quo suscipientes huiusinodi sacra menta distinguuntur ab aliis, qui eadem non susceperint, Sc haec su siiciant quoad
Maior distic - cultas est quoad quaesitum Quid rei, quae magis ardua, de dii sicilis
, rodditur propterdiuersitatem sententiaruconsti tuentium huiusmodi caracterem,vel in aliqua relatione rationis, moralitate, de denominatione ext inseca , ut sentici vel in rellatione praedicamentali, ut se serunt nonnulli Scotistae later quos Faberi
centinus Brancanis relati a Cacberam tram 8. de Sacram. in genere c. s. ψ.2. n. I 8. , vel
in entitate modest superaddita, ut susti nent aliqui ex Societate Iesu, vel tandem in aliqua qualitate in anima impressa per
Assertio I. Cara uter, nec est ens rationis, nec aliqua relatio, nec modus su-mradditus, sed qualitas spiritualis in ani- .ma impresta. D. Thomas tertia pari. φ63. Non
ari. I., Ioannes a Sancta Thomat'. L .art. I. ens rati
Probatur prima pars. Ex Concilio Plo. rent. ,& Tridentino supra apta cis . Gracther est signum quoddam spirituale ι& indelebile impressum in antina, sed tale
non est merum en rationis, moralitas, de denominatio extrinseca, ergo non consistit in ente rationis, & denominatione extrinseca. Minor probatur , quia esse spirituale, esse in anima impressum, esse indelebile important ex genere suo, quid Physicum, Si quid reale cum qualitate irruerabilitatis, cuiusmodi non sunt entia rationis, moralitates, & purae denomina- 'tiones extrinsecae ; Neque dicas, plura , quae dicuntur solum per quanda in deno. minationem entrinsecam, de tant veluti quaedam moralitates, dici imprimi, esse veluti caractheres, ut videre est in peccato,
per quod dicitur imprimi quaedam macula in animae, de in Apocalipa vocatur caracther bestiae, & tamen peccatum habituale non est, nisi denominatio extrinseca proueniens a peccato praeterito, & item annota infamiae, quae dicitur alicui imprimi , id tamen haee non est, nisi denominatio extrinseca , ergo, quamuis caraci hersit solummodo relatio rationi , moralitas,& denominatio extrinseca potest dici imprimi in anima, & in eadem permanere. Contra Enim impugnaberis, quia Concilia praeallegata,dum dicunt caraci herem esse signum spirituale in anima impresIum,&Ens r indelebile non possunt intelligi l ui prae- tionis, cise de illa moralitate, de denominatione nec de
extrinseca; agebant etenim aduersus sec. Omma tarios, de Haereticos, qui non denegabant per receptionem Sacramentorum huius ex potest modi moralitates, de denominationes CX esse in trinsecas resultare ; unde voluerant quid amna amplius decernere, quam quod ipsi admit. imprentzbant, adeoque ron ella e aetherem me iam , νς
ram mDralitatem meramque extrinsecam
denominationem, sed quid reale, de Physicum ; Neque urgeas Concilia agere
153쪽
dumtaxat contra Haereticos, non qu a adit ruerent caraci herem comitiere solum
in illa moralitate, it denominatione extrinseca, sed quia denegabant Sacramenta, ex quibus caraether proueniebat; contra enim adhue impugnaberis, quia in primis, licet denegarent Sacramentum Confirmationis, & Ordinis, non denegabant tamen Sacramentum Baptismatis, cuius cara therem in sola illa denominatione extrinseca constituebrat,& Concilia ipsos etiami in hoc damnant, ergo, quia volunt caraci, therent quid aliud importare supra me-
Tam dentaminat innem extrinsecam. Dei
de Concilia non solum damnant Haeret, eos in eo, quod denegant Sacramenta Confirmationis, & Ordinis, quod Tridentinum praulat sto. I. ,σφ, ω ean. iis
sed etiam in eo, quod aliqui suppositis illis Sacramentis negant per ipsa imprimi ea. raetherem , quod idem Concilium praestat
fess. 'can. Probatur ulterius quoad idem, qui , Euhiei si molier in sola extrinseca denomina tue e et tione consisteret, num steria nouae legism mora non praeceli rent antiquis, in quibus Sacer- excellen- dotes vel ri .legis ad ministeria sua ex om-tia Sacra- eiore agenda deputabantur. in mo, nec me totu antecellerent humanorum osticiorum di DD. M tς' gnitatibus, de muneribus, cum externam
dumtaxat, di denominatiuam potestatem conferrent ii milem illi, quae ex Principis institutione confertur ludici, & Consuli, quae pro arbitrio eiusdem Principis potest
mutari, augeri, res ringi, de aut erri sin ulla intrinseca personae mutatione , ergo non in sola extrinseca denominatione, te habitudine rationis est caraci her consti . . tuendus , sed potius in reali signaeulo, quod ut asserit D. .ambrosiitis IIb. T. de v, ritu Sancto e. 6. fit non solum per speciem vis; bilem, ut olim fiebat in ludaeis, qui teste D. Ioanne Chrysostomo hin. 2. in E 'st. ad Emes obsignati erant circuncisione,quemadmodum iotades, sed veritate in corde Probatur seeunda pars. Vel auctores constituentes caraci herem in relatione in-ο . relligunt, ipsum caraci herem esse fundas ' i v mentu in proximuin alicuius relationis, des phei secum trahere aliquam relationem. vel in relatio. telligunt ipsum caraci herem esse praecisene. relationem , si pes inum alterant; iam supponunt ipsum caraetherem importare aliquam formam Physicam, in qua fundatur alia relatio, in quo non dissentimus, cum habeamus intentum in illa sorma Phy sica, quae debet inhaerere animae, de in illa imprimi; si secundum alterant pe to, an illa relatio sit transcendentalis , an vero mere praedicamentalis ; primum non Possunt congruenter dicere, cum alterant illam relationem cile ex extrinsece ad
nientibus, quae propterea non potest esse transcendentalis, cum Iiaee sit estentialis suo subiecto, te sibi identilicet aliquod a
solutum, caracther autem non est esseniatialis animae ; secundum sic impugnatur primo, quia iuxta nostra principia iacta in Metaphysicis relatio praedicamentasiseonsistit praeesse in complexo fundamenti, di termini posita ratione fundandi,
me est tertia entitas, sicque importat s lum denominationem extrinsecam resuliatantem ex illo complexo, quae propterea eisdem rationibus impugnatur,quibus prῆ- cedens pars. Secundo, quia per dicta Con- . .eilia caracther Sacramentalis dicitur im-ptimi in anima ; fi autem esset eura relati , improprie diceretur imprimi, cum pura cela tio fit ad aliud, non in alio; impri- . fmi autem potius est in alto,quam ad aliud Tertio, quia relatio praedicamentalis exigit habere simul terminum , cum relativa sint simul natura, de cognitione; vel ergo caracther iii Baptismo respicit tanquam terminum Sacramenta suscipienda , tria Confirmatione proliciendam fidem, is ordine administranda Sacramenta , vel respicit Christum , de cuius familia, de malitia recipientes huiusmodi Sacramenta imprimentia caraei herem constituuntur, si primum dicatur, cum pro eo instanti, quo caraei her ponitur , non sint Sacra menta actu, quae suscipiantur , vel administrantur, nec actualis professio fidei, non sunt simul termini, adeoque nec relatio praedicamentalis, quae exigit coexiste tia in ipsorum , si dicatur secundum possea relatio cessare permanente caracthero squi propterea non potest in illo consistere, quod autem possit cellare patet'ex eo, quod Christus Dominus in triduo mortis πnon extiterit, cum pro illo triduo notia suerit unio animae cum corpore, per quam sicuti constituitur homo, ita, de Christus. Dices. caraether est in genere figurae, de signi, lignum autein importat ex suo conceptu relationem ad rem significatam, ergo caraether talem relatiunem impose ut cenatat; quod etiam confirmari potest ex eo, en tan- quod per Sacramenta imprimentia cara c- ct merit therem cara et heri Eatus reseratur ad Chri rei Π stum Dominum , tanquam famulus ad n εν R' Dominum, tanquam miles ad Ducem. 5t Τό 'in tanquam discipulus ad magistruin, adeo. 'que ex illis rei ultant tres relationes. Sed contra; aliud est, quod in illo caraethere inuoluatur aliqua relatio, quatenus ipsa sit fundamentum ad suum terminum tan uam substratum lignificationis ad rea gniscatam, aliud est, quod ipse carae hersit relatio; prunum admittitur, secundum negatur. Signanter ad instantiam noto.sgnum, ii quo dicitur consistere cara . thea
154쪽
Quaest. VII. De Caracthere. Art. Π. I 3
Proprius earactiar consistit in qualitate habitus . P. Soluuntur obiecta opposita . I . Hae intelli euntur de quadam reductisne, nande propria eo prehensione. II. Definitur quid se propria eariaber. I L. Euinciis
duo importare, & esse impressum, & in. delebile , & esse signiticativum; iuxta primum dicit inlierentiam, & per consequens formam inhaerentem, & sic aliquid abso-Iutum; iuxta secundum relationem ad rem significatam , quae duo, licet fundentur in eadem entitate, constituunt tamen dupli. cem rationem, Sinhaerentiae, & relati nis, atque haec fundatur in prima. Probatur tertia pars, ex nostris principiis ubique iactis tum in Phylosophia,tum s in alijs quaestionibus Theologicis,in quibus
Non eo e alitates huiusmodi modales in omnibus f stit uia. rriecimus nulla existente necessitate eos modo su- admittendi, quod ex eo Drtius deducitur, Per dd quod assertores huiusmodi modorum, quit' aeriter desudant circa alia in ipsis propugnandis, nullam necessitatem inueniunt illos statuendi in carasthere Sacramenta li. Addo, quod modi supponunt in subiecto, in quo recipiuntur virtutem ad One. randum, & solum determinant ; caracther
autem non solum determinat ad operandum, sed confert etiam potestatem. Probatur tandem quoad ultimam par. tem ex exclusione aliarum sententiarum: cum etenim non sit denominatio mere ite qua ilia extrinseca, nec relatio, nec entitas modata realis. lis, ex necessitate debet esse aliqua entitas
absoluta I entitas autem absoluta debet esse, vel substantialis, vel accidentalis; si accidentalis, vel quantitas, vel qualitas; non potest autem esse entitas substantialis, quia cum sit supernaturalis non potest esse substantia, cum ex alibi dictis repugnet substantia supernaturalis; nec item in genere accidentali potest esse quantitas,quia haec est corporea, caraether autem spiria tualis, unde ex necessitate debet resolui innualitatem: Nec potest esse actio, vel passio, quia cariniuer consistit in re permanenti; actio vero, de passio transeunt.
In quanam specie qualitatis consti
tuendus sit carac-ther. sVM MARIVM. Muatuor species qualitatum. I.
Caraaber lato modo De re potest ad eum litatem forma, oe figura. Σ. Item ad eonditionem pa dilis qualitatis. 3.
Item ad rationem potentia. q. Obiecta Suris contra banc qualitatem p tentia in orine ad caraaberem. s. Eluduntar bae obiecta . 6. Specialit ἐν eluditur obiectum quoad Sacra. mentum Confirmatιonis. 7. Item in ordine ad caractiarem ordinis. s.
in tuor species qualitatis enumerat
Aristoteles, & cum eo Omnes ferE i Phylosophi. Sub prima constituunt Reeense is habitum, & dispositionem ἐν Sub secunda tur qua- potentiam ,& impotentiam . sub tertiata tuor passionem ,& passibilem qualitatem . sub 'o
quarta formam, & siguram. Sub pruna specie caractherem constituunt Suare: disp. I I. sect. I. g. vltrio ergo, Vasqueet disp.
1 36., oriensis quarta pari. q. I9. memb. I. art. Σ. , .EmIcus disp. 7. u. I., Cacberanus traci. 8. de Sacram. in genere c. s. g. 2. n. 26. Sub secunda constituunt caietanus tu temtiam pari. D. Thoma q. 63. art. 2. , Ioannes a S tnias Thoma disp. a. s. art. Σ. da. I., G nuus i p. q. an. L. n. 37., Mademus tram L.
disp. q. art. 3. n. q. sub tertia constituunt D. Bonaventura in quarto dist.6., Lugus dis αθct. R. nq8., Hermee io v. q.6. n. 7 . Sub quarta Marsilius in quarto q. q. art. I. , Ric cardus in quarto dist. s. art. I. q. I. ,σ alιi .
Assertio. Caracther, si sumatur in tota sua latitudine potest contineri sub qualibet ex quatuor enumeratis speciebus qualitatis , magis tamen proprie sub aliquR , minus propriis sub alia, maxime proprie sub prima. Probatur discurrendo per singulas spe. cies,& incipiendo ab ultima, cum in Graeam caracther idem significet, ae in Latino figura, & ulterius in Conciliis Florenti, &Trident. supra allegatis dicatur signum indelebile impressium in anima, non e it, cur non possit spectare ad qualitatem qualitatis quarto modo acceptae maxime a
cedente proportionata habitudine unius ad alteram, nam sicuti caracther datur ad distinguendos carati heri Eatos in sua 'ecie ab alijs non cara theriaatis simpliciter, vel solum in alia specie, ita figura est contradistinctiua unius ab altero, Ut ex se patet. Quia tamen figura proprie ih., sumpta consistit in diuersa partium di L cst,f. Cpositione, 6c ex D. Thoma est terminati. test adua, quae duo exigunt entitatem corpo- qualitaream, & non possunt competere enti meretςm fg
spirituali , cuiusmodi est ea tacther, nor nisi minus proprie, & per quandam an, logiam hie potest dici figura; non est tamen simplicit Er ,& secundum omnem rationem excludendus a tali linea, cum importet signaculum distinctivum.
Prosequendo in tertia retenta communiori expositione qualitatis passibilis,quod consistat in omni qualitate , quae datur
155쪽
praecise ad perficiendum , designandum,& ornandum subiectum, erit in negabile, Item .d quod caraether sub illa tertia specie quali. piasib te talis contineatur, quandoquidem inticiari qualitate. non potest, quin animam ornet, & perficiat ; Quia tamen nonnulli arbitrantur non minus sub tertia, quam sub quarta specie contineri solummodo qualitates corporeas, ideo stante hac opinione iuxta mentem Aristotelis minus proprie etiam potest dici, quod cara ther contineatur sub specie qualitatis passibilis ; cum tamen retineat proprium munus ornandi,
S perficiendi vix excludi potest a tali specie . Rursus sub ea ratione,sub qua carac-ther in Baptismo impreIlus reddit subieetum capax ad recipienda alia Sacramenta, potest dici pastio, seu passuus; quia vero actio, & passio sibi sunt correlativa, cum ei rati her in Cofirmatione detur, ut signaculum ad pugnandum pro fide, potest diciati tuus, simul, & passivus, caracther vero in ordine impretius potest dici activus, nam illo accepto dona Dei dispensare possumus.
Acc inde ido item ad secundam speciem, pter quam quod ex modo dictis de a tione resa liue ad passionem aliquod vestigium pasitum est, quo caracther videtur comprehendi sub eadem secunda specie potentiae, adhuc clarius idem illustrando
Hibe es in ista rati', per quam in tribus recensitis potant o. Dcramen is imprimitur ea racther, illa , ' est, ut per illum deputetur homo ad Dei cultum secundum ritum Christianae Reli.
gionis iuxta D. Diossium in secundo cap. Ecclesiast. Hierarchiae, Perficiens eum Diui
num, o communicatorem Diuinorum , cultus
autem Diuinus consistit, vel in receptione,& communicatione Diuinorum, in receptione autem requiritur potentia passiua, in communicatione potentia activa, quae utraque habetur per caractherem, ergo caraci her reducitur ad qualitatem potemtiae , sue activae, siue passiuae. Quia tamen caracther non est, nisi potentia moralis, ut bene aduertit Cacberanus d c. S. I. L. n. 23. non videtur proprie sub eadem secunda specie contineri ; proprius tamen
sub hac comprehenditur, quam sub duabus procedentibus, & pro hac magis stat
Neque hic audiendus est Suarra, dum impugnando rationes a nobis allatas reducentes caractherem ad speciem potentiae asserit ea ractheri per Baptismum impresIo non posse competere rationem p tentiae passiuae nam de activa ex se constat eidem non competere in cum ipse ca-xacther alia Sacramenta, nec gratiam in
set recipiat, nec cara erea ab alius produ-
cendos; si etenim ipse caraether Baptismi absque t cedentis caractheris, vel gratiae apparatu recipitur in anima, cur in eadem anima non poterunt recipi ali - Suaris raci heres cum gratia sine praecedenti ca- eontra racthere Bapti si mali Asserit insuper, ra- hic quationem potentiae non posse competere ca iit temractheri Confirmationis, quia potentia datur ad simpliciter posse, sicuti habitus ad faciliter operari; hic autem caracther ad suscipiendos ordines non est simpliciter necessarius, cum validε possint suseipi non praeexistente Confirmatione . nec ad profitendum fidem , & pugnandum pro eadem desideratur, cum ad eandem propugnandam possit ab habitibus virtutum fidei,& Religionis disponi, & adiuuari; quod idem statuit de caracthere ordinis, cum hic non conserat, sed operandi s cultatem supponat ; carac ther etinim Acolito imprestus supponit in eodem PO- testatem deserendi candelabra dcc. Non, inquam, audiendus est, quia inprimis dici posset, quod, sicuti quantitas
dicitur potentia receptiva, media qua CAE' Eludure tera accidentia inhaerent subiecto, ita ca' iue i Σίracther Bapti simalis sit potentia passiva, obiecta . media qua alii caractheres, de effectus Sacramentorum recipiantur ; DeindE c de hoc certε melius in ad rationem potentiae passiuae non est necesse, quod in se ipsa recipiat sormam, sed suffcit, quod reddat subiectum capax alterius formae , cuius non esset capax , nisi illa adesset. Hoc exemplificari potest in mollitia cerae, quae licet non recipiat in se figuram sigilli,reddit tamen ceram capacem ad recipiendam figuram, & ideo ab Aristotile sub specie tentiae passiuae constituitur; neque o t id, quod subditur de caraethere Baptismi immediath in anima recepto sine praecedentia alterius caracineris, ad cuius normam dicitur, quod alii etiam ea rac-t heres possint immediat E recipi; non Obstat, inquam, quia, cum caracther Bapti- si malis in suo genere sit primus, & fundamentum caeterorum , non exigit alium habere ante se, caeteri autem, cum sint consecuti ut, illum ea uni praecedentem.
Nec aliquid magis euincit id, quod Suarea dicit de caracthere Coufirmatio' trinis, quod scilicet non inducat potentiam ad caraecum naee habeatur ab habitibus fidei, & illheem Resigioni med in quibus miles Christipo - Confit 'test certamen forid pro fide habere. Non, m tim inquam, aliquid euincit, quia licet mediis tu . habitibus fidei, & Religionis possit confirmatus praeclara in Dei cultum exercere, non tamen ita strenue ex proprio munere
hostes fidei essicaciter oppugnare, eosdem confundere , atque ab eisdem gloriosum triumpbum reportare . quod exemplo
156쪽
Quaest. VII. De Caracthere Art II. I 37
Apostolorum elath euincitur , qui, quamuis es Ierat imbuti habitu Religionis, te fidei ante passionem Christi Domini adeo infirmi , de debiles extiterunt, ut vel ab ipso effugerint, ipsum negarint,quin immoelii post resurrectionem timidi propter metum ludetorum intra Caenaculi angustiasse continuerint ; Accepto postea in die Pentecostes Confirmationis robore fortes' , in bello exierint, hostes Religionis eue 3 terint, de potentias Mundi, de Diaboli superauerint. Quod, si quandoque aliqui. , ' ante susceptum Confirmationis Sacra-i a I, mentum sortiter pugnarint non timen-
γ . im ii tes flammam ignis, nec tirannorum tormenta ,se qum,morti intrepide obiecerint, ut sua mosis fidem confirma rent, dicen-
dum est, hoc ex specialioribus Dei auxilijs p ospecialem Dei prouidentiam,qui spirat, ubi vult, prouenisse, non ex consuetis praesdiis, quibus milites Christi praemuniuntur , fit coronantur.
Nec tandem quid magis euincit, quod 3 de e racthere ordinis subditur , quando--dirid Lomparado Ordines tum ad inubad Saera cem , tum a Q suos effectus possunt diei permentum caraci herem ab eisdem productum consti. ordinis . tuere potentiam tum passiuam, tum acti-uam; passivam quidem, vel quatenus ea- rati heres inferiorum ordinum recipiant illos superiorum , vel quatenus reddant subiectum capax , vel saltem magis dispo- situm ad illos recipiendos; nec obstat,quod ordo superior possit recipi sine inferiori - : i per saltum , quia licet possit valide recipi,i nequit tamen iure recipi, dc nomine po- . t tentiae non solum venit id, quod respicit validum esse, sed id, quod respicit licitum
esse; activam vero, quatenus consert p. testatem rite exercendi actus, ad quos ille Ordo , cuius est caracther , ordinaturi
nec istant, quae subdebantur, caractherem scilicet supponere Potentiam, nolia conferre; non obstant, inquam, quia illa potentia, quae supponitur est mera materialis, &Physica, non ordinata, nec cum habitudine ex ossicio proprio ad spiritualia, & Ecclesiastica munera; unde munus, quod exercetur deferendi, V. g. candelabra ab eo, qui non est ad tale munus ordinam est adinstar illorum,qui deserunt in-sgnia Doctoratus, cum eiusdem laurea non fuerint insigniti, hoe etenim est mere materialiter deserre, non ex proprio om-eio &C.
. Concludendo tandem de prima specie rualitatis ab Aristotile assignata, sub ea em magis proprie contineri caractherem: sic ostendo . Nomine habitus Aristotiles M l loco citato intelligit qualitatem, quae st.. ., difficile mobilis, quae Persiciat, &ornet subiectum, in quo recipitur, fic opus eius Magis
reddat bonum ; sed haec omnia conue niunt carin heri sacramentali, ergo hic reducitur, oc magis proprie ad primam speciem qualitatis, quae est habitus. Minor probatur, quia caracther no solum est dis
fiet th mobilis, sed etiam immobilis , & utique negari non potest, esse persectivum, cum sit qualitas spiritualis , dc supernat ratis eleuans ad statum, Ec dignitatem superiorem , quod tandem habeat aliquam activitatem, oc opus illum habentis res. dat bonum, ex mox dictis sacilE elucet, cum conserat potestatein exercendi rit Eacius, ad quos Sacramentum, cuius est ea. racther est ordinatum; nec obstat id,quod supra dicebamus, quod haec activitas, quae tribuitur caraci heri,sit dumtaxat moralis, Quae propterea non potest comprehendi sub speciebus qualitatum ab Aristotile a ssignatis, quae sunt tantum de qualitati. bus in genere Physico ; Non obstat, ii quam, quia, ut comprehendatur sub talliabus speciebus, sussicit , quod sint in generet Physico quoad entitatem, licet non sint in eodem in ganere, de modo operandi. Neque obesse potest, si dicatur primo, quod ex genere suo habitus actibus intendatur, dc contrariis deliruatur , cara ther ό autem, nec actibus augetur, nec ullaim' stiluurer pietate deletur . Secundo, quia habitu iue obi
ruxta mentem D. Thoma tertia pari. q. 63. opis '
art. 2. non possit esse indifferens ad bo- posita. num , dc malum; caracther autem possit ad utrumque conserre ; cum plurimi eo bene utantur, alij math; quare modo resertur ad Religiosum cultum, modo ad
sacrilegam impietatem; Non, inquam, obesse potest; Non primum, quia, quod
habitus, vel producatur.per actus, vel im.tendatur per.eosdem, vel immediate producatur a Deo,vel per se ipsum, vel medio aliquo instrumento pertinet ad modum productionis, non ad naturam eiusdem habitus, qui,quomodocunque producatur, vel intenda tun, dummodo habeat condutiones dissicilis mobilitatis,de persecti uitatis subiecti, le opus perficietis,permanet, alinea habitus, de hoc unum est ex discriminibus, quae intercedunt inter habitus acquisitos,st habitus infusos, nam illi prinducuntur, fit perficiuntur ex actibus acquirentis, isti ex virtute Dei: Non secumdum; quia, quantum est de se, de ex institutione Diuina,caracther est ordinatus ad bonum, cum sit qualitas supernaturalis, de participatio Sacerdotii Christi,& prointerea ex genere suo resertur determinat Ead Dei cultum, quod deindE mini iter illo peruersE, et sacrilege utatur, non est ex ordine caractheris, sed ex peruersitate illo utentis, eo modo quo Sacramenta ex xi suae institutionis sunt ordinata, de secun-s dum
157쪽
dum se determinata ad euitum Dei, & ad
humanam salutem, quod, si peruersus e rum usus sequatur, & cedant potius in perniciem, quam in salutem, hoc non est ex natura, & conditione eorundem, sed ex peruersitate sumentium, per quam non tollitur eorum naturalis determinatio ad
Quae hactenus diximus, intelligendata sunt de reductione huiusmodi, racthoes rum siue minus, siue magis propria ad spe-o ob ta ςκ qu litatum assignatas ab Aristotile, compre- non de rigorosa, & stricta comprehensio hensio. ne sub aliqua illarum , quandoquidem . Aristotiles locutus est de qualitatibus comporeis, & naturalibus, sub quibus propriε non continetur qualitas spiritualis, & Ω- per naturalis, qualis est illa caraetheris, de
qua nec cogitauit, nec sitare potuit Aristotile, , cum versaretur in puris naturalibus ; unde,quamuis in aliquo raraether sacramentalis deficeret a conditionibus illarum qualitatum, non propterea tolleretur eiusdem reducibilitas ad illas per quandam analogiam siue magis, siue mi
Ex quibus omnibus deduci potest resb. x Iulio eius, quod fuit in principio articuli Defini- propos tum Quid sit quidditate rei ipse eur quid ea raether. Dic etenim. suod sit qualitas p φ si iiitualis saltem analogice primae species
viather ani nam perliciens, eidemque indelebilitZe- ' iii haerens ad rich obeunda munera, d quae est ordinatus. Colligitur ex exclusione eorum, qui cara therem constituebant,vel inextrinseca denominatione, vel in res tione , vel in entitate modali, & item eo. Tum , qui constituentes in genere qualitatis referebant, vel ad secundam, vel ad te tiam, vel quartam speciem, qui tameria non sunt reprobandi tanquam male, sed solum tanquam minus proprie sentien
Quodnam sit subiectum Saeramentalis
biectum carisberis Raptismi, mmationis remotum est bomo fue masculus, me se in , Ordinis v o solus mascin
Maria sementia eis subiectum proximum.Σ. a imprmitur in organo corporis. 3. biectum immediatum , O proximum e ν-beris est ipsa substantia anima. q. mettin ex coner orum definitionibus . 3. Sive μααουν πν modum potentia , siue per modum balinus, deus recipim anima. si
verficit animam. T. Rationes suadentes recipi in inesse , qua funt Thomsarum. 8. Rationes suadentes recipi in voluntate, qua fant Seotissarum. P. Reseeruntur rationes prima sententia . Io. Regelantur etiam illa secunda . II.
SUbiectum sese in aliis omnibus duplex
assignatur; aliud scilicet remotum , aliud proximum, neque ab hac distinctione. secernendum est subiectum rara theris. De subiecto remoto vix aliquid hic dicen- eataeuis dum videtur, quod non fuerit attactum, eis Bap. dum de causa materiali, & subiectiva S, tismi. αeramentorum a Sicuti enim ibi diximus, Confir- uod solus homo, non tamen omnis, sit ubiectum Meramentorum, ita modo di--λeimus, quod subiectum remotum caraci therum sit homo, qui est capax illorum Sacramentorum , quae ex vi sua habent eundem caraetherem imprimere . Cum
igitur homo promiscue, siue fuεrit mas- , culus, siue tamina sit capax Baptismi, ω - . 1
Confirmationis , & Sacramenti ordinis. - . sit solum masculus, non tamina, sequitur, quod subiectum Baptismi, & Confidi ν mationis sit proiniscue masculus, & faemi-
na, ordinis vero solus homo suppositis debitis re uistis. Dissi euitas potissimum reducitur ad simbiectum proximum, & immediatum. Plu- , res iuxta diuersorum Dri principia, & variae
placita inuenio opiniones.Alii constituunt tentiae 4n potentiis executiuis corporeis ι atque r Ga su in huius opinionis auctor fuit Dinandus λ, b e umquarto dist. 4. q. . n. q. Alii in animata. Pro uri Msmul, Se potentiis, de cum hac opinione
transit D. Ba uentura in quarto HRA.art. I.
q. I. Aij in voluntate, ut Scotus in quares dis. 6. q. II. g. Leo reto, qum sequuntur omnes feris Motistae. Alii in solo intelle tu , ut D. Thomas tertia pari. q. 63. art. ., de cum eo omnes fera Thomistae . Ali tandem in anima, ut Suain dio. se I.ε..
cr alis recentiores msiis comm mi,.
Prima opinis, quamuis tribuatur Di rando, falso tamen eidem tribuitur, ει solum ex quadam illatione incongruentis deducta ; Ex eo etenim, quod Durandus antecedenter docuerit, caraei herem nti esse, nisi quandam denominationem e trinsecam , id relationem rationis, deducunt aIiqui sinistri eiusdem mentis interpretes , quod voluerit subiectari in corpore, in quo recipitur Sacramentum. Sed halle non fuisse inentem eiusdem Duram x
di, facilὸ ex eo deducitur, quod, eum ipse subie
in quarto dist. q. I. n. II. constituerit ea- proxim
vaci herem in sola relatione rationis, po- οφ v stea in ea tem quast. n. I 3. subdidit non esse
158쪽
Quaest. VII. De Caracthere. Art. III. I 3 q
in subiecio, & licet idem Durandus d. q. r. quia ubi verba Sacrae Scripturae, & Conis n. s. mentionem fecerit illius opinionis, ciliorum sumi possunt,prout sonant sine quae asserit ordinem Sacerdotalem caraci aliqua nota. in eo sensu proprio,& literati inerem imprimere in membris eorporis, sunt accipienda, nec in alium minus pro- quibus Sacerdos Sacramenta conicit, ip- prium, & minus germanum deflectenda ;sam tamen non sequitur, sed potius impro. verba autem Conciliorum, prout sonant, bat. Cuiuscunque fuerit illa opinio, certε important substantiam animae sine addunon subsistit deliniente Tridori es,. .e .p. to, & sic intellecta nulli subduntur notae, carac herem imprimi in anima , de com ergo sic debent intelligi, non referri ad munis M. PR, de Scholasticorum consen- potentias, quamuis cum eadem anima sus fert, post mortem non deseri, quod rer- identificatas. te verificari non posset, si in corpore,quod Probatur secundo, quia caracther, vel corrumpitur, imprimeretur . est in secunda specie qualitatis, ne hymAliae sententiae videntur procedere suin tentiae, vel in prima, nemph habitus 3 mo sposita distinctione reali potentiarum ab quaeunque constituatur, debet in substanta Sive su- anima, de earundem inter se, quam dis in- tia antinae subiectari, ergo cara ther it 2 ' μνό-ctionem nos late reprobauimus in quae. ipsa animae substantia tanquam in subiec- ἔζ2 T. stionibus de anima ; unde iuxta nostrata. to debet recipi. Minor probatur, quia, si tentiae. principia cessare videtur contentio, quae est in 'ecie potentiae, sicuti omnes poten- siue petest inter allegatos Dri; siue enim dicatur tiae subiectantur in anima, si sint ab illa , modum subiectari in potentia volitiua , siue in in- distinctae, vel saltem concipiuntur in illa tellectiva; siue in utraque, siue in anima recipi, si sint indistinctae, ita, & idem ca-'l' simul cum omnibus potenti, semper veri- rasther prout est potentia debet in eadem scatur, quod subiectetur in anima, cunia anima subiectari; si sit in specie habitus
potentiae tum inter se comparatae, tum cum non sit Physice operativus, sicuti, nec comparatae cum anima sint unum,& idem habitus gratiae, qui est potius natura in indivisibiliter cum eadem anima . Qui . ordine supernaturali, quam potentia , sed tamen, quamuis hae potentiae,nec inter se, ex eo , quod habitus fratiae non sit opera- nec ab anima distinguantur,munus orac- tiuus non recipitur in potentijs, sed imtheris, vel referri potest ad operationes mediate in ipsa animae substantia, ergoa almae , ut intellectivae, vel ut volitiuae etiam caracther utpote habitus non op
formaliter, de reduplicatiuε, ideo hic quae- ratiuus non in potentiis, sed in ipsa anuritur, an in anima, ut intellectiva, an ut mae substantia debet recipi. Quod, si di- volitiva subiectetur. xeris, caractherem dari in ordine ad actus, Assertio. Subiectum immediatum, & ad quos ordinatur Sacramentum, cuius est En i ps . proximum caractheris est ipsa essentia, seu raracther, adeoq; debere esse operativum; subnfitia substantia animae . Consentiunt stiaret statim impugnaberis, quia, si quoquom
nim η De. eit., ρομι- disp. I 34. e. 4., A cus do carecther potest dici operatium,erit ad GD. T. q. q. t Lugus disp. 6. fea. q. , Amages summum talis moralitEr, quae Operativudi P. II. fea. d. n. 36. , Mademas tract. 1. de tas moratis non videtur in hoc contam Sacram ni genere art. q. LL, Gebre 'randa, sicuti non eosideratur quoad hunc mu tracI. 8. de Sacram. in m. c. s. effectum receptionis, seu receptibilitatis
seqq. in aliqua potentia activitas moralis, quae Probatur primὼ ex Concit. Florenti, & potest consideram in ipso habitu gratiae in Trident. supra recensitis, quae simpliciter ad ipsam enim moraliter consequuntur asserunt, caractherem imprimi in anima, habitus virtutum, auxilia actualia, de alia esse signum delebile impressum in anima dona supernaturalia. sine ullo penitus addito; sed anima sim- Probatur tertio , quia ipse earacther γplieiter sumpta sine addito importat ipsius datur potissimum ad ornandumAd distin- Perficie
essentiam,& substantiam, non eandem sub guendos varios hominum status ad certa . Uini m. aliquo conceptu reduplicatiuo , ergo ex munera deputatos, ergo in ea hominis eisdem Concilijs immediate in animae se, parte ponendus est, ex qua resultet den stantia recipitur, de subiectatur ; Neque minatio ornati, de per quam melius notudicas, quod, quamuis subiectaretur in po- ficetur distinctio eorundem statuum, sed . . . tentin, vel aliqua illarum maxime suppΟ- anima est, quae dicitur ornari, & tanquam . '.. sita indistinctione earundem potentiarum prior, & notior aptior est ad noti ncam coridi ab anima, adhuc diceretur in eadem anti dam talem distinctionem, ergo in ipsa Itorum . ma subiectari eum plena verificatione de- congruent ins ponendus est caracther. dcle finiti finitionis Conciliorum, ergo ex allata ra- Ηine dissoluenda sunt argumenta, vel Ratio sauhus. tione e Concilin deducta non potius euin- Thomistarum constituentiu in cara ilim se det citur subiectari in anima, quam in poten- rem in intellectum, vel Scotistarum collotin eiusdem a Contra enim impugnaberis, canuuin in voluntate tanquam in subiec- tu.
159쪽
is. Illi hac ratione mouentur, quia ea. raci her est spirituale signum, quod datur ad excitandam cognitionem spiritualem, est spirituale lumea, quod inseruit eidem cognitioni, est spiritualis potentia, quae adiuuat potentiam intellera tuam ; sed hae eomnia pertinent ad intellectum, ergo in eodem debent immediate subiecta ei. Isti, his rationibus mouentur primo, quia ca- Rationes racther est dispositio ad gratiam, & san- fuaden. ctitatem; gratia autem, & sanctitas recites recipi piunt ii r in voluntate, ergo ,& caracther. . .' μ' Secundo, quia caraether est signum obli 'φ' gationis, qua subdimur Deo in ratione famulatus, militiae ,& minister ij; obligatio autem inducitur peractum voluntatis, ergo signum obligationis rationabiliter in ea potentia est collocandum, in qua res det obligatio, adeoque in voluntate. Ad rationes Thom istarum admissis iis omnibus, quae de caracthere dicuntur, lian ei in ' cet non propriε, sed ex quadam propor- tione eidem eonveniant solummodo, dicotiones. 1 on recte inferriRundem subiectari imme diate in intellectu ; non etenim illa omnia pertinent ad intelletium subieci lue , sed
obieci iuEdumtaxat, quatenus sunt Obiectum eiusdem; non est autem neceIse, quod ea, quae sunt de obiecto potentiae in eadem subiectentur, ut per se patet. Ad rationes Scotistaru admisso etiam,
x. a quod caraci her sit dispositio ad gratiam,
tne iacu. ζ1 hoc potius infertur, quod subiectetur ea. in substantia animae , quandoquidem gratia, ad quam disponit, quae te habet per modum naturae in ordine supernaturali, potius in natura, quam in potentia subie latur, quod potiminum etiam ex eis eui citur, quod caraci her non solum sit dispositio, sed sit etiam quodamodo perfectio, unde in eo subiecto debet inelle , quod simul cum gratia per tacit. Ad illud, quod subditur de signo obligationis aisumptae, dato etiam, quod sit signum obligationis quod tamen non ita certum est, ut minponunt aduersari j, nam obligatio habetur per actu in voluntatis, qui haberi nequie in paruulis, in quibus tamen caracilier imprimitur in ex hoc tamen non insertur , quod subiectetur in voluntate, quia licet requiratur ad inducendam obligationem aliquis voluntatis actus, Gligatio tamen in anima recipitur, cum ipsa oblisata remaneat , si denominetur,& ratione d minis , quod tenet in actus eosdem, imperet, cuiuscunque potentiae sint.
An, & quomodo ea racther sit indelebialis,&an signum ad placitum,
SUMMARIUM. aractber est indelebilis ab anima etiam pes
Ostendu ur signant, , quod post flatum via
non deleatMr. i. Vullum habet eantrarium, nee dependet 4 corpore in conservari. q. Nec opponitur prauis operationibus. F. iae fortιori non deletur ιn Beatis . 6. Ex dementia munerum non rectὸ infertur desnentia earisberum. T. Ad quem effectum feruetur tam in Beatis, quam in reprobis. 8.De potentia Dei absoluta est destruibilis. Rhidelebilitas conuenit ei ex natura sua. I Caraaber Sacramentalis nan est segnum naturale , sed ad placitum. II. Comparatur ad cingulum militum, quod signia ficat ad placitum . I L. Nec est figura raritatiua , nec intentiona tis. II. Varia obiecta eontra assertum. I 4.SS. PP. loquuntur folum per quandam a
ASsertio I. Caracther est ab animia indelebilis, ita ut post hanc vitam .
nedum in Bea his ad orna inm, sed indam Catae natis quoque ad confusionem perseueret. ther est Consentiunt duo Scholarum Thomistae, omnino& Scotistae ante signani D. Thomas tertiaia indelebi pari. q. 63. art. F., Scotus in quarto dist. 6. q. p. eirca finem, quos sequuntur omneS-.sere Seholasti ei, & quoad indelebilitatem
pro statu viae Labetur tanquam veritas fidei, pro statu post mortem non ita, quamuis temeritatem sapiat contrarium
Videtur primo euinci concludenthr ex x Concit. Flor. , & Trident. saepius recensi- Euine tis, quae eidem caractheri tribuunt indele- tur ex . bilitatem simpliciter sine ulla prorsus It C ncti Ismitatione. & quamuis nonnulli restrin h. 'Teant ipsam solummodo ad statum viae Tridereia quod ut asserebam est de fide quia ta- tino. men nulla est ratio limitandi, & ex communi consensu extenditur etiam extra talem statum, si non est contra fidem a serere delebilitatem post mortem, erit ta-
meo temerarium vimis contra communem consensi . Secum
160쪽
Quaest. VII. De Caracthere. Art. IV. IAI
secundo ratione euincitur, quia, si post maiorem ipsorum gloriam, &Ornatum. 4
Ostendi- stoum viae caracther destrueretur , vel tur signa lioe fieret immissione alicuius contrarii, ob ea, vs Opendentia eiusdem a corpore , velium viae merito peruersae vitae in damnatis, vel de- non do structione subiecti; ex nullo capite potestieatur. prouenire haec destructio, ergo non est, cur debeat deleri. Maior patet, quia non est assignabilis alius modus, quo possit deleri . Minor quoad primam partem prinbatur , quia, cum caracther sit spiritualis qualitas, nullum contrarium admittit, ex cuius positione possit deseri; quoad secundam etiam euincitur, quia,licet caracilier, qui non imprimitur , nisi per Sacramentum institutum solum pro hominibus viatoribus , in sua productione quodamodo a corpore dependeat, cum sine illo in anima non possit imprimi, semel tamen prinductus, dc impressus, ab eodem corpore
non dependet in conseruari, quemadmodum te pratia Sacramentalis non conser tur, nisi in corpore existentibus, et tamen permanet etiam post separationem animae a corpore, ergo &c. Quoad tertiam etiam sic euincitur, quia demeritis, prauisque a tionibus , quantumuis flagitiosissimis caraether non opponitur; unde etiam blas-rium, nee phaemi, APOstatae caracthere, quem semel dependet acquisierunt, non priuantur, caeteroquia corpo- redeuntes ad fidem, Jc ad bonam frugem
re in C6 essent rebaptizandi , de reordinandi, quod ru D Apostolicis traditionibus, & Catholicae Ecclesiae praxi prorsus repugnat. Quod quartam etiam partem sic ostenditur,quia ex supraprobatis abiectum huiusmodica.ra therum est anima immortalis, quae nunquam desinit, ergo non potest desinere caracther ad desitionem subiecti, No-c que dicas, quod, quamuis ex nullo ex ali Nec gatis capitibus euellatur caraether,desinat
x itur tamen ad suspensionem concursus Dei obooee, demerita damnati, qui, sicuti illum priuatdiombus. omnibus donis, & benefici, gratuitis, ita ipsum priuat caracthere, quod est donum Dei mere gratuitum; statim impugna ris, quia Deus iuxta praesentis prouidemtiae consuetum formas non destruit, nee conseruatiuum earundem, nisi ad alicuius causae secundae exigentiam ; quinimmo Deus in hae hypotheti iuxta iustitiae vim dicatiuae leges ad maiorem damnatorum confusionem praesumendus est illaesum relinquere caraetherem, ut maior inde confusio damnatis ingeratur. Si vero in damnatis caracther non desetur, a sortiori non deleri in Beatis censems dus est, cum in eisdem nullus ex allegatis
A lartim titulus destructionis possit excogitari, ' ' quin immo, scuti in damnatis perseuerat in Beatis'maiorem ipsorum confusionem, ita in Beatis permanere praesumendus est ad Quod, si dicas in Beatis fidem non pers
uerare succedente visione , quae omnem fidem euacuat, adeoque, nec caraci herem,
qui est fgnaculum fidei, statim impugnaberis, quia, quod fides non permaneat non est propter oppositionem, quam habeat ad lumen gloriae, quia ex dictis tum in quaestionibus logicis, tum in quaestionibus de fide fides compati potest cum scientia
siue abstractiva , sue intuitiua, sed quia inuoluit tum aliquam obscuritatem, tum spem, cum definiatur sperandarum sutas antia rerum argumentum non apparentium ; in illo autem regno beatitudinis in quo summa claritas est , & possessio omnium bonorum omnis obscuritas, omni Gque spes, quae est de bono non possesso, excluditur, haec autem ratio non militat de caracthere lui perseuera re potest etiam desinente fide, ut diximus in Apostata ,
& infideli. Neque hie audiendi sunt, qui ex desinentia exercitis actuum, ad quos caracther Test ordinatus siue in statu beatitudinis,sive in statu damnationis arguund desinet ' muti eiutiam huiusmodi caraetherum I ad quid non recidenim adstruere habitum, vel potentiam insertur in ordine ad actus, quos per totam, quae desinet, late patet, aeternitatem non poterunt xl exercere Certh loquendo speei aliter de u . damnatis in illo statu damnationis nullus Deo cultus exhibebitur, nulla hierarchica functio celebrabitur, nullus denique ordo, sed sempiternus horror inhabitabit. Non, inquam, audiendi sunt, quia licet nullum sit suturum exercitium actuum, ad quos ordinatur cara ther,non propterea cara ther est delendus, cum ex prouida Dei dispositione debeat deseruire in Beatis tanquam floriosum insigne munerum, quae ad Dei gloriam exercuerunt in eiusdem famulatu, in professione fidei, & in propagatione eiusdem,& sicuti Christus Dominus in corpore glorioso cicatrices tar, quam trophaea defert, de Marti res, Ut gines, de Doctores aureolas consequantur tanquam insignia victoriae, quam a camnificibus, a carne, dc a Daemone reeori runt, ita congruum est, ut baptizati, confirmati, de ordinati caraetherem deferant glanquam insigne dcc. in damnatis vero Ad qud ad eorum sempiternum obbrobrium de finem bet deseruire, ut dignoscentes qua digni v αμ tale fuerint insis niti, magis torqueantur, quod eiusdem fructum non fuerint con secuti. Solum hie oritur dissicultas, an indele. bilitas eiusdem carac heris talis sit, ut non solum ex potentia ordinaria, sed nec etiam ex absoluta possit caraei her deleri, di an talis sit ex natura rei, an tantum ex Deidsim