Potestas ecclesiastica ad sacramenta nouae legis in genere, baptismi, et confirmationis, auctore D. Gregorio Rosignolo ... Cum duplici indice, altero titulorum, altero rerum locupletissimo

발행: 1707년

분량: 465페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

201쪽

18 2 Pars II.

Ratio ex eo deducitur, quia in illa praecisa immersione suppolita debita forma tunc applicata,& intentione ministri baint Mandi habetur, quidquid requiritur ad veram rationem Baptismi praecisa etiam illa emersione, ergo non est, cur non de-heat este validus Baptismus, de consequi

suum effectum. Hoc potissimum contingeret in casu, quo quis puerum in flumen, vel in puteum proijceret. 6c tunc formam Sacramentalem applicaret. Dices primo cum Scoto in quarto dist. s.

ablutio, quae est de ratione Baptismi or ici dinatur ad vitam eius , qui baptizatur; Baptin illa autem ablutio, quae fit per immerito

mus or- nem sine emersione ordinatur potius adidi natur mortem , quam ad vita, ergo non est vali- d R ., utpote contra finem intentum . Sedihm contra,quia finis proprius intentus a Chri no Domino, de ab Ecclella in collatione Baptismi non est in ordine ad vitam comporalem, sed in ordine ad spiritualem, quae precise habetur per ablutionem actuae cum debita sorma, de intentione ministri, nec inualidatur Baptismus ex eo, quod

coniungatur cum fine extrinseco occiden

di puerum in illa immersione ; quia ille

finis extrinsecus inficit quidem illam a tionem, redditque illicitam, de grauiterr ccaminosam ex parte ministri operantis ex illo fine, non reddit tamen illam inualidam , quia non aduersatur substantiae eiusdem Sacramenti, quod consistit essentialiter in debita materia, S tarma, de in tentione ministri, qui, quamuis in illa a tione intendat mortem pueri, intelligitur tamen velle efficere Sacramentum, & vereii Baptizare efficiendo id, quod intendit E Finis clesia in illa actione. Hoc pluribus exem-P 'R' plis incitur in eo, qui hostiam consecra

m 'diu ii ret cum intentione per illam committendi

non it&- sortilegium, dummodo non excluderet in . tat Sa- Lentionem vere consecrandi, S adhiberet clamen- omnia requisita ad consecrationem; esset tum. enim vere illa hostia consecrata, quamuis graue sacrilegium committeret, qui tali antentione consecraret . Secundia in eo, qui hostiam veneno infectam consecraret cum intentione interficiendi eum, qui deberet talem hostiam sumere, quia etiam in hoc casu intelliguntur omnia ellenti lia concurrere ad consecrationem , quae non inficeretur ex illa praua intentione cum sit finis extrinsecus , nec adversetur substantiae eiusdem consecrationis. Tertio in eo, qui puerum baptioret aqua calidissicia, di ebulliente cum animo eum in terficiendi, dummodo haberet veram in tentionem bapticiandi. Dices secundo cum Riccatas in quartad β. q. art. q. cas secundo, Paludoro item in qua d β. 6. q. I. art. ., o allu, de rati et

De Baptismo.

ablutionis esse, ut corpus prius aqua tin. gatur , seu cooperiatur in toto, vel in pam te, & postea discooperiatur i ad hoc autem requiritur post immersionem emersio, se cus non esset ablutio, sed potius sutacatio. Sed contra, quia, quidquid sit, quod in ordine ad ablutionem cuin effectu cor- ii porali requiratur illa tinctio, & cooper--emii tio, de postea discoopertio corporis abluti, datione ad emundationem tamen spiritualem sus spiritua. ficit contactus successivus eorporis iuxta lem in Ginstitutionem Christi Domini, qui prae sit si 'cise ilatuit illum contactum successivum, 'μ

nec est necelle ad effectum emundationis Ueeessi interioris per gratiam sanctificantem , uias. quod terirentur omnia, quae concurrunt ad ablutionem corporalem . Dixi, quidquid sis in ordine ad ablutionem eum effectueorporali, nam etiam in ordine ad hoe non est fortE necesse, quod sit res abluta cum emersione, nam,ut loquitur suam. tum. 3. in tertiam partem D. TDomae disp. χα feci. 3.

vers una tantum superest, lapis immundus proiectus in flumen abluitur, id purificatur, quamuis a numine non extrahatur. Dices tertio ex illo Apostoli ad Romanos 6. Consepulti enim sumus cum Cortuo per Baptismis in mortem, ut quomodo CbN- Explie stus furrexit a mortuis per gloriam Tatris, tur mensita, O nos in nouitate vitae ambulemus: si Apostoli enim complantatι fumus si titudina morti eius , simul, O Aesurrectionis erimus ἔ exuibus verbis deducitur, quod Baptismust inductus ad significaridam mortem, nec Resurrectionem Christi Domini licet autem per immersionem significetur mors eiusdem ; sine emersione tamen non signi- ficatur eius Resurrectio , ergo ad plene explicandum misterium, ad quod istitutus . est B iptum uta; non solum requiritur immeriin, sed. etiam emersio. Sed contra;

quia illa verba Apostoli quoad Resurre

tionem solum inducunt enectum Bantic mi, non substantiam eiusdem, cum dica Lur , Ita, . nos in nouitate DIritus ambulemus: licet igitur Baptismus utrumque ligni licet, de mortem scilicet, od Retur rectionem, non tamen eodem modo, sed mortem tanquam substantiam, Resurremtionein vero tanquam essectum, de sic im. mersionem tanquam causam iustificatio

nis, emersionem vero tanquam 2ffectum,

ut ex natura sua consequitur posita suDeienti causa.

202쪽

. on

Expediuntur alia nonnulla de materi Baptismatis.

. Nam tota aqua marissemateria pueri L .. 1'. .stitati per immersionem in eodem, sed illati et O folum pars, qua potest habere aliquem effectum in but at . r. qua ex pane cocto distillata est materia

m neee sitate potest sub eonditione adhibe,

N. 3. Cessante nee esstate puer se baptizatus est rebaptitantas ων conditione. q. Lutum ex aqua, ct puluere en actum non est materia apta. F. . qua ex luto exIracta est materia apta. 6. n est valida ablutia υna immergente , .. altero verba proserente. T. An valida sit ablutio , si virus immergat, alter dieat Vos te abluimus re su . 8.) Sι noster submittat puerum aquis pluma

tat. 9.

LUbitatur primo, an si quis baptitare- tur in mari, totum mare dicendum esset materia Baptismi , an aliqua pars eiusdem, & quaenam.

Respondeo cum D. Noma in quarto dist. 3. art. 3. quaestiunc. I. ad secundum, non to-N n t - tum mare pertinere ad materiam huius ea aquM Sacramenti , sed illam solum partem aquaem ' maris, quae potest habere aliquem effec-B bismi tum in baptiZato, vel lauando, vel infri. pueri in gid Πdo, sunt verba eiusdem Sancti Doe eodem . toris. Ratio ex eo deducitur, quia illa immetsi dicitur materia huius sacramenti, quae Der motum successivum tangit corpus

baptisandi; illa autem dicitur tangere corpus baptizandi, quae in eo causiat illos duos effectus lauandi , & in frigidandi,

ergo illa dumtaxat aqua erit materia i huius Sacramenti, quae infrigidat, vel Ia-i uat, ergo non totum mare, cum totum non infrigidat, nec lauat . Nec Obstat. quod omnes partes maris continuantur, sit ratione continuationis videantur constituere quid unum ; Non obstat, inquam, quia, quantumuis illae partes continuantur,quoad effectum tamen,quem prςstant, disiunguntur; non enim omnes dicuntur lauare, de infrigidare, sed illae dumtaxat, quae corpus contingunt. Dubitatur secundo, an valide possit fimri Baptismus ex aqua distillata ex pane coelo per emeaeiam ignis, de qua dubitat Sotus in quarta dist. I. et et a art. ,

an fit vera aqua Rel pandeo primo extra casum necessutatis non licere uti illa aquae sic distillata, prout docet Sotus loci eit, Ratio 2x eo de- iducitur primo, quia, cum dubiumst. an Aqua di. illa sit vera, ct naturalis aqua, minister il- stillatae vim adhibendo se exponeret periculo bain ex Panetieandi invalide , ergo non urgente ne Co Q Rcessitate licitum non erit illam aquam Π adhibere, Neque dicas, non posse esse dubium, quin illa aqua sit vera, & naturalis,

cum etenim panis ille compactus suppona tur ex aqua naturali, quando vidistilla. tionis extrahituo, intelligitur extrahi secundum qualitates,le specie quam prius habebat: non enim suprenitur nouus Ibquar generari et contra enim impugnab ris , quia cum illa aqua, ex qua compactus , est ille panis, facta fuerit quid unum cum illo pane , seu cum farina, ex qua compositus est virtute ignis assantis, S coquentis videtur quodamodo in .naturam aliam transijsse, vel citrum reliquit dubium do illo transitu. Deinde dato etiam, quod in aliam speciem non transierit valde haesitandum relinqueret, quod per distillatimnem extraheretur commixta cum aliis liquoribus extractis ex farina, dc pane, ut possit dubitari, an plus esset aquae natura- alis, an alterius liquoris': sicuti enim ex 'alliS rebus non. compactis aqua naturali pollunt per distillationem extrahi alij humores, ita non est, cur non possint extrahi ex panei de farina compacta . Ratio secundo ex ea deducitur, quia extra neces- statem non est licitum uti aqua immum da, & faeda ad seruandam reuerentiam debitam Sacramento, ergo multo minus erit licitum adhibere materiam illam di biam , quia illa solum potest officere honestati Sacramenti, ista vero validitati. Respondeo se iaci urgente necessitate baptizandi periclitantem in vita, nec existente alia aqua licitum est adhibere illam aquam distillatam ex illo pane cocto 3

D. Tboma, di quotquot sustinent in illa ditione. hypothesi necessitatis generatim adhibere licitum esse materiam dubiam. Ratio ex eo deducitur, quia cum hoc Sacramentum sit summae necessitatis,in ordine ad consulendum indigenti adbibendus est quicumque modus, qui possit esse illi proficuus, illumque ad salutem aeternam conducere ἰmagis autem est expediens ad salutem, ruod adhibeatur materia secundum se ubia, quam quod omittatur Baptismus, cum possit contingere, quod illa materia sit vera, di tussiciem; Neque obstat, si dic.

203쪽

dicatur, quod, sicuti potest eontingere is, quod illa materia sit vera , ita possit com ingere , suod non sit vera, sed inualida . quo casu inureretur irreuerentia , & iniuria Sacramento, & in dubio potius fauendum sit reuerentiae Sacram n ti, quam saluti periclitantis. Non obstat, inquam, quia irreuerentia, si quae potest resul lare , Sacramenti, test vitari per conditionem appositam in collatione ei talem , ut si dicatur: Si hae a sua vera est, s sufficiens, ego hae te baptito in nα ne Patris, oe μιηισ Spiritus sancti. Hic tamen aduerto, quod cessante illa necessitate, si sic baphia a tus esset superstes,c gante ei: pt iterum rebaptiZandus in aqua naneeessita. turali sub conditione tamen, si esset inuate pue e lidus prior Baptismus, quia adest i ulla , leesset re- sufficiens causa, &, si non est baptiratushδPt per praecedentem ablutionem, conseque ibis ἡ tur evitum per istam , de , si per illam fue-iion.' rit baptiaatus, haec erit irrita , nec ullam inuoluet irreuerentiam , quia posita est sub conditione. Dubitatur tertio,an per lutum ex aqua,& puluere simul compactum possit Baptismus valide conferri. Respondeo negatiue, & in hoc conse

Lutum tire tinetur D. Thomas in quarto dist. I . I.

e quassiune. I. ad tertium, dum dicit, quod, si δέ putu ' aqua paludis sit in tantuin ingros sata , auri RQ rideret a vera raritate aquae, non non est ut materia Baptismi, quod, si haee verifi- materia cantur in aquis paludis Ingro .latis, a soris apta. tiori veri sicari debent in luto, quod ex genere sito est magis densum. Ratio ex eo deducitur primo, quia lutum plus habet terrae, quam aquae . secundo, quod secundum se non est aptum abluere, &mundare, sed potius inficere , de detur.

Sed, an aqua ex luto extracta possit esse materia valida huius Sacramenti Re 6 pondendum est assirmative, quia vere, &Aq03 φη proprie est aqua natura lis, & es ementaris,

. aad a S Rpta secundum se abluere; Nee obstat materi du, quo supra dicebatur de aquis vi di Ilii

apta . lationis expressis ex pane cocto; non obstat, inquam, quia diuersa omnino militat ratio, quandoquidem vix ex pane cocto potest extrahi aqua pure naturalis vi diis stillationis, cum etiam cum aqua e1 prumatur humor farinae, ed panis, id ex concoctione panis, aqua, ex qua alue compactus est transerit in tertiam tabstantiam; aqua vero ex luto expressa sit pura aqua, cum per praecisam commixtionem O I puluere non transierit in mixtum, & se. cundum eam qualitatem, per quam fuit

commixta, extrahatur. Dubitatur quarto, an teneat ablutio

qudad subitantiam, & etlactum Baptismi

uno immergente, vel infundente aquam, altero verba proferente. I Γ Π Respondeo negative, prout negat iuE

difficultate tertia. Ratio ex eo deducitur, quia in ea hypothesi verborum sorma, proferet enec ex parte unius , nec alterius verisca tu I non ex parte proferentis verba, quia ipse vere non abluit, nec immergit, unde non potest dicere, Ego te abluo, Ego te ba' tito p non ex parte immergentis, quia ipse formam essentialem non applicat , ergo

in ea hypothesi non potest lubsistere Sacramentum, quia conlillit in forma verborum , de in via materiae. Quid vero erit direndum, si uno abluen inteδε iter proserret verba per hanc formam, Nos te tapertamur oe. tunc enim videtur . forma illa verificari , cum vere uter ueconcurrat ad illum Baptismum, unus tm- da sit mergendo, alter verba proferendo, sicuti, ablutio.fisi duo siue peractiones disdrmes, siue n. Unus ira. formes concurrant ad eundem effectum

potest unus ex illis dicere. Nos hunc esse tum producimus referenta dictum ad i.

uniuscuiusque actionem . In hac etiam mus reia hypothesi ueg.rt D. Tἰ3ornas Sacramentum missiue .

Baptismi sublitteri . hoc praestat loe. miseit. addita etiam ratione, quia neuter baintizat , de ad hoc confirmandum adducit exemplum de duobus, quorum alter partem libri scribit , alter alteram, in quo ea su dicit non es le propriam locutionem,

si dicatur, Nys scripsimus librum istum, sed impropriam,& Synegdochicam, in quam

tum totum ponitur pro parte ; in Sacra mentorum autem conlacii me , dc administratione necessaria est propria locutio. De hoc erit infra sermo uberior, dum deministro huius Sacramenti. . Dubitatur quinto. An ablutio sit suffieiens ad valorem Sacramenti, qu Π40 Mihist eminister aquis pluuialibus e tecto di- submitis fluentibus submittit baptizandam, de Zrγ tens pue- fert verba Sacramentalia. Ex dictis in . ru aqms praecedenti dubio videtur asserendum,non plum V esse sum cientem , cum dici non possit, quod ipse inualiter immergat, vel aquam so mam infundat. Nihilominus vallia Respondeo, esse suis cientem ad rat, baptizat

rem,& estatum liuius Sacramenti. Bona-ema de Papi lino disp. v. q. Σ. Pin. 3. n. 29.

Ratio ex eo deducitur, quod in hac hypothesi minister dicitur abluere infantem. de infans vere dicitur ablutus a ministro; ipse etenim minister vere puerum suppo nit aquae, de sicuti, dum defert baptia an dum

204쪽

Quaest. III. De Subiecto. Art. I.

dum ad sontem . & in aqua ibi existente submittit , dicitur valide baptiZare, ita, dum defert ad aquam e tecto defluentem, eique baptizandum supponit, dicendus est vect abluere, seu baptizare ; nec currit paritas de altero immergente, seu insun- dente aquam , dum ipse formam profert, quia in illo casu ipse proferens verba non potest dici immergere, cum puerum non supponat aquae ; in isto vero iuste dici potest abluere, cum re vera ipse suis inanibus eisdem aquis submittat.

in V AESTIO III.

De catisa maseriali stibiecti

huius Sacramenti.

CAvis materialis duplex est ,

altera , quae componit per reeeptionem formae coniti- tuentis complexum , altera, in quo totum complexum recipitur tanquam in subiecto . Prima dicitur pars essentialis , & materialis comis positi. Secunda causa subiecti uias, ει receptiua totius compositi , &effectus eiusdem . De prima satis egimus in praecedenti quaestione οἱ De secunda agemus in praesenti , circa quam plura venient examinanda , & primo, quinam sint capaces Baptismi , ipsumque possint recipere discurrendo per varios hominum status a Secundo, quinam possint Iieitε baptizari. Tertio, qua nam conditiones requirantur in haptizando , sue suerit infans, siue adultus. Quarto, quaenam pars hominis sit apta ad recipiendum Bapti suium.

ARTICULUS I.

Quinam sint capaces Baptismi recipiendi .sUMMARIUM.Vurii homnum status fecundum ordinem, natura, ct secundum ordinem subiecti

tris. I

Rationes suadentes, puerum in utero Matris existentem posse baptizari. L. Doeentes puerum in utero Matris esse partem Matris. 3.

eaeius est donum christi ad fatalem , quam peccatum Ada ad damnationem. q. Docentes posse baptizari per fissulain ius

utero Matris immissam. F. Puer fecundum se totum m utipo Matris existens non potest baptiviri. 6. Quomodo intelligendi sit dictum D. Amgustini, Nemo renascitur , nisi prius

nascatur. 7.

on potest immediatia aqua contingi. g. Vt est animatum est corpus distinctum in

illo Matris. P. Et secunditus obuolutum. IO. Non est in commercio bomnum. II. Soluuntur rationes contraria sententia. 2.

VArios hominum status possumus con

siderare, vel secundum ordinem naturae, vel secundum ordinem subiectio- varianis, & prosessionis. Secundum ordinem homina naturae, vel qua tenus adhuc sunt in utero status seis Matris animati, & viventes, vel quat cundum nus, nec penitus sunt in eodem exilientes, ordine nec penitus extracti, vel quatenus sunt penitus extra claustra materni uteri, non tamen gaudent via rationis, vel quatenus sunt adulti, non tamen gaudentes usu rationis,cum sint amentes, vel quatenus sunt adulti, fit compotes rationis, vel quatenus

perseeu nati sunt, sed mortui ante susce'tionem Baptismatis. Secundum ordinem subiectionis , fit prosessionis considerari possunt, vel quatenus sunt filii infidelium non baptizatorum, vel fili j fidelium , de si filii inlidelium, an isti sint subditi Princi- . . pibus fidelibus, vel infidelibus, an bapti- . ,

Eandi sint serui, seu filia seruorum, an ve- ro liberi. In ordine ad hos omne, status, aliosque similes examinandus est praesens titulus, sed quia haec materia ampla est, α confusionem ingereret, si cuncta sub eodem titulo discuterentur,placet eundem titulum, eandemque materiam in pluresse iiones diuidere, in quibus singuli status examinabuntur.

An pueri in uteris maternis existentes possint baptizari. Videtur sic exigente ordine summae Dei clementiae quae nullum homi .

num statum relinquit sine remedio,vtique Raticium posse filios in utero Matris existentes ma- suadetes xime urgente necessitate baptizari; cum Puerum

etenim illi non possint per proprios actus sibi constitere, nee fides parentum possit illis prodesse, eerth omni remedio ad mlutem necessario destituerentur , si in illo it . statu non possent baptizari; quinimmo in hac lege gratiae esset deterior illorum conditio, ac esset in lege naturae, in qua per Parentum fidem aliquo signo ex te Aa riori

205쪽

riori exhibitam ab originali liberabantur.

Docente ε Hinc plerique dixerunt, quod,Cum Puer in utero materno existens sit pars eiusdem Datiis matris, mr baptismum matri collatum .esse par. intelligatur & filius in eadem existens

lem eius. baptizatus.

dem. Alii dixerunt, emcacius esse donum . Christi ad salutem, quam peccatum Adae

I ..hil δή d mn tionem , innegabile autem est,

Christi quod pueri etiam in utero matris existentes ad salute. Contrahant Adae peccatum, & propter il- quam . lud damnentur, ergo multb magis saluari Peccatu possunt per donum Christi, quod maxime Ada ad habetur per baptismum.. - Alii admittentes, puerum in utero ma-φ' tris existentem esse suppositum diuersum Doeentea ab illo matris, dixerunt, nihil deesse, quor fistul1. minus possint recipere valide baptismum, posse bap & solum resistere di iucultatem in modo, xi quo aqua possit corpus pueri pertingeret , quae tamen superari potest per fistulam, de

hac ratione motus Praepositus in I. pari. q. 66.art. 8. ob. I. n. 9 I. alle ruit, utique lare

validum baptismum, si puero conterretur etiam in materno utero existenti . Nihilominus sit Conclusio. Puer adhuc in utero matris existens secundum se totum non potest va- έ lide baptiaari D. Thomas pari. q. 68. art. in uter ψ i com , er 3 sentent. dil1.3. q. I. art existens' ' ad primum, in . sent. dist. I.

Craly magu eorum niter . Dixi, fecundum se totum, nam , si secundum aliquam partem fuerit egressus ex utero matris, pol

rit absolute iii illa parte baptizari, si tuerit pars principalis, vel conditio nave, si fuerit ex minus principalibus, ut intra latius di

cemus.

Non m eor ea ratione, qua plerique 7 mouentur ex dicio D. Augustinι ad Data in Q 1ium Epol o nempe neminem renasci, nisi litendum prius nastatur, cum ergo baptismus sit sit diei a quaedam reseneratio, non Poteii conferri, D. Augii. nisi ijs, qui iam nati sunt. Non moueor, bini. inquam, hac ratione, quia D. Augustinus non intelligendus est de natiuitate propria, secundum quam homo ex utero materno egressus sit perfecte ad hane lucem,

sed de natiuitate, qua ex non homine la- eius sit homo ; caeterum, si esset illud dictum intelligendum de natiuitate propria,

homo ex caeso matris utero extractus non

pollet baptiaari, cum non pollit proprie dici nasci, seu natus. Mor igitur ratione Diui I bovia i cst cit., quia sellicet bapti sinus est ablutio, quam constituimus materiam propriam eiusdem, scd puer in utero matris existens.

De Baptismo.

non potest ablui, ergo nec poterit baptizari. Minor, in qua lita est tota dissicultas sic euincitur,quia puer, quousque

manet in utero matris,eii cna tectus membris, seu partibus carneis matris, adeo ut ad eandem non pateat aditus nec sum eit 3 contactus succestiuus aquarum in corpore N Π p matris, quia contactus debet esse immedia tus corpori baptizandi, adeo ut, quan- aqua c6. tumuis esset persecte natus, & vestibus te- tingi. geretur, per contactum factum in vestibus non diceretur validE baptizatus. Neque obstare potest, si dicatur, quod, quousque

puer remanet in utero matris, corpus pueri habeatur pro parte corporis matris, quamuis animi pueri sit distincta ab illa matris: ad valuium autem baptismum . sussicit ablutio facta in parte corporis vi a baptizandi; Noli, inquam, Obstare potest, tus ani quia ex eo, quod corpus infantis e istentis nistus es

in utero muris sit sormatum anima rati, corpus

nati, intest igitur a corpore matris distina distincta tum,& per consequens baptismus, quo b iii

mater baptizatur, non redundat in pro πιμπλη lem in utero existentem. Dices, ex eo, quod puer in utero matris

existens sit suppositum omnino distinctum a matre, tam quoad animam, quam quoad cornus, si fieri possit, quod corpus eius- dein aqua tan Satur, nihil potest obesseis , quominus validε baptizetur , cum nihil deesset, quod requiritur ad validam ha tismi collationem, sed fieri potest aliqua arte, quod aqua ad ipsam pertingat, ut, si tunc mater plurimum a qu.ae hauriat,vel per fistulam minister in Merum mat is aquam immittat,ergorae. sed contra,quia in primis quoad haustu aquq iactum a matre, quamuis dare aius, quod illa aqua sicha uita pollet puerum contingere, nox pollet fieri valida baptizatio, quia no est et acti ministri sed actio matris: Deinde nopotest condipi, quomodo illa aqua possiecorpus pueri contingere, cum ne obuolutum quibusdam secunditiis a statuta in il

tis, quae sunt partes matris, ne puer obruatur nim ijs cibis, & potibus a matre sum p dim, o, tis,& sicuti, si puer sacco coriaceo conciv. uolutum. deretur,non posset valide baptizari, quamuis aqua saccum illum contingeret,ita &c. Idem seia respondenduin est ad id , quod dicitur de aqua immissa per fistulam . Alia ratione ad hanc conclusionem mm

primum, quia stilicet,quousque puer rema Non punet in utero matris, non est in commercio in

cum aliis hominibus, unde non potest subi j ei actioni hum uiae, ut per hominum ministeria Sacramenta recietat ad salu tem, licet subi jciatur operationi diuinae, per quam potest sanctificari, ut contigitia Hiere uua,ta Ioanne Baptista. Nec Di

206쪽

Quaest. III. De Subiecto. Art. I. Sest I

Nec obitatu, quae primo loco diceban- uir, scilicet, quod diuina bonitas nullum hominum statum relinquat sine remediori ad salutem necellario, ideoque, cum puer Soluuiae In utero matris existens non possit sibi laetrationes proprios actus consulere, nec per fidem contraris parentum, eidem consulendum ut, vel perstat editae baptisinum matri serendum cuius est pars, vel per limnissionem aquae in uterum ma . tris ; Non obstant, inquam , quia seeundum ordinem praesentis prouidentiae certa te uniuersalis regula statuta est, secundu quam Deus Optamus Maximus prouidit de faciliori remedio, a qua regula non est recedendum ex casu particulari, qui quandoque possit euenire quique raro euenit: nec modi assignati in obiectione possint prodesse,visupra probauimus; vnde, quod in eo casu puer non salvetur, est effectus diuinae prouidentiae ob fines Deo

cognitos.

An qua ndoque, ut puer in utero existens, pollit baptizari scindendus sit uterus

maternus.

Vonnulla eonsiderationes eirea titulum. I. An maIer praegnans periclitans in vita teneatur pati sciscionem ad extrahendum faetum remi Q. MAn mortua matre praegnante secandus sit eius Merus ad extrahendam prolem. 3. Sententia docens manua matre, nee per m menrum via re prolem in ipsa existen

tem . q.

V Dium licitum est,sed etiam debitum. s.

Sestiuntur rationes docentium non posse mortua matre prolem vivere. 6. Euincitur exemplis mortua matre posse uiu

re faetum, ct extrabi viuum . T. T Itulus potest procedere, vel in ordine I ad matrem iam recenter mortuam, vel adhuc viventem ; & si in ordine ad matrem adhuc viventem, an haec sit simul cum faetu in periculo vitae, si non patiatur sectionem, vel solummodo proles, quatenus nulla sit spes, quod viva st edenda Conside.

sine tali sectione. Rursus, si mater sit vivens, considerari potest, an sit ob enorme erimen damnata ad vitiinum supplicium, in quo casu quaeritur, an supplicium sit diserendum usque ad partum,an vero nullo expectato tempore possit eius uterus scindi ad extrahendam prolem, ut aquis

salutaribus possit ablui

In ordine ad matrem viventem,quando

periclitatur eius vita , dc simul illa prolis,

vel solummodo illa prolis, non est, cur iii praesenti immoremur , cum late de hoe

actam fuerit rem. 8.sistit. Contractus XV. . de matrim. 8.pranot. IS. Istia per totum, si nanter n. 7498.,quae ibIdicta sunt re- quando colenda, non hic inaniter repetenda, ubi Periclita etiam n. I . diximus, quod, si mater prae tur eius

gnans fuerit ad mortem damnata ob , Menorme delictum, si sit spes, quod prole, possit ad pactum deuenire, differendum sit pati sei

ultimum matris supplicium, secus vero, si 1cio in non sit talis spes, tunc etenim poterit scin remi ItuEdi uterus matris ad extrahendam ipsam lprolem, ut baptizetur, dc in hoc consentiunt D. Thomas I. parte q. 63. an. II. io respons ad I., PHudanus in cst. 6. q. I. art. I. concl. 3. , Ralnaudus de ortu infantium c. Σ. u. I., Ioannes Angelus Bosus deessem matri μθ c. 9. n. 22ῖ. Recole, quae

ibi dicta sunt. amobrem hic solum remanet exami- 3nandum circa huiusmodi sectionem, quia An scindo mater mortua est, de per eandem spe siqndus ratur proles viva edenda, seu extrahenda. Nonnulli arbitrantur hoc quaesitu esse de mortuae

sabiecto no supponente, 6c inter caeteros, ad extra Rodemus de CaJtro lib. e morb. mulieke.3. hendam

in sciatiss, cum existiment, impos libile esse Pr is

matre i a m mortua *tu etiam per momen- .

tum in eius utero pol se vivere, eo quia cessante motu, seu vita matris praegnantis sententia cesset etiam in faeta cordis motus , qui docens pendet ex contraditone, de distensione , mortua duarum arteriarum umbelicatium iqui

matre,

motus, cum primum in matre celsae, ees set etiam in faetu, qui propterea ex tali .iuere desectu necessario statim moritur. Prolem. His tamen non obstantibus sentiendum, non solum licitum eme in ea hypothesi

scindere uterum male num statim, ac.

mortua est mater , sed etiam debitum . . Consentiunt in hoc D. Thomas I. pari. q. Non s

ter. Ratio ex eo deducitur, quia in hoc nullum potest esse nocumentum matri, lemaximum beneficium proli, non solum in ordiue ad vitam corporalem, sed etiam in ordine ad spiritualem, id aeternam, ergo sic exigente ordine, de lege charitatis erit consulendum proli per talem sectionem. Neque obstant, quae ex Roderico de Castro asserebantur, quia, ut bene notat soluun

Rain das lib. de ortu infantium e. Σ. n. 8. , ut tur ratio

faetus ad aliquam moram vivat, non indi- nes docε-get motu respirationis pulmonum, quia itu Pro- haec est necessaria solum propter refrige lςm no rationem maximi caloris, euius euidens Mi ς νι

signum est, quod mulieres passione histe. v ' ricae laborantes propter exiguuta calorem Aa x via

207쪽

rix respiratione utuntur, de quandoque raecidit fuisse ante mortem sepultur πω . , Maach nonianimaduersam respiratio.. nem, quod etiam insinuasse videtur At

igitur faetus habeat exiguum calorem,non ebet respiratione , sed tantum transpiratione, ad quam valde potest deseruire, si statim aperiatur mortuae matris os eidem immisso episcomio, ut faetus aerem possit

a trahere.

ν Caeterum, quod faetus in utero matris Exempli, existens mortua matre postit ad modicum

euincitur aliquod tempus vivere,manifestis exemplis X utero euincitur, quae refert Ioannes ingelus Bosemo tuae s μεις c. v. u. I . Nobis

fatum . iassiciac Vnum, vel alterum reserre. Moris posse ex. tua est Maria imperatrix uxor Ferdinan trahi di III. dum esset praegnans, fic cum statim viuum . secta fuisset; b illius utero extractus eii infans, fic baptiZasas, licet paulo post obie- rit, oc hoc reseri Ioaunes Angelus Rosias

loco est. Idem refert Mesrna de inst. tract. 2. disp. 61 11. I. de alia muliere mortua, desecta, ex calus utero extractus fuit Gerar

dus, qui postea fuit Episcopus Constan

Λn puer nondum persectE natus, sed

Os ARIU M.

Puer natus salumsecundum caput ,si periculum sit, e totus nascatur eotest, et debet in capite absolαιὲ bapti ira. I. Sinon ' periculum ea pectora es ιntegra

natiuitas. 2.

Si perfectὸ nascatur , non es iterandus baptis

mus. 3-

σι natus,sea egressus fueris secundum partem minus principalem, ηοη su spes perfecti exitus, est baptidandus m illa parte fabeonditione. φIn vitas partibus corporis es amnia, non tamen in omnibus Inregritas vita . s.

i perfectὸ nascatur, G rebaptitandus sab

Ontingit quandoque, quod tatas in

utero extilens tentans exitum egre

diatur secundum aliquam partem, pu ta inuerso ordine secundum pedem, 'clbracchium, vel sarte etiam recto ordine secundum caput, nec possit egredi, vel extrahi secundum se totum, nisi cum c LOmoraliter periculo mortis in reliquarum pδrtium egressu, vel extractione. Qua in

De Baptismo

hvpothesi quaeritur, an in illa parte egressa possit, de debeat bapti dari. Respondeo primo, si pars egressa suerit capit utique Putest,&debet exiitente illo ipericulo baptisari simpliciter ,&absolute Puer M.

sine ulla prorsus conditione. in hoc con tus se- sentiunt comuniter, de signanter D. TM Rd s . parte q. 63. art. Ita ad Φ., Suam rom. I. in I. Duem D. raoma iis, is, sect, lit. n. v. vers deinde etiam satis non est, ubi etiam tus nas. testatur de communi Theolosorum com catur pseasu . Placet in hoc polimmum ratio Dondas

D. Thomae, quia scilicet caput est potissi. ς'. R ma pars hominis, in qua fundantur omnes

sensus, eίςO eodem capite abluto non erit, P . cur absolute non sit validus baptismus Ino enim necesse est,quod totum corpus,ablua

tur cu etiam de iacto quando infans per&cic natus eli,non ablua tur,nisi idem caput, dc ob hanc eandem rationem in hac hv p hesi baptismus debet simpliciter eonferri, non sub aliqua conditione, quia nullum poteli subesse dubium de validitate eius-- Adem, cum fiat in parte principaliori, quod, 'si dicas, quod nulla ex illante necellitate. L nulloque peric Ilo, quin istus sit perstetenasciturus, non posui in stlo capite baptizari, sed expectanda fit persecta natiuitas, ut sta ruunt D. Ttamas ,σ Suam Iocis citaris, di asi, ει propterea versetur aliquod L dubium quoad valorem eiusdem, qui s. Si non sielum conceditur existente illo periculo, dc Periculunecessitate ad consulendum , quantum fie- pQ ari potettsaluti insantis, respectu cuius melius est baptizari hi dubio, quam nullo modo baptizari ι statim impugnaberis, quia, quod non permittatur baptiaari nullo existente per iculo, nisi cum perfecte natus fuerit, non ideo cile, quia sit dubius valor eiusdem baptismi, sed quia ina xime com gruit, ut prius nascatur secundum Adam, quam renascatur secundum Christum. Hinc sequitur, quod si puer baptizatus - in capite, pollea persecte nascatur non sit Pi πiterum, nec sub conditione rebaptiZau- e, . . Adus, eum ia in intelἰigatur simpliciter, ει est item. perlaete baptivitus, id si minister iterum dui badibapti oret, constitueretur reus reiterati tamus

baptismi, dc subderetur paenis rebapti*mtium, de quibus infra. Respondeo seeundo, si egressa suerit pars minus principalis, puta solus pes, vel 4manus, dc periculum sit , quod perfecte Si egre nasci non valeat,baotirandus est puer in h. N Jς

illa parte egressus, sub conditione tamen. In hoc etiam contentit D. Thomas L q. 68.

hoe statuitur in Ritualibus Ecclesiasticis, lem est uibus plurimum eii deferendum, cum per seri Ecclesiam Romanam non solum fuerint tu ' approbata. sed etiam quoquo modo prae-ςUo . Ra io autem ea est, quia in Sacra

208쪽

Quaest. III. De Subiecto. Art. I. Sect. IV. 3 7 s

mento tantae necessitatis lex Oraritatis videtur urgere ad consulendum,quantum

fieri potest, saluti infantis periclitantis; consultius autem erga ipsum agitur,si baptivitur in illa parte egressa , quia potest esse, quod valide baptizetur, quam quod non baptizetur. Quod deinde tunc Bap.

tismus sit conserendus sub conditione, t tio secundum D. Thomam Ioc est. ex eo deducitur, quod in nulla exteriorum par tium integritas vitae ita consistit, sicut in capite.

Neque dicas, quod anima sit tota in t to,& tota in qualibet parte corporis, ergo Quamuis in quacunque parte corporis fiat ablutio anima sit validus simpliciter coferretur Baptismus, ideoque non sit, cur debeat sub conditione AI eheu conserrii Contra enim impugnaberis, quia, poli, in licet effectusBaptismi recipiatur in anima, Omai s collatio tamen Baptismi per ablutionem

tamenia fieri debet in corpore,& ita, ut per eandem non con- homo dicatur ablutus , per ablutionem

Disii , u ςm sinam in parte minus praecipua, .i . cum in eadem non consistat integritas vi tae , noli potest dici homo ablutus, sed ad summum cum addito illius partis, quae, cum minus praecipua sit, non potest deno. minare hominem simpliciter ablutum. Hinc deducitur, quod, si ille infans p c stea perfecte nascatur, sit rebaptizandus

Si peris- sub conditione tamen . Si non es baptizatus, ct na D te baptito; cum etenim certum noxae tur Ru sit, quod prior Baptismus collatus in illarandis, Parte minus praecipua validus sit, debet sub eonia puero certo remedio prouideri, ne eius fa-ditione. Ius,Mterna relinquatur incerta , & subdubri.

sECTIO IV. An pueri post natiuitatem persectam,

sed ante usum rationis possint baptizari. SUMMARIUM. ia dubia discutienda sub hoc titulo. r. Si ex bruto, O muliere nascatur fatus non praeferens speciem hominis non es bapti

tandus . 2.

Si praeferat speciem taminis est baseri na

c,omodo dui posset hic fatus in Adam ne casse. s.

Errares bareticorum agerentium pueros ante usum rationis non esse capaces Baptismi . 6. Rationes, quibus imituntur huiusmoda ere

conuincitur primus error asserens pueros esse incapaces Baptism ex sacris paginis. s. conuinc tur etiam falsitatis , quι dienu

eras aute usum ratumis non contrahere originale . p.

Etiam falsitatis conuincuntur illi, qui die e 'non posse conferri Baptismum sine Euch

risia . Io Solutimur haereticorum rationes. II. Sententia docens, ut pueri vallia baptizaemtur, requiri volκntatem parentum, seu imrarum. IMContraria sententia docens talam parentum voluntatem non esse necessariam. I PQuoad validitatem non est necessaria. I Solvitur argumentum aduersantiam. II.

Monstra possunt esse secundum diuersas θαψ cier. 16. Si monstrum e si M.ti m massa carnea si GDecie bomnis non est ea conferendus M'tismus . IZ ιν Anima rationalis exitii subiectam pro pom

Si monstrum babeat quandam hominis deo gamtationem, sed decimautem a consum tta bo nis specie, vel per excessum, vel

per defectum potest baptidari fab condi

tione. I9.

Si potius praeferat Deciem a malis non est

Si artam fuerat cum duplici eapita in rei, quis tamen partibus si ii bomini potest in utroque baptidari. 2 r. Si ortum fuerit cum omnibus partibus fuM stantiatibus duplicatis duplicι Baptismo est

bapti dandum . 22.

Sub hoc titulo tria potissimum exami

natantur. Primum erit, an, si ex tamina ortus fuerit faetus non habens spe- . elem hominis, quia forte natus sit ex bru

rusmossit.&debeat baptizari. Secundum, to exeita an ii vere natus fuerit puer, sed nondum ta. consequutus fuerit usum rationis possit valide babiiciari, dc licite. Tertium, an si ortum suerit ex viro, de tamina mostrum, hoe sit baptirandum. Quoad primum non est haesitandum, quin possit contingere, quod ex bruto, & .

tamina possit faetus aliquis progigni, eum i*- legatur quandoque in historin ex concu- όζζζ,

bitu scimiorum masculorum cum muliere nasemetatus fuisse progenitos, & in lucem vivos latus noeditos ; quo supposito, quidquid sit de ve- praeferes ritate, certum omnino videtur hos noria posse baptizari Barabolamaeus a b. an Io hQm Ris

dis L. q. puna.6. n.3. Ratio est, quia non potest dici simpliciter homo, nec contra xisse peccatum originale, cum hoc trad catur ex Adamo per virilem propagatio.

209쪽

Si praes rat specie

hominis

Semensae mi neu

est infecistum labe

Origina ii

oo diei posset hie satus

in Adaiamo Pec easse.

nem, ut dorent communiter Theologi in quaestionibus de peccato originali. Sed quid erit dicendum, si in deorgani-

ratione potius praeferat speciem hum, nam , quam belluinam . Adhue asseren dum existimo,non lare capacem Bapti sint, cum non sit progenitus per virilem propagationem ,& illa species sit mere accidentalis di, si tamen supponatur, quod ille Detus sit animatus, seu informatus anima rationali, quod tamen vix posset credi; tunc maius dubium erit, quia ex una pam te vect posset dici homo ratione animae rationalis, qui propterea ad salutem consequendam indigeret Sacramentis salutaribus, quorum non esset capax sine Baintismo; ex alia, cum non esset per virilem propagationem progenitus,non videretur contraxisse peccatum originale . Crederem tamen clata illa stippositione, quae tamen versatur in actu metaphysico, posse,& debere baptizari, quia esset compactus ex tamineo semine insecto labe originalis culpae , nee bitat, si dicatur, quod cum femina intellisatur Baptismum suscepisse, intelligatur etiam liberata a labe originalis, eum haec de matur per Bapti sinu , ,

adeoque, quod non poisit illud in prolem

transfundere; Non obstat, inquam, quia in primis hac ratione filii a parentibus baptizatis progeniti non esset baptirandi, eum per Baptismum in parentibus intelligatur macula originalis sublata. DeindEvt bene notat D. Thomas Pretia pari. q. 68. art. I. ad secundum, illi, qui baptizantur,renouantur per Baptismum klummodo secundum spiritum, corpus tamen remanet subiectum vetustati peccati secundum illud ad Roman. 8. corpus quidem mortuum G propter peceatum ἰ Diruus vero vinit propter iustificatim a unde non est , cur cum semine insecto originalis illa culpa non t ransfundatur in prolem. Difficultas inlummodo consistit in eo, quod iuxta illud Apostoli, Omnes in Adam peccauerunt, communiter dicitur , quod peccatum originale transfundatur inprusteros per virilem propagationem I in hoc autem casu non potest dici virilis propagatio interuenire, cum masculus ad illiustatus generationem non concurrat. His tamen non obstantibus sentiendum est,

rolem ex illa tamina progenitam inficiabe originalis peccati, de indigere Sacramento Baptismatis; nec obstare, quod illa proles non promanarit ex semine virili, seu per virilem propagationem, uando. quidem etiam Eua non processit ab Adam per virilem propagationem, quia tamen habebat, & ipsa voluntatem moraliter translatam in illam Adami, te ipsa contraxit maculam originalem, cum ergo, ec

De Baptismo

omnes ta minae habuerint ex diuina dispositione voluntatem unitam illi Adami, Scoriantur ex semine insecto eiusdem, te ipsae etiam aliive iuxta nostra principia

concurrant ad generationem prolis, notia est, cur macullam originalem, quam in se contraxerunt, non transserant cum suo

semina infecto etiam in prolem; nec obstat, quod omnes dicamur in Adamope cauilae, quia reuera in ipso peccauimus, de etiam illa proles diceretur in eodem pe casse propter voluntatem eidem unitam, de propter semen ab eodem proueniens etiam in taminas, a qua ipse processit. Quoad secundum non defuerunt haeretiei, qui absoluth asseruerunt paruulos et i Errore,

per serie natus usum tamen rationis non haereti- habentes, non elle capaees Baptismi, cum cominia nequeant iidem habere . Huius ermris asseret

auctor suit quidam Petrus de Bruis nati P ne Gallus ex Prouincia Narbonensi, quem 'ς postea secutus lait quidem Henricus etiam 'bποῦ

natione Gallus patria Toletanus, quem -- errorem postea per ducentum, Sc amplius paces '. . annos sepultuin excitarunt Anabat istae Bapti Ranno i 3'. sub Clemente V., de Alberto I. - . Austriam Romanorum Imperatore Huic

errori accesserunt Pelagius, V lesephus, te Armeni, uti illis tribuit Guido in sua summa de haeresibus, qui omnes illa ratione

mouebantur, quod pueri ante usum ratim 'nis non contraham peccatum originale . His etiam quod amodo accesserunt sed alia ratione quidam Armeni asterentes non posse conferri Baptismum, nisi etiam constratur Sacramentum Eucharistiae ; Pu ris autem ante usum rationis Eucharistia

non consertur.

Pluribus rationibus ad hunc errorem comprobandum utuntur,& primo ex ver-

Rationes

quibus

his Christi Domini Matthaei viti Euntes

docete omnes pretes baptizantes eos in nomine innitia

Patris σc. Rursus Qui crediderit, O ba' tur hi e litatus fueris saluus erint . pueri autem rom. ante usum rationis sunt incapaces doctri

nae,&fidei, ergo ad em non potest dirigil utio diuina . Secund5 ad valorem Baptismi, eiusque effectum requiritur intentio illum suscipiendi, quae intentio non potest confiderari in pueris vla rationis carentibus . Tertio ex illa priniae Petri 3. , ubi dieit , quod homines fatuos facit baptisma non carnis depositio sordiumsed consciemtiae bonae interroRatio in Deum, sed pueri neque constientiam habent bonam, vel malam cum non habeant usum rationis. Sed haec haeresis secundum omnes sui partes conuincitur falsitatis, de primo se. 3cundum id,quo dicitur,ella incapaces Bap. l: tismi sie arguo. Pueri ante usum rationis i titue

sunt capaces salutis aeternae,& Regni Cae- primus loru uxta illud Matthaei p. Sim te parum error.

210쪽

Quaest. III. De Subiecto. Art. I. Sect. IV.

Ios venire au me, talium enim est Regnum comlorum . item ex illo eiusdem Matthaei i8. duocans Iesus paraulum statuit in medio eorum , o dixit, nisi ejiciamini sicut pa salus se , non intrabitis in Reyum cael rum ; neque arbitrandum est iuxta nonnullorum interpretationem Christum Dominum ibi nomine paruulorum intellexi se solummodo humiles, & simplices eorde, unde adultis dixit : si esciamini sicut paruulus iste, quod nequit intelligi, nisi secundum limplicitatem : Non, inquam, arbitrandum est, quia, licet in sensu spirituali. & mystico possint illa verba intellisi , secundum sensum tamen literalem, qui

in sacris paginis magis est attendendus si nant paruulos, & infantes; unda D. Epiphanius ponderans illa verba Matthsi i 3. dixit: Ne solum puerorum ella intelligeretur Regnum Caelorum,& non omnis aetatis,ab ipsis quidem initium facit; his vero, qui similes ipsorum sunt, largitus est, ut cum ipsis habeant haereditatem, si enim hi, qui secundum ipsos sunt, habent regnum, quanto magis illi, qui exemplaria sunt eorum, qui secundum ipsos sunt ex quibus omnibus insero, ergo, si sunt capaces Regni Caelorum, erunt etiam capaces Baptii mi, sine quo non pollunt cons qui Regnum Caelorum, iuxta illud Ioannis 3. si quis renatus fuerit ex aqua, e Spiritu Sanito non potea intrare in Regnum Dei, quod dictum non limitatiue resertur ad adultos, sed indefinitε ad omnes, cum sit remedium pro omnibus institutum prout constat ex latitudine sermonis. Secundo quoad eos, qui dixerunt paruulos ante usum rationis non indigere Conti in Baptismo, eo quia ante illum non cone itur et i trahunt peccatum Originale; aperth e-- et tot aD stat de lalsitate, resultante ex regula ge serens nerali edita ab Apostolo, omnes in Adam Pue Q eeaurrunt; qui autem dicit o mnes, nul-

'' iis , tum excludit. Deinde nulla est ratio ob non eonia quam Paruuli debeant excipi ab illa re trahere gula, potissimum cum idem Apostolus db

originale cat. Omnes nascimur fuit ira, dum autem nascimur eriό caremus v su rationis. Rursus ad contrahendam hanc noxam non

est necessarius aliquis actus propriae v luntatis, sed lassicit, quod volvotas propria sit moraliter translata in illam Adami, ad quam unionem parum referre potest, quod sit voluntas adulti, vel paruuli. Tande haec falsitas euincitur ex Concit. II. Milleuitano celebrato anno salutis IC per quod definitur pueros egere Baptismo ad deletionem peccati originalis, quod ex Adam traxerunt, & ex Concit. Constan. tiensi celebrato anno salutis I I s. sub Ioanne XXIV. mille, & amplius P P. ubi idem definitum est. Ulterius ex Conciti

Trid. sub Paulo III. sess. s. in decreto pecieati originalis, ubi sub anathemate dam nat dicentes pueros ante Baptismum non habere peccatum originale, & consequem ter non egere Baptismo. Tertio nisi talis conuincuntur illi, qui dixerunt, non possie conserri Baptismum, nisi simul conseratur Sacramentum Eueharistiae ex eo, quod nee in institution illi. tui Baptismi, nec in praecepto, nec in Proeasserunt mulgatione eiusdem facta sit mentio ulla non pota Eucharistiae, ut legenti est manifestum, se c6ferri nec ullus est assignabilis textus, qui con- ΘIn uincat necessitatem coniunctionis huius- εudi modi Sacramentorum . Accedit, quod stia . longe anth institutum est Sacramentum

Baptismi ab illo Eucharistiae, si quidem

illud, visu pra asserebamus, institutum est, quando a Ioanne Christus baptigatus est in Iordane ,& illud in ultima caena, & tamen antecedenter ad caenam discipuli baptia abant, ut legitur Ioannis φ ergo non est necessitas, quod in collatione Baptismi conseratur simul Eucharistia. Falcem domum huic errori immisit Concit. Trid. dum sese. 2I. eo. q. damnat sub anathemate.

Si quis dixerit paruulis, antequam peruenerint ad annos discretionis, nece stariam esse Euchari iliae communionem,& ex alio capite fess. 7. can. II. sub eodem anatheismate damnat dicentes paruulos eo quod adium credendi non habent,suscepto Ba'tismo inter fideles computandos non esse, ac propterea , cum ad annos discretionis peruenerint, esse baptigandos ; ex quibus euincitur baptizandos esse, antequam eis permittatur usus Eucharistiae. Ad argumenta,quibus innitebantur hγretici huius falsitatis auctores,vel fautores, nunc respondendum, & quidem ad pri luun-mum desumptum ex verbis Matthaei. Qui

erediderit, En baptizatus fumi σc. Euntes rationea.docrae omnes genter baptizantes, dicendum est ea verba, euntes docete omnes v res bartitantes, duo inuoluere praedicationem

scilicet, seu instructionem populorum,&Baptismum . & praedicatio resertur ad adultos, utpote illius capaces, Baptismus

vero ad omnes, ut exponit Innocentius III. In c. maiores de Baptismo , & dum illa prae. dicatio resertur ad adultos, resertur etiam

in ordine ad paruulos, quia onus illorum est perducere paruulos ad eundem Baptis- mutn. Ad illud, quod subditur de intentione suscipiendi Baptismum, & de fide r qui sita ad illius susceptionem, dicendum est & per hoc respondetur etiam ad illa Verba. Qui crediderit, o baptituerus fuerit haec quidem requiri in adultis , qui per proprios actus pollunt disponi ad susceptionem Baptismi, non autem in paruulis , . qui, cum per proprios actus nequeant se dispo

SEARCH

MENU NAVIGATION