장음표시 사용
211쪽
disponere , disponuntur per actus aliorum,
ves Ecclesiae, unde D. Tbomas tertia pari. q. 68. art. s. ad primum, comparat regendi
rationem spiritualem, quae fit per Baptismuna, natiuitati, seu generationi earnali, quatenus, sicut pueri in uteris maternis existentes non per se ipsos nutrimentum accipiunt, sed ex nutrimento matris sustentantur, ita pueri nondum habentes
usum rationis quasi in utero Matris Eec: clesiae non per se ipsos, sed per actus Eoclesiae consequuntur, quam similitudinem desumpsit ex D. Augustino tib. de peccat rum meritis, O remis unde idem D. Augustinus Bonifacio seribens dixit: In E clesia Saluatoris paruuli per alios credunt, sicut ex alijs peccata, quae per Baptismum
remittuntur , contraxerunt . Idem sererespondendum est ad illud, quod subditur
ex illo primae Petri 3.; nam sicuti, ut mox dictum est, puer, dum actu baptiZatur, credit per alios, ita interrogatur, de re pondet per alios, & consequitur conscientiam bonam in se ipso non actu, sed habi- tu per gratiam iustificantem , quam re
Hic excitant quaestionem DD. , an, ut infames validE, S cum effectu recipiants hi ti, Baptismum, requiratur, si non propria , docens, quae interuenire nequit ob defectum usus ut pueri rationis, saltem voluntas parentum, vel valide. aliorum suscipientium . Circa quam
.u Iuda I q. n. Π, O ati , loquentes signamiunt, tem ter cle filiis Iudaeoru in asserunt, necessa parentu . riam esse voluntatem parentum suorum, vel aliorum, quorum curae committi sunt, propter eam rationem, quia,quandiu pueri non possunt habere voluntatem propriam, manent sub voluntate parentum, vel tutorum, seu curatorum atque adi hac opinionem concirmandum plurimum
conferre posse videntur ea, quae mox dicobamus in confutatione rationum pro haereticis allatarum scilicet paruulos credere, de intendere Baptismum per alios, noriar actus proprios, quia illos nequeuntiare , ergo requiritur aliorum voluntas , ut validE paruulis conferatur Baptismus. Contrarium tamen sustinet SMr tom. I. in tertiam partem D. Thomae div. 2DDII. I. vers. dico fecunda usque ad D fee. tiovis, de pro hac opinione allegat D. Th mam, Sotum, D. Autumnum, alios, sub Sua in ca ratione , quod nulla sit auctoritas, vel docenti, traditio,per quam inseratur huiusmodi ne tale pa- cessitas voluntatis parentum, vel aliorum, rentum quorum curae commisit sint infimes,quin
volunta- i in in Ecclesiae praxi euincitur, quod V K2' P rentum voluntas non sit necella cessam, . V a Cum nunquam permiserit Baptismum sic collatum ob talem defectum iterari,
ergo, quia sentit Baptismum sine tali v Lluntate subsistere. Accedit, quod, sicuti paruuli contrahunt originale sine consensu parentum per solum consensum prPstitum ab Adamo, ita possint ab eodem absolui sine parentum voluntate per smiam Christi voluntatem quodamodo alligatam Baptisino. Addere etiam videtur ulterius, necesse necessariam Ecclesiae voluntatem, quandoquidem potest contingere , ut Ecclesia nolit, seu potius prohibeat, ne infans baptizetur, de tamen, si
ab aliquo priuata auctoritate baptizetur, validus sit Baptisnus. Quid ergo erit tria
si loquamur de validitate Baptismi sentisndum est cum eodem sua locaιt. non et requiri ex necessitate voluntatem parem Quoad
tum; si vero de licita eiu silem Baptismi valorem collatione procedendum est per varias di- non est si initiones, de quibus insequenti sectione. Quoad primam partem de validitate per
rationes ab eodem Sua rea adductas satis videtur euinci haec assertio, quibus adde,
quod intelliguntur etiam non aceedente voluntate parentum adesse omnia requisita iuxta institutionem Christi Domini
ad valorem, nempe debita materia, deforma, de intentio baptizantis; non enim filii quoad ea, quae a s animam spe iant, pendent a voluntate parentum. Quod, si repetas , quod ad valorem Baptismi requiratur intentio illum suscipiendi, de fides, si
non per voluntatem propriam, quae r
quiritur, quando quis potest elicere, saltemper.alienam, quando quis per se ipsum n
quit illlam diadere ἐν unde, sicuti adultus non validE reciperet, si non haberetum .luntatem propriam illum recipiendi, ita . , nec valide infans recipereicii aliena volu tas non haberetur, quia potius contraria . Quamobrem iuxta supra allegata dicum. tur pueri intendere Baptismum, & credere intentione, de fide parentum, seu E clesiae ἰ Si, inquam , haec repeta , statim it
paruulorum requiritur fides offerentium, ΗΣ. . non quidem per modum necessariae dispo. sitionis, sed quia per eam fit, ut eis applucetur Sacramentum fidei ; haec autem a inplicatio fiam esenter videtur fieri per i sum baptigantem, qui intendit conferre Sacramentum, occi minister Christi, de Ecelesiae; it Suarea ait huiusmodi infames
intendere Baptisinum , fit credere non
acto interno, sed ipso Opere, fit suscepti, ne Baptismi, ita ut credere in hae hyem thesi nihil aliud si, quam fidem Christi opere ipso in Baptismo profiteri. Quoad tertium iu pringipio semonis
propositum praemittendum est,monstrum cI Di
212쪽
ex uiasculo, de tamina progenitum, &ortum posse esIe secundum diuersas exte-Monsitu formam; primo, quat quom nu est sub malsa suadam carnis sine ullado possit hominis deorganinatione, quantumuis ex eo ipi. motu dignoscatur vivens; Secundo, quatenus,licet habeat quandam hominis deorganiZationem, praeferat tamen quandam sensibilem deformitatem, ut plurimum differat a consueta specie hominis. Tertio. quatenus praeserat speciem potius aptam manifestare aliam speciem animalis,quam hominis. Quarto, quatenus ortum fuerit cum duplici capite, quamuis cum unico
tantum pectore, aliisque partibus homini naturalibus, & consuetis puta cum duplici tantum braeehio,ir duplici pede . Quarto, quatenus non solum cum duplici capite , ted etiam duplici pectore licet nonduplicatis aliis partibus. Secundum has Omnes species dissoluendum erit hoc dubium. Hinc Respondeo primo, si ortum fuerit prae
serens solummodo quandam massam cam
'nis sine ulla prorsus hominis deorganio Τ' ' A. tione, probabilius arbitror, eidem non esse T conserendum Baptismum, quantumuis extri,ilia motu dignoscatur vivens. Rationem ex carnea a eo deduco, quod non sit praesumendum,sne spe quod vivat vita hominis , seu rationali, cie h0'. quandoquidem anima rationalis exigit proportionatum subiectum cum debita fetendis, partium dimensione, & distincta earunde Baptis dispositione, quibus non extantibus non mus . videtur anima rationali, sed alia quadam materiali informari. Nec obesse potest,
s dicatur, quod iuxta nostra principia in quaestionibus Phylosophicis de anima in
efformatione hominis in utero matris anima rationalis infundatur in corpus,quando hoc aptum est ad operationes vegetatitias, quantumuis non sit tunc aptum ad operationes rationales, cum non habeat
tunc subiectum proportionatum ad illas, ergo potest infundi anima, quantumuis non sit subiectum proportionatum ad ilia lius operationes, Non, inquam, obei se a Animia potest , quia ideo in is tu nondum persee.
Taticina. te efformato, dummodo sit efformatum a erigit in ordine ad operationes vitales vegetat
labi eiu uae potentiae, dicitur anima rationalis in-P fuit si , quia iuxta veriora principia unication dumtaxat anima in homine statuenda est,& licet anima rationalis nondum plene,& perfecte efformato corpore non habeat subiectum proportionatum ad operatim nes a nimae rationalis, habet tamen subiectum aptum ad informationem, quod postea in dispositione proxima erit perficiendum etiam in ordine ad easdem operatim nes rationales; haec autem veriticari nequeunt in illa uiasia carnea, quae nullam
habet proportionem, nee ad recipiendam animam rationalem, nec ad eius operati nes, nec in dispositione proxima, nec in
Respondeo secundo. Si monstrum illud habeat quandam hominis deorgani-
rationem, sed praeferat deformitatem de clinantem a consueta hominum specie, vel
per excestum , quatenus e fronte emanent deorta cornua, seu aures appareant asininae, seu nitatio-
quid simile, vel per desectum, quatenus nem P deiiciant partes aliquae integrantes, putata, texi sub aure , natus, oculi,&similia, poterit baptirari, sed sub conditione, si caeax est. iiii. 'Ratio ex eo deducitur,quod, cum in caeteris habeat deorganiZationem propria hominis, de natus sit ex masculo, 6c ta
mina per veram, de consuetam generati
nis formam, praesumerulum est, quod non careat anima rationali, cum ille excessus, seu defectus sint, seu praesumi possint me-rE accidentales, de praeter conditionem , hominis, non contra, ergo sub hac ratione poterit baptirari; quia tamen ille excessus, et seu desectus possunt ingerere aliquam
suspicionem, potissimum , si sint in multis Parcibus, adeo ut probabiliter possit dubia
tari, an sit homo, necne, Baptismus non
videtur absolutε conferendus, sed sub conditione, per quam tollitur quaecunque i reuerentia Sacramenti, si torte non esset capax illius. Respondeo tertiis, si monstrum ita oria. xotur, ut potius praeferat speciem animalis, si potiusquam hominis, probabilius non videtur Prκie Ribaptizandum, quia praeualet natura animalis in eodem naturae hominis , si tamen non dubium foret, baptizari pollet sub condi- b, pilaiatione, ut consulatur eius saluti, si capax aus. suerit. Respondeo quarto, si ortum fuerit cum duplici capite, quamuis in aliis partibus sit similis alijs hominibus baptirari misein utraque parte, in una, in qua persec duplieitius caput resultat absolute , in altera in eapite in
qua non ita persectE apparet,sub conditio rei quisne, & in hoc consentiunt rolatus lib. 2
c. 2I. mo. vers quarto notandum , camcrota
q. M punct. 6. n. q. R tio est, quia in hoc ri. casu potest esse dubium, an sit duplex perisona duplici anima informata, & utrique quantum fieri potest, consulendum est de
remedio salutis aeternae , erso resultante persectius de uno capite, in quo certius
residet anima, in hoc erit monstrum illud baptiaandum, te utique absolute cum cer se constet in eodem animam residere, de, ne alterum suppositum , si sorte fuerit a primo distinctum, destitutum remedio remaneat , erit in illo capite baptizandum
213쪽
sub conditione tamen , ne lariε duplex Baptismus eidem supposito conferatur . Quod, si supponas, utrumque caput e eiusdem perfectionis poterit etiam Unum absolute baptizari, & alterum sub conditione, eum certum sit utrumque viuere,& dubium solum versetur, an eadem anima virumque vivat, an duplici distincta , di si eadem anima virumque viueret per primum Baptisinum illud supposirum baptia aretur, &consequeretur suum esse tum ;& secundum irritum esset, nee ta. men induceret aliquam irreuerentiam Sa. Cramento, cum est et sub condicione; si vero distincta anima viveret, utrique per
duplicem illum Baptismum foret consul
Respondeo quinto, si monstrum illuds; . ines nil rei duplici capite, & duplici me oasuerit eu φνλlijsque duplicatis partibus substantia duphei ii bus duplici Baptismo absoluth ellet hap.
capit , Lizandum. In hoc etiam consentit Bona cuplici cina, alij que DD. pro praecedenti respon- Pectore sone allegati. Ratio ex eo deducitur,quia ni tibii, ς diuersitate partium substantialium ubst,ri desumitur eonvincens ratio, quod sit duutias ibit, plζ1 suppositum, di persona, ergo utrum duphca- que, seu utraque erit munienda proprio, tis debet &distincto Baptismo; unde monet idem duplici Bonacina loco, quo supra , quod nulla v reobati. gςΠῖς Dpcessitate utraque persona diuerso
tituli. GJptismo sub distincta forma si bapti
Eanda , Urgente vero necessitate utraquest abluenda sub una Drma noc sermone concepta, Ego vos baptito ιn nomine Patras, o Fil- , O Spiritus sandri. Cauere tamen debet minister, ne tarmam absoluat ante. quam utramque personam abluerit.
. An liceat filios infidelium baptizare; inuitis parentibus.
s UMMARIUM. isti filii iηfidelium peruenerint ad usum ra- , tionis, σ Raptimum petierint, possunι. i . baptitari etiam ivitis parentibus. I. - , Varia genera infidelium. 2. 'Infantes msidelium, 1ui nunquam comm ni. earunt cum Ecclesia, nequeunt licitὸ baptitari inuitis parentibus. 3. Iura, quibus innititur Me dictum . q. vriuahentur parentes iure suo cum iniuria. y. Christus Dominus vult hcimines saluari per voluntatem liberam. 6.ncommoda, qua orirentur ex ills Baptismo inuitis parentibus . 7.
I ames infidelι- possunt haptixdri inuitis parentitas, dum existunt in extremo mortis peracula o 3.
cautela in Me eam adhibenda . P. Possunt etiam infantet infidelium baptizari, si unus ex parentibus fuerit fidelis ba
Etiam si alter parentum eonversus fuera edfidem, O bapti tus . II. Etiam se uterque preseueret in infidelitate, si alter consentio in Baptismum silis. I MInfantes infidelium etiam degentium in diti nibus Principum Christianorum non possunt liciis baptizari inuitis parentibus. IEx eo, quod parentes degant in ditione Principum Christianorum non fiunt illis subditi quoad onus Religionis. l . Eluduntur rationes scoli volentis posse eompeui per Trinci es , in quorum ditione
Hr infidelium, qui communicarunt cum
clesia per Baptismum, sed postea ab ea recesserunt, Disana baptitari inuitis P
Non est dubium , quod, si filis infide- s
tium peruenerint ad usum rationis, Filii infiis inconsultis, quin immo etiam inuitis parentibus, si ipsi filij hoe consentiant, possint nedum validε, sed etiam licite ioni, 'ibaptizari , si seruentur seruanda in hoc petant genere; ipsi etenim in iis, quae spectantiis petia
ad salutem animae, sui iuris sunt, di inde- POL pendentes a parentibu1. Dissicultas isi su e C i1tur solum reducitur ad filios eorundem in--ι
fidelium, quando adhue sunt in infantia, πα& earent via rationis . Pro qua ii ra.
Aduerte filios infidelium es la in multilici disserentia iuxta diuersitatem infidetatis parentum ; alij etenim sunt in tam . ira, qui nullo modo sunt subiecti Eeciesia. 'nicae potestam, cuiusmodi sunt rigani,de infidesiis. Haebrei, qui nunquam eum Ecelesia communicarunt atque hi etiam sunt in diplici differentia: alij, qui quamuis noria subsint iurisdictioni, S potestati Ecclesiae, subduntur tamen quoad dominium, fit m testatem saecularem Principibus Christianis, quatenus in eo in ditionibus habi tant, ius modi sunt Harbrei; alij,qui nee sunt sub iurisdictione Ecelesiae, nec sub p testate Principum Christia uorum, curasis modi sunt, qui vivunt in dominio Primi cipum infidelium. Alii sunt infideles tu quamuis se sublira xeruit per Apostasiam ab Ecclesia post susteptum Baptismum, adhuc tamen remanent subditi Eecie pilii risi 'ratione potestatis, quam in eosdem aquLe eitum suit ratione suscepti Baptismi. De his infantra comnibus procedit praesens titulus. qui non Conclusio I. Infantes infidelium, qui commu nunquam communicarunt eum Eeelesia, niς Προς nec degunt in ditionibus Principum Chri- ζLstianorum,regula riser loquendo nequeunt sunt ba licite inuitis parentibus baptiori . In hoc ti adsis
214쪽
Quaest. III. De subiecto. Art. I. Sect. V. I 's
tonsentiunt D. Thσmas tertia pari. q. 68. an. I . in corpore, o secunda fecunda '. I art. 12. que sequuntur omnes eius discipuli Rice ardus in quarto dist. 6. an. 3. q. I., D A minus secunda para. tit. I L. e.Σ. - , Sua eom. I. in tertiam partem D. Thoma disp. L .fect 3.
Euincitur primbeae e. de Iudaeis dist. S.,4 . ex COMA. Tolet. e. I s. relatis . D. Thoma Iura qui d. qa 8. an. Io. ineor'. ubi Sancta Synodus diei uti in Di ait debere ad crede dum vim infer inniti ri , non enim intra Inuiti saluandi sunt,
aut . sed volentes, ut integra sit forma iustitiae.
SecundΛ duplici ratione D. Thoma loccit., altera a priori, altera a posteriori. Prima est, quia Parentes iure naturae habent proprios infantes sibi subditos poti simum, quando ipsi infantes sibimet ipsis
tue Dii xurae iuuitiae nequeunt tubtrahi ab ip-t te, tur sis Pa rentibus non consentientibus, sed po . suo eum lius inuitis, ergo disdem inuitis nequeunt a magnaeia baptizari, quia secus parentes priuarenturr in uria. naturali iure, fit quasi dominio, quod habent in filios, potissimum cum Ecclesia
ratione Baptismi aequireret potestatem, in ipsos, S ad tuendum honorem Sacrae, menti, & ne fit ij deficerent, eos extrahere 3 posset a patria potestate. Neque dicas, maiorem potestatem habere Cnristum Dominum in huiusmodi filios infidelium, ac habeant eorum Parentes, cum ipse sit Dominus supremus iu-i risdictionis , & proprietatis in omnes; Christus autem Dominus in generali l cutione praecepit Apostolis, & per eosdein
Ecelesiae, ut omnes baptirarem, Euntes
doeete omnes gentes baptietantes eos in nomia
ne Patris m. per quae verba , sicut dedit praeceptum generale, ita dedisse censendus est potestatem generalem in omnes; Con
. tra enim impugnaberis , quia Christus christu, Dominus dedit quidem Praeceptum gene- vult ho- rate Apostolis baptizandi, per quod praeminea ceptum etiam obligauit omnes ad sit sci- sal ri piendum Baptismum tanquam medium p.r - necessarium ad consequendam salutem, ii rata' non mzn praecepit, ut baptizarent con
' tra eorum voluntatem, cum voluerit eos
salum per volvatatem liberam, non per coactam, & hoc in ordine ad adultos capaces recipiendi diuinam doctrinam; in ordine vero ad paruulos, & infantes praeceptum quod amodo direxit ad eorum parentes , ut ipsos instruerent, & traherent ad Baptismum, non tamen ipsos subtraxit a patria potestate, quae certe Pa ria potestas laederetur, si contra voluntatem ρο- ρ rentum filij baptirarentur; non quia vo-- luntas eorundem parentum requiratur tanquam necessaria dispositio, d quia Ra retes habent ius a natura inditum in filios, illos in rebus omnibus dirigendi praesertim, quando fili j propria voluntate regi non possunt, quo iure nequeunt priuari sine manifesta iniuria. Secunda ratio D. Thomae est, quia, sifilij infidelium carentes via rationis bap- ine mattiarentur contra voluntatem parentum, moda,
esset maximum periculum, quod perum quae ori-nientes ad usum rationis ob affectum pa- ntur ex rentum ad eorum scistam declinarent in illo d p- spretum recepti Sacramenti, & Religionis Catholicae I ad quod periculum euer' reotibus. tendum nunquam consueuit Ecclesia filios infidelium contra voluntatem parentum Metieare. Dixi in conclusione regularit, loquendo, non et enim negauerim in aliquibus casibus licere filios infidelium carentes usu rationis contra voluntatem parentum baintizare; & primo, quando paruulus estet . hin extremo mortis periculo ; tunc etenim talis extrema necessitas videtur Praepon- in mimis derare iuri,quod habent parentes in silios, mo moris de in hoc consentiunt maret tom. I. intem iis Peri yiam partem D. Nomae disp. 2 s.feei. 3. vers. culo p s
ex bis autem, Solus in quarto dist. s. q. mica :''tu P
muniuri Adde, quod ex una parte ius pa-,triae potestatis in illa hypothesi ob momtem imminentem censetur quodamodo extinctum, vel quasi extinctum; ex alia parte videtur celsare periculum subuersonis. Monet tamen Suareae loci cit. caute,& eonsilite in hoc procedendum esse, ut quantum fieri potest, infans sic periclitans Ciui .lle baptiZetur occultE; item, ut infans sit in in hoe
eo statu, ut de illius vita eorporali mora- adhiben-liter nulla sit spes, ne forte, si euadat ab .
illo periculo, redeat ad parentum infidelitatem ; item, ut Baptismus non conseratur per manifestam violentiam, quia hoc, s neret, cederet in iniuriam Religionis Catholicae, & praeberet occasiqnem scandalorum, & sacrilegiorum.
Secundo etiam lici se potest baptietari
infans,quando unus ex parentibus est fidelis haptivitus, alter omnino infidelis, siue o. 'parens baptizatus fuerit pater, siue mater,& in hoc consentiunt communiser , & fantes insignanter Saareet tom. 3. in tertiam partem fidelium D. Thoma disp. 2 s.fin. 3. vers Go supersunt bam L dubia, Hugnus in tertia pari. q. 68. an. Io. ri,u di . 2. eoncl. I., B acina de Raptismo disp.
q. a. punct. 6. n. L. vers respondeo Φ, ω alij . . apud eundem Bonacinam. Hoe expres e tia tua.
habetur in c. Iudaei 28. q. I., dc congrua
quidem ratione, cum fit melior eonditiotidelis, te in noeentis , & si mater fuerit fidelis partus videtur sequi ventrem stante
215쪽
ipsius fidelitate, 6t si Pater fuerit talis, cum ipse sit principalis in ordine ad procreationem mihratione originis coniuncteteum fidelitate ipse debet praeualere; Neque dicas haec duo ad inuicem pugnare , vel et enim debet praeualere venter mater. nus, & sc quamuis pater si fidelis debet cedere matri, vel debet praeualere origo principalis activa patris, de sic, quamuis mater fuerit fidelis, de pater infidelis, illa isti debet cedere. Contra enim impugnaberis, quia in nostra assertione non consi derauimus praecish ordinem naturae, sed potissimum ordinem gratiae, te ideo dixi. mus, stante eius fidelitate, ratione originis coniuncta cum ipsa fidelitate ; quando amtem alterius conditio in ordine gratia: praeualet, ipsa debet praeferri. Tertio potest etiam licite baptiZari in it sans ortus ex utroque parente infideli, Tti m si quando alter istorum postea conuersus estieri uri'-fidem,S baptigatus es , de in hoecon
conueria sentit Bollacina loc. cit. vers tertio baptitam
sus tuerit dum esse, dc ratio ex eisdem principiis de- ad fide. ducitur, quia, ex quo unus conuersus est ad fidem, de baptieatus, eiusdem conditio ad hunc essedium fit validior considerato ordine gratiae, de hoc inductum est in D. uorem Religionis. Quarto etia potest licit ε baptiori infans Etiam sex utroque parente infideli utroq; perseum οῦς qψς rante in infidesitate, quando unus conse
, Iin n tu in saptismum filia, de non alter, de infidelita- hoc videntur consentire Earaboliantietis ab te,sed al- Angelo de Baptismo F I., P sculnas de LV-
m pondeo s., quia ille consensus ut te Dumm . rabilior, de Religioni, et faluti infantis
praeualere debet dissensui infidelis. ii Concluso II. Insantes infidelium de infantes gentium in ditionibus Principum Chri- infidelm ilianorum, qui tamen nec eisdem, nec aliis 2 qu*β sunt tum seruitutis, non pol sunt i Litonz cite bariirari inuitis parentibus. In hanc
Ptine ipsi consentiunt Suariet tertiam partem Christia. D. Nomae disp. 23. fecit. q. vers dico ergo pri-
b Pit - quidquid ex aduerso dixerit Scotus in quam
bis, ' Ratio ex eo deducitur , quod insantes infidelium simpliciter non degentium inditionibus Christianorum nequeunt licite 4 baptiaari inuitis eorum parentibus , uti. h. probatum est in praecedenti conclusione. quo ι' ergo, .nec poterunt licite baptizari , quam
Onui Re- tumuis eorum parentes degant in ditioni ligionis. bus Christianorum, ii sint aliter smpliciter infideles. Consequentia probatur,quia, quod eorum parentes degant in ditionibus Christianorum, non constituit eosdem
subditos eisdem Principibus Christiani
quoad onus Religionis, nec eosdem priuat patria potestate, nec iure, quod habent in filios. Hinc nunquam consueuit Ecclesia filios Haebreorum desentium in ditionubus Principum Christianorum, quin immo eiusdem Pontificis Summi baptizare inuutis eorum parentibus. Neque hic audiendus est Scotus in quarto distinctione φ q.9. a illarens sine ulla proris .sus limitatione, hos paruulos inuitis etiam parentibus polle baptizari ea motus ratione, quod parentes isti infidites tenentur de iure viuuio velle, ut eorum filii bapti- .aentur; sicuti enim praeceptum Diuinum promulgatum illis verbis, Euntes docete omnes gentes baptizaηtes c., quad certe Eludun inducit obligationem , ut colligitur ex illo tue -- Ioannis p. Nisi quis renatus fuerit Erc. tiones obligat ipsos infideles ad capescendum S ti vo-
Bapti linum, ita eosdem obligat, ad προ it P00 mittendum, ut proprij liiij baptiaentur, aergo Principes, in quorum ditionibus degunt, possunt eosdem ad hoc compellere, iris. siquidem ratione iurisdictionis, fic potestatis, quam habent in suis ditionibus pol sunt
compellere, ut Deo, qui est supremus omnium Dominus, obedianti te sicuti rati ne abusus rerum suarum possunt Principes priuare subditos eisdem rebus, ita ratione abusus patriae potestatis possunt eos- dem eadem patria potestate priuare ἐNon, inquam, audiendus est, quia in primis hac ratione postent compellere Usos parentes infideles degentes in suis ditionibus ad suscipiendum Baptismum, cum hoc illis praeceptum sit, de non suscipiendo Deo non obediant, quod tamen praestare
nequeunt contra eorum voluntatem, ut ex communi praxi euincitur. Deinde potestas, quam habent Principes saeculares in suos subditos, non est in ordine ad me cenda omnia ipsorum crimina, sed ea dumtaxat, quae sunt contraria communi paci, de iustitiae Reipublicae ; huic autem non contrariatur subditus infidelis , qui nec se, nee suam prolem baptizari patitur. Tandem aliqua sunt peccata, quae cadunt sub praecepto obligante solum sub interminatione paenae aeternae sine ulla coacti Ine temporali, cum Deus opus p ceptum velit libere exerceri, iuxta illud, quod habetur in c. de Iudaeis disti qI., de ex
Concil. Tolat. F e. I s. mi, τraecipit Saneta Synodus nemim deinceps ad credendam vinia
inferri; non enim tales multi salvandi funi, sed volentes, ut integra sit forma rastitis,ubi
vides, Concilium lignantεr loqui de s sceptione fidei, de Baptismi ; alia sunt peccata, quae non solum cadunt sub praecepto obligante sub interminatione paenae aeter nae, sed, cum sint noxia, de perniciosa Reipublicae, etiam per compulsionem sub im
216쪽
Quaest. ΙΙΙ. De Subiecto. Art. Ι. Sech. VI. Is
Quomodo ius, quod habent parentea in filios, terminatione paenae temporalis I non susceptio autem Baptismatis cadit sub primo genere; ut inanifeste cuincitur ex mox citatis textibus.
Conclusio III. Filii infidelium , quito communicarunt cum Ecclesia per Bapti ἡ iiues mum suinptum, & sdem, a qua postea de
aut eoia clinarunt per apostasiam, pollunt i nullis muniea. parentibus baptizari. In hoc consentiunt runt cu Sua' in tertiam partem D. Thoma tom. 3. Emesia disp. 23. sin. I. in principio, solus in quarto per B in q. mica art.7., Valentιa tom. q. diis possune P/Πgkous in quarto dist. baptiza- φλου- I., de alii plures, quos citat, icti inuitis icquitur Eonacim de Baptismo di p. z. q. L. Icenti. punct. 6. nu. I 2. vers haec doctrina procedit. i. Ratio ex eo deducitur, quod ratione
potestatis,quam ratione Baptismi suscepti Ecclesia in ipsos infideles, seu Apostatas a fide acquisiuit, potest ipsos compellere
ad seruandam fideminosque etiam ad mo tem damnare, si fuerint pertinaces, erg. eosdem etiam poterit priuare patria potestate, quam habent in filios, eosdemque filios baptizare. Confirmatur, quia Ecclesia ratione originis, quam habent huiusmodi infantes a parentibus baptizatis e testatem habet in eosdem filios, ergo licia poterit eos baptizare . Antecedens probatur , tum quia filij sunt pars parentum ;tum quia filii sequuntur conditionem parentum in ijs, quae pertinent ad Religi nem , dc profestionem fidei; nec obstat, quod parentes ab eadem Religionera fidest subtraxerint per apostasiam, Non obstat, inquam, quia, quamuis de facto se substraxerint, quoad debitum tamen iustitiae remanent adhuc eidem subiecti , nec demitur potestas, quam inamissibiliter in eos aequisiuit, filij autem sequuntur debitum parentum, cum quo tramseunt a
An filii infidelium , qui sunt serui proprie Dominoram Christianorum, possint baptizari parentibus inuitis. mplex eonsideratio circa titulum. I. Sa infantes femorum fuerint ab eisdem seria. uis separati possunt ιρm inistis baptit
rati es suadentes, posse Dominos separare filios a seruis . 3. Posita separatione non fit maria parentiatas. 6 aeruduntur rationes capreoli contrariam fra Dentis. I. dicatur naturale. 6. Quamdiu filii femorum non sunt separati l co , σ conuictu a pareuιιbus, probabilius est , quod eatra perιculum mari s nequeam ipsis inuitis baptitari. T. incitur ex damnis , quae inde possent ori. ri. 8. Soluitur instantia opposita. P. Diuitur argumentum deduclum ex nostris mcins, qua imitantur. 1 Rationes suadentes baptiaeantes filios sera rum habitantes eum eisdem non peccame
contra institiam. II. Rationes suadentes peccare contra iustitia. I 2. Probabilius non peccarent contra iustitia. 13. Soluuntar rationes oppositesententia. Iq.
b duplici consideratione potest hic ti
tulus examinari ; primo , quatenus iijdem filii perseuerent sub cura seruorum, Filii . ..
quorum sunt filis. Secundo, quatenus e1- sunt seis. tracti sunt a cura parentum seruorum . . Parati , Ex eo quod D. Thomas tertia pari. q. . parenti
art. IO. indefinite dicat, filios infidelium :
non esse baptizandos inuitis eorum patan adguetibus, colligunt nonnulli sectatores eius' .iuune dem, non posse filios seruorum infidelium sub illoc in utraque hae consideratione eisdem seri tu cum .
uis renuentibus baptizari . Nihilominus st ncluso I. Si infantes filii seruorum, qui sunt sub potestate Dominorum Chri- xstianorum separentur auctoritate eorun- Separatidem Dominorum a parentibus possunt a pareti
istis inuitis baptizari. Durandus in quarto 'M. a
rist. q. 6., Suarediom. 3. in tertiam partem D. Thoma diu'Σs.sem . vers. dico secundo, hapti Lais Bartholomaeus ab Angelo de Baptismo f. 28. , ri. 29., B acina de Baptismodi 'L. quali. . pun i 6. num. Ira vers sit ros vero stoarum. Antequam procedam ad probationem huius conclusionis, aduerto, eandem princedere de seruis proprila acceptis, qui sunt quasi sub dominio , α potestate Dominorum, qui propterea de eis disponere possunt ad suemcunque usum, qui non sit contrarius alteri legi , aut nonestati temporali; nam de famulis, qui accepto stipendio deseruiunt Dominis iuxta comsueta obsequia, dispar omnino est ratio. Filiis , qui ex huiusmodi seruis proprissumptis nascuntur, sunt sub eodem domunio, & potestate Dominorum, sicuti sunt ipsi parentes. Ex eo autem, quod ipsi D - ,
mini habeant plenum dominium, oc POw- Rationes statem in seruos , de filios eorundem, se- suadetesquitur , quod eosdem possint vendere, G. MMD nare, de alienare non solum coniunctim, inin s s
scilicet omnes simul, ω etiam separatim scilicet, vel solos Patres, via solas filios, filiis quod communis prora edocet, de plen probat Di
217쪽
probat Suaret lae. est. vers primo igitur; nec aliquam vim facit id , quod asserit capreoIus in quarto disi. sq. I. art. 3. in responsionibus ad argumenta Durandi, quod scilicet non pollini Domini uti seruis ad omnem Vsum, adeoque, nec contra naturalem pietatem , cui videturiaduersari separatio
filiorum , parentibus ἱ Non , inquam , vim facit, quia maius est ius, quod quicque habet propriae libertatis, illo iure, quod habet in filios: sicuti igitur iure seruitutis potest propria libertate priuari, ita a foritiori potest priuari iure, quod habet i filios ; illa etenim priuatio non est ita intrinsece mala, ut poni non possit quasi inpaenam iure seruitutis. His positis Probatur iam conclusio. Posita illa sis paratione filiorum a parentibus nil est, A quod impediat, aut reddat illicitam eo, o, ii iti lationem Baptismi factam eisdem filii, τh hori2 non titulus iustitiae ratione patriae pote- fit in tu statis, quia Pater illa patria potestate in m a pat8. telligitur per Dominos priuatus quasi intibus. paenam iure seruitutis, de ex ratione domini j , quod in illos acquisierunt; non titulus Religionis, quatenus ex illo Bapti mo pollit cidem contingere aliqua irreue rentia, id detrimentum ob periculum V . - . uersionis, quia, cum filii intelligantur sciparati a parentibus, videtur illud periculum cessare potissi inum,cum Domini qum da modo tunc succedentes in iure parentum teneantur filiorum curam habere nonegligere, quin immo curam ut in mysteriis fidei Catholieae instruantur, in bonis
Neque hic audiendus est Capreolus, qui . . asserit, quod, quantumuis filius sit a Patre conuictu, & loco separatus, si tamen commode possit, consulendus sit Pater, nec ante eius consensum filius, si non fuerit capax rationis, baptizandus . Hoc d duci potest ex pleri'ue incommodis, quae Hiade pollent obuenire, primo ex periculo apostasiae, nam, cum fili j peruenerint ad usum rationis scientes, quod ipsesum Patres aliam sectam sectentur , seu sectati fuerint, poterunt naturali quodam prirensione appetere eos sequi; secundό expericulo, ut ni in a parentibus occidantur, priusquam ab ipsis eripiantur, de bapti-aentur : tertio ex periculo, quod parentes ficte, id simulate recipiant Bapti linum, si id uti 'ς mi ἀ stipitio separe: itur. Non,inquam, tu rei οδψdiendus eii, quia supposita separatione, rione, quam ex dictis iuste potest facere Domi
Capreoli nus, filii a Patre, non est, cur eiu lenia contra- Patris sit requirendus consensus, cum in-mum se . telligatur quodainodo priuatus iure pae coti . triae potestatis ut supra; quod, si dicatur, quod illud ius, quod habent parentes it filius, utpote naturale sit immutabilesede,
que humana potestate non possit euelli;.ε statim respondsbitur, quod illud ius dira om tur naturale, quatenus a natura descen. qq. ζζ:dit, non quatenus obligat de stricto, octi. Λε ν,
immutabili iure naturae, nam etiam libem tentes intas est de iure naturae , te tamen potest filios di. tolli, vel in paenam, vel per propriae vo- Catur n luntatis actum . Neque obstant in comm darecensita, quandoquidem talia notia sunt, quin possint euelli, nec illa sunt in
Conclusio lI. Quandiu filii seruorum infidelium non sunt a Parentibus seruis separata conuictu, te loco, probabilius est, Non
quod licite extra periculum mortis noxa parati a possint baptiori . In hanc consentit Sua- parenti γῆ 3. torn. in tertiaM partem D. Thoma disp. bus ri zy-sem S. per totum, ubi testatur de com queunt
uni Theologorum consensu . Excipe. P: . rem tamen in casu, quo immediate post 'eeollatum Baptismum filius esset per Druminum separandus a parentibus seruis infidelibus, quia tunc non militarent illa damna Religioni, quae possent emergere, si filius non disiungeretur a Patre conuictu,& loco. Rationem ex eo deduco , quod probabiliter,immo moraliter certe ille Baptismus . ε .sie collatus eederet in Religionis detri. ἰμ' VI. mentum, fit dedecus, quandoquidem ex assiduo consortio cum Patre inlideli, Cuius inde pos vestigia fili j ex naturali instinctu sequum se tu oriritur propensius, de facili euerterentur a fide, de ad perfidiam parentum proper rent ἱ nec obesse potest, si dicatur haee ad summum veriticari, quando fit ij peruenirent ad usum rationis, quia ante illum, scuti nequeunt elicere aetus conuersionis ad Deum, & ad fidem, ita nequeunt et cere actus proprios diuersionis ab eodem Deo, de fide, unde, si relinqueremur sub cura eorundem, donec peruenirent ad illum usum rationis, oc immediate extraherentur, non posset vigere illud periculum peruersionis, adeoque non estet ex hoc capite , cur filii non pollent baptizari; Non, ν inquam, obesse potest, quia, quamuis da- Sola iturremus cessare in ea hypotheu periculum instantiat erueritonis, non tamen cessaret pericu OPPout una, q ain pa remes ipsi in spretum eiusdem Baptisuri superstitiones adhiberent circa filios sic baptizatos , eosque circumcid rent, ratione quorum potest reddi illicita, di iniuriosa Sacramento illa Baptismi coblatio; Deinde verum absolute non est, quod ex illa cohabitatione non urgeret periculum peruersionis; siquidem, Cum siti; quod a inodo cum lacte hauriant minres parentum ex illorum praua consuram dine, quamuis perfecte non discernant, inhaeret tamen illis quaedam quantumuis solum materialis adhaesio, mr quam
218쪽
currentia memoriae facta eorundem pa- & filium regere, cum hoc pertineret ad
rentum, mutarentur propensius ad eorum sequelam
Aduersus hane nostram conclusionem militant ea, quae dicta suerunt in praecedentibus de fili js eorum, qui apostatarunt a fide, quos diximus absolute possse licithbaptiZari nulla penitus facta distinctione, an hahitent eum parentibus, vel ab eisdem snt separati ; ex quibus emcax sic e libr- matur argumentum. In huiusmodi filiis io Urget periculum, quod ex cohabitatione Solvitur parentum accedMit ad illorum perfidiam, a tum ε- & tamen dicuntur lieith posse baptiZari,det' ergo, quantumuis ex cohabitatione filio-Hh6stri, rumistru Priam infidelium possit esse peri ., hei culum subtaersionis eorundem filiorum , pijs. poterunt tamen licith adhue baptizari.
Paceor hoc argumentum vim non modicam habere. Nihilominus ad illud respondeo, praedicta de filijs Apostatae a fide
procedere solummodo, quando est in potestate Ecclesiae astu coercere eundem Apostatam, ne filium in falsis dogmatiabus instruat, neque perducat ad infideli tatem , non quando est in potestate eiu . dem solum habitu, quam tanti possit reducere ad executionem ς vel soluin modo,
quando est certa moraliter spes , quod puer baptigatus possit suo tempore in fide . , . Catholica instrui; ita ut moralit Er noria'. i sit declinaturus in parentis haeresim . Hie disputant DD. , an solummodo peccarent contra Religionem, qui filios seruorum infidelium non separatos a parentibus baptigarent sine consensu eorundem parentum, an etiam contra iustitiam propter ius, quod habent parentes in eost dem filios, quousque conuictu, & domo G.d.ri cum eisdem habitant. Ex eo, quod Domi eo, bip ni habeant potestatem δε quali dominium ei antes in ijs, quae non sunt contra honestatem filios ser. naturalem, non soluin suoad seruos, seduorum etiam quoad eorum filio , cum possint dehabi Π' illis dispotiere citra reum , qui non sit de Gai, ori iure n turali probibitus, videntur non . ce, te pe are contra iustitiam, si eosdem eon
eonera tra voluntatem parentum baptidari cuia ivstitiam rent , cum viantur iure suo, secundum .
quod, sicuti pollunt eosdem filios a parentibus separare,& subinde illos baptizare, ita spectato eodem iustitiae iure possunt immediate bapti Zare, nam, quod non possint baptiZare, nisi sepa rent. non est defectu iuris, sed dumtaxat ne detrimentum ingerant Religioni, contra quam solum peccarent. Accedit primo, quod iure camtiuitatis, & verae seruituti, ius Patris in telligitur translatum in Dominum, qui iure dominii habet potestatem in seruum illum regendi in omnibus, quae ad ipsum pertinent, ergo ratione eiusdem poterit, Patrem, si non esset seruus factus. Accedit secundo, quod, quamuis dare inus,quod seruus parens, utpote semper parens, semper haberet ius instruendi,& regendi hi tu, nihilominus denegari non postet, quod in concursu potestatis ipsius cum illo Domuni, non deberet isti cedere utpote potentiori, ergo poterit Dominus utendo potentiori sus iure filium regere contra voluntatem Patris, ipsumque baptizare. Exaduerso manente hilo sub cura Pa- iitris infidelis ipsum baptigans ex voluntate Rationes
Domini, S contra voluntatem parentis suaden- videtur etiam contra iustitiam peccaretas; tes Pec atque hane esse communem sententiam care con testatur Suam lom. 3. in tertiam partem 'D. Nomidi pris sis. s. vers in contrarium autem, cuius rationes hae sunt. Prim5,
quia, licet Pater ratione seruitutis priue tur cura, & gubernatione filii quoad usu , non priuatur tamen proprietate, & pol state, quae radicatur in iure paterno p tissimum , si filius non sit disiunctus ab ipso Patre; adeoque, si tale ius laedatur, erit peccatum contra iustitiam. SecundM si Dominus iure seruitutis haberet sub p testate,&quasi dominio maritum,& v x rein, quamuis pollet, vel titulo venditi nnis, vel donationis eos disiungere, noria pollet tamen iuste impedire, quod quousq; iiimul habitarent, non posIeat actus con- Miugales inuicem exercere petendo, &red-- , dendo, ergo etiam, quamuis Dominus pos-
sit fili uim serui infidelis a Patre disiungere
similibus titulis, non poterit tamen qu usque simul cohabitant ab eius regimine abdicare; cum non minus connaturales si ni coniugibus cohabita ntibus actus coniugales, ac sit con naturalis Patri, & filio cohabitantibus gubernatio ,& respecti
Arbitror probabilius esse in hac hypo thesi, Dominum baptizari curantem filium serui infideli, non disiunctum a Patre non ph. L; peccare contra: iustitiam. Rationes pro iii ' his
prima sententia adductae hoc videntur peceat cisiissicientsereni iacere, nec obstant funda contrahmenta secundae sententiae ; Non primum; iuilitiam quia amissa cura , & gubernatione fili, quoad usum , eaque translata in Dominum , non est, cur Dominus non possiit eadem uti sine laesione iustitiae, ut per se patet. Deinde dato etiam, quod ius remaneat penes patrem, denegari tamen non potest, quod hoc cedere debeat iuri Domini ut potEpotentiori, quo propterea, s t utatur Dominus, non peccabit contra Soluun- iustitiam; Non secundum, quia Dominus tur rati nullum ius habet quoad actus coniugales Π seruorum, unde quoad eos non potin se N ingerere, nec praecipiendo, nec directe
219쪽
impediendo, si simul cohabitent; quoad
regimen vero, & curam filiorum, cum
haee sint abdicabilia a parentibus, & possint per alios exerceri, non est, cur Dominus non possit se ingerere utendo iuribus sibi ratione domini, de iure gentium concessis potissimum in ordine ad bonum spirituale filiorum seruorum infidelium .
An insantes persecte nati, sed mortui ante Baptismum possint post
mortem baptizari. S V M M A R I U M. Refertur infanta quedam Marci istarum
circa Earismum mortuorum. I. Homines non sunt capaces Sacram torum ,
nisi ut fant in via . 2. Refellitur Marci istarum vesania. 3.
titari. ΦΤEophilatus in expositione e. s. ad c
mi. I. refert fuisse morem Marci
nisi arum , qui sic appellati sunt ex nomineia e Marcionis pessimi haeresiarchae eorum in sim C magistri, quo mortuos baptizabant ritu Marei, lane ridiculos cum etenim quis sine Bainnistatu, tismo moreretur, submittebant aliquem,s tamen vivum sub feretro, in quo iacebat corpus fuit φο ' mortuum; &postea petebant a mortuo, an vellet baptizari, cui petitioni respondebat vivus sub feretro exit ens, quod vellet , S tunc eidem mortuo conserebant Baptismum. De hoc errore nullam peni tus mentionem faciunt Daneus, D. Augu stinus, ct Eusebius, qui scripserunt de ha resibus anteactis temporibus, it sua aetate emanatis; unde nescio,ex quonam loco desumpserit Teophilatus hunc errorem, ocmorem, cum ipse post multa tempora Rnato, id mortuo Marcione, Ac a temporibus D. Augustiat, I renaei, di Eusebi j floruerit. Forte Teophilatus meminit huius erroris, de quo illi non meminerunt, quia non fuit error Marcionis, sed succeaemtium Marcioni starum, quorum proprium semper fuit impietatem addere impietati sui magistri. Non diu immorandum in confutatione huius erroris, cum antiquitate, 6c apea horizne νς Rin xnlania, ritus, quo conferebatur, in- ea paeea telligatur extinctus. Certum igitur est ho-
Sacra meis mines non esse capaces Sacramentorum, eorum , nisi quandiu vixerint, cum Sacramenta nisi ut sue omnia fini directa ad viuentes, pro quoin tempore possunt mereri. Ac demereri, de prout sunt in via, non ad mortuos, quando iam sunt in termino; unde Eccleutiles
c. p. habet, Mortui nitit nouerunt amplius, nee babent ultra mercedem. Rursus ibidem Quodcunque facere potest manus tua instanter operare, qu , nec opus, nec ratio, necsapientia , nec scientia erunt apud inferos, de Psalmista, Numquid aliquis narrabit in sepulero mι ferreotatam euum fit Ioannis p. habetur, operamant ergo donee dies est , idest, duri
estis in hac vita, quia post mortem nihil
poteritis agere. Haec Marcioni starum vesania damnata etiam expresse est ab Ecclesia, quandin 3 quidem in Concit. Cartaginensi III. sub Reselli Silinio Papa celebrato anno salutis 3ς . tur M N quod Concilium postea fuit ad uniuersa ci nista Ecclesia recipium in sexta Sin O generali in Trullo celebrata cap. 6. suorum decretorum inter caetera statutum est, sacra in Eucharistiam non dandam esse defunctis, quia dictum est a Domino. Aec
pite, σmanducate; cadauera autem, nec
accipere, nec manducare possunt, it huic decreto addidit Ecclesia cauendum etiam esse, ne mortuos baptizare posse fructuo infirmitas credat. Ex Occasione huius erroris suscitarunt postea aliqui controuersiam, an suis Vi- 4uens possit baptizari pro mortuo infideli, Non plquam controuersiam resoluit D. Thomas test vives tect . . super c. I s. ad Corint. absoluth ne pro pando, fit rationem ex eo adducit, quod Baptismus non habet virtutem ex in teu ti et .
tione nostra, sed ex intentione Christi; intentio autem Christi est, ut Baptismus illis proficiat, qui in Christi fide baptiZan- Lur, sunt formalia verba eiusdem D. mae. Sed contra haec obijci potest. Oratio
unius viventis prodest mortuis, ergo etiam Baptismus a uiuo receptus pro mortuo Potest eidem erodesse; respondendum tamen est in primis, orationem viventis non Prodesse pro mortuis infidelibus, ergo, nec prodesse potest Baptismus a vivente receptus pro mortuo infideli. Deinde oratio viventis prodest solummod5 defunctis per modum suffragij, quatenus mouet Deum ad eisdem applicanda merita Christi Do mini ; Sacramenta autem habent per sodirecte causare, de ex opere operato suos essectus, quae propterea exigunt immedia
220쪽
quaest. III. De subiecto. Art. I. sect. VIII. et or
communis est haec conclusio. ut nullum
An Furiosi, de Amentes possint
baptizari. s V M M A R I U M. Referuntur varii flatus amentiam , ct Din
Furiosi, ct amentes , qui nunquam gavisi sunt .a rationis, possunt, ct debent bap
Furiosi, o amentes, qui gauis sani vis r elani , pos ne baptitari, si ante furorem,
er amentiam Baptismum petierint , vel voluntatem recipienis sensibilitὸν exhibu rint . 3. Secus, s non petierint, nee voluntatem ba bendi fresibilis ν exhibuerint. q. Si non petierit, quia notitiam non babu ris Baptismi, probabilias potest baptiet ri. s. Refertur easus consimilis, o resoluitur. 6. Si furiosus, ct amens gaudeat Italidis intem uallis, in quibas petui Baptismum, potest illi conferri Baptismus in amentia extante periculo mortis; si vero sit spes, quod
ressat ad fanum mentem, differendus es Baptismus. T. Qui sunt amentes, non tamen tales, ut ne queant de sua salute cogitare volentes possunt bapti ri, non sire nolentes. 8. Iz Uriosi, ει Amentes seeundum varios Varii fla- T status, de conditiones possunt consimas m derarii prim quatenus sunt tales a na- Mum s tiuitate, de in tali statu perseuerant sine λῶ ' ullo lucido interuallo; secundo, quatenus tales effecti sunt post perfecte acquisitum usum rationis, in quo pro aliquo tempore perseuerarunt ante furorem,s amentiam. Tertio, quatenus licet fuerint a mentes, sclarios a natiuitate, habent tamen aliqua lucida interualla, in quibus ratione v tum tur; Quarto, quatenus per furorem, de amentiam non ita priuantur ratione, ut non pollini de sua salute cogitare, di m ei te Sacramenti virtutem. Secundum hos omnes furiosorum, fic amentium ita tus, quos distinguit, et considerat D. Tis
mas tertia pari. q. 68. an. I in corpore, ct in quarto sentent. dis. 6. quast. I. ara. Σ. qua
rismo si 'κης. 3, ad secundum, o de veritate q. I. g. e Mnera- u. 3, ad secundum, e Iam nandus est prae res . qui sens titulus, pro quo sit nunqu1 Conclusio I. Furiosi, 6c amentes a nati taui si sit uitate, qui nullis gaudent lucidis interuatu in iis baptizari possunt, di debent. Erpres hostisne Consentiunt D. Thomas loc. eit., de praeei vi A bene pue e 1 prosella tertia pari. q. 68. Mi. Ita hamitari in corporea Suared ibi in commentario,& ita inuenerim dissenti te tu. Ratio est, quia, quantumuis aetate isti sunt adulti, quoad rationem tamen comis putantur pro paruulis , 6t in Dotibus, lem collatione Sacramentorum potius a talendenda est ratio, quam aetas, Ac natura,
sed paruuli, oc lactentes non soluin ponsunt, sed debent baptiZa ri ex Diuino praecepto ad omnes directo. πιβι quis renatus fuerit ex aqua, o Spiritu Sancto σα ergo etiam huiusmodi furiosi, de amentes, dc sicuti in paruulis, de infantibus non rein quiritur aliqua intentio per proprium actum voluntatis, eum illum habere non possint, sed susscit intentio Ecclesiae illos . , offerentis, ita, nec haec intentio per actuna voluntatis propriae requiritur in huiusmodi amentibus, sed sussicit illa Ecclesiae. Conclusio Il. Furiosi, de amentes, qui iex sana mente in furorem, de amentiam si gauistinciderunt, si pro tempore sanae menti, fuerint Baptismum petierint, vel voluntatem ex. via r pressam illum recipiendi sensibiliter exlii. buerint, sunt baptizandi, quantumuis tu furore, te amentia contradicant; si verbo bio. nec petierint , nec voluntatem exhibue tismum rint illum recipiendi,non sum baptizandi. ante fuisHuic secundum Omnes partes expressε rorem
Ratio primae partis est, quia ad recipiendum validE , de cum effectu B ipti Lmum sum cit in recipiente intentio habitualis per ea, quae late docui in praecedenti parte quaestionum de Sacramentis in genere , de in quaestionibus de lacris Ordinubus, sed cum quis pro tempore sanae mentis Ba ptismum petiit, vel sensibiliter exhibuit voluntatem illum recipiendi, notia i constante de tali retractatione, it postea incidit in surorem, di amentiam, praesumitur in priori voluntate perseuerare, de se habere voluntatem si item habitualem illum recipiendi, ergo poterit valide, iccum effectu tunc baptizari; nec obstat, quod tunc, quando conserendus est Bainti sinus in surore, oc mentia, contradicat, quandoquidem actus ille contradictionis
utpote elicitus sine vi rationis non est a tus humanus, nec rationalis, adeoque non
resistit priori actui libere, de voluntariecti eito. Ratio secundae partis ex eo deducitur, quia in adultis ad recipiendum validE, S 4 cum effectu Sacramentum Baptismatis re- . quiritur intentio saltem habitualis, i p . bauimus in quaestionibus de Sacramenti . olu t,ia genere, sed eo ipso, quo quis diu post twm His acquisitum usum rationis fuit sanae men. hibuerineta in