장음표시 사용
261쪽
Tertio per interpositionem, vel transportationem verborum, ut, si quae praeserum tur in consueta forma , pnstponantur, vel postposita anteponantur. Quarto per co ruptionem, quatenus verba proierantur corruptri quod potest contingere, vel ex industria , vel ex errore, vel lapsu linguae; vel per diuersitatem idiomatum , qua te nus, quae secundum consuetum profertur Latino idiomath , proseratur vernacula lingua, vel alio idiomath. Per has omnes mutationes ex quocunque capite prouen rint, discurremus, & quae irritet, & quae non irritet, explicabimus,sicuti etiam age. mus de mutationibus , quae contingere possunt per verborum omissionem , vel etiam per eorundem additionem. Si mutatio contingat per interrupti nem verborum, tunc dicendum est cum . . tar o Thoma in quarto sent. dist. I. ara. Σ. ρ ena in strua ad primum, quod, si interruptio validae fuerit tanta, ut intercipiat intentionem non se baptirantis, invalidet ipsam formamisi
modica. Perci non fuerit tanta, ut talem mi nistri intentionem non intercipiat, tune ipsum Baptismum non irritet . Ratio primae paritis ex eo deducitur, quod illa magna intem ruptio non compatitur cum vilitate OG mae, quae debet esse per m v m continu tae orationis saltem moraliter ; quando autem est diuturna mora, vel longa locutio inter unam partem formae, & aliam, non potest dici una: continuata oratio, ergo, ncc una forma, adeoque&e. Ratio secundae partis est, quia modica pausii non Pugnat cum oratione moralites conti
Esset lon. Ratione primae interruptionis erit in P, si im ualida forma, si minister eadem incaepta ceptata aliunde diuertat, & postea regrediatur formia adeam perficiendam, vel inter unum ver- iiunde lium essentiale formae, & aliud itemessen-uiu re interponat longam locutionem. s' qui est casus, per quem D.Thomas exemplifieat primum suum dictum . Hoe idem 4 potest interuenire, etiam si longa mora Irem, si non interueniat, per retractitionem, mi-: nistro laetam prioris voluntatis inter Vnu, Vesta & alterum verbum, ut si ipse minister m .de debita intentione prolatis prunis verbis,
ει - rate retractativa prioris voluntatis pros queretur formam usque ad ultimam silat tam inelusiuE; tunc etenim esset inualitiem, si dus Ba ptismus ob defeet uin debitae inten. incaeptia tionis . Hoc idem contingeret in casu, quo minister incaepta forma Baptismatis n. di.' praeoccuparetur aliquo inopinato morbo, tactaret. t Tunc non posset perficere, sed postea
post aliquod temporis restitutus ad stluta
sarmam incaeptam perficeret,iunc etenim etiam Baptismus non subsisteret, quia non esset unitas formae,unde ad ipsius valorem teneretur incipere, & uno contextu per
Ratione secundae interruptionis non inualidaretur Baptismus, si minister pro. latis illis verbis, no te baptito in nomine vatris, verbum aliquod interponeret, ut tue in ea. si diceret alteri, exhibe mihi librum ibi ex. stas pintantem, vel quid simile i&postea fumam ei lari. prosequeretur; item, si inter unum veri bu3 , qui oum, & alterum tussi praemeretur, ut non posset per modicum tempus formam con- ω-tiatinuare, tunc etenim non intelligeretur in forma moraliter discontinuata . Ad noramam relatorum casuum, tam in hoccluam in praecedenti Paragrapho, tu ipse efibrima , & iuxta distinctionem allatam resta.
, vel pro subsistentia, vel pro insuta.
Si mutatio contingat per subtractio. - nem verborum, eonsidera, an verba sui, tracta sint de inentia formae, vel non; s borem etenim fuerint de ei sentia , indubitatum quando' est , quod forma cum tali subtractioneis inuali- posita non constitueret validum Sacra dα. mentum, s vero non fuerint de essentia. non infirmabit; sed, quia in praeciden G- thus diximus, ecte de essentia hutiis formae Sutiem expressionem actionis minciri, subiecti, intim ver quo est recipiendus Baptismus, & inuoea essent tionem exprellam Sanctitii mae , di indiuiduae Trinitatis per nomina propria perso sarum, ideo locus solum dubitandi relim quitur quoad illas particulas, Ego, In , Et sis men .&quidem, si omittatur particula, Per sub/Ego, non est haesitandum, quod validum Mfiat Sacramentum ,& communiter in hoc consentiunt , te hoc est conssime i , quae noni nos supra diximus, nempe non cile nece ualida arsariam expressionem ministri baptizantis,& hoe etiam in terminis istius particulae, Ego, docuit D. Homo terria parte q. 66. . . art. s. ad primum. Sed, an talis omissi es sub iis. set rccaminosa , & quali me to t ici Elin ueniunt omnes, esse Peccaminoam, qui pecemi. est contra communem ἰ& receptam pra-nosa. xim Ecclesiae, a qua non licet recedere'. sed non conueniunt in qualitate peccati.
foras m quarto dist. I. q. unica art. 3. non
agnoscit in illa omissione, nisi culpam v malam, si praescindatura scandalo, quod inde possit obuenire, potissimum cum illa pariacula. Ego, comprehendatur in verbo baptito in persona prima. Soto adhaerent
q. 2. punca. φ. n. 16. , Ex aduerso grauem .P eulpam in illa omissione agnoscunt
262쪽
D. Thomae, o Grastius f eunda ρ ret. lib. I .ch uinis disti notio Personarum
n. ., quibus libentius adhaereo: lieet enim secundum se non sit omistio grauis, nec grauiter alteret significationem formae Bapti sinatis, quia tamen versatur circa formam Sacramenti, in qua omnia ad inussim sunt adimplenda secundum communem praxim, de acceptionem Ecclesiae, ideo ex grauitate materiae,circa quam Te
satur,fit grauis, de hoc exemplificari potest in forma Sacramenti Eucharistiae, in qua omissio illius particulae, Enim, secundum
se non est grauis , quia tamen versatur circa materiam grauem, est secundu . communem opinionem grauiter peccaminosa. Quoad alias particulas, nempEm, Et, , Amen, DD. non conueniunt. Vasqueddi. sub. 41λ-i za -3Ο- , Conmctas q. o. art.6ciis. I. eraction s. , m Mus de Baptismo c. 2. n. s. absinvrti . futE asserunt,per illarum omissionem non. Et n6 irritari Sacramentum. Toletus lib. 2. c. I Rir te tur n. s. asserit irritari, si omittatur particula, sibi .e In , non vero, si omittatur particula , Et . Grassus pari. Σ. I l. 2. c. I. n. sentit per omissionem illarum duarum particularum, re, & Et, non perfici Sacramentum, sed non explicat, an hoc intelligat copu- Iatiue, quatenus utriusque omissionem requirat, v t Baptismus dicatur inualidus, an disiundilue, ita ut per omissionem unius dumtaxat invalidetur. Ego, cum Toleto arbitror, non irritari per omistionem particulae, Et, bene per omisit Onem particula: D. Ratio primae partis est, quia particula, Et, habet solum coniungere extrema in ordine ad effectum, qui intenditur ;supposita autem nominatione omnium,&singularum personarum simul, aeque habet ut expreHio coniunctionis omnium ad
effectum Baptismi. N eque obesse potest, si Particula dieatur illam particulam necessariau ellessis ad indieandam distinctionem personarum ud δ' nim inter st-eludendum illorum errore tria, .is. Λὼ is qui asseruerunt in Trinitate non es Ie tresint sonas. personas distinctas, sed unam estentiam per tria nomina relative ad Ires operati nes ; haec autem distinctio non videtur sumeten the haberi per nominatione tria
praecise Patris, Fili j , Spiritus Sancti ;Non , inquam, obesse potest, quia illa coniunctio per particulam, Et, non est sum- ciens ad inducendam personarum distin- . Etionem, unde ad hunc effectum non potest esse apposita potest enim illa particura coniungere ea etiam , quae solo nomine in ordine ad diuersas operationes distinguuntur; possumus etenim dicere, quod in homine operetur, Sc anima vegetativa, Δί sensitiva, id rationalis, quamuis huiusmodi animae inter se realithe non distin- suantur, Aliu de igitur colligitur in Di- 3
eolligi ex illa particula coniunctiva, Et, de propterea non videtur ad hunc esse tum necessaria; nec ad hunc apposita . i Ratio secundae partis est, quia illa pari i- Lν mcula, D, coniuncta cum ly, ' Mi me, quid quid amplius importat, quam ly, Nomine prae. 'lud macise; im ortat enturam aliouem,Sceon. tcursu in in ratione caustu princip lis , dc Piiii 4 Sanctissimae Trinitatisseu Omnium trium tiam. Personarum; quae non denotantur praecise per ly, 'omine, cum hoc possit praecise importare existentiam Personarum, de fide in earundem, non inuocationem, nec concursum lcc. Si mutatio contingat per interpoli timnem , seu transportationem verborum tunc quoad transportatione cnam quo ii Quando interpositionem idem dicendum est, quod per dictum est supra de interruptione i haec tinnim etenim duo coincidunt in sentiendum est,tationem quod, si per illam varietur sensus, de signi irritetur. hcatio eiusdem formae, non fiat validum
Sacramentum, secus, si varietur solum o do retenta integra significatione. In hoc consentit D. Thomas in quarto dist. Π art. Σ. σο tunc. in corpore, Toletus in summetia Irrit elib. 2. c. I9. n. 8. Ratio est, quia ex supradiciis mutatio subitantialis in verbis desu fullet initur per ordinem ad mutationem signi- niuratficationis, ergo, ubi erit integra significa- signifiea
tio , quantumuis varietur ordo, erit vali. ilia em.
da forma, de per consequens validum S,
Diis cultas potissimum circa praesentem controuersiam consistet in explicam d , quandonam variatio ordinis tollat i tegram significationem , de quando non;
pro quo per varias Ordinis variationes debemus transcurrere, de primo, si dicatur, In nomine Patris, O Filis, Sy rittis Sancti, tre o te baptizo,certh non inducitur substan. Re Druntialis variatio significationis, de propterea xv pia non irritatur Sacramentum a per hunc etenim modum dicendi exprimitur actio i 'ministri, subiectum, in quo recipitur Bain mutantealismus, de eotius eiusdem, dc causa prin- tignifica cipalis; Secundo, si dicatur, re ego baptizo tunς m.
in nomine oec. tunc etiam non varia tutsignificatio,vi ex se patet ; quod idem dic dum est, si dicatur. Te in nomine Patris c. baptito; Tertio, si dicatur. Ego te taptizo in nomine Filii, Patris , ct Spiritus sancti, vel in nomine Spiritas Sancti , Filii, Pa- tris , tunc videtur maior ratio dubitandi, quandoquidem haec ordinis variatio eide- tur inducere fundamentum erroris , de
constituere Filium principium Patris, de Spiritum Sanctum principium Patris, dc Filii, quae omnia non congruunt fidei Ca- tholicae, cuius tandamentum, id princi . pale mysterium est illud Trinitatis: nec Hh 1 vid
263쪽
videtur subsistere subterfugium, quo aliqui in hae mutatione utuntur, dc praecipue Gistius in tha auro animae verb. Baptismus c. 3. deforma Baptismi n. I 6. in expo-ι e literae D. Thomae, dicentes, quod, si minister utatur tali variatione intendens in . ducere errorem, non validum constituat Sacramentum, secus, si non intendat emrorem inducere; Non, inquam, videtur
subsistere; quia, vel talis vadatio in se imritat propter mutatum ordinem originis, vel non irritat; si irritat , aeque erit irritum Sacramentum, siue minister intendat iuducere illum errorem, sue hoc non intendat, cum irritetur ex ipsa variatione secundum se, si non irritat; nec intentio
ministri potest irritare; supposito enim,
quod intendat facere Sacramentum, seu id, quod intendit sacere Ecclesia in tali actione, de sint omnia requisita ad illud, in. tentio peruersa ministri inducendi err
rem non confert ad inualiditatem Sacramenti . Hac in controuersia Scotus in quar-
s io dist. I. q. a. sentit huiusmodi variatim
Hr nem non irritare, quod idem, non tamen
b8 i,' ita expliciis videtur indicare D. Thonias
terminis , dum dicit, quod, si mutetur ordo, in nomi- vel aliquid circa verba, quod non tollat, ne Filii, nec significationem , nec integritatem di Patris, verborum, sit validus Baptisinus; hic amiu, tem solum videtur ordo variari, nec tolli bi .st significatio , nec verborum integritas .grauiter Quod, si dicas in hoc casii variari signifi-
Peccami. cationem; cum peruertatur eadem Trinosa, sed nitas, de Filius quodamodo constituatur nu*- primum principium, & quod amodo prior id du- origine ipso Patre ; statim impugnaberis; μ μ' quia liaec peruersio se excogitata tollitur
per ipsa nomina Patris, de Filij, & Spiri
tus Sancti, quamuis inuerso ordine nominentur; ipso etenim lumine naturae constat, Patrem praecedere Filium dec. Quamobrem sentiendum est, enormiter peccare, qui forma uteretur cum illa ordinis variatione. Sed, an esset inualidus Baptismus, valde dubito. Si mutatio contingat per corruptionem
verborum; tunc considerat D. Thomas te ita para. q. 6O. art. T. ad tertium, O in quarto dist. 3. art. 2. quaesi c. 2. ad fenum, an t
Iis corruptio sit inducta ex industria proferentis, vel ex errore, vel ex lapsu linguae ; Rursus, si fuerit ex errore, de lap--. ' su linguae considerat, an corruptio fuerit eorrub. io principio dictionis, an in fine eiusdem,
mori si di si fuerit in fine eiusdem, an mapna, an conside- parua, te subinde tres ponit conclusiones. rationes, Prima est, quod, si corruptio fuerit indu re ta ex in lustria, irritet Sacramentum,quia
D T., Corrumpem non intendit id iacete , α. . quod facit Ecclesia. Secunda est, quod, si fuerit inducta ex errore, & sit talis, ut au-
serat sensum locutionis, irritet , de hoe asserit potissimum contingere, quando est in principio dictionis, ut si dicatur, Ego te batui Zoin nomine Matris, S Milia,&Spiritus Sancti , ubi est mutatio solummo do P. in M., de F. in M. Tertia est, quando corruptio contingit in fine dici ionis,
ta non est tanta, ut sensum verborum mutet, non irritet Baptismum, secus, si sit talis , ut verborum significationem variet. Retentis his omnibus, quae asterit D. Thomas, quando corruptio contingit ex errore, vel lapsu, vel linguae balbutie, Q. tum remanet explicandum, quandonam ruptio in particulari corruptio, siue in principio, eontinis siue in fine posita sit talis, ut tollat signifi- gat in cationem, & quandonam non tollat,quod Principio praestabimus discurrendo per varios casus,
& quidem loquendo de corruptionς, qu P,iri, contingere potest in principio.dictionis die, uecertum est, quod in exemplo allato a Diuo Matris Thoma de eo, qui baptizaret dicens in no- irrita est mine Matris, de Milij, irritum est et Sa- forma. cramentum, eo quia tollitur omnimoda significatio format institute a Christo D in mino. Hoc idem sentiendum est in casu, Irem , quo quis diceret, Ero re baptitis, ponendo pro Te pro ly, Te, illud verbum Re, de ratio demia dicaturmitur ex iis,quq supra dicebamus,esse de es- sentia huius formς,ut exprimatur subiectu in quo recipi debet, de Sacramentum, & L, enectus Sacramenti; quod subiectum non Si pro hexerimitur per ly, Re . In casu vero, quo Baptizaquis pro ly, Baptizo, diceret, puto, non dicatur crederem irritari Sacramentum, quia illa variatio B. in P. secundum communem conceptum non variaret significationem substantialiter. Loquendo vero de corruptione, qu* x
contingeret in fine locutionis, seu dicti, Si cot-nis, si quis diceret, Ego te baptito in nomine r ip QPatris, ct Filius, Spiritus Sanctas , tunc ID. TDomus Ioc eu. as Ierit, validum esse Bain dicti a tismum, eo quia licet illa verba corrupta , & dica- quamuis ex vi institutionis nihil signifi- tur in Mocent, sumuntur tamen tanquam signinia mirae Pacantia ex accomodatione usus, de solum
differunt in declinatione nominis, non in
significatione, a quo non recedendum existimo. Si quis vero ex ignorantia inis est laeua . collatione Baptismatis diceret, Ego te ba' dum intreto tu nomine Patria, σFilia . tunc ZM- Thomicharias Papa relatus in ci retulerunt de com I iid
se . i'. q. declarauit, in similis easus con tingentia validum esse Baptismum . sed , quomodo haec cohaereant cum ijs, quae Item , si dicta sunt in praecedenti versiculo de eo, dicat ut qui etiam ex errore baptizaret in nomine ex gno
Matris, de Milij, cum aeque videantur i differre haec nomina Patria, Filia a nominibus Patris, & Filii, ac nomina Matris,
264쪽
Milii important diuerstatem sexus, de
naturae, quae non potest esse in Diuinis, etiam Patria , At Filia important diuersi- . ratem substantialem a Patre, at Filio in Diuinis, cum Patria importet locum natiuitatis, de Filia qualitatem tamineam:
Tunc comunitEr respondent cum D. N
Solvitur m se, quod licet ista secundum se ob ictum habeant significationem substantialiter di
opposi. uersam, prout tamen diuersimodε substi
tum . tuuntur secundum modum accommodationis, non semper inducant significati nem substantialiter diuersam ; sic quando corruptio est in principio dictionis, ut cum dicitur in nomine Matris, de Milij variat
substantialiter, de in re, & in accommodatione, quia corruptio in principio secundum se aliam significationem diuercam importat, nec habet a quo determinetur ad significationem Sacramentalem. quando vero eorruptio est in fine didi ionis , ut is allato exemplo Baptismi collati per illa verba, in nomine Patria, εἱ Filia εια est solum variatio in declinatione, quae non est substantialis, de per accommodationem usus determinatur ad propriam significationem Sacramentalem. Haec omnia colligo ex doctrina D. Thomalae. eit., de ex Zaccharia Papa relato in c. r
tulerunt de consecrat. dist. q. quibus plurimum desero.
Diis euitas solummodo aliqua versari potest in eo, quod loco citato scriptum reliquit D. Thomas dicens, quod, si corruin id a tio inducta fuerit ex industria, non perfi
Eiendum ciatur Sacramentum , quia corrumpensae' qum . non videtur intendere facere, quod facitHo coe- Ecclesia; quo quamuis verum sit, si re-πupe uera non intendat facere, quod facit Ec- an duce --; quia tamen potest contingere,quod
dust,ta' ere incendat facere, quod faeit Ecclesia, WV ' di tamen ex indui ria inducat illam co ruptionem ad alium finem, ideo inquiren.
dum remaner, an Baptismus cum tali corruptione inductus teneat: Pro quo persistendum est in consideratione, an illa corruptio sit substantialis, di mutans signifi-ficationem, an accidentalis, eandemque non mutans,dc quidem, si fuerit subi antialis, irritus erit Baptismus, si vero accidentalis, non item, nihil referente illa H. dustria, quae, quamuis grauiser peccaminosa, vim non habet irritandi, quod in se validum est existentibus omnibus essentialitεr requisitis. Si mutatio contingat per diuersitatem
27 idiomatum, certum est, quod Baptismus Mutat Το teneat, ut si forma proferatur vulgari Per m serinone, vel Graeco, vel Hispano, vel Galidiori, lico dcc., dummodo in unoquoque serino. eum non ne seruetur verus sensus formae a Christo irritat. Domino institutae. Consentiunt D. rho
quaest. N. De Forma. Art. IV. 24s
mas tertia pari. q. 6O. art. 6. ad primum, ct ibi caletanus, Solus in quarto dist. I. q. I .art.&, Victoria de Sacramentisq. I 8., Barthorc ausab Angelo de Baptismo S. IOT., Reginaldus
IH 27. e. q. n. II., Toletus lib. 2. c. I s. n. T.
Ratio ex eo deducitur, quod Sacramenta operantur per verba, non prout dicuntur, hoc est secundum sonum , sed secundum
quod creduntur, prout loquitur D. Augustinus super Ioannem tradi.8 o. hoc est secundum sensum verborum; sed sensus verborum idem est iu quocunque idiomate prinseratur, ergo dcc.
Quamuis autem in quocunque idioma- ste prostratur forma, Baptismus teneat, Vnus' non licet tamen in quocunque idiomate illam proserre, sed unusquisque sub grauis tenetuenili aliud necessitas, vel iusta causa sua seruare deat, tenetur idioma in propria Ecclesia , idiom Vel per praeceptum induetum, vel legiti Propriae ma consuetudine receptum seruare . de ali- Eccisis. ter faciens constituitur reus fracti prae cepti , seu legis consuetudinariae . Dixi, nisi necessitas, vel iusta causa aliud suadeat, nam quandoq; non solum licitum asest, sed etiam consultum, de expediens, ut' Rus
fiat diuerso a consueto in propria Ecclesia, id malefie expediens, ει consultius est, ut is nari' opsiae linguae latinae, cuiusmodi sunt tam in i l natue.
Et rustici viantur forma in vernacula lingua , di hoc, ne in lingua, seu sermone , quam, seu quem ignorant, varient significationem, siue substantialiter, fiue accidentaliter, de congruenitus est, quod sorma proseratur potius vernacula lingua, quam quod corrumpatur eadem forma, vel alteretur, quamuis non irritetur. Si mutatio contingat per mutationem
verborum, tunc considerandum est, an
talis mutatio variet significationem, vel non variet; Si etenim variet, certum est, quod irritet sacramentum, si vero nono variet; certum est etiam,quod non irritet . . Diseurramus iam per aliquas mutationes,
quae in hoc contingere pollutu . Si quis iactando propriam excellentiam diceret nos te baptizamus, vel significando con- ioditionem baptizandi diceret, Ego baptian Quaenam
excellentiam tuam, non inualide confer- mutati rei Sacramentum, quia non variatur sub. Verbinia
stantia formae; per ipsam enim significa tur actio ministri, subiectum, in quo recipitur Sacramentum, dc causa principalis peein inuocatione expressa Sanctissimae Tri- riose asinnitatis, de parum reseri, quod minister, decidi Mot subiectum uno, vel altero nomine lignificetur, dummodo de corpore constet. Si vero quis diceret, Ego te abluo, te ina me go, te aspergo, etiam non irritaret Sacramentum, quia huiusmodi verba habent ceandem significationem, ac ly, baptito ;haec tamen mutatio sine necessitate, quae
265쪽
vix excogitari potest,non est adhibendata, quia sunt seruandae leges, & ritus cuiuscunque Ecclesiae non solum quoad substantiam significationis, sed etiam quoad sonum verborum. & hoc sub graui, quia secus oriri possent in eadem Ecclesia confusiones, & occa siones errorum. Si tandem mutatio eontingeret per adisii ditionem verborum , tunc etiam conside-mpleae randum est, an talis additio sit corruptiua additio veritatis in debita forma, vel non sit coma tς λ . ruptiua eiusdem, quin potius magis declati. I . ratiua . Primi generis est, si quis more non eor Arrianorum diceret, Ego te baptizo in ruptiua nomine Patris maioris, de Filia minoris.
Secundi generis est, si quis diceret, Ego te baptiao in nomine Patris Ingeniti, & Filii Unigeniti,& Spiritus Sancti Paracliti.
Deinde dubium est, si contineatur sub primo genere, an vero sub secundo Baptismus sub hac forma collatus, Ego te baptizo in nomine Patris, S Filii, & Spiritus . . , I . Samii & Dei para: Virginis. Si fiat ad-
correpti corruptiua tu Ita primum modum ;ua vertia certum est, quod forma illa sit inualida, talia irri. & Baptismus per ipsam collatus, irritus, M. & in hoc valet ratio D. Thomae, quia scilicet illa forma est corruptiua veri, & debiti sensus; unde in conci I. Arelatens res to in c. de . crrianis de consecr. dist. F., ct a Gregorio Papa relato in e. ab anturua ead. do .
statutum es , quod, si aliquis ex secta Arrianorum conuertatur ad fidem sit prius
interrogandus, sub qua forma fuerit Mintizatus, & si responderit tale , seu fuisse baptigatum sub consueta forma Ecclesiae non si iterum baptizandus, si vero dixerit se suilla ba pilaatum sub forma Arrianoruin sit absolute rebaptizandus, quod manifeste indicat formam cum additione
corruptiua irritare Sacramentum.
Rei is nax additio non corruptiua iuxta se.
non eor. cundum sensum mox explicatum non imruptiua ritatur Sacramentum, quia per talem ad-
non iratia ditionem non tollitur proprius sensus laser t. mae a Christo institutae, nec demitur expressio actionis ministri, nee subiecti, nec causae principalis, quamuis eidem addantur nomina significantia personarum pro
Si inu Difficultas solum reducitur ad additio- ex ore I 'ς Jerti generi , quando scilicet inuoca Sanctis ioni expresIae Sanetissimae Trinitatis ad mae Til ditur etiam illa Dei parae Virginis, quae nitatis dissicultas eo maior euadit, si sub eadem reddatur forma orationis haec addatur, ut si dica-' ως ε tur, Ego te baptizo in nomine .Patris, o F
mim,' *,σ4 p ritus Sancti, σ Deipara Hrginis , eum d. - unc, seu Per talem expressionem vi Precatio. detur inaui, quod eodem modo concurrat nis non . Deleam Uirgo ad Baptismum, quo coni stac. currit Trioitas, quod continet manife-
stum errorem allarente Apostolo prima ad Corint. 3. P Imquid Paulus pro vobis Crucifixus est,aut in nomine Pauli baptizati estis:
nam, si addatur nomen Uirginis per in dum deprecationis hoc pacto, Desar Virgo adiuuet te , non est dubium, quod Baptismus sic collatus validus si , cum illa deprecatio non addatur per modum fominae, sed dumtaxat per modum simplicis deprecationis distinctae ab eadem forma,
quae non Cbstat, nec ullam iniuriam affert Sacramento, & scuti ad sormam regul riter praemittuntur nonnulla: deprecati nes , ita non est, cur eaedem, & similes non
possint postponi. Loquendo igitur de additione coniungendo sub eadem forma nomen Deiparae nominibus Diumarum
Personarum D. Thomas lue. cit. attenta in- Si nomententione baptigantis sub illa forma asserit, virg)nis suo i, si talis intentio reseratur ad eum sensum , ut intelligatur Dei para Virgo
concurrere ad Baptismum eo modo, quo no concurrit Trinitas, irritum reddatur Sa- mini bascramentum et si vero reseratur ad eum person se uin, ut Deipara Virgo per intercesso. rum v nem concurrat, ut concedatur gratia bap lor secu tizato seruandi gratiam bapti si male ., tu 'non sit irritum, quia tunc additio Deipa thoem1 erae non se habet per modum formae, sed iraten.
simplicis deprecationis . Ueneror dodiri-tiorie ullanam D. Thomae utpote maxime conso- m i.
nam recto sensui, & non dillonam veritati, sed non possum approbare modum illum eoniungendi sub eadem forma iam men Virginis nominibus Diuinarum De sonarum , quia ille modus secundum se indicat eandem causalitatem , quod dissimnum est veritati, & quoquo modo qum1 illum modum exprimendi destruitur Trinitas , nec in hoc videtur prodesse polle intentio baptia antis, quia verba sumenda sunt frout sonant, nec intentio ministri
potest variare eorum significatione . . Quamobrem non admitterem, ut aptum Arbitror illum modum baptiZandi, nisi aliqua par- tamen
ticula adderetur per quam disiungeretur inualida inuocatio Virginis ab illa Diuinarum Per esse . sonarum. Adde, quod, sicuti in praecedentibus diximus, quod illa particula, D, importat inuocationem ,& emcientiam Personarum in ipsum Baptismum, ita illa eadem particula addita eodem modo , &sub eadem forma Dei parae nominata videatur eandem essicientiam praestare ,
266쪽
Refertur dictam D. Ambrosii, ex quo oritur hine discultas. I. Expresso unius tantum persona in forme Baptismi novi est fusciens ad illius valo.
Dictum D. Ambrosii non potest reserri ad Baptimum, qui dieitur viguisse tempore Apostolarum in nomine Chri Ili. 3. Nee intelligit nomine Raptismi solam fide . Nec intestigit , quando prolata una persona a
h easionem exeitauit huius dubii D. Ambrosius, dum dixit. si fides totius
Trinitatis corde teneatur, O vra tantum
persona si nominata, se baptisma Wrum δα quo dicto nonnulli sumpserunt .s Maomentum dicendi,quod sussiciat, quantum hie 'dim inuocationem Sanctissimae Trinitati . ealeas. ut nihil minuatur de forma intelligibia, quamuis minua lux de sensibili, quod ast, runt contingere, quando in forma Baptismi gna lolammodo persona nominutur, quia licet ista sensibiliter unam dumtaxav exprimat, puta personam Patris, imrelligibiliter tamen inducit in omnium cognitionem, cum in una persona Omura intelligantur. Nihilominus sie Conclusio. Expressio unius tantum
Expeemci persona: in forma Baptismi non est suim. Λius t1- ciens ad validum Sacra meatum. Consenistram Pππ- tiuat D. Thomas in quarto dist. 3. an. 2.
quaesti c. I. ad quartum, σ atri common,
quaest. N. De Forma Art. V. 24
forma intelligibilis in baptisante, sed reis quiritu e forma sensibilis in se ipsa, cael
rum subsisteret etiam'uando concepta esset sub communi nomine Trinitatis, vel
partieuiari Christi Domini, cum etiam ex hac forma possimus induci in intelligi
hilem formam trium Diuinarum Perso. narum , quod, nec asserit Diuus Ambro
Totus igitur scopus praesentis quaestionis reducitur ad explicandam mentem D. Ambros i in dicto mox recensito. Ple- ,rique asserunt, D. Ambrosium locutum D. fuisse relative ad Baptismum , qui const- hrosius rebatur ab Apostolis in nomiue Christi non se rea Domini, quem arbitrabantur fieri per specialem disipenationem pro eo tempore ,
An se a Baptismi eum expressione sensibili unius dumtaxat personae sit suffciens ad valorem Bapti mi. sUMMARIUM.
vaporem . Suincitur prim b ex forma determinat E praescripta a Christo Domino, Matthaei
ultimo, Eapraetantes eos is nomine Patris, σπιδῆ, o Spiritus saniri; verba autem fominae sunt adamussim seruanda. Meunta ex iis, quae diximus in praecidentibus, quod scilicet non teneat forma, nec innomine Trinitatis , nec trium Diuinarum R. extri Personarum, nee in nomine Christi pro- is hio lata , ergo ne tenebis , quando concepta' est sub .nius dumtaxat nominatione ;nec obstae, quod per nominationem unius antelligibiliter deducamur in cognitionem liarum personarum; non obstat, nquam,
quia ad valorem Sacramenti non sufficit
quo ursebit contemptus nominis Christi Domini,quae dispensatio modo non V iset, e serti& propterea non potest modo valide illa in nomia forma adhiberi. Sed haec explicatio non in consonat cum iis, quae supra nos docubo, mus, nempe Apostolos non fuisse in hoc dispensatos, sed adhibuisse sormam 1 Christo Domino praescripta m, Matthaei vita
Baptitantes eos in nomine Patris, re Filii, er Spiritus Sancti, quare in hac non pos
Alii dixerunt, D. Ambrosium nomine veri Baptismatis intellexisse fidem, quam Naequis potest habere erram, qui unam con-telligit etvr personain, si alias corde teneat. Sed haec explicatio non bene conssinat verbis D. Anabrota quinimmo,n menti d.m. eiusdem; constat enim quod ibi loqui; desaeramento Baptismatis, cum dicat,
Alia dixerunt . quod dictum D. - ΘM procedat tantum, quando in collati e Baptismi prolata una dumtaxax persona, etves minister, mi puer moritur. quia rum N u unuisibilis Sacerdos supplet desectum. .sed i litgkς etiam haec explicatio .non consopat tria primis cum verbis,dc mente eiusdem Diui; per Ambrosi j, qui valorem Sacramenti nom. sona puer relandit in supplementum inuisibilis Sa. moritur. cerdotis, sed in fidem intelligibilem ministri baptizantis supposita sensibili formadimminuta per expressionem unius dumtaxat perlona Deinde .gratis omnino dicitur, quod inuisibilis Sacerdos suppleat desectum, quando forma defieit in su, stantia; non enim habemus in sacris Seri turis, vel legitimis traditionibus indicium aliquod talis sit lementi . Deinde haec explieatio coincidit cum sententia Caiet ni supra relata, & explosa, qua assem bat , quod, quando puer morte praeuentus non potuit in valida forma baptizari, Deus suppleat eiusdem desectum ex certa lege, qui Caietanus communiter est reis probatus ab omnibus, visupra , idem enim
267쪽
est, quod in eo casu non fuerit collatus Baptismus illi puero , qui sic decessit,ae fuerit collatus, sed inualidε. Tandem dato, quod inuisibilis Sacerdos suppleret
illum desectum, hic non esset, quia validum constitueret Meramentum, quod erat inualidum, sed quia conferret illam gratiam , quam contulisset, si Baptismus fuisset validus, quae gratia dicenda esset pintius collata ex Diuina benignitate, quam ex vi Sacramenti, cum hoc esset inualu
Quamobrem ad auctoritatem D. Amiahrosij dicendum est, ipsum in illa locutio. ne se retulisse ad illorum Opinione , , ε qui afferebant sussicere implicitam Trim- talis inuoeationem, in qua , nec Ecclei sia, nec SS. Patres consentiunt; Non ,
solum ea. Ecclesia, cum haec in e. In Synodo de com irati ue, secrat. dist. 4. absolute asserat . Hoc qu de rotat - Aue es feruara m Sancta Synodo Sacerdotes R voluerunt, ut qui, veι υnam de Trinit te Personam in Baptimo nori nominaret ,
illud Baptisma esse ver- non posset, quod
pro ereto verum est, quia, qua unum ex Sancta Tν nitate conflas non fuerit nomen,
perfectus christumus esse non potest, quod idem habetur in eap. y re vera eis. dis. ν Idem habetur in can. Apostolorum, ubi reprobatur Baptismus datus in Christi morte addita etiam ibidem rationeis uada non dixit christπι-m morte mea baptistate, sed baptizantes eos in nomine Patris, edi Fi', re Spiritus-; Non Sancti FP. D. Leo Epi'. q. c. f., D Damascemutib. a. de fide c. Ita, D. Albanasius 3. est rea Amanos paulo post medium, ct Disas crisostomus bom. I 6. in Epist. ad Romanos , qui omnes afferunt, esse de necessitato huius Sacramenti inuocationem expressam omnium, di singularum Diumarum Personarum , nec subsistere Baptista collatum sine illa.
De causa e lenii , ct minisuriati
inquirenda causa principali, siue Physica, siue Morali,
tam quoad institutionem , quam quoad collationem huius Sacramen Li , cum certum omnino sit, Deum
esse causam principalem Physicam , Christum Dominum causam principalem Moralem, ut lath indicauimus in quaestionibus de Sacramentis in
genere,ubi omnium Sacramentorum auctores ipsos agnouimus . Nunc signanter agendum est de causa eff-
cienti quidem, sed ministeriali, quae multiplex in hoc genere esse potest salia requisita ad Baptismum solemnem, alia ad priuatum, alia quoda- modo in hoe genere ministerii principalis , quaeque verε baptizat, altera minus principalis , quae sormaliter non baptizat, sed deseruit Baptismo. De his omnibus erit tractiitio in
praesenti quaestione. ARTICULUS I.
Quisnam si minister huius Sacramenti ex officio . is U M M A R I U M. Aliud est tabere potestatem, aliud tabere
ius baptiae H. 1. Quid importet ius baptizanssi supra potes, Iur dictio non requiritur ad validum , fecis uritum esse. 3. ν iuri dictio requiratur ad mltd- esse
tismatis. 6.consideraso iure in ordine ad perisins --nister es Episcopus , vel proprius Par rius. s. In ordine ad ipsam Sacramentum G Sacemos , vel EAscopus ex oscio. 6. Signantis eamcitur de vinno. T. Soluitur instantia mposita congruenter ad n
Iba principia. 8.Diaconus ex vi sua ordinationis non eo I
268쪽
Quaest. V. De Ministro. Art. I.
suomodo intelligenda sit saevitas, qua d
tin Diaconis in ordinatione. I . Specialiter eumri ν, quod reddatur aptas, τι delegetur. D.
uualis sit faealtas , qua dattir Diacono ex
vi otarnationis praedicandi. I clericis inferioribus Diae o non eo erit munus baptitandi, nee aptat Ado , ut d legentur . II.
Aptitudo , qua competit Diaconis, O non aliis inferioritas , an sit de itire Diu od lex sententia . I
Monaei, O Religiose sacerdotes possunt ex eo imisone Episcopi , seu Toroebi licitὸ
ADuertendum est, aliud esse potestatem habere ministrandi hoc Sacrat mentum; aliud habere ius illud conferen- Aliud est di; Primum appellat solum aptitudinem P 'st , qua ndam, secundum quam, si Baptismus liud tu conferatur, validε conferatur, siue hoc
,rid Praestetur sine culpa in necessitate, sue cum culpa extra necessitatem , de de hac latissim E infra agetur in sequentibus articulis. Secundum ultra potestatem importat quandam praelationem, ratione cuius habens tale ius sit aliis non habentibus il- , lud praeferendus. Hoc autem ius funda-Quid im- tur in quadam deputatione fundata in Or- Pori et dine, sue sit Sacerdotalis, siue Diaconatus supr/li, , ut infra. Quamuis autem tale ius fun-l: V detur in ordine, exigit tamen quoad licitam collationem etiam iurisdietionem in conserente, unde in eodem concurrere debet duplex quod amodo potestas, altera
ordio is, altera iurisdictionis, & haec non ad validum esse, sicuti requiritur in Sacra, mento Paenitentiae, sed ad lieitum esse. Si
Iurisdic- autem quaeratur ratio, Ob quam iurisdictio rae- tio requiratur ad validum esse in Sacra-quiri eur mmito Paenitentiae, non vero in Sacra-
μὰ i Z β- mento Baptismatis, dicam hoc prouenire A,ui do ex duplici capite. Primo, quia Paenitentiae
Sacramentum ministratur per modum
iudicis, quod fieri nequit sine iurisdictio ne quoad eum , qui iudicatur , Baptismus autem non per modum iudicij, sed ad modum simplicis collationis. Secundo, quia potestas baptizandi collata est omnibus gaudentibus via rationis indefinitε,& solum restricta, non absolute, sed quoad
licitum elle extra casum necessitatis, ubi Sacramentum Paenitentiae restrictum est ad solos Sacerdotes, ita tamen, ut illa potestas exerceri absolute nequeat sine iurin. dictione, vel ordinaria, vel delegata. - . Ratio huius restrictionis quoad Sacem. dotes in Sacramento Paenitentiae , ut nequeant sine iurisdictione illud validἡ mi
nistrare, non antem quoad Sacramentum
Baptismatis, eum possint validε, licet non
lieith ministrare sine eadem iurisdictione, . desumitur ex ineffabili Dei clementia , se Iarita
cundum quam Omnibus ampliori reme. lo ς I' dio voluit consulere in hoc Sacramento k i di ei, maximae necessitatis , quod est primor- esse in dium nostrae salutis , potissimum, cum in Saera-laoc non omnes possint consulere sibi per mento proprios actus, ut videre est in pueris,& Paeniten- carentibus usu rationis, ubi in Sacramento Paenitentiae peccatores possent sibi con νsulere Per proprios paenitentiae actus, ic mi. et contritiocis. Aduertendum secundo, hoc ius, prout importat praelationem supra simplicem potestatem, posse adhuc dupliciter considerari, vel in ordine ad ipsum Sacramentum, vel in ordine ad personas, quibus d
bet ministrari, di quidem, si loquamur in ordine ad istas non videtur haesitandum, quod minister sit Episcopus, vel proprius Parochus, quibus sicuti competit onus ministrandi ciuibus Sacramenta , ita a sor-
tiori competit onus de ossicium ministran-
di eisdem illud Baptismatis, quod est ia- ωί,
nua omnium Sacramentorum, de rege ne ni stetratio spiritualis; quin immo ratione iuri L proprius dictionis, qua gaudent, pollunt alijs extra Parochus necessitatem inhibere, ne illud suis ovibus conserant . Considerandum ergo est pus lummodo hoc ius in ordine ad ipsum Sacramentum,unde quaeritur apud quosnam hoc resideat. Conclusio I. Minister huius Sacramen- ο .li ex ossicio est Sacerdos , 5t a fortiori Episcopus. D. Nomas tertia pari. qu 67 mentum
Hoc expressh euincitur ex concit. FI rent. in instructione Armenorum, o ex c. constat de consecrat. dist. q. Ratio conclusionis,le huiusmodi iurium recth adducitur a
D. Thoma Ioc. cici art. 2. in corpore, quia
scilicet Sacerdos consecratur in ordine ad conficiendum Sacramentum Corporis, ic Sanguinis Domini , quod est Sacramentum unitatis, quia per ipsum ita contum gimur,& incorporamur cum Christo , ut Christus in nobis, At nos in Christo inuoniamur, ergo etiam intelligitur consecra. . tus in ordine ad conficiendum, de ministrandum Sacramentum Baptismatis, per quod incipimus incorporari cum Christo, sic fieri membra eius. Confirmatur. Ad eum spectat disponere media, ad quem spectat finem constituere, sed ad Sacerdotem spectat conficere Eucharistiam, quae est finis, ergo, de ad eundem spectare debet subiectum disponere ad eandem com
269쪽
' sequendam, quod fit per Meramentum Baptismatis,' uod est medium necessarium ad illam licite, de fructuose consequem
Ex hae eadem ratione euincitur,& qui-si.ha, a fortiori, quod hoc munus baptiEan. ιδ. hoe di ex ossicio Pertineat ad Episcopum, non euineitur solum, quia ipse est Sacerdos magnus, sed de Epis. etiam, quia ipse, ut notat D. Thmas L qu.
N. . 67. t. 2. in feeunda argumento, connum
ratur inter Principes Ecclesiae, cum Episcopi successerint i n locum Apostolorum de quibus dieitur . Psalm. constitues eos
Principes super omnem terram; Ad Principes autem pertinet annumerare aliquos
suo Populo, ergo, de ad Episcopum baptizare, cum per Baptismum baptizati ag. gregentur populo Christi. Sed aduersus ea,quae dicuntur de Sacer-s dote, quod scilicet sit minister ex offeri solititur huius sacramenti,videtur militare id,quod
inliantia asserit D. Hieronymus contra Luciferianos,σπPost . Tertulianus lib. de Baptismo, Presbyterum
non posse Metietare sine facultate sibi ab Episcopo atributa, ergo nequit baptim. re ex proprio iure. Si aduertas ad ea, quae diximus in secundo notabili, clarε coni,
cies, hoc argumentum nos non premere,
quandosuidem loquimur de iure , quod competit in ordine ad ipsum Sacramentum,non in ordine ad persona quibus mi. nistrandum est; ex eo autem, quod istis, vel illis personis nequeat ministrare sine Episcopi laeuitate, non sequitur, quod non habeat potestatem Sacramenti, sed quod non habeat materiam, cui applicare possit
licite. Caeterum, quod Presbytero comis petat hoc ius quoad rationem Sacramenti ex eo euincitur , quod Episcopus alis a Presbytero neque u facultatem concedere. Conclusio II. Diaconus ex vi suae consecrationis non est, nec constituitur minuster huius Sacramenti, constituitur tamen
aptus, ut possit delegari ad illud ministrandum. Sub his priaecise terminis procedit
Suam in tertiam panem D. Thoma disp.23. sem 2. vers tertio Lcendum, a quo non disi sentit D. Thomas tertia pari. q. 67. art. I.
Probatur quoad primam partem, quia D. ' Diaconus ex ipsa nominis significatione hori .st importat qualitatem, dc conditionem mi- ministae nistri,quatenus ex suo munere debet mini- ex ossi. strare Sacerdoti celebranti, ergo ex princio. prio munere non babet conficere Sacramenta, sed in illis dumtaxat quasi in adiutorium sacerdotis ministrare, unde merito clemens Romanus lib. constit. c. I I. e
Lesa tradidit. Sed neque reliquos Clericosi itare permittimus, sed solos Episcopos, σ Preis teras misistrantibus illis Diaconis . Confirmatur alia ratione desumpta a Diuo Thoma ια. cit, Ol. 2. in corpore, quia mi
fas in eorpus mystieum Ecelesiae emanat apotestate in corpus reale Christi Domini; sed potestas in corpus reale Christi Domi ni residet solummodo penes Episcopos, dc
Sacerdotes, ergo etiam in eisdem dumtaxat debet residere potestas ordinaria in corpus misticum in ordine ad administrationem, & confectionem aliorum Sacra
Dices,in ordinatione Diaconorum com fertur eisdem potestas praedicandi, de baptizandi, di quidem sub eadem verborum io forma, ergo haec munera eisdem Compe- om eunt ex proprio munere, siquidem compe- do intelistunt ex vi propriae ordinationis. Deinde, hyn et
cum haec potestas in ordinatione eisdem . :' 'ς Η
conseratur sub eodem sermone, aequaliter elotir eisdem debet competere potestas baptirandi, de praedicanda, sed potestas praedicandi ipsis competit ex proprio munere, ergo,&potestas napiciandi. Sed contra ; ex hac ratione infertur solummodo, quod eisdem conferatur potestas, seu aptitudo, ut possint deputari ab Episcopis 6e Sacerdoti Aut possint Baptismum ministrare, non autem per se, de propria auctoritate, quasi
ex ossicio conficere. Hinc Probatur secunda pars conclusionis pri- 11 moex Gelasio Tam in E AE ad Episcopos per speci li- Lucaniam e. 9. ubi praecipit, ne Diaconustir c um absque Episcopo, vel Presbytero audeat baptizare , ergo auctoritate ab Episcin reddatispo, vel Presbytero sibi eommunicata pin aptus. terit baptizare arg. a contrario sensu do.
ducto ; ex quo deereto duo colliguntur; primum, quod Diaconus sit aptus deput vi ad hoc ministerium; si etenim aptus non esset, frustra diceretur, quod nequeat sine Episcopo, vel Presbytero baptieare; nam, si aptus non esset, neque eum Episcopi, de , Presbyteri auctoritate. te commission oposset baptizate cintelligitur semper extra necessitatem in ; secundum est, quod ad hoc munus indigeat commissione , sin qua non potest licitis ministrare. Secundo ex e. constat Baptisma de eo sterat. dist. , ubi eadem facultas conceditur Diaconis ex commissione Episcopi, ves Presbyteri; n que obstat, quini ibidem haec saeuitas comeedatur etiam Lateis; Non obsta nquam, quia ibidem duo prascribuntur, alterum estra necessitatem, & hoc solum Diac nis , .pprobante scilicet Episcopo, vel Presbytero, seu eodem Episcopo, od Pre bytero absente; alterum in casu necessit tis, siue Diacono, siue Lateo seruato e men ordine , de quo infra.
Quod, si ulterius v rvas,eontra praedie- χοι ta in prima parte huius conclusionis,quo l - .stilicet in ordinatione Diaeoni aeque ei. ζ' dem tribuatur facultas baptirandi, oc do- eono pro cendi, ut etiam supra innuebam, oc quod Sexudi iaiaculin
270쪽
Quaest. V. De Ministro. Art. I.
facultas docendi , & praedicandi eidem .eompetat absolute ex officio, adeoque ex eodem eidem competat facultas hapti Eandi ; tunc dicam cum D. Thoma locirit. art. I. ad primum , nomine docendi, seu praedicandi venire dumtaxat munus recitandi Euangelium in Ecclesia, & instruendi per modum Cathechismi, non autem exponendi Euangelium , cum hoc pertineat ad Episcopum, cuius est perficere : perficere autem idem est, ac docere. Quod autem pertineat ad Diaconum Cathechizare, seu mundare constat ex Diuo Dionysio c. I. de reclesiastica Hierarchiata, ubi dicitur, quod ossicium Diaconi sit super immundos, inter quos computantur
Conclusio lII. Clericis inferioribus Dia-Iἶ enno, nec competit baptia a re ex proprio Cleris in munere, nec aptitudo, ut deputari possint
c. ly-Probatur primo, quia maius ius competit in ordine ad hoc munus.Diaconis, qua in alijs inferioribus, si quidem aliqua potestas confertur illis in ordinatione uitius dicitur. Accipite potestatem prae-icandi, de baptiaandi. quae non conse tur aliis inferioribus; sed Diaconis ex supra probatis non consertur potestas baptigandi simplieitEr, sed solummodo aptitudo, ut possiat ad hoc munus deputari, ergo alijs inferioribus, nec aptitudo confertur, caeteroqui non esset, cur Diacono talis potestas ex prella in ordinatione exprimeretur, cum aeque aliis inferiori-
. ibus competeret . . Fecundo ex communi ac
ceptione Ecclesiae, quae fundatur in maior ri praeum ineatia Uiaconi, Ad in munere , i proximius accedente ad Presbyteratum, . cum eidem proximius accedit.
Sed hic insurgit dubium, an haec aptitudo quoad Diaconum, ut possit deputa-xi ad ministrandum Baptismum, de non ruoad Clericos inferiores sit solummodo e iure Ecclesiastico, an vero etiam de 14 iure Diuino. Ex eo, quod in ipsa ordina- Aptatu- tione conferatur haec potestas baptizandi d. . Ru Diacono, non verti Clericis inserioribus com-ς ς videtur haec aptitudo in Diacono, 6c inep-2 ' , 2 titudo in inferiori bos esse de iure Diui .io;
inferiori- eum ea, quae pendent ab ordinatione via bis x. ara sit deantur ab ipso Deo ordinata ; Nihilo mi
Dium e se dementiam, quamuis asserar, hoco P esse sudh consentaneu in iuri Diuino, letς ῆς ς μ' ab eodem aliquod fundamentum habere
statuit tamen, absolutin esse iuris Ecclesiastici, quod absolute non damno, 6c per consequens asserit, posse Pontificem disipensare, ut Subdiaconus etiam possit baptizare, de rationem ex eo deducit, quod in muneribus Saeerdotalibus, quando no fiest necestarius carasther Sacerdotalis, ex auctoritate eiusdem Pontificis possit alius ad hoc munus assumi; quod autem in foenon sit necessarius cara ther Sacerdotalis ex eo euincitur, quod hoc munus etiam a Diacono possit exerceri. Hic disputant Du, an Monachus, de Religiosus, qui sit Sacerdos, possit Sacra mentum Baptismi conferre. Posse validE conferre, indubitatum est , de constat ex
dictis. Solum igitur dubitari potest, an aliquo speciali iure hoe illi sit interdictum.
Videtur hoc expresse ei interdici in c. pla- is . cuit communi nostro Concilio I 6. P. I. Exaduerso Glosa me perurnit I 8. qu. 2., hoc π. eidem permittit, te ad hoc allegat textum lima ine. doctos Icl. q. I. NOisdubitarem, posse ne Epita accedente Episcopi, vel Presbyteri om-eopi, set mi isone, vel consensia iuxta ea, quae dicta lyar bisunt supra de caeteris Sacerdotibus , qui p*nem sunt pastores animarum , nam , de eipsi habent ius quoad Saeramentum, lice L non habeant ius quoad subiectionem animarum. Uidetur tamen quaedam specialis ratio quoad Monachos propter inlita riam vitam, quam ipsi seruare tenentur, quod est ratio ponderata a Pontifice tria iaillo e. placuit I6. q. i. , ne per illud evi citium distrahantur a Diuinis contemplationibus, de ab exercitio illius si .itus. Ue-rum in hoc ego arbitror dispositione textus in dicto e. placuit, esse potius de consilio , quam de praecepto . Quamobrem
non da inna rem alicuius culpae Mon Icum,
seu Religiosum ι si ex facultate Episcopi, seu Presbyteri baptizaret . ., a L
Quisnam posse validε baptizare.
s V M R I U M. In quo sensu procedat titulus . I. Minister necessitatis est omnis homo haben' um rationis, ct potens proferre verba ,
rura, ct ration 's pro affert. . I. olum masculi, sed etiam famina possunt Me Sacramentum conferre. q. t
on forum Ecel si astui , sed etiam Lain