Potestas ecclesiastica ad sacramenta nouae legis in genere, baptismi, et confirmationis, auctore D. Gregorio Rosignolo ... Cum duplici indice, altero titulorum, altero rerum locupletissimo

발행: 1707년

분량: 465페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

401쪽

nem; Nihilominus, si adderetur illi ve mgo, alia subsequens particula ChriFContra te salutis, heu sanctificationis arbitrarerrium sta subsistere Sacramentum , quia illa fgnituit ut . ficatio interioris sanctificationis , quae deesset verbo, υ o, importaretur per sub- siquentes particulas Chrismate sanctificationis, seu falutis, & sie nihil deesset de ιntegro sensu illius sermae.

Quoad secundum 'NUnus in tertiam partem D. Thm a q. 72. aνt 4. distuli. I., asserit, quod, quamuis Graecis concessu insit in Sacramento Baptismi uti hac forma Baρtizetur fernus Christi s e. non tamelia eisdem concessum sit in Sacramento Confirmationis uti illa, consenetur igno crucis feruus Christi σc. non assignam tamen tationem discriminiς; ex quo videtur in- serri, quod ille sentiat non fore validum eo M., i ῆς r*mentum' onfirmationis collatum

sibi . , ' sub tis 3 s rim, quamuis sit validum illudii rarit, . mptismi, si fai suli illa forma Bapti et eiuνε, , ligne . horum christι. Sed, si perpendatur id, quod ut i r allerit Nognus, ni ani seste apparebit ipsum Dub his non loqui do v.uore Sacramenti, sed dum ..i'. taxat de illicita eius collatione, quod amnon i:,. guix ea eo, quod illa sernia, nee sit Grae men liei. ci confessa, quamuis eisdem smilis forma

Quaest. V. De Ministro. Art. I.

concesta sit in Sacramento Baptismatis. Absoli1 te sentio, fore validum Sacramentum , illisitam tamen eius collationem. Fundamentum desumo ex iis, quae dixi de Sacramento Baptismi , cuius valorem agnoui, quantumuis serma fuerit, seu stposita sub his terminis Banitetur seruus Cisisti. rgo etiam erit validum Sacramen- . tum C irma tionis collatum sub hae latinia coli signetar ferum christi m. Ni raetenim in hom percipio discrimen quod . Quomobrem recolenda sunt, quae

dum deforma Baptismi, quam adhibent Graeci, ubi etiam soluta tuerunt omnia argumetita deducta ex eo, quod in illa forma non exprimatur pertana baptia antis,quae etiam pollunt opponi quoad hane formam in Sacra mento Confirmationis,& hie per applicationem transferenda; non enim vacat illa hic repetere. Quoad tertium piobabile arbitror, ibiam mutationem, qua diceretur consignet te christus signo crucis , esse substantialem,& irritare Sacramentum. Consonat cum cori ἡν ii , qu di imus praecedenti pari. 2. q. . , subhii Ort x, contat, I. vers solum aliquid negotii, termistis ubi, quod non subsistat larma Baptismic Nitri et concepta sub his terminis, ptimet te Deus, te Chri- eum formae videatur resistere,quod in tali

nu hq tota relandatur in Deum a quod idem ob paritatem rationis videtur congruε ainplicari tormἐe Confirmationis. Accedit, quod talis forma sub allatis terminis' est concepta modo deprecativo,non indicativo, quod non videtur congruere alijs Sacramentis ali illo Extremae Unctionis.

De Ministro huius Sacramenti.

Actemis de causis intrinsecis constitii titiis huius Sacramenti ; Nunc de extrinsecaministeriali, Se essicienti, quae secundum aliquos duplex elle potest, altera ex ossicio, altera ex commissione. Vtraque sub examine in hac quaestione ponetur, cuius utriusque potestatem, conditiones, de dispositiones ad hoc munus rit E , & licit Eobeundum requisitas disquiremus ;Sed quia quoquo modo ex dispositio ne Ecclesiastica concurrere debet adeollationem huius Sacramenti patrinus Unus, vel sorth etiam duo, ideo

etiam de illo, seu de istis nonnulla sub hae eadem quaestione perage.

ARTICVLVS I.

Quinam sit minister ex officio in hoc

Sacramento .sVM MARIUM. Ha et leorum errores asserentium quemlibet Sacerdotem ex V suae ordinati Is esse ministrum huius Sacramenti. I. sιholastici agerentes E s opum esse mi strum ordinarium nec sitate praecepti, nou

Sacramenti. ΣωRarrones, quibus innituntur. 3.

Solus Episcopus est ex ossicio minister ordia narius huius sacram ιι tam necessitate praeepti, quam Sacrament ι . q. Tu.ncitur expresu ex Coxeil. H. s. Ex Eusebio Papa . 6. Ex actis Ostolorum. 7. Ex aliis Pontificum, σ conciliorum definiat: ibus. 8. Rationes ciniecturales, ob quas Christus est, gauit hoc ossicium Episcopis. 9. Explicatur dictum D. Gregorii, ut non o flans nostro asserto . I . consuetudo sacerdotum Egiptiorum erat fum

data in errore. II.

Explicantur nonnalua concillarum dicta. I L.

Dixi

402쪽

384 Pars III.

Dixi, ex officio, nam virum quis alius excolnissiolae Suillini Pontificis possit hoc munus exercere, dicam in sequentibus articulis. Ex eo item, quod dixerim ex oscio, intelligo non solum de ministro ordinario necessitate praecepti, sed etiam

de eodem neces litate Sacramenti. Circa hunc titulum inuenio nonnullorum haereticorum errores,& nonnullorum Seholasticorum inter se discrepantias. Quoad Haereticos Niclephus ausus est, asserere, quemlibet simplicem Sacerdotem Haereti- esse sufficientem ministrum huius Sacraeotum menti ex vi ossici j Sacerdotalis, prout re-

errores fert Valdensis tom. 2. de Sacram. c. II , as exφΠ' quem postea secutus est Armaeanvs lib. I .uuenili. Armen rum cap. q. Sed hiebet M. error damnatus fuit m coneri. Cmstant. cerdote feci. 8., quod Omnes errores eiusdem νὼ ex vi suae elephi anathematizauit,& inter caeterinordinη- praesentem, qui est in numero vigesimustionis octauit, Nos ulterius in eiusdem confasii. ' ratione non immorabimur , cum ipsius falsitas ex infra sparsim dicendis apparebit. Quoad Scholasticos non defuerunt aliqui , inter quos Durandus in quarto dist. T.

se holaia q- 3- ibi Scotus Caietanus in ter. sti ei asse. tim partem D. Thoma q. 72. art. Ii., quirentes asseruerun , Episcopum esse quidem mini- Episcopia strum ordinarium necessitate praecepti, esse -- non necessitate Sacramenti, Durandus

nistrum tamen non ita absoluth procedit in hoc,' Δ'' sed asserit esse rem dubiam. Ad hoc suumeeliitate Intentum comprobandum referunt pri-

praeeepti mo id, quod Gregorius Papa seribit Ia- non M. nuario Episcopo IN. 3. Epistolarum epist. Us.cramenti fine. Ubi Presbyteris concedit , quod defieientibus Episcopis possint baptizatos

in frontibus Chrismate tangere; si auteme Ilat hoc munus ex necessitate Sacramenti pertinens ad splos Episcopus, non pintuisset Pontifex hane facultatem simplicibus Presbyteris concedere. Secundo referunt id, quod asserit Augustinus in lib. p. qq. noui, re veteris testament. c. I I., nempe in Alexandria, oepertotam uinum, si desit viscopus, eonsignet Tresister; dg ad hoc maxime etiam conia fert, quod habet D. Hieronymus Dialogo contra Luciferianos. Ibi- Vm ad legis κ esitatem, sed ad Sacerdotis honorem pertianere, σώω baptitati deferantur ad Episcopos,

ut illis manus imponant, ergo ex mente

D. Hieronymi,quod Episcopus confirmet, non est ex necessitate Sacramenti, quinimmo, nee legis. Tertio reserunt Coeilium Toletanum I. Rationes e. Σ Vbi habetur statutum est Dia eo nos quibus non Chrismate, sed Presbyterum absente,nmtua. Episcopo, praesente vero non nisi ab ipso tur . fuerit praeceptum, quod idem habetur in

De Confirmatione.

tempore de conster. dist. ., dc in alijs locis sacrorum canonum, & SL PP. auctorit tibus , quae omnia indicant illud munus non esse necessarium Episcoporum necessitate Sacramenti, sed ad summum praecepti . His tamen non obstantibus sit . Conclusio. Solum Episcopum esse e1 Solus officio proprio ministrum ordinarium. Epist huius Sacramenti non solum necessitate pus est praecepti, sed etiam Sacramenti. Consem mn stortiunt communiter, dc signanter D. Tho

mas tertia pari. q. TL. art. II in corp., Sua

red disp. 36. sect. V vers dicendam est, σvers dico secundo, oealis . Expresia conuincitur primbex Concil. . . Trident. sto. 7. Sacrament e. 3. , ubi haec Euinς expresse habet. Si quis dixerit Sancta Con--ω .e firmationis ordinarium ministrum non esse fo- Coaeilio tum Episcopum , sed quemvis simplicem Sa- Trideacerdotem, anathema sit, quod idem prius sta- tino. tuerat Concit. Florenti in decreto Euge

Episcop. Tusciae , dil Campaniae, prout re- sfert D. Thomas loe eic, ubi sic scribit. Ma Ea Eusenus imposivionis Sacramentiam magna veneia b1. Pap ratione tenendum est, quod ab at s perfici non potοι, nisi a Summis Sacerdotibus, nec tem pore Apostoloram ab alios , quam ab ipsis postolis legitur, aut scitur permissum esse, nec ab aliss, quam qui eorum locum tenent unquam perfici potest, aut fierι debet, nam, si aliter praesumptum fuerit rritum habeasur, ct vacuum, nec inter Eeelesiastica unquam reputabitur Sacramenta . Hinc legimus

ct. 8., I p., quod cum fideles, & M' A sto 'maria recepisset verbum Dei, & baptizati a Philippo, fit aliis, qui non erant Episcopi, illuc fuerint milii Apostoli, ut illos

confirmarent. Ex quibus manifeste eruitur hoc munus ex necessitate Sacramenti

esse ordinarium Episcoporum , caeteroqui frustra dixisset Eusebius Pontifex, quod collatum ab aliis esset irritum, & vacuum, nee inter Ecclesiastica Sacramenta reputaretur ; si etenim hoc solum esset ex praecepto, esset ad summum illicitε eollatum non inualidε. Item non fuisset necesse , quod Apostoli mitterentur Samariam, ut baptizatos confirmarent, quia quantum pertinet ad necessitatem Sacramenti potui flent simplices Sacerdotes confirmare, nec tunc aderat aliquod praeceptum, quod tali muneri obsisteret. Tertib ex alijs Pontificum sanctionibus, 1 de SS. PP. au toritatibus, Meluadis Papae, Ex aliis qui ita scriptum reliquit de hoe Sacra Pontifimento Confirmationis . A maioribas sit, Midest Summi, Pontificibus, a minoritas per 'ei non potest. concit. Trid. ses. 23, c. q. xtiomb. . ubi assignans functiones proprias Episco- Porum

403쪽

Quaest. V. De Ministro. Art. L 38 s

porum enumerat inter caeteras collatiinnem Confirmationis, di dicit illarum potestatem reliquos inferioris ordinis nullam habere, de eadem festi ean. 7. damnat anathemate, qui in hoc fecerit communem illam potestatem Presbyteris simplicibus. Ratio fundamentalis huius conclusi nis, de omnium allegatorum iurium non

aliundε desumenda est, quam ex Christi Domini institutione, de qua licet non

constet ex sacris pasinis, constat tamen ex Apostolica traditione, ex praxi in uniuersa Ecclesia recepta, ex Conciliorum definitionibus, ex SS. PP. auctoritatibus, quibus obsistere, nedum esset temerarium, sed Haereticum etiam , cum concit. Tradent. d. sess. 7. can. 3. anathematizet, qui contrarium dixerit.

Si autem quaeratur ratio , ob quam Christus Dominus ita instituerit, de alli- auerit hoc munus tanquam ordinarium piscopis; Dicam certam, de infallibilem non posse assignari, nam, quae sunt Dei , fit a libera eius voluntate pendentia, nemo nouit, nisi Spiritus Dei, de cui vopis, non in alijs inserioribus. Tertia est,

quam adducit Suaret tom. 3. in tertiam

partem D. N a disp. 36. sta. I. vers diatendum est tamen, dicens, Episcopuin comparari ad Fideles, sicut Dux exercitus ad suos milites ; cum autem spectet ad ducem milites recipere, de consignare, ita ad Epincopum fice. Iam respondendum est opposita . Ad 16 primum desumptum a D. Gregorio in Epi- D. Greet stola ad Ianuarium Episcopum , dicen g tu nodum est cum D. rhoma loe. cit. ad primum,

ibi Pontificem non constituisse Presbyteros ordinarios ministros huius Sacramen miltosti, nee declarasse esse tales, sed de plenitu- ordina-dine potest.uis in ipso residentis concessit, Nos hvavi tanquam delegati possent illud mini. tus S strare, sicut legitur alios Pontifices con s. iacessisse simplicibus Sacerdotibus posse con- i. t. ferre ordines minores; per hoc tamen non tollitur, quin haec potestas sit propria, de ordinaria Episcoporum. Ad secundum relatum 1 D. Augustino i. de consuetudine Egiptiorum, secundum Cossiet quam Presbyteri absente Episcopo bapti- do Erymluerit idem Spiritus reuelare; cognoscitur - ratos confirmabant, dicendum est eos er- tiorum

autem certo ex Diuina reuelatione per traditionem nobis manifesta tam , quod Christus Dominus hanc potestatem ordi. nariam alligauerit Episcopis , ratio a tem, ob quam ita instituerit, ex eadem, reuelatione non ere noscitur; possunt tamen aliquae rationes probabile eonte turales excogitari; quarum prima illa est,

quam adducit D. Thomas tertia pari. q. TI R tiones au i i ιn corpore, asserens hoc Sacramentum esse quali ultimam consummationem

ob qu,ς Sacramenti Bapti sint, per quam perficia Christus tur opus spirituale Deo dicatum , sicuti

Dominus autem, cum opus materiale F le arti diciale

hoc osti, perficitur, materia disponatu e per intae um 'i' liores artifices, fit forma ultima induci- tur per Superiorem, ita, cum o rus miri-

Epist inpias

tua te perficitur per inferiores ministros medio Baptis no materia disponitur, diplenitudo Spiritus Sancti, quae est forma consummatiua , Ee perfectiva per supremos debet induci, ut seruetur in ordine gratiae ordinatio, quae seruatur in ordine

artis. Secunda est, quam adducit D. B uentura in quarto dist. 7. art. I. q. 3. in refotuc dicens, ad Episcopos tanquam Apin stolorum succella rex, de Praelatos in EGelesia principales pertinere inseriores in gradu suo statuere, Si collocare in ordine, 6c tanquam murum se opponere qui-Aliae e. scunque obuiantibus , ει ideo ipsi soli gyn ι ς- ordines faciunt, de corroborant . Additidem D. Bona uentura, 'uod, cum hoc Sa--οῦ eramentum sit plenitudinis Spiritus Sancti, exigat in ministrante plenitudinem . auctoritatis, quae residet in solis Episco. rasse in fides existimabant ede non adesse erat lana Sacramentum Confirmationis a Christo Domino institutum, sed illim unctionem, φquae fieri consueuit, esse solum quandam

caeremonialem ritum, quem propterea

adaptabant non solum Presbyteris, sed etiam Diaeonis , ut notauit Uualdensis

t m. Σ. de Sacram c. I q. unde ex hac com

suetudine nil inferri potest , quod obsistat

sano sensui nostrae conclusionis. Ad illud, quod subditur ex D. Hieronymo Di log contra Luciferianos, dicendum est ex illius verbis non argui, quod de iure Diuuno, te ex necessitate Sacramenti non comis

petat auctoritas ordinaria Episcopis eo firmandi , sed solummodo, quod lex non obligat ad hoc Sacramentum suscipiendum, de ideo dixit non ad legis necessita

Ad tertium desumptum ex Concit. Iet. I. aliisque textibus, seu Concilio , seu i iuris ea noni ei dicendum est ibi non effera Erpiter. sermonem de Sacramento Confirmatiinise nonianis, sed de caeremoniali Unctione , quae nulla CG fit in vertice, seu summitate capitis post ei limum Baptismum; nec obstat, quod haee eaereia dis . monialis unctio non sit interdicta Presbyteris, quibus, sicut de iure ordinario competit baptizare thlemniter,competit etiam ex ossicio peragere omnes caeremonias, uae ad eius solemnitatem pertinent; Ume non esset, cur in eisdem textibus die retur, quod non possint ungere, nisi a

sente Episcopo , vel He eius licentia, &mandato, si fuerit graesens , cum illam caeremonialem functionem etiam praesem . Cee te

404쪽

38s Pars III.

te Episeopo ex proprio ossicio possent exercere ; Igitur textus illi sunt intellia gendi de unctione Chrismatis in fronte per Sacramentum Confirmationis; Non obstat, inquam , quia, ut notat 'o de Saucto Victore lib. 2. de Sacrament. para. 7. c. I. 'Primis temporibus omnIs unctio c hrismatis

per foros Pontifices fiebat, sed postquam im

sitiatum est , υι b tymatum Sacerdos Iuver rice liniat, consignatio tamen frontis folis Ῥαηtificibus reseruatur I unde tunc erat

vetita Presbyteris illa unctio caeremoni, Iis in summitate capitis, quae postmodum fuit illis concessa, & sic tunc dicebatur, rod v nctio illa non fieret, nisi absente piscopo,vel de eius licentia; Quapropter ex his non potest inferri, quod absente eodem Episcopo possent Prestyteri comfirmare.

Αn omnes Episcopi possint

Confirmare. s V M M R I U M. Marii Episcoporum status. I. . Episcopus simplicitis electus , σ confiem rus non est minister ordinarius huius sa

cramenti. 2.

Fotestas ordinaria confirmandi dependet ese sentialiter a consecratione Episcopi. 3. Episcopus consecratus , sed suspensus, vel excommunicatus potest valita Me Sacramentum conferre. q. Eaingitur ex concit. Trident. s.

Potestas ordinis Episcopalis est humigdilis.&Eut ιtur etiam auctoritate D. Augustini. 7. Referuntur aliqua argumenta contraria deducta ex dictis S S. PP., ct Pontificum. 8. Explicantur huiusmodi icta, ut non obstam tia nostro asserto. P. Nequeunt lielia Episcopi exest unieati , suspense conferre hoc Sacramentum. Io. Infirmo perietit te ad mortem , di anxie petente eonfirmari sementia Geras posse

licitὸ ab Episeopo illis notis affecto confir

mari. II.

Probabilius non potest licit . I L. Recipiens ignoramὸν hoc Sacramentum ab Episcopo talibus notis affecto recipit σSaeramentum, oe rem Sacramenti. II.

Recipiens scientis illicitὶ recipit, o nouum

peccatum committit. I Excipe, nisi recipiat ab excommunicato im rato. II.

Solos Episcopos ex ossieto, & potestate

ordinaria confirmare in praecedenti articulo satis ostendimus a nune inuestu

gandum est, an omnes Episcopi possint

De Confirmatione

indefinite hoc Sacramentum conserre. Pro quo aduertendum est, Episcopos, vel posse esse solummodo eledios, vel etiam corfimatos, vel consecratos . Rursus, aualiqua nota assiciantur, vel suspensionis, ves interdicti, vel excommunicationis, vel depositionis, vel irregularitatis . Rursus, an sint Haeretici, vel Scismatici: De his enim omnibus potest procedere praesem titulus.

Conclusio L Episcopus simpliciter eiecitus,& confirmatus, non tamen consecratus non est Minister ordinarius huius sa- Episto cramenti. Consonat cum iis, quae tradi, pus praeis di inus in qq. de Sacramenti Oiarnis pari. I. cise ele q. Σ. art. 3. , ubi quod Episcopus praecia rus 6c eo. electus. ti confirma tus, non tamen conse. fi m tu cratus non possit ordines conferre, ex qu0 ita taepotest deduci, quod etiam nequeat constr Saetamῆ mare, quandoquidem non minus est an- tu meo a nexa ordini Episcopali de iure ordinario stire. potestas conferendi ordines, ac confirmandi baptizatos, ut colligitur ex concit. ident. se'. 23. c. 4. Ratio est, quia non minus alligata est potestas conferendi ordines ordini Epi copali, ac potestas conserendi Confirmationis Sacramentum, sed potestas cons rendi ordines dependet essentialitEr tan- potestis quam a principjo a caraei here Epis pali, ordina. ut habetur in e. inter corporalem de transi. ma conis Episc., ergo quousque non fuerit carae- firmandi ther Episcopalis impressus, non poterit dς pendet Episcopus conferre ordines,ergo, nec confirmare, sed caraether non imprimitur, laetati nili in consecratione, ergo ante eandem ne Epis. non poterit Episcopus confirmare, scuti, copi .

nec conferre ordines. Hic tamen aduerte,

quod, dum dico, quod non possit Episcopus , vel ordines conferre, vel confirmare, niti accepto caraci here per consecrationem, non intelligo de caracthere proprie,& simpliciter sumpto, cum ex dictis in ri. de Saeris Ordinibus pari. I. de ordiri. in comis muni q. I. art. I. Episcopatus propriε non sit ordo distinctus a Sacerdotio, nec imprimat specialem caradi herem, sed de quadam ampliatione caractheris Sacerdotalis, quae fit per consecrationem modo loco cibiato explica ζο . Concluso II. Episcopus etiam suspem sus, ex comin unicatus, irregularis, Scismaticus, di Haereticus pote it valide confir. 4mare. Et contra plures Haereticos, quos Epist

retuli pari. I. Mius υM. de Sacrament. in via Pus φη nere q. 3. art. assen. I. per totum, ubi conclusio nostra late probata fuit, & Conci- potest liorum definitionibus, & rationibus, fit a rahel contrariis vindicata. Recole , quae ibi dici eon sitista sunt, & etiam, quae actitata sunt in qq. m ros

de Sacris Oiam pari. I. de ordia. in communi q. L. art. I. Insuper

405쪽

Concit.

Adde prim5 concit. Trident. ses. 7. can. Ιχ. de Sacram. in genere , ubi anathemati-Ea t eum, qui dixerit ministrum in precato mortali existentem, modo omnia essentialia , quae ad sacramentum conficiendum, TIident. aut conserendum pertinent, seruauerit, non conserre,aut conficere Sacramentum;

ex superius autem dieiis manifesth constat Episcopum esse ministrum ordinarium huius Sacramenti; Neque obstat, s dicatur, diuersam esse rationem de ministro xl lante in peccato laethali, ae de ministro praeciso ab Ecclesia per excommunicationem, scisma , ct haresm, cum per I uiusmodi notas priuentur quacunque potestate Ecclesia ilica ; Non obstat, imquam,quia per huiusmodi notas priuanturna su mirum quacunque potestate iurisdietionis, non potestate ordinis, quae semper remanet cum caracthere, qui omnino indelebilis ; Confirmatio autem quoad validam collationem non dependet a potesta- ij, iurisdictionis, ut dicam in sequenti amite uto, sed dumtaxat a potestate ordinis. Hinc Adde secundo a potestas conserendi Sacramentum prouenit a caraei here , qui imprimitur, seu ampliatur, vel secundum esse diu scum, vel secundum esse morale in coia secratione Episcopi, vel, si nolis ca-xactherem imprimi. in quadam potestate,

quae secundum communem Clunium conis

sensum in amissibilis est, & indelebilis, sed hic ea racther, seu ampliatio, seu potestas

non potest auferri, nec per irregularitarem, nec per scisma, nec per haeretinia, ergo,nec potestas valide conserendi Sacra mentum Consirmationis: Quod, si dicas,

quod, quamuis non tollatur potestas ordiatiis per huiusmodi notas, tollatur tamen

isti stibilis. v sus huius potestatis, qui propterea usus, si fiat, erit inualidus; contra impugna heris , quia extante potestate secundum se sum cienti cum omnibus essentialiter reisquisitis impedimentum usus potest quidem actionem reddere illicitam , non tamen inualidam ; non enim non potest sequi actus posta causa necessaria cum Omnibus requisitis. Dixi, potestate secundum se suscienti, qualis in hoc est potessas ordinis ad differentiam potestatis, quae requiritur in administratione Sacramenti rae. nitentiae, ita qua, cum fiat per modum iudicii, non solum res uiritur potessas ordinis , sed etiam iurisia ictionis, ut probaui. ν inus in quies ionibus de paenitentia. R. oei- Adde tertio, Magustinum lib. s. de Bapeucetiam tismo e. ΣΟ., ubi ge h ibet. Sicuti sanctifica- 2. 'o' tur oleum ad verba, quae procedant ex orcia x ιη hbmitidis, ita et vΛ onctificatur in Maeretis rum altari, quia nullis homintim Dimatibus impeduu Deus, quo minus suis Sacramentis

Quaest. U. De Ministro. Art. II. 3 8

Hugusti

adrise digne r. Hinc emeax a rgumentum deduco ad rem praeseritem con hi mandam. Potestas, quae Immediate prouenit a Deo, non potest per potestate in creatam aufer

ri, nee suspendi quoad exercitium validum, sed potestas confirmandi intelligitur Deo collata Episcopis, ergo non potet suspendi ab Ecclesia neque per censuras, neque per depositionem , seu degradatio nem , neque propter haeresim, inquam Episcopi inciderint. Neque obesie possunt, quae ex SS. PR,& Conciliis etingerunt nonnulli Scholastici ad probandum inane esse, quidquid agitur per Episcopos talibus notis affectos,& primo adducunt Innocentium I. Epist. I 8. e. . . ubi loquens de Haereticis se loquitur. iur .io gis suum baptisma ratum esse permittimus, menta & postea loquens de Confirmatione se aduersa subdit . Nee du=e spiritui Saniti plenitassi. tia dedu-ηem possunt, quam per impietatis sua μν -- η'i' diam perdiderant. Secundo Euseolum Pa- sp pam Epistola s. circa finem, ubi asserit,

qtiod omnes Haeretici, quicunque Dei grati conuertantur, o in gantia Trinitatis nomine credentes baptizari sunt Romanae Ecelesiar tilam tenentes per mantis impositionem reconciliari debeant, unde asserunt, quod ita Per antiquam consuetudinem in Ecclesia Dei fuit obseruantum, ut Haeretiei, dum ad fidem conuertuntur per manuum impositionem reeoncilientur, quod indicat a Catholicis Episcopis dumtaxat hoc Sacramentum conserendum este,& eum hic mos indefinite seruaretur quoad omnes comversos ad fidem, quorum aliqui poterant esse ab Haereticis confirmati, sufficienter iraseri Confirmationem ab eisdem coli

tam prorsus inualidam esse, secus in n- g E, de contra omnia iura reiteraretur. Hoe idem uidetur statuisse concit. Armiat. I. ean. 8. c. I l. c. II, quod etiam pli,

res alii SS. Pp firmarunt addita etiam ratione, quod Spiritus Sancti plenitudo, quae conseri ur per hoc Sacramentumgxtra Eocles am dari non possit, cum Haeretici sint eiusdem omnino incapaces. Non, inquam, obesse possunt, nam M. Pp , & Concilia loe . citatis non loquum tur de Sacramento Confirmationis, sed, ut notat Suar m. d. disp. 36. fea. s. vers. ad kkationem dtibitandi de quadam manuum ius iiiiiu, impostione reconciliatiua , quae erat modi di- functio omnino distincia ab actione, qua noeonsertur hoc sacramentum , quod ex aduras multis euincitur, primo, quia in ea non tia. adhibebatur Chrisma; secundo, quia Im scentatis L epist. Q. e. q. asserit Clericos iab haeresi eonuersos ad fidem consueuisse admitti ad crimmunionem laicam per manuum impossitionem, quod intelligit de impositione purgatiua,& reconciliatiua

406쪽

388 Pars III.

per paenitentiam; Nec subsistit ratio ad-Qucta , quia solum euincit, quod per Episcopos Haereticos non conferatur effectus huius Sacramenti, non autem, quod non conferatur valide Sacramentum ipsum.

N Conclusio III. Non possunt licite, seu Edile tibi non cum graui e cato sacrilegij Epis

excomis copi huiusmodi notis assecti conferre hoenicati, de Sacramentum Confirmationis. Arbitror suspensi omnes in hoc consentire ex generali relicite c., sula quod sancta sint sanct E pertractan-2rςh da,& vltra sic meorum Probatur, quia, vel huiusmodi Episcopi' intelliguntur adhuc labe laethali infecti, ob quam contraxerunt paenas illas censurarum, depositionis, irregularitatis,& d gradationis, vel tali labe intelliguntur soluti remanentibus dumtaxat huiusmodi censuris, seu notis; si primum afferatur; iam iniquε conficiunt, & conferunt hoc Sacramentum, cum requiratur ad licitam coniectionem , & eo: lationem status gratiae , si secundum; iam transgrediuntur in re graui praeceptum Ecclesiae, quae etiadem interdicit usum Sacramentorum, er go semper grauiter peccant. i. Hic oritur dissicultas, an urgentem.

Infirmo riculo mortis in non confirmato,qui Con- Pericli. firmationem anxiE petit, excusarentur a

tante ad graui noxa sacrilegij Episcopi huiusmodi

mortem, notis illum confirmarent. Ratio,. .h 4 dubitandi ex una parte videtur urgere pro

firma. consectione, & collatione, quia stili. xi senten. cet in illo casu necessitatis videtur cessare ei a doces quodcunque impedimentum Ecclesias li- Episcopu cum i sicuti recti quoad collationem Bap. tismatis, de Paenitentiae, non enim prae

oost, u rumitur, quod Ecelesia pia Mater in illoc te eon. statu ne ilitatis velit priuare periclitan- firmare. rem beneficio illius Sacramenti, quo possit in illo extremo agone pugnare,& vincere insensos animae hostes, qui in illo exerunt omnes suas vires. Ex alia parte, cum hoc non sit Sacramentum necessitatis, nec ius aliquod, siue Diuinum, siue humanum compellat illud recipere, non videtur illa utilitas, quam non confirmatus posset recipere in receptione eiusdem Sacramenti, debere praeualere reuerentiae debitae eidem Sacramento, nec cessare interdictum Ee

etesiasticum priuans affectos huiusmodi notis usu activo, & passivo Sacramento. rum. Quid iam in hoc eoucludendum λProbabilius arbitror, non posse illud Phobibia conis propser rationes mox adductas,

ius non cum non Sacramentum necessarium, milest nec necessitate Sacramenti, nec necessita

ticite. te praecepti; & Ecclesia solum indulget, quod propter necessitatem possint Sacramenta Baptismatis, & Paenitentiae conferri, quae necessitas non est in hac hypothesi.

De Confirmatione.

Conclusio I U. Recipiens ignorantεr hoc Sacramentum ab Episcopo huiusmo R, ciPi di notis affecto recipit, & Sacramentum, Ii 'VE S rem Sacramenti, & effectum iptiu ς si saerame.

vero recipiat scienter a degradato, depo tum absito, Haeretico, &Seismatico non solum Episeoponon recipit effectum Sacramenti, sed iio- his notisuum peccatum committit ; si vero . piat ab excommunicato tolerat , Ac non . nominatim denuntiato recipit effectum ei pit. eiusdem Sacramenti, non vero, si recipiat ab excommunicato vitando, fit nominatim denuntiato. Pere in uniuersum in hoc

consentit D. Thomas tertia pari. o. 6 Mart.6.

ad secundum, Regina idus lib. IO. xra 1.2.

Ratio, propher quam recipiens hoe Sacramentum ab Episcopo talibus notis a Dfecto ignoranter consequatur etiam effecitum huius Sacramenti, ex eo deducitur, quod, quantum se tenet ex parte recipientis,su ni omnia eissentialiter requisita ad validam , & licitam eiusdem susceptionem, cum ipse intelligatur recte dispositus, nec ex parte eiusdem sit aliquis obex , nn enim ipse communicat cum prauitat ministri, cum ipsum prauum non existimet, de stante ignorantia nulla volunte. riatas, in qua consistit peccatum, potest considerari in ipso, ergo non est, cur non debeat, oc Sacramentum, & rem sacramenti recipere; nec prauitas ministri potest Sacramento, vel suscipienti obesse, cum Sacramentum non habeat sanctitatem a ministro, sed a Deo, 6c peccatum unius in alium ignorantem non refunda.

R itio, propter quam non eonsequitur effectum Sacramenti,quin imm6 contrahit nouum peccatum reci piens scienter Sacra. Recipies mentum Confirmationis ab Episcopo degradato, deposito, Haeretico, dc Scisma --&tico ex eo deducitur, quod communicat nouum eius peccato,quod etiam Verrificatur,quan- peccatudo scienter illud recipit ab excommuni. comittit. cato non tolerato, & nominatim denuntiato , quia tunc non solum ipsi excomm

nicato interdictum est eum municare sum

alijs, sed etiam alijs communicare cum ipso potissimum in Diumis.

Ratio tandem, proptes quam recipiens scienter ab excommunicato tolerato reci- i ipiat non solum Sacramentum, sed etiam Eet ei parem Sacramenti, ex eo deducitur, quod nisi reciis habet D. Thomas Ioe. eit., scilicet sic reci piae ab pientem recipere Sacramentum ab eodem, e ς Mu ut a ministro Ecclesiae,non in quantum talis persona , sed inquantum est minister

Ecclesiae, & ideo, quandiu ab Ecclesia i leratur in ministerio, ille, qui ab eo suscipit, non communicat peccato eius , sed communicat Ecclesiae tuae eum tanquam

407쪽

Quaest. U. De Minturo. Ar III. 38'

ministrum exhibet. Sunt Drmalia verba tum non requiri potestatem Iurisdictionis. a eiusdem S. Doctoris.Hinc Concilium . firmant communiter scribentes, & inter Non re- Constantiense sub Martino V. in extra-uag., quae incipit. Ad mutanda scandala

solum prohibet communicare cum ex m- municatis vitandis nori autem cum t teratis.

ARTICULUS III.

An Episcopi consecrati possint omnes

confirmare.

Articuli examinandi circa titulum. I. requirιίur iurisdictio, sicuti in panis Π-

tia. 2.

Episcopus in propria Diaeresi potest licitὸ e

firmare subitos alterius Draeceps . 3. Ex praesumpta voluntate propra, Episcopi . q. Evincitur ex paritate confesonis Sacramentatis. y. currit paritas de Laptimo, ct quar . 6. Episcopus extra propriam Dircefam, nec subitos illius Diae sis , nee proprios potvi confirmare sine facultate Episcopi illius Discesis. 7.

Evincitur ex declaratione Sacra congrega-.tionis. 3. Argumentum deductum ex eadem declaratione solutum. P.

Episcopus potest confirmare clericum ali num , qui ad se accedit pro ordinatione eam lotorii immissoriis proprν Episcopi, quamuis in illis nulla fiat mentio confim

concedens sin m intelligitur concedere media

ad finem. II. Extraneus extra generalem confirmationem

accedens ad Epscopum alienum, er petens Decialiter ab eo confirmari non esseς con-

pi mandus. I L. .

Tatio, cur post in generiai confirmatione , non sic in priuata. II.

ΡRocedit hic titulus potissimum in o

dine ad extraneos non subiectos Epis- Rationes copo ordinanti; circa quem titulum plu- dubitadi ra veniunt examinanda. Primo, an Epis- circa ei. copus Diaeeesis possit confrinare subditos ulum. alterius Di resis aduenientes in propriam. Secundo,an existens in aliena Diaece si posse in eadem confirmare suos, vel subdi- . tos illius Diaece sis, in qua tanquam aduena reperitur. Tertio, an Episcopus possit confirmare subditam alterius Diaeeesis a Dserentem literas diminiis orias sui Episcopi , ut ordinetur, quando in eis, em literis di inmissiorijs non ni mentio de Confirmatione conserenda.

Ad valide conferendum hoc Sacramem caeterm Suareet tom. ῖ. in tertiam parae 'ρὸμ D. Thoma disp. 36. fedi. I. iv ρ incis o , ad differentiam Sacramenti PS nitenti ε, quod, paeni- eum administretur per modum iudici tentia. emendatiui, utique in iudicante exigit ita risdictionem, vel ordinariam, vel deirga tam . Dissicultas igitur quoad omnes casus propositos reducitur ad hoc, an lici id possit ex teris conserri ab Episcopo loci, vel ab Episcopo alterius loci extra propriam Diaece sim,

Conclusio I. Episcopus in propria Diaecesi potest lici id confirmare subditos

alterius Diaece sis. Genuensis in man. Prri Episcolatorum c. I . n. 7., Barbosa de potest. Dis pus in copi pari. 2. alleg. 3O. n. Ia.., Diana pari. 3. s p refol. 2 vers. adde etiam, & alij plures φ quos allegat Barbosa loc. cit. quidquid ex eo firmia aduerso dixerint Bonacina de Sacramentis re subdμdiis. 3. q. unica punct. z. nu. Io., Petrus Le- tos ast dema in fumma tract. de Sacram. Confirmat. c. R. pag. F. vers septima concl. , Barthol maeus ab Angelo Dialog. 3. g. 62., qui ea rutione mouentur, quia sic confirmans exteros poneret falcem in messem alienam,& sicuti Parochus non potest etiam in propria Ecclesia Parochiali baptizare ait rius Pareciae subditum, ita nee Episcopus videtur poste alterius Diaece sis subditum confirmare sine licentia proprij Episcopi. Nihilominus Probatur conclusio primo communi praxi Ecclesiae a nemine reprobata, secun - dum quam Episcopo in propria Diaecesi Ex praeis confirm nti suos subditos se praesentant xumpta alieni, & ab eodem Sacramentum Confirmationis recipiunt, nec vi ius ςst, qui Epi pia

damnet alicuius culpae, te censurae Epi copum ordinantem , nec exteros ab e dem ordinatos, de hinc eruitur alia ratio

fundata in rationabilit Er praesumpta v luntate propriorum Episcoporum, qui, si aegre ferrent huiusmodi collationes tactas

suis subditis, utique recta inarent, cum ea Ddem non possint ignor are; quin immo ex eo, quod sciant,& taceant, videntur eas ratas habere.

Probatur secun id, subditi alterius Diae-cesis accedentes ad hanc Mediolanensem possunt licite Consessionem Sacrδmen x ' Euinetialem habere, & absolutionem recipere, Vel tur ex M. ab ipso Archiepiscopo, vel a Consessario ritate eois approbato istius Diaece sis nemine discem sessionistante , ergo a fortiori poterunt ab ipso Sacram Archiepiscopo recipere Sacramentu Con. iv.firmationis. Consequentia probatur, quia ad recipiendam absolutionem Sacra me talem non solum in absoluente requiritur potestas ordinis, sed etiam potestas iurindictionis, ubi ad conserendum Sacramentum

408쪽

39o pars III.

tum Confirmationis, saltem quoad validum este, potestas iurisdictionis non requiritur, ergo, si poteli valide, 6e licite recipere in hac Diaece si absolutionem Sacra. ιnentalem, poterit et laua recipere, & quidem a fortiori Sacramentum Confirmationis .

Nec obstare potest id, quod dicebatur si de Sacramento Baptismi, quia in primis

Nec eur non ita verum est, ut supponitur, quod, iri d natus in alterius Paraecia maxi Baptis me dissita , vel in aliena Diaeceii non pos mo se sit a Parocho, in cuius Parochia natus est, quare. baptizari. Deinde dato etiam assumpto non currit paritas de Baptismo, ae de Confirmatione, quandoquidem usus non obtinuit, ut baptigandus ab alio baptizetur a proprio Parocho, quin immo tura fatuunt paenas contra baptizantes sole niter alienos sine licentia proprij Paroechi ἐν usus autem obtinuit, quod confirmandi confirmentur etiam extra propriam Diaeee sim, itet Praelati propris hoe

scientes super hoc reclamant, nec iura aliquas paenas constituunt, nec contra confii mantes, nec contra confirmatos.

Conclutioll. Episcopus extra propriam 7 Diaece sim sine facultate Episeopi illius Extra Diae cess, nee potest suos subditos, nec P QP si subdito, illius Diaece sis confirmare Henri-

1mnia. M., Sararer diis. 3 8. fiat. 2. m fine. Ratio ex eo deducitur, quia nullus extra proprium territorium potest actionest iurisdictionales exercere , nec in alienos Evinei- subditos; unde teste Bonacina toc. cit. Sacratur ex Congregatio Ordinalium Sacri Coneiiij declar Iradent. interpretum expresse cauet subeia, Λ p na ius pensionis ipso facio incurrendae, gregatio ne ritus Episcopus in alterius Diaecesinis Pontificalia exerceat absque ordinarii loci

expressa licentia, denegari autem non potest, quod conferre solemniter Sacramentum Confirmationis sit actus, de functio Pontificalis. Dice in eodem decreto Sacra: Congregationis dicitur etiam, quod nullus Epi Coeus exerceat Pontificalia in personas al- . ' - teri ordinario subiectas, Ac tamen in praetum de LSUnta conclusione dictum est, quod alie- ductum nos subditos possit licite, & impune con- ex ea de firmare, ergo eadem declaratio, vel in to- declara- to seruanda est, di, sc non poterit alienost, ne dis confirmare, vel in nullo , & sc poterit luxum. etiam extra propriam Diaece sim, S sum,& alienos confirmare. Sed contria, quia declaratio Sacrae Congregationis in eodem contextu , quo prohibet Episcopos exercere Pontificalia extra propriam Die

cesim prohibet, de suos, & alienos consim

De Confirmatione.

Inare semper intelligendo extra propriam Diaecesi. n. Deinde usus iam inualuit scientibus propriis Praelatis, fit non contradicentibus, ut alieni ab Episcopo exercente Pontificalia in propria Discen confirmentur; nunquam tamen usus obtinuit, ut

Episcopus extra propriam Diaeeesim sine facultate Episcopi loci Pontificalia exerceat, de eonfirmet siue suos, siue alienos. Conclusio III. Episcopus, qui ordinare debet alienum cum diminis sorijs Episcopi Ordinandi , qua utumuis in iis leni diminis. soriis nulla fiat mentio,nec facultas quoad eon Confirmationem, pote it licite, & impune firmite

prius illum confirmare, si non est confir. Clericum matus, ic successive ordinare Latman lib. s. ali Dum, tract. 3. c. 6. m L ., Faτundra, ρη cepi. s. lib. r. qu Mi se

c. num. P., gambramu de c.rs occur. in art. 'um mori. c. 2. n. I. Uidetur lassicienter euinci

haec conclusio ex ijs, quae dicta sunt ilia proprii prima conclutione, si enim Episcopus in Episcopi propria Diaecesi potest confirmare at os in quibus subditos , non erit, cur non possit in ea.nuli dem confirmare exterum, quem cum dim- bri

missoriis proprii Episcopi potest ordinare; sed quia de hoc potest esse specialis ra- ne. tio dubitandi, ut mox subdam ideo pro nunc ad probationem iuxta tenorem praesentis casus Sic procedo. Episcopus proprius dimit- titens subditum suum cum dimini isorijs ad Conee alienum Episcopum pro ordinatione fa- dens finε cultatem eidem praestat ordinandi illum intelligi- suum subditum , ergo, & intelligitur ς cultatem facere illum confirmandi, si non media est confirmatus. Consequentia probatur, finem. qaia, qui concedit facultatem ad finem, intelligitur etiam concedere facultatem ad media, quae sunt necessaria ad eundem finem consequendum ; ex dispositione autem Concilii Tridenti confirmatio est praemittenda ad prima m tonsuram tanqui in medium magis disponens ad ordines suscipiendos , & utiliter exercen-

Hic ex mccasione eorum,quae dicta sunt in prima conclusione, oc eorum, quae mox intinuata sunt de eo, qui cum literis dim

missorijs proprij Episeopi accessit ad alimnum pro ordinatione, oritur ratio dubi- iit anui, an quando diximus, quod Episco. Alienus pus in propria Diaecesi possit alienos conia extra gea firmare , hoc intelligendum sit solummo neralem do in generali Confirmatione, qua suos VOR .

confirmat, de cum suis accedunt e iam ex ' aeredens teri; an vero etiam in particulariMuando pro Con . personae particulares exterae accedunt ad firmatio alienum, de specialiter ab eo petunt coa. ne n m firmari. Quando particulares accedunt'

cum di inmissorijs propria Episcopi, Ut Q Trian dinentur; iam ex dictis patet, hos posse ab eodem prius confirmari ex rationabi-

409쪽

Quarit. U. De Ministro. Art. IV. 39 I

lii r praesumpta voluntate proprij Epis- Quanam teneatur Episcopus seruare quo copi, qui, ex quo concessit facultatem ad finem, intelligitur etiam concessisse ad media prae requisita ad talem finem; unde dissicultas solummodo reducitur quoad

eos, qui sine ullis dimmissorijs, S sine ullo vestigio voluntatis proprii Episcopi petunt Confirmationem an alieno Episcopo extra generalem Confirmationem; circa quam dissicultatem non facit E concederem alieno Episcopo pos Ie sibi non subditum confirmare; tum quia in hoc non ita

facile potest praesumi voluntas proprii Episcopi, quin immo haberetur suspicio, quod si e petens velit se subtrahere 1 pr Prio Episcopo, cum aeque facile ab ipso

Posset petere Confirmationem, sicuti ab alieno; tum quia frustra insudarent DD. in inquirendo, an alienus Episcopus possit confirmare non suos ante ordinationem , qui accesserunt cum dimmissorijs sui Episcopi, si indisserenter Omnes exteros ad se aec dentes, & specialiter petentes ab ipso Confirmationem posset licit E

confirmare.

Quod,si quaeratur, cur in generali Con. firmatione possit non suos confirmare ,

non autem in particulari ad petitionem R. 'b ipsorum . Tunc dicam, hoc landari in eui po i pt sumpta Voluntate proprij Episcopi,

o tene. qui, cum tunc temporis non teneat gerati Con nerales Confirmationes non praesuinitur

firmatio- inuitus, quod sui subditi gaudeant bene- , no . ficio eisdem praestando per alium Episco-nc in P D pum gelieraliter confirmantem in sua η- - Diaecesi; qui nimine, Episcopus confirmans potest praesumere,quod subditi alterius accesserint cum voluntate saltem implieita, ct interpretatiua sui ordinarii, qui, si iam

luisset, interdixisset; Quando autem particularis extra tempus generalis Confirmationis accederet ad alienum Episco.

pum pro Confirmatione, non polIet prae sumi de voluntate proprii Episcopi, quin potius suspicio , quod accederet ad declinandum a proprio Episcopo; ideo &α

De obligationibus ministri Confirmationis ex ossicio. s y M M A R I V M. obligationes aliqua circa substantiam, etia

. - . . cima modum. I.

Episcopus tenetur sub graui aliquoties opportanis tempor us generales Confirma nones habere. 2.

Vse obstat, quia subsiti non obligentur alia

quo pracepto hoc Soramentum recipe.

Quanam quoad formam. s. Quanam quoad sacramentum iam tollati .6. Quaenam quoad ratus. I

OBligationes eiusdem ministri ordi

nari j, seu ex ossicio, vel Pollunt oblist. esse quoad ipsam collationem, vel quoad ii orie,

modum collationis. Circa ipsam collatio- xliae citis nem inquiretur , an Episcopi teneantur substan- pro aliquo tempore in sua Diaecesi Con e iam, liae firmationes generales habere, & pro quo nam. Circa modum plura etiam inqui qm rentur, alia circa materiam, alia circa se mam, alia circa ipsum Sacra mentum, alia circa dispositionein ministri, alia circa

ritus, & caeremonias in ipsius collatione adhibendos, seu adhibendas. Quoad ipsam collationem absolute ansero, teneri Episcopum sub graui aliquo- . ties opportunis temporibus in sua Dueeesi Episc

generales Confirmationes habere. Ange. ius verb. Confirmationis sacramentum n graui Siluester v o. confirmatio Diu nan. , Sua quandoret tom. 3. in teptiam partem D. Thomae diis Confir- 73. sedi. 2. in princip., ct alti commisit r. mari n.

Ratio ex eo deducitur, quod ad hoc mu t mr anus Episcopus specialiter deputatur in ordine ad beneficium, & utilitatem suorum subditorum , cum alius ab ipso in sua Diae. oesi non possit hoc munus praestare, ergo tenebitur aliquoties opportunis temporibus hoc munus exercere, caeteroqui subditi destituerentur tanta utilitate, ad qua .

percipiendam ius habent ex Diuina insti

tutione.

Neque obesse potest id, quod in praecedentibus dicebamus, nempe non teneri subditos, nee ex iure Diuino, nec Ecclesia- 3stico hoc Sacramentum percipere, adeoui, Nec ob

si illud omittant sine contemptu, neuti stu,quod quam peccet, ergo, nec sub graui tenebun- Whrai tur Spi eopi hoc munus exercere, Non, intueinquam, obesse potest, quia licet subditi ad thei non habeant onus illud recipiendi, habent piidam.

tamen ius, ut ipsis conseratur,le licet Epis- ρο, copi non obligentur pro aliquo determi. nato tempore illud conserre, tenentur tamen quandoque conserta habito respectu ad subditorum egestates,& ad tempus,quo antecedenter habita fuerit generalis confirmatio . Deinde ipsi Episcopi Episcopales reditus, & emolumenta percipiunt, ut Pontificalia exerceant non solum ad n cessitates populorum, sed etiam ad eorum utilitates. Si autem quaeratur, pro quinna tempore determinate teneamur huiusmodi generales Confirmationes habere , tunc dicam, quod, cum hoc tempus non sit ad Ecclesia determinatum, nil eerti possit statui ; cum autem non videatur confe

410쪽

Muaenam eneatur

Episeo pus se

Nare

quoad

materia

maenam quoad oramun.

Quaenam

quoad

mentum Iam colis alum a

Quaenam quoad rura

3sa Pars III.

rendum, regulariter loquendo , nisi iis, qui iam assecuti fuerint usum rationis a bitrarer saltem de septennio in septemnium esse conserendum; nam suppone dum est , quod in fine septennis omnes apti illud receperint, fit quod deinde in alio septennio alii recipiant, sed haec non est certa resula . Consuetudine receptum est, ut Episcopi in visitatione cuiuscunisque loci in eodem habeant generalem

Confirmationem. Quoad modum collationis, prout pertinet ad materiam, seruare tenentur praeceptum, ut adhibeant Chrisma illo anno confectum, & consecratum, nam adhubere vetus sne necessitate esIet graue peccatum, ut constat ex Fabiano Papa Epist.2.,

o ex c. si quis de alio de Consterat. dist. q. , Ii textus licet procedat de unction Ohrismatis , quae fit in Baptismate, se

tiori tamen iure procedunt in unctione eiusdem, quae fit per Confirmationem , cum haee sit verum Sacramentum, illa nonnisi quoddam Sacramentale, & caeremoniale.

Prout pertinet ad formam, debent se uare praescriptam , & consuetam in Ecclena seruari, adeout, si eam varient in significatione formali, irritum constituant Sacramentum,il accidentaliter tantum in modo significandi illicite consti

tuanta

Prout attinet ad Sacramentum , tenetur, quando iam validὸ collatum est, illud non iterare, cum hoc Sacramentum utpote imprimens ea ractherem sit irriterabile : Si vero si dubium, quod fumrit collatum , aut valide eollatum , tunc non poterit, nisi sub conditione conferre. Sed, an, si iteret absolute, vel etiam conditionale, quando certum est, quod prima confirmatio fuerit valida contrahat aliquam censuram, vel ire gularitatem, dicam infra, dum de carae. there huius sacramenti.

Quoad ritus, & eaeremonias adhibe dos, seu adhibendas in collatione huius Sacramenti, agam latia in sequenti quae. stione : Tandem quoad dispositiones ex parte conserentis requisitas mox subdo.

De Confirmatione.

ARTICULUS V.

De dispositionibus requisitis ex parteministri.

ἔVM MARIUM Exponuntur ea , qua eommunia sunt bula, ct cateris Sacramentis quoad huiusmodi dispositiones. s.

Rationes suadentes ministrum is eouatione huius Sacramenti debere esse ieiunum. MVon requiritur munium in conferente, nisi ex quadam congruitate. 3. Soluuntur rationes contraria. q.

Non diu immorandum in distussione

praesentis artieuli stantibus ijs, quae in praecedentibus diximus , dum de dii positionibus requisitis ex parte ministri sacramentorum, dum de Saeramentis in genere, fic de ministro singulorum Sacramentorum in singulis eorum quaestionubus. Ne tamen omittamus penit lis ea , quae ad ministrum Confirmationis pertunent , placet hic nonnulla apponere. Quae sunt communia huic, & caeteris iministris aliorum sacramentorum prius Exponuis breuiter exponam ; deinde aliqua subdam, tur ea . quae specialitEt ad huius Sacramenti mi que comis nisi rum videntur posse pertinere, seu sal munt tem dubia sunt, an pertineant. Primum igitur commune est, quod debeat habere te.. αε intentionem saltem virtualem conferendi iis quo ἀSacramentum, de haec pertinent ad Vali- huius- dum esse huius Sacramenti, sicut, ic caete- modirorum, ut videre est ex iis, quae docuimus dispou in qq. de Sacram . in genere. Secundum, ex V quod debeat esse in statu gratiae, cum sit minister consecratus, de ad hoc munus deputatus, qui propterea debet digne illud

exercere, ne contrahat noxam sacrilegi;

sancta indisnε tractando. Haec dispositio

non est quidem necessaria ad valorem Sacramenti, est tamen necessaria ad dignam eiusdem confectionem, & collationem. Tertium csed hoc requiritur tantum ad melius, de congruentius ella quod inexercitio eiusdem decentiam quandam exteris nam exhibeat, & internam quandam dγuotionem habeat.

Dubiae quaestionis est, de hoe specialit Zein ordine ad hoc Sacramentum, an mini. ster conferens sit ieiunus, sicuti requiritur in consedi ione, de sumptione Euch hristiae. ministruMotiuum huius difficultatis praebet rex: debere ius in e. - ieiani de consecratioue dist. f., ubi exu Rum se legitur. Vt ieiuni ad confirmationem Ne ος-m perfecta Matis , quod licet videatur Uz ta, comprehendere solum recipientes hoc Sa' ferta. cramentum, videtur tamen extendi etiam

SEARCH

MENU NAVIGATION