장음표시 사용
411쪽
Quaest. V. De Ministro. Art. VI
ad conserentes, & ubi ex hoe capite nO-
lemus extendere dispositionem ad eosdem ministros conferentes, extenditur tamem . a seqq. e. ut Episcopi de consterat. d. dist. s. Ibi- Vt Episco' non nisi ieiuni per impositioncm manuum Spiritum Sanctum tradant. Rursus ita etiam traditionem Spiritus Sanctia ieiunis Pontificibus conuenit celebrari.
Nihilominus Sentiendum est, non nisi ex conuenientia, & congruitate requiri, ut Episcopus
ieiunus conferat hoc Sacramentum Henr Tucet, lib. 2. c. s. n. 6., Angelus verb. confimmatio num. 6., ct T. , D. Antoninus tertia au. tit. I . c. I ., Toletus lib. 2. c. L . n.7., Grasus fecunda part. lib. I. c. I s. num. I 2.,
ct i , Qualdus de Confirm. c. q. nu. 6. , σc. 6. n. 2.,&alij magis communiter. Hoc suadet communis praxiς, secundum quam hoc Sacramentum confertur ab Episcopis in Vesperis, pro quo tempore , nec ipsi Episcopi, nec recipientes intelliguntur, seu praesumuntur ieiuni, nec obstant alle gati textus in c. ut ieiuni, e. ut Episcopiae consecrat. dist. f., quia illi textus inserunt consilium, & non praeceptum; cum in eisdem dicatur conuenit celebrari, ubi lyconuenit, importat congruitatem, non timfert necessitatem; ubi autem velles persinere, textus illos inferre necessitatem , dicelle contraria consuetudine abolitos, nec amplius esse in viridi obseruantia.
An simplex Sacerdos ex commissione Summi Pontificis possit
confirmare. x VMM AERIVM. Rationes suadentes, non posse committi hoc munus simplici sacerdoti. I. Rationes fuia utes posse ex commissione summi Ponti scis. 2.
confirmare non habet proximam relationem ad υltimum finem ιntentum in instituti ne ordinum. q. Eamcitur ex Concit. Trid. s.
Eluduntur responsiones, qua dantur ab aliquibus ad concessiones factas a Romanis Pontificibus remissiuE. 6. concilium Morentinum requirent ministrum loquitur, vel de ministro ex oscio, vel ex commisione. T. Munus confirmandi ex oscio dependet esse tialitὸν ab Ordine Episcopali ion sic munus eonfirmandi ex commissione. 8.
SI coadanentur simul, quae sparsim itia praecedentibus diximus,resolutio tituli erit magis implexa, & ardua. Pro pam 3 te negante posse fieri hanc commissionem Rationes a Romano Pontifice simplici saeerdoti su dςn facit id, quod ex Concit. Florentino asseruimus in quas . de Sacramentis in genere , ex comita
nempe omnia Sacramenta perfici tribus, sone P5- nempe materia, sorma, & ministro con tifieissimi undi im cum eo, quod in primo artieulo pii Q S3
huius quaestionis probauimus, nempi ei ςςyd N institutione Christi Domini solum mini- Ti. strum ordinarium Confirmationis esse Episcopum Ex quibus potest formari
argumentum enicax in hanc formam. Deficientibus essentia lithr requisitis ad S cramentum , Sacramentum ipsum nolia potest in substantia subsistere, nec Pontufex potest supplere essentialia, quae deficiunt sed deficiente Episcopo deficit unum ex essentialit Errequisitis, cum aeque miniuster proprius requiratur ad valorem S cramenti , ac materia, & forma, ut comstat ex eodem Concit. Flor. , ergo &c. Secundo pro eadem parte negante recolenda sunt, quae diximus supra, actum scilicet collationis huius Sacramenti essentialiter dependere a Gradi here Episto- pali, adeout, si Episcopus non fuerit consecratus, cum per solam consecrationem ipsi ea radit her imprimatur, non possit hoc
Sacramentum conferre, ergo hic actus alteri inseriori Episcopo non poterit committi; atque iuxta h.ec principia procedunt Durandus in quarto dist. T. q. I., Ο Φ, .adrianus in quarto in materia Confirmationis art. 3., Castro lib. de haeresib. Mil. Confirmatris, ct alii. Pro parte amrmantestant, quae supra
retulimus ex D. Thoma terita pari. qu. Izari. II . ad primum, nempe Summum Pon
liticem habere plenitudinem potest itis. R t Ones secundum quam potest conserte Pte by iu 'ςtς teris potestatem aliquos ordines co seren bim di, & etiam hoc Sacramentum Confir sione Su mationis, ubi etiam asserit, D. Gregoriuan mi Pon de saeto concessille. Secundo ea, quae di tificis.
brosio in e. . visi. ad I ptus os, retulimus ex pontificis concessione Sacerdotes Egipti absente Epistopo Confirmationis Sacramentum contulit se, quod etiam confimmat Gratianus is e. peruenis dist. 9F., ubi refert Sacerdotes Sardiniae ex concessione Gregoria I. hoc munus confirmandi exeriscuisse. Ab his, quae pro hac secunda parte a firmante dicuntur, non recedimus, sed absoluth asserimus, po IIe Presbyteris simpli- Absolut8 cibus conferri hoc munus confirmandi, potest in quo etiam consentiunt D. Thomas Ioe. Comitti.cit., Alensis quarta par. 28. m M. I . art. 3. F. L. , D. Antoninus tertia pari. tit. I . c. I
412쪽
tib. I. r. c. io. Pro clariori elucidatione huius nostrae opinionis, & solutione contrariarum rationum recole, quae diximus
n. T. , nem 'e ea, quae ordinis sunt esse ilia duplici differentia; alia, quae habent immedia tam , & proximam relationem ad finem ultimum, & principalem intentum a Christo Domino in institutione ordinum, qui finis est constitutio Christi Do. mini sub speciebus Eucharisticis, alia, quae non habent illam immedia tam , dc proxi-4 mam relationem ad eundem finem. Ad Confiret ea, quae sunt Ordinis primo modo redu-ma η no euntur ordines sacri, qui ideo dicuntur sokuha sacri , 'uia proximus accedunt ad sancti relatione talem substantialem, ad ea vero, qui sunt ad finem ordinis secundo modo reducuntur ordi- Principa- nes minores, oc etiam collatio Sacramentilem int& Confirmationis. Quae pertinent ad Ordiarii a Chri- nem Epistopalem primo modo, non sunt communicabilia alijs etiam ex priuilegio, institu lc alteri ab Episcopo non potest coi tione Ut. serri, nec committi initiare alios Ordii, uinum. bus sacris; quae vero ad ipsum pertinent secundo modo,utique de plenitudine pote- satis Pontificiae possunt ex speciali concellione committi alijs, nempε simplicibus Sacerdotibus; atque iuxta hanc distinctio.
nem videntur procedere D. Thomas in addit. ad tertiam partem qu. 38. art. I . ad temtium , ct D. Bonaventura in quarto dιβ. 2s. art. I. q. I. in resolui. , dc sic, cum conserre
ordines minores, fit confirmare non habeant illam immediatam relationem &αutique auctoritate Pontificia eotest sacer. dotibus inferioribus committi. Exempla etiam adducta de concessionibus factis a Romanis Pontificibus simplicibus Sacerdotibus confirmandi nostrum sensum m niseste, & concludenter euincunt, quibus adde Concilium Florentinum in decreto Eugeni j, ubi,postquam dixerat solum Episcopum posse conferre Meramentum Con- hel firmationis, subdidit Lexitur tamen aliquam tur ex do per fessis Apostotica dispensationem ex ra-Conei l. tionabili, o segente admodum causas lia Florent, em Sacerdotem Chrismate per Epsscopum confecto hoc ad nistrasse confirmationιs Sa
Plures adhibent responsiones contrariae s sententiae assertores ad has Pontificum Eludun- concessiones asserentes, vel in hoc Pomtur tifices concedentes, tanquam priuat stari DD. errasse, vel solummodo connivisse, conces non concessisse, vel non locutos fuisse sones fa - de Sacramento Confirmationis , sed de a aliqua alia caeremoniali unctione, vel non Romanis intellexisse de simplicibus Sacerdotibus,
est,is,' consecratis Episcopis , qui tamen' non habebant iurisdictionem Episcopa-
lem, cum unus esset tunc tantum deputatus ad muliera Episcopalia exercenda. Sed has omnes responsiones eludit Sua
r tom. 3. m tertiam partem D. Thoma
disp. 36. fessi a. feri per totum, ad quem
I ota igitur difficultas reducitur ad solutionem contrariarum rationum . Ad Contaliuprimam deduciam ex Concit. Florentino Florent. asserente tria esse necessaria ad valorem loquitur, Sacramentorum, materia scilicet,sormam, Vςi det
de ministrum, dicendum est recte proce- 'avdere, sed ibi l ,quitur de ministro, non eio ..distinguens de ministro ordinario, dc de ex tam sministro commissionis, Sc quamuis asse- sione. ruerit, solum Episcopum esse ministrum ordinarium huius Sacramenti, non tamen negauit, alium posse esse ministrum commistionis ; quin immo ex eo , quod asseruerit aliquando ex dispensatione sedis Apostolicae simplices Saeerdotes hoc Sacramentum administrasse , videtur optime cognouisse hoc ex indulto posse praestari. Ad secundum dicendum, est hoc munus ordinarium confirmandi dependere essentialiter a caracthere Episcopali, non autem munus illud conferendi ea coimmi Ilione, cum hoc possi pendere ex suprema poteti ite , de hoc ex vi institutionis Christi Domini, qui, quamuis hoc munus ex Giticio , fic tanquam ordinarium alligauerit ordini Episcopali, non intelligitur tamen ita eius exercitium
restrixisse eisdem Episcopis, ut non possit . simplicibus Sacerdotibus ex potestate su- Mi,
prcina Summorum Pontificum Lotnmit- eonfitiati , quod fatis euincitur ex subsequenti mandibus Pontis cum concessionibus, de Con ex comi Dciliorum approbationibus; unde Concit. sone non Flor. in allegatis verbis. Legitur tamen ali 'βης quado cte. ubi cum non damnet huiusmodi r, concessiones, illas videtur approbare; Δc ordine Concιlium Senonense in decretis morum e. 3 3. Episco. solum in confirmantibus tunc temporis pali. dubitat de concessione , non de pol state conferendi hanc facultatem confirmandi. Ibi- Quod, si qui me , qui con
413쪽
Quaest. U. De Ministro. Art.VII. 3s
cessiones Pontificum, ae definitiones Con-
An aliis a Sacerdotibus ex priuilegio possit committi hoc munus confirmandi. s V M M A R I V M. Rationes suadentes ex eommissi me Pontificis
hoc munus posse competere Diaconis, alijsque Clericis inferioribus. I. Sententia etiam extendens ad Laicos. Σ. Totestas confirmandi etiam ex eon: sione non potest competere inferioribus Saceia ri. 3 Rationes, ob quas nequeat hoc munus committi Diaconis , alsique inferioribus. q.
2 utaram haec potessas fati commissa Dia
Multominus potest committi Laicis. 6. Eliditur dictum Glose asserentis, posse quemlibet illud Sacramentum conferre a quod recepit. T.
Non defuerunt, qui assererent, quod,
cum hoc munus confirmandi ex spe- Sentelia elati commissione non pendeat a cara thesia Episcopali, possit non solum a potestateriis, 1 i15. suprς Ira Romani Pontificis committi sim ei fiea de plicibus Sacerdotibus, sed etiam Diaconis, mandati alijsque Clericis inferioribus, & hanc sena
Clericis tentiam Siluester veis. Confirmatio Diuin inseriori- q. i. tribuit Glose in c. quanto de consueri;
u sed immerito , quia Glosa ibidem solum
loquitur de simplici Sacerdote; congruentius tribulisset eidem Glosae in c. maiores de
eonsecrat. dist. s. Alii ulterius progredientes extenderunt,
hanc potestatem confirmandi ex commissent Ai, sione posse competere etiam laicis, dum- etiam ex- modo, & ipsi fuerint confirmati; atque
tendens huius opinionis fuerunt Glofa in d. e. maio- ad Lai- res de consecra dist. D , Sumina Angelica wo.ς consecrat. Sacramentum ; non enim existumant ad huiusmodi deputationem maiorem caraci herem requiri, ac deputatus in se ipso habeat. His tamen non obstantiabus sit
Conclusio. Potestas confirmandi etiam Nod ex Commissione Romani Pontificis notia test eriε- potest competere alijs, qui sint Sacerdotidi sitra inferiores in ordine, dc multo minus GL Sacerdo- cis, suantumuis isti fuerint confirmati.
ra . D. Thomas in qMarto dist. T. q. 3. art. I. qu Munc. 3. , areae tom. 3. in tertiam partem
D. Thoma disp.36. ses. 2. vers dico secundo. Ratio ex eo deducitur primo, quia , quod simplices Sacerdotes ex commissione Summi Pontificis possint hoc munus conis firmandi exercere est ex institutione Chri
sti Domini manifestata per facta, 6c comciliorum, sed, nec ex Pontificum concessi nibus, nec per Concilia constat, hanc potestatem competere Diaconis, alijsque Clericis inferioribus, ergo Diaconi, alijque inseriores neque etiam ex commissione possunt hoc munus validE exercere. Secundo, quia Diaconi ex vi proprij muneris, & ex ossicio nequeunt solemniter baptizare,& hoc ad summum possunt ex commissione Episcopi, vel Sacerdotis, - cum eisdem per ordinationem solum conferatur potentia, & capacitas, ut possint hoe mua ad hoc munus deputari, & ideo in forma nus nomeiusdem exprimitur talis potestas; non ex- Possit -- primitur autem potestas conferendi Cona mitti firmationis Sacramentum , ergo, quia ad D ς R hoc munus non habilitantur; Neque dicas, hoc argumentum nil penitus euinceret,nam, ii quid euinceret, euinceret etiam hanc potestatem, ut possint delegari, non competere Presbyteris, cum in forma e rundem consecratoria non exprimatur haec potestas confirmandi; Contra enim impugnaberis, quia in forma consecratoria Sacerdotum non exprimitur etiam pintestas baptigandi, nec conserendi Extremam Unctionem ,& tamen haec potestas eisdem consertur implicite ex eo, quod eisdem conseratur potestas in id, quod maius est, nempe in corpus reale Christi Domini, unde non est, cur non confer tur simul, & semel in corpus misticum quoad ea, quae non sunt specialit Er reseruata ordini Episcopali ; haec autem no a verificantur in ordine ad Diaconos, qui, cum non habeant 'otestatem ex vi propriae ordinationis in corpus reale Christi Domini, si quam acquirunt potestatem in corpus mi ilicum, debet congrue exprimi in eorum ordinatione; cum autem exprimatur siolum potestas , ratione cuius postant deputari ad Baptismum consere dum, non autem potestas, qua possint deputari ad Confirmationem conserendam,
ideo illa, non ista potest eisdem compe
Tertio ex eo euincitur, quod nulli bilegitur, quod hoc munus fuerit ab aliquo Summo Pontifice, vel Concilio commi sum Diaconis, alijsque Clericis inferiori- R IR. bus; ex quo duo insero; primum, quω iest. Tex Christi institutione non sit concessums ecim mi quod hoc munus possit demandari Diaco- sa Diae nis , alijsque Clericis inserioribus, cum us ea, quae ex Christi institutione habentur, debeant nobis innotescere , vel ex sacris paginis, vel ex Apostolicis traditionibus, vel Pontificum, te Conciliorum definiti nibus f ea nullo autem ex his nobis innotescit, quod ex institutione Christi hoe munus possit eisdem Diaconis, aliisque Ddd L ins
414쪽
inserioribus demandari ; Secundum, quod cum Pontifices nunquam hoc munus ei dem commiserint, utique cognsuerint se non po1se illud committere. Ex his, quae hactenus dicta sunt, a foriso tiori deducitur, hoc munus non posse Lai. 6 ,st cra demandari , Neque hic audienda est committi Glofa m c. mlom de consecrat. dist. S., quae Laieis. e tendens hanc potestatem, ut conseribi iem etiam Laicis, statuit hanc regulania. Quemlibet ex facultate Pontificis posse deputari ad ministrandum illud Sacramentum, quod ipse suscepit. Non , inquam , audienda est, quia haec regula est omni iure erronea, &filia; nam, si vera esset,Sacerdos posset ordinare Sacerdotem, Eliditu, Diaconus Diaconum I e conuerso Sacer dictum dos, seu Parochus, qui non recepit Extre lota. mam Unctionem non posset eandem alijsuod pos conferre. Quamobrem dieendum est, mi-ς quis nistrum non conserre Sacramentum vim
S,ef, ε tute Sacramenti, quod ipse recepit, sed tu quod ratione potestatis ad illud ministerium sibi
recepit. concessae, quae potestas in susceptione Confirmationis no est collata confirmato.
An Epi opus in sua Diaecesi possit eo mittere simplici sacerdoti munus confirmandi. sYMMARIUM. Rationes , edi iura sissentia, posse Episcopum in sua Diaeo eommittere munus confir mandi simplici Sacerdoti. I. absolutὸ non potest. M Nialibi constat de hae potestate. 3. concilia allegata non loquuntur de eouati ne Sacramenti confirmationis, sed de qua
Quomodo intelligendi sint ali, textus, si afferantur. I. Solurantur rati es opposita. 6.
EX pluribus textibus Coneiliorum, seu
iuris canonici videtur sumcienter Iura su - euinci Presbyteros de mandato Episcopioine ' UM hoc Sacramentum conserre ; In
Episeopsi Concit. Tolet. I. etenim dicitur. Statutum in sua . es Diaeonum non chrismare , sed Presbyt Diaecesi rumuiuente Epicopo, praesente vero non, nisi hoc mu - ab imo fuerit praecept tim, quod idem dicinus ςOm- tur in Conesi. Arausic. I. can. 2. Ibi- Η smesiei reticos in maerio discrimine positos, se care
Saeeed, lici esse desiderant , si deesset Episcopus, is
ei. Presbteris cum Chrismate, O benedιctione eonsiliari placet. Rursus me. omni te re de eonsteri dist. φ. habetur . Presbyter
praesente Episcopo non signet infantes , nisi fores ab Episcopo illi fuerit prcceptumo,
quod etiam videtur euinci ex aliis consimilibus textibus, in quibus duo videnturnatui a primum, quod facit ad rem praesentem,posse simplices Sacerdotes de commissione,& praecepto Distopi confirmare . Secundum quasi a iure hoe munus Sacerdotibus competere, & solum impe. diri praesente Epitcopo, vel sine eius mam dato , quod inseri solum necessitate princepti non posse simplices Sacerdotes eo firmare , sed hoc secundum consulatum est in praecedentibus; Quamobrem di primo solummodo hic agendum est. Pro
quo sit Conclusio. Episcopus non potest hoc munus confirmandi committere simplici- Frisi bus Sacerdotibus suae Diaecesis. Videtur i. st
in hoc consentire D. Thomas tertia pari. lute comis q. 72. art. II. ad primum, dum asserit hanc mittere.
potestatem committendi Sacerdotibus hoc munus confirmandi competere Summo
Pontifici de plenitudine potestatis, quae potellatis plenitudo non competit lolis Episcopis . Id ipsum sentit Paludamu i
quarto dist. T. q. . n. Σα, Suared c0.36. feci. 2. vers secunda pars eodem modo, er alij communit r. Est tamen contra nonnullos,
qui arbitrantes tantum esse potestatem in Episcopo in sua Diaecesi, quanta est in Pontifice in toto orbe, dixerunt, quod, scuti Ponti sex in toto orbe potest committere hoc munus simplicibus Sacerdoti bus, ita possit Episcopus illud demandare Sacerdotibus suae Diaecesis in ordine ad suos subditos. Probatur primo con lusio. De hae fa- cultate Episcoporum committendi hoc Nullibi munus simplicibus Sacerdotibus, nee ex constulacris paginis, nec ex traditione legitima, dη n ς nec ex declarationibus Summorum Pontificum, nec Conciliorum resultat, ergo. siue aliquo iuris isdamento eisdem trubuitur . Antecedens quoad primam , fiesecundam partem patet, quia non est assignabilis textus Euangelicus, nec canoni cus, qui hane facultatem eisdem tribuat δnee de hoe potest esse traditio, cum potius contrarium constet ex contrario usu ;Quoad tertiam item ,& quartam partem ex eadem ratione resultat, cum non sit assignabile, ubi hoc definiant. Dices resultare ex omnibus allegatis textibus in principio huius articuli, exuibus habetur, quod Presbyteri de manato Episcopi hoc munus exercuerint, ochoc Sacramentum ministrauerint. Sed contra: Nullus ex allegatis textibus hoc euincit; nonptimus desumptus ex Coacit. Tolet. I., quia, ut in praecedentibus imnuebamus, non est sermo de Sacramento Confirmationis , sed de vinione caeremoniali in summo vertice capitis baptizati,
415쪽
Quaest. V. De Ministro. Art. IX.
4 Zati, quae tune prohibebatur simplicibus Concilia Sacerdotibus, & ideo ibi dicitur, quod non lo' licie permittatur simplicibus Sacerdotibus d. : hiata absente Episcopo, vel eodem praesente , ne cosii. nonnisi ipse Episcopus mandatum dede-mationis. rit, quod non facit ad rem nostram a
sed de ure Non secundus ex Conci L Arausic. l. , quiactione ee. ibi etiam non est sermo de Sacramento moni Confirmationis, sed de quadam unctione reconciliatiua, quae illis temporibus erat in usu, cum Haeretici ad fidem conuerte- Ventur: tunc etenim Episcopi in signum xeconciliationis unctiones in eorum capitibus adhibebant indefinite quoad omnes conuersos sine ulla prorsus exceptione, an fuerint necne confirmati, quod manifeste indicat, illam unctionem non suis te Sacramentalem, seu Sacramentum Confirmationis, quod est irriterabile ; Haec igitur unctio ibi permittitur simplieibus Presbyteris absente Episcopo , vel eo praesente non nisi eum eius licentia, & praecepto .
Non tertius desumptus ex e. omni tempore
de consecrari dist. ., quia etiam ille textus non loquitur de unctione, quae fiat in Sacramento Confirmationis, sed de unctimne , quae fit in summitate capitis post Baptismum, & ideo ibi dicitur Presbyter non signet infantes, praesente Episcopo, quod non videtur polle intelligi de Sacramento Confirmationis, quod non conserebatur
infantibus, ut constat ex c. ut telum de
consecri dist. s. ubi dicitur, quod confimmandi debeant esse perfectae aetatis ,& ubi aduersarij vellent persistere, quod ille textus intelligendus esset de Sacramento Confirmationis , hoc incongruum sequeretur, rod Presbyteri non possent praesente
.piscopo confirmare infantes, vel non nisi cum eius mandato; possent vero eo
praesente, & fine eius licentia confirmare adultos, cum exceptio fiat solummodo quoad insantes. Si aliis textus asserantur, quibus videa- tur euinci, quod Presbyteri de facultatet Episcopi possint signare, vel intelligendi Quomo. sunt de signatione, quae fiat per quandam
do intel- caeremonialem unctionem, non de ea ,
tundi quae fit per Sacramentum Confirmati iei uiniri , vel, si intelli endi sunt de Sacramen inerana to Confirmationis, non referantur ad sim plices Sacerdotes, sed ad Sacerdotes, qui simul erant Episcopi, licet nullam haberent iurisdictionem. Pro cuius intelligentia scias, pro aliquo tempore antiquo consueuisse, ut qui ordinaremur Sacerdotes simul consectarentur Episcopi, qui tamen non exercebant Pontificalia, nec iurisdicitionem, ni fi de licentia unius, qui aliis
omnibus praeficiebatur, de qua consuetudine meminit Scotus in quarto dist. T. q. I.;
isti vero, cum essent consecrati, de licentia
Principalis in eadem Diaece si, qui per amtonomasiam dicebatur Episcopus, confir mabant ; unde non verificaretur , quod simplices Sacerdotes de licentia Episcopi
Probatur secundb conclusio, quia innegabile est, quod potestas ordinaria conferendi Sacramentum Confirmationis ex vi institutionis,& ex iure Diuino competat
solis Episcopis. & si quae fieri potest extensio, intelligenda ut facta eisdem facultas ex vi eiusdem institutionis; sed haec
facultas extensionis per commisi lonem .
nullibi constat laeta Episcopis, sed dumtaxat Romano Pontifici, cum de isto tantum dicatur per Concit. Florentinum in decreto Eugenii. Legitur tamen aliquanda per Apostolicae sedis dispensationem ex rati nabili , o urgente admodum causa simplicem Sacerdotem chrismate per Episcopum conse to hoc administrasse Confirmationis sacramen
tum : nulli bi autem hoc legitur de dispen- 'satione Episcopi.
Neque obstant, quae ex aduerso affer bantur, scilicet Episcopum tantam habere cpotestatem in sua Diaece si, quantam ha- Solliun bet Pontifex in toto orbe ; Non obstant, tur ratio. inquam, quia hoc assumptum est aperte nes QPerroneum, quot etenim competunt Sum- mo Pontifici in toto orbe, quae non coinpetunt Episcopis in suis res et iu- Diaec libus 8 Quot dispensationes elargitur Pomtifex, quas nequit Episcopus elargiri Imterpretari ius Diuinum in quae itionibus fidei pertinet ad Pontificem, quod non pertinet ad Episcopum .
An non confirmatus possit sacramentum Confirmationis conferre.
Exponitur sensus tituli. I. Undenam de sumatur ratio dubitandi. MDiscopus consecratus, qui non recepit Sur mentum Confirmationis potest vatio com firmare . I. Potestas confirmandi non pendet a confirma
tione praeuia, sed a potestate ordinis. q.
Soluuntur aliqua instantia. S. 2 ec Episcopus confirmans ante fusceptam Consirmationem grauitEr peccat. 6.confirmatio non praerequiritur sub graua ad susceptionem ordinum. T. V m currit paritas de Episcopo eonsecrato te susceptionem ordinum minorum, σquaia. 8. Etiam simplex Saeerdos non eo matus ex L commigline Pontificis confimans non gra , uiter peccat. P.
416쪽
Cuppono, quod quis fuerit assiimptus ado Episcopalem dignitatem, dc consecra-- ' tus Epistopus , qui tamen antecedentErrue iesus Sacramentum Confirmationis non rece- tituli. perat. Rursus, quod Romanus Pontifex ea aliqua rationali , dc urgente admodum causa commiserit simplicibus Sacerdoti. hus alicuius regionis munus confirmandi
populos illarum regionum, prout de facto tur Gregorius Papa commississe Sacerdotibus Sardiniae, & quod aliqui ex Sacerdotibus illius, vel illarum regionum non fuerint confirmati, & tunc quaero, an ille Episcopus sic assumptus sine Con-' firmatione, & ille Sacerdos, qui non est confirmatus, possit ille ex officio, ille ex commissione valide, S licit E confirmare. Mouent hac dissicultatem ea quae tradidimus in quaestionibus de sacris ordinubus pari. I. de ord. in communi q. a. au. 3. ubi retulimus opinionem Diam de censuri
dubiit' - . asserentis, quod, si Epist mi pus, qui ante eonsecrationem non recepit aliquos ordines minores,non possit postea eisdein nondum receptis illos ordines quos non recepit, aliis conferreo nos ibi innub mus,quod, quamuis illos valide conferret, non conferret tamen liciis. Ex quibus a. paritate procedendo videtur posse ad rem nostram inferri, quod, si non receperit
ante consecrationem Sacramentum Comfirmationis, eodem nondum recepto non
possit saltem liciis illud alijs conserreis inon enim minus spectat ad ordinem Episcopalem confirmare, ae ordines conserre. HIs tamen minimE obstantibus Dico primo, quod Episcopus consecra- η tus, qui non recepit Sacramentum Con- M, eon. firmationi possit eodem etiam adhuc non seeratu, . recepto Valide alios confirmare. Consem qui non tiunt in his terminis de Sacramento Co
fuit e - firmationis non recepto Suareet tom. 3. infirmatus tertiam partem D. Thoma disp. 36. fecit. MP' st verssecunda sententia, ubi allegat D. N eonii tertia pari. q. 72. art. I I . ad primum ;α. . de in terminis constatilibus de ordinibus
minoribus non receptis ante consecrationem V queet tom. I. in tertiam pari. D.TM-ma disp. x 3. n. I , Massesius in fummo
reae . a. c. II. n. F., Marebinas tras. I. de Sacramento Ord. in communι pari. Σ. c. I
Ratio ex eo deducitur, quod minister non consert illud Sacramentum virtute alterius surulis sacramenti, quod ipse recepit, sed virtute potestatis, quae ipsi consertur in consecratione Episcopali, ergo, si fuerit vere consecratus Episcopus, quantumuis non receperit Sacramentum Confi xtra mationis, poterit virtute potestatis libi eoliatae illud valide conserre aliis; Nec
obesse potest, si dicatur, quod dare, seu conserte nos possit id, quod ipse non b
bet, ergo cum non habeat, seu habuerit Sacramentum Confirmationis, illud alteri conserre non poterit; Non obstat, i quam , primo, quia ad hoc, ut quis conis rat Sacramenta, non est necesse, quod illa prius ipse receperit , sic Sacerdos validE, & licite consert Sacramentum Extremae I t ' Vnctionis, & assistit Μatrimonijs, quamuis illa Sacramenta ipse non receperit . Matiae. Secundo, quia, quamuis Episcopus contacratus non habeat formaliter Sacrame tum Confirmationis , habet tamen eminenter ratione caractheris Episcopalis. Adde, quod potestas confirmandi non datur per carac herem Confirmationis, sed per caractherem Episcopalem, qui estim dependens ab illo Confirmationis.
Dieo secund6. Si Episeopus, qui ante ceonsecrationem non recepit Sacramen-Nee Epictum Confirmationis, eo adhuc non recep- scopusto confirmaret, probabilius grauiter non . sc Uri peccaret. In hoc arbitror DD. magis m communiter conuenire. Ratio ex eo deducitur, quia Sacramentum Confirmationis, nec ex necessitate Sacramenti, nec ex
necessitate praecepti est necessario praerequisitum ad susceptionem ordinum, nec desectus eiusdem inducit aliquam 'nam Confi in suscipiente sine illo ordines; nam quam' matio nouis Concilium Tridenti fes. 23. de reform. prerequi- e. dicat, non esse initiandos prima ton-ritur assura, qui Confirmationis Sacramentum ordines . non receperint; hoc eommuniter intelli φ ο η gunt de necessitate conuenientiae, non , ii, 'praecepti; & cum ibi, nec alibi inducatur aliqua paena, non est, cur non possint ordinibus initiati illorum munera sine aliqua labe exercere. Neque obstare potest, si dicatur iuxta ea, quae diximus de Sacris Ordin. d. pari. I.
de stia. m c mmuni q.Σ. an. 3. , quod, n EpiDcopus fuerit consecratus per saltum, aut quam ordines minores non susceptos a
tea susteterit, ordines, quos non recepit alijs conserat, illicite conserat,ergo etiam, ss non confirmatus confirmet, illicite eon Non cura
firmabit: Non, inquam, obstare potest , 'quia diuersa est omnino ratio de ordinato Episeopo
per saltuin, & de ordinato non confirma- Oseerato, nam primus est ordinatus contra Om- to antenem iuris dispositionem grauitεr praeci- Ordinum pientis, & sub paenis, ne quis ad maiores tala P
promoueatur non susceptis minoribus ot t. m
dinibus; secundus autem, nec sub graui prohibetur, nec sub paenis, ut suseipiat Ordines ante Confirmationem, ideoque ille administrando in Ordine, quem non suscepit, grauiter peccat, quia ad hoc gra uiter prohibetur, te sub paenis, non sic iste, qui tantum tenetur ex columentia.
Ea his, quae hactenus dicta sunt, colligitur s
417쪽
eon firia mans nograuiter peccat.
gitur,auod etiam simplex Sacerdos a Roma no Pontifice deputatus ex speciali coin- missione administrandum hoc Sacramentum non grauiter peccet, si exerceat illud munus non suscepto prius Sacramento Confirmationis, cum hoc solum praerequiratur ex congruitate, non ex necessitate i Neque dicas in hoc non currere paritatem de Episcopo non cOpfirmato confirmante, ac de simplici Sacerdote ex commissione Pontificis confirmante non confirmato ἐν quandoquidem primus habet caractherem Episcopalis ordinis per quem confertur potestas confirmandi, secundus autem non habet talem potestatem ex vi proprii ordinis, sed solum ex commissio. ne Romani Pontificis,quae non debet prae sumi extendi, quando Sacerdos non est
confirmatus; Contra enim impus naberis, quia, cum potestas confirmandi non dependeat a caraci here Confirmationis ha- . bitae a ministro confirmante, de cum Pontifex habeat potestatem committendi sim.plicibus Sacerdotibus hoc munus, parum referre potest, quod minister, siue sit talis ex ossicio, siue ex commissione , fuerit confirmatus, cum uterque conserat per potestatem a Christo Domino prouenientem, licet una sit immediata, altera solum mediata ,& neutra dependeat a caracthe re Contarinationis praecedentis in ipso minii tro.
An ad hoc sacramentum sole militer conferendum requiratur Patrinus, oc an hic debeat ellevmis, vel olures esse post int.
Patrinus non est necessarisu necessitate Sa
Mos adhibendι Pamnum est antiquissimus in Ecclesia D ι. 2. bis mos obliget sub graui varia sentem
Probabilius Obligat sub graui. q.
Famina potest esse susceptrix masculi etiam
Sm hae quaestione de ministro Confir
mationis agimus de Patrino ; noria quia ipse sit minister proprius huius Sacramenti, sed quia quoquo modo concurrit ad ipsum conferendum. Id iam, quod hoc quaerimus,est, an Patrinus requiratur, di qua necessitate, &, an unus debeat esse,
an possint esse plures. Non requiri Patrinum ex necessitat e Sacramenti est certo certius, cum sit so- Noe mlummodo quaedam caeremonia ab Ecclesia quiritur instituta , quae propterea non potest con- necessit ferre ad valorem Sacramenti, cum essen- te Sacram tialia eiusdem solum dependeant a Christo m nti . Domino, & fuerint ab eodem instituta . Disscultas solummodo reducitur ad hoc, an sit necessarius, seu requiratur ex necessitate praecepti . Conllat antiquissimum esse more in Ecclesiae, ut huiusmodi Patrinus adhibeatur in sacramento Con' Mo,,d hi
firmationis, ut constat ex c. in Catechismo bedi P de consecrat. dist. . , ubi cum dicatur, non trinum .esse consuetudinem Ecclesiae Romanae, ut est antiis
idem admittatur in Patrinum Confirma quissimustionis, qui suit Patrinus in Baptismo, utique infert in Confirmatione consueuisse Patri num adhiberi,& ex e. sequenti de consecrat. d. dist. . , ubi dicitur unum debere esse dumtaxat Patri num in hoc Sacramento sicut, & in Baptismo. Sed, an haec consuetudo inducat obligationem sub graui , ubi alia lex scripta non haberetur, via deo DD. inter se discrepantes silueste veis. Confirmatio Diuina n. s. asserit pecca. on hiaere eum, qui non confirmatus tenet confimmandum, ex quo videtur etiam deduci is, ob peccari, si non adhibeatur in hoc Sacra- get sub
mento patrinus. D Thomas Ioc. cit. tenet graui ua non confirmatum non debere tenere cona rix sen
firmandum , sed non explicat, an hoe sit ς Rixκ νpeccatum, & an laethale, vel veniale.
SuareZ tom. i. in tertiam partem commenti
m q. 72. art. Io. in sine, asserit elle lae thale non solum, si non confirmatus teneat confirmandum , sed etiam quod magis ad
rem nolira in facit si omittatur in Confirmatione Patrinus, quia est caeremonia praescripta, & utique gratiis, cuius ominsio propterea non potest esse, nisi grauiter pecca in incisa . Hanc Suare sit opinionem arbitror esse valde probabilem non solum,
quia talis caeremonia ita diu in saltibilite et ii Ecclesia seruata habet vim legis obligantis , & cum iit grauis, utique sub graui , cum inducat graues effectus cognationis spiritualis, di impedimenti ad matrimonia , sed etiam, quia datur ad indigemtiam confirmandi, qui, cum in vita spirituali computetur , ut infans, indiget in p bibi structore, seu eruditore, ut loquitur Dium itus obli. Thomas loco citato in corpore; tum quia in- eat substitutus est non solum, ut significet confir graui. mandum esse tyronem in spirituali malitia, ideoque indigere ductore, ut mox insinuabam, sed etiam ad ipsum obligandum ad hoc ministerium instruendi; tum tandem quia hic pertinet ad solemnitate . huius Sacramenti, cuius desectus propte Tea, cum valde minueret de eadem solemnitate
418쪽
Rationes pro obligatione in actu primo. T.
Sors unitar rasiones contrarsae sententra. 8. Rationes excusantes ab eaecntione talis one ris. 9
nitate ab Ecclesia praescripta multum demeret de reuerentia debita Sacramento. Quoad secundam partem tituli videturs asserendum, unum tantum debere esse su-Vmis ita sceptorem in Sacramento Confirmationis, ura, Vol prout habetur m iuribus assignatis a Sua-
2'in e . a. . de reformat. Matri my e. z. dicat debet ad debere esse unum solummodo, vel unam, mitti . Vel ad summum via uin, & unam, ideo duo
idest masculus, S tamina possunt admitti, & licet ibi Concilium videatur solummodo loqui de susceptoribus in Baptismo,
in fine tamen eiusdem capitis extendit etiam ad susceptores in Sacra mento Confirmationis. Hie excitat dubium D. Thomas L q. TMara. IO. in tertio argumento, quod contra sec efformat, an tamina possit esse susceptrix Faemina masculi maxime adulti in Sacramento Potest es- Confirmationis, & motivum dubi j ex eo iiii misi desiimit, quUd, cum hoc Sacramentum de euii i tur ad robur, non videtur hoc munus fae hoe Sa mina: in ordine ad masculum conseren-ςrameto. dum, cum robur potius in masculo, quam in tamina consideretur Nihilominus ipse D Thoinas concludit, etiam taminam posse deputari in susceptricem masculi addita etiam ratione, quia cum in Christo Iesu non sit masculus, ct famina, ut habetur ad colos. y ideo non sit consideranda haec qualitas, & conditio tamineitatis . Sed quidquid fit de necessitate, de congruitate tamen arbitrarer, in Confirmatione manculi maxime adulti faeminam non esse adhibendam, tum quia tamina non videtur apta ad erudiendos viros; tum qui l , potest esse noxia frequens consuetudo inter masculum maxime adultum, S taminam, propter quam rationem arbitrarer, non valde congruere masculum adhiberi - in susceptorem taminae adultae . , '
An Patrinus sub graui teneatur in mysteriis fidei , S in bonis
moribus in struere , susceptum. sVM MARIUM.sententia docens, adhiberi solum ad ornatum,
Rationes pro bac sententia . Σ. Sententia docens, contrabere obligationem imst redi. Rationes pro hae sententia. φVere contrabit ouigationem in actu primo ex vi muneris. F. In aliti secundo excusatur ab executione ,
nis in certis casibus. 6.PRocedit titulus de onere, an scilicet
consurgat ex illo munere, quod praestat Patrinus in susceptione confirmandi, an vero non consurgat, quatenus solum adhibeatur ad ornatum Sacramenti, nouad aliqv d ministerium, ad quod obligetur. Quoad e xecutionem na mque eiusdem oneris vix videtur posse esie obligatio, cum modo in Ecclesia Dei ope Parochorum, parentum educationibus, contionatorum documentis , de instructionibus , apertis catholicae do trinae palestris erudiantur in fide catholica, de bonis moribus, ut non videantur indigere ininii ferio Patri norum; unde ad suminum videtur vigere
haec obligatio executrinis, quando in infidelium partibus baptieati, & confirmati educarentur , vel urgente aliqua graui necessitate indigerent tali ministerio. sistendo igitur in illo onere Coninchus i
sentiunt, Patri num in hoc Saeramento .dhibera non contrahere obligationem instruendi confirmatum , qui propterea sentire Vi nee tene 'dentur, assumi dumtaxat Patri nos incon- ri instruo firmatione ob solum ornatum Sacramen- re. ti, non ad aliquod ministerium. Ad hoc pluribus rationibus inove. Itur I primo, quia de hac oh ligatione nullibi constat intextibus iuris canonici, nec ex Pontificum se Milonibus, nec Conciliorum definitimnibus, nec ali lita traditione, nec SS. N. - auctoritatibus. secundo, quia ad hoc onusiam intelliguntur deputati Patrini in Baptismo, unde iura , quae loquuntur de hoc onere, procedunt dumtaxat de Patrinis Baptismi, non extenduntur ad illos Confirmationis. Tertio, quia confirmandi regulariter sunt adulti, qui propterea non identur indigere Patrinorum ministerio.
Ex aduerso Siluras . a tertia pari. q. 72. ara. IO. absolute sentit, Patrinum etiam Confirmationis contrahere hane obliga. ltionem instruendi. Rationes etiam plures pro hac sententia urSent; quarum prima contra. eii illa, quam adducit D. Thomas L q. 72. here oblitari. Ita in cor', ubi statuens , quod dum gatione quis confirmatur, debeat ab alio teneri, ad instruen ducit hanc rationem, quod Gum confirmati 'assumantur ad pugnam spiritualem, indigenteruditoribus, quibus instruantur deris, qua pertinent ad finem certaminis . Ecce quomodo D. Thoinas agnostit Patrinum ad qeum finem assumi,ut instruat filium suum spiritualem ad pugnam aduersus hostes spirituales. Secunda, quia Patrinus etiam
419쪽
Quaest. V. De Minist ro. Art. XII.
Confirmationis dicitur in iurem
tismate de consecr.distinct. . P.Mer spiritualis; sicuti autem Pater carnalis tenetur filios protrahere ad vitam persectam corporalem , ita, & Pater spiritualis tenetur stimspirituales perficere in vita spirituali,quod fit per instructionem in misteriis fidei, &informationem in bonis moribus. Tertia, quia in Ponti sicali Romano praecipitur,
ut Patrinus Confirmationis teneatur confirmatum informare bonis moribus, &operibus. Conclusio. Patrinus Confirmationis, s quantum ei ex vi muneris, quod praestat In actu in illa susceptione, obligatur ad instruen- ψεγε eonia dum confirm a tum in fide, & bonis mori ij, hii bus ἰ actualis vero executio talis oneris modo non urget, nisi pro aliquo casu necessitatis, quo susceptus sit in periculo deficiendi a fide, vel aliis auxiliis delli tuatur. In hane videtur inclinare Suared
iom. I. in tertiam pari. D. Thoma comment. in q. 72. art. IO. vers. dubium autem ego p
test, ubi, licet videatur sentire, quod obligatio in suscipiente non contrahatur, ex cipit tamen in casu, quo intercederet aliqua necessitas, qui, si recte perpendatur, potest reduci ad sanum sensum conclusim
executi nis nostrae intelligendo, quod ad executi nisi nem non possit obligari, nisi urgente necessitate . Per hanc nostram conclusi nem in his terminis conceptam arbitror, utramque expositam sententiam posse
conciliari , intelligendo primam quoad
executionem ; secundam quoad onus. Prima pars sufficienter euincitur ex rationibus pro secunda sententia adduciis, R tione, quibus adde, quod ea, quae susticiunt na-pto obli scenti in vita spirituali,non videntur sum-gatione . cere adulto in eadem , nec, quae sufficiunt
in aetii pro fide in se ipso recipienda, sussiciant ad PD Q. eam palam profitendam; unde iura Ecclesiastica praecipiunt, quod Patrinus adhibitus in Baptismo non sit adhibendus in . Confirmatione,per quod vidctur innuere, maioribus auxilijs indigere confirmandus, ae baptizatus simpliciter, ergo Patrinus in Confirmatione obligatur ad corrob randum ipsum confirmatum in vita spirituali. Nec Obstant, quae ex aduerso pro contraria sententia asserebantur ; non primum; nam in primis in Pontificali Romano satis euincitur talis obligatio, cum in eodem dicatur obligari Patrinum ad
tur ratim informandum confirmatum bonis mor
res ς0n' bus, quod, cum procedat cum terminis 2'n 'obligationis, videtur esse eraeceptiuum, s' non merε directivum. Deinde cum aeque requiratur Patrinus in Confirmatione,
ae in Baptismo, licet in iure praeeipiente necessitatem illum adhibendi in Consi
excusatur abnein certis calibus.
mationem non ex pri. nantur obligationen intelliguntur tamen eaedem esse, seu nasci in Confirmatione, quae nascuntur in Baptismo. Non secundum, quia iura agnoscunt ultra necessitatem Patrini in Bapti simo indigentiam etiam in Confirmatione, uia statuunt, quod iste debeat esse diuersus ab illo. Deinde plura videntur requiri ad palam profitendam fidem, quam ad illam nutriendam in se ipso: Non tertium, quia,quamuis sint adulti in vita corporali, sunt tamen velut insantes in vita spirituali, & ta nquam tyrones in militia aduersus potestates,&hostes spirituales. Secunda pars ex eo euincitur, quod qua-uis illud onus ortum sit ex ipsa susceptione Risi ne,
in Sacramento Confirmationis, executio exeus a- tamen eiusdem non videtur Urgere, 'uan- tes ab exedo finis a iure intentus sum cientεr aliunde cutione habetur; sed extantibus instructionibus, tali so quae modo in Ecclesia Dei habemur per
Parocorum opera , educationem parentum , promulgationem fidei, & documemta morum, quae ubique fiunt a concionatoribus, per erudimenta, quae praestant ut per cultores catholicae doctrinae, habetur sum ciens instructio, quae praestari deberet a Pati in is, si illa non esset, ergo &c. Scante tamen illo onere, si casus contingeret, quo suscepti indigerent Patrinorum ope, ω auxilio ad proci tendam fidem Catholiacam , utique tenerentur illam praestare, ut in casibus supra allegatis.
An Patrini Confirmationis contrahant cognationem spiritualem , &cum quibus .s V M M A R I V M. cum illis personis contrabitur solum cognatio ιn Sacramento Confirmationis , qua contrabitur in Baptisma. I. An haec cognatio contrabatur inter Patrianos, o confirmantem. 2.Ratrones suadentes non contrahi. I. Rationes suadentes contrahι. q. Veia non contrabitur. s. Rationes Me euincenter. 6. Soluuntur rati es eontraria sententia. 7.
Ratio, ob quam contrabit M haec cognatio in ter Patrinos, re Patrem , ct Matrem confirmati, ct non inter eosdem Patrinas ct confirmantem. 8.
Non est diu immorandum in discussi,
ne huius tituli, cum eius resolutio haberi possit ex iis, quae habita sunt in
praecedenti pari. II. de Baptismo q. c. ari. P.
420쪽
de reformat. Matrim. ves, Ustquam plura moderatum est ex antiquis iuribus circa
rideri hanc cognationem spiritualem, quae ori-
cognatio tur ex Sacramento Baptismatis, statuit, cotrahi- quod in eodem contrahatur solum intertur tenentem, de Patrem, de Matrem bapti- Confir- arati, S ipsum baptizatum, nec non interteiptizantem, Jc baptizatu baptiratique trahitur Patrem, & Matrem; di deinde loquens
in Ba p. de cognatione resultante ex Sacramento tismo. Confirmationis subdit. Ea quoque corn tio, quκ ex Confirmatione contrahitur eon rimantem, oe eonfirmatum, illiusque Patrem,
o Manem , ae tenentem non egrediatur,
omnibus inter alias personas huius 'iruualis cognationis impedimentis omnino ablatis. Dim cultas solummodo aliqua versari potest in eo, an inter tenentem, di bapti-An his rantem, seu confirmantem contrahatur cogn)it,o haec cognatio spiritualis, se ex eo oritur, traha- quod, dum Concilium loquitur de cognatur inter tione consurgente ex Baptismo videtur P tr D s, comparare λlum tenentes ad ipsum bainniantem tizatum , & Patrem, S Matrem eiusdem,' deinde habitrantem ad ipsum baptizatum, & eius Parentes,nec ullam facit comis parationem tenentium ad ipsum bapti-Σantem ; Rursus, dum loquitur de cognatione consurgente ex Confirmatione, dicit contrahi inter confirmantem, & confirmatum , illiusque Patrem, de Matrem, letenentem, de illos sic enumeratos non
egredi, ubi etiam videtur comparare linsum tenentem ad confirmatum, & illius Patrem,& Matrem, non autem ad ipsum confirmantem , quin immo ex eo , quod
ipsum Concilium subtrahat ipsam cogna. tionem spiritualem inter susceptores, si Ratione, fuerint unus, & una, ut permittit ipsum
suadet es Concilium, videtur etiam subtrahere inter non con- ipsum tenentem, fic confirmantem, cum trahel . tam susceptores inter se eomparati, quam susceptor comparatus ad confirmantem non constituant, nisi compaternitatem,
quae videtur ab eodem Concilio subtracta.
Nihilominus ex eo , quod tenentes contrahant hanc cognationem spiritualem
R, i ., non solum eum ipso confirmato, sed etiam suadete, cum RHre , & Matre eiusdem, cum qui
contrahi. bus est compaternitas, ita videntur eandem etiam contrahere cum ipso baptizante, seu confirmante,cum non videatur
dispar ratio. Sistendum tamen est in opinione , quod non contrahatur haec cognatio spiritualis inter ipsum tenentem, de confirmantem, V re non quod videtur etiam sentire Bonacina de - pedimentis Matrimonii q. punct. s. s. D. u. 2., dum numerans pertinas, inter quas haee cognatio contrahitur in Baptismo, asserit contrahi inter bapti Eatum, te baptizantem, inter susceptores, de baptizatu .
inter baptizantem, de Patrem, de Matrem naturalem bapti Eati, de inter susceptores,& Patrem,& Matrem baptigati,& hanc dieit elle dispositionem Concit. Trident. d.
que ibi facit comparationem inter suscep. - εtores, dc baptizantem , ergo, quia tu tR hod. ut dispositionem eiusdem Concilii inter eun centes. dem baptizantem, de tenentes non intelligitur eontrahi eadem cognatio spiritum lis; de ea , quae dicuntur de huiusmodi cognatione, quoad Sacramentum Baptismi, aeque intellitenda sunt de eodem in ord, ne ad Sacramentum Confirmationis, ρο- tissimum cum ex eodem Concilio ha tur, quod ultra personas ibi expressas non fiat extensio huiusmodi cognationis. C terum, suod in eodem Concilio Tridenti.
no non fiat extensio expressa inter tenentes , de baptizantem, seu confirmantem expresse apparet textum legenti; nam primo , dum loquitur de Baptismo ponit
unum, vel unam, seu unum, de unam in
ordine ad baptizatum, it Patrem, & Μatrem eiusdem, secundo baptiEantem ilia ordine ad baptiZatum, baptiZatique Patrem , dc Matrem cum particuIa exclusiva tantum ; de tenente autem comparati vh
ad baptizantem nihil ponit , ergo inter
eosdem cognationem excludit. Quod, si haec veri sicantur in Baptismo, non video, cur non debeant verificari etiam in Comfirmatione, cum pari formiter Concilium in utroque procedat. Nec obstant, quae dicebantur pro parte contraria de tenente comparative ad Patrem, de Μatrem baptieati, seu confir- mali,eum quibus constituitur compaterni soluun tas , sicuti naee videtur constitui inter' 'Tipsum tenentem, dc baptizantem , Non textiae. obstant, inquam , quia inter tenentem, it Patrem, & Matrem baptizati, seu comfirmati fit expressa mentio,ic comprehensio in eodem Concilio Tridentino ; nec
comprehensio autem , nec mentio inter tenentem,lc baptia1ntem, seu confiemantem fit per idem Concilium, quin immo
expressa exclusio,cum restringat cognati nem inter personas ibi expressias, de excludat quascunque alias. Si autem quaeratur ratio, propter quam Concilium com- Sprehendat tenentem, oc Patrem, & Ma- Ratio obtrem confirmati, seu baptiZati, excludat' c a Vero tenentem, de baptizantem, seu eon. tr u tur
firmantem, dicam eam esse, quia Pater, I 6e Mater baptiEati, seu confirmati prop- Patrem ,
ter communicationem sangum is , quam Ac Matre habent eum ipso baptizato,& eonfirmato cotirmati computantur tanquam quid νnum eum nou inter eodein et ideoque tenens contrahendo co trinys, gnationem cum filio baptiaato, seu con-