Vindiciae religionis christianae

81쪽

siuperioribus paginis, pro aeris Scrip

turis exhibuimuS, potentes erunt. Quocirca profligato jam ratis S practicae traditionis commento maneat apud omnes facra Scriptura quoad omnia ad salutem necessaria, tanquam unica, omnibus nu-naeris periecta, Divinae veritatis regula.

A P. IX. De Perspicuitate Sacrae Scripturae. ΡΤRFECTIONE Sacrie Scripturae a lo superius stabilἱta num debit λιperspicuitas respondeat Uusdem perfectioni, proxima in nos indagandi cura devolvi, tur: absque enim debita perspicuitate non capax foret sacra Scripturam os certiorandide divina Evangelicae doctrinae autoritate, ejusque singulis articulis. Quo clarius er go, in omnibus ad salutem iaccessario requisitis, talis innotes a perspicuitas, subacti cujuscunque judici arbitrio permittuntur sequente para graphi. 1mo. Non licet sui picari, Deum ex divina

82쪽

vina ejus bonitate, ab hominibus necessa. rioin absolute exigere, quod nulla indus

tria penes eos sit praestare : at si exigeret

Deus illius fidem praestationem, cujus

notitia ita in profundo puteo delitesecret. ut nullo labore exantianda foret Tunc demandaret Deus, quod omnibus creaturarum suarum vinibus impar existeret, illud factu necessarium constituerς quod cognitu ablolute impost;bile siet sed absit blasphemia di sto: hoc enim maximam Dei bonitati impurgeret injuriam: Quapropter, cum acra Scriptura sit unicum doctrinae ad alutem necessiariae pandecton, ut supcmus insicatum probatum est quamcunque contineat hujus necessitatis doctrinam rite sciscitanti oportet illam obviam esse ieri picuam.

2 o. Non talarum praecedens argumentum ab invicta ratione petitum,sacrae Scripturie, in omnibus ad salutem necessario requisitis, per picuitatem Videnter concludit Sed aliud insuper ab indubitanda praxi, experientia deductum, illas esse intelligibiles, ' in cibus ad minimum dictiss

83쪽

is, clare Vincit Praxi de qua sermo unc habetur est haec quod nempe ab om-ibus promiscue,annuente divino mandato. restae sint sacrae Scripturae Quorsum sent legendae si non uisient intelligibiles. Janc praxin apud Iudeos non tantum per-Dsiam, sed divinitus mandatam fuisse in-icant non pauca sacrarum Scripturarum aca. ob: s 9. Scrutamini Scripturas, Yia os Idemim olas in i is vitam veteram alerea Et illae θη quae tesantur deme. 'Ct: E. I. I9. Et halemusirmis fimum ilium 'rmonem propheticum: Cui en facitis Yod atten Itis. Acit: 7. 11 Ii autem

eis uafuerunt Thessalonicaefuerunt sivero Iores, ut qui receserint sermones cum omisi alacritate quoti re examivantes Scripturas

η haec ita se alerent. Timoth 2 3. IS. que a puero sacras literas novisse quae te sos ni sapientem reδdere ad salutem per riviuue m Christo esu. Eandemque praxinacras .ripturas legendi, apud primitivos limitianos invaluisse testantur ipsis actae clipturae Apostoli enim, omnibus pro

niscue ClitiHianis suas Epistolas Scripse

runt.

84쪽

runt. Om: . . Omnitas qui RomSes 2ilectis Dei ocatissanctis. Orinth: I. I 2. Ecelesiue quae est Corinthi sanctifcatis in Christo Jesu vocatis Ianctis cum omniim qui inoocant numen Dei yesu Christi quovis loco Corinthea I. I. Ecclesiae Dei quae es Corinthi tiBacumsanctis omnibus qui sunt in tota Achaia Unde non haesitanter concludendum est Apostolos sibi in Scribendo proposuisse ut scripta ipsolum ab omnibus promiscue legantur, simul & intelligantur. Et cum Apostolus Petrus. 2. I. a. 13. .3. I. pistolas suas eo fine scripsisset, ut qui liber, Doctrinae Christiana post obitum ipsius ibiarum epistolarum com Onefactione,memoriam retineat; quomodo hoc praestandum

foret, si minus illae epistola lactae, in tellecta fuerint. Cunaque Apostolus Johannes Evangelium suum. O. I. Scrip sisset ut credant homine Jesum este Chri. si iam filium Dei,& ut credentes vitam habe.

ant per nomen ejuS. An non omnibus

quorum interest credere, credendo vi tam aeternam assequi licitum est, illud E

angelium lectum intellectum habere

Praed

85쪽

Praeterea, hanc praxin legendi sacras Seripturas, apud omne promiscue per sexcentos a Christo annos perdurasse, nemini fas est in dubium revocare in in contrarium, clarasin appositas protulerit instanti-

Nunc, cum talioneo experientia comprobata sit sacri Codicisse spicuitas; quicunque contra hujusmodi evidentiae veritatem disputare voluerit, ex veterum siententia castigandus esset: non tamen defiunt qui hanc sacrae paginae perspicuitatem impugnare audeant, eo ipso fortassin quod ab omni seculari potessate se immunes esse jactent sed procul dubio grande insuper aliquod emolumentum subesse oportet,

quod illorum hominum oculos occaecatos teneat Vel potius eos in pravitate alitis o caecandi obdurescat tale quidem ijs. hoc facinore, obvenire emolumentum, sia tis perspectum habetur hoc enim pacto evenit ut lucrosi eorum errores, ignorantiae nebula obducantur occultentur et quoi minus homines eorum falsitatem percipiant alioquin ' enim multae illorum piae

fraudes

86쪽

raudes, nec diu fraudes forent, neve pietatis speciem ulterius retinerenr Nanquamprimum suborto sacrae clipturae soli detecta fuerit grandis illatum impietas omni propediem fraudandi arte privarentur Sed ut haec genuina acris Scripturis perspicuitatem denegandi ratio minus appareat speciosum fatis, obscuritatis ergo, cmines a sacrisScripturis arcendi praetcxtur Commualicuntur, maximam quippe in homines charitatem ne rudi laicorum hominum inicitia emertatur sacra Scriptura, terVeila, in perniciosa animae immortali dogmata eos proclives adigat, innuere videtur Apostolus Petrusis Epis3. 6. Sed quanquam vera Charitas si optimo jure magni apud omnes ponderis

fucata tarnen ictitia, quicquid illi superstructum sit, rejiciatur: Quam veri inane charitatis nomen, in praesenti negctio jactetur, apparebit. Imo. Qui homines, a sacrarum literarur lectione, ad periculum aeternae perditioni

evitandum arceri volunt eos summae scredulitatis, vel oscitantiae ipsos Apostole

87쪽

Evangelistas asguere necess est. nam il- eo fine, ut supra probatum scripta si taxararunt, ut ab omnibus pro scire legan-

ut simul, intelligantur si legendi &d lectorum notitiam assequendam anni.

endi fructus sit adeo mortiferus terni-iosus i hinc Apostoli avangelistae eunt, horresco reserens, non salutis sed erditionis ministri. Apage istiusmodi

haritatem quae cum cruciatu conjungitur

Σdo. Si verum magnu ri alicujus drommodum, proterea quod quibusdam AD 3er accidens fuerit noxium, rejiciendum it tunc non expediret solem lucere, ne ippientibus ossiciat gratum alioquin & plaridum ejusdem lumen. Tunc sterilitas terrae ejusdem fertilitate potior habenda foret, quod uberes illius fruges ebitosis gulosis sint plurimum damnosiae. Eadem que ratione altum de ipso Evangelio silem xium injungendum esset, quia Evangelium non tantum scriptum, ted ore prolatum, multis, ipsorum pravitate ita factitante,

non vitae aliquando sed necis, diriotis 1 parditionis

88쪽

perditionis sit ministerium, Ipse ApostoluPetrus qui illiteratorum & minus stabilium hominum, ad dissiciliora in sacris Scripturis depraVanda, pronitatem specialius*nnotaverat disert tamen affirmat se epistolas sua eo intuitu scripsisse ut apud quos libet Christianos vigeat Christianae doctrinae memoria cieminiscentiar sed quod Apostolo luit in proposito, ni illae epistolae lacti intellecta luissent, nunquam sie- quendum Oret. Vio. Si tantum sit apud homines in ipsorum perniciem, sacras Scripturas ob earundem obscuritatem detorquendi periculum tunc illi qui saepius pejus ad eas detorquendas proniores se exhibuerunt, ab illatum lectione speciatim arcendi essent rat ex horum numero extitisse non indoctos iantum laicos sed literatissimos quosdam scholarum antistites cxpertus est Orbis Christianus. Et rudium hominum deliriami longius quam in ipsiorum perniciem, uxplurimum progrediuntur, dum vesana doc

tiorum commenta venenatam suam conta

gionem donge lateq; diffundunt Ortum

89쪽

propagationem cujuslibet haeretici de pestiferi dogmatis, Christianum Orbem infestantis , ab impurgate eruditi cujusdam

cerebro, aliorum id genus vafritia ac praestigijs provenisse norunt Omnes, quod quidem non eruditioni, sed pravitati ementita eruditione sustuliae, imputandum est. 4ω. Quorum quaesumus , piorum ne an impiorum hominum salute, in prohibenda sacrarum literarum ob illarum obscuritatem perlectione, consulere vult Romanensum charitas Si impiorum, res est non praestanda hujus enim generis, non tantum sunt illiterati, sed, proh dolor, multi non parum literarum gnari, quibus cum privilegio factas Scripturas revolvendi conoeesia est facultas Sed cujuscunque sint ordinis profani homines , sive idiotarum subsellia, sive doctorum erectiores cathedras occupantes, non tantum sacris Scrip

turis, sed illarum elucidatioribus glossematis abuti possunt quid enim non licebit audaculis istic nefarijs hominibus omnia Pietatis repagula perrumpentibus anim- puris

90쪽

puris illorum phantasmatis obstabit conseo in ullius hominis infallibilitas cum ad ip-um tremendi Numinis infallibilitatem non coni emiscant. Si ex altera parte proborum&salutem candide exoptantium seluti consulatur, alia offert se via, qua illi me lioris indoIis viri, privilegio sacram paginam legendi quam liberrime ijs concesso,

optatam salutis metam attingant: ut enim

istiusmodi pervicacis in pervertendis sacris Scripturis ingenij suspicione non sunt aspergendi ita nec ignorantiae culpa easdem a sano sensu detorquere, ijs possibile existit: si modo, tribus regulis rationi obvijs, ob. servat lacillimis, debitam ex eventu certitudinem spondentibus, morigeros se praebeant. Ima. Quod obscuritatis elamine bduetiam appareat, pia qua decet humilita praetermittatur. H. Nulla sit illius ti quae non clare percipitur, tenacitas, talis praefertim quae indubitato Charitatis ossicio adversetur, & hujus&illius ratio satis evidenter patet: nihil enim pro articulo fidei admittendum est, de quo divina voluntas non sit credenti debite per

specta