장음표시 사용
101쪽
tibus non acquiesceret, continuo lepra pereurus est, Mad iudicium Sacerdotum coactus et habitare seorsim,&a Regni administratione cessareri edicitur m r. lib. Paral. c. 26. Addit Ioseph:ri Lib. q.
antiquitatum cap. H. ab eo temporcoriam piluatuvixisse, ac longo in Cetore consumptum. Simili sere modo cum Principem Christianum lepra haeresis infectum cernit Sumnatis Pontifex, segregat illum a coetu piorum per sententiam excommunicationis, ac ne caeteros in faciat, soluit eius subditos a iuramentosa delitatis, atqlle si opus sit, iubet etiam sub eadem excommunicationis pCNna, ne illum pro Rege habeant, neve illi ut regii
Tertio Barcia ius Gregorium Turonicum testem adducit, qui in lib. s. historiae Francorum, cap. 18.
his verbis alloquitur Regem , Si quis de nobis is Rex iustitiae tramites transcendere voluerit, a te coraripi potest ter tu excelseris, qliis te corripiet Loquimur enim tibi si iolueris audis, sautem nolueris,
quis te condemnabit,nisiis quise pronunciauit esse iustitiam
Respondeo. Loquitur Gregorius de potestate, quam habent Reges defacto cogendi homines particulares, o quam non habent homines particulares ad cogendos Reges . Accusauerat enim Rex Chilpericus Praetextatum Episcopum Rothom agensem tamquam reum Maiestatis, apud Parisiensem Synodum, in qua cum alijs multis Gregorius Turonicus sedebat: cst quoniam Gregorius Praetextatum innocentem esse, Ma subordinatis falsis testibus grauari intelligebat, condemnationi eius assentiri nullo modo volebat. Itaque sciens Rex una Grego
102쪽
tiam cuinctis: Drobi debes ecce ego iustitiam a te non accipio sed ut video consentis iniquitati, O impcitur in te ρrouerbium illud , quod Corisus
oculum Corvi non eruet. Tum Gregorius demonstrare volens, fieri non posse, ut aliquis nolit Regi ii stitiam facere cum Rex possit eum cogere, Ut iustitiam faciat; sed econtrariotiem posse , t ex nolit iustitiam face re, curn nemo possit eum Cogere,ut iustitiam faciat:respondit verba superius p sta Si quo de nobis o ex rumitiae tramitem transcemsere voluerit a te in pistotes si verytu excesse-ru Puae compier Atque hanc esse sententiam horum verborum, non solum pei spicuum est ex verbis praecedentibus; sed etiam ex eventu illius causae. Dam cum Rex varijs artihil , dolis conatus esset extorquere a Synodo sent etiam di m Mationis contra Praetextat tim, o non obtinuisset; vi adhibi-ra,Aniecit eum in carcerem, si cum is elabiis luisset grauiter cassus in exili Ummissus est, te dem loco narrat Gregorius, Aimoinus, lib. 3. historia Francorum, c. 16. Neque hic finis furoris fili: Fredegi nisi Reginae,ir cuius gratiam Rex O
rinnia illa moliebatur. nam cum postea per Guntra-Dum Regem Praetextatus in suam sedem restitutus fuisset , dolo eiusdem Reginae per sicarium quenda
ad altare fami praetextatus occisus fuit, teste eodeGregorio, lib. 8.ca.3I. qui Praetextatus inter sanctos
Martyres haberi coepit. Haec igitur est illa potestas quam Reges in Episcopos habent, ut videlicet vi adhibita cotra iustitiam in illos, si velint, animata uertant;& quam non habent Episcopi in Reges vicus, quamuis iure damnato 1 obtemperara cogant,
103쪽
hi si ab alia temporali potestate maiori iuuen
Quarto loco adducit Barcia ius testimonium s. G egorijP.ipe, qui se famulu Imperatoris appellauit, P Impeia torice litus data potestatem super omnes homines fassus est. De quo testimonio fatis multa dicta sunt capite tertio, neque opus est illa
Ultimo loco adducit Othonem Frisingensem in epistola ad Frideri cum Aenobarbum , cuius haec sunt verba, Soli Reges, utpote constitutisupra seges,
diuino examini reseruati seculi legrbus no , cohibentur: unde esit illud tam Regis. quam Prophetae ibi soli peccaui: mox, Cum enim iuxta Apostolum homini mortali horrendum tincidere in manus Dei viventis, Regibus tamen, qui nullum prater ipsium reprasshabent, quem metuant, eo erit horribilius, quo ips 6sent cateris peccare liberius. JRespondeo. Otho Frisingensis aperte loquitur de legibus seculi, quibus sine dubio Reges sublesti non sunt subieetione coactiva: nam non solum in verbis citatis habetur, mιli legibus non cohibenturi sed etiam paulo ante sic loquitur Otho, Praeterea cum nulla inlieniatur persona uudialis, quae tundi legibus non subiaceat biacendo coerceatur. I Reges utpote constituti upra leges,&caei sit Reges ex
Othonis sententia nullum habent supra se, quem timeant, nisi Deum pergo non solum a legibus seculi, sed etiam a legibus Ecclesiae, saltem quo ad teporalem poenam liberi sunt, alioqui haberent supra se summum Pontificem , quem timerent , cnon solum Deum . taeterea ex eiusdem Otho
nis sententia, Reges diuino solius Dei examini reserm
104쪽
ao CA PVT VIII. reseruantur; non igitur iudicio subijciuntur Papae, fallem in temporalibus. Respondeo. Otho Episcopus Catholicus, Epius, non voluit dicere, Reges non teneri legibus Pontificijs, vel no habere super se Christi Vicarium, quem timeant, vel non subiacere summi Pontificis examini saltem in rebus spiritualibus;&quoad poenas spirituales, si enim id vellet, haereticus esset. Ergo cu ait, Reges solius Dei examini reseruari,& non habere super se, que timeant, nisi Deum,& solutos esse legibus, utpote
supra leges constitutos necesse et restrici ionem addere, vel ex parte legum, Vel ex parte poenae. Ba
clatus libenter admittet restrictionem ex parte poenae; sed nos dicimus restrictionem subintelligendam esse soliam ex parte legum . Id probamus, quia in verbis Othonis inuenitur restrictio ex parte legum, cum dicat, eos non subiacere mundite gibus,& rursum, seculi legibus non cohiberi r strictio ex parte poenae, temporalis videlicet, in verbis eius, nusquam legitur.Praeterea, non ignorabat Otho Chil deri cum Regem a Summo Pontifice fuisse depositum, postea Henricum Imperatorem a Gregorio Papa II ex authoratum . nam
utriusque rei meminit in Historia sua, lib. s. cap. 23. lib. 6. cap. 3 cis. 36. neque reprehendit faetum: imo Vide ita probare, cum his verbis laudat Gregoriuseptimum, lib. 6. cap.3 . Forana, inquitgyQuo tin, quod verbo ducuit exemplo demonstrauit, ac torris per omnia Athleta murum se pro domo Domini ponere non timuit: δ cap.36. Ecclesia nquit,tanto Past Te, qui inter omnes Sacerdotes, ct Romanos Ponti μces praeciput et eli, auctoritatis erat, orbata, dolore non modicum habuit. Igitur sensus verborum Otho
105쪽
CAP v VILI. Io Inis hie erit, Reges legibus saeculi non teneri, quantum ad eas leges solius Dei examini reseruari,&quantum ad easdem leges, neminem super seli
Propter haec testimonia triumphat arctatus dicens: Si contrariae optritonis assertores tot aut
quorum Patrum testimoesta m)s vel unum proferre possint, quo disertebriptumst, fccissam, rete imi put summum Ponticem habere temporalem ista potestatem in Reges, Principesseculares, posse
eos temporalibuspoenis quoquo modo, directe scilicet, vel indirecte coercere, aut Rest 39, Regni Peparte mutictare, non equidem recusabo, quo minuitis totasecu dum ipsos in prouocatione iudicetur. JRespondeo Auctores a Barctato producti, non diserte scripserunt, Reges, cPrincipes Christianos non posse ab Eccles a vel eius capite Summo potifice poenis temporalibus directe vel in directe coerceri, aut Regno, Regnive parte mulctari de si hoc diserte scripsissent, pol semus nos Teitulliano ab ipso allato sanctum Cyprianum opponere, qui
lib. r. Episto. iubet cum haereticis nulla commercia copulari: quod antea S. Irenaeus Tertulliano antiquior docuerat, lib.3. cap.3. aduersus haereses dices:
Tantum Apostoli, o horum discipuli timorem habu
rrent,ut nessi verb tenus communicarent alicui eor qui adulterauerat veritatem; quemadmodu4 aulus ait,Haereticum hominemps unam correptionem deuita: in quam sententiam omnium Patrum testimonia pollent adduci. Ex quibus aperte colligitur haereticum Regem, si id fieri possit, non eis ab Ecclesia tolerandum, sed excommunicandum;& fidelem populum ab eius obedientia remouendum, ne
106쪽
cogatur ei seruire, quem vitare iubetur, neque cum eo Commercia copulare, cum quo ne colloquium ouidem miscere deberet. Saructio Ambrosio, sancitu Gregorium Nagian Zenum opponeremus eius a qualem, qui in oratione ad populum timore perculsum,&Praesidem irascentem, comparauit spiritualem potest rem animae, temporalem carni, ac docuit ita subiectam esse debere potestatem teporalem spirituali, ut caro subiecta est animae Amque hoc ipsum est fundamentu sententiae nostra . Sancto Gregorio Turonico opponeremus, fandium Gregorium Romanum etatis eiusdem, qui, Vt supr
diximus in duobus priuilegijs illa vel ba apposuit, Si quis autem Regum, Antistitum , aut Iudicum,ant quarumcunquesecularium personarum huius Apostolica auctoritatis, O biostra praeceptioni decreta vi lauerit sonoreseo priuetur. Denique Othoni Frisingenii opponeremus Gregorium VII centum fere annis antiquiorem qui diserte scribit, posse Regem sectilia Sede Apoitolica certis de causis Regno priliari .vide Epistolam eius ad Episcopum Metensem Cpponeremus etiam sanctum Bernardum, Muponem de stricto Victore, qui Othonis tempore
foruerunt, quoium testimonia in praefatione pr duximus. Opponeremus praeterea sanctu Thoma,
.sanctum Bona uenturam, iii Othone Frisingensi, non multum etate inferiores; sed do strina,&sanctitate longe superiores, disertissime docent, quod Barcia ius requirit. vide testimonia Ipsorum supra allata. Praeterea, quinque testimonijs veterii Scriptorum opponeremus plusquam septuaginta
testimonia Scriptorum variarum aetatum.Denique
quinque hominibus a Barctato in testes adductis
107쪽
opponerem lis decem concilia, quorum duo generalia fuisse non dubium est . Neque ideo concilijs, praesertim generalibus minus credendum eu quia posteriora fuerunt mam eadem est Ecclesia, MC5ciliorum eadem est auctorita siue priora lint, irile posteriora:&quemadmodum in Concilio Nicqno post annos trecentos ab aduentu Do ni licitat in
fuit Ecclesiae scripturas de fili Dei consubstanti litate declarare,ac illam praecipue, ct Pilter vis num siιmus; sic etiam licitum fuit poli annos se tingentos eidem Ecclesiae scriptura de potestata Summi Pontificis explicare qualis illa est , Qui quidligaueris Doer terra, erit ligatum: in criis, ct quicquid luerisseter terram, eriistatuo in cois. Qua reli Barciatus pollicitationi sua stare vellet. lis tota sine pio uocatione finita esset.
Principessime detrimeto populi per Ecclesiae aucZoritatem Principatu priuari, simul, Iussa ne, an iniussafuerit Gregori, VILsententia in Henricum Imperatorem'
I capite non Barciatus aggreditur demo
108쪽
Leonem,&Henricum: probat autem id esse falsii. quia Henricum quartum Imperatorem Gregorius VII. Papa no sine magno populi detrimento deposuit, cum Othone Frisingensi auctore, inde natasiat bella,schismata cla alia id genus multa . Sed Franciscus Romulus non de nomen rico loquutus est, sed de Leone quoqueri Chil derico. Constat
autem Leonem Isauricum Imperatorem parte Impedij mulctatum sine ullo populi detrimeto: quod idem manifestissime constat de Chil derici Regis depoisitione,&Pipini exaltatione. ad quae duo e empla arctatus nihil habuit quod responderet; ideo silentio illa inuoluens, in solo Henricola moratus est. Quid si addamus etiam translationem Imperita Graecis ad Francos sine populi detrimento a Leone III. Pontifice factam, completus erit numerus ternarius exemplorum,quae Franciscus Romulus adferre voluit. Quia tamen Barctato placuit de solius Henrici depositione Franciscum Romulum reprehendere,quasi vel historias ignorauerit, vel alia de causa mentiri voluerit. Respondeo, detrimenta aliqua populum Christianum accepisse ex Henrici excommunicatione depositione, sed emolumenta maiora detrimentis fuisse, ut non immeritb dici possit, sine detrimento populi rem illam esse peractam; neque enim detrimentum patidici potest, qui iacturam facit frumenti, Quods minando spargit in sulcos, si tempore messis multiplicatum cum exultatione reportet. Vidit Gregorius Pontifex sanctus,& sapiens plenas esse prouincias concubinarijs,Msimoniacis; animaduertit Imperatores contra Canones sacros, ac praecipuὸ
Octaua: synodi generalis, inuestituras Episcop
109쪽
nimum ad Ecclesiam repurgandam,&liberatam; quantuis per multas molastias, ed pericula, par tim per se, partim per Successores, quod voluit ad scelicem exitum perduxit nam e Sacerdotibus abstulit concubinas, teneficia Ecclesiastica, vegratis darentur&acciperentur, et fecit, , quod erat omnium difficillimum , inuestituras Eccleiasiarum Henrico . Henrici I U. filio, Calixto II. Pontifici libere renunciante, recuperavit. Id quod
sine manifestis signis , cli prodigijs caelestibus factum non fuisse, testatur Abbas Urspergensis in
Sed libet iam per partes discutere, quae Barcia ius aduersus Gregorium septimum ex Othone Frisingensi, alijsque autoribus annotauit. Primum igitur adfert illa verba Othonis Frisingensis lib. 6. c. 3s. Lego ct relego Romanorum Regum amperatorumgesta, iusiqvam inuenio quemquam eorum armie hunc Henricum IV.9 a Romano Pontisice exconia municatum, vel regno priuatum ni forte quis pro anathemate habendum ducit, quod Philippiis ad bre-set napus a Romano Nisi vo inter paenitentes cotilocatus , ct Theodosius a Beato Ambrosio propter
cruentam cadem a limitibu Ecclesia sequestraris
Respondeo. Fuit quidem Otho Frisinsensis d et ina,moribus, dil nobilitate insignis ted tamen
legendo e relegendo non inuenit omnia.Nam Amchadium Impeiatorem ab Innocentio primo Pontifice propter eiectionem s. Ioannis Chrysostomi, excommunicatum fuisse testatur Nicephorus lib. 34. 3P. 3 . qui&sententiam ipsam excommuni-- 4 catio
110쪽
eationis ad verbum recitat: eiusdem excommuniis Cattollis meminit Gregorius VII. in epistola ad Episcopum Metensem Leonem quoque Isauri curn Imperatorein a Gregorio V. rursum a Gregorio III. excommunicatum 'ropter haeresim Iconom chorum , vestigalibus Italii oriuatum testantur hiitorici Graeci,&Latini, ut supra demonstrauimus Deinde Barcia ius ex eodem Othone comemorat mala, quae ob excommunicatione in Herici I U. Imperatoris Eccletiae accidet u bella videlicet, schismata,exilium Papae, caedem Rudolphi Imperatoris
a Gregorio electi, Malia id genus: Mijs connum ratis exclamat; Hoccine est Prin Uem sine detrimento populi coercere' Respondeo inando Euangelium Christi praem dicam coe ut ab Apostolis in Hierusalem, coorta est persecuti magna in Ecclesiam, Stephanus lapiritus , Iacobus capite caesus, Petrus coniectus in carcerem,sideles dispersi per Varias regiones: qua-
do ver praedicari caepit idem Euangelium inter
gentes,commotum est Imperium Romanum niuersum, persecutiones exortae graui sumae, direpta bona, incensae Ecclesiae, strages Sanctorum toto o
he terrarum incredibiles factae quarto igitur an Euangelium cum detrimento, an cum salute populorurn praedicatum sic si carnis oculis res consideretur,videbitur Euangelium non salutem sed permniciem populis attulisse sed si mentis oculo fidei lumine repurgato res eadem spectetur, perspicue apparebit idololatriam fuisse de Mundo pulsam,
Ecclesiim propagatam, VPartyres coronatos, deni