Tractatvs de potestate svmmi pontificis in rebvs temporalibvs : adversus Gulielmvm Barclaivm

131쪽

dieatione, Imperatorem appellat, non alia deca sa, nisi quia re ipsa, quamuis non iure imperabat

Pergit Barciatus,&ait: Esto alius eiusdem a ctoris locus lib. i. egestis Friderici cap. 8. in quo id ipsum manifestivi declarat, Papam cilicet per illa excommuκicationem, O abicationem nihil iuru Reagni Henrico ademi sse. Nam postquam narraκit. Bem tofum Rudolphigenerum quem, ut dictum est, Papa Regem creaverat peremptos ero, Ducatam Sueuis, tamquam ibi asocero concessum usurpasse; exa tera parte Henricum,Papa iudicro depostum, consessisse e dem Ducatum nobili cuidam Sueuiae, cui Fria derico nomen qui Berrosum adpacis conditiones, O ad exfestucationem Ducatis adegit, addit. Bertoia sus iste quamuis in hoc negocio Imperio mini, ct ii titia cesserit amenstrenui u/mu, sartissimus i isse traditur. En ut nihil circuitione υκ asprmatam perium, O iustitiam ab Henrico stare. in quem Pontμfexsententiam depositionis multὸ ante tulerat. JRespondeo Tellem hoc loco Barcta iussus p ctum adductimam ab isto Friderico Fridericus priis mus Imperator descendit: cuius Imperatoris p truus fuit Otho Frisiingentis 3 nec solii in patrui priderici Imperatorix; sed etiam Nepos Henrici quarti . Itaque Otho, ne Auum maternum, Henricum quartum Imperatorem,&silium fratris Hearini brideri cum primum Imperatote laederet, scri-pnt,fertolium Imperio, iustititq; cessisse m nego-cio Ducatus Sueusae. Quae etia causa fuit, cur ideira Otho in historia sua mediam viam elegerit. Nam Gregoriu VII. eximie laudat lib.6. cap. 3 . neque nim poterat salua coscientia, reprehedere hominἄvotrusima sanctitatis: Henricum autem, non Vi

caeter

132쪽

criminum reum facit; sed modestissime excesium eius vitamque lasci iam notat, lib. . cap. D. Q od autem hoc loco dicit, Bertolium imperio, iustitia que cessisse non cogit, ut existimemus, sensis Othonem, iniuste Henricum a Gregi imo issae depositum: nam, ut idem Otho narrat, post longam disceptationem coegit Fradericus ab Imperatore adiutus Bertolium ad conditiones pacis, quae erant, ut Bertolfus retineret Tu regum nobilis simu Sueuiar oppidum, reliquam Sueuiam rideric ced ret. Cestitergo Bertollas Imperio, tamquam potentiori, cui par esse non poterat; cessit etiam iustitiae,quoniam in re dubia iustum esse censuit,reten to nomine Duιυόδε oppido nobilissimo, reliqua cedere fort1ori. Nam si Ber tollas existimasset iniuste a se possessam fuisse Sueuiam debuisset totum

dimittere,& neque partem praecipuam, neque Ducis nomen sibi retinere ut eodem teste Othonea tinuit, ad posterosque transmisit inod si B.:rclaia ius velit,Othonem sensisse, Henricum a Gregorio iniuste fuisse damnatum, repugnabit eidem Othoiani,qui lib. 6. historiae, cap. 3 .dicit, Gregorium fuisse fortem per Omnia athletam murumque se pro domo Domini opponere non timuis. ωcap. 36. dicit,gladio anathematis Imperatorem ferire decuisse:&ibidem refert Gregorium in morte dixi L.

sic: Dilixi iustitiam, O di inquitatem: Sta Ecclesia

in obitu tanti Ρastoris, qui inter omnes Romanos Pontifices praecipui Zeli, auctoritatis erat, non modicum dolorem habuis..ck lib. 7. cap. I. ait, Defuncto apud Salernum Beata memoriae Gregorio Smmo Pontifice. c. Ita enim nullo modo coitierent cu

133쪽

C A a. 29 opinione grauissimae iniustitiae, qualis fuisset positio Imperatoris, si eum iuste Gregorius deponere non potuisset: haec enim sola iniustitia omnes Gregorij laudes sine dubio corrupisset.

Postremo Barcia ius cum non haberet aliud, quod ex Othone ad sei ret,iaec tamen quiescere pos-1et, repetit quod supra dixerat, Reges ex Othonis sententia non habere vllum, praeter Deum super se, quem timeant. Repeti tritioque quod supra verbosissime deplorauerat, multa mala occasione excommunicationis Henrici Imperatoris in orbem

terrarum, ac praecipue in Ecclesiam ii ruisse Adrius

omnia Iam ante respondimus, neque libet eauem

Dustra repetere In extremo capite producit in medium verba Gregori VII. quibus cum Henricum deponeret,

precatus est Apostolos Petrum, lautum, ut 'eniat tiam suam ex eorum auctoritate prolatam confirmarent: odiudicium cito in Henricum eiusmodi ex CrcerCnt, tomine intelligerent, iniquitatis filium non fortuito, sed ipsorum pera ex imperio cecidisse. Hanc precationem dicit Bircla ius non fuisse ab Apostolis auditam cum nihil non influia

stum Ponti laci, pontificiar partia uecoribus, fautoribus accide it, triumphante interim, cla Imperiutenente Henrico.JIte spolideo. Piecationem Gregori omnin exauditam fuisse, testantur aerumnae maximae, quae

Henricum diuinitus oppresierunt. Primum enima magna parte Germaniae destitutus ad Pontificis pedes abiectus miserico diam demississimis preci bus implorare compulsus est. Deinde cum dii bus aemulis,Rudolpho, Hermaiano diu ambiguo marte

134쪽

marte certauit. Postea a proprio filio carceri manisci patus,coronam, sceptrum, reliqua Imperar rum insignia resignare coactus est. Inde elapsus Leodium se recepit, unde miseriam suam incredibilem proprijs liter rs, quae apud Urspergensem

Abbatem extant, testatus est. Denique repentina morte sublatus neminem inuenit, qui eius mortem defieret cum e contrario Mundus totus ob eius infelicem exitum summo gaudio exultaret, ut si

pra ex Abbate Urspergen si retesimus. Hic id licet est triumphus Henrici, quem fingit Barclarus. Porro pontificiam partem semper in melius prosecisse,cooperante Domino signis,&prodigijs,&tandem omnin5 praeualuisse, constat ex ijs, quae de Callisto secundo,& Henrico quinto omnes historici narrant, ac praesertim Abbas Vrspergensis in Chronico anni raro.& sequentibus.

DE COMPARATIONE IULIII Lo Clementis VII L

IN capite undecimo Barciatus multa reperit ex ijs, quae antea dixerat: neque aliquid addit, quod

mihi refellendum noua responsione esse videatur, nisi cum Clementemo tauum Pontificem Gris laudibus effert, non tam ut eum laudet, quam ut ex eius comparatione Iulium secundum carpat.

gQ sis, inquit, non paternam Clementis V LII. pi ratem,cumsumma prudentia coi nctam, qua Re res, ct Principes Christianos ad concordiam reduc re, ct in concordia retinere annititur, infinitu parti-

135쪽

Ad haec ego,ut respondeam, admonitos Lectores esse volo,Romanos Pontifices, qui simuletia Principes sunt temporales non contemnendi Imperij, non minus ex officio obligari ad ea conseruanda, quae sedis Apostolicae, siue Ecclesiae Romanae sunt, quam Principes caeteros ini re quemadmodum

Reges,&Principes supremi caeteri pro defensi ne Regnorum suorum, siue ditionum aliarum et Ia gerere possunt, debent;& si ad ea defendenda confoederatione cum alijs Principibus opus habent, iure possunt cum socijs Principibus foedus inire; coniunctis viribus hostem propulsare, quando iustam belligerendi causam habent: sic etiam Romani Pontifices. qua Principes supremis ut, omni iure porsunt,& debent populos sibi creditos armis protegere, destres ita postulet, aduersus hostes bet Ia gerere, nec non ad auxilium, vel belli societatem Principes alios euocare. Neque primus fuit Iulius sequnchis, qui pro recuperandis Ecclesiae Romana prouincijs bella gessit, vel cum magnis Principibus foedus percussit. Nam pius secundus multo antea exercitum armatum habuit,

S bella cum hostibus cum laude gessit, ut 'auci rus,cla Platina reserunt: anteli secundi tempora Innocentius sextus, vir prudentia, litarinn cEtia clarus per Legatum suum Albe in Gum Carisdinalem, Ecclesiasticam uitionem a Tyrannis diuersis occupatam, felicii lime armis recuperauit, Vt

scribunt eidem Nauclerus, platina, inestique I x alij

136쪽

alij historici. Clemens IU. qui Innocentium V Lmultis annis praecessit, Pontifex sanctus es h bitus, Carolum Andegauensem Ducem, sancti Ludovici Regis Francorum fratrem, e Gallijs euocauit, ut an Dedum Tyrannum e Regno Neapolitano, quod est Ecclesie Rom*ns udum, armis expelleret,ipsumque Carolum Regem instituit, imposita quadraginta millia num orum aureorum pensi ne quotannis soluenda in recognitionem seudi: testes sunt aucti ores ijdem&alio, quos ipsi citant. sed ante haec tempora Leo IX. Pontifex, non blum vitae probitate, sed etiam diuinis miraculis clarus,

atque adeb in Sanctorum numerum relatus, aduerissus Northmanos pro Beneuentana ciuitate recuperanda praesens ipse in exercitu armis decertauit, ut Hermannus Contractus in Chronico,& Leo Ostie- sis in historia Cassi laetari lib. 2. cap 88 telles sunt. Vbi illud memorabile accidit, quod cum Pontifex a Northmannis victus, captus fuisset, ea submissione,&reuerentia victores erga victum vii sunt, ut Pontifex victus, captus victoribus imperare, ac dominari videretur. Porio Leo quartus Potifex plus ducentis annis Leone IX.antiquior, vir sanctissimus,&miraculis clarus, teste Anastatio in Gius vita, exercitum duxit aduersus Saracenos, qui

ad Ostia Tyberina cum ingenti classe appulsi Romanam Vrbem capere,& spoliare cupiebant; ratione praemissa ad Deum, exercitu Apostolica benedictione munito, memorabilem victoriam reportauit. Omitto confoederationem Zachariae, Stephani secundi, Adriani, Leonis tertij, aliorumque Pontificum cum Regibus Francorum, pror

cuperatione,& defensione prouinciarum, ciuitatums

137쪽

tatum, quae ad Romanam Ecclesiam pertinebant aduersus Longobardos,&Graecos. Omitto etiam fortissimos Machabaeos, qui&Summi Sacerdotes, Principes erant, iro patriae defensione grauissima bella gesserunt. Omitto denique Mosis Pontificis,&Principis sapientii simi, qui aduersus

Amorraeos, aliosque populi sui perturbatores armis decertaremo dubitauit. Hos igitur clarissimos sacrosque viros Iulius secundu Simitatu S, eorumq; virtutem. diligentiam aemulatus, partim armis proprijs, partim auxilio foederatorum Regum Ecelesiasticam ditionem. fere totam amissam, magno labore recuperauit. Quod factum qui reprehendere voluerit, oportebit etiam, ut industriam, iirtutem sanctorum Pontificum, addo etiam Machabarorum, ipsius Mosis, virtutem bellicam repre hendat. Neque ab hoc numero Clemens Octauus eximendus est, qui quemadmodum pacem inter Chri itianos Principes reformare studuit, Vt Bar- elatus dicit sic etiam exercitum comparar non neglexit, cum ei Ferraria recuperanda esset: ad bellum pro Ecclesiastica ditione faciendum, occasio deserit illi, non animus. Placuit enim Deo, in cuius manu sunt corda Principum, ut nobilissima Ciuitas ante ad Ecclesiam rediret, quam militum gladi nudarentur. Has ver Clementis Octaui laudem arctatus non ignorami, sed dissimulare voluit, viliberius Iulium reprehenderet. DI

138쪽

aduersus Theologorum sententiam de Potestate Pontificis Maximi in temporalibus.

I capite duodecimo conatur Barciatus ex proposito affirmare, ac demonstrare, nullam habere Pontificem Maximum potestatem in temporalibus super Reges, aliosque Principes ChristianOS. Primum argumetum eius est, quia tota antiquutus Christiana semper censiuit, egessis Deo senstres esse. Q iod argumentum iam ante proposuerat in cap. 8 ubi & nos illi copiose respondimus. Id enim habet veluti proprium hic auctor, Ut eadem

argumenta saepius repetat, inculcet, nescio an ut librum grandiorem faciat,an ut importunitate Obtineat assensum, quem vi rationum extorquere non potest. Hoc igitur primo argumento praetermisso, secundum audiamuS.

is Quid, inquis, quod ipst Pont ces fatentur. R ges non baberasuperiores in temporalibuι cap. Per νenerab. Qui ijsnt legitimi. Habent, O non habent, simul vera es nequeunt. Falsum est ergis Reges non habere superiorem in temporalibus, 4-ῖα possit iurei, temporalia auferre, alteritu con'

ferre. Respondeo. Sententia Pontiflais in eo capite est, Reges supremos esse Principes temporales, Mideo stultum habere supra se Principem temporalem.

Quemadmodum Puces. alijuue principes inferio-

139쪽

CAP vj XII. in res in eodem Regno superiorem in temporalibus

Regem habent: sic craim loquitur Ecclesiastes cap.

1. Excelse excepior est alius, ct per hos quoque eminentiores stat alij, ct insister uniuersae terrae Rex

unperatseruienti. Sanctus Petrus in priore epist. cap. r. Subticti estote omni human. creatura propter Deum, siue Regi quasi piacellenti, siue Ducibus,

tamquam ab eo mi sis. Idem igitur est Regem non habere 1uperiorem in temporalibus, cla Regem non habere supra se alium Regem, siue Principem

alium temporalem, alioqui non esset Rex supremus in ordine Principatus temporalis, siue politici. Et ea forte ratio est, cur idein Innocentius in codem cap. Pe' venerabilem, paulo ante dixerit, nonnullos Principes nullum inter homines, excepto Romano Pontifice, superiorem agnoscere: addidit enim illam exceptionem, ut cum postea dixit, Regem Francorum nullum in te luporalibus superiorem agnoscere,intelligamus, sermonem misse desuperioribus temporalibus non enim Rex agnoscit ullum supra se Principem temporalem, sed agnoscit Romanum Pontificem, Principem spiritualem, qui de temporalibus quoque inordine ad spiritualia iudicare poteri . At, inquit Barciatus, habent, or non habent sinu vera esse nequeunt. Respondeo. Habent, &non habent de re eadem, si muliera esse nequeunt: de re diuersa, nihil impedit quominus vera esse possint. Habet coccineum pallium, chnon habet coccineum pallium , simul vera esse nequeunt sed habet coccineum pallium,

o non habet nigrum pallium, vera simul esse queunt. sic igitur. Habet Rex in temporalibus superiorer tem Doralem, & non habet in temporalibus

140쪽

superiorem temporalem , vera esse nequeunt. Sed, ixibet Rex in temporalibus superiorem spirs tualem, non habet in temporalibus superiorem teporalem, verissima simul esse queunt, S sunt.

3 Sed instat Barciatus si Quod, inquit, iκ ambis directe ct indirecte disicrimen uiua ut d non adfacultatem iudicandi 2 sectum iudici, sed si vi admodum, ct rationem acquirendi tartam potestatem pertiliet. Cano triste enim dicunt, Papam directe Do-1ntnium temporale tollisi orbis a Christo accepist se. IIirer negant eum accepisse tale Dominium directe, quasi dicas perse impl/citer sine alterius res comsideratione, sed tantisin indirecte, hoc est, per consee- itientiam, ratione illius potestatis spiritualis, quamὸtrecte a Domino accepit. Haec igitur ex verbis istis disserentia ad initium, O modum acquirendi temporalem potestatem non autem ad eius vim ct es c um referri debet. J Ha cille, qui vult, Pontificem

ex sententia Theologorum habere potestatem temporalem super Reges in directe acquisitam; esseque eorum iudicem in temporalibus quod repugnare videtur Innocentio, in capite citato, bidicit Innocentius, Reges non habere superiorem in temporalibus. Respondeo. Distinctione opus est, Vt plane intelligatur verene, an falso Barcia ius colligat, Pontificem habere potestatem temporale super Reges essea eorum Iudice temporalem. Nam si per potestatem temporalem, intelligatur potestas dispone-

di de temporalibus, siue ipsa potestas in se sit spiritualis, siue temporalis, vere colligit, Pontificem habere potestatem temporalem in Reges si Vcro per temporalem potestatem intelligatur potesta