장음표시 사용
111쪽
clesiae, cum Papa Gregorius Henricum Imperat
rem excQmmunicatione coercuit.
Per ait Barciatus, factum Gregori his verbi reprehendit L Fier i potest, a bono id animo fecerit Gregorius Deus cle intentime iudicet 'at cir non potest, ut recbe,prudenter. 2 cx incisoceri ct qui, ita iter erraverit more, ct in uosse; i. no,. ιm id Lbi tribueret, quod sum aut nouerat deponendisici-lti et inusicani Imperatormina ics, in Lelm locum alteriusDbstituendi potestatem S i in Da: Cist a igitur Gregori, Papapermagna mihi in hoc negotio PL
Respondeo. Satis audacter Barcia ius in ChristuPomini, S suum , atque omnium Christianorum Iudicem sententiam tulit nec saltem dubitando vel suspicando, vel opinando lochrius eli; sed preci- se,&absolute quasi de re explorata εἰ certa aro nunclauit, fieri non posse, ut Gregorius in hiscretuste, prudenterque se gesserit. At ep. seritentiam Barcia falsam& temerariam, ne dicam sic ril gam,cc blasphemam his argumenti fuisse demonstrato.
Primum, constat sententiam Gregori j ab omniabus Episcopis, qui in Concit Rom. cum illo sed
runt: fuisse probatam. At quis credat,Pontificem cuuniuerso Concilio tam iniustam, di imprudentem sententiam tulisse, ut Baicia ius dicit Deinde iudicium Greeorij II. confirmarunt omnes eius successores,Victor tertius, Urbanus secundus, Paschalis secundus, Gelasius secundus, Callistus secundus, cuius tempore pax faeta estuater Sacerdotium: Regnum: tamen omnes isti
112쪽
M, CAP v IX. videi ut bella&schismata exorta occasione sent tiae Papae Gregorij quod argumentum certissimuest, iustam, prudentem fuisse sententiam, quam Gregorius tulit, cum tot prudentissimi, iustissimique Pontifices concilijs Episcoporum cooperantibus, spreta persecutione schismaticorum,dest dendam, confirmandamque susceperint. De Victore tertio, qui proxime post Gregorium sedit,testis est Leo Ostiensis in Chronico Cassi nesi lib.3. cap. 7 I. ab eo celebratum fuisse Concilium
Beneuentanum, atque in eo confirmatam sententiam Gregorij VH de inuestituris cuilla clausula, gi quis Imperatorum Regum, Ducumirincipum,Comitum,vel cuiususpotestatis sicularis visiopatum, vel quamuis aliam Ecclesiasticam dignitatem dire
prasumpserit,eiuseremsententia inculose adstrictum
De Urbano secundo , Victoris terti proximo
succe re,Bertoldus Constantiensis eius temporis Historicus scribit, in Synodo Beneuentana anno Domini io9 I. confirmatam ab Urbano sententia excommunicationis in Guibertum Antipapam, omnes eius complices, quorum praecipuus erat Henricus Imperator. Item anno Io9s eandem sententiam confirmatam ab eodem urbano in Synodo Placentina, coram innumerabili multitudine, &anno eodem rursus confirmatam in Concilio generali Claramontano.
De Paschali secundo, Vrbani secundi proximo succes re,testatur Abbas Vrspergensis anno Hor. in Concilio Romano generali a Paschali confirmatam effe sententia Gregorij II.&excommunicatum Henricum,&omnes illi adhaerentes . Addit quoquo
113쪽
sius Pontilicis, cum Henricus excommunicatus deis
De Gelasio secundo,Paschalis secundi proximo successore, testatur idem Abbas Urspergensis anno ita 8. ab eo per Cononem Episcopum Cardin. Pra nestinum, Legatum suum in Concilio Coloniensi, P altero Fritesarensi, confirmatum decretum Paschalis de excommunicatione Imperatoris Heniarici. De Callitto secundo, Gelasij proximo successore, testatur Abbas Urspergensis, in Chronico, necnon Sugerius Abbas invita Ludovici Regis Franeorum, necnon Rogerius in annalibus Anglicanis, a Callitto in Conci ldo Remensi Patrii quadringentorum iterum confirmata decreta synodalia praedecesserum, Gregorij videlicet, Victoris, Urbani, Paschalis, S Gelasij. Tertio iudicium Gregorij septimi approbatum
fuit ab omnibus bonis, qui tunc Vivebaiar, quique longe melius scire poterant iustitiam, vel iniustitiam illius causae, quam Barciatus, qui plus quingentis annis posterior est. Marianus Scotus, qui tepore Gregori vixit, in Chronico anni io s. reia rorius, inquit, querimoni sis clamoribus Catholicorum Uid, aduersus Henricum scelerum e ut mmanitatem aud/tis meis Dei accensis iam dii tira Regem excommunicatum pronunciauit, maxinis propter simoniam quod actam Catholicis viris bin placuit Simoniacis eris , ct fautoribus Regum mium dis licuit. Haec ille, qui non de no aut altero loquitur . sed in commune de multitudine Cath
114쪽
Catholicorum ac sum Pontificis approbante. Lambertus Schaphnaburgentis qui eodem tempore vixit, in histonia rerum Germanicarum mi debrausi, inquit, constantia, ct inuictus aduersus auaris Iam ah nus omnia excludebat argumenta
iitima fallacia. se inua: Signa prodissia, quae perorationes Gre rorifra afrequentiu ebant,o et elus datissimus Ar I s. incclesiasticis legibus,
eun 'xtra I sem iis detractorum in quae commomebant. ille, ut nonso una detracti essuitε-poris, sed etiam Bir clatum detractorem confun- sineque enm Gregorius tam charus Deo fuisset, neque per eum tot miracula Deus patrasset, si sententiam tulisset anesi uiustam , de tam imprudentem, tot malorum causa excitisset, veBarcia ius dicit. Idem Lambertus refert ibidem horribilem mortem Gulielmi Episcopi Trale tenia sis,qui legorio Getrahebat, ut Barctat' postea d tra xit:Re i te ii sit it grauisi ma aegritudine correpta Disi a bili eius, tu ceramininius vociferabatur
iusto Dei indiciis nissent ritam amisisse,
Mernam quod Regi ad onusia quae perperam intemrisset, veram fluamsummo annisu rabuisset, atque instemgratia elu: Romam ponti ci unctisi ni ,
Apostolicarum virtutum viro gracies contumesiusciens, o prudens innocenti irrogasset Sanctus Anselmus Cantuariensis, qui eodeni tempore vixit, initio libri de fermentato Iazymo ad Valera- im: Scienti, incaliis, breuiter loquor. Si certus esens
prudentiam vestram non fallere siuccessori Des: Caesaris, Neronis, , Iuliani, contrasuccessorem, Vicarium Petri Apoctoli, libentis me vos ut amici mum, reuerendum Episcopumsalutarem haec ille,
115쪽
quiuenricum Imperator cm conparat cum Iuli Caesare oppressiore Resip. ci in Neione persecutoisce Ecclesiae,A: cum Iuli vino Apostata, S per se ut
res& Valeramum Episcopum, quem fauere existimabat Henrico contra Gregorium, ne falutare itidem audebat: quod certe non facet et, si Greg xij sententiam aduersus imperatorem iniustain in se crederet. Idem Anselmus in epist. 3. ad Gulielimum, sontentiam Grego ii defendit, daperte iu-ffam esse pronuntiat sanctus Anselmos Episcopus Lucensis eiusdem M poris auctor vir Sancti Inm L miraculis clarus sci ipsit Epistolam au Guibertii
Antipapam qi. i Henricus Imperator Gregorio Papa Opposuerat: in qua Epistola Gregorium mirifice laudat. Scripsi quoq; Apologeticum pro Gregorio aduersus eundem ut bertum, ubi inter c tera refellit argumen rum, quo utitur hoc tempor Barciatus, inuo tunc utebantur Antipa Ra,ck ius coplices quod videlicet fuerit Gregorius causa turba ru,& sanguinis effusi, preti sertim in Saxonia. Quem saguinem clamare dicebat aduersus Gregorium, Meius sectatores, quorum numerat hic S Anselm vi sic autem loquitur, lib. i. Apologetici, Non adversus nos clamat sanguis Saxonum sed comtra ros limamuerso Mundo, qui sceleris ectri tabesnhorruit clamat calare L at terra, clamat oranu
Ecclesia iustorum,o quae adhuc per rinatur, qua iam cum Christo regnat, clamat Christus, blamati rer prostonsisti sui, clavia r Spiritus . qui quotidisponuiat pro eagemitibus inenarrabinibi , lac. Vbi rectissime dicit, turbas illas, bella non esse tribu eda Gregorio, si pro officio suo pastorali arcera natu est Lupos agrege; sed inobedientiae, χbitina
116쪽
tanto ferocius saeuierunt, quanto humilius De Giusque vicario obedire salubriter admonentibus, consulentibus debuerunt. Nam quam horrenda, de non toleranda fuerint Henrici scelera exsequenti testimonio intelligitur. Sanctus Gebehardus Archiepiscopus Salsburis gensis,qui obij tribus annis post mortem Gregorij VII. id est,anno Io88.disputans cum vectione A ehiepiscopo Maguntino, aperi pronunciauit, Imperatorem non iniusto iudicio tam Regno, quam communione, Apostolica sententia, priuatum cuius sententia ita probata est a Concilio quodam, ut contraria sententia vectionis haeresis sit appellata. Videribbatem Urspergesem in Chronico anni 1ο8s. Stephanus Halberstatensis eiusdem temporis auctor in Epistola ad vat ramum, quam refert Dodechinus continuator Mariani Scoti ad annum Domini Io9o. Dominus, inquiit, Henricus, quem
Regem dicunt, sopatus, ct Abbatias vendit et xim Constantie sem, Bambergensem, Maguntinem sem, plures altas pro pecuniari Ratisponensem, Auguste istem, Stra burgen siem, pro Ddtora Abbatiam Fuldensem pro adulterio; Monasteriensem Dis oparum quod dicere, oe audire nefas est pro domitica
immunditia vendidit, infra Pso quibus nefandis malis ab spostolica Sede excommunicatus, nec Etanu, necpotestatem aliquamsuper nos, quia Catholici su
iusdem temporis auctor, in Chronico a sinensimulta scribit de Gregori VII. iustitia, sapientia, zelo, ili sque virtutibus. Sed lib. 3. cap. 3. referte iam coelestem visionem, qua Deus ipse testatus est place
117쪽
CApum IX. III placere fibi facta Gregorij, quae nunc Barciatus cuveteribus schismaticis vituperare ausus est. Vidis igitur, quidam candidissimam columbam super Gregorium sacrum Misis mysterium celebrantem: quod visum cum is, qlii vi dri patefacere cunctar tur, his verbis aperire diuinitus iursus est: c leriter, O hoc sum auribus Papa intimato, tio stanter vigoresancti Spetritus, quodcv it exequari . Bartholdus eiusdem temporis auctor , presbyter Constantiensis in Chronico suo plurima scribie pro iustitia causae Gregorij II. sed inter caetera de Imbrico ne Episcopo lugustano haec refert: abrico Augustensis Episcopus, qui in praeterito pascha Rudolpho Regi fidelitatem iurauit, nil de periurio curans Henrico aduenienti adhaesit,i apud illum quadam die Missam faciens, hanc sibi conditionem miser imposuit, ut sacra oblationis perceptio in iudicium ei proueniret, si Dominus eius Henricus Regnum sibi iniuste usurparet. Posthac temeraria
perceptionem, paruo quod super uixit tempore viaque ad morte nunqua se sanum delecto leuauit: nacirca Kal. Iulii absq; Ecclesiastica comi nunione de functus est isti sunt auctores septe, qui ipso tem p re Gregori vixerunt, quibus addam quatuor alios, qui non diu postea floruerunt. Gulielmus Episcopus Tyrensis in lib. i. de bello sacro cap. 13. de Henrici Imperatoris peruersis moribus loquens: Quod, inquit, Dominus Papa contra omnemseri honestatem confiderans, iura lueofacto coruulcar it clesiast caperpendens, siemel secundo, ac tertio eundem Inm
118쪽
uu.Otho Frisingensis, ut supra notauimus, Gregi rarium septimum virum sanctissimum fuisse confessus est, lib. 6. cap. Sq.&36. Sc lib. 7.cap. I. neque fieri potest ut vir tam sanctus iniustam sententiam publice ferret, neque eam Vnquam retractaret, sicut revera non retractauit, ut perspicuum est ex verbis illis, quae eodem Othone teste lib. 6. cap. 36. mori ens Gregorius pronunciauit, Dilexi iustitiam, θοῶ iniquitatem propterea morior in exilio.Dodechiarius Mariani Scoti continuator in chronico anni
MO6. Henricum, inquit ominem peruersym, ct iusto iudicio ab Ecclesia eiectum constat manifeste. Vendiadit enim omniaspiritualia. ad annuao9o. Io93. tam multa, Sceta horribilia scelera Henrici refert,
vi mirum sit,si ullus audeat eum iniuste damnatum affirmare quod tamen Barciatus audaeter affirmat. Abbas Vrspergensis in chronico anni ro6. narrat obitum Henrici repentinum, tam
miserabilem ipsi , quam laetum omnibus alijs: Miserabile, incivit, dictu est, tanti nominis, tanta dignitatis , antis animi virum, ub professione Christiana munsium tanto ten ore lacratum, nec ad instar cuiuslibetpauperis defuncti, pium, vel compa si suum luctum, a quavis inter tot Chistianos persona promerui sie sie potius uniuersorum tam ibidem, qua νbiuis vere Christianorum corda ut ora infinito nimis tripudiosui oblitos umore replesse. Non altius cocinebat Urael Domino, Pharaone demes, nec ameustiori ipsi Octauiano, siue ullo Augustoru apylaud hat Roma triumpho. Franu enim quod erat in maxilis populorum, versum est illis in canticum, sicut vox sanctificaraselemnitatis. haec illa,qui certe sufficeredeboret, ut os arctah iniqua loquentis opprim
119쪽
CAP v IX. IIς ret. Quo modo enim Henricus iniusta Gregori sentetia oppressus est, & nullus in toto orbe Christiano inuentus est, qui mortem eius dexteret, imo qui non vehementisiam gauderet, ut olim Israel Pharaone demerso, vel Romanus poplulus Principe triumphate nullus ne in toto orbe repertus est, qui iustitiam Henrici perspexerit filu Ilus qui Gregori iniustitiam viderit ρSed audiamus quid paulo infra idem scriptor dicat. Hic, inquitonu, his Inte ritus in sors ultima Henricistibiocabulo quarti Romanorum Irnperatoris suis appellati a Catholicis verὸ.i.cunctis B. Petro, uisis cesseribusfidem, obedientiam lege Christiana con eruantibus, Archipirata simul, haeresiarcha,necno aposta a,persic
tor, plus animarum quam corporum competenter. Matur, utpote qui nec naturalibus, nec consiuetudinari, contentu celeribus,noua, cta sieculis inaudita,
ideo' nonnulla incredibilia excogita Oe,o exercuisse
infamabatur. Ac de his satis: nam si vellem auctores posteriores adducere pro iustitia,&sanctitate Gregorij, nullus essetfmis Uidcat Lector, quae scripsitamus lib. . de Pontifice cap. l3. Pergit Barciatus, probare nititur, non debuisse a Gregorio Henricum excommunicari, cum in societatem sceleris Henrici tantus hominum numerus coierit adducit autem ad hoc probanducusententiam s. Augultini ex lib. 3. contra epiliolam Parmeniani cap. i. qua: relata est in decretum Gratiani et . aan. Non potest. Verba s. Augustini hse
sunt: Non potest essesalubris a mustis correptio, nisici 4ile corriptrum, qui non habet sociam multitudinem cum eris idem morbus plurimos occupauerit,mbitaliud bonis restat, qua dolor, segemitus, piper tia
120쪽
uadere ab eorum radatione mereantur. Ne cum νο-
luerint colligere auravita eradicent mulo triticu: nec per diligentiam segetem Domini purgent sedper temeritatem ipsi potius inter purgamenta numerentur. Ideoq. idem Apostola cum iam multos coperisset immundo luxuriae, se fornicationibus inquinatos, ad inllem Corinthios insecunda epistolascribens, no itidempraecepit, ut cum talibus nec cibum sumerent: multi hium erant, nec dici de eis poterat si quiuestater
nominatu ornicator,aut idolisseruiens, aut avarus, aut aliquid tale,cum eiusmodi nec cibum quidemsumere sed ait, ne iterum cum venero ad vos humiliet me Deus, ct tu eam multos ex ijs, qui ante peccauerunt,ct non Ueruat paenitentiam super immunditia, O luxuria, ctfornicatione, quamgesserunt e luctu suum potius eos diuino flagello coercendos rurans, quamper illam correptionem, ut caeteri ab eorum cou- iunctione abstineant. paul)post Reueras contagio peccandi multitudinem inuasierit, diuina discipli seuera misericordia necessaria sinam consilias parationis hoc est excommunicationis ct inania sunt, ct pernitiosa,atquesacrilega, quia ct impia, superba unt, ct plinperturbant in sirmos bonos, quam
corrigant animoseos malos. Haec chmitontonomii BarclamS,nemo, Vtar
bitror ex collatione doctrinae S. Auguntini, queos clesia est,cumgesitis a Gregorio in Henricum, nonper-Picue cerne Papam magnopere errasse, oec. JRespondeo. Barciat temeritas undecunque se prodit,ctim ob unum S. Augustini locum non bene intellectum , synodalem sententiam Pontificis