장음표시 사용
91쪽
in toto orbe Romano Imperium obtinente, cum nemo est et,qui illi resistere auderet tempus illud aduenit, quo Episcopi ad marturium parari, non autem de Imperatore excommunicando,vel deponendo cogitare deberent. Atque haec est sententii Francisci Romuli, non ea, qt: am illi Barciatus affingit, quasi voluerit olim Episcopos martyres esse debuisse, nunc milites esse debere.
CVR ECCLESIA CO N STATYTIVM haeretisum se Iulianum Apostatam Imperatores non deposuit'
IN septimo capite refutare Barcia ius aggreditur verba illa postrem Francisci Romuli. Ita. que veteres illos Imperatores Constantium, MIentem, O caeteros , non ideo toleravit Ecesesia, quod legitime in Imperium sitice sent alioqui enim Leotiem etiam, senricum, ibitdericum, qui non minus legitimis recceserant , pertulisset; sed quod illos sine populi detramento coercere non poterat stos poterat. JEt miratur, hos idem scripsisse Bellarminum libr. s. de Pontifice cap. 7. Sed Vt magis miretur, sciat hoc idem sensisse sanctum ThSmamina. 2. q. .art. 2. ad primum,Vbi dicit E clesiam tolerasse, ut fideles obecinent Iuliano Α- postatae, quia in sui nouitate, nondum habebat vires compascendi Principes terrenos . Existimat igitur Barciatus, Ecclesiam facile potuisse, si vo lui siet, tum Constantium Arianum, tum Iulianum
Apostata de solio deturbare; sed id no secisse, quod sciret
92쪽
88 CAP v VII. sciret illos legitime in Imperium successisse. Argumenta eius hec sunt.Primum, quia totus Orbis tempore Constari iij Christianus erat,&eius par maxima Orthocloxa. Falsis inum, inquit, se dico, non potuis Ecclesiam coercere istos aeque facile, taque istos, ne di infacilius, sine detrimento populi, siti id narinis tentare, siue arte aliqua, ct hominis douot opera uti volasset. Iam enim totus orbis Jb Constantio Christianiti uit tex epist. Constantini magni ad Ecclesiam,ab Eusebio, ct Nicephoro relata
constat 9eiles pars maxima Orthodoxa: ita ut vires illis ad opprimendum Imperatorem nequaquam δε-
fuerint fas,aulpium credidissent armis aduersia Ggitimum Principem decertare dRespondeo. Primum, verum non est, tempore
Constanti,totum orbem fuisse Christianum, neq; hoc dicit in ea epistola Constantinus. Et si hoc Lset verum, quo modo immachus Praefectus urbis longa oratione quae extat apud sanctum Ambrosium inter Epistolas eius vicesimam nonam, aricesimam primam)persuadere conatus fuisset Valetiniano Imperatori, ut sacra gentilibus Romanis restituaret ' Cur sanctus Ioannes Chrysostomus in oratione de sancto Babyla, Theodoretus, in libris de curandis Gr corum affectionibus tam multa disputassent aduersus gentiles sui temporis Cur sanctus Augustinus, Paulus Orosius scripsissent contra querelas gentilium, ille libros de Civit. Dei: iste historiam cladium, quas Romani antequa Christus aduenisset acceperant Denique Barbaricum quibus post tempora Constantini ad Oriente,&Septentrionem Romani assidue decertabat Parthi,Persae,Sarmatae, Gothi, nonne maxima ex parteguntia
93쪽
gentiles erant Deinde et ian)si Ioc esset Verum, notamen inde recte colligi posset, ficile dirisse Ecclesiae coercere Constant ira, vel Iulianum nam Imperatores illi potentissimi erant, multas legiones armatas ducebant, aduersus quas nihil poterat inermis multitudo fid elium, praesertim cum Principem aliqtrem Christianum non haberet,qui Vellet,
aut posset eam armare, Marmatam ducere aduersus ImperatoreS. Hoc certe tempore in Imperio Tu
carum plurimis sint Christiani, fortasse plures
numero , quam ipsi Turcae sint: tamen quia neque Ducem, neque arma in promptu habent, aduersus Τurcarum Regem nihil possunt , quae causa fuit olim, cur neque Itali iugum Gothorum, neque fricani vandalorum, neque Galli Francorum eX-cutere possent. At Leonem Imperatorem Graecum
facile fuit Summo Pontifici Gregorio excludere ab Imperio Italiae, quoniam vires eius in Italia debilitatae erant, Iroceres Italiae Lme ipsum maxime expetebant, ut facultas eis a Pontifice au/om deficiendi ab Imperatore impio: pari ratione Chil ricum Regem Francorun ullo negocio potuita charias Potifex Regno priuare, cum id ipsum Proceres Franci cuperent, ipse potestate rerum gerendarum ad Magistrum Palati translata octod sidiaque langueret. Denique Henricum Imperatorem non ante Gregorius Papa deponendum esse decreuit, quam grauissima eius crimina vocibus
populorum ad eum delata iustitiam postularent, Vt Marianus Scotus alij que eius temporis historici
Addit Barciatus , temporibm Constanti, non
94쪽
U CAPYN VII. Turopam Monachos permultos, in quibus non minarzelus erat quam in isto, qui Henricum tertium Francorum Regem confodit, qui, si licuisset, facile Constatium de meaio tollere patui Oent.
Respondeo. Non pertinet ad Monachos, aut alios Ecclesiasticos viros caedes facere, Vt habetur 23. q.8. Can. t.&sequentibus; multb autem minus per
insidias Reges occidere. Neque Summi Pontifices
onisueueruntista ratione Principes coercere. Ipsorum Os est: rimum paterne corripere, deinde per censuram Ecclesiasticam Sacramentorum CO-munione priuare, denique subditos eorum a iuramento fidelitatis absoluere, eosque dignitate, axq; auctoritate Regia, si res ita postulat,priuare, Exequutio ad alios pertinet. Eare Innocentius Pontifex cum in Concssio Lugdunensi riderico LImperium abrogasset,dixisse fertur, Ego, quod meu
est, feci; faciato prose petam spe bis Deus, quod
valuerit. Id refert M- ΠῖeuSParis in Henrico te tio refere e iata anni Domini α s. 6rgit deinde, probare nititur, facile fuisse Ecclesiae tollere de medio Iulianum Apostatam, Valentem Arianum, quia exercitus eorum magna ex parte Cati ici erant, Episcopis obedientes, quod cum non Deterit, sequitur, aut Pontifices illius temporis non esse functos officio suo, aut credidisse non sibi licere Principes, quamuis Apostatas, ut haereticos deponere. Respondeo. Iulianum Apostatam difficillimum fuit deponere,quoniam ipse solus Imperium regebat, neque verum est totum eius exercitum fuisse Christianum: scribit enim Rustinus, lib. 1. cap. r.
usum suis e pollu um sacrilegiis, sacrificijs id
95쪽
CApum VII. . t licet idololatricis: nam, ut scribitur in Historia
tripartita, lib. . cap. i. legem tulerat Iulianus, ut omnes milites sacrificarent Idolis , aut de militia eij cerentur. Itaque plenus erat exercitus Paganis, aut ijs, qui a Christo defecerant. Neque his repugnat, quod aduersarius citat ex Rumno, socrate, Theodore tori Ioviano recusante Imporium sumere,quis ipse Christianus cum esset, Paganis imperare nolebat, exercitum una voce clamasse , senos Christianisumia si quidem ea vox significabat,
plerosque illorum corde, ac voto Christianos f isse, non manifesta professione alioqui lovianus. Do eis obiecisset pagani sinu, neq; dixisset, se nolle imperare Papanis . Itaque si qua erant in exercitu Iuliani Christiani. occulti erat, i qmunicatione sacrilegoruin sacrorum maculati, Pagani habebatur. De Ualente idem omni ab dici potestiquὸnnuis enim paucos quosdam in exercitu suo Catholicos haberet, tam e multitudo Principis sequebatur emrores. Neque alia causa est,cur valentinianus C tholicus Imperator fratrem Valentem haeretis toleraret, nisi na non facile erat sin- 'Dio,&
ti . qui sic loquitur, μbam extitulusi eis Im rator, non extiti aps tamqurum elatra Mili D, Christiani fersi Mit in eo Imperatorie bire.
96쪽
φι Ap v VII. qui in coelo erati quando volebat, ut Idola colerent, ut thurificarent, praeponebant illi Deum:quando autem dicebat, producite aciem, ite contra illamgentem, statim obtemperabant, distinguebant Dominum aeteranum a Domino temporali , ct tamen subditi erant
propter Dominum aeternum etiam Domino temporali. Respondeo. Sanctus Gregorius dicit, nullum aduersus Iuliani persecutionem fuisse remedium Praeter lacrymav quoniam non habebat Ecclesia vires,quibus illius tyrannidi resistere posset. Ideo enim lacrymis Dei benignitas imploranda erat; quoniam aliunde auxilium exspectari non pol rat.Neque negauisset sanctus Gregorius, potestatem politicam iure subiectam csse debere spiria tuali Pontificum potestiti,cum hoc ipsum disertis
verbis scriptum reliquerit, in Oratione ad populum pertimescentem , Iraesidem iratum quare hoc loco de facto loquitur non de iure. Sanctus Augustinus rectu dicit, Milites Christianos sertituisse Iuliano Imperatori infideli,quoniam initio Impe- Mi sui tolerabat Christianosa nec solos milites Christ- ---ris sedatiebatura sed etiam Episcopos
militia excederς, ,etoore Iovinianus, a tinianus cingulti militiae quam idolis sacrificare maluerunt;propter quod qui reddit centuplu in hac Vita,Vtriq; p ul pou pro cingulo militiae Rcgium diadem donauit.Porro Barelatus uerperam interpretatur ill 'Orba, Ubi veniebant
97쪽
rem Apostatam deponere,debuissent milites Chri stiani, iubente Ecclesia, in ipsum Iulianum arma conuertere. At sanctus Augustinus verba sua ipse interpretatur, cum ad Quando volebat Iulianis,ut Idola colerent, praeponebant illi Deum. Hanc igitur vocat causam Christi sanctus Augustinus quamuis autem sit etiam Christi causa, Ecclesiae causa tamenon tenebantur milites Christiani in Imperatore
suum, quamuis Apostatam, persecutorem arma conuertere, nisi antea hostis iudicatus esset:Ecclesia vero tolerandum potius censuit, quam irritandum, cum satis virium ad eum deponendum non haberet, ut sanctus Thomas ad hoc ipsum Argum
tum respondet, ina. 2. q. I 2. art. 2.
siuit Valentinianum Iuniorem Arianum'
I cap. 8. Barciatus probat, noli defuisse vires
Ecclesiae, quibus Valentinianum Iuniorem ha reticum ab Imperio deponeret sed frustra laborat; non enim Franciscus Romulus, citius disputationem Barciatus refellendam suscepit, de isto Valentiniano ullam metionem fecit sciebat enim facile fui si e S. Ambroso illum dei; cere, praesertim cum Maximus Princeps Catholicus iam esset in armis, ut Ualentinianum haereticum coerceret, tota ciuitas Mediolanensis, ipsi etiam milites ab Ambrosio staret. Cur igitur, inquies, S. Ambrosius Valentinianum haereticum toleravit Causa est
98쪽
est in promptu,quia Valentinianus puer erat,&,5 proprio iudicio sed matris auctoritatem sequutus Ecclesiam persequi coepit. Sperabat Ver s. Am-hrosus facile posse adduci eundem Valentinianisi ut Parentis sui Valetiniani senioris. fratris Gratiani, necnon collega Theodosi Catholicorum Imperatorum fidem,& pietatem sequeretur. Quod etiam breui contigit resipuit enim Valentinianus, s Ambrosum ita colere coepit, ut nullum haberet,cui magis fideret, neque quem magis obseruaret denique parentis loco illum deinceps semper habuit: quae omnia vera esse intelliget, qui orati nem eiusdem S. Ambrosi in funere Valentiniani Imperatoris habitam legere voluerit. Ex quo etiam respondetur ad id quod Barciatus ob ij cit de Theodosio Imperatore, qui Ualentinianum ad se confugientem complexus est eumque fugato Maximo in Imperium restituit.
Res notatu digna inquit Barcia ius iareticus λCatholico fugarer, ad Catholicum auxitu causas ait: a quo ct reprehensius estpropter haeresim, ct propter reuerentiam Maiestatis humaniter exceytus,
atque in Regnum re titutus:& quia Ecclesia rebellionem, Religionis e . aduersis legitimum Principem non laudauit, Maximus neque reformator Imperi dia est, nepe restaura tor Ecclesia, sed rebestis,
Respondeo Theodosius optimo iure Valentinianum adiuuandum suscepit aduersus Maximuι, tum quia animaduertit, illum a matre seductum
facile posse ad Fidem Catholicam reduci, quod ut diximus cotin ub factum est; tum quia Theodosius a Gratiano Valetiniani fratre ad Imperiis ocietatu
99쪽
vocatus fuerat, proinde aequum erat, Vt benenet ris sui fratrem, Imperticollegam in tantoperiaculo non desereret tum denique quia Maximus non praecipue propter Religionem, sed propter dominandi cupiditatem Imperium surpaverat,&Gratianum legitimum Principem interfecerat. Itaque Theodosius non aduersus defensionem C tholicae fidei sed aduersus parricidam Imperatoris.&iniustum Imperi usurpatorem arma suscepit. His explicatis Barcia ius, quasi parta victoriae ultans, ait: fHaec cum ita set, demant nunc velim aduersari commentosuo nobiου imponere, aut saltem diacant,unde id hauserint 3 Respondeo. Commentum dici non potest, quod
omnes Doctores, S ipsa Concilia generalia tradiderunt. Vnde autem id hauserimus, non semel ost dimus,& patri,post clarius ostendemus. Subijcit Barcia ius 6 Constat onmes ea afates
Ase,nullam vel Episcopo Romano, et Ecclesia uniueris
D temporalem potestatem ullo modo, vilaue ex causa in eos competere, sedsolius Dei iudicio, quantum aspaenas temporales relinquendos. de paulo post, Hu , inquit, rei testem in prini Tertustianam 'roduco,
ut de Imperatoribus loquens in Apologetico; Sentiu inquit, Deum esse olum in cuius olim potestat unc quoslo ιntsecundi, post quem primi, ante omnes Deos. super omnes homines. O in libro Aκ Scapulam, Colimus, inquit, Imperatorem coquomst o,ct
nobis licet, ct ipsi expedit, ut hominem a Deosecun dum, quicquid est a Deo conssecutum, solo Deo=n
norem. hoc ipse volet sic entinomnibrumaior est. si olo vero Deo minor est.JRespondeo. Falsum est,costare,omnes Doctoresecati
100쪽
ea aetate sensisse, nudam vel Episcopo Romano,vel cicsae niuersae temporalem potestatem ullo modo , vllave ex causa in Principe , Climitianos competere Auctores enim, quos Baiciatus adducit, δ' paucit imi sunt, non dicunt quod ipse affirmat. Tertullianus, .li primo loco citatur, de Prinicipibus Ethnicis loqui thir, qui toti Orbi Romano imperabant, tondunt sceptra sua Christo subiecerant. Itaq; secundi a Deo in reru temporali si admini stratione de facto dici poterat. At, inquit Barciatus, lex Christi iuresuo neminem priuat, proinde Reges, ct Imperatores accedendo ad Ecclesiam, nihil iurissui temporalis amittunt. Verum est, nihil
amittimi, sed multa lucrantur potius, cum Meges temporales sint, ut antea erant,& Regni coelestis haeredes fiant, quod antea non erant. Sed si ad Regnum coes este adipiscendum, oporteat eos Vicario Clitasti subesse, ut iam non liceat illis temporali potet late abuti ad suam , aliorum perditionem, moleste ferre non debent. Secundo loco Barciatus Ambrosium producit,
qui in Apologia Dauid sic loquitur: exutique Grat David iustis ipsi legibia tenebatur, quia liberihunt Reges a vinculis delictorum neque enim ullis ad poenam vocantur legibus, tuti Imperi, potestate.JRespondeo Liberi sunt Reges a legibus politicis, tum suis, tum praedecesibrum Regum, quia par in parem non habet potestatem mon sunt tameliberia legibus Dei, Ecclesiae; hoc videmus etiam commune fuisse cum Regibus testamenti, teris,qualis erat David. Siquidem cum Rex Oetias thus adolere vellet in templo Domini, quod erat