장음표시 사용
141쪽
CAΡvj XII. 337 testas quaesit in se temporalis, ut est potestas Regu, aliorum Principum politicorum, falso colligit,
Pontificem habere potestate in temporalem in Reges ex Theologorum sententia . Theologi enim tribuunt Summo Pontifici temporalem,&spiritualem potestatem in Ecclesiallica ditione tantum, quam potestatem plenam in patrimonio S. Petri appellat Innocentius, in cap. Pervenerabilem in
reliquas Prouincias Christianas , Principes Christianos, imbuunt Ponta fici potestatem solum spiritualem, quae per se,& proprie respicit spirituis alia; temporalia vero respicit, ut subordinantur spiritualibus. Et de quando pro praeloquimur,
dicimus Pontificem habere potestatem in temporalibus, non autem habere potestatem temporale,
qua Pontifex est. Ex quo sequitur, Ut discrimen vocum, directe cindirecte , non referatur proprie loquendo, admodum acquirendi potestatem Vt
Barcia ius falsb dicit; sed ad explicandum obiecta secundarium,4 consectaneum suprema spiritualis potestatis, quae ut supra diximus, primario,&directe respicit spiritualia, secunda mo&in directe, id est, in ordine ad spiritualia, respicit temporalia quae sententia Theologorum nullo modo repugnat verbis Innocenti in cap. Per venerabilem, ut ex dictis perspicuum est. Addit praeterea Barcia ius hoc argumentum.
6 Quod aduersariorumsententiae locussit Reges, Principes Christiani, non eruntsolum Vasasti. Clientes Papa in temporalibii sed quod vilius es' quasi precario Regna, ct Principatus ab eo possilebunt. Id facile ex ipse aduersariorum principijs, sic o tendo: Summu Pontifex potest alicui Regnum auferre,
142쪽
tatem; siqui iudicare, decernere, an ineces vlum,pertinet ad eundem Ponti si em, de cuius iudicio, aequam nest, an iniquum nemo potest iudicaret ergo νbi libitum ei erit, poterit quemlibet Regno priuare, O illud alteri conferre. JRespondeo. Reges Christiani, alij que Principes, ijs exceptis, qui seudatari sunt Ecclesi se nequo Vasalli,neque clientes Pontificis Maximi dici debent, quamuis ita eos ad conflandam Ecclesiae inuidiam, Earctato appellare libuerit: musthminus precario Regna,&Irin sipatus ab eo possident: sed sunt veri Reges, veriq; Principes, tantoq; Ethnicis Regibus, Principibus nobiliores,& feliciores; quant nosolum in terris ad tempus regnant; sed etiam post hanc vitam, si iuste pieq; regnauerint, ad ReSnum coeleste,& sempiternum transferuntur Argumen- tu vero Barciat ab omni parte vitiosum est illa nim propositio, sim Pontifex potest alicui Καgηum auferre, ct alteri conferre, id necessariumst
ad ammarumsalutem: explicatione indiget; nam bene,& secus intelligi, iera,& falsa esse potest. Potest quidem Pontifex, si necessarium ad salutem animarum sit, alicui Regnii auferre; sed si antea admonuerit, si spacium resipiscendi dederit, si pernitiosum,& incorrigibilem esse perspexerit. Potest quoque alteri Regnum conferre, non pro arbitrio tamen cui libuerit sic enim vere precario Reges regnaret; sed cui iure debetur, siue successio, siue electio locum habeat. Et si forte nemini debeaturὸ eui ratio dictauerit,esse tribuendum. Sic enirn Innocentius IV in Goncilio Lugdunensi clim Frid
ric Imperatore deposuisset, elestione succςssoris
143쪽
lectoribus,quibus iure competit, libera reliquiti sic etiam Gregorius VII. post depositionem Henrici, Rudolphua Principibus eleetum confirmauit. Sic etia Zacharias Regnum Francorii Pipino adiudicauit, quonia ille re ipsa Regnu administrabat, te
Proceres eudem expetebant Leo quoq; tertius Im
periti Occidentalea Graecis ad Francos transtulit, quoniam ipsi in Occidente potentissimi erant, de soli poterant eam dignitatem sustinere, cu eosdem Romanus populus maxime cupiebant. Sic etiam intestamento veteri Ioiada Pontifex posteaquam Athaliam Regina, quae Regnu invaserat, interfici iussit, Regnum contulit Regis demortui filio, cui iure hari editario debebatur. . Reg. H. MAZarias Pontifex Rege Ogia ob lepram diuinitus immissam ab hominum commercio segregat , Regni adminia strationem no cui voluit, sed cui debebatur, id est, Regis filio dereliquit. r. Paralip.r 6 illa igitur propositio Barciaij, aut male intellecta falsa est, aue
recte explicata no efficit,utReges precario regnet
Iam vero assumptio illa, atqui iudicare, ct decerne, re ansit nece sartu,pertinet ad eunde Pontifice, iudicio aequum nes an iniquum/emo potest iudic
re: similis est propositioni mam perpera intellecta, falsa est; rectς explicata, vera quidem est; sed no inde concluditur, precario Regua a Summo Pontifice data possideri,quae est Barciai conclusio. Pertinet quidem ad Pontificem iudicare an sit necessarium ad salutem animarum, Regem aliquem, gno priuare;sed non pertinet ad eundem necessu res pro libito fingere, vel sub colore necessitatis supiditati seruire.Et quonia res hec grauissima est.
accessita inanifesta. inplorata esse debeti
144쪽
1 o C AP v XII. idcirco Pontifices ordinarie in Synodis Episeoporum, vel Consistorijs S. R. E. Ordinalium, expositis rationibus, de consentientibus Patribus, ista gesserunt, ut supra ostendimus. Pergit Barcia ius, 'osteaquam rationem superiorem multis verbis more suo amplificauit,&iepetiuit, subiungit hic verba: Sed omnustot
fas, omnec, mihimm ct iurisdictio, aut iure diuino acquiritur, aut iure humano ct qui aliquidpossidet, seu tenet, si neutro horum possideat, iniuste possidet,ut
praeclare in Donatista ratiocinatur Augustinus,tract. 6. ad caput primum Ioannis, Can. sta iure dict. 8. Fi rigitur nonpotent, ut Papa Imperium aliquod ten
parale in Reges, ct Principesseculares iuste exerceat, ius constet id ei iure diuino, vel humano essest μbutum. JRespondeo. Iure diuino potestas in Reges,&Principes Christianos, non proprie temporalis, sed quae se ad temporalia extedat, Summo Pontifici Christi Vicario attributa est. Unde enim Barciatus ipse deducit, potestatem spiritualem amplissimam iure diuino Romano Pontifici in omnes Reges, Principesque competere inde nos colligimus, eodem diuino iure Pontifici Romano competere potestatem, quae ad temporalia pertingat; quoniam id requirit ordo potestatis superioris ad inferiorem, spiritualis ad temporalem. At, inquit aduersarius, nullus neque in diuinu, neque in humanis legibus locus reperitur, qui talem istipotestatem conis ferat. Respondeo. Imblocus inuenitur in diuina
Iege,qui potestatem illi conserat,4 locus inueni tur in humana lege, qui loeum diuinae legis exponat. Riod enim scriptum est Matth. 16. Tibi dabo claues
145쪽
C A XII. 1 et claues Regni coelorum, c. Io. M. Pasce oves meas explicatum inuenimus in multis Concilijs ac p tissimum in Romano sub Gregorio Id. In Latera nensi sub Innocentio III. cu in Lugdunensi sub Innocentio IV in eum sensum, ut potestas ligandi, atque soluendi, nec non pascendi, atq; regendi Ecclesia uniuersam, non ad sola spiritualia sed etiam ad teporalia ratione spiritualiu porrigatur quod
idem communis Doctorum Catholicorum sententia,&ipsa praxis, atque experientia conrarmat.
At, inquis, Regum domi ratio, ct auctoritas viatis scirarum uter arum te limo in aperte commendatur, o probatur, ut bilin dicrtur, Perme Reges re-ίηant. Data est a Domino potenta vobis. Reges geEritim dc minantariorum Cor Regis in manu Dei. Dabo illis Rege in infurore meo. Ti ne Dominum sili mi,
Respondeo. Primus locus non demonstrat potestatem datam a Deo Regibus; leu sapientiam Regibus esse necessariam, Ut regnent, sicut oportet.
Verba enim illa sapientiae sunt, quae Reges hortatur ad ipsius sapientiae studium, si volunt vere regnare, deges ferendo iusta decernere. Secundus locus dicit, quidem potestatem Regiam esse a D mino; sed hoc dicit, ut Reges non superbiant, sed intelligant habere supra se Dominum, a quo gratii
ter punientur, si potestate abutantur. Tertius locuS, non potestatem tribuit; scd abusum potestatis reprehendit. Reges enim gentium, qui vera Dei cognitione carent, non contenti administratione Regia, plerunque dominari populis, quasi mancipijs affectant, ioliticum Imperium in despoticum
146쪽
transmutant,ac de Regibus Tyranni fiunt:que abri. sum Graeca Vox τακwευο is, quae Violentamidominationem significat, magi saperte demostrat. Quartus locus potestatem Dei in Reges, non potestatem datam a Deo Regibus ostendit: ea enim est omnipotentia Dei Vt non solum corpora Regum; sed etiam corda in potestate habeat, eaque vertar, conuertat, ut sibi libuerit. Quintus locus non potestatem Regiam commendat; sed minatur se permissurum, ut populus ob sua peccata in Regendi iniquum,&crudelem incidat, a quo non tam regatur, quam deuoretur. Sextus, septimus locus,timorem populi erga Regem non potestatem Regrs
erga populum docet. Sed quicquid de his locis sit,
vi non negamus Regiam potestatem esse a Deo; sic etiam negari non debet, Apostolicam potestate esse a Deo; imo omnem potestatem esse a Deo, iuxta il
lud Apostoli Rom. 13. Non est potest nisa Deo. Quod autem potestas Regia subiecta non sit Apostolicae potestati, vel quod subiecta sit in spiritualibus tantum, non etiam in temporalibus in his locis, neque aperte, neque obseure habetur,atque hoc est quod ueritilr. Postrem adducit BarcIaius argumentum, quod etiam supra non semel adduxit. 6 Postrem, ,γnquit, quandoquidem potestas ct iuri dictio ista temporalis Papa, de qua nobissermo, neque expresso Dei Verbo seripturis comprehensa, neque ex tradi-r e Apostolorum, quasi per mansu recepta, neque D ct consuetudine in Ecclesia per totos milie annos, O amplius obseruata, aut abigo Pontisce occurata. neque ab antiquis Ecclesia Patribus laudata, ct pro-
ara, imo ne memorata quidem inuenituri. qua nos ob
147쪽
secra credendi necessias cogit eam admittere ' ατ qua nθbis eam auctoritate persuadeantyn
Respondeo Multa sunt quae ex verbo Dei per E elesiam explicata credimus, quamuis in verbo Dei expresse non habeantur. pili tun Dei esse Patri consubstantialem, expresie in scripturis non egimus credimus tamen, quia sic docet Ecclesia intelligenda esse verba Domini Ioan Io. Esto Pater νnam mvm. Spiritum a Filio procepere exdressem Scria pluris non legimus; credimus tamen quia sic docea Ecclesia intelligenda Se verba Domini Ioan . I s.
Ille me esar cabit, quia de meo accipiet, ct annunc abit vobis omnia qua habet Pater mea snt de dixi
vobis, quia de meo accipiet Baptismum paruulorum expresse inscripturis non legimus; credimus tam
quia sic docet Ecclefia intelligenda esse verbzina Ioan. 3. Ni si quis renati uerit ex aqua, ct Spiriis
sancto. c. t Matth. i 9 Sinite parvulos Penire ad me. Sic ergo potestatem Summi Ponti nidis extenderose ad temporalia, ac praesertim ad Regna,& Imperia expresse in scripturis no legimus credimus t men, quia Ecclesia in concili; generalibus, sic d cet intelligenda esse illa verba Domini Matth. is. Tibi dabo claues,&cFalsum ver,est, potestatem μstam non fuisse iussu apud Ecclesia per totos milia annos, amplius. Iam enim supra docuimus, in usu fuisse post annum septingentesimum tempora Gregorij secundi, Zachariae Pontificum. Item post annum octingentesimum tempore Leonis te
iij, de Gregori; quarti . Falsum quoque est ab anti.
quis Patribus non fuisse laudatam, vel commemoratam cum a Gregorio Naaian Zeno paulo obscurius sed ita egorio Romano apertinc Omemorata,
148쪽
ptoribus, quorum nonnulli in album sanctorum relati sunt, apertisti me commendata, celebrata fuerit. Quod in extremo capite Barcia ius dicit, rationes nostras non esse demonstrationes, sed dialecticos syllogismos proinde eas non certam fidem facere id quale sit, quantum ponderis,Mmomenti habeat, insequenti capite explicabimus.
ratio Bel γmini pro potestate Pontisicis in tempor
I capite tertiodecimo aggreditur Barcia lusa
futare eaS rationes, quaS ego in lib. s. de Pontifcap.7. adduxi ad probandam Pontificis Maximi potestatem in temporalibus. Et quoniam illepra fatur, neminem Bellarmino diligentius rationes pro hac potestate collegisse, vel argutius proposuisse, vel breuius,&subtilius conclusisse; ut videli- .cet lectoribus persuadeat Bellarmino superato, . rem totam esse confectam ego quoque praefari debeo, me non admittere, quae Barciatus de mea diligentia, argutia, de subtilitate dicit. Scio enim multos esse me longe doctiores diligentiores, ac subtiliores, qui in eodem argumento ante me Veζ-
sati sunt, Equorum ego diligentiam, studium pro ingeni mei tenuitate aemulari studui: proindeno in me superado stat summa victori , t Barciatus persuadere lectoribus nititur. Admonendum quoque lectorem esse duxi, me in hac re coprobanda
149쪽
rationes tantum, exempla, non crisinrras, Concilia, MPatres adduxisse. quoniam ista in libris si perioribus copiosis rime persecutuSstieram in confirmando primatu spirituali sim mi Pontifici quo confirmato firmiter stabilito facillimum esse
censui, ex eo tamquam ex fonte deducere riuulo, rationum adpoteltatem in teimporalibus comprobandam. Prima igitur ratio mea, quam Baresaius alveobum restrictaaec fuit.
Potesta ciuilis ubi cra eli 'ote ut spirituali qua do utraq p. rse Pelusidem Reip. Chri ctianae ergo pociis Prii ceps biritiιalis imperare principibus temporacibus, ct 'to onere de temporalibus rebiu in ordino ad bomim 'tituale; omnis enimsuperior imperara potetit interiori Jo. Ouod autem potestas politica, Osolsem ut histia-va sed etiam Pipublica sitsubiecta Ecclesiasticae, ut talis est Prim demonstratur ex sinibus utriun Nasnis temporalis ubordinatur sinis irituali, ut patet quia telicitas temporalis, mist ab olute viri mrusinis; ideo referri debet in felicitatem aterianam. Constat autem ex Arist. lib. Eth. cap. I. irasub ordinar facultates vi Abor d/κantvrfines. Secundo, Reges, Pontifices, Clerici ct Laici noufaciunt duas Ressublicas e unam, id est, nam si
clesiam Sumus enim omnes unum corpus Roman. D. ω Corinth. in At in omni corpore membrasiunt connexa, ct dependentia num Ab alio non autem rectὸ
asseritur, 'tritualia pendere a temporalibus : ergo temporalia assiritualibu pendent , illiis subjGun
Tertio, si temporalis administratio impedit θι rituald
150쪽
rituale bonum, omnium iudicio tenetur Princeps eis porali mutare illum modum administrandi, etiam cum detrimento temporatu boni ergo ignum est ubiectam esse temporalempotestatemspirituali. Haec est mea ratio prima satis fidelitera Barctator
Huic rationi respondet ipse, falsum esse, quod ego assumpsi, ciuilem potestate subie stam esse spirituali, quando utraq; pars est eiusde Rei p. Christianae. Id aut falsu esse probare conatur his verbis:
s Siquddemia duae potestates ita suntpartes Reipub
Christitanae t neutri in ali eram imperiumst utpote cum libere, O hut iuris essent, muruo amore coierunt. Utrahergo alteram ii suo ordine, ct munere recognoscat, inveneratur, Osuam trussi functionem arbitratus o exercet antum inter ea constirans quia dam consen us, Osocieta est,ad Christianam Rem canseruandam. JΚespondeo. In his verbis affirmari video, non Probari, politicam, Icclesiasticam potestates in eadem Ecclesia Christiana coniunctas esse vinculo beneuolentiar, non autem subiectione unius ad alteram. Sed hoc recte diceretur, si politica Icci siastica potestas eiusde ordinis essent cla quas duas foederatas Resp. facerent, ut sunt pagi HelvetioIu. At ex scripturis diuinis Pontifices, est Reges, clerici, eu laici in Christo regenerati unam Rem p. imbunam ciuitatem, imo unam domum, im unu Ompus efficiunt. Neq; pQtestas spiritualis, Ptemp ratis in Ecclesia conueniunt,ut duae Resp. in V nam confoederationem, sedit spiritus, caro in unum hominem, ut Gregorius Nagiarenus praeclare docuit in oratione ad populum timore perculsum: