장음표시 사용
151쪽
certum aut est, spiritum in carnem imperium habere debere, non contra neq; sunt in Ecclesia Christi Pontifices , Reges, Ut principales Arietes in Guili, sedit Pastores, oves: neque in dubium reuocari potest, an Pastores ovibus,vel oues pastoribus cum imperio praesint.
Subiugii Barcia ius si Vtras potestate, Devi Genebrardi verbis utar, trossi magistrnu Ecclesia continetur,munitur,ct riget rad quam protegendam ω sartam tectam conseruaniam alterius' Alteraposicit opem res,o coniurat amice. ut quamdiu societatem retinent, Rest Christiauaiη- numeris concordia, ct pacis commodisi orescat Aexbi coitam di .luunt, hyiritualis qui irin potestas. hcet diuina virtut epraestans,inbecistior tanyen in iaculis hominum , ct corporalibus auxit, destituta
uis potens, atque ortis insuam ipsius perniciem per omnescelus, ct insaniam properat, ni,nirum calesti gratia destituta, qua per spiritualu potestatis coitione uebatur.
Respondeo. Haec omnia contra suum audiorem. non contra Bellarminum pugnant Fatetur enim
Bellai minus, optimum esse, ut duo istae potestates cocordes sint, valite pernitiosum si inter se pudinent. sed non inde sequitur una alteri non esse iure subiectam. Nam in homine optimum est, ut spiritus,&caro concordes sint,&pernitiosum, si dissideant, ut saepe carne reluctante imperio spiritus, spiritu carnem in seruitutem redigere conante, discordant mectamen ullus sapiens ex hac distoria
dia colliget, non debere esse spiritui in carnem
152쪽
suam imperium; cum contrarium apertissime inde colligatur. Igitur eodem modo ex eo quod ex di1- cord a duarum potestatum, spiritualis. politicae in eadem Christiana Republica tam multa incommoda sequuntur,cu utrique Valde necessaria concordia est: colligi debet, pertinuisse ad sapientiam Christi Christianae ReipGonditori S Ut Unam p testatem alteris ubi j ceret, tib facilius pacem, S: concordiam inter se retinereiar,& colerent. Addit Barciatus testimonium Host Cordubenis sis, o S. Bernardi sed quoniam ad testimonium nora semel supra respondimus audiamus verba S. Bernardi lib. i. de Consideratione cV. s. Habent, i
quis Iaec infima terrena Iudices uos, Reges, Principes terra. qui nes alienos invaditis qui tacem vestram in alienam messem extenditis 3 Respondeo. S. Bernardus ipse se declarat,cum in eodem loco subiungis.Noquia indigni vas sed quia indignum vobis talibiu insistere quippe potioribus occupatis derisque ubi necessias exigit, audi quid cem seat, niciosi sapo obu, Si enim in vob iudicabitur hic mundus ingeni estis, qui de minimis iudicetu' Sed aliud est incidenter incurrere in ista , causa quidemvrgente, aliud perb incumbere ictu, tamquam madinis, di iussi tali, talium intentione rebus. J Vbi demon lirat Pontifices maximos, ut plurimum d bere in rebus maioribus occupari,in infinia ista, ac terrena relinquere Iudicibus minoribus, Regibus videlicet, SI Principibus terrae. QuemadmoduApostolus I. Corinth. 6 dixit Iudiciaseculariasi
habueritis contemptibiles quisunt in Ecclesia , hos
constituite ad iudicandum. Itaque S. Bernardus eo Ioco fines alienos. ωminem ali etiam, iudicia ter-
153쪽
ut plurimum non debeat, dimissis rebus grauioribus, istis terrenis, clavi libus implicari: Et Barcia ius non satis prudenter, ne dicam flaudulenter, verba citat, quae secum adserunt explicationem, si locus integer adferatur. Pari astutia Ioannem Dri edonem allegat ex lib. x.delibertate Christiana cap. 1. cuius haec sunt ver
ba g Christus viri que potestatis escia discrevit, ut
una diuinis, 'iritualibres rebus, atri persionis, altera profanis, atque mundanis praesideret. mox Enplarie vides Christum discretos utriusiue potestatis Umia. distinctio igitur Ecclesiasticae potekatis Papalis a potestatemulari, ac Imperiali est de iure dimino facta. JRespondeo Scribit Ioannes Di tedo, potestates illas duas distinctas esse , sed unam alteri subiectam esse, temporalem videlicet spirituali hoc loco non negat.& paulo infra in eodem capite disertis verbis affirmat, dicens: Vnia Papa, ct Imperatorsiunt in Ecclesia non tamquam duo Rectores summi interse diu , quorum neuter alteram cognoscit, reneratur, tamquamsuperiorem quia Regnum sccontrast desolabitur haec ille nec valet glosia Bar-clai , quod Imperator in spiritualibus Papam,
Papa in temporalibus Imperatorem cognoscere debeat,& venerari tamquam superiorem. Nam IO- ann. Draedo explicuit sententiam suam lib. i. eiusdem operis cap. 9. Vbi docuit, in ordine adfinem supernaturalem, subi ediam esse potestatem temporalem potestati spirituali. cu cap. I . docuit Papa habet e plenitudinem potestatis super omnCSRe
154쪽
priuare, in temporalibus prorsus eximere pis hem Christianam ab eorum obedientia , Tubi cstione:&nusquam docuit, potestatem spiritualem subiectam esse temporali, aut posse a Regibus priuari Pontificem Papatu, aut ab eius obedientia, Msubiectione populos liberari . Allegat arctatus antiquam glossam in can. Hadrianis dist. O. scdicentem, Quemadmodum ille huic instiritualibus: ita hic illi in temporalibas pater es. Sed ego istam
glossam neque in nouis, neque in antiquis edidionibus inuenire potui. Fortasse tamquam dii ira Anus antiquata est, aut prae nimio senio iam dudum excessite vivis. Postrem baddit Barciatus testimonium Bellas
mini, ut Bellarminum cum Bellarmino committat, eumque proprio gladio vulneratum prosteri.
nat. Nota, inquit Beliarminus lib. s. de Pontifice cap3. quemadmodum non est idemηdus So ct Luna, Oscut Lunam non instituit sol sed Deis ita quos non esse idem Ponti vatum: Imperium, neque unam ab
alio absolute pendere. His verbis recitatis subiungie Barciatus si Sunt quidem Sol, ct Luna duo luminaria magna, qua Pontifex Innocentisin cap.solita, maiorit se obedien per allegoriam interpretatur
duas dignitates , qua sunt Pont calis auctoritas, O Regalis potestra, illam Sali, hanc luna comparat. Unde hoc modo dissuto . Quemadmodum Luna
non minus Luna est, nec minus persee consistit, tunc cu ole recedit, ct mutuatum ab eo lumen errans ami
tit, quam cum ijs radi spleno orbe,atque assectu ill stratur, o neutro casu hac ab illo, aut iste ab hac δε- pendet;βd ambo institutionusuae ordinem, o modum
tenentes Deo, Mando, deserviant citiam potestu Regalis,
155쪽
testate accipiat. tamen eiκι, πελ accessu nehrecessis vlla ex parte in μνουσA. me essentia mutatur, mi nuitur,vel augetur,multoque minu aduenientisab-
Respondeo. Similitudines non in omnibus Io- eum habent, sed in ea tantum re , ad quam explicandam adhibentur. Ideo frustra quaeritur accommodatio in omnibus Christus agnus Dei dictus est propter mansuetudinem, deo propter fortitudinem,&petra propter firmitatem,&vitis propter foecunditatem nec tamen licet Christo tribuere stoliditatem ovi aut saeuitiam leonis , aut duritiem lapidis,aut fragilitatem vitis Reete igitur comparauit Innocentius tertius potestatem
Pontificiam Soli potestatem Regiam Lunae, quod illa praesit spiritualibus, ista temporalibus, illa sit maior ista minor . Nec male ego notaui, Pontificatum Imperium instar Solis, Iunae esse distineta,& a Deo; Imperium absolute non pendere a Pontificatu : quia videlicet Imperium Rom. fuit ante Pontificatum Christianum, ac pechoc institutum non fuit a Pontifice : neque Pontifex Imperium sustulit unquam, sed solum transtulit ab uno homine ad alium,vel ab una gente ad aliam. Concedimus autem Barctato potestates PMtificiam, Regiam instar Solis Iunge non pendere ab inuicem quoad essentiam. Sed non concedimus, quod Barciatus in fine addidit, Lunam
156쪽
, α CVPVT . XIV. Lun Sol,qui nihil recipit a Luna. Nec solum Luna, sed omnes etiam stellae subi jciuntur soli, quonis ab illo lumen recipiunt recte Marcus Tullius in Sonio Sc pioni; de sole dicit, Dux est et Princeps, ct moderator luminuam reliquorum. Itaque quemadmodum Soli subijcitur Luna, lunae non subi jcitur Sol: ita quoq; Pontifici sub ij citur Rex, Regi non subij citur Pontifex.
I capite quartodecimo Barciatus examinat tria
illa argumenta, quibus ego probaui assumptionem primae rationis, siue antecedens primi enthim ematis, ut Scholarum verbis utamur.Primum
argumentum illud fuit: Finis temporalissubordina- ruonisspirituali se facultates subordinantur , t subordinantursines,igiturfacultra ine potestas tενο-rulis sub ordinatur facultati, uepotestatispiritu L Ad hoc argumentum respondet arctatus his
S ego constanter talem ordinatio em, velfubor ininationem finium harum potestatum e se, quatenusim. tales potestatessunt. Nam nupoliticae,seu ciuilis potestatis, quatenus politica est,nilal aliud absolute complectitur quainfelicitatem temporalem, commune scilicet bonum , ct vita degendae ordinatam tranquιllitatem, ut ipsemet alibi Bellai minus Dietur. Politicapotestas inquit,habetsuos Principes, te Iess
157쪽
res udicia, O c. ct militer Ecclesiastica os Disco
pos, Canones udicia. Ista habet pro ne temporalem
pacem, ista salutem aerei=ia n. Haec Bai clatus, qui postea remeandem confirmat ex Apostolo i ad Tim. a. qui iubet nos orare pro Regibus, Ut tranqui lam, vitam agamus in omni pietate, castitate. item ex Nauarro, qui cw. Nouit, de Iudi c. numer. 9o dicit,
finem potestatis laicae esse vitam bonam, beatam. quietam temporalem mortalium, quae finis est legum ab ipsae manantium potestatis vero Ecclesiasticae, finem esse vitam aeternam supernatur lem, eundemque esse finem legum ab ipsa emanania
Respondeo. Negat arctatus rem certissimam
omnium consensione Doctorum; nec potest aliter paradoxastia de tulere , nisi audacter omniam
gando, quae illi ob ij citin tur. Quid enim apud Theologos,&Philosophos notius, quam inter causas ta efficientes, tum finales ordinem esse, inferiores superioribus subordinari Certe Deus est prima
causa efficies omnium rerum, eiq; sub ordinantur, causae secundae, liue uniuersales, quales sunt coeli. siue particulares, quales sunt res ipsae inferiores, quaru unaquaeq; producit egectus sibi similes, non absque actione caelorum,& cooperatione Dei, primae videlicet, atq; altissimae causae. Eodem igitur modo finis ultimus absolute Deus est, atque ad eum ordine quodam referuntur, Tubordinantur omnes alij fines. Finis quidem minediatus potestatis Politicae est pax Reip. temporalis, sed hς pax subordinatur paci supernaturali homini cu Deo; ista verbpaci beatae, quae est in superna Hierusalet quae tandem subordinatur gloriae Dei Conditoris,
158쪽
rerum. Atq; hoc ipsum docent auctores,quos hic Barciatus citat, Bellar minus enim, quem primo lo- eo nominat, lib. de Ponti cap. 6. ubi scripsit, fine politicae potestatis esse pacem temporalem,& fine potestatis Ecclesiasticae esse salutem aeternam: pau-lb post addidit haec verba Quando istae potestates Alnt coniunctae, num corpus Uiciunt, ideo' ebent ese connexa, ct inferiori eriori 2biecta. si bomat rata cuius rei rationem reddit cap. . quia sinis temporalis potestatis sitιbordinaturum potestatus'iritualis . Sammis quoque Apostosus .ad Timoth. cap. z. quem Barciatus secundo loco citauit, cum iussit orari pro Regibus, ut tranquillam vitam agamus; adiunxit,mommpietate, castitate;ut ostenderet tranquillitatem vitae, quae est finis politicae potestatis,subordinari pietati,& castitati,quq finis est potestatis spiritualis, per que ad finem ultimum peruenitur,qui est felicitas sempiterna . Denique Nauarrus, quem tertio loco Barciatus attulit, inca.Nouit, de Iudi c. num. 9 o. scribit, finem potestatis temporalis esse vitam bonam, beatam mortalium temporalium; finem spiritualis potestatis esse vitam aeternam in caelis. Sed idem auctor eodem loco, num. 99. demonstrat 'finem temporalis pol statis subordinari fini potestati spiritualis, cum do-eet ex S. Thom. lib. 3. de Regimine Principum c. tr. Christi dominium ordinari ad salutem animae spiritualia bona, licet a leporalibus no excludatur, eo modo quo ad spiritualia ordinatur. Expende inquit Nauarrus, illa verba,eo modo, quo adspiritualia
ordinantur: nam illo non alio modosuprema hac Papa Patris Patras potestas extendιιur ad illa , M
159쪽
nis persona, inquit Sanctus Thomas, vel ars, Petri tus ad quam pertinet sinis, habet disponere de his, quaesunt adfinem bella autem carnalia D ul, Ldeusint referenda adstirituale botrum diuinum, cui Clerici deputantur: ct ideo ad Clarus h rtinet disponere , ct inducere alios ad bellandum bella u.cta. Vbi Sanctus Thomas docet be illam alia ordinari ad bonum spirituale, ut ad finem non immediatum, sed mediatii in finis enim belli carnalis immediatus est uti toria, S pax temporalis sed quia haec ordinatur ad bonum spirituale, ut alia omnia temporalia,ideb dicitur bestum carnale o dinari ut adfinem, mediatum videlicet, ad boni ii spiria tualer&ea de causa disponere debelli sitim sag dispertinet aliquo modo ad Clerico de ad Ecclesiasticam potestatem, cuius finis immettiatus es bonum spirituale. Multa similia habet idem anctus Thomas, de subordinatione finium I. 2. q. I. art. .ck lib.3. contra gentes cap. II. I 8. - sequentibus
Aggreditur deinde Barciatus secundum argumentum meum, quod erat huiusmodi : Reges o P
tisice Clericio laici nonfaciunt duas Rei'. sed a na,
id est unam Ecclesiam sumus enim num corpus Rom. D. 94. Corinth. D. At in omni corpore membra urit connexa, ct dependentia unum ab alio non autem recte asseriturspiritualiapendere a temporalibus, ergo temporalia spiritualibus pendent, illisq, subuci
De hoc secundo argumento ita loquitur Barinclaius S Secundum peris auumentum sique ades
160쪽
sus coqui passi, quam quod eo concluditur ecqua inim Anus tam excors est, ut nestat non valere hanc consecutionem sunt membra ritu corporis, ergo Vnuab alto pendet: nam neg yes a pede, ne Abrachium a brachio,nes humerus ab humero pendet sed ab naxertio.JRespodeo. Oblitus erat Barciatus, cum haec scriberet, eolum, quae paulo ante dixerat, nemine Be Iarmino argutius argumenta proponere, neminem
breuius, subtiliusque concludere. ista si quidem no bene cohaerent argumenta proposita argutissime subtilissimeq; conclusa a qualibet ex corde Anuposse nullo labore dissblui.Sed omitto Barciaij inconstantiam,qui Bellarminum nunc laudibus euehit in caelum, nunc conuicijs deprimit in abyssum: par enim Beslarmino est, ut a Barctato iudicetur, aut ab alijs ei similibus, qui Iudices eius Iegitimino sunt: omnes enim stabimus ante tribunal Christi, Mab illo iuste vereque,ac sine omni animite turbatione iudicabimur. Quod ergo dixi, membra eiusdem corporis esse connexa, &vnum pendere ab alio; de membris diuersi generis intellexi, qualia sunt digitus, manus, brachium, humeruS,&c put: non de membris eiusdem generis, qualia sunt duae manus,duo pedes, duo oculi,duae aures: pol stas enim politica,&Ecclesiastica, de qui brioque bamur diuersi generis sunt, ut notum est: secundum subiectam materiam verba intelligenda sunt; alioqui nulla et set tam certa demonstrati Ο,quae calumniam pati non posset. Itaq; potestas Regia,quae in suo genere principalis est, si cum potestate Ponficia, quae etiam in suo genere principalis est , in