장음표시 사용
161쪽
undi eorpus coalescat, necessario debet, aut sube se, aut praeesse, ne sint in uno corpore duo capita:&cum satis constet Pontificem esse caput Ecclesiae vice Christi,aperte sequitur, ut debeat Rex, aut noesse membrii huius corporis, aut Ponti flat subesset εἴ eodem modo potestas politica, quae praecipuer sidet in Rege, atri debet subiecta esse spirituali, qui praecipue residet in Pontifice, aut extra Ecclesian remanere: quemadmodum non potest esse digitus
in corpore,qui non pendeat a manu; neque manu S, quae non senileat a brachio neque brachi lim, quod non pede ata humero neque humerus, qui non pe-deat a capite . Quod autem Barciatus dicit paulis
phst,potestate1nspiritualem, ct politicam,esse veluti
duos hismeros in corpore, quorum neuter alteri ubi citi rised uterquesubjcitur ni capiti Christo non
solum est falsum, quia potestates ille non sunt eius degeneris,Vt duobus humeris comparari possint, quomodo recte compararentur duobus humeris duae Regiae pote ita tes: sed etiam ad haeresim perti- .et, quae hoc tempore maxime Viget: quid enim ii retici huius temporis maiori conatu popul IS persuadere conantur,quam non esse summum Pontifi-eem caput visibile corporis Ecclesiae , cui omnes
Christiani quantumuis magni necessario subiici debeant, si salvi esse velint ρ Atqui hoc illis ultro concedit Barcia ius,qui tame in toto libro Cath licum se facit. Itaq; potestas spiritualis, S politica
non recte comparantur duobus humeris ; sed vel spiritui, SI carni comparare debent, ut facit S. Gregorius Naaian renus in oratione laepe citata ad populum timore perculsum, II Praesidem irascente vel brachio, capitumembri videlicet princi pa-libu .
162쪽
libus, quorum tamen num, quamuis in se valder potens,' robustum ab altero superiore dirigi de beat, gubernari. Sed instat Barciatus, atque obi jcit mihi mea ipsus scripta, lib. . de Pontifice cap. i9. ubi admitto
Reges terra non habere in terris iudicem, quantuad res politicas pertinet: contendit, me contraria loqui, cum vno in loco doceo, Reges non habere iudicem interris, quoad res politicas cinalio loco admitto, Pontificem iudicem esse Resum, Ut etiam eos per sententiam Regno priuare
Respondeo innocentius tertius in cap. Perronera item. in filii sint legit.scribit Reges in temporalibus, non habere superiorem δε tamen ipse idem Othonem quartum Imperatorem deposuit. Audeat e go Barctatus Innocentium, tamquam secum ipsum pugnantem arguere Mego cum tanto Prinia sice reprehendi no molesti feram. Sed defensiti in proomptu est Reges enim non habent iudicεI: terris quoad res politicas, siue in temporalibus, dum eorum regime ii ita intra res politicas,&xemporalia se L Fn Nilei, ut spiritualibus non officiat. Pro terea dicuntur Reges non habere Iudicem In Politicis, S teri ponalibus, quia non habent super te iudiceni poliri cum, siue temporalem, quatus habeant Hidicem spiritualena, a quo dirigi,&iudicara possunt etiam in temporalibus per ordinε adspiritualia. Jod vero Barciatus addit discrimen vocii Hre cte, di indirecte ad forma, e modium pertinere, non ad vim, cla effeci uni iudicii iam supra refutatii est in cap. i et ubi de his vocibus ex proposito disputa.. vimu , Restit
163쪽
Restat argumentum meum tertium, qtlod tale rat. Si temporalis admirii ratio impedit spiritualo bonum omnium, iudicio tenetur Prim a temporalis mutare illam modum iam iniurationis et am cura trimento temporalis boni, eroosigntim est jubieιIam esse temporalem potestatem opirituali. Huic argumento duobus modis Baresaius o
currit: primum eRim notat quod chim rem demon- mandam susceperim, signum tantiam protulerimedeinde negat conlectit sollem argiam Cnt I: Nam ex eo
qDod tenetur Princeps temporalis mutaros inaregiminis, speream bonum spirituale impedi tur: dicit Barciatus sequi, spiritualia esse digniora
tempora libras non autem potestatem temporalem spirituali esse subiectam.JRespondeo. Non est nouum, neque insolitum, post demonstrationes aufeire quoque argun erita a signo. Quod autem attinet ad consecutionen faulitur Barciatus. Nam ex illo antecedente, onetur Princeps Politum mutare adreis frationem uin, sebs bone spirituali, non sequitur abi Olute, Vob risinspirituale est nobiis a digia, temporam sed sequitur, ergo ad bonum pirituale ordinatur, νι ad suum xem bonum temporale,ac per hoc potestas i poralis subiecta est potestata spirituali: necessit enim mutandi administrationem in eo casu non ritur ex dignitate, vel nobilitate boni spiratu alia praecise sed ex suborcinatione unius ad alterum et quod perspicue ostendi in meo lib. . de ΡΟ tifice cap. . in explicatione huius argu
164쪽
INeapite quintodecimo Barcia ius non contenistus ijs, quae dixerat in responsione ad primam
rationem meam antequam transeat ad secun-ἡam examinandam, refellendam, iterum repetit sententiam suam de potestate Ecclesiastica, ac
politica, quod videlicet, Principes temporales subiecti esse debeant Episcopis, quoad spiritualia, x contra Episcopi subiecti esse debeant Principibus, quoad temporalia: SI quemadmodum Episcopi cogere pol lant spiritualibus poenis Principes temporales ad obediendum in js, quae ad animam
pertinent: sic possunt Principes temporales cogere Episcopos corporalibus poenis ad obediendum in ijs, quae pertinent ad teporalia,modb fidei Cath licae, rebon rumoribus non sint contraria . Excipit tam e summum Pontifice, quem dicit non essessi iectum ulli Principi temporali, quoniam ipse queque est Princeps supremus temporalis in prouineijs ditionis Ecclesiasticae. In summa tollit Barcia- ius de medio omnem exemptionem Ecclesiasticorum a potestate Principum secularium. Ac primu ad hanc sententiam stabiliendam producit testimonium Francisci Romuli in responsione ad certa capita Apologiae, c. qui disertis verbis affirmat, Episcopos Regibus in temporalibus rebus,&Reges Episcopia in rebus spiritualibus debere
165쪽
CΑΡ vj XV. si osse subiectos. Sed facilis est responsio. Loquitur nim Franciscus Romulus eo loco de subiectione, quam habent Episcopi,& reliqui Clerici ad obseruandas leges policitas, non perturbandum o dinem politicum a Regibus constitutum; tetianudocet Gelasius,&Nicolaus pontitex,ille in Epist
ad Anastasium Imperatorem , hic in Epistola ad Imperatorem M cnaelem, quos eo loco Franciscus Romulus allegauit. Sed hinc non sequitur, poste cogi Epilcopum a Rege ad obediendii, vel puniri, silaon obeciat, cum ex nudam habea in Episcopos, vel Clericos poteitatem quod apertissime te. gitur in Concilio Constantiensi, Ses . r. becundo producit testimonium ipsi his Bellar mi. ni, ex lib. de Clericis,cap.28. Vbi docet, Clemcos, Ut ciues, esse partes, membra Reipub politicae, ac per hoc obligari ad leges politicas obseruandas. Sod quoniam idem Bellarminus in eodem loco, excivit potestatem coactivam aqua liberos esse dicit Clericos Barcia ius reclamat, ac dicit Verius ea
Clericos ad obsequium legum ubi causapontulat a rntorali Iudice cogi posse, ut nec in ea re exemptionis sua benesulogaudeant, quod ab Imperatorum, Principam legibus,eos accepissestis constat. Frustra
enim legum auxilium inuocat, qui contra eas con mittit. At hic Barcia ius more suo contra sententiani Catholico tum omnium loquitur quamuis enim disputent Theologi,& Cataonista de iure ex eptionis, tamen esse Clericos aliquo iure exen pios, non posse cogi a laica potestate, omneS docent. trum autem verius sit exilii mandum, quod Vnus, an
quod uniuersitas docui, alijs iudicandum relin-
166쪽
161 CAP vj XV. quo sed de hac re inferius plura dicemus,&' multa etiam in lib. de Clericis diximus. Tertio Barciatus producit testimonium sancti Gregorij; in epist. Is lib. . ubi sanctus Gregorius ad Mauratium scribens, sic loquitur Saerdotibus non ex terrena potestate Dominin nosteriit, indidineturi sied excessenti consideratione prositer eu, cu seruiJunt,eis ira dominetur, ut etiam debitam reuerentiam impendat. f Dominetur nimirum ddit Barclaius quatenus ciuessant, partes Reφ b. reuerentiam impendat,
qua De Sa rdotes. Patresstirituales, quibuου ipse Imperator, ut Ecclesii liis subucitur. 3Respondeo. Possent verba sancta Gregori in
eum sensum exponi,Vt lignificare voluerit, Imperatorem dominari posse Sacerdotibus constituendo leges politicas, quas ipsi quoque vi rationis,sed non vi legis obseruare tenentur; sed eis reuerentia illam inpendere debere, Ut non eos ipse puniat,li Ieges non seruent, sed Praelatis ipsorum puniendos relinquat. Sed quoniam ex ipso Gregorio in Commentirio Pini m. Ioi. didicimus, Mauriti tam Tyrannice unperasse in x timis Imperiisui annis, ac potissimum in Sacerdotes saeuire caepisse mirum non est,s sanctari Gregorius ita loquatur, ut iugi malarannicum ii auferre non poterat, mitigare saltem, modetari niteretur.
Q arto producit testimonium Scripturae, lib.3. R .c.a. Vbi Salomon Rex sacerdotem Abiathare reum morti pronunciauit, quod coniuranti Adoniae consensiisset: eiecit eum, ne sacerdotio fungeretur.JResponsio. Non est improbabile in testamen toxpleri
167쪽
CΑΡ vj XV. Issvetest Regem absolute maiorem fuisse Pontifice, tum quod ita doceat sactus Thomas in lib. i. de Regi mille Principum, cap. I . tum quod intestamen to veteri promissiones essent temporales, lacrificia carnalia sed quoniam probabilius est, in ipso etiam testamento veteri, maiorem fuisse Pontitacem Rege, Ut ostendimus, lib. 2. de Ponti f. cap. 29. id ebpeistitimus in ea responsione,quam in eo loco scripsimus, Salomonem non ut Regem; sed Vt Prophetam diuino instinctu iudicasse Abiathare mortis reum,&ei sacerdotium abrogasse, aliumque ei substituisse. Nam quod inscriptura 3. Reg. 2. legiamus, Ut impleretur sermo Domini, quem loclitus eis super domum Heli in Silo latio est, cur Salomon hoc fecerit. 1 induit Barciaius,illud, Vt impleretur femmo Domini nihil aliud igni sicat, nisi tunc impletum
fusise, quod Dominin praedixerat futurum quemad-nnodum Matthta 7 c m dicitur, impios milites diuisisse intersi vestimenta Christi , t impleretur illud Psalmi, Diviserunt ibi vestimenta mea. Respondeo. Illud impleretur verbum Domini, aliquando signiticat solum, illi id fuisse piardictum, postea impletum, ut in loco allegato ab Aduersario. Aliquando significat id factum esse eo animo,
eaque intentione, ut obedientia praestaretur Deo, qui voluit per eum id fieri. Vt lib. . Reg. ca. 9. Iehu iussit, Ioram Regem occisum pro ij ci cie curru in agrum Iezrael, ut impleretur verbum Domini, quod locutiosuerat per Eliam Prophetam Tolle, inquit, eum, ορνοθί de curru in terram, iuxta perbum Do
mini. Qilodata tem locuSallatu Sex lib. 3. Reg. cap. a.
debeat intelligi hoc secundo modo, probari potest
ex voce hebraica uam ubi nos habemus in textu
168쪽
rs C Apum a V. Eiecit ergo Salomon Abiathar, ut non esset Sacerdos Domini ut impleretursermo Domini, quem locutus est super domum Heli in Silo in hebraeo est verbum activae signifieationis rons adimplendum, sue
ut ipse impleret sermonem Domini. Quare verba textus latini debent sic intelligi, ut impleretur, sudiple, ab ipso Salomon ermo Domini. Sec. Adde, quod
ex sententia Barciat), Rex non potest punire Sace dotem poenaspiiiiiiali, neque miscere se in negoist ijs spiritualibus, sed solum in temporalibus: Salomon autem priuauit Abiathar munere sacerdot Ii,&alium eius loco substituit ergo vel excessit modum potestatis sua , vel hoc fecit non vi Rex, sed ut Propheta, expeculiari instinctu Dei, ut nos supra diximus. Deinde si haec Lectori non satisfactui; dicere possumus, in Scriptura sacra narrari factum Salomonis, sed non definiri, iurene, an iniuria id fecerit quemadmodum etiam in eo loco narratur caedes Adoniae fratris Salomonis, iussu eiusdem Salomonis patrata, ob id quod Adonias petierit sibi dari in uxorem Abisag Sunamitidem quod recteae,an secus factum fuerit, disputari potest. Itaque non bene colligeret, qui diceret, Rex Salomon priuauit sacerdotem functione sua, occidit se
trem suum, quia petierat in uxorem illam puella, quae fuerat ancilla patris sulci ergo possunt Reges priuare functione sua Sacerdotes, aliosque ine rum locum substituereri possunt fratres suos interficere,si speciosam aliquam puellam, quam Rex ipse fortasse amat, sibi dari postulent in uxorem. Iste, inquam,non bene colligeret, quia Reges mulistra saepe faciunt ex potestate, non ex iustitia: videndum est non tam quid possinliquam quid deb
169쪽
CApum a V. Ie Qt,fiue quid iure possint non enim versi est,quod Imperatori Antonino Caracalla dictum fuit RGIibtu quodlibet icet. Addit Barciatus D sequefactitur vir idem doctis stinus, cum ait eodem lib. et de Summo Pontis cap. a'. non mirum esse, in Testamento veteri humma pol staffuit temporalis, in nouos'iritualis, quia in veteri Testamento promissones tantisin temporales fuerunt, in nouospirituales, ct aternae. 3 Respondeo. Eam ego sententiam ut probabile posui,propter auctoritatem S. homae in lib. r. de Regimine Principum , siue auctoris illius libri,
quicunque fuerit, 'ropter non condemnendam rationem ab eodem auctore allatam Barciatus autem dicit quidem in utroque testamento potestate Regiam fuisse solum temporalem, potestatem po- tificiam, solum spiritualem, sed nulla vel auctoritate,Vel ratione probat. Quare nemo mirari debet si veterem auctorem cum ratione loquentem aniteponamus Barciato, auctori recenti,& sine ratio
His expeditis percenset, ac numerat Barciatus ordine priuilegia exemptionum, quae data sunt a Regibus, vel Imperatoribus ordini Ecclesiastico; ex quibus colligit, Ecclesiasticos ex se subiectos esse in temporalibus politicae potestati nisi enim subiecti essent, non egerent priuileg ijs, neque illa vel quaesivissent, vel etiam oblata accepissent. Ad haec breuiter respondeo, nos hoc loco non suscepisse disputationem de potestate Regum in Ecclesiasticos, sed de potestate Summi Pontificis in temporalibus neque aequum est de una disputatione ad aliam transire. Quare Lectorem remitti- 3 mu
170쪽
mus ad ea quae in Controuersos de exemptione Ecclesiasticorum disputauimus, praesertim in editionibus post annum Dornini is98 in quibus paulo planius ilenius sententiam nostram explicuimus, quam in editionibus prioribus. Accedit etiam, quod Barcia ius infla iterum de hac re, fusius tractat, capite videlicet tricesimo secundo, retricesimo tertio, ubi se in materia exemptionis nouam doctrinam contra scriptores omnes inuenisse gloriatur.
REFELLITUR ALIA DL gressio Barctij.
I capite sextodecimo Barciatus intermissar
sponsione ad rationes meas, pro potestate Pontificis in temporalibus , iterum digreditur ad potestatem Regum in Pontifices. Et quoniam ego in lib. t. de Pontis cap. z9. dixeram, discrimen esse agnoscedum inter Reges Ethnicos P Christianos, quod illi non subiecissent se per Baptismum Summo Pontifici, ut Christi Vicario, isti autem subiscissent:&ideb probabiliter dici potuisse, Summos Pontifices olim subiectos fuisse Imperatoribus Ethnicis quoad temporalia; Imperatoribus autem Christianis, nunquam fuisse de iure subiectos ag- gr. ditur liqc discrimen impugnare, seque demonstraturum pollicetur, Pontifices Summos a'n minus subiectos esse de iure Regibus Christianis, qua Ethnicis, quod attinet ad temporalia. Excipit tameeo Pontilices, qui post adeptam temporale ditionem