장음표시 사용
171쪽
nem in certis prouinci j coeperunt esse supremi Principes politici, ut sunt Reges alij que Principes abibluti. Utitur autem hac ratiocinatione Princia
pes temporales ρer baptismum Abiecerunt se potestarii'irituali Summi Pontocis, ut Christi Vicari, Ex hac autem sub femone non equitum Summum Pontia
sicem, non e sesubiectu potestati temporali PrincipuChristianora ergo Beluminus ratiose argumetatur. . Respondeo. Quod dixer .im in loco citato det sub tectione temporali Stim morum Pontificum ad Ethnicos Imperatores, in Recognitione operum
meorum ante duos annos ecita mutaui secutus enim fueram auctoritaten Alberti Pigh ij sed animaduerti postea,rationem eius sententiae, non esse satis firmam. Sed nihil ad Barc latum sue enim Po-tifices sub lecti fuerint temporali potestati Impeis ratorii Ethnicorii, siue no fuerint, Barciat ratiocinatio vitiosa est,& Bellarmi ni argumentu vitio caret. Per hoc. n. quod RegeSper Baptismum poteli
ti spirituali Pontinc isse subiecerunt,censenturetis iam eidem potet tali spirituali Regna sua subiecisse,&politica potestate ut videlicet a Pontifice dirigi, corrigi vellent, si quo modo circa temporalia avia salutis deflecteret. Vana sunt aut eo misnia quae Barciatus subiungit de Constantino Imperatore, Clodeueo,& Donaldo Regibus, qui per baptismi Imperio,& Regnis no excideria Na neque nos dicimus,Reges per baptismu Regnis excidere, aut quicqua sui iuris amittere; sed cotra potius a firmamus, Reges post baptismu felicius, veriusque
regnare. Neq; enim Christi Vicarius Regna filiorustorum spiritualium astectat, aut iurisdictionem illorum temperalem imminuere, aut perturbare
172쪽
cupit ut aperte scripsit Innocentius tertius ine*pites oecitato, Pervenerabilem, Qui filij sint legitimi; sed prouidere nititur, ut regnent in terris,
ut ' et num coeleste non amittant, de Ut Regna ter
rena Regno coelesti famulentur, ut pretectare scribit Sanctus GPegorius ita lib. 2. epist. 6 I. Sibi ungit postea Barcia ius similitudinem, qua explicari aptissim E, e confirmari efficacissime sententiam suam censet haec est autem similitudo.
Si quu uvifumilias patre sito adhuc upersitem
gi seratum publicu gerat: debebit patri arere in js, quae ad res domesticas pertinent, poteritsi malese gesserit erga patrem, apatre puniri per exhaeredationem, aliasq parur ad rapatria potestasse extendit: non tamen parere tenebitur injs, qua ad publicam a ministrationem pertinent, neque poterit a patre priuari Magistrati , alijs vepaevis coerceri, quae a publico a intratu in distent. Contra ver,pater tenebitur ilia Magistratum gereκti 1surgere, eissi parere in rebus pubulcis, ct politicis non autem iu doniecticis: ct poterit in patrem animaduertere, atque in eum lege agere, ut in alios homines priuatos, contra publicas leges aliquidsorte peccauerit. Sic igitur Pontufex, qui pater est omnium Chrisdianorum, etiam Regum, Principum, poterit Regibus imperare in iis, qtia ad res domesticas, id est, Ecclesiasticas pertinent, eos punire poena grauis ima exhaeredationis, id est, excommumcationis sed non poterit aliquid eis iubere circa regimen politicum, neque eos Regnis priuare: contra Reges poterunt Pontimi imperare injs, qua Pectant ad regimen politicum, non autem in rebus
Ecclesiasticis O Piritualibus. JRespondeo . Iam supra admonui , Barciatum, eadem
173쪽
eadem saepius repetendo librum suum augere, veex paruo libello, liber iustae statura efficiatur. Hae enim similitudinem iam antea proposuerat capite tertio,eo excepto,quod eo loco Patri adoptiuo P5tiridem comparauerat, hoc loco Patri simpliciter comparat sed quod attinet ad rem praesentem, eadem similitudo est. Atq; ut capite tertio admonuimus, si in ilitudo illatam est inepta, puerilis, ut mirum sit, arctatum ipsum non an iram duertisse vitia similitudinis a se allatae. Nam potestas publici Magistratus maior est potestate patria ciuium priuatorum, potest eam dirigere, corrigere,&,si iustitia postulat, potest Patrem patria potest
te priuare: contra Vero,Pater, cum ciuis priuatussi, non potest Magistratum publicum dirigere, corrigere, muli minus illum potestate pri u re. Potestas autem Summi Pontificis, patria quidem potestas est; sed haud Isimilis potestati patriae ciuium priuatorum sed potestate Dei, cuius Pontifex vices gerit in terris; proinde potestas est supernaturalis, spiritualis, publica,&omni potestate politica, atque humana longe sublimior. Itaque duo sunt in hac similitudine Barcta ij unum quod potestatem politicam magistratus, potestatem ciuium priuatorum pares facit; cum tamen priori, Ut
superiori, posterior ut inferior subijciatur: alte-xurn, quod Potestatem Pontificiam similem fece rit potestati patriae humanae,& priuatae; cum sit p testas publica, diuina, qua neque maior, neque par interris inueniri potest. Vide quae diximus de
Addit postremo Barciatus testimonium Nico
lai Cardinalis de Cusis,qui in lib. 3. de Concordia s Cain
174쪽
x o Arv XVII. holica cap. 3. scribit, suisse ita antiqua quadam Ossa ad Canonem Hadrianis dist. 6 . Papam esse
Patrem Pat 'sci ii sim tualibus, tu Patricium ei se Patrem Papae intempt=ralibus.&cap. . scribit, noesse in manu Romam 'ontificis dare cuicunque Prouinciae per Musa dum Regem, vel Imperatorem, ipsa no a consentiente. Ad primum te stimonium iam supra respondi, glossam illam antiquam merito Dissis antiquatam, re explosam. Ad secundum,respondeo, Pontificem Romanum posse; praesertim in casula resis, Imperatores,ac Regra excommunicare,atque deponere,
eorumque subditos ab obedientia liberare equis autem in locum ipsorum succedere debeat, liberii relinquere illis ad quos de iure perti net. Itaq; non obtrudit Imperatores, aut Reges pro arbitrio populis inuitis, neque iura haereditariae successionis. aut electionis tollit atque hoc est idium, quod Card malis ille requiris.
DEFERNITUR SECUNDAE R AEtiopropotestate Summi Pontificis in
IN eapite septimo decimo Barciatus digressionibus expeditis, redit ad examinandas, Grefelle das Bellarmini rationes: quoniam de primaxatione satis multa dicta sunt in capite quartodecimo,aggreditur nunc secundam,quam fideliter tr scripsit in haec verba.
175쪽
nica debet e se perfecta, ct bis inciens in ordine ad
finem sivum: tales enim sunt omnes Rel'ublica benὸ instituta e b debet habere omnem potestatem n cessariam adfinem sevum conseqiuendum sed necem xia est a nems'iritualem potestas tendi, o di o-nendi de temporalibi rebus quia alioqui posent mali
Principes impunefouere haereticos, euerte te Religionem; igitur, ct hanc potestatem habet. Item potest
quaibbet Ressub. quia perfecta, ct bisusscies essed
bet, imperare alter Reipub non bi subiecta, ct ea cogere ad mutanda admim strationem, imo etiam deponere eius Principem, o alium instetiuere, quando non
potest aliters defendere ab eias iniurijs: eukmult magis pote 4 mtualis Resstib imperare temporali Retp. bisubiecta, ct cogere ad mutassam a ministrationem. deponere Principes, ata, alios instituere, quando auternen potes bonumsuumspirituale ruerLHanc rationem latis fideliter allatam ex duplici capite Barciatus reprehendit. Primum enim negat duas esse Respublicas in Ecclesia, unam Ecclesiasticorum, alteram laicorum, siue, nam spiritualem. alteram temporalem; nam sacram, alteram politicam: probat ex prima mea ratione, in qua dixi. potestatem politicam,& spiritualem esse partes eiusdem Reipub. Christianae, Clericos, laicos non facere in Ecclesia duas Resp. sed unam. Deinde negat, potestatem disponendi de rebus temporalibus necessariam esse ad finem spiritualem: quod ex eo probat,qubd Apostoltis Petrus indicat Act. s. se non habuisse potestatem disponendi de bonis temporalibus Ananiae, cui dixit, Nominmanens tibiis bax, veramiarum orat in tua
176쪽
m Apum XVII. Ad primum caput facillima responsio est. Ren publica enim spiritualis, siue Ecclesiastica, &Reia publica temporalis, siue politica,& duae sunt,i
na,duae partiales, una totalis: quemadmodum spiritus,& caro simul iuncta unum hominem faciunt, imbinus homo sunt, ut sanctus Athanasius in Symbolo fidei loqnitum&colligitur ex 2.ca. Geneseos, ubi Iegimus, Formavit Deus hominem de limo terra,
ct inspirauit infaciem eiusfiraculum vitae, factus
est homo in animam tuentem, tamen ita distinctae sunt potentijs, MIegibus, motibus, ut Ap stolus ad Rom. . dicat, Titio altam legem in meumbris meis, repugnantem legi mentis meae ad Gai Loro concupisti aduersus stiritum; spiritus autem
aduersus carnemit quod magis est admirandum.2. Corinth. . vocatur spiritus, homo interior,& caro homo exterior,cum dicitur,Liset is, quiforis est noster homo corrumpitur,tamen is, qui intus est renou tarde die in diem & Rom. .Condelector legi Dei secundam interiorem hominem. Itaque spiritus, ia- rosunt unus homo,&duo homines neque Spiritus sanctus, qui utrunque dicit, sibi ipse eontradicit:quare nec Bellarmi,us secum pugnat,cum Republicam Ecclesiasticam,&politicam in Ecclesia nunc considerat, ut partes unius Reipublicae Christianae, nuc ut duas Respublicas inter se distinctas, nam simillimam et Te Rempublicam Ecclesiasticam spiritui, politicam carni, non Bellarminus solus, aut primus docuit; sed ante eum homas Ualdensis,&ante Ualdensem S. homas,&ante S. Thomam, Alexander Alensis, Mante Alensem,Ηugo de Viliore,& ante Hugonem S. Gregorius Nazia genus, ut supra non semel admonuimus. Aa
177쪽
CAP v VII. MAd secundum caput respondeo,Verba S.Petri ad Ananiam,non significare, non fuisse in Apostolora Principe potestate disponedi de rebus teporalibus Ananiae, si ea necessaria fuissent ad finem spiritualem: sed indicare solum, non usum fuisse sanctum Petrum ea potestate, neque uti voluisse, cum necessitas nulla esset: certe si argumentum Barcialia- liquid valeret, efficeret etiam, nullum Regem ponse disponere de bonis temporalibus subditorum
suorum, in casu quo necessaria essent ad Rempublicam conseruandam. Omnis enim ex dicere potest subditis suis, Ager tuus nonne tibi manebat, venundatus in tua erat potestate ρ quis te illum Reipub. donare coegit 34 si donasse in regrum profiteris,cur parte retenta Integrum te donasse mentiris Itaque quemadmodum ius, quod habent Reges disponendi de rebus temporalibus ciuium, non est ut pro arbitrio spolient ciues Dominio rerum suarum; sed ut possint ciues cogere ad bona sua exponenda pro communi bono conseruando: sic etiatam potestas Apostoli Petri in bona temporalia Christianorum, non erat ut Barciatus dicere nos fingit9ut posset Apostolus sine ulla causa priuare dominio rerum suarum omnes Christianos, neque eis aliquid proprium relinquere sed tantum ut posset prouidere, ne Christiani bonis temporalibus abuterentur contra legem Dei; c contra, ut eis recte uterentur ad vitam aeternam consequendam.
Habuisse autem Apostolos potestatem aliquam di Dponendi de temporalibus in ordine ad spiritualia Vel ex eo constat, quod statuerunt, ut populi Christiani Praedicatores Euangeli ex facultatibus suis alerent, idque iuxta ordinationem Domini ut pict
178쪽
tet ex Apostolo in priore ad Corinth. c. 9.At , inquit Barciatus, primis trecentis annis noufuit in Ecclem potestas diistonendi de rebus temporalibus Christianorum,inuitis Dominis e o vel stes publica Christianaruncfuit imperfecta, vel non est necessaria ista potestas ad suem spiritualem consequendum. J Atque hic multa verba Barcia ius frustra profundit, ut ostendat ad prouidentiam Dei pertinuisse, ut Ecclesia illa prima in Ducta esset omnibus ijs rebus, quae ad eius conseruationem n cessaria essent. Respondeo.Ecclesia illa prima instructa sui di mni potestate, atque omnibus praesidijs,quq adpe
notam Remp. constituendam necessaria erant: primis autem trecentis annis non fuerunt in Ecclesia
multi Principes politici: fuerunt tamen aliqui, ut philippus Imperator,&Rex Luci', ac Rex DonaIdus.Sed fingamus, nullos fuisse: non id eb defuit Ecclesiae potestas disponendi de bonis temporalibus' principum,&dirigendi potestatem eorum politica,quando Ili Ecclesiae membra, vel iiij effici vellent. Praeterea, Vt paulo ante dixi, in ipso principio Ecclesiae, quamquam nulli fuerint Principes Christiani, Apostolis ipsis Ecclesiam regentibus; fu rsit tamen multi homines diuites, de quorum diuitijs Apostoli disposuerunt, statuentes, texijsmi sistros Euangeliisustentarent. Adducit postea Barcia ius verba sancti Bernardi ex lib. .de Consider. cap. 3. Petrita hic est, qui ne fur processi se aliquando vel gemmis ornatus , vel se-τicis, non tectinauro, Π on Pectus equo albo, necis
iis milite,nec circumstrepentibus eptus ministris:abscine his tamen credidit Iari posse implere salutare
179쪽
CAp vj XVII. mniandatumst ama me,'asce oves num: in his successisti non Petro ed Constantino haec Bemardus: quibus subiungit Barcia ius si Quamitu itaque potestu temporalis, de qua nobi ermo hominibus videripor erit Ecclesia necessaria, Deo tamen neque nectis ria. ness, prius visa est. JRespondeo.Posset hoc loco Barcia iod ci, quod in libro Iob cap. 35. Deus ipse dicit, Quis est iste in uoluens sententias sermonibis imperirisci Sanctus
Bernardus scribit Apostolum Detrum pauperem fuisse diuitiarum huius Mundi, 'otuisse sine auro,&argento proprio, sine equo albo, siue s tellitibus implere salutare mandatum pascendi oves: non tamen sanctus Bernardus dicit, non fuisse in Apostolo Petro potestatem disponendi de temporalibus bonis Christianor uici,&de ipsis Regnis,&Imperiis si necesilitas spiritualis id requ reret,imb contrarium dicit, cum Pontifici, qua P tifex est, Christi Vicarius, ac Petri succe illar, applicat illa verba Hierem. i. Ecce constitui te supergentes, oesuper Regna, ut euellas, disperdas, ct dissipes, ct disices, ct plantes non enim pugnat paupertas propra ac potestate dispone di de diuiti se,&iudicandi Reges & Principes terrae. Sic enim Praelati ordinum religiosorum, cum sint ipsi voto paupertatis obstricti, potestatem habent de opibus amplissimis sui ordinis disponendi. Et apud veteres Romanos multi ciues inopes, ut Fabricius, Curius, Cincinnatus, Mali Consules, vel Didiatores' effecti, disponebant de Regnis,&Regum opibus, curn ipsi tamen in pristina sua egestate remanerent. Ergo non debuit Barcia ius diuitias cum potestate confundere . quasi non possit idem homo&pa
180쪽
&pauperesse pecunijs,&diues potestate Deinde sanctus Beria ardus dicit,Pontificem in diuitijs,&temporali principatu non successisse Petro, sed Constantino quid inde colligit Bare latus potuisse Pontificem sine temporali principatu fungi munere Apostolico Q ijd tum non enim quaestio nostra est de principatu temporali Summi Pontificis, sed de potestate i piri illati,&Apoitolica, quam nos diiscimus extendi ad disponendum de rebus temporalibus,& de ipsis Regnis, Imperijs in ordine ad finem spiritualem.Barctatus autem ut hoc refellat, disputationem transfert ad principatum tempor ratem, quo Apostolus amicaruit, Vt omnia confundendo, permiscendo aliquid dixisse videatur. Denique Barciatus, quasi raptus ad tertium coelum in consilio Dei fuerit, absolute pro nutiat, Deo ne
necessariam, nebutile Ecclesilae visim ese pote talem
temporalem, de qua nobis sermo. Ego ver amar claioqilaero,de qua potestate temporali loqueris Nam si de potestate illa loqueris, quae in se spiritu a lis cum sit, extenditur ad temporalia, non obscure Deo falsum imponis. Illam enim potestatem D
us Ecclesiastico Principi necessariam esse duxit, ideoque eam illi tribuit, cum ait, Quodcunque li-gaxeris super terra,erit ligatum ct in coelis, ct quodcvngsolueris Aper terram, erit solutumo tu caelis Sic enim ista verba intelligi debere docuerunt Concilia generalia, quae supra citauimus; quaeque verissime dicere poterant, itum est Spiritu ancto,
O nobis.Sin autem loqueris de potestate tempora. lis principatus,quem Ecclesia nunc possidet,&ante annos octingentos possedit: omnino temere anfirmas hanc potestatem Ecclesiae, neque necessariam