장음표시 사용
251쪽
CAP vi xxx. 24 repetiuit. Sed ne queratur nihil nos ad insolubilemelns demonstrationem in forma respodisse, distin guo assumptionem: nam cum assumit, Atquisubi
ctio, obedientia Principibus, superioribvi, debi
ta est iure naturaui, diuino si intelligat de Principibus, Sc supe ioribus, pro tepore quo Principes,&superiores legitimi sunt; verum assumit, sed nihil inde concludere potest: nam Principes haeretici post sententiam Summi Pontificis deci rantis illos excommunicatos, S depost os non ut amplius legitimi Principes, vel superiores sin aut intelligat de Principib his, Se superiorib pro quois cumo tempore, etiam post abrogatum illis imperium psallum assumit, neq; de hac re ullum essedi bium potest . Nam iure diuino tenentur subditi non solum obedire Regi tamquam praecellenti, sed etiam Ducibus, tamquam ab eo missis, ut scribit S.
Petrus in priore epist. cap. 2. tamen posteaquam Rex abrogavit Duci potcstatem, non tenentUramis
plius illi obedire, quemadmodum neque ipsi Regi
Obedire tenentur, quando iure a Regni solio deiectus est. Quare Barcia ius si aliquid solidi adferre voluisset debuisset probare, Principes terrae cum semel Principatum adepti sunt, iure diuino in Principatu ita stabilitos esse ut nulla vi, nulloque iure deij ci possint a Principatu hoc autem in quo totius vertitur cardo quaestionis , nunquam probare potuit.
Sed dicet, esto Principes deponiposim, non tamen deponi possunt,nisi aseveriore.
Respondeo Papam omninb superiorem esse cus1t Uicarius Iesu Christi, non puri hominis, sed Dei di hominis , ac per hoc fit vice Christi Pastor,
252쪽
rum, etiam Principum, Regum, Imperatorum ut
saepe dictum est, ex ipsis diuinis literis manifeste
At, inquit Barciatus, Papa quidem siverior est, sed non in eademspeciesuperioritatis superior enim est Regibus, Principibus in rebus diuinis , stiritualibus: in temporabbus autemfatentur ipsi Ponti*cesse Regibus superiores non ese, ut notum est exi . Per Venerabilem , Qui ijsint legitimi, Ubi Pontifex dicit,Regem non haberesuperiorem in temporalia
M. JRespondeo Iahaec omnia supra esse tracstata,&discussa: ostendimus enim,Pontificem superiorem esse Regibus etiam in teporalibus; quando propter spiritualia necesse est diponere de teporalibus,que spiritualibus subordinata esse debent: idq; ostedimus ex comuni sententia Doctorii,allatis testimo-n ijs supra septuaginta; ite ex cocilijs Ecclesie gen ratibus non paucis,denique ex ratione diuinis lit ris fundata. aduersus quae nihil attulit arctatus, nisi clamores tragicos, verba turgida, sed in nia. Qigod autem Innocentius scribit, Reges non habere superiorem in temporalibus, verissimum est in eo se usu, in quo id Innocentius dicit , quod videlicet sint Reges, supremi Principes temporales, neque habeant super se alios Reges, vel Imperatores, excepto Deo, qui est Rex Regum se Dominus Dominantuιm sed hoc no prohibet, quo minus habeant Reges superiorem spiritualem tanta praeditum potestate, ut possit temporalia dirigere ad spiritualia, cum ordinis ratio postulet, ut potestas
temporalis subiecta sit spirituali , quando in v.
253쪽
CAP v T. 'numeonueniunt, Munam Ecclesiam faciunt, quoia modo corpus in homine subiicitur spiritu , ab eo regitur, , Vbi Opus est, corrigitur casti
Subiungit postea Barciatus Iongissimam apostrophem populorum ad Pontificem, in qua quod ipse millies repetivit, iterum repetendo tribuit populis; quae imperitori&leues pCrmouere forsita pollint: sed homines cordati, prudentes facile intelligent, haec esse refugia miserorum, qui quod viribus obtinere non valent, ea gemitibus, impora
tunitate extorquere conantur. Ueruntamen, ne le
ctor existimet, nos laborem respondendi subterfugere velle, aut qua Barciatus in persona populi dicit, maiora esse, quam re vera sint, instit tua responsionem per modum dialogi , populum verbis Barciaij loquentem,&Pontificem verbis meis respondentem ducam.
DIOLOGISMUS INTER POP nlum nimis addictum Rega terreno, se Pontificem Populo salubriter
temporalibus superior eo, non potes obsequiutemporale, quod illi praestamus, impedire.
PONT. dando salus tua arterna in periculum adducitur propter obsequium temporale , quod Regi praestas; tunc omnino superior sum Rege tuo in F etiam
254쪽
re imperat'PONT. Ibo; non hoc prohibeo, sed contra potius h permne facias, quod Deus te facere prohibet. go P.ὶstorsum a Christo, qui Dominus gregis est constitutus. Uos populi,ollicula estis, Reges vestri arietes sunt. Itaque dum Reges vestri arietes esse perseuerant, sin ut vos regant, 8 ducant: sed si ve tan irrita lupo S; aequumne erit, ut patiar duci oues Domini mei a lupis p Itaque iure veto, ne illos sequamini: nam loc Dominus vetat, quoniam cum nimis grandi periculo uicular reguntur a lupis.
POP. An quia tua1n est voluntatem Dei in lege diuina, is scripturis comprehensam interpretari' PONT. Tu dixisti. ΡΟΡ. At non est tamen illa interpretatio adhibeo, qM legem oenitas evacuet, ct mandatum omnino de struat, ac disoluat. PoΝT.m in legem Dei interpretando destruxiamus, aut dissoluimus unquam, vel praedecessores me , Vel ego
Po P. Si quid sibi'. aut obsicuri est in lege diuina,ad
sedem Perri id est,adsedem quam tu nunc tenes, i re relationis Peritatem accepturi confugimin:quod autemper μι larum est, ct persticuumsed nulla intem pretationis luce indiget. PONT. rid tum PoΡ. C in Dominiis, Saluator noster iubeat,nos
reddere Caesari, quaesunt Caesaris, auaseunt Dei
255쪽
Deo: se deinde per Astostolum Principibus, ct potestatatibus siubditos esse, ct dicto obedire: tuum est nobis δε-
clarare, quaesunt Caesaras, tu eu, quam Obu eoii stro debentur,ct quaesiunt Dei, visua utrique redd. mus: in ea distinctione vocem tuam libenter audiemus. At cum disse Iiolite quidluam Caesari, De Priamc ρι vestro reddere,contradicis Christo,ac proinde vocem tuam non audimns.
PoNΤ. Quando Dominus dixit, Reddite qua sunt Caesaris, Caesari, iussit centum dari ei, qui tunc imperabat, neque Iudaeos ad idololatriam cogehat, neque adhuc erat ab ulla legitima potestate depositus: quod idem iussit multo antea per Hier m iam Propheta Dcus fieri erga Nabuchodonosor Regem Babylonis propter eandem causam. sed cum tempore Machabaeorum Antiochus Rex populum auertebat a fide , Religione d mina, non iussit Deus , ut eum pro Rege hibete pergerent, sed inspirauit Malathiae, filijs eius, viris fortissimis,&religiosissimis, ut exercitu congregato bellum cum Antiocho tamquam cum hoste gererent, populum in libertatem vindicarent. Sic igitur&tu popule Christiane Regi legitimo, &quia lege Dei,&Catholica Religione te non auerti , quique propterea a me Christi Vicario matur, ut filius: reddes obedientiam debitam, in ijs quae contra legem Dei,& fidem Catho Dicam no tu . bebit. Regem autem, qui te siue minis, siue blandi-tijs, siue alio modo a via, qua ducit ad vitam, reu
care conatur,& per sententiam meam a coetu piorum eiectitS,& Regno priuatus est, pro Regemo habebis; sed obedientiam ciuilem Regi debitam ait ri exhibebis, qui in eius locu legitime successerit.
256쪽
&charitate Deum coles, neque ullius hoministimore, Vel amore a Dei timore, Vel amore separarite sines. Itaque nunquam ex me audies, nolite quidquam Caesari, aut Principi vestro reddere; sed hoe audies no ite suduci, ut etiam pro Cesare, aut Principe vestro habeatis, qui re vera Caesar trinceps effeci ij t. ΡΟ P. Fatemur quidem ct profitemur sanctitatistiis expositioni atque interpretation in legis diuinae obseruatione Domnise sed eam non admitti aserimus, quaefacit ut ius naturale, diuinum it ludibrio,
Openitu contemnatur, veluti ne ire, qua de assitur,
aberremus iubemur Principibus in potestatibus obedire: tuas in burvi mandati obseruatione explacationes. ct restructiones, quae modo mandatum ipsum non extinguant, tamqtιam si obedientes libenter amplectimur veluti hin nugam inde obligationem parens: Regibus oriri dicas, sin ijs, quae ad temporalem ipsiorum iurisdictionem pertinent: 'iritualia o-11rnia Vicario Christi, atque Ecclesiae Geruanda esse. Item cum a mones non es Regi obediendum in eo, quod contra ius diuinam. vel naturale imperat , aut quod alio mi bonis moribus aduersatur. At quando stupliciter, ct ab olute praecipis , ne Principi nostro legitimo erus Primonisu , mandatis, legibus ullo modo obediamus praecepto tuo parere non polumus, quia hoc non est mandata Dei interpretari, quo ι ctitati tria conceditur sed penitus antiquare,ct abrogare, quodnAllo modo potes. om T. In multiloquio non deerit peccatum videris enim ex Barciat halicuius schola prodijsse, duto verba sine ratIone multiplicas : grauius au
257쪽
CA v O. asgiem peccas dum doctorem tuum docere. MIerei satori lege dare praesumis sed grauissime delini uuis, erras,dum Christi Vicario imponis, qui od faciatius naturale,& diuinum ludibrio haberi, quodque mandatum Dei de obedientia Principibus debita
antiquare&abrogare velit. nusquam enim ego,aut praedecessores mei simpliciter, 'absolute seu tu loqueris praecepimus, ne Principi legitimo, eius ire monitis, mandatis , legibus ullo modo obediatur. istae calumniae, imposturae sunt Doctoris tui Barcta ij:quod enim dicimus, docemus hoc est, ut Principi ab Ecclesia, publica auctoritate ex corn- municato,& deposito qui proinde legitimus Princeps esse desjt, nulla deinceps obedientia debeatur . Id vero cum nullo diu in mandato pugnat: diuinum enim mandatum non hoc habet, ut ei, qui Princeps legitimus esse desjt obedientia deferatur. Tu vero diligenter attende, expende virum maiorem fidon habere debeas Patri tuo, Christi Vicario,& Matri tuae, Ecclesiae an uni false fratri, et tui te seducit, ac secit, ut contra mandatum Dei,
Patri, Matri non obedias, dum obedientiae Regie relum sne scientia vis habere. Po Chrsit cuma laues Regni coelestis Petro tra didit, non dedit ei potestatemfaciendi de peccato non
PONT. Nescis quid loquaris: si quidem in bono sensu dedit Christits Petro potestatem faciendi de
peccato non peccatum,& de non peccato peccatu.
peccatum est inire matrimonium in gradu prohibito, non ieiunare in quadragesima die festo laborare seruiliter: tamen haec omnia, Malia id ge-uus plurima, dispensante Petro auctoritate clauiu
258쪽
sibinatarum peccata esse desinunt. contra vero po- te1 Petrus addere nouum gradum consanguinia
talis, affinitatis, addere nouum diem ieiunij, addere nouum diem festum , hinc fient peccata , siquis in gradu illo addito coniugium conistrahar, aut diebus additis non ieiunet, aut ab opere seruili non se abstineat, quae tamen antea peccata non fuissent. Sic igitur peccatum fuisset Regi tali, vel tali non obedire e tamen si per claues Petri ille talis Rex, haereticus declaretur, excommunicetur,&deponatur iam non erit peccatum illi non obedire. Verum est tamen claues Petri ad id non se extendere, ut possit summus Pontifex declarare, non esse peccatum, quod est peccatum, aut es peccatum quod peccatum non est riden im
esset dicere malu bonum J, lonum malum: quod longilsirine abest.&semper abfuit, aberit adoctrima ill ius, qui Ecclesiae praeest, quae est columna,
POP. Nos igitur comunem Canonistarum doctrinam in hac parte sequemur, qui tradunt, mandato Papa nde separendum M vel iniustum sit vel ex eo multa malastasiandalam verisimiliter es futurum,aut turbatio status Ecclesii ct Reip. Christiana oritura ct ideo flPapa mandaret Religiosis aliquid, quod est set contra substantiam ordinis est quod repugnaret regula abi, professa, ut interpretatur Felinio an cap. Accepim', de se instrum ct cap. Si quando, de rescrip. non renetur ei obedire;vr idem Innoc. doc Lin cap. Ne Dei, de Simama quem refert, ct sequitur Martii de Cormst 'scin traci de Principabius. o 8 ct Feltnm dicis c. Si quando, dicto cap. Accepimus quanto igitur minia debent Regumsubditi Ponti cem,eos ab obe tentia
259쪽
rii iure diuino, naturali Regi uo debita, ct arctic
Duo iurisiurandifoederesaucitasset rahere conantem
audiret Pim T. Quae sit communis sententia non solum Canon istarum, sed etiam Theologoru, iurisciuilis peritorum, imb&ipsorum lcrorum Conciisliorum, discere poteris ex pro legomenis huius libri, ubi communi consensu affarmatur, iure posse summo Pontifice iustis de causis Regem excommunicari,&deponi, Tubditos ab omni obedientia & fidelitatis vinculo liberari. 6 est aute in credibile, Canon istas omnes sectum ipse SpUgitare. Cupri ergo dicunt aliqui Canon istarum non ei scobedi dum Pontifici, quar do mandatum is mas iniustum est, aut scandalorum, perturbationis causa primum mon loquuntur de Pontifice ex Cathedra docente Ecclesiam viui uersam deinde non to linuatur absolute sed conditionaliter i. si id fieret, si forte contingeret, ut Pontifex alicui particulari homini mandaret aliquid contra legem Dei: tunc enim nota est S. Petri doctrina, Ac . . Obediendum est Deo νη is quam hominibus Sed quando Pontifices praeia decessores mei, ut Greg. VII. Innocentius M. alij Principes magnos excommunicare ac deponere,&subditos eorum ab obedientia liberare voluerunt: id fecerunt ex Cathedra, iri Concilio, publica cerimonia, exaudioritate Dei, IS. Apost Petri, Pauli sibi diuinitus communicata : proinde , qui dicit, non esse obediendum Uicario Christi, ita
praecipienti, is uniuersam condemnat Ecclesiam, non tam Canon ista, quam Canonum deprauato dici debet. quamquam iasi existimamus vllubonum Canonistam in hunc uriorem incidisse:
260쪽
ris Ap vn ax XI. tamen si quis esset, secur posset fidelis Christianus&prudens uni, vel alteri Canon istae conditores Canonum antepo ere. quod autem dicis, iure diuino, Sciaturali deberi obedientiam Regibus versi est de Regibus legitimis, de nondum per sententia Iudicis depositis: quoniam ab horum, non ab illorum obedientia te retrahimu M propterea vel falsum nobis imponis, vel frustra de nobis quereris. P o P. Si ob eam causam nos tui bes Regis nos trici
gum ab jcere, quodper obedientiam isti exhibitam, stirituale bonum impediatur respondemus id quicquid est mali, ex quodam accedente ellenire, siueperaccidem eri malum enim ex bono , aut bonum ex malo per sie oriri non potes accidens autem istud do-knterferimus rimpedire nonpo sumus. Nos victu Regi debitum Dei iugsupersoluimus, sectandumst lientiam boni operis gloriam, honorem, ct incorru rionem quaerimus. Illas debitosν obsequio, ct tanto Dei beneficio abutatur, Deumsi rase Iudicem, O
vindicem acerrimum entiet nobis non licet oscium deserere, Dei mandatumpraeterire ut bonum iade, quantumliu magnum consequatur, ne eam, quans
Apostolus nuncia damnationem noba ipsis acquira
Pim T. Videtur tibi satis apte conuenire, quod Spiritus sanctus peros Dauid Prophetae, Regis. ait, Noluit intelligere ut bene ageret siquidem detrimentum spirituale, id est,periculum subuersionis animarum , quod est annexum obedientia ad Regem haereti cuna, praesertim quando is Rex fidem Catholicam molitur euertere, sufficiens causa est Vicario Christi, qui super totam Christi familiam constitutus est, ut Regem illum excomunicationis