장음표시 사용
401쪽
so conscium machinationis cum pulvere Simili aequivocandi arte utitur Tot tuo- tormentario fuisse, ac pro ejus seliei suc- sus Bellat minus, dum neges Sixti cessu preces habuisse; mendacii deinde tum Papam impex se eundem Henrisum e C mconvictus respondit pag. tot. Se quidem de, me sicere, ut est videre in Responsione ad prostero νυgna imus amoris eventu preces Apologiam pro iuramento fidelitatis pag. obtulisse; iuudiamen eo animosensuque eras 8s. Non enim Papae imperant occideie, odi se, quod severines quodam legestu sub δε- Reges, sed Tyrannos tantum, id est, eos,rin fuisset. Rursus interrogatus a iudice; qui dicto suo minus sunt audientes. HoaA Iesiatam Hallam, alias Ol ornum non enim decretum Paparum axioma indubi- convenises, monitusque, ut sine aequium talum esse, ille ipse Tortuosus multis lociscatione in veritate responderet pertina- tradit. Constitii tum etiam apud eosdem citer de animae salutem testatus respondit, est, Omnes Reges ac principes Evangeli-M cum uianonfosse: idque hortendis exe- cos, imboc quosdam Ponti fietos, minus erationibus repeiijt. Postea veto quum dicto Paparum parentes, nec Reges MHallus contrarium fassus fuerat, inmem Prinei pes, scd Tyrannos esse. dacio aperto deprehensus Garnetus, eru- Docent praeterea lesultae . auo is non buit, o misericordiam imploravit. agno- tenerit vasis arisque Catholicis is mentem vitque se delequisse, Ni ipsam AEqui - νό dere, sed aequivocare o interrogantescatis tueretur. Hinc intelligit Lector men- decipere posse. Navat rus ubi supta p-g.ssi. titum fuisse Garnetum AEq ii vocationum Per hane doctrinam, inquit, aequi omnis Iei uiticarum defensione. Nam de inter- innunbera nundacia opeccata evitari possunt, rogatus a delatis Regiis, penes quos filii Isemper Noondea ur cum aliqua sub intelle- interrogandi authotitas δί potestas: dc 1 ctione ussi interrogemur: qu)vadmin quan-judieeipso monitus fuit ut sine aequivoci tam pecuniam habemus' matuavimin ' quid
tione de dolo aliquo responderet: de cognse seripsimus' quid nobis ille vel ille dixti t dre.
tio rei, de qua examinatus fuit, ad inter- omnisin illis ab Pepeccato respondere non posirogantes maximε pertinuit, de tamen ae- ρ si intelligenda aliqua. Os quis petentet
qui vocavit, id est, mentitus eae cuniam librum dec. νsondeat, Non habem,
Eadem fraude illosii Gatnetus Iesulta licet habeat ,subintestigendo ta non habeo, ut
Illustrissimo Comiti Salisburgiens, peten- tenear praestate, vel, M toear tibi dicere, δε- ei, ut sine aequivocatione proferret, quid re,.m insist 'e, o c. de excommunicatione Regissentiret, di- Iesulta lacobus Sylvanus, alia Κ lier, eens, Regem Iacobum nondum exeom- in Philippica contia Anonym in Pi aedi- municatum esse. Nam Iacobum Siliar- eantem, pag se ait : qui vocalione utidum excommunicatum animo sentiebat licet, quando qui interrogaι, non es suprator, Vide ejus acta pag. io . os judex. Anne, ait , ego obligatus Ium Eadem fraude utuntur Iesu itae, clim ipsi, cuique ex ore mi plaustro roganti νυ ad vel eorum discipuli Reges de Pt incipes re admentem'quume omnium iubisorem iacit' Evangelico ,imo de Pontificios eorum fau- Quod vel 5 ad AEquivocationis nutus
tores, de sedi Roman. minus obedientes, originem dc antiquitatem attinet, videtur
oeeidunt. Negant enim se Reges aut Plin- illa primo reserti posse ad Priscillianistas μcipes oceidisi .Quare3quia non ut Reges de haeret leos, qui docuerunt, meniacia se temPrincipes seq ut haereticos, haereticorumq; juria Religionu sua calenda gratia An bona
fautores dc excommunicatos . atque TD consilentia posse, Pod etiam audia i sense Tannos eos occidunt: Non enisi eodemμb- rum. Vnde illud est eoru . I , pejura serar
jecto serisse,ait,stegnum aere' rannide. Ium prodere noli vide Hieron. in Epist. ad Hac alte Richeomus in sua Expostula- Ctesiphoni.de Pelag.August.inEnchirid detione Apologetica pro Iesultarum societa- lib.de mendacio, Bernar d. seim. 61. in Ca- Re Henrico lv. Resi Galliae illusit, dum ntici Sixtum Senensem lib. 3. B bliothecae
aequivocando impudenter assii maxit : Se AEqui vocatio etiam talis letuitica ab A quam audivis, postremo defunctam Hem rio haeret leo usurpata fuit. Is enim cum , --N Regem. aduo iam seream ho viam Niceno Coc.damnatus esset, de , Constan-D AEnnom esse nominatum Hon enim D. lino Imp in exiliu ejectus,ad humillima σ-stremo defunctum Henric,m Retem, sed rine jus petitione, fide prius data: e Niceno C5ρ remo occisum Horacum Valesiam Henricam cilio, subscliptutu, ab eode Imperat. revo-T annom ct quidem sapis imὸ audivit nomi- catus fuit. ille vero domu re velitis,sia ipsius nari ; quum hoc de pio concine ubique in- opinionem ae sententiam in charta clam ter Lig stas, oc quam plurimis libellis ediis consignavit, eamq; in sinu gestavit. olim iatis factuatum siti conspectu Imperatoris Nicenam fide sibi
402쪽
propositam videret, interrogatus, utrum qui voeationis exemplum Coventriense: Concilii Nieeni decretis vel e consentiat, selmonibus multorum in Anglia jacta εe in futurum constanter adhaerere velli tum , dc sis narratur ac defetiditur: Gras Ille, manu ad sinum admota, ubi charta occultabatur, sine mora, alacri prompamque animo coram Imperatore subscripsit, cum tamen ea quae in Coneilio de Fide decisa erant, astut E de aequivoed eluderet. Cogitavit enim apud se tacitd te aequivocE, se icripturum isti fidei, quam in sinu gestavit, non ei quae sibi ab Imperatore pi posita suit. Nostia autem memoria'. Equi vocandi hane scientiam ab inferis resuscitatam, multos Iesu iratu magna euta de implieuisse de a se tuisse ex iis testimoni js, quae pauid ante ex illotum scriptis adduximus, coris stat, ut non immerito aut hores de inve tores ejus esse vulgb dieantur. Praecipue autem eam excoluerunt Angliae Regni I suitae. Extant enim Iesu itae Personij Ar-li, qui Romae vixit ibique mortuus est. isputationes eius algumenti prolixae in quibus aequivocandi, seu mentiendi de pejerandi artem acriter defendere con eur : sunt autem , Thoma Mortono s linatissime consutatae. Liber quoque paulo ante mortem Elisabethae Reginae editus et hoc titulo, tral Dissa Garneto Iesultarum in Anglia Provinciali de Blachvvello Angliae Archipresbyteto no sollim visus, sed etiam approbatus. In principio autem Garnetus sua ipsius m nu verbum hoc tituli deIevit, de sic mutavit, contra H
quivocatis es fuso disii titi-es, cum rem ipsam pro virili tueatur. In fine etiam Blachv vellus librum hunc approbavit de commendavit his verbis: Dactatusise vere doctis o vere piin or Catholisines: certe sacrarum Scripturarum, Parrum,
Doctorum , nlul coram , Cam istarum, o optimarum rationum praesi6s punisii ne si
mal aequitalem quivocationis i ideoque H-gnisiimus qui Upis propagetur ad consolari nem as Icto,um Catholicorum, o omnium ti rum instructionem. Et tamen Apologista quidam in secunda Apologia sua negat,
ullum unquam ejusmodi Tractatum in rerum natura fuisse, de qui ejus meminerunt impostores vocat. Sunt autem in Anglia plurimi, qui partim viderunt legeruntque eum libium, partim etiam hodie eum seria vant: Si etiam Andreae Eudaemonioliannis Apologiam c. a. inspexerit, levitatem de imprudentiam suam agnoscere cog tur Apologista iste. In hoc Tractatu citatur ab auiliore AE-sante in Oratia WEilotia, prae enim timius, quidam inde Connotriam venit. Ad partam inbu occurrens is oria Maginata, qui Hlaio jure rando eum interrugaat, venetus nec ne Londrum Iri negasreMae, dictis reseraxis dum faciet. Hic auctori bini negat eum peccasse. Causam hanc a fore Pria
scopo; scilices, o sic vexerra m ei virati pes a foret, re ponsum dedis, Itiet irammeaea aestioris sensus seerit, scire nixum randisa profectussis παxe. De hoc bona coruscientia a rare ut pini, ρι suasio V. sitis , a,t scientiae ta , quam Jurans ba it, vel pes jam
' non esse Loia i , et et aerem non esse AH ius sectam, neque prater euntes inficere . vesse equo vehentem citato cursu absque noxa Iransisse. Haec est decisio illius Tractatus a ctoris : de ut illustret novam hanc doctrinam, admirabilem profert Theotiam, differentia propositionis vel balis,dc rese vationis sive retentionis mentalis: item de propositione scripta vel mixta, quae paserim vocis prolatione partim silentio con stat: quando animi sensum partim verbis exprimimus , partim silentio premimus de
Extat in eodem Tractatu aliud exemplum: Lutifranis coiram ponsalia perve ba de praesenti mox ad aliin nuptiin convolans, Isdem suam alteristo esimiliter per verba depraesenti obligat. Vocatur tu 3ui, per jurej rando verum aetere subraur: a Ade in erret rus, aseo priori stonse per verba de tempore praeseois sese asstrinxerit' negat illa o pernegas. Auctor dicti Tractatus negat in hoc peec tum esse: Nam judicμ, inquit, quae risistendebat, ut justumne esset prius marrimonium Gghosceret quam igitur reos id matrimonium pro irrito se tuetuims halerti, nullo oscum
cerat, cum hac urique retentione mentali, Manimo at id esset regiιimum matrimonium. Magni scilicet pretij haec AEquivocati nis doctrina est,quae tam facile omniare eata de scelera excusare potest. Illud quoq; fateantur Omnes necesse est, per hanc novam doctrinam, ad omnia quamvis ex cranda piacula, latam ineseri, non dico fenestram , sed januam Ac portam: ut merito facturi sint homines iacinorosi, Mad omnem impietatem projecti, si patronos de assertores AEqui vocationis pro aδde se meritis habeant.
Est de selium ejusdem disciplinae, ab
403쪽
Thomam istim ac virtuton appellavit, o qui tauranturiat uia sese. Hanc Nava ri doctrinam Glegorius is .ianquam; rum, veram σ in Gugam approbavu ct com Maviis. Et Gregoi ius de valentia Iesulta Torn. .dispiu. I. q. l3. eam pri emem defensionem
Convellitur autem haec mentiendi doctrina Iesultarum, aperto Scripturae testim nio. Nam Hibseae. cap. 6. dicitur, m
m mationem adhibitum. Hoc autem verum non est, ii Iesultarum doctrina veta est: nam illorum iuramento controversiae non finiuntur, neu res dubiae deciduntur , sed perplexae magis redduntur. Et Ephes. 4. e. Deposito mendacio loquimini meriratem praxinis suo. Et Ese. ι8. Posuimm fractam sesraim, o D moricis ab . min nos, erc. Longe etiam aliter de hoc mentie di genere docuerunt Patres. Isidorus in
Synonimis cap. Io. Ora me, inquit genus men-λwsummopere fugem ne casu, nec studia i quari alsum ; nec ut prasees, mentiri de M. nec qualibet fantia visam alicuj- defendas.
- modacium in omni . Refertur etiam eap. Omne. causa 22. q. 2. Et A
gust. in lib. de Mendacio cap. 6. Si inquit, a te confugiat. qui mendacio mansisti a nusne Urirari, non es mentiturus. Os nim quia mentitur , occidis animam. Et mox: Clime o mentiendo vita aurea amittitur, re quam pro cuju quam vita tem rati nuntienaeum g 12. q. 2.C. Omne Cumque Origenes ex sententia Platonis permitteret sapienti bonoque viro mendacium , modo salutare is esset, quorum gratia fieret, Et Hieronym. non carer ex omni ob sespieione Origemet D gmatis, Nam hujus sententiam in eommentariis in Epist. ad Galat. scripserat, utrosque, Petrum & Paulum, pto tempore simulatior
ne usses: Petrum, quum se subducet ni amensa, sepervenientibus Iudaeis, Paulum, quum illum in os aeriter objurgaret, ut per
: Mios deterreret; August. in Epist. ad
Hieron. quae exstat inter Epist. Hieronymitom, p. Iso. b. ipsam hac de re diligenter adrnet, negatque hoc licere. Rursus olus lib. a. sente . cap. 3 . Qu euoquo inquit, axin verborum quisque juret,Deuit meo qui ςonstientiar testis.est ita hoc
Opix, sicut ille, cui iuratur, in elliga. --pligiter autem reus fit qui & Dei nomen assumit, dc proximum dolo capit. 22 q acunque. Ibi d. c. Qui pejerare additur, Deus duplicitatis aspern tori simi iter intentionem utriusq;, interrogantis 4: respondenti seon siderat ; vel bor es artem aspersatur&odit. Et quae no antlim eerta verborum I sulti eorum fides, sed quid certus aded poterit esse sensu si verba extrinsecus prolata, lieeat ad hunc modum intentione non expressa, aut aequivocatiotubus eludere, etiam in sanctissima juramenti Religione. Hoc est nimirum quod aiebat iste, Linriguam iuratam, mentem inurasam habeo.
Ided ne Iesultae quidem omnes M POMNsielibane doctrinam probant. Nam IOU Maldonatus lesii ita Comment. in 24. cap. Luc. v. 36. Mihin. inquit,si odo ali-- fallere coatur, et si prau Har qui signifcarevelis, id est aequivocatione uti Hadd bie motitur. alioqui nussum esse mendacium,
Sic etiam Sacerdotes Uuisbyeenses inta pistola quam ad Generosum Papistam nuper scripserunt, Ars es, inquiunt, nes, misIes tarum uι in taramentis suis timet 'at bus qMaritur, Este sacerdos' tum Sacerdoti, inquiunt, licebit resondere, Non sum, sed addita hac intentione, intis in animo conce Amnoreprotita, ratis nimirum. qualem me es cupitis, aut narrem visis, aut aliquid simio. Ethnici quoque damnarunt doctrinam hane. Cieero enim lib. 3. Ossici
inquit, si x o, quasi Deo teste, pro' 'eria. ita tenendum es. Et qui Mesbi sumunt, iam esse fidem, aua is est ora D ; videant;
nequa tur iste aperiurio. Homerus et i m, quem omnium aet
tum sapientes demitati sunt, stib Achillispersona gravissimὶ detestatur cura, qui aliud in mente celat, aliud lingua loquitur, inquiens:
Ditis , ens aliud cui iecta legis quam livia
404쪽
Turcae quoque hodid improbatent , sat scio , si quis inter ipsos, talia mendaeia, tamentiendi, Magistratusque decipiendi a
tes populo discendas proponeret, ut letuitae faciunt.
Conantur quidem lesuitς hoc suum me- dignosci non possunt, nisi quando sibi metipsis contraria sunt: A Deo enim itiordinatum est, ut impii semper seipsos
confundant, de mendaeia non consonent, sed contra semetipsa semper telientur. Bellai min. de Notis Ecclesiae lib. 4. c. s.
quum ne bant saram ct Rebeccam si, ux res ege. Gen. iΣ.-. de 26. Iacobus etiam
Patri Iacobo dixit, aut simulavit Esauum se esse.
Respondet autem eis Augustin. iura Cresc. c. 9. dc u Hac, inquit quanis in Scripturis lagi , non ideo quia semis, etiam facienda credamasine visis pracepra dum pasiim sectamur exempla. Et conliat, au)d non omnia quae a sanctu virut rimus facta, transferre de amin in mores. d cap. Li. Testimonia tira, quil insanislsebros mendaciissuos Patronos adhibere Ano η-tur, parti non esse mendacia, partim etiam, auae sunt, non imitanda esse, docet.
blasphemE dicunt, ipsum quo que Clit istum aequivoeationibus usum esse, quum dixit Marci 13. De die Go sthara nemoscit, ne Angeli incaeis sint: nec ipse Filim, sed solis Pater. Huverbis, aiunt, simulavii se nocire secundum
humanam naturam novi muni diem , cὐm tam n sciserii iliam. Et Bellat minus lib. 4. de Christo, c. I. Suareet tom. I. in Thom. quaest. io.artia. II. disput. i. Gregor. de Valent. tom. dij I q is. part l.& mmandus Iesulta in Epis .ad Chamierum, dicunt, Emrare omnesstre hujus temporu hareticos, o Misaries praecipuos, sicut olim Agnitas haeret ι- ros, quia dicant, Chrsi animam humanam ali Oid ignoiasse. Maldonatus autem in
Matth. 24. c. ex Damasceno scribit, uno
ras si Ilaiter Chri Ira in rantiam tribwsse. Et Alphons de Castro adversus haerestit. Deus. indicat, quoitas quorantiam simpliciter impulse Deo ex his verbis , de die illo nemo sicit. Idem Maldonatus sci ibit contra
Bellarminum 5t socios, Athanasium, An brosum, Gregorium Nariane. Theodoretum,
Ortyum, Oc. aperio docis se , Christum quo tenus hominem. diem judicν ignoras . Cap. III.
Mistellanea de IE sv ITIS eorumque Doctrina. VT Iesuliς quum alijs Doctoribus Pon
tifici js, tum etiam in multis Socijs minis suis contradicaut aliquot saltem demonstrabo exemplis. Mendacia enim certius
Bellat minum autem Iesultam haud o scut E mendaeij insimulat Toletus Iesutia Com. in Ioan. I 3. AN 'varii, inquit, Euno iis, sitim si Reu adsalutem, quan vis mala opera arisient. Protesanies dicunt i dem ad silutem sumere, neganι ιanun fiarim illam sine operibin esse e. Agnoscit
igitur Toletus, Eunomianos fidem mortuam, Protestantes vivam profiteri. Rursus Bellai minus lib. i. de Iustis cap. in V
11. Nos, inquit, SOL A fide se si cari coram sui Deo, es opinio paradoxa. Et Maldonatus
Comment. in Matth. I9. Hoc, inquit, μνnnium haustum seminariam es: Et Feuardent. Comment. in lae. Iustita ilia 6 imaginaria est. Contradi eunt autem aliis Pontificiis doctissimis. Colonienses Canonici quin etiam authores esse libelli oblati a Caesare Collocutoribus Protestantibus in C mitijs Ratis n. dicunt: Tantumper imp tistionem justitia Christi quatenus fides nostra apprehendit misericordiam ali, Justitiam Chri . si, propter meritqm Christinos justificarieseam
Deo. Praetereo Cassandium, Stapulensem, Petaldum, Ferum de alios, qui hujus sententiae suerunt. Stapletonus etiam lib. 7. de sustificat. cap. 9. Catholici, ait aliqui quos Vega libro is . de Iustificat. capite 2O. pag. 7I2. viros doctos Se pios vocat cenebant , nullum alium esse justitiae conservandae modum, quam si iustitia Christi nobis imputetur. Bellit minus lib. 4. de Notis Eccles c pite 9. Calvini doctrinam, em veram, se mel habiram, amitti Ma posse. inter I iniunt haereses numerat. Campianus contra rat. 'In io. ND. inquit, Dimi caelo deturbentur, eadere ego nunquam potero. Catharinus quoque ipse Bellat mino teste lib. 3. de Iustificat. cap. 9. docuit ex his verbis, Accepistis Spiritum adoptiona, Fideles inpersua
si ne is suas Menon post assi. Contiadi
cit etiam Augustinus de Corrept. M. Grat . eapae septimo, Horum fides, inquit, peν dilemonem operaetur, aut omninὸ non debit, aut reparatur tria 'a' haec vita
finiatur. Azotia lesulta institui. libro s. rapi- Im πιι
te 7. ι Nerit, inquit, Calvinus imagines
405쪽
deo coniundit Valentianiis, ut non verea- tutium liachiorum cultum in hunc modum ex Scripturis des dete. nari, inquit Eea-r- ροι--esse uti brarum Id His, ibidem, Cardinalis etiam Plaeotus lib. i. de sacris te prophanis imag. cap. Id. - , imagis .simulachrum Gim accipi t 'Iur. S. Hiero mus, inquit, crabis, ubi in sacris literis Id a tum e g. Aarmum mel imagines m-.'rerpretatum e te. Et apud oceronem legi rem, Imagiκes quae idoti nomisantari Et Plato, Idria vaeamin Imagines, quae in aquis, s
in pec iis sunt, qua picta μι quae ty- tu seu figuris expressa, atque atira buis md isti mulathri nomen quod Latine dicitur, pro eo acceperunt quodHi taesum apud Graecos, cum ira Latina interpretatione ubi dicitur in Pial-mo Simula h a gentium, argentam o au--m, Graece dicuntur rί τ . Addit ibidem : Imaginu nomen , si os Poprie-
. Bellarminus de Eeclisia triumph. cap. inquit, Calvinin ais sese es Deo .. Disa o incorporeo, imagiaem corpoream os voli lam collocaue n) thau i contra. Mox autem, quali vel borum suorum oblitus, dicit: opinio in Ca vini non licere pietere imaginem Dei in forma hominit, eu etiam A L i uat o T Catholicorum. ut Abuisnsis Duranssi. Peres, , qui dicunt, haec non νecte fieri. 3. Bellarminus in Plaesar. libri de Beat. Sanct. Qis, inquit, Catholicorion unquam ω m. Livinam Muorem imagini bis detulit ' At hoo fieri in Papam testat ut Polyd. Ve'gil. de Inveni. ter. capit. 3 7. Georgius Cassander in Consult. art. Σi. de Ioannes Gerson quaestiolie de neglig. Plaetati capit. 7. Sed quia hos fastidiunt, audiatur Bellat minus sibi j pii eontradicens. Nim lib. 2. de Ea les. triumph. eapit El. in princi p. Sit, inquit, propositis : Imagines Chri Zi se Sauctorum veneranda fiunt, nou solam yer acci dens, vel iin 'rie verum etiam propriγ: itant terminetur ad rati, in imagine , non solum ut vicem gerit exemplam. vasqueet autem
libro secundo de Adorat. disput. s. capit. 3.&8. Stultum hoc est, in t iit, o superstitiosam: idque accurat γ prolaι. Docet ibidem, Veteres Scholasticos absum dixi se m
Eandemque opinionem fuisse Tlumae. At rius otiam institui. lib. 9 cap. 6. Tota haer. Connans, inquit, est The rarum si sentia, im ginem eodem honore curru coli, quo colimria curus es imago. Et Bellaim lib. 2. de imaginib. c. ΣLait 'modum di ori praesertim in concone. ad purum . non esis dicend m. tmrgines ustin ad. ran d re latria, sed ἡ contrariis non disere su adorari. Bellat nauius lib. 2. de Monachis cap. i I. . Promisionem, inquit, in Baptisma non es votum proprie ac veia aer Iam es commoti Theoriorum sententia . pudem veras ma. m Aetolius autem lib. ii. cap. i . Tert id quaeritur, Autonis, inquit esevomni proprie 'at wH dictum, vereres Thoolo: cum M PVir.
βουtire videntur. Rursus Bellaim. ibid. p. I 6. Duo, inquit, ivolum de praecepta, non ebe'o' λ votum. πι- si quatenus res ιlia praecipi iuri ut non praecepta. Contradicit aute in AZOrtus institur. lib. is. cap. i . sex o qi aeratur. 2άι vo ra, inquit, rem sedisseremem, e votum, ex commani omnism sententia est inane. id mibid. Nih limpedit. iri t, quom us quis
Bellat minus lib. 1. de Clit sto cap. 9. in princi p. de Haec. Conveniunt, inquit, inter si Theologi ori Ves, o uxo consiensu δε- Ch. cent , Gramm, prato ea bona, Ais l. '.
boribus peperis nais, merti e etiamsi ui corporis gloriam. o nominis exaltMisinem, omnia
6. Christin , inquit, totam suamgratiam, totamquegloriam esentiatim Si NL me Dis ha- barat, in primo sis humanitatis instavii EsScotus dist. is. Nec, nisi ιMin m mouis gloriam corporu. Bellainamus citato loco sententiam suam defendere conatur ex Scriptura sacra. Hebr. φ. inquit, sie legitur: Videmin Iesum P A O p et L R p ionem mortisgloria creo Ium Phili p. 2. Humiliarit seipsum, factin obediensusque adcrucem, PROPTER quod exaltaυueum D us, ct dediis ei nomen, supra omne nomen, est. Addit, Respondet Caduruin, has voces, Qv APROPTERO PROpTER, no causam exinationὼ signis cari. sed con
quentiam. SuareZ autem dicit Tom. l. in
Thom. disput. t. scct. a Calvino hoc dici Haereticγ. Et te uitae Anglo-Rhem. in Phil. 2. cap. Scripturas impa exier ritor ura. Conit i
406쪽
Conti, vel 5 Ribera Iuliuia Com. in
Heb. I. capit. ad verba vers. 9. Dilexisti justitiam, odisti iniquitatem, propte-tea unxit te Deus, Me. Sanctus, inquit, Thomas aissimat, cum dicitur, PRO Pi EREA, non meritum indicari, sed finein;
' vi sit sensus, Ad hoc te unxit Deu ; ut haberes haec omnia, quod satis probabiliter dicitur. Suareet quo supra disput. lo.
sect. 4. l l ed contra. Per unctionem,inquit, intelligunt multi Patres ipsam incarnationem, oc unionem ad vel bum, Augustinus, Ans helmus, Beda & Cytilius Alexandrinus: atque in raparticula PRO-Prελ, non de causa meritoria, sed de finali intelligenda est. Et disput. . s. sech. 2. . Dico ptimo Athanasius, inquit illum locum exponit de gratia an unae habituali. Et dispiit. o. lech. 2. . Nihilominus. Communis, ait, est Theologo tam lentemia Christum non lateruisse gratiam animae habitualem , sed eam ab instantia incarnationis suae habuisse. Et go contra Bellat minum ipsis Icluitis testibus, vox
PROPTEREA, non causam meritot iam,
sed consequentiam finalem significat. Greg. de Valentia Analys. lib. s. cap.2. Papa , inquit, ut Papa, id est , quoad publi- νιν cam personam, haereticus esse nequit. Bellat- minus etiam lib. de Pontifice Roman. cap. 6. Prohabiis, inquit, est, pieque credi potes, summum Pontifcem, ut Pontificem, solum errare non posse, sed etiam ut particularem persionam haeretuum se κοπ passe. ωμmatiquid contra sidem pertinaciter credendo. Papam etiam non pose re mado esse haeret eum, nec haeresi e publice docere, etiamsi lus rem aliquam defutat, Piggius acerti- mξ d.fendit lib. 4. Ecclcia ali. Hierarch. capite R. Cathai inuς autem Comment. in Galat. . cap. Falsum, inquit, hoc est, etiamsi novii, Scriptores ausi sunt oppeshum drsarire .
Praserea , Legimus mulus Ponti res apostat se a siι : Honorium in Conciti s duobus vel tribus Papam dumortum; Carioticlum quoqueo alios. verba Lint Lyra in Matth. 16. Cani in Loc. Theolog. lib. 6. cap. S. A phonii de Castro lib. i. haeres. cap 2. pag. 7.
Pontificem etium ut Pontificem, trist ese ha- reticum, si ab rue generui Concilio ι Diat, tuetur Nilus in lib. adversus primatum Papae; Gerson Ac Almain in libris de potest. Ecelesiae, M A cianus VI. Papa in quaest. de Consiimatione: qui omnes non in Pontifice, sed in Eccisia sive in Concilio generali tantum, constitia uni in-
fallibilitatem j ii dicit de rebus fidei. Et
Bellarm. lib. 4. de Pontifice Ron . cap. 2.
inquit, Papam, ut Papam Muticum esse tris
Doctores Parisienses tenuerunt. viae vu taketum de Pontifice Romano pag. 7 7. Hanovien. editionis, item pag. 769. Bellat minus lib. 2. de Pontifice Romano cap. Pontifex, inquit, Roma neu
ρ is ab ulis Principe Christiano, sve secinrisiis Oct uiuo udieari in te tu, neque
omni simul in Consiliis congregatis. Iohannes Ferus autem in Act. H. eap. Cur cum incircumcisis comedisti, dic. Petrus, inquit, resona bato omnia na raris. Potes igitur Ecclesia a Guin tu non movi exigere ratiooem, sed etiam deponere orvudiare potest. Im ιν autem nostri Pontifces; quasi Domini μι- non Ministi, ab Eccusa qurdem argui ct inordinem cogi nolum. Sic refert Bellai minus lib. . de Rom. Pontifice cap. 9. celebratum fuisse Concilium Sinuessanum anno Domini 29s. in causa Pontificis Marcelli, ad eum doponendum, si haeie icus invenitetur : ω Ecclesiam Rom. ex suspicione haereseos Liberio Papae anno Chtilii 3 i. Pontificatum abrogasse : Constat tinopolitanam quoque synodum 6. . de potuisse Iulium. Bellatininus lib. se de Rom. Pontifico i cap. 9. Non pugnat, inquit, cum verbo Dei,
pter matitiam temporis eve tentia clamat M titer temporatis . quas Principatus e trifidouatos esse. . t Contra velis Episc. Espensaeus in 3.Titia. lib. 2. cap ', Nos, incitiit, prob duor, expa-
Osiris in titigiosos degeneramus, eaque es h dierna Eccl/siae praxis, ut quaeri serio soleat, Theotege sene , au Canonsa sit ad Discopum VIL=r' cc. Dicuo: quidam, His is quirim
Episcopu Theologiam mvu convenisse, cu ingurio Cathoticis contra haerericos Procedere opus fit. Hodie vero contra, iurisperitiam ma dis congruere, quia plures accidunt quasti esadiui, quam ad sim spectantes. Sed uno
abs rant, quia D copi non minω h He quam antea praericare tenentur quibus non mini nuc, quam Iusci consi rarione praedica io timimponitur ; praeicationis autem materia es divina Scriptura,hanc igitur docere magis tenetur quam Canones, quos non immediate Dominus, sed arim Dei hominesed dount. Et C.l . Muiata quidem te - hecum assera ct immutat uti nam in melims. E .c Hi uri non expediret ho- miues Visio os mellariasu fungi' Francis c. de Vict. Relect. i. quae it i. Regimi re,inquit, animarum est ars a Diam, erga no potes νηπι
407쪽
idem Mnis ruem us impsere, admisistra habet malum Pontificem, ut perpetuli ha riscalarem strii's. t umSalmeron ber,eaput non vivum habet. Iesulta tract.is. in parabolam hominis divise Collegium Angi Rhem. Annot in E iis Luc. is.num. l.Tempore, inquit, Am Visi, phess. Si inquiunt, ustumi ut ipse docet lib.de opere Monach. p. 29. Neriri sensu haberent, erexi
se libam, istia ramentit --.dantiste 'stanso divorti pati. Bellarm. vet. lib. deri,du, ut iste ima prae arisne o Et Milit .Eccles e.3. Notandxm eis inquit, Domune e vacarent: Mununc Epsopi c usis in ' ex ne i tempus terere, dum p aist ab A FG, buvio milibus, consuetudine Gominit - Eccusam novosse de deficere nam Pro san- ductuis s. e. tes id concedunt sedaeeunti intelligi de Ereti Papam esse Monarcham seu Dominum minui uc ita Bellar in Stapleiotius isti ut Eum totius orbis Christiani negat B:llar minus de valentianus Iesu ita operam multam tu libro quinto de Pontis. Roman. eap. - ω dum, qui hoc etiam prolixd satis strenue ii Ham. dicit , Si res ita se haberet, deberet id con- probare eonantur.
sare ex Scripturis, auisaltem ex traditio'e A' Bellarm.lib.3.c. 14. de Ponti f. Roman. si a M. p. tua. scribit: D Pontifices non concionantur, tamen
Contrarium autem assismat, Iesulta Al- multos alios orate actis exemisi ira, s L 'vater. Hostiensis, Sylvester de alii multi, ut .vunt,contra es injurirant Disicopos creant, Hi φρ Bellai minus fatetur ibid.c. I. Podye se comionando nosciant,saeiunii νδε T. . , Malos de impios non esse quidem mem- arios. φi-: bravera nec simplieiter corporis Ecclesiae, Contra Maldonatus Summula q. io. ait. si sed tamdia secundum quid de aequivocE, s. s. 6. Notarunt, inquit, Iierou in c. ad
Iohannes de Turreeremata Cardinalis li pisso Aug. e P. . propterea Paulum nisbro quinto cap. 37. probat ex Alexandro Hstinxisse Pastores o Din. Maon num ris de Ales, Hugone 5: Thoma: idem etiam Mid cere: se nomen Pasioris A ni scat distram docent Petrus a solo, Melchior Canu , personauscut nomen Medici. It que sicut nemo de alii. Ac liedi dieant , malos non effo Urestper alium curareia nemo res suas oves membra vera , dicunt nihilominus Vere per aliumpascere. Nec quicquam valet reson esse in Ecelesia, sive in eorpore Ecclesiae, conra nis Saris ese per Vitarium Morare, quia de esse simplieitet fideles , seu Christia- secundi neandem Re viamsatis esset mandu nos. deque enim, inquiunt, sol. -- μης reperVicarium quia criptum in i non tia, is corpore, seI etiam hunMus, dentes,pili, O rat,non miaacra. De divino jure multa soralia qua non sant membra : nerue fideles σμι testimonia infacru titem, ut n. ih. Ex tale in christioi dicuntur latis a charis te, sed a fide, custodia Tabernaculi. Nenio autem potes excu-ρωὰ H iprofessune.Sia etiam doeet Coste- bare, nisipraesens. Chiactis etiam describit no
rus Iesu ita Apolog.part. . c. I L. F. EL Hubo. bis Pastorem notia suis in eratius, ut oves fas Visu , inquit,pitrita, sanies ,saliva,s- ων oscatio iue audiant vocem illius. At He isieguis abundans viventis hominis neque membμ eas cog scere, nisi praesens, nec in nisi prasi--'sni, neque parus, ct tamen non μης extra cor- rem,audirepossunt. Valentianus las uita quo- ροι Ita impii adseversior bumores referuuetur, que Tom disput. 19.q. punct.3 Chri t. inqui suo umpore, ubi niaturifuerint, cum reco' quit, Dominis Masth. 18. 'soluo eo mribus egeruntur. succe foribus Epim mandit, Ite, o discere . Contra vero Bellatminus libro tertio de Paulus i. Cor. I. Misit me Dominus EDa geli- militante Eeelesia cap. 9. f. ad ultimum, eare, non bapti are, id es,pra ipia me misi ad Si ita ea, inquit, sequitur, Pontificem malum praedicandum, non autem aά administranda δε- a esse caput Eccle a: est alios Episcopos si mali cramenta. set, non asse capitasuarum Ecciniarum. Caput Bellar minus lib. cap. s. de Notis Eccle- tr. enim n ea humor, aut pilus, sed numbrum, siae inquit, Successone in Rom. Eccum ab A- ct quidem pracipuum: At hoc est contra Conci- matis deducta usque ad nos. vereres tanquam I
tum esse aqui voce Horem error Io quo as Staplet onus autem libro 13. de doct. seri iuraex latum n um non se Praeiatum.Bel- princi p. cap. 6. Personatem inquit, siseres lai minus igitur, ne cogatur fateri,Ecclesiam nem nihil nis mur, modo doctrinam κη amRomanam non habere caput, si malum consentientem Scripturis senisu possimus. Ponti sieem habet, ibidem docet, nisus non Bellar minus quoque lib. de Eccles milit. e mombra vivA corporis EcclUia. Sed non c. g. Successo vera non es quam haereo inter elabitur; nam hoa modo E lesia Rom. si rumpis.
408쪽
ic Bellarminiis lib. s.cap. I.&6. de Pontifice immi recondendogladio imitarearum
'' Rom. dicit , Papam non habere summam a. Misi pulsatem temporalem 1ure divino, nec μ' β οδε modis se temporaliter) Principibus secularibus nedum eos Regna o Principatu privare, etiamsi i privari alioqui meream iur. sed tamen halere eum hanc potin tem indiret D in ordine ad bonum spirituale. O hoc modo potes Reges deponere. Regna transferre , ct am auferre auera conferre anquamμ MPom ex stiritualis. Et hara est hodiE les uitarum omnium novissima de pestilentissima
Tolosanus autem tib Σ6. de Repub. C. 7. . io. Chriso, inquit, pago per i te a miscentorum annorum, nusquam legitur Chri nos contra Imperatores , Iam saevientes ino plurimos necantes , , contra Rempub.
ouo Fritingeti iis quoque in suo Chron.
lib.6.C. frago, inquit, .c relego Regum Imperasoram res gestas, o nusquam invenio quen quam eorum ante hunc He cum Imperatorem,
quem Hild rodin is suit, a summo Ponti re Regn' privarum. Bellat minus scribit tib i. de Ecclesia trium pliante, Invocatra vem Sanctorem defunctorum uuiruersa antiquitas docuit. Et lib. i. de iistis. Beat.sanct . cap. 2o. . Algumentum sextum. Dicunt Protestantes, inquit, nullum extare iis Scripturis exemplum,nuuumpraceptum 'ullam promistonem de Invocatione Sani umo. Nos vero exemplis probavi Invocationem santrum ex utroque Testamento.
Contra vero Bellarm. ibid. c. 6. scribit, sanctos vetem Testamenti invocare populus esse quidquam molitos. Bellat minus lib. .do nonsolebat, Et Ecrimis T chiri sebs ens Rom.Pontife. . md sit hoc um di- loci de venerat. Sanct. Nec hoc licuit,inquit,i,
cit,quia de uerint vires remporales Christianis. Respondet vetb Tolosanus,stiani pares Grabin o numero fuerint, sise ta men eis non opposuisse: imo duxisse in hoc REligionem setiam anteferri alijs omnibin, sique ab eo Christιanos appellari, cujus fili hoc mum
lus, inquit, docti,credentes omnes Mundi Pote
dam mota inter Regnum o Sacerdoιium controversis,mirum es quot, quantasue tuuin ded rint. Tot ηιe hanc Camerinam annorum cent
mi Chrsostomus nihil ιale unquam futurumsu spicans, ex Apostolo omnis anima potestati
subjecta δὶ Omnis, inquiι,sve Apostolassve Propheta υe Evangelisa ,sive Discopus subje
ctinst. Sequuntur Chrysostomum Theodoretus Oecumenius, dc Graeci omnes. Idem Gregorius M. ingenud agnoscebat, Nam Epist. 42. inquit, Imperatoribus concessum esse sacerdotibus dominari. Et Bernardus ad Archiepise. senonensem idem colligit:
Si omnis anmia inquit,tum vestra,quis vos ericipit exuniversate si quis totat excipere, tentaι decipere. Pontifices quoque ipsi in suis decretis fatentur, se Imperatoribus subiectos esse. Rursus idem Espensaeus Com. in Timoth. libro α. digress . Se pagina 27S. Gregorius 7. inquit, Pontifex, cui nomen erat Hiiuebrandin, exemplos Novo, o omni bibliotheca veteris invento noυen schismate Regnum o sacerdotium scindens , primm Sacerdotalem iantem contra Imperi' Diadema elevans, si, suoque exempla Pontifices Aios contra Principes o excammunicatos,gladio accinxu, belloque qua haereditaris,insurrexit,ut juxta prophetiam Micb. 2. Dentibin mordentes Dum praedY- carem Dinam Petram inferiendo imitari. 'primoris Ecclesia in Noto Tesam ne Gentiales receni conversi, se iterum ad ι dololatriam induci paterentur. Salmeron etiam in I. Timoth. 2 disput.8. .ult.docet Non es expres sum in Novo Tisamento is Invocatione Sasectorum: quia durum esset id diis praeriperei: Gentibus υπὸ pericMissum.
Bellai minus lib. 2. de Purgatorio, ne- ει.
tionem, inquit, pro defunctis omnis antiqui- rus probavis : Ibidem cap. is. Sueragra vi- , o vorum prosunt defunctis, qui sunt in Purgato- Georgius Cassander velli in Consuli. artie. de Missa, sque ad hodurnum dum inquit, nusquam in Milia Batutum sit, quomodo nostra treces aer unctarum au is prodesse fini: sed rei se nuram testimoniam charisaru
drae erga desunctos,ir articuli immortalitatis anima , o corporum resurrectionis futurae. Hujus etiam luculentum temmonium esse poteJ u
lud Augis lini Con esi tib 9.c.I, orantis pro matre sua defuncta. Credo,inquit,quad iam feceris quae rogo, sed voluntaria oris mei approba Domi
Lyrenensis inquit, Catholicus es, qui ver et xon pseponit cui quam authoritatem. Conti, Bellarm. lib. 3. de Eccles Milit. c. r. c-
s. Nostra. tisicus ela,ait, qui est Uapamri Papasubditin. Bellarminus libro tertio de Rem. Pontifice dieit Roma non siit sedes Antichristi. Ribet a Iesulta vero Comment. in Apocal. I . inquit , Roma dicitur Babylon, quia adsinem sectili futura est 4 .ina omnis idololatriae. Adbue clatius Collegium An
409쪽
lentianus te alii Iesultae Calvino, in coque etiam Lutheranos docere E. x mox nuamproba- uia damnant, illorum ipsorum Magistri do- bi de Jure divis esse antiqui iniam , O acent : Nam , τι Semrminin rescit libro Chricto salia riter in iuram. quatio de Christo cap. 13. Dubium. A' Maldon: ius utem de Sum. q. t 8. arti . alia, dicis Christum eo sie in i moes,ut se ibit, Sum etiam inter Cat eos, qui tanti
ρ in Asia, in se susici retava Medin dicit, nutum esse praeceptum divinum de Consi Dise,
disp. 3. i. aliquos catholicorum sensisse, A uos Scotin. Ei almu in Epist de amabili Christom P am esse aciquas extrinsec- ξασαν Ecclesix Concord. . um, inquit,pei sua damsatorum in insereri, tamen eo modo Po sum est hominibus horum temporum si damnasi. cramentalem Confessionem fuisse a Chii i. Bellarminus lib. 4. de Christo cap.is. in sto ipso institutam.Glossator apud Gratian. ' prine. f. In hoc diciti Opinis catholica ces, de pinnitent dist. .c. in poenitentia Mestari Chri m verὲ, secundum Ontiam in infimo inquit,dicitur ab Ecclesia tractisne,quam nomi
christi ani-m desiendis ad inferas, non si- Gtalianus ipse ibidem aras. inquit, letitiose condom essentiamstaperet scaciam oc existi- etiam Cora tonem secreram non ore spiriam mavit, non credendam esse recessam, im es censurant,ambrosim, Augustin-, C niniam rei asecundum essentiam descendi sera non Π,Theophyti ct Hypatres, di Rhema
ad instras Hanc sententiam Bellar minus in nusia Argumento ad Tertulliani lib. i. do Durando tanquam erroneam , in Calvino poenit .riatica, inquit, exemisis isustam, autem ut haereticam damn t. Fevardentius liqui illusculi Hi quam ista sidereia misce-. etiam in Theomach.lib.7. c. I. selibit: μ' retur, declara Tertullianw G dAbri,q-- issicendi Christi anima ad iastros dam tora/m visin id te otia ignorabatur. Eande in ut v sed disium quies in- Abrahae vel commani- lentianus reseri lib. . de Missa cap : Pater limbiripurum dicitur, noimitanus&Gerson non nec ariam se Bellat minus lib. .de Chi stomis licit, emenderans. Malaonatus etiam testiua iii ' chrism Hsi Mys adinseres,vim is animas de Summula quaest. m. ari I. consilio, inquit,
stitiam ex limbo, seu carcere laserni educeret, parma. Miaxie eiu adve im 'imebanis . Bellat minus in praefat. ad lib. de Eceles , Gregarius Viae tianus autem TQ triumph. M lib.Li. cap. 16. s. quin b, ibi - -- in Thom.disput i q.i9. punct.. . . Secundo dem sic scribit: PVista, inquit Lutheriis, ratis .
410쪽
Deci B. Matiam aequariti crana ramo quic inque ras tam at genu, Ma Negat his verbis Iesulta hane idolola- si iam , Papistis admitti, quod tamen mul- Mam Nntam COMMvNEM , o moti eorum ultro fatentur, multi etiam scri- EANDEM.Osorius Homil. tom. Concdeptis suis Bellarminum mendasti eonvineunt , Espensaeus Episcopus Ponti si eius
Comm.in Σ.Tim. 1.e. Mulsi sum, inquit, quino misinae tribuant Divis, quam Deo:
quia huM quam istos minis placasu putanto exordium Cassander in Consuli. art. 2I. Eo ventum est, inquit. M Christin etiam iam in caelo regnans Matri; jiciatur.Quinimo multi Ponti fietorum & Iesultarum in seriptis 1 se ediiis B. Mariam Salvatoti Iesu Christo nomine, authoritate, gratia, dignitateque non adaequant modb, sed interdum etiam
Vega Iesu ita Comment. in Ap o. I sect. I. num. 9.de nomine ejus sic seribit: Telagra vaton quod est Deo proprium apud Hebraeos, ut Sixtus Senen. in Bibliotheea reserti est nomen sacerrima virginis : nec husaiam .sed etiam suo modo in abiis, non sotam
homin bus veram ct ipsis angelis. Et Sech.2.nu. 6.Item Sect.2o. Nec pratermittenLm,es, inquit Pud do tissmi Idiothet eneomium: D δι ι ibi Maria tota Trinitas nonua, quod, pos men ν ιαi est supra omne non en M in nomine tuosectatur omne gens, caelestum, tere prium cir se'norum, nomen ιanta virtutu, ut ad ejus in casionem caelum rideat, infer- eo tu istiuν, es tuastiraculum hominis, quiasmblato e puratisio, peccatore vivere diat
t. N. od ad gratiam & aut hornatem B.
Mariae attinet Cassander in Consult.art.2I.
. , sic seri iti.Non defuerant viri celebres, qui dixerunt, Deam Regni sui quodex justitiae, - sericordia tonsas in dimidium hoc es, misericordiam in Manam transulisse Heseotias Theol.
quita Ais,qui ad dexteram patruseritae' tu quia iudex es, marrem adeat,quia medicinas. Et iuxta quosdam rituales libros sic ea-ntitur. Iubefisfelixture ra Iare matru im
thoritate B.Mariae sies ibit: Do Mi MAdiacta est , cnin 11 - si cosms is Sarabo qua eum antea diceretur Sarai, ta est, Dominas Princeps mea, postea, Deo jubente, Ma ess ris, quia nomen sonat Principem sis Dominam absoluιλ es enim virgo Domina per excen
Devotione Mariet inquit: Sine Matia decrevit Deus nihil dare, Caput est Christus, Matia collum: quia omnis influxus, capite per collum derivatur.Tut selliniit Iesu ita in Praesit .histor. Lauretanae scribit: Viomes intelligant, si, quicquid ab aeterno Maarii bonarum omnium fonte in territra as,sum re per Mariam. De Metito B. Mariae Dellius Iesulta
bit: Obedierita truaria smilis facta est ue-
ntia Christ, magna ergo in hoc laus Maria, magna ejusgloria quodisntiatio ejus,oria E XAE AT v κ obedientia si, quam imitatur illa.
De majestate eius Tu ellinus in Epist. dedi c. hist. Lauretanae hqc scribit: Matrenu ' M suam praepotens ille Deus diruina majestarispo
remisque soci AM, quatenus licuιι, ascivis. ra . Item: Huic olim caelestium moriatiumque principatum detulis: ad Mizs arbitrism, quoad ,
minum tutelam lat, terras, mare, testim, turamque totam moderatare hac annuente, o
per hanc divinos thsuros mortalibus, o cael si a dona largitu'. Os brius Iesu ita tom. 3. Conc. in assimpr. S. Baitholom. quid ergo. Dubitant, inquit, aliqui, antrataria adeo bona mater Christi dici debeat,ac bonus est aere
nuspater. Item: Certe diversa es admori seneratio quia diversa narura hac in re excerii Mternus Pater matrim Mariam At veras dum xatsilium ab utroque genuam auendamus , in nihilo Pater excedit matrem dem enim fluo sab utroque genitus, o hac rati ine Maser adeo bona Maria HLacaeternata pater. Idem lom. Dominic. 4. Epiph. q. Voluit autem G sieseribit : Cui Visur B. casariam comparabi-- ρ Non Eva, quia dec. non Sarae, quialec. nec Racheli, nec Heserae, nec I Ua, nec Soci: cui isti ν PLANE DEO , bona omnia
iliud , quod Calvinus dixit. . meu mihi
ni in in liberi asiisDν Gril naedi ea ratis : similiter Campiamis Petrum Martyrem , qui