장음표시 사용
191쪽
tur,csta qualitatem ; aut relatio nem extrinsecus advenientem.
Vtrumque enim polle probabiliter .lciendi, amrmat Scotus in di t. 6, quaest. Io. f. . Ad quaesti neni; in Repori bidem quaest. 9.f. Dico ad quaestionem. Et ideo Scotistae utrumque probabiliter delendimus . Claritatis tamen Fratia quodlibet seorsim est propugnandum; immo,& praemittenda est sententia Durandi ι α quid de illa sentiendum sit.
rioribus dixerimus, rem esse hac nostra tempestate recepta, cha racterem esse realem entitatem: limaro n. 6 s. diximus, rem Videri. definitam a Concilijs Florentino,& Tridentino: Durandus ta men in dill ines. L. q. I. affirmat, characterem esse relationem rationis tantum, per quam deput tur quis ad. aliquas actiones ita. cras. Quod declarat exemplo. Nam sicut numis ma , quando Princeps eius valorem auget, aut minuit, nullam formam rea
leni acquirit; sed totum ex institutione Regis fit huius, aut illius pret ij, se l. valoris: quod est ensratio is ex mera voluntate Regis resultans. Ita bapti Zatus ex baptismo nihil reale prater Ura tiam.& virtutes illic a ' ia
rit,sed exini tutio do neus ad recipiendum alla S. csa munia. Quod in se nihil aliud
est, quam relatio ratiotiis. Cum Durando videtur covenire Cui triermus Parisiensis in tracf. det baptismo cap. I. ubi characterem comparat consecrationi Ecclesiae: quam consecrationem con- stat cile relationem rationis. Inὶ-mo Dominicus de Soto in ψ. d.
tia cum aliquo moderamine a serit esse probabilem, nempe in hoc quod aifirmat, characi orem non esse aliquam entitatem realem realiter distinctam ab ani. ma. Quomodo autem stare possit, quca anima,& character lintidem realiter , 6c tamen chara.cter de novo imprimatur, declarat exemplo animae, di eius potentiarum; luae sunt idem realiter ; & tamen anima est substatia, & eius potentiae sunt qualitates secundae speciei: inquit Sotus: falso quidem : non tamen est huius loci hanc sententia impugnare ; scd latum referre, quomodo lententiae Duradi faveat, ut inde constet, sententiam Uurandi esse , vel non esse cenia
ruticii si .ab Ecclesia da nata 3 Reii Odetur negative Quian ita ratio ici con incit: vi bc vidit Vagq, disp. 3 . - . a
192쪽
randi non diu ingui ab haeresi noli ri temporis, quae negat, ministros Ecclesiae habete realem roteitatem ad ratia strandam : quae tamen haeresis non negat , hos
mini stros sinquiunt per aliquid
rationis elle deputatos. Sicut in Doci cete, & Praeccpro re negare non post int has relationes rati O Dis, seu u euortiinationes e x trinsecas. Rei pondetur cam VaZq.
ibi , haereticos nostri temporis ful:le merito damnatos, no quia
dixerunt, per relationem ratio,
D s constitui ministros Ecclesiae, ct sacerdotes: s Huius entinua
nationis nullani mentionem in . venies.)sed quia existilla arui, Sacerdotium visibile non clle potestatem aliquam co asecrandi, dc offerendi verum corpus Chri si Domini,&c. sed officiunHalom, linudum ministerium prae dicandi Evangelium. Qui error damnat ut in Tridentino fef. 23.
nan ur, eoquod dixerint, sacram ordinationem non ese a Cliristo Domitio initi utam, sed inventu tantum humanam, & ritum eligendi Gunt siros verbi Dei. Et e. tiam damnantur uo. quod dixerint , per iactam ordinationem
non dari Spiritum Sanctum , depe ream non imprimi characterem xvel cum, qui semel fuit M.
Omlics crrores longe distant aientem a Durandi: nam quam vis quis diceret, characterem o dinis elle solum relationem rationis ; poster nihilom inus ascrere. Saccrdotium no elae nuci ministeriuin praecicandi obvan-gilium; sed ei lepotestatem con-lccrandi, Sc. ak lir illo Domino itisticulam: & ita in hoc cister re hanc relaetionem Tationis ab ea, quae e si in Doctore,& Praeceptore, quibus a Republica confertur porclias, seu algnitas ministerialis. Posset etiam dicere , Ordina tionem sacram esse Sacramea tum in eo consereti Spiritum Sanctum tam au sanctificatione animae ratione gratiae unctitica.tis,quam rat ne inicitatis, qua haberet ad coniecrandum , ab solvendum, , c. Quia I testas ista dimanabat ab militaulo aedi, in . Denique dicere philct. per ordinationcm imprimi cha racterem,seu sistium indelebitur atque adeo dicere potici, iatione huius characi cris Sacerdor cm,
non polle fieri laicum, scilic tabaliqua potestate humana.
Innocentius III. Lugenius III l. in Florentino, di Tris tinum squorum verba dedimus n. so tirmant, per Sacramentale in operationem imprimi characterem . Sed relatio rationis non dicitur imprimi: quia hoc modo loquendi denotatur, aliquid mala imprimi in anima: ergo nequit character ede quid rationis. In
s uper Eugenius IIII & Triden tinum ibi dicunt , charactercincile
193쪽
esse signum spirituale : quod relatiocii rationis nequit adaptari: ergo praedicta Daralidi sententia Plane est cotidemnata. Ospon
detur cam VaZq. ibi num 33. re poste consiluere cum sentea. tia Durandi ea, quae conci:la d cent de charactere. Quamvis e- ni in character' ponatur relatio
rationis, postes dici imprimi in
anima: nam macula pecGrti quae
no est aliquid physi rum j iiicitur
character bestiae. 'rehensa est bestia, cum ea fili' p ορheta, qui fecit signa cora i ipso, quibus seduxit eor, qui acceperunt chara
ciere bostiae , qui a Iorai erunt imagire eius. Sic ergo posset cha. racter dici imprimi in anima, e tiam si ponatur relatio rationis.
Insuper pollet dici signum ij tri
male coquod , qui recepisset M. Cramentum baptism; V.g. habe rei potestatem. Capacitatu pro . ximam , sea apti tudi numi reci, piendi alia Sacramenta, quae causant effectus piritu a 23, scilicet gratiam sanctificantem De Dique non obitat,quod characte vocetur signaria indelebile: si e . nim poneretur, cile extrinsecam.
denominatione in tantum 3 pot-set salvari esse quid indelebile ;immo, strictiori modo , . quam ponendo,esse aliquid reale: quia
istud posset destrui saltem per
potentiam absolutam; denomi natio autem extrinseca relicta exacta praeterito omnino est indelebilis: quia Deus de potentia ab. 10lu ta n on posset facere, praeteritum nou praeteri je. merito concludit Scotus ibi *. me inrelii; duῬerf. hia etiam ejὶ ratio 33 Ex quibus patet, sententia
Durandi scicenti , charac ci crae se dono ruinationem cXri ir e .cam , seu relationem rati nos )cile quide m fallam , non famen haereticam, aut ab Ecclesia damnatam. Consulto aute, in Vendicando praedictam Durandi sententiam a censura damna tionis sici in immoratus . Quia Scotus aliquando dicit loquendo de charactere : si ponatur somnia realis p a sertim legatur q. lo. veri c. ii qua tionem. Quo loquenci modo videtur iv. sinuare polle dcfendi, characterem esse quid rationis icti cxtrinsecani denominationem. Qi arcVagadisi in I 3 cap. a. a num. 22. asyrmat, Scotum cum Durando sentire de charactere cilicet elle denominationem cxtrinsecam , aut relationem ra,rionis. Tamen quam falsum sit, Scotum cum Durando sciat: reconstat ex dictis a num. 36. ris tim num. 6'. Hoc ramen
falso admisso, longissii ne adhuc
dissareti Scotus ab haeretizorum errore .ut constat ex dictis pro vindicaudo a cens tua scia Icatiam Durandi α
194쪽
, D v v i v M XXVIII. 8 P Etes r8. quali sentitas sit character Z Respondetur iam nos dixisse n. . . esse probabile apud Scotum , & Scotistas
cile aut qualitatem, aut relatio nem extrinsecus advenientem. Quod tunc non probavimus . Immo, quia res eii non parum controversa, antequam singulas
partes huius problematis , dc probe mus, & propugnemus, supponendum est, characterem non esse iubilantiam. Quia de lita nequii vcr si cari imprimi in anima: in qua impximi characterem desinit Tridentinum ses 7.c M.' Item suppono, characterem non esse quantitatem molis:quia ista nequit recipi in subiecto in
divisibili: cum iit divisibilis , dc
corporea: character autem reci. pitur in anima rationali; quae in divisibilis est. Insuper suppono , chara rem non esse rei tionem intrinsicus adveniente: quia ista resultat necessario expositione extremorum in reruni
natura: character autem non re
s illat expositione animae, &christi Domi ni: sad quem anima per characterem rcfertur ) alias
nulla anima careret charactere. Vnde relinquitur, characterem esse qualitatem, aut relationem extrinsecus advenientem. Sed hoc sigillatim examinemus D univM XXIX.
so PDes zo. an characterila qualitas 3 Respondetur, quod probabile est, characterem
esse qualitatem. Quia Omnia, quae de charactere dicuntur, ne-pe imprimi,cta signum spiritua-ie,& esse indelebile) apte con veniunt questrati. Hanc conclasionern problematice defendit
principue Fab o dispa. s. p. a. a V. S. Ex alijs aurem ipsam absolute defendunt nostri Iona . . lensi. Aicardus, Ochamus, Balotius:
filius , Ledes a citati assis 3 cap. a. num. 2 . Item YC-ceriores Th9mqtie, praeserrim I a Suarev quos citat, f, quitur G. Hurt. disput. 3. dij. II. addens, comuniter sentire i heologos, characterem non esse relationem, sed rem absolutaria. Quod verum est de relatione intrinsecus adveniente. Sin autem etiam de extrinsecus adveniente
loquatur , fallitur bonus senex: Scotus enim dc Scotistὰ affirma mus, posse probabiliter defendi,
characterem esse relationem ex trinsectis advenientem. 9I Sed contra hanc conclusionem obljcies primo: conci Ilum characterem vocat sigilio sed signum formaliter sumptum cst relatio: ergo character non est qualitas, ica relatio. Respond.
195쪽
concilium tunc accepisse signum materialiter, scilicet pro qualita, te, seu forma imposita ad lignificandum. Sicut citin dicimus ,
ramum pendentem ante tabernam esse lignum vini venditatis, i ignivia sumimus materialiter, iacit,pro ramo, seu entitate illa,
in qua fundatur relatio signi. Obijcit secundo, fugiendam
ei se pluralitatem rerum. Sed ponendo, characterem esse qualitatem, admittimus pluralitate, α ponendo esse relationem ri. gimus pluralitatem : ergo est relatio, & non qualitas. Probatur minor: character enim necessa. rio refert charactigatum ad suuterminum et ergo necessario est relatio: ergo ponendo, esse relationem tantum , fugimus pluralitatem ; quam non fugimus dicendo, esse qualitatem , cui necessario adiuncta est relatio. Respondetur negado minorem. Ad probationem dico , qualitatem illam quae dicitur character, ha.
relationem, non realem, sed rationis ; per quam charactizatus ex institutione divina resertur ad suum terminum, seu signatum.
Sicut ramus ante tabernam re .
quamdam relationem rationis sibi accrescentem ex hominum institutione. Esset autem incommodum, dc vitium pluralitatis quain abhoret natura) dicere, charactere melle qualitatem habentem daiunctam rclationem
realem inullum autem cst Inco mouaria, quod tibi accre icat relatio rationis, per quam coniti tuatur in es le signi formaliter. 9Δ instabis adhuc: haec rela. tio rationis evitatur dicendo, characterent esse relatione rea-lam .Praeterea vitatur aliquo modo pluralitas realis : quia relatio minor cntitas est, quam qualitas. Respondetur.'aaec minima incomoda postponenda esse modo loquendi conciliorum : Cum enim ea, quae docent concilia de charactere, aptius salventur di .cendo, esse qualitatem; s etenim imprimi, esse signum spirituale,& indelebile aptius videntur co Venire qualitati, quam relationi)illa parva incommoda parVipe
demus. Eodem mcdo respondetur ad hoc argumentum : serri per relationem realem est nobilius , quam reserri per relationem rationis : ergo sustinendo, characterem esse relationem
realem, aptius referretur chara-ctigatus. Respodetur, sinquam
ita esse:praeponderat iamcn mo
dus loquendi conciliorum Jec u- dum quem api us ponitur, esse qualitatem: de qua potius qu alia de relatione verificatur, impri mi, esse quid spirituale, & inde lebile. Respondetur secun
do ad utrumque hoc argumen tum, quod tenendo, charactere esse qualitatem , etiam vitaturrctatio rationis, & omne genus pluralitatis:quia talis qualitas ha-
196쪽
identificatam, per quam refer tur : sicut relatio creaturae ad creatorem id ei ilicatur cum cia. titate aesoluta creaturae homi.
nis V g. Dus iv M XXX. 93 P fles 3 o. an character sit qualitas supernaturalist Respondctur affirmative. Quia citenectus Sacramenti ordinatus ad munua,& effectum super. naturalem. Ita VaZq. disp. Ia .
quesitatis pertineat cha. racter Sacramentalis ' Respondet Scotus ibi; . . a sua stionem vers. Respondeo, quod p ue is poni in secunda specie qualitatis, vel e-riam in primainec alterum istorum potest evidenter improbari.Jrnmbo: sunt rationes Vtrumque pro bantes probabillicri Vt costabit, cum illas & adducamus, di sol-Vanius. Ira cum praecitato Scoto tenent Scottilaci praesertim Fabro disp. 23. cap. 3. a num. 33 93 Sententiam , quae zTr - .at , characterem spectare ad
primam speciem qualitatis, Ruscicitur habitus seu dispositio )defendunt VagqueZ disp. I 3 .
1 eo ) Egidius quaeli. 63. num. I 2. Uiuri .disp. a.diu. ia.& -- ij ciunt: ad primam speciem qualitatis 1 pectat disponere: led cha racter est dispositio ad gratiam
bacramentalem: ergo pertinetas primam speciem .i et ponde tur conceccndo maiorem de
gaucio de moralious: cuiuimo ci est character istae enim cutis astumantur pro libito initituentis, non habent determinatum genus, aut fpcciem. Et ideo sicut Deus init tuit Sacramcnta , d characterem pro dispositione ad gratiam, potait Esumere substa-ijam, quantitatem, rclationem, α quamcumque aliam entitate Obbcit secundo : dispositio est illa secui u qua subiectu co- venienter se habet tam in ordine ad te, qui in Ordine ad s ua, operationes. Sed character totum hoc habet: ergo est dispositio. Probatur minor: cum enim sit signum spirituale, nobilitat subiectum,quod ipso insignitur: atque adeo per characterem convenienter se habet in ordine ad se. Insuper per characterem conveniciater se habet in ordine ad suas operationes: cum vi char cleris possit exercere munera, Mofficia,quae sine illo exercere, nopoterat. Respondetur,s sicut ad praecedens j malorem esse veram
de dii positione physica : chara- cier autem tantum est dispositio moralis: homo enim idem plii 'sice potest sine charactere , aecum illo. 96 D. 7 om. quae'. 63. art.
197쪽
citet. Sotus, Iedesea, Palud. Capreolus , oe' Argentina citati a m q. disp. 13 . calia 3. v m. I S. absolute defendiit, chara rem
spectare ad secundam speciem qualitatis. Et obiiciunt: potentia , t eu impotentia ponitur in secunda specie qualitatis: sed character est potentia pas si va , & activa: ergo pertinet ad secunda speciem qualitatis. Probatur minor: posito enim in homine, ch ractere baptismi, potest recipere alia Sacrainenta;lecus autem sine illo: ergo est potentia passiva. Item eitactiva: posito enim charactere confirmationis , potest homo, seu redditur aptus ad costendum fidem coram tyranno ;α posito charactere Sacerdotali potest consecrare, &c. . secus autem sine illo: ergo character pertinet ad secundam speciem qualitatis. Respondetur, maiore solum e Be veram ce potentia
physica: sta est, a natura insita)non autem de morali; qualis est character: posito enim ; & abla. to charactere, idem potest pnysice homo 97 Ex quibus resutatus manet Ricardus in toti . 3. σr: a. q. 1 ad 3. affirmans, characterem non esse in aliqua specie praedi camenti qualitatis. Cuius funda 'mentum est, quod character est qualitas supernaturalis: sed nata rate, & supernaturale differunt plusquam genere: ergo character nequit collocari in praedicamen- ιο , in quo ponuntur. qaesitates naturales ;quibus tantum constat praedicamentum qualitatis. Minor constat ex illo 1 o. Metaph. corruptibile, incorruptibile dis runt plusqua- secundit in genus: dc
tamen differunt minus , qua in naturale, di supernaturale : erenim tam corruptibile, quam in corruptibile continentur Iub illo uno membro naturale : ergo si
corruptibile , & incorruptibile differunt plusquam generc ; a fortiori plusquam genere differunt naturale, & supernaturale:& consequenter in genere, aut specie rerum naturalium no poterit collocari character. Respo- dctu rex Scoto quaest. IO. 3. Aidqu aestionem iers Contra:fides, minorem esse veram de genere
Phy iico; non autem de Logico, aut Metaphysico. I Genus i hysicum vocant materiam : & illa
dicuntur habere idem genus physicum, quae habent eamdem materiam: qualia sunt omnia sublu.naria: Vocant autem genus Logicum, aut Metaphysicum coo
dinationem praedicamentalem.)Per quod patet ad probationem: Aristotelas enim solum loquitur de genere pby sco. Sic enim nulla duo sunt eiusdem generis , nisi sint transmutabilia ad invicem : sed genus Logicum bene potest continere multa, quae non pertinent ad
idem genus physicum : Ῥt pater de
substantia corporea, incorpores; . de qualitate corporali, Diria
198쪽
ritate : quae sunt super naturalia
quaedam, tamen conceduntur esse
proprie in genere qualitatis.)98 Refutatur etiam ex dictis alius modus philosophandi eius dein Ricardi ibi diccntis, characterem posse poni in quarta spe, cle qualitatis; quatenus est figuratio spiritualis impressa in ani. ma. Secundum autem quod est principium assimilandi , potest poni in tertia. Vt est potestas quaedam, potest poni in secunda. it in qu autum est dispositio ad gratiam, potest poni in prima: &oicetur habitus, in quantum immobiliter permanet in anima. sed contra, quod vatus rei unica est essentia: & ideo nequitvna res esse diversorum generu,& specierum , quamvis habeat proprietates non in quarto modo dicendi per se: istae enim co-
comittantur est entiarn, aut cum
illa identificantur ) pertinentes ad plures species.so Insuper resellitur Marsi-
risus in opusculo de charactere; qui affirmant , characterem Sacra. mentalem pertinere ad quartana speciem qualitatis ; quae est figura. Quia character est figura pi. ritualis, qua anima figuratur. Sed contra, quod figura proprie soluat in rebus corporalibus reperi t ur. Quare character solum metaphorice dicetur figura. NAhil autem sinquit Scotus ibi vers
erum tamenὶ collocatur in genere per proprietates metaphoricas: a
Iioquin Christus esset in genere se
stantiae inanimatae 3quia dicitur pe
rra: angenere animalis irratio
nalis: quia dicitur Leo metaphorice in genere qualitatis, quia dicitur lux: Ego sum lux mundi. c. Sed ex metaphoricis colligenda est propria conditio rei iose secundum illam colἱοcania est ingeηcre, specie.
dorensis lib. . tradi. 3. cap. 2. do cens , characterem pertinere ad tertiam speciem qualitatis. qata
est passio, seu passibilis qualitas in
quia est lumen spirituale,quo in tellectus illuminatur, ut videat, quid faciendumst. Sed contra ; quia sine fundamento dici, tur, characterem esse lumen intellectus ; & principium intellectionis: cum non subiectetur in intellectu . Praeterea. ; quamvis esset lumen, potius esset habitus:
quia disponeret intellectum ad melius intestigendum. Duni v M XXXII.
ior P Etes 32.aia character sit relatior Respondetur , probabiliter posse defendi , ch
racterem Sacramentalem esse relationem extrinsecuS adventeistem. Quia omnia, quae dicuntur de charactere Sacramentali si vantur hoc modo: dc alias aptius vitatur pluralitas sine necessitari te. Nihil enim persectius ponendum est, quam exigat ratio, aut necessitas,propter qua ponitur: '
199쪽
quia illa maior persecti , frustra
poneretur: l ut bene notat Fabrod sput. s. c. t . o. rvm, 26. sed ni alorentitas etl qualitas, quametriatio: ergo si ad salva dum, quae dicuntur de cli irata crc, suficit relati , vinos dicimus, unico re: dc patebit ex solutione argu - oram , quae fiunt contracos qui dicunt chara terem rite ire larionem male in extrinsecus
advellentem : quibu n os proba b iter cum Scoso s ubscribimus. Argumenta autem statim pro P nemus,& solvemus.) non est, iam arcada qualitas ita Scotusnlius Sq. citatas, α cum eo Scia.
primo, qui d non dantur relatio-oes ex rinsecus advenicies. Pro batur assumptura: omnis enim relatio resultat necessario ex po sitione exti cinorum: ergo nullaeit extrinsectis adveniens. Res p.r gando rotam:sunt enim mul. tae relationes, quae non resultant ex politione extremorum: V. S.
relatio agentis ad passum & re. latio passi ad agens. Sedob.
iam inurant Thom istae dicentes, hoc provenire ex eo, quod non sunt posita extrema ; sed subiecta relationisi si enim extrema formaliter, ut talia ponantur in rerum natura, statim s inquiunt)necessario confingunt relatio. nes Sol contra: accipio ig
ro, an in fundamentum proxl. inum in igne, propter quod habeat rationem agentis ad O g- num i Et si firmative est rc spondendunuq Lia pol catla activa est praedictum funciamentum: cic-nim stirer ea ic noetur habitudo agentis ad passum: dc tam cia non adesi relatio inentis ad parum, Id c si ipsa actio, aut transu ut
ii cs dat ut aliqua relatio non resultans cx pos: tione x xt rc Inorum. Multa excogitavc: u homiliae in re pontionem huius argumenti. Quae omnia omitto videnda apud Faluum it 21.
mis praedicamentis tiua l. l. a ni m.
al. Non cnim expcdit , n hoc immorari. Tum, quia est disputatio pure Imilosophica. Tum, quia Scotistis nota latis. Illud tamen e si obscrvandum ,
principium, ad rclationcs extrin-iccus advenientes dari motum; sia consequenter de illis non loqui Philosophum 3. I h ici dice. tem ad relationem no dari motum in seu ecte admittendas aliquas relationes, quae non rcsultent ex positione extremorum; sed requiratur nova a cito , seu motus, Ut ponanrur in rcrum ira , i ura I amen ad huc inter Scotistas potest elle cilsidium in ex .pὶicando, an ille noVus motus . seu actio terminetur immedia .
id,&per te ad ipsam relationem' An ad aliquid aliud, nempe ad proximationem, seu Vnionem . ex
200쪽
extremorum quo posit' resultet relatio Θ Quod fustius expli'
diffic. . a iiii n. 39 Sed hoc o mi stato ad Tneologica argumeta tra '
ios Obijcit secundo: relatio non est potentia seu potestas activa, seu sui alij dicunt relatio non est principium agendi, vel
patiendi. Sed character eii potesias agendi, dc patiendi : ergo chlaracter non est relatio. Minor collat: nam character baptismi est Potentia passiva, perq iam homo sit capax recipiendi alia Sacramenta, dc character confirmationis est potentia activa a L confitendum fidem coram tyranno 2 atqae character ordiniscit potentia activa faciendi multos actus sacros, quos nequit facere homo sine illo charactere Respond. maiorem esse veram
de potentia phy sica se inatural
salia autem de potentia, seu potestate morali: qualis est char cter. Recolantur dicta v. 93 . Obijcit tertio, nulla relatio potest intelligi sine fundamento sed character non habet sunda. mentum: ergo character non est relatio. Probatur minor: quia, si aliquod haberet fundamentum, maxim E animam 2 sed anima non est fundamentum: alias ad illam intrinsece sequeretur : Scconsequenter character esset in omni anima. Resipondetur nega.do minorem : ad probationem stiam nego minorem i anima enim est fundam entum liuius re . .
lationis: ex hoc autem non te qaitur, characterem necessariosequi ad post tionem aninue: noa enim est ista relatio intrinsecus, sed extrinsectis advenies:& ideo a Deo solo imprimitur illi animae, circa quam, aut circa cuius corpus exercetur aliquod Sacra
mentum irresterabile. Obij-cit quarto : non est assignabilis:
terminus huius relationis, quae dicitur character: ergo non est relatio. Respondetur negando antecedens : etenim character
baptismi habet pro termino Christum Dominum sub ratione Capitis: est enim Christus Dominus. totius Famillaec hristianaeCaput: ad quod omnia, & singula membra huius Familiae referuntur ea habitudine,& proportione, qua
membra referuntur ad Caput. Cum erso per characteremimpressam in baptismo adscribatur quis in FamiliamChristi Domini,
i de o character est relatio, seu habitudo referens baptizatum ad Christurn Dominum, tamquam ad Caput huius Familiae , Pro portionabilitet dicendum est de characteribusConfirmationis, dc ordinis ; per quos confirmatus,& ordinatus rcferuntur ad Christum Dominum speciali modo consideritum tamquam Caput nutitiaei Christianae , necnon tamquam Caput domus. Videatur dicta ni m. 9 S. io Nota; charactizatum