장음표시 사용
71쪽
conatue tissimam fui se Facra. aliter distinguor praesente ia c. Orum inititutionc m. a una, ritate amissibili thr, nego:mamisequia ric ah ic a Christo D. ut v si bili ter, conc o. Ρofessatinit Trid. .. de On. I, O iam de prae sente reper imaginentcr. Deentis in genere.Tuin,quia cO-' repraesentata , prudenter adhuc .
tinent, de conterunt Staiiam ex scrvatur imago si timeaturamis opere operato, ut ibi delinitur si rei repraesentatae inutiliter can. s. autem, si rei postes o sit inari s-Σ erunt tamen aliqui haere- sibills. anare cum gratia,&Chri- tici, qui absolute negarunt Sacra' sus Dominus nunc obscure, dementa;&.obii ciebant, indignum amissibili thr a iustis possideatur,ciletionali ibus subiici rebus in- merito inessemus figura gratiae, sensibilibus, quas Deus homini- seu Sacramentis, quae sub figurabus ipsis subiecit. Respond. con- .continent,& conserunt gratiam. celeudo de rebus in .iensibilibus Aliter autem contii Getis patria, nude iumptis:&negando de ip- ubicὶare, ocinamii db: liter possim a sumeta quatenus in eis reperimus debitur Deus: & ideo tunc cessa- gratiam ex institutione divina. bunt Sacramenta omnla nili fo inare in hac suble ione non te Eucharistia propter alias ratio- trutiniar creaturis , sed eis Vti- nes perseveret a quo supersedeo.
autem haeretici recentiore, dam. Me Sacramentis legis saturae. inant Sacramenta novae legi, .di-
centes , quod praecipue E chae, Duo iv M aI. sita recolet idololatriam Cercus, .. ct I achic Falluntnr tamen a nos A Prtes secundo , an in lege .unim, no inanibus Diis, sed Om- naturae fuerit aliquod pro Dipo cati Deo offerimus panem, pr utra dactamentum ii ei pon- .ct vinum in altari. 'i Obucies detur Amrmative. Quia nullo
secundi,.quod praesenti veritate, tempore reliquit Deus mos cul- non est necessaria umbra, vel fi- tores line remedio ad salute ne ipsum non sunt necesaria bacra videtur omnino serta CA ς ν menta. Respondeturdi itinguen- qucci Dc: semper vult Omim eo maiorem: praesenti veritate homines salvos fieri. Minor e clare, ct evidenter, omitto: Ob - tiani est cerea , & consequestri curo, dc inevidenter. nego. Aut legitima. S Si autem ne x x
72쪽
, Cap. 2 consequentia, eo quod tunc peri actum interiorem contritionis,' aut dilectionis Dei posset homo salvari. Contra hoc instat Scotus statim citandas, quod, quamvis id poset,suifccre pro adultis, notamen pro 'parvulis , qui talem actum elicere non possunt. Ita Scotus tu . di in L i . . quest. 7. M. er ver . Respondeo, quatenuS ais firmat , quod in omni lege fuit instit ututri aDeo remedium contra originale. Tenent etiam D. 2 9yn. Canus, multi alij : intino convenientia Theologorum est, in lege naturae cap. i. nuui. 6.i . 37. explicuimus legem natu- rar, & cius dura tione mi libavi: araus) ante circumcitionem fuis-ie remedium, quo parvuli iussi, scabantur ab originali. ita exprese tradiderunt Mugus, lib.3. Contra Iulianum cap. 9. alibi Greg. Ternarii. Eeda, O Hugo cit. vi a It R. promim ab Hiii t.
tione. Sed dei alii tutione Sacra menti in loge naturae non constat ex Scriptura: ergo tunc non fuit aliquod Sacramentum. Respondetur distinguendo minore: cxpresse, aut explici te, concedo: in pli ohe,ieuitiative, nςgo: quia eo ipso, quod Deus vult,omnestio Diuos salvos feri, hocque ex . prcisti scriptura; & alias eii cerrim ,babuisse peccatum origina Ie,& indiguisse remed. O pro expiatione inius insertur apcrte, in
lege naturae fuisse aliquod rem Odium origina is.1 Ex quibu* infertur, praedictum remedium, seu Sacramentum datum fuisse omnibus t am virl;,quina rinini legi, naturae;& non solum viris ex semine Abrahae pro quibus tantum circiu cluo, clie octavo fac icda, erat co cesssa. Non enim apparet consonam divinae bonitati, & clementiae, tantam parvulorum multi tudine decede allum, ab que re medio reliqui ue. Quid at tem fuerit hoc Sacramentum , aut remedium, non constat. Cq- muniter dicitur, fuisse fidem parentum, aut cuiuscimaque alte rius offerentis parvula Deo cre-cendo esse ipsius iusti scatorem, ct aliquem mediatorem Venta.
PV. BivM III. 6 P Etes terti b,an intege na..turae .ad iussificationem parvuloru fuerit iussiciens oblatio interna sacra ex fide tulit sica toris, & mediatoris V eniri Resp. negati Ve. Itaque praeter praeuicta faeni fuit necedariu aliquod iah num externum expressi um di .ctae Oblationis internae quos lignum .suit Sacramentum uia parvuli pro quibus primario Cratinuitutum illud sacramentum non saeum tunc lustificabantur, sed etiam medio illo Sacramen. rto fiebant membra Ecclesi uvisi.
73쪽
er o remedio visibili, leu sensibi-
O . t machanus, quos citat, fe-qvitur Suar. disp. . feci. 2. Qi ibus uri disp. a. di . . addit Durand. Bessarminum, cur Ialman. fit tamen inter hos nostros A I ali- qi ludiisidium. Dicunt enim a
liqui illorum . hoc signum non fili ea Deo assignatum ; sed reli
cium arbitrio offerentis parvu tu Alii autem existimant, suist Equidem a Deo praetcriptu,quamvis illud non assignant. sed, quidquid sit de ista differetia, no
tira cone usio videtur exprcsa a D. Augustino tib s. contra Iulianurus 9 dicente: Nec ideo tamen cre dendum est alite datam circum
cisionem sumulos Dei, quandoquidem inerat mediatoris fides .n carne
venturi, nulla Sacramento eius o
pitulatos fuit e par*ulis suis: qua
mis quid illud esset, aliqua ne is suria causa lani tura latere amolue -
t. Similia habet lib. 2. de Ni
itri, ne piscentia capia r 2. Sed D. Bonaveκ . Ricar itus, Solus, bulensis , Pa' I Q, quos citat , O sequit e G. rr. iiij p. a. diffic. 4. docent, tunc non fuisse necessarium et a te si uin externum expresςivum interioris oblationis factae
ex fide Dei tuitificatoris, & mcdiatoris venturi; etiam si regata iter tale signum fuerit ex devotione exhibitum. Pro qua sentcntia etiam citat D. Tuom. in
. di linct. i. quaest.2. art. s. quaestione a. oe s. p. q α'.7 o. art. ad a. igitur haec sententia con , tra nostram obljcit aliquos P P. praesertim Greg. lib. . MoraI. c p. 3. Bernandum ephi. 77. Bedam lib. i. in Lucam cap. 8. di. centes, solam fidem salvare par-
vulos, & ipsam solam fuisse ipsis suincienteio ad salutem. Rein pondetur, ibium velle Pi'. nos requiri ad salvandum parvulos propriam dispositionem . seu o pus operantis. Itaque ly sola fides no excludit aliquod signum sen- . sibile protestativum, S declara tivum fidei, aut oblationis inter nae sed solum excludit proprium motum, aut dispositionς m. Sicut quando dicimus, solum Mytismum sutacere pro remissione originalis, solunt excludimus proprium motum dispositi una.
Scriptura non constat ponendumella tale signum .. Rcipondetur distiuguendo: expresse concedo et illative, nego: vc num. . dice
scripta fuerit aliquod proprium Sacramentum l. Respondo affirmative. Quia nullo tempore reliquit Deus ilios cultores sine remedio ad talutem necessario: Vt n. 3 .lati c Pentabamus.
74쪽
Ita Scotus dist. a. 3. f. M xam sierit ma tutu in lege scrip ,e s. De tertio articulo μή i 6. ta contra Oris uale mulier i. Rci fere totam, sed praescrtim pondetur, Lillic si dem oties viis,mf. iistis, ubi affirmat, circii , parvula, inculta aliquo ite no sca-cisionem fuisse proprie facta' i iii cxpi citrvo su et L ci ii iiiii mentum: estque communis sen- catoris, α. mediatoris venturi, tentia. squod remedium datum lucrat D v a i V M V.
6 iuerit hoc sacramentum legis scriptae 3 Respondetur, suis
se circi incision em , vi cuius re-nu ac batur originale. Ita Scotus , percitatus, oc fatentur Dai sim
Piri ufficiat Augustinus lib. a. de
h ius peccati vereris valebat mag'nis, parvis. Sicut baptismus valere coepit, ex quo inititurus est.
ex Patribus non ex lege: quia data est Abrahae anno quatercentcssimo. antequam Moysi dare. tur lex scripta: ergo non fuit Sacramentum legis scriptae. Reipo det Scotus, solum sequi, non esse Sacramentum, seu remediii praecish huiusmodi legis, sed etiam legis naturae: quod remedium lex scripta non evacuavit, sed confirmavit.
D v v I v M VI. et o P Etes sexto, quodnam remedium, scii bacramen- in lege naturae tam pro vitis, quapros nullis: Vi diccbam DS n. . .)Ouia sicut remansit pro Originali virorum circularciso: quae tu eratiam pridem data in lige naturae quamvis non in principio jllius legis sic persevcra it rc edium, quod in lege naturae fuerat datum contra originale mulierum. DunivM VII.
quidem an ex suppositione, quoci circumcisio Celebat peccatum originale, sequatur necetasario,pone iam ese gratiam sanctificantem ad talem deletione Respondetur, huius decisionem. spectare ad tractatum ec Gratia: ubi Scottilae dicimus, remissiono culpae mortalis ci gratiae lanctificantis collationem non cite unicam, sed duplicena mutationem. De quo praesertim videatur noster Felix traii. de Gratia cap. S. dig. io. Quia, tamcn Scotu; in praesenti hoc dubium non solum movet, scd etia m in eius decisio ne satis immoratur, illud sic sub diuinctione resolvo. Ia, Dico primo: de potenti absoluta non est necessarium ponere gratiam sanctificantem ad C a re-
75쪽
remissionem origina is, sed hoc
fieri potest per meram condona
test quicumque nomo remitte re iniuriam Abi illatam. de fa cto sic illam remittit: idem ergo pote i Deas. Praeterea Originali peccato non uolum opponitur gratia ianctificans, sed etiam recit udo naturalis: ergo,. st Deus constituat hominem in rectit a.din e natura i , & liae gratia, siue gratia auferat peccatum Origina
te. Sed quod hoc pos,it fieri,pa-
, tet: nam potest Deas hominem reparare, qualiter potuit ab initio creare: sed potuit ab initio. creare in pura natura: ergo pore. xit illam reparare coni tuendo in para natura. Ita Scotas in . di .s . q. 6 3. argumenta, ria A. iv
de Gratia dis p. 37. parte re net S areς lib. 7. cap 23 .i n m 3. . quos citat, sequitur Felix tract...de Gratia cap. 8. dig. I 3. num- 3.esque communis sententia Scotista
6. num. I 62. referens Ricardum iu
privatio nequit auferri ni a per formam oppositam sed peccatum originale consistit in privatione iustitiae. originalis, aut gratia: sanctificantis.ergo solum potest auferri per iussitiam originalem, aut per gratiam sanctifican. tem. Respondetur negando minorem : oti aese cuim coasi
illa in privatione rectitudinis dea
bitae ineste actui Adae, dc ad hos trans la: cui adiuncta cit non ex narura rei; sed ex pacto Dei ) privati institiae originalis, 3c gratia: sanctificantis. Non secus ac pec- cato mortali personali. adiuncta est carentia gratia: sanctificata tis, Beatitudinis, i cc. . Dices, hoc esse contra Anselmum lib. 1. de
Quoad primum bi adducit verba .iplius Anselmi lici antis: Per peccatum, quod originale dico, aliud intelligere nequeo in i fis infantibus, nisi factam per inobedientiam
. dae iustitiae debitae nuditatem,per quam omnes sunt iiij tr. . Sed iustia .ria debita est originalis: ergo na ditas est privatio talis iustitiae ; oc. consequenter ex iiiiiiianz Ani naus & S cotus, originale consis- tere in privatione iustitiae Originalis. I espond. negado minore subsumptam in senia exclusivo; oc concedendo in absoluto. Lit enli verum,qucd infanti debita erat iustitia originalis, tamquam quid consequens non ex natura rei, sed ex voluntate Dei in ad peccatum Originale: eo enim , quod talis iustitia erat debita , eius carentia dicitur privatio ,& non negatio. Falsum tamen est, quod sola illa erat ei debita: cum e nim originale imped verit, quod parvulo daretur iustitia origin
lis: de alias tale peccatum consistat in privatione rectitudinis
dubitae ineae a tui Adae, & ad
76쪽
stransfusa; etiam erat parvη-lo debita rectitudo, seu iustitia
actualis. Vnde nego consequcn. tiam; aut distinguo conscquens:
originale consistere in privatione - iustitiae oris natis, tamquam in aliquo consequente ipsum pecca. Lum non c 1 natura rei, sed ex voluntate di vina sic disponente CCu do : tamquam in aliquo spectante ad suum costitutivum,nrgo Rebondetur secundo sis una velle, in insante solum reperiri. nuditatem iustitiae, phys ce loquendo, seu nuditate physicam : est tamen aliquid aliud morale,nempe ipsum et peccat ii Adae in parvulum transfusum , D ue moraliter persevcrans :quod est ipsum mei originale. Le-.gatur noslar Felix trac . de Pecca. risca Io. disi. 8. ter totam praesertim v. 8.i Obucles secundo, non po-tcst peccatum deleri ab anima, nisi de immunda fiat munda. Sed hoc fieri non potest nisi per aliqua
mutationem factam in anima, Hedia aliqua forma absoluta p
sitiva: quia ad relationem non datur perie motus ex s. im sic. ὶς media gratia sanctificante.
Respondetur negando minore. Ad remittendum enim peccatunc cellarium quidem est, quod a zrima, cui remittitur, mutetur de culpa ad non culpam: quam mutationem vocat negativam; quia habet pro termino ad quem non' csc culpae non tamen est necessarium, quod mutetur de cuba ad aliquid poli liv. opposii tu culpae, peccato, . Vcl Oiscosae. squam mutationem vocant positi varia seo quod terminus ad que est quid politivinu) Igitur, si Deus reia it. teret originale sitie nitationc gratiae sanctis cantis, vel alterius d ni positivi, scilicet sine renitu I0- ne iustitiae originalis, sed per meram condonationem Cifensae, nima diceretur munda negative,
de ipsaque verificaretor, quCd erat sine immunditia ; non tamen diceretur munda possitive: quia de illa non posset veri cari,quod haberet munditiam positivam. is obiicies terrio, in peccato deformitas opponitur gratiae,
sicut privatio habitiit. Sed priva - . tio solum Dicit tolli per politionem sui habitus: ergo peccatum nequit tolli pilo collatione gratiae. Maior est Augustini dicentis teste Scoto in cist. I. . o g. Hic
Jupponendum 1e . secunda ratiοὶ quod culpa, dc gratia Opponuntur, sicut tenebra, & lux in pere. Respondetur negando maiorem: peccatum enim non cit privario gratiae, nec habet aliqua si cana oppositionem cum illa: ut bcothiae dictitamus ciam 5coto
tem soli1m intencite, ou d Ue D-cto Sex ordinatione divina se in per ad positionem peccati mortalis in anima sequitur oclusio gratiae sanctificarinis; & e contra: cicut adpositionem lucis in aere
77쪽
sequitur destructio tenebrae; & E
contra , ad positionem tenebrae destructio lucis: non tamen vult,
quod sicut oppositio reperta inter tenebram, dc lucem est privativa . dc phrsica : ita sit etiam oppositio reperta intcr peccatum mortale & gratiam sanctifican tem. Est enim pecie notum, habitum solum privative opponicum carentia sui ipsius: dc conse- natione, dum Ista non tollitur,
pol est propter illaria infligi poena:
ergo quia non erat dimitia culpa. Resyondetur ex Scoto ibi f. CN; tra hiam ionclusionem vers. A dtertium negando minorem. Et ratio mihi est, quod, cum peccatum habituale no iiii aliquid physich afficiens animam peccatri cena, sed quid morale; ut tamquam certum inter nos Scotistas ouenter, quod gratia sanctificans suppono , quamvis postea dissi. solum opponitur privative cum . deamus in explicando, an stip- carentia gratiae. Dice , quod semet actus praeteritus moraliter peccatum mortale babituale est perseveransi An deputatio passi- carentia babitus gratiae sanctifi Var An reatus, vel dignitas adtacancis. Sed contra, quod, si lem deputationemr Quas omnes Deus creasset hominem in puris sententias probabiliter defendi e- naturae, non infundendo illi gra. tiam secundum Scotum in tract. tiam sanctificantem; dc altas ho- de Peccato originali dith a. a n. .) mo ille non peccaret ; haberet poterit tolli per aliam moralita- quidem carentiam gratiae sine tem oppositam,nempe per hoc, peccato mortali habituati: ergo quod anima ista terminet actum, istud distinctum est a caretia gra. quo Deus remittat ei culpam. Sit ae sanctificantis. cut a debitore tollitur debitum, is Obij cies quarto, culpa no sta obligatio solvendi per hoc ta potest deleri, nisi tollatur de or- tum,quod terminet actuna, quo dinatio: sed ista tolli non potest creditor remittit illi debitum. nisi per gratiam: ergo neque cul- Vnde patet, ad solvendum hoc
pa. Probatur maior primo, quia argumentum abstinendum no .
culpa habitualis forte nihil aliud bis esse ab examine veritatis ma- lest, quam ipsum mei peccatum, toris propositionis;necnoa dctia seu deor Gotio actualis mora, lorum, quae in eius probationem liter perseverans: ut dixi intract. sumuntur. de Peccaro Originali, typis non iγ Obijcles quinto, si culpa
mandato) dis ut a. a num. . dimittitur, divina ostensa remit - .vbi defendi hanc sententia tan- titur: ergo peccator Deo recon- quam probaoilem etiam in prin- ciliatur: ac per consequens Deo
cipiis Scoti. Secundo, quia da- sit acceptus: sed hoc fieri nequitto, quod culpa mortalis habitua, sine infusione gratiae : ergo sine
iis sic quid districtum a deo: α- ista peccatam originale remitti,
78쪽
non potest. Respondetur dimin.
zienuo consequens cn hyme. matis. Hi enim verum , quod, si eulpa auferretur sine infusione gra: ia: sanctificantis, peccator re conciliareturDeo negative; maneret enim ita e culpa, o stensa; .& consequentes non inimicus in non tamen positive : quia non acceptabam e potitav e qu amicitia Dei per infusionem gratiae, nee per extrinsecam acceptationem: ut suppono & consequenter nomanerct positive amicus. Adde, , quoa neque positive amicus, ne que positive inini cus: inter ami cum enim positive, & politive inimicum ciatur medium, nempe subicctum abstrahens ab utroque. Sicut inter album,& nigrum riatur medium, nempe subiecta sine aIbedine ,& nigrealae. Hac etiam ratione , si Deus creasethoricinent', dc non infudisset illi gratiam sanctificantem: & alias Homo non peccasset mortaliter, non esset positiv E amicus, aut mimicus.
ctionibus aliter responuere Sco. tum ibi f. argumenta. Tamen consulto abstinui ab illius respon .sionibus , non qaia non contineant vcram doctrinam, sed quia non responc t ex suppositione. quoa remittatur peccatum scrmeram condonarionem.
io Dico secundo: de potentia ordinata necesiario ponenda
est gratia sanctificans. Quia deuia lege nulli remittitur culpa
mortalis , quin e Coatur filius rcgni. Secundo, quia circumcisio fuit verum. & proprium S cramcntum: huius autem ligo tum debet cile gratia laticii ficans in sententia cicori, ex is ess
ro Sed contra hanc conclusionem obiicies multas PP. auis moritates affirmantium , antiqua Sacramenta non conterra gratiam. Immo Eugenius IIII. in Concilio Flore imo dicit, in hoc diiserre Sacramenia antiqua a novis, q illa non continebant gratiam, quam signabant;
Sacramenta autem: novae te is continent gratiam, quam conlarunt. et pondetur, cum Scoto
ibis. Ex isti vel loqui de Sacra. mentis veteris legis impropribdictis, scilicet de coeremoniis, vel, si loquantur dec rcumcisione, quae fuit proprie Sacramen
tum, so'um velle .conferre parvam gratiam comparative ad gratiam, quam ςonscrunt nostra Sacramenta . Aut solum intendunt, non conserre gratiam,quae
sit di osibo immediata ad gloriam ; quia non apcricbat ianua cc 'orum I coquoa cccreverat Deus, ne mini illa u aput irς, quoadusque ita eictur presti m r demptionis : ut latius v ximus
ai Addit Scotus ibi xe, . rael
79쪽
terminatum gradum, sprimum V. g. in ultra quum conferre non poterat: quem gradum si repet, ricbat in subiecto recipiente circumcisionem, nihil illi consere
bat. Sacrame ta autem novae te
Us talem determinationem non habent; sed semper ,& omnibus
non ponentibus obicem conferunt grat m, quam continent. s vides Trident. notabamus c. I. . m. i , Et ideo nostra bacrametadi cuntur absolate contςrre gratiam ; secus autem circumcisio. Dices: ergo circumcisio non crat fac ramentum: quia non Crat certarii signam : non enirn habebat semper collactonem Sin tia: ex opere operato. Respondet
Scotus ibi negando: quia ad propriam Sacramearu sussicit,quod
quantam es ex se, semper, i Omni subiecto capaci conferat gra' etia. Iunc autem subiectum habens illum gradum gratiae ellet incapax effectas circumcisionis: sicut nunc est, qui ponit obicem ;α tamen recipit Sacramentia in 'forme: ut salte de baptismo, confirmat ono, ordine, & matrimo-
talo nequit dubitari.Et sicut si Vir- . Sis Gio iosissima pet uenisset iam; ad illam pleri seis uam gratia , qua ii ii Deus dare duposacrat, si reci-
pc rei baptiimum, quamvis nonr e perer gra Iami bapthiivis iaea non e t signum falsitan. Lcgat ut Scotus ibi vers. E s ob ciaiori
Sed contra quod su per illud ad
gratia ad bene operuadum adiutrix non praestabatur. Respodetur prae cipue cum Fabro disp. 3. n. 39. de
Glosia illa non esie carandam; sicut neque de opinione Magistri, qui asseruit, circumcisionem deleviste peccatum originale sine in iusione gratiae. Quod loquendod: facio est erroneum. inqui zprae citatus Fabro) a a Obi; dies incundo, habent gratiam sanctitavit em pater iana a regni ccciora & merito: fiz eiu in per illam lilias,&haeres reg ni seu recipienti circumcisioue a non aperiebatur: nulli enii quantumvis iusto siit aperta vique a i mortem Christi Domi ni ergo circamcisio, de facto, non conferebat gratiam sancti
disi' uendo maiorem: quando pretio redempti Is est iam so-
tia Lanctificas det ius ad gloriam,& faciat haeredem illius,disposui:
tamen Deus, nulli conferre possessionem gloriae, quoaduique pro tiam reciemptionis per mortem
Chritu Domini esset solutura vim ob, dc quoadusque ipsemet
Redemptor tua alcensione ia- uuam: apcriret; primove omnia hominum illuc introiret. Quaret negatur consequentia, seu quod
ex non apertiona ianuae ccaelo. nim inseratur, circumcisionem .
80쪽
as Oblimes tertio, Sacra me tum solum cautat, quos ligni fucat: sed circ. ciisio tauturo lig. ni ficat ablatione, & non aliquid politivum: ibi enim tantum ite . bat ablatio partis a toto: ergo nocausabat gratiam , quae cit quia positivum. Cespondetur ex Scoto: ibi a/ers. . ad 'ltimum ditiin guendo malarem: quod significat primario tantum, nego:quod signat primario, & etiam secun clario, aut concomitanter, con
cedo. Pro quo nota , quod quamvis singula Sacramenta legis grati ae' habeant speciales est e ctus, s v g. propri' estecta,Euelaaristiae est silitentare aaimam con firmatio risiilam robogare; bap
tithri eam inundate;&c.) tamen illos tribuat inedia gratia sanctificante , quae in receptione cui iuslibet Sacramenti conscrtur.
Vnde sit,quod Sacramentum nos olu:n causit effici iam , quc pro prie sigaat ; sed etiam gratiam Iaa Uticaate, & omne. aiioseiscinctus, quos causat ip mcr gratia: ut sunt dare ius ad gloriam ; facere hominem d nam Ullectione Dei, i c. Ad rem ergo: proprius effectus gratiae collat ς in ci rcum
cisione sidem eii ac baptismo est
ab so aalmae a peccat ramen Coacomitanter nahet alios. ei. rtus, nempe conta re ii ad vitam aeternam, reddere hominem amicum, dcc. quamvis hos cnu-ctus non signi licet primario, aut cxpros,u ciccucilio. Quod aperta
in alia baptismi probae sciatus Dub. 7. . . qi dicens: Bapti us qua tum 24 a l is
externum v m fgnit η i quam amdeletionem immunditiae corporalia ;ramen u illus 'egat, aliquid se ei se fectum positi P n. Isi urcii circumcissso, erit non primario, aut proprie, concomitaratcr tarmen, praesuppositive, aut iecu dario signaret gratiam sanctificate ab illam conturebat. Maare iuro tua sic distingao maiorem illa: Sacramentum sol inca far, q*od
i a primario , nego: quia eciam causae, quod signi sic.u concomi- Maater, aut secundario qaou sig. nisi cat tam proprie, & primario, qua' commi taater , ant Ii uia clario, concedo. Eodem modo distinguo minorem illam: c Aι- chio taurum figm icat ablationem,m non aliquid ρ iri hum) propcie,s primat O, concedo: proprie, aut primario simul R concomttanter, aut secandari , ncgo. Et ideo nego conseda eatia na. De Sacrameutis pro lato in-
illum, quem habuerun2. Peti- mi Parentes,quandiu mor Et non peccaruat : Sc con que' ter dum conservatum: iusti aniorismalam , r ct ud accit , a cit