장음표시 사용
121쪽
αδυιοι , Mati Q a . Maue I 33. propter quam visus est
ei Angelus oeloe, χν αυro corroborans ipsum Lue. 22. 3. Et ante illum extremum ἀγωνα, in corpore fames,Matth. . a. Lue I siti ex lassitudine, Iol . . 6. I9.28 Lacrymae, Luc. I. Joh. Is 3. . Heb. e. r. sedo anguinis, Lue 2 2. .
Ir. Incipia autem glorificatione eoelesti, quamvis mutaris&abolitis infirmitatibus illis tamen etiamnum manet άMPςάΜοsine proprietatum naturalium Messentialium carnis Christi abest trone quod demonstrat Caro etiam post resurrectionem visibilis&palpabilis, Lue 24 3o Ioli. 2o 2 . I. Ioh. r. a.& visibilis in carne Christi, ut ascensio in eoelum, sic adventus ad judicium, Acst.
T3. Similiter etiam post extremum judicium aliam in Christo aforma Dei, formam servi mansuram in aeternum demonstrat, quod
ipse Filius subjicietur ei, qui subjeeit ipsi omnia, ut Deus sit omnia
in omnibus, i Cor. s. 28. Nulla enim est aut esse potest in forma Dei subjectio naturaeOmnipotentis sub omnipotente. 1 . In ossiciorum Christianearnati Functionibus& Actionibus adhibita in Scripturis denominatio Hominis aut Filii hominis, consignificat cum veritate humanae naturae formam servi ad functionem ossiciorum assumptam. Verum denominatio Filii Dei, nullam habet significationem officii, aut muneris mandati,sed adhibuetur illa emphasi, quam notavimus Disput. Vt Thesi, In ex
Heb. s. s. q. d. κἁιm in υι- , quamvis esset Filius ut intelliis gatur Gratia Christi, qua se exinanivit libere ad officiorum functiones, ipse Filius Patri aequalis haeres omnium. is Adramelotum autem Christi functionem publieam cum
auctoritate, praestitutus temporis & aetatis Christi leuis, annus circiter tricesimus, e. 3 23.Quamvis exspectarit αα , etiam humanae sapientiam Christi, successivo ejus incremento, Luc. r. er Tamen per Unionem hypostaticam Persona divina, naturam humanam assumptam imbuit illa dignitate axiomate: ut et iam infans salutandus fuerit&adorandus Magister&Rex ac Sacerdos summus, ipso Messiaeri Cristi nomine, utpote ad Omeio 'rum istorum iunctionem concepturia natus Iohan. 3.37. Matri
122쪽
: 4ς Propter duarima naturarum Uritonem hypostaticam riustus, in Muneris Mediatorii functionibus idem eli Salutis & bono is, rum, qua per ipsum obtinemus,M causa ministra atque instrumentalis, perquam credimus in Deum aut Deum colimus atque adoramus a primum effciens, seu primus supremus auctor omnis bonis salutit, ipse colendus atque adorandus. et . In officio Prophetico, Christus idem erat Verbitaraedicati necnon& miraculorum, Minister auctor ut Minister Verbi&miraculorum, adstrictus ad Legem Scriptam Ioh. i. r. 4poc. x. s.&r . Ut ipse Verbi auctor ἀυτοm ς, Ioli. 8.
II. Id facerdotum functione, quando Immolatus est, ipse Sa icerdos offerenso idem victimaoblata Heb. o. I . 26. Interces sione autemjam iungens Lidem qui per humanae commiserationis viseera orat pro nobis Patrem; qui adoratur, invocatur, ut bonorum, qua per ipsum postulamus,Collator a Patre per Spiritum S. Heb. . I . Is Ili qui in se ple/ humanam naturam adorandum pro nobis excita revelatione divina nostrarum necessitatum: efficaciam exauditionis praestat, divina omnipotentia.
io Regnum Christi, quod Essentiale vocant Theologi, quod commune habet curri patre & Spiritu S. ωRegnum Christi Pers nate quod vocant Mediatorium , si Majestas Regni spectetur: non est in Christo aliud atque aliud Majestatis fastigium; sed est unica illa divina Potentia vi Potestatis omnis plenitudo, qua sibi potest
subjicere omnia, Mati. 28. I 8 Phil. 2. o. Io. II. ω3. I. cum Rom. I . D.&Esai. J. 32.
ro. Regnum Christi Mediamrium Parsinale, distinguit in
Rdgno commutat Patris & Spiritus S. m Gratiae salutifera dispensitioneasticaci divina, ab efficacitate operationis, Personale usillud filio Detiquaesitum, quo communis etiam gubernatio rerum omnium ordinatur ad Ecclesiae saltem, I Cor et a I. 22.2 Rom. s. 2L cum Epta 1. 22. a 3. imbo T. et . Et notat Regnum
123쪽
Carnis Christi. lonvicti Anabaptistarum Doctores deo heologiae suae
gangraena, hactenus detecta, cum Antidoto ianorum er- monum Dei, in Controversia de Origine Carnis Christi: cum de Palinodia cogitandum esset, quam urgere debuis-lent, qui ex ipsis saniores sulit Moliti sunt Syncretismum, utimque Articulorum Synodo Amsterodami cel*brata, circa annum Iors Articulus primus iste est. Non inιeresse ad Salutem avi Damnationem notiιiam originiscarnis Christi; erum de easu feere ad Ialutem, Confesson Impsicem secum dum confessiones Delium nobis propolisas in S, Scripturari amice ac christiane relerandos, qui ve sublimi vel humili quidsuper illare tuisti Auctor istius sy retismi olim Sotinus contra PalaologumparLI. c. I pag.a Fautores ex Remonstrantibus, Pontus Augusta .rir amo348 iem 3 83 38 . Episcopiis intactam ανεκδονις in I. Iob. ψ R. 3. Si quis, inquit Episcopiis L Christum elis hominem natum comeretur, interim modum nativitatis rivi nesciret is non traderer, ave in eo erraret, non ideo statim dis doctrina tanquam non ινιηa reiicienda es:&ωκ. Idem etiam judicium es de Dis italis Christumiine, o de iis humana natura cum divina Vnione Personali Nos Syneretismum illum 5c Mutuam Tolerantiam asserimus esse contra Scripturae oracula. r. verbis Christi Ioh i . 3. me est, taeterna Cognitionem
easentia : Ratio inquam ista refellitur, ammatione Apostoli ista: Sine controversia mamma est pietatis mysterium, Deus maniis'
124쪽
flatus est in Carne, r. Tim. 3. 16.3. Ad damnationem autem interesse hic HeterodoXIam contestatio manifesta est Ioli Apost stoicunque Spiritus m confletur Iesum Ch tum in carne uenissed Deo non est,sediti est Spiritus illeAnti- Christi, r. 3 vel, si lubet sequi Vulgatam Latinam lectionem. nis Spirii tu, quissiluit Issum, ex Deo non es , quia olim in antiquis
Graecis exemplaribus emim sic tradit Socrates, Orta Eccles lib. r. q. 3I. οπι νεν αα ὀ λυε πιν ν ησουν ista οὐ Θεῶ si, i M. Ex qua Iectione Veteres Unionem Personalem asserebant contra
Nestorium, illamque alteratam ipsi imputabant. . Quod eodem loco addit Socrates Nestorium illum hominem imis peritumfuisse, arripi Episcopius, inquiens, Quod ut credam facile ad inducor, eo quod locum hoc si verum est quod dicitur' sibi obstare putabas:
eum Solstere Iesum nihil aliud hoc loco esset, quam non confiterι, egare Christum: An non Soluere Mostem est negare Mosem eumque reiiceretcte. Non facile adducor, ut credam Episcopium imperitum: im perite tamen videtur illam facere Scriptura phrasin Solvere Mosem rquae nusquam exstat. Exstat tantum Solpere legem Mosis, Ioh. 7. 23. . In recepta autem Lectione Graecorum exemplarium: Bene
habet quod Episcopius arιicipium λ λυ tetra non difffietur accipi posse pro Infiniiiν 'nisse collatione loci r. Joh. s. r. O nulla. bitet etiam, pro ἐις accipi nonnunquam, di nec ario caccipi Iob. s. 4. Quod etiam profiteatur se credere Christum naturam vere humanam eandem nobiscum Jecie habuisse, nec non credere aeternam christi prἀexsentiam, O sivi divina cum humana Vnionem personalem cui bono ergo censet Confessionem istam Christum in carnem vel in carnovenisse hoc loco intelligi non posse Cui bono dictavit isti Interim tamen siubtilitatem illorum non approbo, qui ex Verbo venire Natura Christi divina praexistentiam: θ proinde ex Venire in earnem Natura j in
divina cum humana unionem Personalem concludunt, cum nee in texti
diserte dicatur Christum penisse in carnem: nec, siliceretur, probari hiης Hud p ei: t, mox Deinde si quid ex hoc loco concludi possit, adsummum erit ipsius Christi praexistentia: ui hunc etiam Arius fatebatur, essistatuebat Christum Omnium creaturarum primam creatura uisse. Sic cine tolerabilior ipsi Arianae haeresos ex loco Scripturae demon
stratio, quam Fidei etiam sua confirmatio Nae ille veritatem
125쪽
amare minime videtur, qui ex veris praemissis falsum potius, quanaverunt censet concludendum.
s. Munienda nobis Fidei orthodoxae cum Veritate Necessi tas, Rationibus ex Scriptura deductis quarum prima esto connexio necessaria Veritatis de Origine Carnis Christi ex muliere, cum Fundamento Euangelii de Gratia Christi Salvifica quod est. Christi ut Sponsoris nostri pro nobis substitutio, qua factus est sub Lege Quam connexionem necessariam dictat Paulus Gal. . . Factum ex muliere, Factumsub Lege Esse autem hoc Fundamentum Gratia Christi Salvificae& verba sequentia demonstrant vers. Ut eos,qui sub Lege erant, redimeret,ut adoptionem acciperemus: 81locus illustris, et Cor. 8. o. Ubi Cognitionem Gratiae Christi, Paulus definit Cognitione non exaltationis, sed exitanitionis Christi, qua propter nos pauper factus est cum esset dives Medis ut Selectam nostram III. 6. Altera demonstratio ex scriptura est. Quia necessaria est iuga Idololatriae, excluduntur Idololatrae ab hereditate regni
caelorum I. Cor. 6. Io. I. Ioh. s. et r. Idololatriam autem com . mittunt, qui juxta Creatorem creaturam adorant, & Gloriam Dei
Carni tribuunt, ac religiose colunt, quod non est natura Deus, Rom. I. 23. s. ωGal. . s. cum Jere. 7. I. Neque ab idololatria libera est illorum Adoratio, qui adorant, quod nesciunt,Joh. . r. Necessaria ergo est, Cognitio erae Deitatis Christi distin-Aara Carne Christi, ut Templo, in quo Deitas habitat, &consequenter cognitio Unionis Hypostaticae γχυ ως factae,quando Verbum Caro fastum est: Quia non possim effugere Idololatriae Categoriam, qui ipse Carnem Christi adorant, vel solam vel juxta Deitatem fingentes vel Christum nudum hominem , vel Θεάνθρωπιν, sed etiam qua parte homo est, sub illo Formali, via Mediator est Adorabilem& Adorandum Sub quo Formali, sela a nobis Deitas Christi&Deus Filius ομοουαν Patri&Spiritui S. adoratur colitur, cultu religioso, Viae Dilut Selectam mitram II.
r. Vindicandus jam locus Apostoli qui syncretismo praetexi. tut Auctorentina: Est autem iste, a. r. s. I 6. Quodsi etiam no-νimis betantum carnem chrism; mctamennis amphae intimis se a cinis
126쪽
eundam earnem sellieet Cognitio originis earnis Christi si sotin . Anaba illas, & Remonstrames aud imus, vicit Christi eognitionem se eradum carnem, elinque inqui σpropria earnasium Iudaorumo eorum, qui eissmiles sunt, censreda est. Quod negamus ex verbis Pauli extorqueri posse. 8. Non est idem hoe Ioeo καλα και secundum carnem, quod, καπὰ μικα Act 2 3o Rom. 3 o. s. neque est Maurλο
υσμὰ adjectus Christo, in enunciatione Apostoli, sed adite turnostrae cognitioni atque illa dicitur a tibκα congnhi,
Christi, quae constat earnali vel oculorum visione, vel consi uinitate, qua beatos se praedicaverunt, vel ab aliis praedicabantur, qui Christum incarnatum, maxime post resurrectionen viderant veI palpaverant vel beatiores Gentibus exstimabantur Iudaei, utraminaturales. Cui gloriationi, ut temporariae, minia me lolidae, non autem eognitioni Fidei de Originis Christi nuncium mittit Apostolus Commentarium itaque verum supeditant
o. Cognoscere ergo αγαίκα Christum est Christum cognoicere, κικως Carnaliter eognitio ejusmodi, quae si desiluatur Salvifica cognitione spirituali, per se vel oculos tantum exteriori inspectione,vel animum tantum temporaria& communi eum impiis gloriatione pascit& oblectat. Quomodo diei potandetiam impiν α μικα cognoscere, Deum aut Christum, qui in mysteriis quibuscunque spiritualibus, peccant haeresi illa,quam inter opera earnis recenset Apostolus Gal. s. ro .
127쪽
1. rum muniemus prima hae Disputatione sequentibus, in qui hui persequemur eum bono Deo Gangraenam Theblogiae Anabaptisticae in do fhidna de Foedere Dei eum homine, primo Legesi, deinde Euangelieo: Hac disquisitione praemissa ad Foederis Dei eum homine naturam in- genere possime homo Deo conciliari Faedere tali, quod minime sit Spirituale, sed tantum hominem Animalem attingat, at spem/
faciat vitae tantum animalis beatae
et Anabaptistarum Doctor V. L. libro cui titulus est Defensi ex Scriptura dima, approbatus a Carali van Mander, Is 88 asserit. Nequidem in Fadere De eum Abraham Gen. In Spiritualiter accipiendum esse Mandatum Dei atem: In uniners ne- cisae exterioris, valitu. daici, Circumcisone, Paschate, aliisque mandaιi Caremonialibus; um non flagitasse ab ipsisquicquam prater exieriora nequeverbo ait se, cordupini calionem, e quod conscientiam tangat: tetrimitume icera mandatis isti connectere, fritualem νοιαι, Quidnam aliud interrogat auctor, empore isto si labatur a Saserdotibae, quam bene conformatum corpus Q m externa par di part 3 pag. a
3. Eadem Defenfime, puri 3. Q. a. 23. 4. statuit idem, istas de Foeclaris Promissionibus hypotheses. In meri Foedere, nullam esse Promissionem rerum Spiritualium Necsasse Promissiones interpretari de abis elus, quam temporalibus qua umbra tanIum eram venturorum bonorum. Neque poena in Veteri Foedere comminaιionem, ita intelligendam esse, quas Dominus Deus loquum sit de non Obιinenda hareditate Regni Coelirum.
. Differemus in sequentes Disputationes Examen Histocleum oeconomiae Foederis veteris cum Mahamo, Abraham posteria me in praesens agemus, ut liqueat,Contradictionem implicare Assertiones istas, eum Modere, quod Religionis causia Devrmn-rie pepigit, aut iam, aut olim a prima homic a.
128쪽
s. Primo quidem argumentamur loco Apostoli I. Cor. 6. et . Qui agglutinatur Domino unus Spiritus est, eum quo conia jungimus alte tum, Joh. 4 et . Deus est Spiritus, qui adorant eum oportet ut in Spiritu ac veritate adorent: Ex quibus loeis hae te mci Lur demonstratio Propter Essentiae Dei aeternae cimis mutabilis naturam Spiritualem selle hoc juris aeterni&4inmutabiliet apud Deum ut qui non sunt i εο Dei expertes in mundo ἔ: De
agglutinentur Foederis Spiritualis vinculo, adDeum spiri tali dotatione colendum. 6. Alterum argumentum petimus ex Hominis ad Imaginem Dei Creatione quae ultra homini, κικῆ seu Animalis creatio . nem, qua factus est Anitnal Rationale, diei principia insita S pernaturalis spiritualis ει-νωο-4 Θει-εcAM seu Cognitio , nisin eukus Dei, quae in lapsu amista in Regeneratione restaurantur, Colos , Io . Em. 4. I . Sine quibus, quamvis possit esseri se in homine usus rationis, nulla tamen est in relatione ad Deum. ciui Spiritus est infinite lanctus λογκι λατρεια seu cultus rationalis, Rom. r. r.
. III. Speciatim autem de Mandatis Dei in lege Veteri, quar i αρκικις vocatur seu Lex carnalis mandati, respecta corticis exterioris, σώμαIκi γμασίας, corporalis exercitationis, Heb. 7.16. sussicit vel unus Apostoli locus Rom. r. r . Di δαμεν οτ ὀ μ. - - δ. - . Novimus quod Lex Spiritualis sit. Hoe enim essicitur fuisse praeter ista rituum mandata carnalia, etiam in veteri Foedere, Legem Spiritualem, secundum quam Deus eultum madorationem in Spiritu flagitavit, cum carnalis concitetscentiae abnegatione. . . P. Accedit nubes testimoniorum, quius testatur Scriptura, nec ritus Veteres externos, nec quae in illis occupabatur σωμα-νκ γμ νασί- corporis exercitationem seu fatigationem , unquam per se, absque fide δέ spirituali obedientia Fidei, Deo placuisse, .sam Ie. 22. Psal I3.os 1. 3. Is . I. II. 4. Iere. o. o.&7.2I. Amos. S. I. 22. Mich. 6. 6. I. 3. o. Ea propter Pietatem Corporali exercitationi Paulus con
tradistinguit ut absque Pietate, illa nequidem hujus vitae pro
129쪽
missiones autjure merito, aut ex Foedere sibi possit vindicare r. Tim 8. Adeoque ad Religionem, quacunque te inporis Periodo institutam, & quibuscunque rituum mandatis vestitam , applicandum illud Apostoli, r. Tim. r. s. Finis mandati est Charitas ex puro corde conscientia bona, ride non simulata. Io I V. Alterum caput Foederis quod attinet, videlicet Pro missiones comminationes divinas De Promissionibus quidem Mosaicis dicemus alio loco Hic genera m asserimus Promissiones Foederi divino convenientes, non posse esse vitae praesentis,
absque promissionibus vitae futurae Et quidem principaliter primo facere ad eth, θ κην Promissionem vitae futurae glori
aeternae in coelis. Vitae autem praesentis benedictiones tantum
esse Foederis principalis accessionem an θως προσθηκρο,
1. Tim. . I. Mati. 6 33. Joh. 6 I. I. Consequenter Comminationes quoque divinae in conven-rione Foederis prima, Mortis appellatione adhibita conceptae: complectuntur,4 Vitae animalis, ex animae a corpore separatione privationem, significatione propriari una sequuturam in morte privationem aeternae gloriae ac laetitiae coelestis, cum sensu erucia- tuum infernalium, quae mors secunda dicitur, Apoc. 2. II. 2 o. 6.
I 2. Non esse itaque demum cum nova Euangelica Foederis oeconomia, novam Promissionem vitae coelestis aeternae, sed Antiquissimam in primo etiam ante lapsum Fcederes non firmamus vel hoc uno argumento. Quia promissiones quotquot exstant Legales de danda operantii imputanda ex debito mercede vitae aeternae eXstant autem, LeVit. 28. s. Rom. s. Eccl. 3. 2. Mati. I 2 l6. Marc. I . II. Luc. Io. Is Rom. . . si non primo illo laedere cum Adamo ante lapsum, datas fuerunt, atque addictae; nullum unquam Foedus istis promissionibus sancitum est. Quandoquide post lapsum non est data Lex,quet possit vivificare,Gal. 3. 2I. 13. Ne ergo secundum promissiones illas Theologia Legalis, testimoniis illis concepta statuatur esse Ens fictum ac semper olim jam impossibile necessario revocandae sunt illae ad Theologiam originalem Adamo ante lapsium re integra traditamin insuam m- per naturali reVelatione ; per Mosem autem ex Veteri cum Ada-
130쪽
o foedere operuis, postliminio in nomice repetitam, . subis: I . Historiam autem antiquissimae ante lapsum proniussinnis de vita aeterna coelesti eruimus, ex mysterio Arboris vitae in m clio Paradisi, eique expresse attributa per loquutionem Sacramei talem, et acta ad vitam Mernam, Gen.. 2. '. m. Mia o Is Sacramentalem fuisse loquutionem non Physicam, de viribus arbori insitis, ae e sequenter revocandam ad verbum supernaruraliter factum a Vita stupernaturali coelesti, demonstrat
collatio locorum, Luc. 23. 43. ω2 Cor. I 2 2. .in Apoc. a. r. ex quibus discitur Rem significatam& adumbratam, atque Adaismo, Legali corruentione Foederis promissam, sed qua ipse excidi suo lapsu Fuisse illam quam Christus nobis quaestur per Legis
persectam obedientiam' mansionem in Caelo aeternam, beatam fruitionem vitae coelestis. . I 6. Quamvis sint, qui oscitanter hic existiment, factam fuisse Adamo promissioum,ua Merna, non Spiritualis in caelo degranda, sed ranium Animalia in Paradis degenda minime tamen baec arma abj1cienda feliciter contra Anabaptistas & Socinianos disputaturis. et . Quin ipsi illi refutantur tua illa hypothesi,quam accipimus lubentes: Foederalem quamcunque promissionem, qua habet restipulationem ocii, tantam esse, ut illam non posis imputare Amori illi, qui irata ruralis est ρνοprietas in Deo: ex quo suapte natura in nat ad remunertarionem aliquam debiti aureatura vicit se siverabunianii, liberrime tantam compensationem decernenti una lxspectationem.
18. Hinc argumentamur, necessalia consequentia perimi omnem Fcederis naturam , si tollitur promissici vitae aeternar coelestis. Quia
altera vitae Animalis arternae in Paradiso degendae promistione, nulla est liberalis compensatio obedientia Adami, supra exspectationem, iupra id quod 3 mori Dei αμωκωλπω erga erea turam αμaGμελ rai ex hypothesi officio perseverantem, im