장음표시 사용
131쪽
r. 'aedus Dei eum homine Spirituale, sancitum promisso ne vitae spiritualis coelestis, quale jam asseruimus supe-α riori disputatione, demonstrat necesssaria consequentia, originalem hominis Creationem ad De Imaginem de domonstrationem confirmat a contrario Gangraena Theologiae Anabaptisticae ista, quod hic quoque apud ipsos sit μοδ υ νγιες niihil sani. a. AEqui vocationibus ludunt in litigua vernacula: attamen suo indicio se produnt, quomodo admittat phrasin hic receptam, scilicet Ad Imaginem Dei creatos Adamum Evam si dixerint intelligunt, Finem ad quem Adamo Era creati erant , fuisse expressionem Imaginis Dei, Confusione opposita Fauhelio pag. 7s. 3. An ergo intelligunt in ipsa Creatione a Creatore impressam imaginem Cognitionis Dei, vera Iustitiae ac sanctitatis, Col. 3. ro Ephes 3 et . quae est Fides Orthodoxa Minime: sia auctoritate vernaculae,ersionis Lutheri, qui verba Pauli, de primo Adamo facto in animam viventem, r. Cor. Is F. transtulitis Geminui iudet natupiligi stimi hoc est, factinest in miana- rurali orbant primum primi Adami creationem omnibus donis suis pernaturalibus Ut fallatur, qui existimet illos loqui de creata in homine Dei Imagine, quando eadem Consessi pag. 86. loquuntur de Donis, qua homo creatus a Deo accepit.
. Iam olim Mennonis Collega Dietericus Philippi rab. de Boiis michrisi, loquens de Infantibus, pronunciat illis ex parte similes esse,
Adamo θεν eame unum in eo, quod rudes o simplicessunt nec malam intelligentes. Ergo intelIexit, intellectu infantem fuisse Adamum, sine boni aut mali intelligentia spirituali, scilicet creatum, ut audivim us, inlita naturali tantum.
s. Hine pendet, quod in Christo homine Imaginem Dei sitam Spirituali integritate, Bonitate Sanctitate, iacium divinam naturam in Humana Vestia Christi, naturae humana contradistinctam atque ob hanc essentiae humanae Deificationem, monstro
132쪽
sam, heterodoxenetam humanam Christi essentia aereaturam esse, vid disp. de Gang. s.
6. Anabaptistatum ergo mens est contradictionem impli ea re, si dixerimus cum Creatione prima Adam inditam sui e Imaginem Dei: quia Creatura non fuit, si Imaginem Dei in se habuit. Quid ergo Si illos audimus, non ante monit rosam istam humanae essentia Dei ficationem, attigisset Adamus, finem illum suae creationis, Expressionem maginis Dei. . Ex istis Hypothesibus idem D. P. libro eodem Imaginem Dei ad quam Homo, ut ab initio cratus est, ita renovatur in Christo, vocat Imaginem Patris cortisse, hoc es, Chrsum Iesum: renovationem iptam vocat Abnegationem Veteres humana e entia. 8. Orthodoxa fide Imago Dei, de qua sermo est in Scripturis, Gen. I. 26. Eph. 4. 24. Col. 3. Io non est Persenalis Imago Patris Filius Dei, et Cor. Col. s. is sed communis Patri Filio
Spritu S. Bonitatis divina imagoi similitudo, a creatore crea turae donata& singulariter hominis animae rationali, supra communia reliquis creaturis divina bonitatis vestigia his initio impressa cum Legis obligatione ad ejusdem expressionem in vita actionibus sanctis Gustis tanquam ossicium ex beneficio debitum.
s. verum illam natura originalis Legem omnium Legum divinatur in Dei cum homine foedere spirituali fontem, adulterant Anabaptistae, quando COU . Oppus Fau et pag. 0 . s. Legem natura definiunt, Dei ordinationem in natura Hominis, qua homo etiam imιinationem habet, ad illa, qua Lege sipirituali ,elisa sunt, quam inclinationem negant exse malam esse Atqui contradictionem impli-Cat, ut secundum unam Legem Mordinationem Dei, sit in homine inclinatio, contra Legem Deici, alteram, quia sic statuitur in
Deo Legislatore in ita Etiam&Non &sic ipse fit in primaeva
Creatione peccati Auctor. Io Indocte inclinationem ad ea, quae Lege spiritus vetita sunt, quae non potest non esse α νευία,in consequente; μαοτια peccatum I. Ioh. . . confundunt cum principio voluntatis ejusque affectuum creato: quod antequam a sua rectitudine deflexit, neque ex se , nec per accidens malum fuit i ex quo autem
133쪽
inclinationem habere contra Legem &sic ex bono malum esse Coepit, orthodoxo sensu negatur ex se malam effeci quia nulli Legi aut ordinationi divinar in prima creatione accepta ferri potest, aut debet, ejus malitia. rr. Apertior est Anabaptistica haeresis de nulla in Adam primo Imagine Dei, qua secundum similitudinem & Imaginem Dei fuerit spiritualiter bonus sanctus ex collatione hypothesium, de infantibus venientibus in mundum Negant enim in Infantibus Natura corruptionem Pelagiana haeresi, Conse si pag. 23. y . ac tribuunt illis inculpatam innocentiam, diui selliept ende oras tui. digbept. Adeo ut T. L. Desens pari. 3. pag. s. exclamet, binamqusso maior est Innocentia, quam in recens Datis infantibus.12. Audiamus tamen, quomodo idem pronunciet de Infantibus, atque consequenter e Anabaptisticis hypothesibus, de Adamo atque Eva creatis in vita naturali. Quantumcunque, inquit in naturali vita bona indolis o natura homost, vel optime enuIritas; ut abstineatur alia mala, o accedat ad uiam bonam,ita, indige o pus habet dipina institutione, o doctrina, atque exercitations, quia voluntas Opotentia naturalis, hoc praestare nequit, ut nimium debilis. Atqui negamus tam debilis potentiae naturali in vita animali creatione, Deum det unctum esse:quando ad sui imaginem hominem bonum creavit. 13. Servata in disputationes sequentes controversia de Infantifinatura jam corrupta hoc etiam in praesens asserimus non fuisse Intantilem in Adamo primo Innocentiam, sed adultam hoc est,
non fuisse Theologiam illam, qua ipsi cognoscendus Socolendus
erat Deus creator, tantum in potentia naturali intefra, absque ullo a fluatit habitu cognitionis &cultus Dei spiritualis sed gratiae Dei dono fuisse deductam in actum& habitum Theologiae Orginalis Legalis quae quidem ii spectatur potentia Adam indita a Creatore naturalis fuit spectata autem tota Objecti cogniti lati tudine, cillo jam explicato Gratiar dono Supernatural f dicenda fuit. Adeoque quamvis naturalis, non tamen animalis, sed spiritualis fuit revera.
Analogice sentiendum de omni Lege divina,qua rationali creaturae imperatur λογκη λατοέια cultus rationalis juxta pronunciatum Apostoli Rom. . ia .r . esse illam spiritualem, ac
134쪽
spiritualiter bonam Sosinstam; ve specterear,ut originaliterhabens
opus suum cordibus inscriptum cum creatione hominis ad Dei imaginem Rom. a. Is sive ut relata in tabulas Scriptas, Rom.
Is Adeoque asserimus omnem inclinationem Concupiscentis, contra Legem Dei quomodocunque spectatam esse peccatum, argui etiam ab ipsa Naturae Lege, Rom. 2. IS.&7. p. I 6. Indocte autem nec sine impietate cum Natur Lege, quae Deum, naturae creatorem, auctorem habet, consuclarit quis aliam Legem in membris, quam nominat Apostolus Rom. 7. 22,
manifesta catachresi. Haec quippe est ipsissimum Satanae illegiti- im jugum, quo hoc agit ut peccatum regnetin proculcetur legis Dei reverentia Quae catachresis cognata est illi qua Diabolusi Deus mundi appellatur, Galat. . . . et . Imprudenter huic indoctae impietati lificantur; qui post Socinum, ita instituunt Analysin capitis VII ad Romanos aversia. . versus finem. ut scilicet non loquatur Apostolus in persona hominis regeniti, ex sensu lucta inter carnem Sc spiritum: sed in persona hominis necdum regeniti, in quo scilicet luctetur Fatio, cum appetitu inseriori.
'π'nanis argutia est contradictionem implicat, quod nonnemo asserit: IIustitiam Originalem Lege non mandari, ab sed approbari. Item Peccatum Originis Lege non vetari, sed damnari.
II. Nulla esse potuit, nec fuit neque etiamnum est in Christo ipse Naturalis Iustitiari Sanctitas sine interventu Legis Naturae. III. Perperam negatur Naturalis Iustitia Ianctitas Christi nobis imputata, in nostri coram Deo Iustificatione. .
135쪽
x. ramost assertam Foederis Dei naturam Spiritualem, Creationem primi Adami cum Imagine Dei Spirituali, a asserenda jam Promissio Imortalitatis illa, qua cautum
erat Adamo primo etiam contra mortem corporalem, si perseveranter decurrisset obedientiae curriculum. Quam assertionem coffirmamus assirmatione Apostoli illa Mortem in mundum introiiste, per unius primi hominis peccatum, Rom. s. Ir .in ista, Mortem esse stipendium peccati, Rom. 6.is . a. Supervacua videri queat eontra Anahaptistas haec disiputatio si sincere loquutus est, . . Arc. . . i. si ex omisnium sententia Palio mori nonfuisse ab initi humanam proprietatem: quia homo creatin erat immortalis ita ut Morsfacta tu propriet shuma, nape peccatum:Et morsionitar a sit in mundum, quam perpeccatum ut
Verum non patiuntur nos securos esse hic de Anabaptistarum consensi , quem verba illa prae se ferunt Hypotheses illorum Pelagianae, de Infantibus morientibus, quos pronuntiant minime nasci eum peccato aut reatu Confess. Oppos Fauhel. pag. 94. ' 96. item Confess alia, auctoribus, H d. R. o L. G. AN Unde consequens est, quod prior COUsip. 9s profitentur non obscure Conditionem mortalem is vita huius aerumnas non peccat imputandas, si diuina ordinationi in natura, Et quod γυμνῆ κεφαλῆ asserit T. L.
de se . part 3 psi. s. 6. Mortem corporalem non est. Ilipendium
. Accedit quod idem ri . dictat m. set. 14. verbis Latinis ad libri vernaculi marginem, Mors nihi aliud est, quam plena corruptionis consumptio: Deus mortem permisit, ut uisione prudentior factus homo Omelior pust denuo ad immortalitatem dini. Quod paradoxon vix aliam interpretationem admittit, quam juxta Soeini placita, ut non patuerit Adamo primo unquam aditus ad immortalitatem, quam per mortem corporis animalis, quod ipsi datum filii in prima crea. tione, Ocinus Dio cum Paccis habita anno. I Πῖ.
s. Nullius ponderia sunt, quae quidemst L. adfert ad erroris G 3 Pe-
136쪽
Pelagiani patrocinium V. G. Corporalem paenὸm in sti ad emendationem nepeccemus Abelem, qui primus gustavit mortem corporalem, non mortificatum esse ropter peccatasa, Iob. 3. . Ista enim nihil faciunt ad demonstrandum. Quid ex se sit Mors corporalis, seu unde orta moriendi necessitas, in relatione ad Jus vitae iecis, quod penes Deum est Sed tantum dicunt, quo loco jam sint apud Deum pii morientes, ut preciosa etiam sit mors ipserum,in vindicanda a Deo: Nec non quomodo mortem Manlictiones sanctificet Deus, Ut cooperentur in bonum ex quo per Christum morti ablatus est aculeus maledictionis, T. Or. I . s . s. 6. Alias enim illam in se consideratam Paulus ibidem vers. 23. o 26 nominat Extremum hostem, quem in mortuorum resurrectione Christus triumphatu
6. Quin docet Apostolus contra V. L.qui dies at mortem nihil aliud eo, quam liberationem it damnationeo paene extremi rem Oram plena liberationis a maladictionein damnatione esse in morte corporali sequi tunc demum, quando in resurrectione carnis mors abolebitur, exspectamus plene consummatam liberationem adoptionem, Rom. 8. 23. 2 . cum pers. I. 2.
. Socini in hac disputatione Achilles est, in Antistes, quam facis Apostolus inter Adamum primum, qui laetus in Animam viventem, habuit corpus ψυχικον Animales.' Christum, qui factus est Spiritus vivificus, habetque corpusθirimate, I. Cor. s. s. c.
47. Urget autem tanquam naturae corporis animalis descriptionem illa, qua versibus o. r. dicuntur de Seminatione corporis animalis in corruptione.
8. Pelagiano dogmati Socini hie velificantur imprudentes, qui hoc saltem effici putant ex hoc loco, quia Christus docetur esse vita iritualis primuinoso vita coele sis, quam iam in coelis viris primus auctor; P snfusefactam Adam promissionem vitiaterna stiritualis in caelis sed tantum animalis in terris degenda, quod confutavimus Dio. I. Sec.
'. His quidem respondemus, nihil esse in loco Apostoli, quod vel speciem contradietionis habeat, contra Assertionen nostram, duae haec est; Habuisse Adamum primum promissionem vitae spiritualis coelestis, aeternae, sed complementum non obtinuisse,
137쪽
quia deseruit justitiam tuam, Christum vero S promissionem habuisse complementum ejus adeptum esse, ob impletam omnem justitiam:atque sic primum hoc praestitisse, ut corpus, quod prius excreatione erat animale, deinceps factum sit spirituale, atque ita evectum supra conditionem vitae animalis. Io. Respoudemus porro contra Socinum, minime Apostolum dicere Corpus Animale in se esse corruptioni obnoxium Asterit quidem Seminari incorruptione Atho non de primae Creationis lege, seu per Creationem insita moriendi necessitate accipiendum, sed de sepultura corporis, quando terrae mandaturi illam Aposto-IUS sementi comparat, P. 36. r. 38 reserrectionem mesti. Ad statum n. sepulturae pertinet quam ibidem e Xprimit, cum corruptione ignominia, ct infimitas quae notant maledietionem .destrumionem creaturae, qua corpori animali vita animalis, testandem ipse eriterna, ορφω en eripitur.
11. Ex verbis Apostoli ergo nihil ultra esscitur, quam gloriam
coelestem &spiritualem, in quare turgent corpora nostra noS acceptam non fere prima Adamo,sed tantum originem corporis anima. lis herreni, quatenus in ipse creati sumus ultra autem corporis
illius animalis corruptionem ignominiosam, quatenus in ipse pec
ir. Nullis autem fidiculis ex Apostoli verbis exprimi potest corpus Adami animale, etiamsi Adamus praestitillet obedientiam, quam Deus stipulatus erat Ἀbnoxium futurum fuisse, curruptionii nominiae&lethali infirmitati. Optime autem cum mente verbis Apostoli conveniunt, nostra contra quostunque sequentes Hypotheses. 13. Adamum primum corpore quidem Animali, non prituali donatum in prima creatione tamen in Anima habuisse vitam illam spiritualem,qua principali imagine Dei continetur, Ac porro habuisse ex Veteri operum Foedere promissionem, vitae aeternae in coelis degendae in corpore gloriose, quod Spirituale vocat Apostolus, si perte erastet inobedientia. I . Animalis autem vitae in corpore animali conditionem beatam primorum non censemus illa naturae necessitate, abrogandam
fuisse, perseveranti in obedientia, etiamsi nullum intercessisset Foedus promissionis. s.
138쪽
Is Corruptioni vero ignominiae& infirmitatibus corporali bus aut spiritualibus negamus potuisse Adamum obnoxium fieri nedum morti, antequam peccasset. 16. Postquam vero per peccatum excidit Adamus promissioneyitae coelestis in corpore spirituali nihil ad nos propagari potuisse asserimus, quam corpus animale Sc vitam animalem, quidem illa lege, ut ipla illa animalis vita aliquando cum morte com
ar. Hoc pacto constare Antithesin Apostoli affirmamus inter Adamum primu mi Christum, eventu nimirum dispari, quod ille corpori Animali ex pulvere facto accersiverit necessitatem re Vertendi in pulverem, r. Cor. Is . . r. cum Gen. 3. Ist Christus autem superinduerit corpori animali gloriam illam merito suo quaesitam ; a qua est corporis Spiritualis denominatio. 38. Corpus Spirituale gloriosum seu Christi, seu Christiano. rum in futura resurrectione vocavit Apostolus Spirituale, neutiquam Antithesi ad naturam corporum invisibilem palpabilena ac suo loco mensurabilem sed partim ad peccatumn opera carnis Legesipirituali vetita partim ad functiones Vitae animalis te
I9. Neque existimandum est cum corpore Spirituali glorioso contradictionem implicare quod Spiritus non sit Carnem atque Ossa habeat Nec eo detorquenda Pauli verba ista, et Cor. s. o. Carovisanguis non possunt haereditaem regni Dei consequi. Intelligit enim Paulus non naturam carnisvi sanguinis, quae opus est Creationis divinar sed familiari Scripturae phrasi cor, ruptionem naturae, quam ipso illo versu φθοών nominat.
139쪽
DISPUT ATIO Iv. De Peccato primo Imputato.
r. Iaedere veteri operum ante lapsu irimu homo cum Eva conjugatus, ictus una Caro, obligabatur nori se solius, sed posterorum etiam omnium qui naturaliter ex congressi marism foemina nascituri erant is mine, ut stirps generis humani, ex ipsis propagandi. . Eod ex eventu calamitoso liquet, quia non sibi tantum lapii sunt primi parentes, sed ita ut secum traxerint ruinam totius numani generis. Quo intuitu Paulus Adamum primum facit μον του GHοντο Dpumsuturi Adami Christi, Rom. s. r . hi ippe ut Christiis Legis obligation suo &noltron ine, ut caput&stirps salvandorum omnium, nil iter Adamus primus, sed diuimili eventu, eandem sustinuit& suo nostro nomine quod si non dictum voluit Apostolus, nihil dixit. 3. Voluisse hoc Apostvium demonstrant antecedentiai conis sequentia: docet enim omnes homines peccasse in Adamo ἐφ' Σπιπες δμαργν Quod non praeter usum praepositionis cum dativo pluribus interpretum suffragiis exponitur. In quo mes
. Quamvis illud ἔφ' Viro in quo flagitaret aliam interpretati nem Grammaticam illam Eo quod omnes peccaverunt: quomodo A nabaptistae haerent hic illi versioni Luthem ierect si a leseicirrigcι forest. Tamen non aufertur illa loci 2Mνοια omnes a Adamo peccasse. Quia aliam non patiuntur antecedentiai consequentia
ista Per unum hominem peccatumiu mundum introiit, ct in omnes h mines tra iit, hoc plo versu 12. Reatus ex una transgressic ne penit ad condemnationem , . 36 in omne; homines, . 8. Per inobediemiam stilus hominis peccatoris constituti sunt nulli, v. I9.
s. Et expressius contra aliam loci PIμνοιαι qua fingatur de Actuali peccato omnium illic loquutus Apostssus militat, quod
cum versu a dixit, sicut per unum hominem peccatum introiit in mumdum Oper peccatum mors etiam O ita inte*xetamur illus ιζεις iit nullum sit Anantapodotota vortem perram ad ennes homines;
140쪽
Illis, ad quos mors, sicut per p6ccatum, inmundum introiit, per. alit, accenset etiam infantes , qui mn peccarunt ad similitudinem peρ-cati ami, id est, ad quos mors nulla peccati imitatione, sed sola imputatione, Schaereditaria maledictione potuit derivari. 6. Statuendum ergo necessario e mente Apostoli in ori Pibus Adam posteris naturalibus Peccatum Originis bipertitum: r. Primum primi hominis peccatum Finputatum et Deinde haereditaria illa paupertas spiritualis, qua propagantur omnes ab Adamo primo spiritualiter mortui in peccatis. . Contra primum primi hominis peccatum posteris imputatum, hic maxime arietant Anabaptistar,ri quotquot hic velificantur heresi Pelagii sic tamen ut nonnunquam veritas ex inVitis pe- cstoribus erumpat Quam initio ex ipsis lubet audire Prim homine in peccatum lapso, is in indignationem lapsi, erant in eo etiam poteridMH. d. R.&L. G. Confest. Art. 4 Nam peccatum D ei causa
susciens, per quam ipse pro se is omnibus seris suis foret obnoxius,
poena comparata ad natura corruptionem adeoque miseriis artis, nec non ira Dei, Rom. I 2. Is Confus oppos Fauhesio, Arι. . pag. 3. Item Portamus ergo peccaιum Adami, V. L. defens pari. 3. pag. Item, Pueris, de quibus Christus loquitur, Matth. v. I . areditavius erat creatio, cujus participes erant per ua gressionem Adami I. O. Evidenti Demonstr. Art. I. i. s. Item, Si Christussecundum carnem morti erat obnoxiisi eo pacto, quo patro mori facta sunt , propriis humaηa: conbequi debet ipsum juxta tom. s. II. πιι Obmxium; actum, per peccatum ipsisecundum carnem hareditarium: crm alio pacto Mors non in .
8. Huit veritati ex mente siua obloquuntur Anabaptime, per inficiationem illam seriam. Reminem posterum Adami nasci Peccato Rem aut Rerum Verum inquiunt: Homo demum peccato si libro Masse ι, ct actualia. frequentatione peccati quapropter etiam peccator unusitasque non propie Adami,sei propter propria sua peccata, Prom. o. 12 2 Cor. s. I . GaI. 6. . non quorum passνι factus est particeps per