장음표시 사용
151쪽
scilicet ob causam , quoi m Η ,
152쪽
hominis Spiritualis, quod Mortem spiritualem definiam impontentia ad generandam earnaliter earnem Clitistici Et quod in hypotheisi ii cognatione carnis nostrae euin carne Clitia fundant vitam Spiritualem detortis male verbis Christi Joh. 6. I. in quibus ipse a tarnali corporis sui substantia nos avocat, ut qu7, Per te conluti, tua, non prodesset quicquam vindicat autem vivificam& alvficam vim omnem Spiritu Deitatis in caroelua habitantis petiu micta Pellanalem: aede eadem Christi Deitate non de corpore carnis accipiendum πνευμα ζωοπνιῶν.
Cor. V M Factiis autem dieitu posterior Adam virilis, scin iri cingonervvsam diinam , quia Carni umius est Spiritus
ram humanam pecuam, nee pretiuit Christis fiet i sub Lege sponsor leu Fidei ulmo illius o diehtisdimam juxta Mederis conven- fionem Homo debebat Deo: neque potui poenam inmaledictionem illam lud linet quam meas .re:lturae humaRa denia claverat Heb. T. 22. Gal. . . Latentem hic Socinia nil murriste Ch isso servatote exeiryplari hi te nora himus I. D. X. Arto is si IO. Dil putatione praecedent Thesi. XIII. Dem Arias φ. y O.' nura die lente nil sam pronunciat Christum poenam nostro tim peccatorum non baiula se, per Iustitiam Dei. Item P οπηecuari se fi debuisepe Dei itiam Euι Christas orer u sedia' tum pSyter umet resim tui pro siones : . bristum Salvatorem ciem larem minime facit indigitii mentum Lucis Christo tributum Ioh. 8 . rao Iet. 6. I. Pet. 2. Iri. Sed notat liberatorem verum, ab ira ventura, qua Deus damnando I ah,hilet in Tenebras exietiores Mail. 8, I 2 22. I 3. Lum
y Thesis ortho illani habitata.
153쪽
do nidem libere se stiterat sponsorem mi dejussorem pro nobis, vadimonium explere non potuisse, absque illius naturae as. sumtione, ex cujus viribus creatis Deus veteris Foederis conventione :igitabat cultum spini tualem, cu perfectam charitatis o bedientiam Ἀ cui infligi poterat poena mortis homini trans agrestoriden unciataci Atque revera a mimptisse Christum naturam illam, perquam satisfieri poterat divinae justitiae seu quae ut creatura creatori subjici poterat, sub humanae obedientia Lege, ad eandem officia charitatis, quae homini imperata erant, i
ad poenae maledictionis homini debita perpessionem. io Frustia Thesin hanc , Per Dei iustitiam debuis eri ut moreretur Chfistus, evertere cό natur, I. O locis jam indicatis hoc argumento : Quia mortuus est Christus ex gratia Dei P Charitata magna: Ei quia non fit hocsecundum iustitiam , ut quis mori debeat, qui non deliquit. Sed quando talis pro alio moritur, est ista demonstratio gratia, charitam magna Neque enim asserimus, hoc ex justitia esse ut quis mori debeat qui non deliquit. Sed hoc vindicamus justitiae, quod is qui peccatum bajulat, etiam poenam sustinet: qui quidem ultro pro peccatoribus vadi onium obiit, ac in se recepit eJultitia satisfacturum. II. Quamvis ergo Christus per Carnis suae originem non erat
morti obnoxius, ut sanctus conceptus cuiatus per finem tamen destinatum Incarnationis istum, ut in carne&anima susciperet in se debitum noltrum, ut sponsor noster, fieri debuit secundum Dei justitiam satisfactio is non tantum secundum Gratiam & Promissiones antegressas. et 2. Est autem argumenti illius ex Antithesi Gratiar quStiae solutio ista Conciliari in Mediatoris Christi morte optime demonstrationem Gratiar Charitatis lummae, cum demonstratione Iustitia: Quia Christum tangit haec, illa nos. I 3. Quamvis ergo ad demonstrationem gratiar de charitatis inmae Christus pro nobis mortuus est expresse tamen Apostol docet Ad demonstrationem Iustiti e constitutum propitiatorium in sanguine Christi Ro. g. 2 ,as,rς atque idem confirmat
alibi dicensionem Iacrificium Christi cruentum nec ellarium Corale
154쪽
rium fuissὰ quia absque sanguini fusione non sit remissio per
catorum Heb. o. 6--22. Et ultitiae rigorc notat illud in Filio proprio non pepercilino. 8 3 2 condemnavit peccatum in carne v. 3. factus est pro nobis maled .ctio Gah 3. 3.
I . Gratiae tutem & Chauitatis summae dempnstratio illustris est in , quod nobi Ibeus pepercit, neque de nobis illud statuit, Anima quae peccavit ipsa morietur Ezech. I 8. . adeo ut ipsi non veniamus in judicium Joh. s. et .in nulla nobis sit condemnatio Ro. s. r. Quin ultra , quod dignetur Deus no- Uscum instaurare foederisi societatem , citra ullius justitiae,quae Inobis haereat intuitum antecedentem Tit. 3. I. iis ulustrior autem hoc ipso est Dei Legissatoris gratim, Quod nobis donari ipse Filium proprium foederis sponsorem, eique in
nostri pratiam non pepercerit Deinde quod nos voluerit non tantum lmerari per Christiana a servitute illa qua metui mortis petqmnem vitam eramus obnoxii Heb. a. I s. sed insuper nos denuo erexit in spem novam in exspect itionem vitae aeternae coelestis, quae est illa gratiae exuberantia, de qua Apostolus loquitur Ro. s. s. 7, 2I. 4. 23. Tertio quod ipse nos confirmet in Christumi obsignet 2 Cor. I. 2I, 22. et Q Porro in sponsore Christo, Gratia Christi demonstratio est, in voluntaria pro nobis exinanitione, qua ipse cum dives esset pauper pro nobis lactus est.2. Cor. 8. o. Phil. 2. .-I2.2. Quodnaercede illam quam ple acquisivit merito suo, nobis Testamento legavit in morte sua. Heb. 9. I S, I 6, II. cum Luc. 22.29, 3ο.i . Ex hac Gratiae Christianalysi liquet propter demonstratis-nem Iustitia, in sponsore Christo pro nobis punito, uberiorem esse demonstrationem Gratia & Charitatis summae itaque frustra esse quoscunque qui obtentu Gratiae oppugnant veritatem Satisfactionis Christi, quia scilicet nulla sit gratia, ubi est demonstratio Iustitiae secundum Legis rigorem. 18. Illustrior, inquam,&uberior est mi iericordis Gratiar demonstratio, eo nomines, quod non donet nos Deus fulmodiremissione peccatorum, quae penitus oestituta sit omni gloriatione, quippe non impleta, neque a nobis, neque pro nobis,scede
155쪽
foederis violati conditione ted tali quae eo utrinam habet gloriationem contra judicium , titulo dignitatisin meriti Clitisti
nobis imputati Iac. a. 3. Apoc 3. . Mari. I. 7. Cum Iovi glat I. I. Cor. I. 31. c.
1. Deitate Christi Patientis: Resurgentis actum Di- 'utatione VII. in qua asseruimus Deitatem Christo A. Patienti: Resurgenti illibatam minimeqne immin
tam istius Disputationis Thesis ultima Is est hujus o ei, qua breviter hoc assertum, poteIesma Redetnptionis nostra non constare sola passione ex in lirmitate, ted etiam gloriosi perpeΩsionum Victoria atque hane ob eausam intercessisse Unionem hypostaticam duarum in Cntisto Mediatore naturarum, ut idem qui secundum carnem ut tineret passiones , easdem secundum Deitatem vinceret& triumpharet, sui ipsius ex mortuis excita tione. a. De Effectis unionis Hypostatiea analogis hie dicendum explieatius ad illustrandam Mediatoris Christi gratiam, quae nulla emet si ex Anabaptistatum hypothesibus jam confutatis. Mediator Christus, seu natura, seu per Deitatis imminutionem, nihil esset supra hominem mortalem, qui unicam tantum in is habuisset vitam illam quam in mortem tradidi, ac mortuus ne quivisset suis viribus se ipsium vi vincare. 3. Quamvis ergo ad nostri Redemptionem , debuit Media tor Christus fieri Carori Frater noster Ioh: I. I . Heb. 2. II. c. Tamen extra Unionem Carnis hypostatieam, cum Spiritu Dei talis Christi vivifieante Caro non prodesset quidquam Ioh. 6 63. Adeoque quamvis Fratrum primogenitus foret, Donorum Spiritualium Sanctitatis praerogativas Tamen ex hypothesii ιλο ανhωπ qui frater tantum esset, deltituetur illa per in nae
156쪽
nae dignitate, quae ad conficiendum redemptionis omnium in morte unius λ μ necessaria fuit Psal o. 8, 9. eum Aest.2o. 26. . Deinde considerata sola perpessionis infirmitates, dolo dolorum sensu in carne seu natura humani, de qua loquitur. Post Olus. 2. Cor. 3. 4. Illa quidem Mediatorem miseriae, maledietioni nostra implicat; sed neutiquam nos ab illa. Volvit, donec ipse nos liberaturus se ipsum liberaverit illa infirmitate, per efficaciam roborisipientiae suae. s. Perabsiurda hic est malae ologia quae verbis Apostoli, Crucifixus est ἐξάσθι Hia ex infirmitate contradicit: quando S, Outerniandutiat, Pertesionam morιis fuit in Chris, max-n assumptum robur na omnipotentia Art. 7. g. 32. . 37. Nos vero credimus suille magnam assumptam infirmitate minumanarse agilis naturae, supra quam si aedificata esset fides , abnegato omnipotentis naturae divinae non assumpto sed aeterno robore in Persona Christi, natiis foret& moledicta. I Priis. I . cum
6. Praeter geminum essectum illud jam dictum, id i et
Personae redemptoris axioma tantum , ut Unus pro omnibus
praestet sufficiens λύrρον, quippe ipse unus supra omnes Domi nus e coelo, Ioh. 3. 3 r. I. Cor. I. 2. Cor. q. I . Deind*Robur emax inuci ae nostri liberationem, ex omni infirmitate; Meditanda porro sunt sequentia in Christo Mediatore effectat. nionis hypostaticae, sine quibus salva esse nequit Mediatoris ratia qua roborandum fuit Foedus Novum et Primum esto ut λαιθρα etro nullam ha it indigentiam ne
d tantum voluntario assumptam aude tua nulla obedientiae limerito opus habuerit ad ditandum se ipsuma aut aperiendum humanae sue naturet introitum in gloriam. . Confirmant affrruationem nestram Seripturae testimonia quibus dieitur ipse ut Filius haeres omnium Heb. I. a. atque illam gratiam nobis fecisse , quod Dives existens propter nos pauper iactus est, ut nos per ipsum diteiceremur a Cor. 8. o. Non quaesivisse suum sed nostrum lucrum. Phil. 2. , , 6. c. Nec aequisivisse gloriam quam non habueris apud Patrem antequam mundus esset Ioh. r. s. g. Tor
157쪽
8. Torquet hic locum illustrem. 2. Cor. 8. o. I. O. Art I. g. 6. r. 37. Quasi non propter permanentem incipia incarnatione Deitate ni gloriosam di immortalem , Divitem pronunciet Apostolus Christum incarnatum τῆκήσει vero haereditatis Iu re. Quid ergo Quasi propter Originem carnis ex coelo , gaudiofrui, is coelum occupare potuerit, acsib vindicare regnum coelorum. Sunt isthaec Chimaerae. o. Frustra huc advocat I. O. Iocum . Cor. I s. s. ubi Christus postremus Adam dὰhur factia in spiritum virissum. Nequaquam n Corpus Christi leu natura humana dicitur facta in Spiritum vivificum Sed Homo Christus per Unionem hypostaticam Carnis cum Deitate dicitur factus Spiritus vivificus, id est , i. vens omnitque vitae sons Deus ipse. Atque hoc illud est quod a iaserimus potuisse Christum non minusquam se ipsum mortuum vivificavit, ut ipse fons vitae. inde a primo incarnationis mois
mento, carnem suam beare vitae arternar gloriosae possessione&fruitione, nisi aliud flagitasset noliri redemptio, introductio in vitam & gloriam. Io. I. Alterum praesentis considerationis etffectum timonis hypostaticae, qua supra Adamum primum excelluit Homo Chrinus Iesus, fuitque ad foedus roborandum dignior istud est, quod fuerit ipse χαρτητο impeccabilis, seu nulla peccati tentatione seduci potuerit quod, siquidem nobiscum vere sentiunt Anabaptistae, viderint quomodo tueantur lide ex Chimaerica hypothesi de coelecti materia θ origine carnis Christi, perinamscilicet in E dentia humanaserpari naturam divinam, illam quam Justitia Sanctitatis Innocentiae qualitatibus definiunt , OU OpposFauhel pag. II vide Diss. V. Thes. 8. II. Solide autem ex Unione Hypostati ea naturae Christi humanae cum divina demonstrari Christum Hominem αἰν et αρτη
γ , liquet. r. Quia posita illa propositione. θειαι θρω προ ρο- res peccare aut θεά, θρωπ' peccat, erificaretur blasphemia illa
Deus potes peccare consequenter etiam altera illa , Deus potes ne itosuo damnari. Quia propter communicationem idiomatum,
158쪽
denominatione ab utralibet natura. Neque in solo schemate diactita is sita erit impietas blasphemiae, sed reVera redundabit, in suppositum divinum, peccatum humanae natura assumptae. IM. Eatenus quoque contradictionem implicat pece tum cum unione hypostatica, quia haec dicit necessario naturae utriusque Amicitiam intimam, arctissimum paeis vine ulum rex peccato autem resultat Inimicitia adversus Deum: pecea torqua peccator inimicus Dei est. Ro: 8. 7.4 e. o.
33. III. Supponitur lutem arctissimum illud Pacu vineuis Ium hie inditalubile propter unionis hypostaticae is
quod non patitur ut ullum fiat naturae alterius ab altera divortium: Peccatum autem dicit divortium & italutionem amicitiae inter Deum &hominem Esai. 6 s. a. Peceante ergo ex hypothesi Christo , vel amrmandum contra fidem Catholicam Christum potuisse exeidere Gratia Unionis vel dicendum mansuram fuisI Unionem hypostaticam, quamvis nyessa naturarum inimicitiaiai . Iv. Flagitat quoque necessarχαιαμαρτησγαν impeccabilitatem Christi Mediatoris, ipsa Christi Unctio per Spiritum S ipsi datum, εὐριετρου hoc est non dimenso aliquo modulo quo nobis distribuitur gratia Spiritus S. Joli 3 34. Quia enim unctio illa extraeontroversiam dicit Infallibilitatem in Doctriana Veritatis& Fideiae pietatis absque qua nulla esset unctio Christi in Prophetam Summum et Consequens est ut unctio Christi in Regem Spiritualem qua talis dicat impeccabilitatem ,. in exemplo Sanctitatis Iustitiae, quo praeiret salvandis salutis Uγoc Dux Esset enim nimis manifesta tinctio ακμίκυista, qua non pariter utrobique esset αμάρπιο Christus dein Doctrina de in vitae exemplo videis utationem no ram Selictum I de Christo Dre memini,si di Homine impetrabili cοηιra υ- patheses Reaeons rauitum is Ap luis OUM'qzr7.
159쪽
I. Ni hypostatica non effieit Carnem seu Humanam naturam Christi Adorabilem. II. Christus quamvis perini ionem hypostaticam nihil neces.se habuit sibi mereri, tamen in periculo affirmatur sibi & nobis meritus justificationem & glorificationem. III. Non Iustificamu Iustitia Christi divina sed humana, atque haec sola&in solidum nobis imputata nos constituitjustos
De Electione , austificatione gratuita.
r. Idimus Disput v I Anabaptistarum hypotheses doe Hominis lapsi instauratione adeo universali, ut scili-
et nemo , excitaturali semine rivi ab Adam instauraris genitus propagatus is natinsecundum natura cursum. 66aιur cum peccato, av morιis a terna re in ratem; u Homo nascatur naruraliter
particusgratia Dei in Chrso inam assertionem asseruimusasse-r utque eontradictionem implicare cum Scriptura hypotheside Regeneratione iis pugnare cum primas promissionis grati concepta formula: dccum gratiae ceconomia, seu dispensationis experientia. a. Gangraenam facio orum Theologia in Dotetrina de Elactione iustificatione gratuita, de qua in praesens dicendum De Electione quidem divina, ad us-ευε, - πλ- seu ad deceptionem idiotarum , sic loquuntur OUs. Oppos. Fauhel. pag. 348 ut videri possint contradicere Electioni ex praevisa fide,bonis operibus4 virtutibus verum isthoe stratagemate jugulant aeternam personarum singularium Electionem determinatam ad salutem quam volunt demum fieri, quando Christi benescia credenus ampha - , OD;llieris vant. Q. q.8ii O. tque sic truι
160쪽
ιam esse Elemionem aeternam aut det e tum de danda personis tertha Deo,lute, fictum alta intuitu quam fidei, er principalitet euero an ita in fide prastua pag. 3 9. si Atque sic nece stata coniequentia ni illos agnoicunt ad alutem eleetos in infantia is orientes. Enullos ante mortem adultos nulli enim nisi adulti beneficia Chrilli fide amplectuntur nec ante mortem cententur ab adultis benetici a Christi fideliter eustodita. g. Orthodoxa assertio contraria est Electionem divinam ita gratuitam elI , ut decreta sit salvandis salus: vita aeterna, omnibus, leu infantibus, seu adultis, danda non alia cicto quam solo inico intuitu erit Christi ipsis imputandi uin formiter, sive moriantur in infantia, sive sub verae resplicentia in conversonis initia excelIerint ex hac vita, sive regenerationi suae, cum tam temporis perseverantia in cullo di indeli beneficiorum Christi, super vixerint.
Confirmant hanc assertionem Scripturae testimonia quae persenarum singularium Electionem secundum Dei propositum, discretionem a damnandis, vindicant Dei misericoidiae soli in solidum. r. Cor: .. . Eph: χ. 8. a. imri . . sal QO. 3. cum Matthras. 34. Luemo 2 o. I 2 32 Ioh:6. 7. Act: 33. 3. 48. Io Rom. 8 3 o. s. a 3, et . Ephes. I. ,1. Phil. . s. Confutant autem dissormitatem illam Electionis aduItorum, cin infantia morientium nuper credentium, ju- ει tempore perseverantium in fide viventium& mortuorum in fidei confutant inquam distormitatem illam Scripturari quae communem faciunt salutem fidelibus& liberis ipsorum in infantia morientibus Act. 2. o.& Genes. I. I. asseruntque mortem nihil praescribere solidae consolationi morientium in vera&seria fide ae respiscenti a quamvis sorte sera RomesI . 7,8.c. I Coret 3. II, 22 ROM: 8. 38, 3o cum EZeeli: Is 32 33.&rr. Ac jubent credentes resipit cecites, ex quo vere resipuerunt & crediderunt, ἀλε rue plene perfecte sperare eam quae ipsis exhibe