장음표시 사용
91쪽
su qui dicit instanter orandum pro dono poenia tentia , indigne loquatur de bonitate Dei, is aperiat peccatoribus viam ad dimentiam ct desperationem, praecipitet in labri thum perpetua incertitudinis λErae poenitentiae gratiam non sic omnibus peccatoribus ultro offerri, ut eis opus non sit eandem instanter petere , superiori capite sufficienter , ut arbitror, est firmatum: sed non acquiescit AppendiX,& nu. 2s s. vult id esse minus digne loqui de bonitate Dei ,& aperire peccatoribus viam ad diffidentiam & desperationem. g. I. - maeitri de bonitate Dei loquendum φ
VErum de bonitate Dei qualiter lo
quendum sit, omissis phaotasimatibus nostris , juxta veritatis regulam estob. 11 ν definiendum. Non enim indigei illa mendacio nostro ut commendetur: siris ipsa operibus, operandique modo magna est& laudabilis nimis.
92쪽
Cujusmodi sese peccato lsus exhibeat, non ex nostro placito praesumamus, sed quantum id ipsa nobis notum iacere dignata fuerit pervestigemus. Bonus est MDominus cpalaprastabilissuper mulitia. Bonus est quia in multa patientissustinet se ira didi. .
aptata in interitum. Bonus est quia eos qui errant partibus, corripit, ct de quibus pec- p M t. a. cant, admonet o alloquitur, ut relicta malitia credunt in se, ct judicans dat locum in peccatis paenitentia. Bonus est quia vere poenite tium cor contritum o humiliatum non destrum s Hir sed licet peccata eorum fuerint ut cocci- i , num, quas niuem dealbat. Bonus est quia 'quos per Baptismum in gratiam recipit, omnem delet & culpam & poenam. Bonus est quia post Baptismum naufragis, secundam reliquit poenitentiae tabulam. Bonus est , quia etiam millies relapsorum, nullas apud eum patitur reniae moras pera S. DO D. converso. Denique bonus est quia paeni-9 tentia nunquum est apud Doem sera. Ecce in . squibus merito quia veraciter exclama- , .
mus: O quam bonus oesiuarii est D mine stiri- p
93쪽
Non obstat bonitati Dirina quod peccatores oerracipue inpeteriai non nt securi, quod Deus illos postea conpertet. Non habet autem ejus bonitas, ac per hoc indigne id ei tribuitur, quod non conversis peccata indulgeat. Voluntarie peccantibus suisque cupidulatibus quantum & quousque libuerit
servientibus, accipiendi poenitentiae temporis aut conversionis gratiae , cum eis placuerit, non donat securitatem ; te rei potius omnes cum per Hagiographos
suos scribi voluit, quosdam ob praecedentium delictorum suorum demerita dimissos secundum desideria cordis sui,
a se traditos in reprobum sensiim, eXcce catos & obduratos. Post acceptam notitiam veritatis & baptismi innocentiam sponte relapsis ad eam rursus novitatem θἱntegritatem per Sacramentum paenitentia μὲ W- Προι - is eorum fetibus ct laboribus sua uex iustitia, non concedit pervenire. Vt merito paenitentia laboriosius quidam baptimus asanctis Patribus dictus fuerit. Quem vero in pecca
torum conversione modum toneat, qu
liter ejs poenitentiae donum largiatur ,
94쪽
ut digne de ea loquamur , iterum dico non phantasmata nostra , sed quantum datum suerit, veritatem sequamur. Revelavit in Scripturis sitis qui solus bonis MMik i λebi Deus, se a nobis velle orari, se velle f. 7. instanter orari , se velle importunitate quadam , sita sibi dona extorqueri. Hoc 3 3. pauperis viduae assiduitas, hoc importu- ι' . ni amici docet improbitas, istud ejus in nos bonitatem non minuit sed auget. Nobis enim utile est necessitate quadam cogi ad ipsum recurrere, ad ipsum frequenter affectum levare , ipsum bonorum nostrorum largitorem, augmentatorem, servatorem recognoscere. Hinc Dei bonitate indignum non est quod &justos velit magnis precibus necessarium sibi auxilium implorare , propter quod dicit eis Tridentina Synodus, ut cum tia Seg. 6. μ' more ac tremore salutem suam verentur ini boribus, in vigiliis, in eleemosynis , in oetu
rionibus o oblurionibus, in jejuniis
95쪽
Ail b lautem Dei secta ut contemptores Dei mantur, dum se conpertere volunt, diutius cum suis concupistentiis luctari. Minus proinde ab eodem optimo& clementissimo Deo alienum censeri debet, si & impios, a quibus diu daepe despectus est , sibi pro conversionis dono velit esse importunos. HOC quoque ejus ad ipsos bonitatem comme dat , quod eos jam surgere volentes, sinat cum vitiis & concupiscentiis sitis nonnihil adhuc luctari. Isto enim modo eis pessiiadet in quae mala sese peccando praecipitarunt, ut ita ex difficultate liberationis postea diligentior sit custodia re-ο. ceptor libertatis. Nun ergo, ait D. Augustinus, tanquam crudelis Deus astimandua est cui, ab ejusmodi peccatrice anima Deum ut a vitiis sitis resurgat, depreca te) dicitur, ET Tu DOMINE us. EQuo pSed tanquam bonus persior anima, quid mali sibi ipsa pepererit. Nondum enim tum persecte
orat hac anima, ut ei dici possit, ADHuC Lo-uuENTE,TE DICAM , ECCE ADSuM.
Simul ut etiam illud agnosiat, quanta poena im- '
96쪽
PACCATORI S. D si tantam discultatem convertentes patiuntur. Recte proinde admonet S. Gregorius: In Pset. 6. Clamet ct peccator, quem a Deo recedentem cu--piditatum tempestas contrivit , quem malignus i V με
hostis absorbuit, quem prasentis seculi fluctus inpolpit: agnosicat se esse in prosundo, ut ad
Deum sua perpentat oratio, DE PROFUNDIS CLAMAVI AD TE DOMINE. In quo rorandum, quia non ait: clamo sed clamari. minisun hoc perseverantia documentum, ut si primo non exaudiris, at oratione non defcias, imo precibus ct clamori insistas. Hult Deus rogari, ' . It cogi, vult quadam importunitate vinci. Ide,
tibi dicit: regnum Dei pim patitur, ct piolenti rapiunt illud. . g. IV. Doctrina Mantauctionis docens pro conresone instanter orandum, desierationem impedit potius Fam eam sustitet.
SEd istud, ait Appendix, aperit pec
catoribus viam ad dissidentiam & desperationem. Econtra viani istam claudit, dicendum fuerat, eosque facit confidere. Magna est enim plerumque ma-rime inveterati peccatoris angustia, cum mortiferis delectati , omnibus servire consuetus, ab iisdem sese cogitat expedi-. re.
97쪽
s8 COM VERSI Oxe. Bonum videt, & approbat inde abrumpere amorem & ad virtutem conse
re : sed adhuc videt se detineri, videt se vinci, videt se frustra conari. Diversis voluntatibus cor ejus distenditur, misereque discerpitur , dum novam vitam appetit, sed adhuc veteri cupiditati silccumbens 1 consuetis delectationibus timet abscedere. Accedit & stygius Pharao qui acrius premit quos jam videt ditionem suam meditati deserere. Ut eam a Lib. i. δε post S. a Cyrillum, Alex. & b Isido-- - νθ rum notat e S Bernardus et Quotidianis
cap. 9. discimus experimentis, eos qui conperti deliboc De conm. rant, tentari acrius a concupiscessitia cumis: ct
μή Her. cap. urgeri gra pius in operibus luti ct lateris, qui AEgyptum egredi ct Pharaonis imperium ess gere moliuntur. Omitto vanos timores quibus non modice saepe conturbatur & a conversione retardatur. Multos enim sapea. 3 Q, meri videmus se ait S. Gregorius, viam quidem v sncta conversationis appetere, sed ne hanc assequi paleant, modo irruentes casis, modo sutura
adversa formidare. Qui incerta mala dum quasi cauti prosticiunt, in peccatorum suorum vinculis
incauti retinentur. Multa enim ante oculos ponunt, quas eis in conversatione epeniant, sub
98쪽
g. V. Doctrina Appredicis multos ad defruti nem adigit. IN his omnibus una peccatori spes esse potest, divinae gratiae subventio. Sed si jam ultro hanc sibi oblatam putet, ut illi dumtaxat sit consentiendum, existimat Deum ex se & sua parte quod suum est jam praestitisse: quod autem reliquum est, a se & suo arbitrio oportere exspectari. At se cernit deficere , cernit se etiam volentem & repugnantem praVae sitae cupiditati succumpere. Experimento discit arbitrii sui infirmitatem. Atque ita facile diffidit id reliquum se praestit rum, ac per hoc conversionis suae spem, aut in futurum differt aut etiam omnino abjicit, & iterum ut prius ad consueta relabitur.
g. VI. Rursus ostenditur quod doctrina Mumductionis
SEd huic occurrit, atque hanc ei dissidentiae viam claudit ista, quam modo proposui doctrina. Eum quippe iu-
99쪽
εo CONVERSIObet Salvatorem situm Christum accedere, qui ad istas animae nostrae sana das plagas, magnus medicus ad nos ve- e. s. v. nit. Non egent, inquit, qui sanisunt medico, 3 ι. 3 a. sed qui male habent, non veni vocare justose peccatores ad paenitentiam. Huic omnipotentissimo medico nostro nulla est ii
curabilis plaga, nullus animi morbus in sanabilis. Ille nos ad se invitat cum di-
Matth. I i. Xit: Venite ad me omnes qui laboraris, is
vers. a 8. onerari est, ct ego reficiam vos. Propter uod merito Augustinus et Omnipotenti medico nihil est insanabile, non renuntiat alicui , opus es ut curari velis, opus es ut m
nus ejus non refugias. Hoc tamen sic nemo
intelligat acsi a nobis sit sanitatis deside-xium, ut eo merito nobis jam detur sanationis beneficium. Istud enim ut Semi- pelagianum jam supra est reprobatum:
sed potius ut curationem nostram ejus in nobis praecedat voluntas. Quae tamen, Cap. 8.ut recte adversus Collatorem S. Prosper, ab ipso qui nos aegros sanaturus est, nobis insunditur: sed hoc fiduciam non minuit sed auget. Non enim repellet volentes , & ad se accedentes ejusque medicinam implorantes, qui nos non volentes secit volentes, fecit ad se accede-M , fecit medicinam sitam implorare:
100쪽
P E C C A et o R I s non enim negat, ait Bernardus, qui inci- α δε Cin.
Id ipsum amplius confirmatur IN illa ergo cordis angustia constitutus peccator, cum se videt frustra adversus vitia sua conari, & non posse sua virtute susceptum peccati jugum eXcutere , propterea dissidere non potest, quia illum si bi habet propositum medicum &adjutorem , quem pio affectu accede do , ipsi animae suae plagas aperiendo , ejus opem ardenter instanterque desiderando & implorando sanari potest & liberari. Haec est unica consolatio, haec tota ratio spei cju; hinc enim ei supplendum est quidquid adhuc sibi videt deesse.
Ligatum se cernit difficultatibus suarum cupiditatum, sed Dominus solvit compeditos. T. 4 s, γε Dominus illuminat caecos ct erigit elisos. In- 'firmum se cernit qui per justitiae semitam incedat: sed Deus dicit: Quod confractum ' 3 De t alligabo, ct God infimumsiuerat eis soli' f δ β dabo. Conspicit se non posse suis viribus a consuetis vitiis contineret sed nemo potest esse continens nise Deus dederit, dat au--. s. v.