장음표시 사용
121쪽
Inu. Prohibemur ni dere non solum contra , sed etiam praeter Scripturam. Apostolus erit m Galat. I. 8. ait ; Licet nos , aut Angelus de caelo eoangeliaees bis ψ praeterquam quod eoangeliaet 'imus Mobis au ιhema sit, quom locum sic expoliti Augii stilius Lib. III. contr. tit. Petil. c. 6. Si quis annuntiauerit ,
Proeter quam quod in Scripturis leςHibus , et Eoangelicis accepistis , anathema sit. 1 t Busilius S rmia De fidei confes. generatini ait: Infidelitatis argu
N enitian erit , et signum superbiae certissimum , si quis eorum qtiae scripta sunt , aliquid petit rejicire, aut eortim , quae non scriyla , intro lacero. Ergo. . . Neg. ant. I'. Apostolus cuim non ait: Praeterquam quod scripsimus , sed Praeterquam quod e- 'aragilitavimus , et Wt 9. Praetor id quod accepistis.
Evangeligaverat autem Don solum seri Illo, Sed prae- Cipue verbo. 2'. Voccin Praeter usurpat Pro Coritra dixerat. Dim p. 6. miror, quod sic tam cito Ira us- ferimini in aliud Eoangelium Eodem sensu risus cratca voce Rom. ult. 17. Rogo autem Mos , fratres, ut
obserpetis eos, qui dissensiones , et o fendicula Praeter doelrinam, quam pos didicistis . faciunt. Si iiiiii Sensu semetipsum cxplicat Λugustinus Truet. LXAIIX in Ioan. Non ait plusqtiam acceyistis , sed Praeterquam quod acceptuis ; nam si illa lisceret , sibi ipsi
praejudicaret, qui cupiebat oenire ad Thessalonicenses , ut suρρleret quae illorum fidei defuerunt , sea qui suppl. l. quod minus erat addit, non quod inerat tollit: qui autem Praetergreditur regussam faei, non accedit in ota , sed recedit de pia. Idem responsum e to ad ijasilii scilicii liam. Obio. II. Idem Apostolus II. Tim. III. 1 G. ait : Omnis Ser tiara dioinitus inspirata utilis est ad docendum , ad arctiendum , ad corripiendum , Od erudiendum in justitia., ut perfectus sil IAmo-Dei ,
ad omne opus boniam instructias. Ergo sola Scripturin, Sufficit . nec necessaria est traditio. U. Neg. Cons. i '. EDim arguitientum prohat itimis.
Apostolus cnim loquitur de Scripturis, quas dicit , Timotheum ab infantia didicisse si e . de veteri Ie.
tamento , unde sequeretur . sussicere volus Testamel,-xx- , imo cuniae tu quemcumque librum vereris Iesiae
122쪽
Traef. De Locis Theol. Mamenti. Non dicit : Omnis Sori 'tura susscuhsed
χι/ilis est , ad hominem perficieiidum , quod Iaos coo- cedimus. 3Q. Citin ipsa nobis Scriptura traditionem, et Ecclesiam demonstret , possct etiam aliquo sensu
vere 'asirmari, ipsam sussccrc Scripturam , quia quod in illa deest , ab ea ad quam Scriptura nos mittit , traditione , alque Ecclesia suppletur. Obie. III. Multis Scripturarum locis traditiones damnantur. Sic Matth. X, . 3. ait Christus : Irritiam fecistis mandatum Dei prost ter traditionem pestram. Et Apostolus Colos. II. 8. Videte, ne quis pos deeipiat per philosophiam , et inanem fallaciam sectiu- dum traditionem hominum. Quibus similia in at iis
Scripturac locis habentur. Ergo. U. Dist ant. Damnantur traditiones humanae ad Iahosactandum Dei verbum excogitatae , quales erant traditiones Rabbinorum . quas legere est in corvi Taloiud, et traditiones Gentilium philosophorum, conc. Traditioncs divinae , negia Responsio patet ex ipso Scripturarum contextu, et ex communi 1'atrum interpre intione , tit Irenaei ob IV. Cap. 25. Epiphanis Haeres. Ptholomaei, Hieronymi in Cap. VIII. L. et in Cum III. ad Til. et EPist. ad Algas.
O ic. III. . . Patres docent, solas sufficere Sori pluras. Nam Irenaeus Lib. III. Cay. I. ait : Quod tun yrae si caperunt Apostoli postea per Dei poluntatem in Scripturis nobis tradiderunt , si non omnia Omnino , Saltem quae necessaria erant , et susici
bant ; Cyrillus etiam AIexandrinus Lib. XII. in Dan.
Cap. ult. ait: Non omnia, quae Deus fecit, scri-Pta sunt, sed quae scribentes Iam ad mores, quam
ad dogmata Putarunt susscere. Cui concinit Augustinus Tract. XLIX. in Dan. dicens : Electa sunt ,
quae scriberentur , quae saluti credentium sussiceraepidebantur. Ergo cic. Novatores licet parvi inciant I atrum auctoritatem , avide tamen ex ipsis arripiunt, quod sibi savere salso credunt. N. Dist. ant. Sufficere mediate, h. e. media adhibi ta traditione, quam ipsa Scriptura eo commendat, cone.
Sufficere immediate , subdist. ad praecipua dogmata, quae necessaric ab omnibus expliciae crude a sinit ,
123쪽
xit est Dei existentia, Providelitia , Trinitas, Inca Maiio , cone. . Ad omnia , nex. Irenaeus Aon ait; omne quod praedicacerunt , scripserunt, Sed scrip serunt idem quod praedicaverunt, quod verum est , Iicet non omnia scripserint.' rillus , Augustinus, ipse lite Irenaeus asserunt, scripta esse , quae stissicerent, I.' quia cum ipsa Scriptura nos doceat, dioinas tenere traditiones , jam aliquo sensu dici potest Scripturas sufficere. a.' Quia ad ea quae omnibus Necessario scienda , et credenda sunt , aliquo pacto Scripturae sulficiunt ; licet etiam in ipsis explicandis, et vindicandis a salsis haereticorum interprclamentis, saepe Tradi io Decessaria sit. Obie. IV. Saepe Patres ad solas Scripturas Pr vocant Haereti eos. Sic Tertullianus coni. IZertnog. Cap. 22. Adoro Scripturae plenittidinem , qua Deus mihi et factorem manifestat, et facta. Athanasius
Orat. coni. Gent. n. I. Subciunt per se sacrae, et
dioinitus inspiratae Scripturae ad peritatis indicationem. Et EPist. I. ad Serapion. n. S liciunt quae in illis reperies documenta. Ergo. ου Dist. ant. In iis quae clare in Scripturis posita sunt , qualia erant, quae tunc contra haerclic . asserebant, conc. in omnibus, neg. Teritillianus enim contra Hermogenem agebat de sola creatione , quae perte in Seripturis continetur. Athanasius in Drat. contra gentes duo probat, nempe idola non esse Deos, et Christum esse Verum Deum , Verumque hominem,
nil quae probanda Scripturae sumetunt. In Epistola vero ad Serayionem docet. satis esse Scripturas ad refellendas Arianorum blasphemias. Inst. Patres doeent, omnia credenda in Scripturis contineri ; imo noniatilla νcjiciunt tamquam salsa, vel ob id solum, quod in Scripturis noli continentur. Sin Clir3sostomus Iram. L in Epist. ad Tit. Omnia. in quit , Eoangelium continet et praesentia . et futura,
honorem , Pietatem, finem. Similia alibi docet Nomiἰ.ACIII. in Psol. Nomii. XIV in Epist JL ad Cor. et in Cap. XXII. RIa th. Aligit glinus Lib. II. de
Doctr. Christ. cap. 9. In his, quae nyeriri positra surae
124쪽
Traei. de Locis TheoL Io IIdem , moresque pipendi. Idem saepe alibi repetit
b. II. de peccat. merit. Cap. titi. Lib. III. cout lit. Petit. Cap. 6. Lib. de bono olduito et M. E Hieronymus in Cap. I. Epist. ad Tit. Sine Se myttirarum auctoritate par litas non habet fdem. Et
in Cap. XXIII Matthaei. Hoc quia de Scripturis
auctoritatem non habet, eadem facilitate contemnitur qua Probatur: quod et ante scripserat Otigenes Homil. I. in Ierem. Necesse nobis est Scripturas sanctas in testimoniura pocare. Sensus quippe nostri, et narrationes sine his testibus non hadient idem. Ergo Diff. ant. Dccent, omnia in Scripturis conlineri vel immediate , vel mediate , conc. omnia immedia ssubdist. Quae omnibus scitu Decessaria sunt riecessitate medii transeat: omnia omitino, neg. Et ita aperte docet Attgrastinus Lib. I. coni. Crescon. c. 33. Scripturae a
nobis peritas tenetur, qtiando id facimtis quod unipersas Ecclesiue placet , etsi nihil de ea re scriρtum legamus. Chrysostomias nomine Eoangelii non solam intelligit Scripturam , sed universam Ecclesiae doctrinam, quae partim Scriptura . Partim traditione continetur, iii aliis vero locis , quibus aut susscere Scripturam docet, aut quod non scriptum est rejicit, loquitur dosingularibus , quae tractabat, aruumentis , rejieiiqiae traditiones hominum ingenio excogitatas. 3. ' Hier
nymus in Cay. I. Epist. ad Tit. loquitur de haereticis, qui scripturam usurpare audent, Sine qua eorum garrulitas non haberet fidem. Et in Cap. IIIII. Matth. Ioquitur non de traditionibus , sed de singulari quadam sententia ex apocrypho libro depromta , iiec divina traditione sussulia , qua quidam osse H bant, Zachariam silium Barachiae, quem Christus Matth. XA V. dicit occisum inter templum , et alta Te , suissc patrem Ioannis Baptistae ; sicut etiam in Lib. contra Heloidium , qui salso assercbat, B. Vir ginem Post mortem S. Ioseph alteri nupsisse, scribit
dicut haec quae scripta stini non negamus , Sic ea , quo risu Sutri serjta, renuimus. 4 V Origεnes, per ill Verba : Sensus nostri , et narrationes , malit seste lo
qui iur de privatis auctorum opinionibus, non de tr ditione divina.
125쪽
U. Dist. ant. In subjecta materia, cpram tractabat, in clua nulla erat divina traditio'. CONG. Secus nex. Objic. Θρrianus EPist. . ad ' Pompeiianι haec si abet de traditione, quam Stephantis ip iobjiciebat de linereticis non τι brelizandis et Unde est ista traditio p QEa facienda esse , quae scriPla sunt,
Deus testatur . . . Si ergo aut in EM angelio prae, cistitur . -ι in. A 'o stolorum EPistulis , et Actibus con-' tinetur, si obser cur haeae diWinos , et saucia traditio. Ergo apea te roiicit traditionem..., Transeat Eous. Cymionus eu Im in eo, errabat, improbans' baptismum. ab haereticis dati via , quod ipsi adversarii ex irudi limie valitam Esse credunt. Dixi transeat cluia Cyprianus non' amri et rPsI Phat truditio-Deni , scd iliatri tantum . quae tunc ipsi objiciebatur, salso, putans eam esse non diviniam , sud Illi manam et Verbo Dei , coiitrariam. Cel Prum elim traditiones in universum non respuisse patet ex EPistola LAIIL A i. monitos nos scias inquit, ut in calice offerendo Dominiaca Laeciditio. seroetur , ut calta mixtus plus oferatur
, obio. VI. Fidei dogmata committi non debit erunt custodiae insidae , et sallaci . Atqui talis est ira ditio ;quod enim de ore in os transit, vel malitia, ves imperitia hominum facile mutatur , et deperditur. Unde Poetas Llamam pingunt lot Variatam coloribus. Ergo eis. II in Atigustinias Tracl. II. in EPist. Ioan . ait, Deum contra Insidiosos errores firmamentum Ponere νο- luisse in Scripturis. Dist. min. Fallax est traditio , si spectetur Leor-εim a Providentia Dei iiii Ecclesiam fundavit , 'et regit, sine qua providentia ipsae Scripturae facile 'de- Prauari , ct deperdi possent , Conc. Sccus , neg. Stergo Deus in Ecclesia sua per annos plusquam his-ntille in statu Lcgis Naturae vciam fidem servavit per fiolam traditionem , siue ullis Scripturis quanto magis in Lege Evangelica , in ilua Promisit, lare . Ut
126쪽
Trael. de Loeli Nieol. ros mquam portae inferi adpersus Eccbesiam Praepaleant ; et in qua traditioni addidit etiam syrmamen initim Scripturarum contra insidiosos quosdam errores, eos scilicet, qui contra praecipua fidei dogmata spargi poterant, de quibus loquitur loc. cit. Augustinus Praeterea cum Dei providentia omnia suaviter' digponal , nc traditiones interirent , adjumenta etiana sup-l editavit, scilicet Scripta SS. Patrum , Acta Conc torum , Festorum annuas e elebrationes, Pastorum diligentiam et . OHic. VII. SacrMe litterae Dco inspirante eonseriptae sunt, ut essent nobis s dei, et morum regula, ut sacpe docet Augustinus Lib. ' XIX. De Cio. Cap. . 18. et til. At opcra Dci persecta sunt. Ergo Scriptura est persecta fidei, et morum regula ut traditiove uolu
Dist. ant. Sacrae litterae scriptae sunt , ut cSsent Fidei , ct morum regula partialis icone. I si tori; et totalis , neg. Una est ergo Begula Fidei, et movum , Verbum Dei , quod continetur partini in Scri Ptura , partim in Traditione , quarum una suae ille ii Ituo genere persecta est. dist. Scriptura totalis, et unica regula est nil quam Patres asserunt exigendas csse, tamquam ' ad Lydiunt lapidem , omnes Ecclesiusticorum Scriptoruia1 sententias, quamque ideo Chrysostonius m n.' XI ILin M. ad Cor. appellat exactissimatn trutinaxn . quo-
mouem , et regulam. Sic Augustinus E ist. LXXXII. al. XIX. ad Hieron. Ego , in loiι , fateor cliaritati tuae, solis eis Scripturarum libris, qui jam Canonici pocantur , didici hunc timorem , honoremque deferre , ut nullum eorum auctorem scribendo aliquid e raSSe , irmissime credam ... Alios autem ita lego , υι quantalibet sanctitate , doctrinaque praepolleant, nouideo Merum putem quia ipsi ita senserunt , sed qui
mihi pel per illos auctores Canonicos , oel 'probabili
ratione , quae a perio non abhorreat, persuadere ρο iuerunt. Hieronymus quam fuerit acer Scriptorum EC-CleSiasticorum . quos nunc ut Patres laudamus , Cela Sor , ex ejus Libro dc Scriptoribus Ecclesiasticis , a
ιiisque operibus patet Denique ut alios praetermittam
127쪽
natis, S. Thomas I. P. O. I. art. 8. M. I. hae τhabet : Sacra doctrinoe utilist auctoritate canonicae Scriρturae Prορrie , et ex necessitate argumentando, anctoritatibus pero aliorum Doctoriam Ecclesias, quasi argumentando ex prοPrim , sed Prob. ibiliter. Inni titur enim f. des nostra rese lationi ostolis , et Prophetis factae qui canonicos Lilros scriρserunt. Em si ad ScriptMram . tamquam ad Regulam , compara da est ipsa Patrum doctrina , restat , ut tiriptura unica , et totalis regula sit. U. Dist. ant. Ρatres docent, ad Scripturas . tamquam ad Regulam exigenda esse quorum ilhct Scripto-σum Opera, si seorsim singuli inspiciantur, conm. Singulos enim seorsim. salli potuisse, concedimus. Si omnes simul in eandem conspirent sententiam ., eamque tram dant ut divinitus revelatam , neg. Inst Traditionis praetextus erroris omasio est: Sia Payias regitum Christi millenarium post resurrecti
diem suturum finxit quasi ex Traditione , et ita multos in errorem induxit Sic Catholici quidquid de sendere non valent , traditione Apostolica inniti jactant,
ut observat Calvinus Gh. IV. Inst. Cap. Io. Erg π. I. QSi hoc valeret argitinentum, etiam Scriptura reiicienda esset, quia etiam illa abusi. sunt haercti ei, pa tim apocryphas Scripturas venditando pro veris , par lim veras Scripturas ad suos sensus detorquendo. Scaquia non desunt rationes Scripturas et Trmitiones v xas a salsis dignoscendi. U. 2. Dist. ant. Et nul Ia ratio suppetit . qua detegatur error , ner. et multis rationibus cognosci potest , et caveri error, conc. Sic omnibus S,CPatrum operibus inspectis paluit, non esse ex traditione divina solitium mille annorum regnum , sed ex malo
intellectis verbis Apocat. XX. 46. et regnabunt cum Christo mille annis. Quod autem catholici omnia sine delectu traditione inniti jactent , mendacium haereti
Corum est. Quaenam ergo ratio sit, et quaenam re
sulae , quibus verae a salsis traditionibus dignoscantur , Videamus.
128쪽
Traat. de Loeis Theol. io I. III. Regulae , quibus Traditio Dioina ab Mostoliea ,
Ecclesiastica , et humana discernitur . . Ado. I. Traditio Divina , Apostolica , et Ecclesia- silea sacile ab hianiana discernuntur. Traditiones 'enim humanae nullum habent in scriptis Sanctorum , aut in
Ecclosiae canonibus sundamentum , et Plerumque Superstitiosae sunt, et Scripturis contrariae.
II Facile etiam Traditiones Divinae, et Apostolicae ab Ecclesiastica. secertiuntur. Haeo enim non semper , nec ubique in Ecclesia viguit: illac vero semper . tu Ecclesia universa servatae sui g. Unde Atigustinus Lib. IV. coni. Donat. Caρ. 24. Quod unioersa, inquit, tenet Ecclesia, nec concilιis institutum, sed SemPer retensum est y nonnisi auctoritale ostolica traditum rectissime creditur. . III. Dissicultas ergo solum remanet de Divinis Traditionibus discernendis ab iis . quae Apostolicae sunt: Nam utraeque Semper. et ubique viguerunt, et Patres aliquando Traditionem Divitiam vocant Apostolicam, et vicissim. Sic Aupustinus Lib. X. de Genes ad lit. c. 25. dicit, parvulorum baptismum esse traditionem AP 'stolicam . cum tamen divina Traditio sit. E contrario S. Leo Serui . de Quadrar. ieiunium quadragesimale divinam traditionem appellat, cum Apostolica sit traditio. IV. Testes traditionis sunt SS. Ρatres , et statuta veterum Conciliorum. Patrum autem nomine intelligimus eos tantum , quos Ecclesiae consenSUS eo Domitio donavit, eo quod doctrinae fidei, et morum defensores , et doctores antiquitus fuerint ; ideoque filios quodammodo Christo genuerint. Addunt notitiuili, ut eo nomine proprie aliqui Scriptores appellentur, oportere , ut suerint viri sanctitate illustres. et qui a fide vel Dianiquam desecerint , vel saltem in ea mo tui sint. Ait enim Lirinensis , eorum dumtaxat Majorum consule udas esse sententia S , ιδι fide , et com- munione catholica sancte , sayienter , comtanter pi- Pentes , docentes . et permanentes pel mori in Christo
fideliter , pel occidi pro Christo feliciter meruerunt. Ex quo sequitur, proprie inter Patres recensendum
129쪽
lion esse Tertullianum , si iii postquam strenue eonita Gentiles, Judaeos, uacroticos thoe ii de catholica decertavit. tandem Monta iistarum Coeno adhucsit ', ne scri Illa Origenis , quia vel ab ipso , vel ab Haereti. cis varia Errorum labe asporsa sunt. Laudantur tamen opera Tertullicini , vel quae ante haeresim scripsi L, vel ita iis, quac ad Montani doumata nora pertiriciat, sicut et Origenis Scripta, ubi ille ceteris consonat, vel non cx sua, sed ex universae Ecclesiae sententia loquitur. Idem de Eusebio Caesariensi dic:is, qui nonnullis Arianismi suspectus est, aliisque qui non Disi improprie Patres appellantur. S. Beruaratis Saec. XII. ultimus Patrum habetur, laam Ss. Thoma. Et Bonaseentura Dociores saepius, quam Patres appella inr ; eo quod Theologiam alia methodo docuerint , quam a Patribus eo usque tradita erat. Artotus tamen, Os etiam Patrum nomino donandos contendit. OpusC. V. Lib. VI. Q. L art. 1.
Sunt Regulae, quibus Dioina Traditio ab Apostoliea
dignoscatur. Prob. Enumerando , ct probando regulas ipsas. I. Regiala. Una nimis consensus onauium Uatrum, qui ab initio Ecclesiae per omnium saeculorum successio- Des dogma aliquod , licet non expressum in scripturis tenuerunt , ejusque Contrarium ut haereticum resularunt, certissimum est divinae traditionis aro limonium. Iulia sunt dogmata de perpc tua Deiparae Virginitate, de maioria . et 1 Orma omnium Sacramentorum , saltem in petiere , etc. II. Reg. Quando hic consensus non est unanimis, tunc ante Ecclesiae definitionem non parit ciuidemeerlitudinem silci tamen praebet Divinae Traditio-tiis argumentum majus , aut minus pro majori, aut minori numero , et gravitate Patrum , qui dogma illud docerit ; imo etiam ceniam , si consensus ilic sit morialiter uti. ni in is , cum scilicet paucissimi contradicunt. At post Ecclesiae definitionem , argumentum est Di vivae Traditionis cellissiluum. Diuiligod by Corale
130쪽
Tenet. de Loeis Theol. Ioa III. Reg. Quatu o Patres omnes aliquid servandum docent pertinens ad Ecclesiae disciplinam quod non
excedat potestatem a Cliristo Apostolis concessa in , ΡΟ-test Apostolica censeri Traditio , nisi sorte constanter doceant , divinam esse Traditionem ab ipso Christo institutam, nec usquam eam tribuant Apostolis. Regula autem I. probatur ex Apostolo I. Cor. XV. 28. ubi ait: Quosdam quidem posuit Deus 3 in Ecclesia , Primum Z Postolos , secrando Prophetas tertio Doctores. EPhes. IV. 1 I. Et ipse dedit quosdam Apostolos .... alios autem Pastores, et doctores .... ut jam non simus ParMuli stacitiantes, et cimetin eramur omni pento doctrinae. Ergo si Pastiores
omnes , et doctores Ecclesiae errassent in aliquo do malo tradendo , quasi illud divinitus revelatum emet,
infirmum fidei praesidium in Ecclesia posuisset Deus quod absurdum est ; imo ipsa Ecclesia in Fide errare posset, Cum nonnisi a suis Doctori biis e
om sudiendo hauriat ; quod quidem etiam absurdum esse infra probabimus , ubi de Ecclesia dicemus. Hinc Vincentius Lirinen is Commonit. Cap. 4. Qtiidquid, jnquit, non urius, aut duo tantum,
sed omnes Pariter uno Aorimque consensu aρerte, ireqtienter , Perseperante enuisse , acr*sisse, docui
se cognoperit , id sibi quoque intelligat absqtie tilladiabitatione credendum. Idem repetit Caρ. 39. ad 42. et inculcat exemplo Epties ini Concilii , cui placiale nihil aliud posteris credendum decernere , nisi qtiod saerasa SIBI CONSENTIENS SS. Patriam tenuisset antiquitas. Nec solum Eplicsini Concilii , sed
omnium Conciliorum cadem mens fuit, unde merito Trideruinum Sess. IV. 'vetat, ne quis ipsam S. Scri-yttiram contra unanimem SS. Patriam consensiam in- eγretari an deat, certo credens, unanimem hunc consensum salsum esse non POSSC.
Regula vero z. probatur, ex eo , quod Ecclesiae doctores seorsi in singuli crrare possunt; unde Augustiuus Apist. CALVIII. ni. CXI. Neque Mero , ait , quorumlibet dispialationes pelut Scripturas Canonicas habere debemus, ut nobis non liceat, saloa honori