장음표시 사용
261쪽
nens vero illa cense Iur , cuius
partes simul existunt, & permanent ; di huius tres assignantur species , nempe Linea, qua est longitudo sine latitudine; linea quippe est diuisibilis in longum,
neutiquam autem in latum ; hu . ius lineae terminus communis reputatur punctum . Superficies, quae est longitudo cum la titudine sine prosunditate; nam superficies extenditur In longus S in latu, non autem in profundum 1 & huic pro termino comumuni ascribitur linea. Corpus a quod est longitudo, latitudo, &Prosundum , quae aliis vocibus tres Quantitatis dimensiones
4 Adverte autem bifarie po se nos de his dimensionibus irructare.
- Primo,ut sunt in substantia ἔ& haec consideratio phy sica vo
Secundo, ut sunt a substantia abstractae, di ita mathematicae nominatur, atque in assignanda lineae, aliarumque specierum definitione Mathimaticam p. tius secuti fuimus . quam Physicam; ac propterea lineam longitudinem magis,quam longam descripsimus et tametsi,etiam nohabito respectu ad substantiam, linea longa fit, sicut & quantitas quanta .ri s Discretam eam esse definit . quae tali termino communi uacat; quo fit, ut partes non in uicem cohaereant, sed magis cis. gregatae existoni ; id quod ipsum nominis, Disreta , etymon de-n o D strat et culci e tum fio uiccmest, quod simul non cohaeret, sed ad inuicem seiunctum est: huius autem species numeranturn Lmerus, di oratio. 6 Porro Quantitas continua adhuc bimembris est. Alia , cuinaus partes positioi em habent, ita ut una pars sit hic, altera II lic, S. una respondeat parti qualitatis extrinsecae,qua est locus. unde hac quantitas in solis permanentibus reperitur. A lia,cu ius partes non habent positi nem, quamlibet orame m sedivent, aliud enim est ordo partium , aIiud positio. Oido ne cessum est incmni cadat quantitate, ordo videlicet priorit lis; quia una pars prior est alia,
deinde alia i di si quantitas est
coni nua, nunquam erit deuenire aut ad pi imam, aut ad vitia mam , quia quodlibet continuuest diuisibile in infinitum t positio autem non in omni interce
dit quantitate, sed in ea dumta
Xar , cuius partes actu unitae existunt. Et hactenus de Dominos
ac natura Quantitatis ex doctrina Arist.qui ulterius profici sces, proprietates ipsius incipit indagare , easque ad ternarium numerum reducit; quarum Prior est, Luantitati nihil esse contraritim, nanque una quantitas non est alteri contra-
262쪽
ria, cum verς contrarietatis con .ditiones sint a quatitate alienae. Sin autem Obijciat quis , magnum paruo, di longum breui esse contrarium. Respond. Arissimagnum, di paruum, &c rationem magis relativorum, quam naturam quantitatis induere rmagnum quippe non nisi comparate dicitur ad paruum ς Propterea si unica in Mundo natura existeret, nee parua, nec magna haberetur. Δin autem adhuc per. sistat, haec esse absoluta, S ad genus quantitatis attinere. Reia pondendum est, non esse propterea etiam contraria, quia nou sunt adinvicem activa. 8 Media proprietas est,stuantitatem non suscipere massis, o minus; tam enim utiq; eliquan. titas linea breuis,ac corpus ma gnum; tametsi haec sit maior qualitas, quam illa: unde multum discriminant magis , & maius ἔmagis quippe respicit naturam , maius partium Indicat plurali
io Vltima proprietas, Ma. xime proprium tantitatis e LI, aquatim dici, ct inaqualem, , aequalitas enim in rebus consequitur ad quantitatem , sicut similitudo ad qualitatem, di identitas ad substantiam.
tes in hac materia Occurrentes .
Cap. IV. MVita profecto de Quan
titate superant eXplicanda ; at vero Lacedaemonum more , multis omissis, seu adcommodiorem occasionem reportatis, ea hic, quae nccessa. riora parent, candide declarabimus .
Sit ergo Primum Dubium circa Quantitatis definitionem ab Arist. I. Metaph. Cap. 12. de Quantitate traditam, uantum ess, quod os aluis biti in ea, qua
quodq.unum quid, oe aliquid πιum esu es , idest quantum est illud , quod in eas partes diuidi potest; ex quibus verε, S realiis ter constat; quae partes singulae diuisae unum ens esse, di hoc aliis quid, idest individuum possunt, S cum actu diuisae erunt, singulae unum ens individuum erunt.
Ex qua definitione colligitur Primo,quantum no posse diuidi in puncta, vel alia indivisibilia,
cum nec quantum constituant, 'nec in quanto tanquam partes existant. Deinde infertur,quan- 'tum hic definitione comprehensum Physicum esse, non Mathematicum , quando proprie hoc
263쪽
aliquid non nisi de substant ijs
suo etiam modo quanto Matheismatico desinitionem competere,& coaptari posse. Illud autem non est obiter praetereundum sin quanto, si pro substantia quanta capiatur, ut visus est accepi 1 ri'. se Arist. prae allegato loco S. M taphys. primum definitum esse quantitatem ratione vero ipsius etiam subsantiam : si quidem prima ratio diuisibilitatis congruit quantitati, Sab ipsa in substantiam transfunditur: unde bene Arist. initio cap. de Quan titate aiebat, Quantitatem e sse, a qua res dicuntur quantς . Atque hinc Tertio probabilissime
deducitur,divisibilitatem extensionem, S caetera huiusmodi esse praedicata analoga, non univoca, si de substantia, ta ipsa quantitate enuncientur. Ratio est, quia
isthaec primo, S per se, & inde
pendenter conueniunt quantitati, substantiae vero quantae quasi per participatione,& adeo depedenter,ut, si nulla esset probabilis quatitas,nulla identide possibilis foret substatia corporea, ac quanta. Quarto colligitur de ro- ne quantitatis intrinseca, ct quati non esse ut actu diuidatur, sed sufficere si talis sit naturae, ut diuidi possit; id quod subtiliter no . tauit S.Bon. in 4. di st I 2 par. I. ar. I. quaest. I. iicut quippe, ait ille,non e st essentiale quato actu inhaerere, sed aptitudine,ita non ap. IV. e st essentiale quanto actu diuidi, sed tale esse, ut admittat aptat dinem ad diuisionem .Ex qua do. ctrina patet aditus ad multorum dubiorum solutionem aliquando tenellas adolescentum me notes obruentium.1 decundum Dubium est. in quo consistat ratio sormalis quantitatis equidem vari; varie opinantur. Ali1 enim rationem formalem existimant esse diuisibilitatem , seu partibilitatem; inquam sententiam videtur aliqui bus inclinare S. Bon. Alis Opin tur esse mensurabilitatem: Alia deniq; partiu extensione : quam sanE sententiam amplexatus est Seraphicus, ut verba ipsius in Dq. distinct. I a. par. I. artic. I. quaest ' 3. ad tertium liquido testantur: ait nanque Suantitas, formaliter loquendo, habet extensonem de naturasui gentris: Vnde non saluatur etiantitas , ni etiam extenso . Et eadem dist. S parte art. vltimo, quae st. secunda in corp ait, Diuisionem consequi quantitatem peris. Ex quibus in sero, extensionem esse rationem formalem , dies.sionem vero effectum primarium , S passionem per se idest,
necessario consequetem ad eam: Shane opinionem veluti probabiliorem, ac verosimiliorem
secuti sunt postea viri eruditissimi Iesu itarum , ut Suare 2 Disp. 4o super Metaph. Sect. q. S alij suam non pauci praesertim , ut dixi de
264쪽
de Reeentioribus Iesu itarum, git difficultas, quid laturum de Magi stris . substantia quanta, si ab ea Diui
Addete tamen, & sortasse no na virtus seiungeret quantitate, inepte, rationem formalem quais di ita nudam seruaret
titatis esse quid prius ad illa om Huic porro dissicultati variania; ita ut extensio, mensuratio, consueuit adhiberi responsio. ut partitio sint quasi quidam effe- videre libet apud Suar. reeen-ctus, & passiones consequentes. sita Disput. Nam quidam existi-Prima autem ratio, cum sit - mant, illam iubilantiam ad unuculta, di propria careat nomen- indivisibile restringenda r quod clatione ,rectissis per extensione, Dictum licet in is perficie satis quam per diuisionem idefinitur . appareat probabile, cum diuisi- Nam ex eo quod , verbi gratia, sibilitas consequatur ad quanti- in ligno una pars non sit alia, di tatem, ita ut totius diuisibili extra aliam, sequitur lignum a talis sit origo; Si tamen res in- in plure S partes esse partibile . timius examinetur, id impossi-3 Tertium Dubium est, an bile esse clare perspicitur. Nam auantitas sit re distincta a sub- quo pacto partes multae, puta
antia quanta P caput, manus, pedes, in quibus Respondetur indubitanter, singulis substantiae portio non quantitatem esse quid realiter modica offenditur, ad unum distinctum a substantia ; cum, quid indivisibile poterunt redu- quantitas accidens sit; & omne ci praeterquamquod non serua- accidens primaria distinctione retur substantia in esse suo essen. a substantia secernatur, iuxta . Liali. communem Arist. aliorumquo Propterea alii arbitrantur, iL partitionem entis in substantia, Iam substantiam permansuram di accidens , quae sunt primo di- extensam; non quia soret diuisiuersa . Hanc veritatem mirifice bilis,sed quia pars no esset alia , commendat realis quotidiania, seruantes omnes suam positio accidentium omnium a substan nem: quam opinionem videturtia in almo Eucharistiae Sacra- sequi Suar. cum aliis ab eodem mento vi verborum facta sepa- relatis . Sed istuc adhuc magna ratior clarum enim est, ibi quan inuoluit repugnantiam, quomotitatem re distingui a substantia, do seruetur caput, quomodo ma& subiecto; ut cum communita- nus, S sint a quantitate Immu- te Theologorum assirmat,&pro nes,& nihilominus unu ens sit,bat sanctus Bonavent uia in A. di una substantia; non enim ra dist. II. Lio percipit, quomodo unu
Sed modo grauior emer- sit, quod non est continuum ἔ α quo
265쪽
quo pacto continuetur, quod ex dam , puto id soli quantitati
pers est quantitatis e conuenire ratione suae simplici. Idcirco alii opinantur, substa- tatiSs ex sancto Bonau. in a.di αδ-tiam habere ex se absque bene fi stinct. 27. dub. 3. lit. Sive enimcio quantitatis aliquam diuisibi sumatur quantitas in conereto. litatem,&continuitatem. Caeleo siue in abstracto, idem in re si rum hoc rursus magis a verita. gnificatur, quamlibet in modo te recedit . eum quantitas sit, a diuersum; reliqua vero omnia qua res sunt quantae ,& sumunt in concreto aliquam composi- extensionem, diuisionem,&con tionem important, siue subiectinuationem . cti, di formae in concretis acci-
Ego quidem , si meam libeat dentium, siue naturae, de suppo. ferre sententiam,reor Primo, im siti, seu habentis naturam in . possibile esse etiam per Diuina concretis substantiae: Unde eum potentiam .substantiam corpo dico, verbi gratia, ea Iulum, duoream seruari in esse ab omni qua includo, & formam caloris, &titate seiunctam. subiectum, cui eator inhaeret; sic Nam radix corpulentiae, & verae cum dico, hominem, dico S hu corporeitatis est quantitas, quip manitatem, seu humanam natu pe pro tanto substantiς sunt cor Iam,di id, cui nat ura communi-poreae, quia habent a quantita- cata est siue illud sit re diuer. te, quae est primum corpus,cor- sum, siue non; siue faciat comporeitatem ; sed de his uberius Positionem cum natura, nec nersuo loco in Metaph. nam de hoc in prςsentiarum non .gs Quartum Dubium. Cur curo . At vero cum dico, quan . quantitas, & quantitatis species rum , non dico aliquid concre. prsdicentur tam in concreto, tam Vere, nec duo includo, nisi quam in abstracto; dicitur enim. quantum capiatur physice; tunc linea est quantitas, &, linea est quippe quantum connotat qua quanta : Similiter superficies est Utatem, di substantiam quan- , Iatitudo, di est lata; similiter de ii rati subiectam . Ea igitur de aliis, quod ita peculiare est qua- causa quantitas ct in concreto. titati, ut nulli alii, siue sit acci di in abstracto praedicatur, lidens, siue substantia, competat; cet verE non sit ibi concreti non enim dici potest, homo est natura: & isthaec a Deo ita oria animalitas, nec Petrus est huma dinata sunt , ut a creaturis colnitas , nec albedo est qualis; cur)ligeremus, multo melius id posis ergo hoc maris de quantitate se competere Creatori, qui est Ego missis aliorum responsis, suum esse, de sua entitas; & ra- ne breuitatis metam transcem tione suae simplicitatis infinitae
266쪽
dicitur sapiens, & bonus, & ens,
sed rectius, &, ut ita dicam, e-M rius, sapientia, bonitas ,& entita s
de Relationibus Tracta-- - tum habemus apud Seraphie. in I. sent. Nam cum ει-quens in eo libro de Relationibus Diuinis mentio habeatur, iugis earum est apud Theologos disputatio. Antequam autem ulterius fretas trahamus, scire conuenit ,relativum indo dictum , quod importat relatio nem ad aliquid a se quoquo mOdo diuersum et ut enim peropti-R-. mε notauit S. Bon. in I. dist. o. dub. 3. lit. relatio non praedicat
ordinem ad alterum: Unde eius definitio in ordine ad aliud sumenda est. ScitE propterem s.;. Arist. relativi definitionem assi- gnans semper, & utique in ordine ad aliud tradit ; ut videre est hic cap. M aliquid ,ubi geminam definitionem prodit. Altera est, Ad aliquid talia dicuntur, quacunqua ipsum, quod sum aIiorum viguntur; vel quemodolibetali ιεν ad aliud. hoc est, Rela. tiua dicuntur ea omnia, quae ali . quo modo ordinem habent ad
aliud; unum quippe relatiuum 3 vocat , ut ita dicam , aliud. Haec definitio creditur tradita ab Aristotele de mente Antiquorum . quamobrem aliam continuo de mente propria subinnectit , quae est huiusmodi. Ad aliquid sunt, quacunque hae ipsa, qua sunt, aliorum esse dicuntur, vel quomodolibet aliter ad alterum. Quae in eo a praecedenti dumtaxat disterminat, ut illa per dici, ad aliqtita dicuntur; haec vero per esse ad aliquidium, tradatur. Hinc reor. deductum esse geminum illud relativorum genus, nimirum, s eundum esse, & secundum dici, quo ab alijs alijs verbis transcedentale,& praedicamentale nun cupatur r Quamuis non desint , qui relationemseundum diei,
non esse eandem cum transcendentali autumant. Verum
quidquid sit de hoc, discrimen inter utranque assignemus; Mrtasse enim ex tradita differentia, quid sentiendum fuerit, digno
2 Porro relatio seundum diei ex S. Bonau. in dist. 3P. D. .. quaest. vlt.in argumentis, argum. . est modus respectus; relatio vero secundum esse est veritas respectus. Modus autem dicitur, quia admodum relationisse habet, cum non sit vera re
latio , sicut dicimus differe tiam praedicare modum accidentis.
267쪽
Aduerte autem ex eodem S. tiri ut alia aequiparantiae), disia Doct. ubi supra in solutione ilis quiparantiae alia nominetur .lius argumenti, relativa secunis Haec est illa , in qua terminii dii esse esse duplicis generis. vario nomine voeanturi; uti Quaedam ex parte utriusq;extre. Pater, & Filius . Illa est, in mi,ut Dominus, Seruus. Quaeda qua idem nomen in utroque ex parte alterius tantum, ut sti- termino usurpatur . ut aequale bile,& scientia . Neq; huic do- resertur ad aequale, simile,adctrinae aduersantur ea, quae idem simile , & caetera . Rursum Seraph. Doct. alibi, nempe disti relatio , alia realis , . S mu.
34. art. I. quaest. 2. ad 6. exaram tua i , quando termini inlamita reliquit,inquiens, Intelligens cem reciprocearcseruntur; vir ad intellectum ,& videns ad vi- Pater ad Filium ια Filius adisum reserri secundum dici, non Patrem. Alia rationis, S noni secundum esse . . Namialiud mutua,.quando unu in tanta est scientia , & scibile ; aliud resertur , reliquum vero. non sciens, & res scita; di quidem a item'; cuiusmodi sunt, omnes
scibile resertur ad scientiam re relationes inter creaturas latione secundum esse sciens ve. Creatorem . creatura enim vero ad scitum relatione secun re resertur ad Creatorem , dum dici. Creator autem neutiquam ad
3 Hinc facile lubet inserre, creaturas. Ita docet cum aliis non esse prorsus eadem relativa S. Bonavent. in I. dist. so.qualm D. BIecundum dici, de transcenden. vltima in corp. di alibi. Quod talia. Nam quaedam iunr tran- si roges , cur haec relatiua ,stendentalia simul , ω secum quorum alter terminus rese idum esse, ut scibile, & scientia , tur realiter ἰ alter ratione , dper tradita a nobis supra de no- magis relativa rationis,qua rea. mine transcendentali. Nul a lia appellentur.Resp.quia costi- autem possunt esse simul relatia tutu sequitur debiliore partem. ua secundum esse,& secundum Bla. u b
diei. Porro relatio secunda a Traduntur proprietates Re
dici, & transcendentalis pos llationis mset nomine proprio mixta v rellari i Relatio: autem, secum t mi' n Ai: . l. hum esse simplex ,. didi er- . 'iur
4 Relatio praedicamentalis, in m intuor Proprietates reladde qua potissimum est sermo tria Iatino m assere Aristor. . . praesenti, solet dupliciter par allegato gapite quarum Prima
268쪽
Prima est. Relativis inesse eon.
rarietatemI Id est,non repugnat relativis inesse contrarietatem Iita quippE se exponit Arist. quia
non omnibus relativis inest contrarietas. Aduerte alitem,S λ- Ierter considera modum loquendi; ait enim inesse relativis con trarie ratem , non. Matiua est contraria; quia proprie . & formaliter relativa non sunt Oppia sita, nisi oppositionei relatiua , quae non est vera contrarietas equod si aliqua eis inest contra rietas, magis est respectu funda menti , quam ipsius relationis tnam scientia, cuius exemplum prodie Arist. non est scibili opposita, sed ignorantiae , non re fertur autem ad ignorantiam ,
sed ad scibile; ergo contrarietas relatiuis , si qua inest, non inest intrinsecE,& ut relativa iunt, sed extrinsece ut quid absolutum.. 2 Secunda Proprietas. Re-
Iatiua υ identur susipere magis O minus; simile enim, edi Assimile, aequale, O inquati magis ct mi s duitur. Huius autem proprietatis ratio ea videtur ,
quod, cum similitudo in qualitatibus , aequalitas autem in qMs ilitate attendatur, fieri potest, ut una res magis sit similis,aut dis. similis , aequalis, aut inaequalis iuxta proportionem graduum, di partium,verbi gratia,calidum ut duo,est omnino simile calido ut duo, & haec inuicem sunt similiora , quam lint calidum viduo, & calidum ut quatuor;quae cum cuilibet speculanti nullo negotio se ipsis sint manifesta ihaud est, cur in hac proprietate
exprimenda tempus conteraismus . Illud tantummodo morinuerim,proprie tatem istain non
omnibus, ac singulit congruere relationibus: Pater siquidema non est magis, aut minus Patet unus, quam alius , tametsi unus unicum filiu, alius plure S genuerit. Illi ergo solumodo conuenit
cuius nindamentu aut intentiis ne graduum,aut partium extemsionem compatitur. Haec autem proprietas mutatur ad mutatio. ne fundamenti, vel in altero extremorum factam . Ut cum alte ratur calor in uno, alio inaltera. bili permanente; vel utroquo dissimiliter alterato. Vnde Pul. lularunt illae regulae ab omnibus communiter receptae, quarumduq ad quantitatem, dui vero ad qualitate spectant, sunt aute hi. 3 Si ab aequalibus aequalia
demas, vel aequalia aequalibus addas,quae remanent, sunt a qualia. S. . Si ab inaequalibus aequalia detrahas,vel inaequalibuS aequa. sia adiungas, quae super sunt, inq- qualia erunt. Eo de modo philosophandum est de similibus,ac dissimilibu S. 4 Tertia proprietas . RιIatiua omnia dicuntur ad renuerintentiam; Hocest, talis est conditio relativorum, ut unum itiserat
269쪽
serat alindrvi si Pater est Fili j .ut i ire,iγ- i i . Pater,& Filius est Patris Fillius. De malitate, deo Ilia i linHie tamen illud obseruandum ' er Atri, i e : Pro τι Hrio est ex S. Bonau. in I. dist. 26. l - - 'p' dub. 8. lit. Iumendum esse in , i i , terminis proprium relativum; . . alioquin facilis recluditur viata, V iam omnem substania ad errorem, verbi gratia, alata, retiam corpoream qua est alati ala, non autem auis; ala n plurimae consequuntur enim inseri alatum non auem, qualitates ,roperae pretium fue-
sicut caput capitatum. rit, quid sit qualitas , & quotuiss Quarta Proprietas . Vi- Plex, ta quemadmodum se ha-
dentur relatiua Un MI natu. beat ad substantiam inuestigare. ra . Simul autem hic accipitur Nam, ut dixi, nulla est subita per negationem prioritatis, aut Lia quae suis non sit affecta qua. posterioritatis. Nam unum reis litatibus;vt propterea non sitis latiuum non est prius, aut po- coutrouersiam vocandum, an de sterius natura altero, multo mi tur qualitas Hoc itaque tannus tempore; cuius optima ra- quam indubitato supposito , adtio ex ipsa relativorum essentia ipsius definitionem quaerendam
.colligitur; quia totum esse rela- 'Pergamus a i i :citiuorum est esse ad aliud . Si er- . Definitur autem ab Arist. c. go unum relatiuum esset prius de Qualitate,di quali,esse eum natura altero, relatiuum esset dum quam quales quida- dia antequam essentia relationis cumur. Idesi, qualitas est ea , Constaret et loquimur,autems quae inhaerendo subiecto ita il- de relativis actu . non poten- lud incit, & qualificat, ut Pertia; sic enim seientia simul natu- ipsam quale dicatur. Hinc,mesra est cum scito, quamuis scibi- sen tentia, orium habui ar te' prius existat. Non solumi quatum illud prouerbium, visci autem relatilia sunt simul natu- licet personi multis
ra,sed etiam cognitione. Quare, virtutibus praestantes qualisca qui distincte unum percepit re . tae habeantur, ac nominentur . . latiuum, alterum Itidem perce. Dicituraecundum quamuicut
perit, necessum est: Sc eodem tun qualis , hoc est inreth viii modo qui determinata nouit, modo, ad differentiam jubsia hoc album esse intensius alio, .lialis differentiae a nam di per cognoscet pariter aliud esse re- eam res dicuntur quales , sed inmissius. modo tantummodo non in reor
. e 4 d.M. ii quippe alti ionalitate diei tue
270쪽
rationale , si e ut a speciositat speciosum. Quare differentia lacte quale quid, qualitas autem quale . Iam vero Qualitatis na. tura exposita, mox ipsum etiam quale describit his verbis. Lua . D eis, quod is qualitate demin3 natum, id vero est subiectum, cui qualitas inhaeret;&istan5 egent expositione,cum satis per se clara sint, & manifesta. a Subnectit deinde Aristo t. more solito qualitatis proprietates , quae ad tria genera reducuntur . Prima est, αualitatibarmesse eontrarietatem, idest, vera contrarietas inter qualitates in tercipitur, quia in his conditiones ad contrarietatem requisitqreperiuntur; agunt enim ad inuicem,se mutuo expellunt, di sunt sermae accidentales positiuae . Haec autem proprietas no omni
competit speciei qualitatis,qua tumuis soli qualitati in gener
Iitas fuscipit magis, O minus ;idest talis est conditio qualitatis ex natura sua, ut suscipiat magis, S minus n5 solum quoad graduum intensionem, & remis sionem pro eodem enim in prς- sentiarum magis & minus, ac
intendi, & remitti accipi opinor verum etiam quoad praedi.
cationem, nam magis album,&magis calidum efficit una caloris, vel albedinis portio, quam alia. Immo putarem,hanc prOprietatem ab Arist assignata sui Lle in ordine ad subiectu; quia helucidius constat, qualitatem suis scipere magis & minus , ut mul tis prosequitur S. Thom. Cer- s. tius nanque est , S euidentius, unum subiectum esse magis alio
calidum , quam Unum calorem esse alio magis calorem; cum re era totam caloris naturam ita aeque cohibeat unus gradus caloris , ac duo ἔ S duo, ac octo . Hinc sequitur, qualitatem posse in gradibus augeri, de minui in istensiue absque dispenuio naturqqualitatis, quae non exigit certum statum graduum; sicut potest augeri, cic minui quantitas
extensiue, nulla intercedente mutatione in natura, ac essentia quantitatis . Dico, in essentia quia in entitate aliter res se habet; cum entitas sit ipsamet qua vitas, aut qualitas.
litudo , ct dissimititudo in sotis
inuem rur qualitatibus .iIntelli ge per se primo; nam participative est etiam in subiectis, quIa ignis est alteri igni similis ratio ne caloris; quippe similitudo est relatio,& quasi quidam effectus consequens ad quali tatem, sicut aequalitas,& inaequalitas ad qua.
prima, cie secunda Respondetur, qualitates primas eas censeri,quae ex alijs qualitatibus non fiunt, de aliae ex