Ludovici Caspari Valckenaeri diatribe de aristobulo judaeo ; philosopho peripatetico Alexandrino. Edidit, praefatus est, et Lectionem publicam Petri Wesselingii adjunxit Joannes Luzac

121쪽

εκεκα παρα θεων δώωρῆσθα. Ista Protuli iluia Potcrant cum Iudaei verbis supra Positis comparari. Cicero , cujus uberias manavit de sonte Platonis, quaado sensibus disputat de N. D. II, C. 56 et seqq. ex Plotono singula potum runt illustrari. Ilis Cicero disputatis c. 59, Animum, inquit, sum, mer umque hominis, nationem, ConSilium, P udentiam, quis non dicina cura

ρcVecta raso Pervicit, etc. - Ad tisum autem orationis incredibile est, nisi diligenter accenderis, quanta Omnia machinata natura Sit. c. 6I ,

Quid moro p hominum rario non in coctam tisque Penetravit 8 Haec pro Iudaei a Philosophis arbitror sufficere; iaam nimis longa seret disputatio , si in gra iam Peripatetici hic mihi sumerem Aristotclis ex tribus de Anima libris et Litu llo Hσθωμα, quemque saepe mihi sequutus Videtur, Anchytas περι υ καὶ As ασιος, Brontini περὶ μυ καὶ δ πίρω ex inedito opere Ia-Γehi sen.

tentias enarrandas. Quando vero noster Aristobulus, Per rationem, inquit. γἀπω εχ ομο ρωθρωπι - και θείων πραγματων, et Ciceronis Philosophici mihi su ut ad manum lil elli , hujus quam aliorum verbis ostendere malo , sic samentiam a veteribus fuisso desuriinm: itaque do. . II, c .a, Suientia me rerum dipinarum et humanarum, C usarumquc quibuS hac res continentur; scientia. Simpliciter dixerat L. I, c. 43. PrinceP3 virtutum - svientia ἰςtiam Graeci vo ne, - rerum est dis inarum atquct humanarum scionistia: sed ad hanc causa rim cognitionem etiam adiicit Ducul. IV, c. 26. ubi

notat Io. DAvisius. Ex hujus notatis ipsoque Ciceroue Tusc. V, e. 3. intelligi Pγthagorae poterit modestia, studiOSMΠι se durentis Suientiae, sapientem emonogantis: a discipulis, quos in ista temporum caligine quis aegre serat ingenium illud capitale, velut a Deo mortalibus emendandis isto terrarum tractu datum, fuisse adiit iratos p) a discit lis, ut erat, sulens dicebatur: exemplo sit Lusim in Epistola ad Hismaturium, quam ex tribus Codd. SS. Vulgata meliorem feci: in illa ο δαμ-ς α ρ - θε τε Ma ο ρωπα- πραγματων em Illic pro vulgata forma , Doricam is erat prael et Codex NS. Biblioth. Fra nequeranae, is ipse, ex quci Iamblichi duas Prioros cleris partes evulgavit non optime D. Arcentrus quique. libros etiam inrtiti ni praebet et quartum, hunc a 2 cnnulis vulgatum,. illum Decdum editum πω τῆς Mariis Mes μήκες ἐπι Us' continentem rati, agoreorum etiam reliquias Doricas, allucide uobis ignotas.

122쪽

unipersum, concinunt aliorum dictis.

Qii ac nunc adiicit ad Priora Iudaeus de numero septenario , δὲ κοὐ πίη ὁ κόσμος ma μαι αὐ ζώκγονουμαν κῶ των φυομαν

rem ipsam si spectes, haud obscura, Verbis tamen exPressa non pervulgatis explicari poterant vel ex uno PHILONE Iu DAEo, qui, Pythagoreorum adminrator , atque amore percussus numeri Praesertim Septenarii , Suae quoquo gontis divina Lege sanctificati, verba magno studio quaesivit, quo sutim hunc amorem posteris declararet, in hujus Numeri virtutibus enarrandis copiose

Versatus a P. IV. D. - ad P. 29. u. hreviter eadem pleraque velut in sum-

Inam Contrahens P. 4o , 4r, neque ullam deinceps dimittens occasionem oblatam de hoc Numero dicendi, ut hic Philone possimus esse contenti, nec - desideremus necesse sit perditum Hemmimi. Eo tii de hoc Numero commeni tarium: hunc, quod mireris, citat aliis invisitatum CLEMENf ALEx LNDRI NUS, Postquam de Numero septenario multa dederat eadem, quae Philo diligenter a Gomento lectus et saeI enumero latidatus : Praeter cetera, octo et decem ex Solom c Elegia continuos versus uterque Praebet eosdem; quos qui praeter istos duo Iaudaverit, neminem lacile dederis r illic tamen Philonis nulla iacta mentione, Post excursum de hoc Numero CL ΜEres Strom. VI,

P. 815, 4. καὶ μωμα τοι τα, inquit ,--τὸν se Ob , παραπησα 'Ερρω ποι ὁ Βηρυτιος Dis 're' 'Eβδομαλα. IIoc longe magis nobilitatus Smγrnaeus II ERMIP.Pus, de quo diligenter egit Io Ksius da Scrim. II. P. II, c. 9, 3, in suis de Pyren mora liliris agere quoque debuit de Numeris. In ejusdem tituli libris , qui inscribebantur, eamdem materiam de septenario Numero ei Pioso tractaverat M. Vanno; illine luculenta nobis excerpta dedit A. GEL-Uts N. A. III, c. X, quae Ios. Sc ALIGER in M. Varronis fragmenta retulit P. 76-78. Macrobius, Chalcidius , alii plures ea de re egerunt ; sed in istis Varronis invenientur nonnulla, Philoni quoque Iudaeo Clementique adeo indicta; non illa dico , quae , sicut sunt profecto, frigidiuscula videbantur GELLIo p. 234, sed quae nobis enarrat ex Varrone p. 23r , de III diebus halcyonum nidulanti uiri; p. 23a, de modo summo adolescendi humanivor ris; P. 233 , de arteriis numero motis septenario; P. a J4 , de morim

123쪽

IUDAE O ALEXANDRIND.

ribus reptimo die, quibus inedia mori consilium Est. . . Sitnt i la lamen, cetera quoque loviora prae iis . , quae designata POlissimum voluit Aristobtilias. uuan. do, vacat, lubet in lioe liberrimo scribe adi genero de mullis proferre pauca. quae fortasse tenebricosis lucem lite illic adii ingant, Iuli itine ignorans .muantilli has dissiciles nugas pro sua sapientia socorit ArisIotelos, cuius pam in rem vortia dedit Ρετ si s Ρxr Drus Miscoli. Obs. III. c. 3. Non pervulgata, multa protulit in Perdocto lilmilo, Denario Priamorico , Ιαὶ ME Unsius, scili raest lissi ino viro , liroporanti, quae collegerat digerendi deerat otium sae-

Penu in ro. Poriam Primum Verba quaedam PHILONIs, quibus suam illos pionarii Xuineri venerationem testatur, tibi materiam orditur: τηνφυσιν α ριδ' iam ἱκαως -υμνα δυνατο παπὸς αἶσα κρει' ' reliqua Iegi

Poterurit P. 2o. D. - Quae paulo ante posui Aristobuli, illa his leguntur apud CI. EMENTEM A Lxx. Primum loco satis alieno L. V. Stram. P. 713, 12;Postea suo sax commodo L. II, P. 8i3, 2O.'Εν ἐβδομάσι πας o κοσμος καυκωτα των ζωογονουμένων - ἀν γομένων α N. Quae Nima 4equuotur apud Clem-ω γη .d. . VII potentio imis πρωτογωοκ angelorum Principibus, ex Theodoti Cnostici scriptis, hic nota tractabuntur. Cum Philono tum ceterisque mei norantu P a Clcm rite VII cI πλανητες, -

sive decima annorum hebdomade terminum fgeniis humanae vitac. Quod ex Solonis Elegia didicerat et aliundo, Solon m III non OILs eleganter Croeso dicentem facit L. I, c. 3u. Enarrata Solovis divisione, dat nobis Pilito IbDAEVS p. 24, Himocratis verba, quibus Medicus sic Solonia decem gradus corrigit, ut hominis aetati cortum terminum non ρonat; sed in VII illam gradus dividat, primos quatuor VII annorum aequales, παιδίου, παιδὸς μιρακίου, mola I, PuCmli, Rucri, adolescentia, succula; aetati virili, ανδρh, trest 1ibuat hebdomadas, quippe quam n nno XII . compleant septies septent; senescenti - ὀυτη det iterum annos VII, quique vitae suPersitat, Seni, γέρα m. Quando nobis ipsa Pnito servavit Magni Medici verba, Ch Iso ira rvcs ad istam videtur normam corrigendus de Dio Nat. c. XI v ; quod . Graecis non adnotatis, latuit AEGID. N ENA cruri in Dio GEN. LAea T. I. 5 i. apud quem VIII, io, F) thagoivo tribulam sorte quis divisionem iiii retur. Quao

124쪽

narius) qui hominem concini, fonmori, edi, νω re, ali, ac Par omnes aetatum gradus tradi s nectae aquo omnius Constare facit; singula copiosius explanat etiam ex Himocrate, qui Secundum Macrobium tam fallore quam falli ne-eie, sic lauiae aetate . nimii loquetrantur Antiquitatis admiratores Stratono Peripatetico et Dioclo C γε o. Alia quoque inulta dedit Macrobius de multiplici hujus Numeri Potestate, plura tamen PHILO IUDAEus; arithmetica praesertim P. aD-a 3 , quibus vim declarat hujus numeri is τοῖο νοσοὐχ quantam halaeat in τοῖς - τοῖς tradere incipit P. a 3. A. ἡ sic Ieg.ὶ τὰ εσθεια

πάντα βελτιουσεαι, Partim πριόδοις. - C. τελεσφόραν illum num mim dici scribit, τώση τώεσφορειτα τὰ συμ ω . Praeter alia Plurima, in quihus hic Numerus suam vim obtineat, memoraritur ab ipso P. 27. c. D. E. et p. 28. mentis Partes , EXCEPta quae Principatum obtinet, septem; corporis humani VII partes externae, totidem internae; Capitis totidem Praecipuae; oculis septem spectabilia; vocis totidem inflexiones; motus in diversas partes tantum III; huic numero humores etiam subiicit excretos humano Corpore, menstrua mulierum. , Metus septimestres Vitales monet cum Medicis; in morbis diem septimum velut iudicem, sive Sanitatem sera mortem denuntianistem e eleganter, inquit P. 28, c. hina τὸν περὶ τοῖe - - πίαν, τῶ δὲ θαατω. Rus tandem Vim in Musica lyram monstrare septemehordis instructam, in arte Grammatica VII vocales; de his vid. GALEus ad Demetrimm m 'Diram Stam. II. s. XXXIV. Numeri septenarii nomina Symbolica. - Non-ntilla etiam Aristobuli. De Nominibus septenarii numeri symbolicis apud Arithmeticos veteres e seli Ia Pythagoniac , de quibus M Runs Ius egit Donor. Pyth. c. I , pauca lubet

attingere. Quia solus numerorum intra denarium nequo ab alio numero generatur nec generat alium , virgo dicebatur Patrima; quaeque cognomina Deae virginis erant absque matre natae, haec nonnulla transferebantur ad Numorum istum designandum: dedit haec, praeter alia , MCuratus P. 853. ex PII OTII

Nicomacheis Excor tis p. 24o, 38. Illic vitiosa N,-Ἀκρί rene aia Ἀγελία Priora certe Metiratus intacta reliquit, sine dubio sic corrigenda: Ἀρεια, καὶ ' ΛΗ- ς αῖ 'μελέα ' Inter nomina rite Τριαδος ex Nicomacho dedit Pitorius

125쪽

IUDAE O ALEXANDRINO.

iaὰ - 'Aγυιααζου. Fecit hinc scursius P. 4et , Εranam et Charisium se Da matiam n ot - riveaam: harbara Graecis nomina, emendarida in Uιρα - , - X Θων Του - Ἀρκτω, ' καν, κώ ποτὶ βυθὸν α δυομένου Arctos, Occnni 1n lucrates acquom tingi, Ut RGI L. Georg. I, 246.) - Δαμαπα γε μγ κω 'Αρ γρατεύου. Multa supersunt in his etiam corrigenda. TO στάδες erant appellationes virgini patrimae convenietates Ἀρεα, ' μω ' haec quidem Ii solentior Paulo, quam tameti analogia sacile commendat: vix usitata quoque sunt de hoc numero adhibita Minervae cognomina ιλλα τις , Γωτευ'va, Πολυαρ, in 'usitatissima quae adsunt reliqua. Mirum sorte cui accidat maxime hanc in rein frequentata Prorsus Vel a NICOMACΠo fuisse vel a PIIo Tlo praetermissa; contra I'lerorumque, quae habet in Singulis numeris Nicomachus, noliti- . num vix alibi nostris in libris factam mentionem. Sed quae pervenserunt ad nos Pythagoreo ni reliquiae nihil admodum continent ex arcana PFGagorae disciplina, quae numeris aut descriptionibus constabat ; his Deorum indebant appellationes aliasque symbolicas: PLUTARCH. MDiri Go,ir. P. I 6,--θων ἐκμυς, προ γορ-e' τὸ i γαρ liris λευρω τμωνον ἔκαλ- Ἀ- -- Τρυ--. Lamotω res etiam-im vero M.f. I.. III, c. I η,

πεν rL. De symbolicis istiusmodi nominibus egisse videtur Arrabo des Pyth gorieus, ex quo nonnulla nobis dedit CLEMENS ALEX. 52rom. V, P. 672, IS.'forsan et P. 676, II. P. IIa, 37. - Nominum, quae collegit septenarii numeri Nicomachus, vix ullum rePerietur in SCriptis P IIII. ONIA IUDAEI; contra frequenter in his repetitum nomen SemPor virginis et Patrimac: p. 43. 4. οἱ θαοίρειοι-'Aει - Παρθίνω rati αυτ το 'Eβδομαδπι ατεααζουσο' similiter P. 684. C. P. 759. B. η , ο H ς Παρθ- ώι Ἀαητωρ φυιτις. P. I 77. C. ubi tamen addit hunc numerum nori nullos dixisse Καιρὸν, quod unum est de Nicomacheis. Ubi primum istius appellationis metalionΡm lacii l . 22. F. miror quod scribit, οἱ πιν αλλοι φιλοσοφοι et ν laeta τουτον ἐξομοιουσι τῆ Ἀρι τορι μιν καὶ Παρθώω, - οι δε Πυθαγορειοι τω 'Hγνῶι τλ mutetia re vhi hoc quoque Itotabile, isthoc uno loco rarum illud Minervae Guis cognomen hac in re adhi-hi tum Use 'M, B liui meminorint indicantur 13lerique a Io. ME In si O Ast. Loci. I, c. XX, Cecropiae c. VIII, et ab Il. V AI.rs io in IIaFOcr. P. I 33, a 34. cons. MEGRAM Donar. Pyth. P. 84. - Non niinus OPinor in Suo goriere videbitur notabile hoc CLEΜENTis Scrom. VI, P. 8 II, IT, εαμως τὸν ' τα ἀφ ιον Ἀμυθορα κῶ Ἀγνου λογίζονται τὲ σαββαπον υμφευοντες, κώ τὸ MNAαπαυσως ἀδα ἀμπορούπει , καθ' , ν ουτε γρεούσω οὐτε γαμυσκοντα θλ' Quem ille σαββαωμὸν hic cogitaverit, harum rerum Peritum nemiuem latet: sed e us

126쪽

σαβ tam commode menti meae iterum offert Aristobuli quae dat Ensnatus proxima, non illa tamen digna, quae teneant ad ultima properautem:

in quibus Propterea Voces aliquot mihi videntur omissae, quia verba nexu carent: Recte PHILO dc Confus. Ling. p. 353. D.- ωδομυμ, εν 'uῖμα vel καλοῖσιν, αναπαυσω ὀνομάζει ' et absurdam superbi Gramma licisionis refutans notationem IOSEPIIus c. siou. ΙΙ , C. a , s. τὸ σαββισον Meτα το et δαίων διά ocv mmm τὰ et Ἀρχαιολ Ι , C. I, S. I. Videntur primum in Aristobuleis Praecessisse quaedam, quibus iterum facta mentio τῆς σφης , S mmas dici, quo Pertiuerent in istis ωων, in sequentibus ista εναι ' in quibus υν--- legas alvid CLEMENTEM Strom. V, P. II. Ille in i, roximis Aristobuli mentio tacta fuit nempe αδ' διι πας ὁ

κοσμαοῦ κυκλειται ' non utique hebdomadum dierum, multo minus dierum cujusque septimi; sed illic numcri septenarii in genere sunt intelligendi. Minime nescio diem etiam quietis s timum σομάδα dictum riuod Thomas M. etiam vidit in R a Graeciensibus Iudaeis, quaeque scribit IOSEPHUS derasenis, II, c. 8, S. 9. liinc ortum errorem absurdum, notatum aDupo a To Praeseci. in cophr. p. 428 , sublatum in Ed. Cantabrigia Pomybrii περι Αποχ ῆς IV, P. Isia, v. 8. Sed 1iihil ista laciunt ad Aristobiatam; distinguentem σάμαν εγtimum dierum et numerum ses tenarium ἐμμάδα.Sci ipseratne fortasse paea S Q -προσαγορεύεσθαι. θ δημογρύπα α παυσια, XXXV. ly cundiam AnisTon ULuM Homerus et Hesiodus dierum sutimum habuissent sacriam. Eadem Eusebii jam aetate ira

sed licis' leve ; multo majoris sunt momenti quae proxima Sequuntur Aristobuli, quo tandem me pervenisse laetor :δ --φει δὲ και 'ομηρος Mia 'IJσίοδοe, μαλ φότες εκ τως ηυιετυ--ἰ ὰν εἶναι' ruid declarant Homerus et Hesiodus, quod eae nostris, inquit ,. libris trans- .ums rurat' sacrum es.s diem utique a Ptimum quemque continuo recurreu

127쪽

IUDAE O ALEXANDRINO.

o lem. Nisi proxime praecesserat ἐμμι mentio, scribi debuit hic se is

δα una facile litera potuit a librariis omitti numeralis. In versibus sui, jeetis diei sit septimi mentio. Neque potest in dubium vocari, - septimum hic diem designatum. Ubi versus iidem decem in eamdem rem leguntur ex Arist5buleis sine controversia descripti, apud CLEMENTEM ALET. Strom. V. p. 513, primo versuum istorum Hesiodcto haec Prastfixa leguntur v. II,

κοὰ- μον his οὐ μί- οι '-αῖοι, αλλα κοὐ es 4-ερ ἴσασι ' his alia quaedam subiiciuntur ; tum duo versus velut Hesiodi; tres velut Homori; qitatuor tanquam Callimachi: Hi totidem vorsus sub nominibus Hesiodi, Homeri, Lini, sed prorsus iidem in Clemente velut Callimachei lecti, pro-atant in Aristobuleis Eus Eara, quae huc usque persequutus sum. Qui dedit Arumbuli nobis Plurima continua ΕΠ AEBIU a Fra P. G. XΙΙΙ, et ista quidem p. 667 , μου. idem paulo Post aliquot nobis paginas continuas dedit ex CLEMENTis L. V Semmatum, et in his eadem etiam ista p. 677, 678, quae praebet Clementis inoniensis Editio p. 733 , ut adeo manifestum ubdeatur, aetate haec jam in Clemente lecta. Nihilominus;

ubi huc Pervenissem , dubitaro Coepi , essentne ista , de sanctimonia dierum septimi tanquam a Poetis Graecis agnita, Clamentis ipsius manu ex Aristois libro , an alterius, antequam sua scriberet Eusebius, Clementinis jam

Iibris interiecta. Videor equidem, in iis quae praecedunt, ista saltem duo

demonstrasse; primum, Aristobuli non nominati verba saepius in usus suos convertisse Clementem p illud praeterea , lacinias aliquot , ah aliena manu scriptas, suisse Clementinis intersertas. Quod si jam statuamias, hare esse Clementis, erit is accusandus plagii non tantum, sed et hic Dimiae quoque eredendi sacilitatis. Si vero non sunt ista Clementis , sed ab alio dorivata de eommentariis Aristobuli Iudaei , hic omnis culpae Gomens absolvi poterit; et, quo Saepius haec retracto, hoc somper niagis mihi credibile vid tur, hic utriusque culpae C montom esse Alcmandrinum absolvondum; atque omnia quae leguntur a P. 7 3, V. II, αλλα κω - usque in Versum ultimum 37, ad votatas τί δ' - non quidem eiicienda contextu , nam quae haec tandem esset audacia λ) sed obelo notanda, tanquam a prima Auctoris manu non prosecta. Praecipua mihi, cur ita suspicari coeperim , haec sciit ratio , quod nullum ista nexum habent nec eum ricinis, ni que adeo etiam inter se Cohaerent. Versabatur Gomens in dictis quibusdam Platonis conq)arandis eum dictis S. s. Videbatur sibi reperisse P. Ira, 3I , adumbratam quodammodo is Κυμοὼν ημάρου in verbis PLATONIS EO ROP. X. p. 6i6. B. quibus . memoratas ἡμάρας suo more explicat. Illa commode snccedebant ista

128쪽

I . 7i3, 37. τι ς παραυ- in τῆ - Ο Πλατ- et C. Alienis simallic littorseruntur de S.uicti mollia dici septimi, volut diota I in laruari; quibus, si clare locum volitisset. si ius in si a stiis Rot dalus, tilii clo iiii inero distrillatur septenario L. VI, p. 8i4, 815, τ 1μ υν- τα MDμαδα γMσθα, im ait, αἱ ελίγΚιαι iam orta sedes ς. Ista qui scripsit Gomcns, laic scr*sisset post Aristobuloa de die septim a P. 713, 56, vita uti Di lati arς δρα των MDμαθα ἐκθείαζουσι 3 quais xeriit Interpres: Q/ιaru diem , ιιιi sun ciOrern , imac quoquc Solonis Hegias miniam tu modiam Pracdicunt: noli absurde. Si scopum Spectes, in quom Proseruiatur ista: sed ara usquam locorum do septimo dierum vvlut voli litis sanctiore verba socii vel sacere potuit Solon Futuros equidem autumo, quibus haec scribendi lita'rias sit displicitura. ipia Sanctorum Patrum Scripiis in togras olicere iii timur paginas: litu liri miis meam ego temeritatem damia abo, Si quis mihi Di Oiistrare Potitovit, Solonem ea dore IO Halitum, quod hic iudicari videtur. Facit quidem in versibus istis Solonnielitioncm ἐμμαδος et εμμαδων

129쪽

creduntur, ut sciit it L CT AN Tlus Di 'mar. Iustit. VII, c. I 4 , a Foucro commode laudatus ad C LEM. P. 8l3, ao, ut ii, quae loco riori suo collocavit interpolator satis absurdo , Sic recte scripta sunt: εν εμμώι ωι' naviis eodem sensu Aristo Ius πας ὁ κόσμορ κυ; rem των dis αν μίν. κω m. φυομενον ἀπάντων. Iam neminciri, his lectiS examinatiS lite , suturri in vilii tror, qui voluerit ista, de diei ui I sanctimonia ii. 7i3 1io,ita, lati tu in Cloitientina tueri: si non sutit, aut ojicienda Sunt contextu, aut Dola Miltem a loci a volui interis Dolatoris designanda. ix etiam fieri potuisse rapinor, ut vir eruditissimus Clemens, in. Homero , Hesiodo, Callimachesis logeiadis exercitatus, hos versus, praeter unicum mSiodi, habuerit Pro Versibus Poetarum veterum, quibus tribuuntur ab Aristobulo. Sed Loo tamen et Suinentia. uti uoltcin; natu

aliis quoque fictis decipi se Passus est Cleuaeus. .

S. XXXVI. Di mm s Plimum neque a Graecis n quo a Romanis ω ertatis Disso habitum, ut a Iudacis, Sacrum; neque hoc tradidisse IOs LPMuu mel I ui LONEM IUDAEUM. Versus isti , quos praeter primum omnes Poctis antiquis suppositos non suspicor, sed, si quid est in hoc genere literarum certi, siabditos Certo SCin, - . versus, inquam, isti ci crates multo persilicacioribus saepe suerunt si altili. Mirorque adeo , neminem hactentis extitisse , eorum certe qui milii notistitit, qui fraudem hic subesse fuerit suspicatus. Illorum, qui de Sahlaato disputarunt superiori seculo, licimines etiam , ut erant tum tempora , in Ecclesiasticis scriptoribus versatissimi, si mihi scripta liberet nunc Pervolutare, rePerturos me suspicor, qui Clementis saltem auctoritate moti libent rcrediderint, dierum septimo Nebraeis sacro honorem etiam a Poetis Gentilibus quemdam habitum, Homero, Desiodo, Callimacho. Sed quid ego tales re- quirerena , cui unus instar omnium hic testis sussicit Gno TIus. Ponam

ipsa Viri Maximi vacta quaedam ex Commentario in Eoae XX , 8.

130쪽

M Cognitionem aliquam venerationemque Sabbati ad alias etiam pervenisse gentes et per saecula aliquot mansisse, ostendit CLEMENA ALEXANDRI- , , Nus Strom. V, et in Fra aratione EusEBrus, Hesiodi versibus, in qui-

, , hus sis, ἀμαρ s. septimus sacer dies J dicitur; suntque Iosephi, Phi- , , lonis, Theophili Antiocheni , ac sues Lucani eodem pertinentes Ioci.

Caute Gratius spuriis abstinuit; nam quae Ρonit Hesiodi sunt Hesiodea, apud Clementem et Eusebium, sola de multis genuina, de quibus tamen non du-hitasse, quae scribit sucit domniento. Quae dicit Grolitis Ioea Iose hi, .Ph Ionis, Nec Phili, Luciani, quibus aeque atque istis apud Clementem et Emsebium ostendi Posse Putabat, aliquam menerationem Sabbati ad alias etiam peri/enisse gentes, sumsit illa vir literatissimus Io ANNE A SELDEsus examinanda sibi de Iure Naturae et Gentium juxta Hobr. Lib. III, Capp. XIII. XIV, XV. et XIX. Horum capitum quinto - decimo Gentilium Ioca collegit Sollienus , de Dierum Septimo velut Iudaeis sacro loquentium. Negat vir eximius, et Summo quidem jure negat, dierum quemque soptimum a Gentirilibus cultum aut Prae ceteris sacrum fuisse habitum. Sic statuetiti quae videbantur obniti Aristobulea pertractavit Midonus Capp. XVI et XVII, sicut in omnes se formas Vertat ad sensum quemdam Hesioddis, Homericis, versibusque quos Put at Vel Lini vel Callimachi, contribuendum, qui sententiae suae paulo ante memoratae quodammodo conveniret. In his explicandis versibus, hac cura Prorsus indignis, Ses no Ill. Ez. SP LunEΜIus adstipulatur absors'. iv Callim. α in Dol. V. 25 a. Neuter de fide dubitavit,

a Mγέλα- Ultima bene G ιλvius explicuit, Praetermissa a rixonsio Graec. Feri in vitiosum re rarus correxit G XEans in λυμν' reete, si formam drilisset Atticam et Meiani δεύ-- ' quae vitii monstrat orionem. - Thoramenes Κόθος- dictus ricilissimus est ex XENOPH. EM. II, p. 273, II. nisi sint ex margine, ἔ-δα ι ete. Amisto h. Bar 546. Sehes. et ad Nn. 3 . ceteririne, ipso quoque Luciano T. II, p. 453. - Duo reliqua iocosa eonesonantum Athenis cognomina Λυτταν et Ἐβδόμm nusquam invenio . quamvis

multa hujus generis nomina mihi sint ad manum , et ferme quidquid in Allieos dietum fuit Demagogos, quibus lingua fuit ad plebem eoneitandam prompta. Λd Λύττ- Proxime aceedunt Haista MeIiitae cognomen et Athon. XIII p. 578. D. aliorum E aram Δ Me ' Κιν ac ' Κωοντες ' Acriora viunt et Megantiora quavi tracliantur ea rinarum. . crara . p. 54

라틴어 텍스트