장음표시 사용
231쪽
tione, non in uni ei sitate honorum . Ita animadvertit S. Prosper cap. num. 8. atque ita nos demonstravimus cap. XI. Praecedentis pro p. g. Etiam Apostolicum testimonium explicat Prosper cap. 4. n. IM dicendo,
Vox sa Velle adjacet mibi voeati es , ct jam sub gratia eonstituti ,
stilicet, ut egomet explicavi in solutione obiectionis. Legantur reliqua capita memoratae Collationis, nec non lib. XII. de Institutis Monach. p. I 4, ubi docet, naturaliter inesse cuique animae virtutum semina beneficio Creatoris inserta , conatus humanos gratiam praecedere, dio vinamque misericordiam conferri laborantibus ac desudantibus, aliaque plura puri puti Semipelagianismi argumenta is objicit Antonius Boucat. Cassianus Collat. I. cap. 4. sic loquitur: Ex Deo quidem est , quoties inspiratio quaedam immissa in cor nostrum
nonnunquam etiam dormienter nos ad desiderium aeternae vita ,--- latis ex citat. RursuS Collat. X iii. cap. p. iauibus manifeste colligitur , non solum actuum, verum etiam cogitationum honarum ex Deo esse priseipium, qui nobis er iuitia bonae voluntatis inspirat, cte. Addit Mucat in resp. ad objectiones , S. Prosperuin damnare in Cassiani COI- latione non sensum ipsi iis Cassiani, sed Abbatis Chaeremonis. Cum . enim, inquit, si liber Collationum Patrum, solummodo adsensum aufωris Collationis, nusquam vero auctoris libri spectandus est . Resp. Boucatum , ut in aliis pluribus , m defensione Cassiani nihil proferre , quam verba . Etenim verba deprompta ex cap. 4. Collatio nis tertiae demonstrant Cassianum fateri gratiam in portioue cinquit S. Prosper J quam uexabat in uuiversitate meatorum. Ouid sibi vult adverbium illud nonnunquam 3 Neminem id puto ignorare. Nonnunquam ait Cassianus tam bene, quam bene alibi, Munauquam etiam couatus honae voluntatis vel exigit , vel expellat. Quod profertur ex Cap. I. Collat. XI ii. ita a Prospero retunditur cap. 2. num. 7. Docto
Cathosire, eur professionem tuam deferis ξ Cur ad fumosam falsitatis caliginem relictaserenissima veritatis Lee devolveris λ Etenim Cassianus
cap. 9. ut supra ostendimus , definitionem praecedentis cap. I. ita explicat , ut omne donum destendat a Patre luminum , quatenus naturae bonum benescio Creatoris indultum est , & nonnunquam in portione vocatorum gratia etiam dormientes exuscitet. Haec ubi adnotavit Prosper , inquit num . io. Post bae concludit, quia etiam suis inter mamotibus homo ad virtutum appetitur potest extendi, semper vero a Do mino indigeat adjuvari. Et ubi es quod rexulari definitione praemissumes, non Iolum attuum , verum etiam cogitationum honarum ex Deo esse
priveipium, qui ct incipit qua bona faxt, ct exequitur 9 eonsummaris nobis Z Eeee bie etiamsi bonis caeptis necessarium Dei fateris auxialium : ipsos tamen laudabiles motus , appetitusque virtutum , remota gratia Dei , nuda libertati adseribis arbitrii. Quod postremo loco postum est hac ratione refellitur.Si Prosper non redarguit sensum Cassiani,
232쪽
Liber Decimusquintus. Cap. III. 2 2s
sed Abbatis Chaeremonis , si in Collationum libro nusquam sensum Scriptoris putas esse spectandum, cur Cassianum conaris defendere contorto textu verborum capiti S tertii, quae Chaeremonis erunt, te judice, non Cassani Deinde ubinam Cassianus quod ponit in ore Chaeremonis aut emollit, aut notat interjecta parenthesi, ne fallat lectorem P Rursus quomodo non loquitur Cassanus in proprio sensit, dum etiam libro de Institutis Monachorum duodecimo constantissime definit perfe-Liionem sine gratia Dei a nemine consummari, sed primam gratiam praesto esse Oeensione sibi tantummodo , a vobis bonae voluntatis oblata Z Num Cassianus refert modo verba Chaeremonis At declarat se hoc dicere . S seniorum sententia plane & constantissime definire An libros de Institutis Monachorum & tu abjudicas Cassiano ξ At Iibrorum illorum. Auctor promisit Castori lib. a. cap.9. se Patrum Collationes literis mandaturum , ne dubitares diversos esse Scriptores. Postremo audias Divum Prosperum haec capite et . scribentem : Igitur in libro ,. cujus ρω-
notatio est e, De Protesilane Dei , vir quidam sacerdotalis , qui disputandi Uu inter eos, quibuscum de it excellit, bbatem quemdam introdueit de Gratia Dei , or de libero arbitrio disserentem , cujus D
per omula probasse, ae suscepisse ostindit sententiam: ut iam non eum illa
bis sit negotium , qui forte tales Fluiones suas aut negando refutaret, aut euerrigendo dilueret ', sed eum isto , qui ad infrumentum inimicorum gratiae Dei talem suduit proferre doctrinam. En argumentationes re centioris hujus Theologi ab ipso Impugnatore Cassiani contritas . Sed Boucat contradicit sibi ipsi , cum supra art. p. pag. s6. probet Semipelagianos non admisisse gratiam actualem ad initium fidei ex Collat. x ii Cassiani, cap. g. R IIcobjicies a. cum aliis ApoIogistis . I. Collationes Cassiani a summis , sanctisque viris summopere commendantur, a D. Benedicto capi te 24. Regulae, a Ioanne Climaco Gradu 4. Scalae, a Pctro Damiani lib.s. Epist. cap. I9. ah aliis . II. Cassianus in Monasterio S. Victoris prope , Massiliam tanquam Sanctus colitur , recondito ejus corpore in Crypta Ioculo marmoreo quatuor columnis suffulto, ct capite incluso in theca argentea gemmis ornata ia Celebratur etiam Sancti Cassiani sestiva dies Io. Kal. Augusti cum soleinnitate octavarum . III. Nunquam expresse in damnatione SemipeIagianorum Cassianum invenimus nominatum .
Resp. ad i. In his quae spectant ad Religiosorum institutionem in Collationibus Cassiani multa reperiri utilissima , ideoque merito laudantur a praedictis summis sanctisque viris , nec non a Gregorio , Fulgentio, Dominico, Thoma Aquinate, ceterisque praeditis discretionis j dicio , S a palea triticum secernentibus . Ad a. respondeo nonnullos de sanctitate Cassani dubitare , eo quod S. Prosper illum accusare videatur hypocrisis ct superbiae , ct in Congregat de Auxiliis Clemens VIII. auctore P. Lemos lib. i. de Auxiliis diu. Grat. cap. 2 a. &Gongales
233쪽
a3o De Τheologicis Disciplinis
ControU. IV. art. Io, prohibuerit ne Cassiani reliquiae venerationi exhiberentur . At ego nolo Cassiani sanctitati detrahere, cum Gregorius Magnus lib. vi. Epist. I a. laudet Monasterium in honorem S. Cassiani consecratum , ut observat Pagius ad an. 433. n. xv I II. & quae de illius sanctitate dicta sunt, arbitror esse verissima. Respondeo itaque nihil derogare sanctitati notam Semipelagianismi, ut praemonui initio hujus dissertationis : quare si Prosper carpit Cassianum acerhiori sermone , quas ibet verborum asperitas doctrinam spectat, non Auctorem et vel aliquos alios Semipelagianos superbos sorte & hypocritas, saetos
sanctitate Monachorum , quibus cum sentiebant, audaciores , sectatoresque pravitatis doctrinae , non probitatis atque virtutis . Clemens autem VII s. repecerit reliquias Cassiani vel quia non constabat de illarum , ut inquiunt, identitate, vel quia non est privati hominis cultum Sanctorum , quos tales non declaravit Ecclesia Romana, ubique promo Uere; vel quia opportunum non erat ebullientibus controversiis de Gratia promovere existimationem Cassiani. Ad tertium respondeo personam Cassiani merito non fuisse damnatam , quoniam non errabat pervicacia cordis , sed ignorantia , & existimabat errorem suum procul abesse ab haeresi Pelagiana r unde Prosper cap. I. scribit Collatorem nee cum hae in reticis, nec cum Catholicis plenam habere concordiam; Sc num. 6 I.
de ipso ceterisque Semipelagianis ait, stuoniam tamen, dum adhuc non fiant a fraterna Iocietate divisi, toleranda magis est tutemio , quam desperanda correfiis . Si Augustinus pepercit nomini, S personae Pelagii antequam damnaretur, S reus fieret solemnis ter Persationis ac pertinaciae; si nec Bajus a Pio V. in damnatione propositionum suarum, ut illius honori consuleretur, expresse nominatus est : quanto magis servandum id erat cum viris doctrina, & sanctitate conspicuis ZObiicies p. Cassianus suit discipulus S.Ioannis Chrysostomi . Si ergo doctrina Chrysostomi in materia de Gratia Catholica est; erit & Catholica doctrina Cassiani: α Resp. Isaac Haberi lib. 2. cap. i , Cassianum a Ioanne Chrysostomo expulsum fuisse ab Ecclesia Constantinopolitana , ubi Diaconi iungebatur officio. Nititur haec opinio auctoritati Trithemii in Catalogo virorum illustrium , S. Antonini Florentinorum Archiepiscopi a. p. Hist. tit. io. cap. io. I. a. Sigeherti in Chronicis adan. 42s,& Vincentii Bellovacensis lib. ia. Speculi His . cap. i . His non assentior , i. quia Cardinalis Norisius principio lib. a. Hist. Pelagianae demonstrat ex lit. Innocentii ad Clerum C. P. Cassianum , & Germanum venisse Romam in caussa Chrysostomi ab eodem Clero legatos . a. Qui
ex Historia Sozomeni & Nicephori constat Cassianum non a Chrysostomo, sed cum Chrysostomo fuisse Constantinopoli expulsum . 3. Oui ad finem usque Vitae Cassianus praeceptoris sui Chrysostomi suit studiosissimus, ut liquot ex dignis , plenissimisque laudibus , quibus doctrinam ac sancti QMλm ejus exornat circa finem librorum de Incarnatione
234쪽
Liber Decimusquintus. Cap. III. 23v
tione ad Uersus Nestorium, ubi etiam testatur se a Chrysostomo habuisse institutionem S disciplinam , & reserendum totum ad honorem magistri, qui equid putatur esse discipuli. Melius itaque respondebis, Cassia num aliquas sententias Chrysestomi, quae prima specie videntur Semi- pelagianae, non plane fuisse assecutum .Pκopos 1rio li. Faustus Reiensis Episcopus suit revera SemipeIagianorum imbutus errore.
Certissima est haec propositio, & probatur I. Ex cap. Santra Romana , in quo Fausti opuscula rejiciuntur ut apocrypha . II. Ex epist la Hormisciae ad Possessorem , ubi Pontifex pariter declarat scripta Fausti non esse recipienda . III. Ex Ioanne Maxentio, quem Faustum egregie refutasse . & pro Gratia Christi magno studio ac servore decertata testantur PP. Africani exulcs in Sardinia, & inter eos Fulgentius libro 1. de Veritate Praedestinat. Bellar minus de Scriptoribus Ecclesiast.
Baronius ad an. 49o. VasqueZ I. 2. disp. I99. can. 3. & Suarez Prolog. s. de Grai. cap. s. IV. Ex eodem Fulgentio, quem conscripsisse septem
libros adversus Faustum, ejusque placita circa liberum arbitrium & gratiam , affrmat S. Isidorus Hispalensis in Catalogo Virorum illust.cap. 14. Sin cellus invita Fulg. cap. 28. & PP. Africani in Epist. Synodica ad Monachos Scythas , quae legitur inter opera Fulg. Tom. vi. Biblioth. PP. V. Ex S. Caesario Arelatensi, quem adversiis Faustum propugnasse Augustinianam doctrinam constat ex Ennodio Ticinensi apud Baronium ad trinum sc8. Ul. Ex Petro Diacono , qui Tract. de Incarnat. & Gratia demonstrat Fausti doctrinam Ecclesiae plurimum eme nocivam . . VII. Ex his, quae scripsimus de H. Praedestinat. lib. 6. cap. i 4. ubi deis monstratum est a Semipelagianis Defensores Gratiae ct Augustini disseipulos tanquam Praedestitatos fulta traductos, atque in hoc maxime
Faustum intendisse ingenii sui ni s S molitiones. VIII. Ex Synodo
Arauxicana, quam praesertim contra Faustum sui me celebratam constat ex Norisio lib. a. cap. 23. IX. Ex libris Fausti de libero arbitrior in quorum altero , cap. 6. docet in electione ad gratiam observari merita;
Abelem divinis placuisse conspectibus per insitum a Deo generaliter bonum, atque per propria voluntatis affectum; dari aliquam fidem per Iegem inscriptam viseeribus, ob quam bovum credulitatis non novelistam es privilegitim , sed Qetusum ς inter ipsa mundi coaleficentis exoris dia datam hominibus virtutem fidei, quoniam inspiravit Deus animae notitiamsuam . Capitc quoque X. exemplo Gentilium nititur ostendere, per legem naturae indistrete vigentem inter sensum cujusque hominis inesse homini intellis tum Dei pariter ct cultum ς ante munera Redemptoris circa rationabilem creaturam semper auctoris δεπa viguisse , a Conditore quidem summo praescripta per Naturam , sed per gratiam cou- firmanda ; hoc nostrum esse , ut qui pro fragilitate idonei non sumus ,
q*grendis pulsandi importaritate placeamus, persectissima providen- Dissiligod by Corale
235쪽
α32 De Theologicis Disciplinis
tia hominem eouditum adsunt1ae imaginis dignitatem laboribus D eoustionibus explorare; vilescere gratiae oblationem , ut si fuerit obedientia praemissa devotio ; non esse in quo iucundetur benignitas largientis , si
nos prius explorata fuerit inquireutis aviditas . Haec & alia permulta Faustus : ex quibus paret non admississe gratiam Salvatoris nisi ad consummationem persectionemque virtutis , ad initium vero sanetae credulitatis tantummodo bona naturae, & gratiam legis atque doctrinae. Fuit ergo Semipelagianus, imo Semipelagianorum antesignanus & princeps , qualem haberi a plurimis liquet ex Notatione , & Indice expurgatorio Magistri S. Palatii praemissis operibus Fausti Tom. vi ii. Max. Biblioth. PP. pag. sag. Revincitur ex dictis Sirmondus, qui in Hist. Prodestina lana Apologiam pro Fausto concinnavit. In qua primum ait Faustum accusatum a Ioanne Maxentio insecto Eutychiana labe r cum Maxentius orthodoxus fuerit, ut ostendam in libris de incarnatione ς nec solus , sed alii viri sanctissimi, Romanique Ponti flees Fausti scripta tanquam Semi- pelagianismum olentia reiecerint. Addit Afros Patres Faustum insecta tos, quoniam illorum menti insederat error Praedestinatianorum . At Commentum de Haeresi Praedestinatiana rejectum cst : &qua inaua in extitisset reapse ; nequit tribui Africanis Patribus , in axime Fulgentio, qui & Faustum impugnavit, Sc circa libertatem & gratiam egregi volumine haud recta incedentem Monimum docuit, & emendavit . Denique negat Gelasium damnasse libros Fausti declarando esse apocryphos : quod repugnat literis Horminae , ipsi decreto Gelasii, nec nota testimoniis Sanctorum . Quare sapientissime monuit Baronius Faustum in pluribus declarari haereticum , nec purgari posse qualibet Apologia. PROPosirio III. Vincentius Lirinensis fuit S ipse Semipelagiano
dogmate imbutus. Demonstrant hanc propositionem Cardinalis Norisius lib. a. Hist. Pelag. cap. XI. Nat. Alexand. Tom. s. H. E. pag.s3. Pagius in sua Critica ad an. 434. num. xv, aliique viri eruditi pluribus argumentis. Quorum primum sit. Aliquis Vincentius fuit Semipelagianus, ut constat ex opere Prosperi contra objectisues Vincentianas. InvenimuS autem tres Vincensi nomine appellatos, Vincentium Lirinensem , vincentium Victorem , & Vincentium Presbyterum , cujus meminit Gen nadius cap. 8o. de Viris illustribus . In ceteros posterorum aetatum de Vincentii nomine dictos nulla cadere potest suspicio. At objectionum Vincentianarum auctor non fuit Vincentius coaevus Gennadio, & Cau
nato,quippe qui floruit plusquam sexaginta annis post excitatos in Gai liis Semipelagianorum tumultus S post obitum Prosperi vita functi di 'no 4s . vel ut contendit Philippus Labbd in notis ad Beli. 4s6. Exst nim Vincentius iste, ut resert Gennadius eodem loco, legebat qu*s dam Expositi ς suas sancto homini Dei Cannato, qui Episcopatum
236쪽
Liber Decimusquintus. Cap. III. 233
non obtinuit nisi exacto , aut vertente anno 48ος ac Gennadius scribebat circa annum 49 o. Nec Semipelagianismus exortus suit extremis die
bus Prosperi, sed jam ab anno 429, ut illum eliminaret, scripsit Au gustinus de Praed. M, & de Dono Perseu. Vincentius ergo Presbyter n3a est Auctor praedictarum obiectionum , quomodo male disserunt Scriptor Praefat. ad Commonitorium Lirinensis , & Gongales Controv. iv. pag., Multo minus objectiones tribuendae sunt Vincentio Uictori. jam confutato libris Augustini amo is . cui & Prosper, si rediisset ille
ad ingenium, exprobrasset Ueterem contumaciam, ac superbiam . Ac
redit post mortem Augustini nullos in Africa extitisse Semipelagianos . exortos e contra complures in Galliis ζ ad quos coercendos Prosper vigilanter nervoseque stetit in acie inpostolica auctoritate munitus . Si ergo Semipelagianus objectorum auctor non fuit Vincentius Presbyter .
nec Vincentius Aser; quisnam ille suit, nisi vincentius Monachus Lirinensis
Alterum argumentum est . Proprium erat semipelagianorum Pelagium , Caelestium , Iulianum execrari ἔ Augustinum autem hostem.
Pelagianorum insensissimum , quoniam ct sibi adversabatur , insectari , ejusque doctrinam vel in quaestionem trahere , vel clam quasi cuniculis aggredi & oppugnare. Exempla sunt nobis libri Fausti, Cassiani, RGennadii; testimonia autem literae Caelestini, atque opera Prosperi. Atqui Vincentius Lirinensis, uti redarguit Pelagianos cap. I. II. 34. &ultimo Commonitorii , ita Augustinum non curat omnino, neque vel semel commemorat, etiamsi in refellendis Pelagianis illum celebrandi frequens oblata fuerit occasio. Agit ergo Lirinensis ceterorum Semipe lagianorum more S modo, eodemque colore tinctus est. Legite Pagium
Tertium argumentum desumitur ex libro Commonitorii, quem tamen doctrinae plenum , & alias perutilem judicamus . In eo libro Uincentius non uno indicio Semipelagianum se prodit. Primum Semipei gianorum erat decretum communem esse universiS hominibus gratiam , dari illam quaerentibus & pulsantibus , nec admittendam esse gratiam specialem, quam electis sacrae literae pollicentur . Hoc docet Vincentius Commonitorii cap. 3 . Audent cinquit docere quod in Ecclesia sua, idest in Communionis suae eonventiculo magna aesperialis , ac plane personaor quadam sit Dei gratia, adeo ut siue ullo labore, sine ullo suris, sine ulla industria, etiamsi nee petam, nec quaerant, nec pulsent quicunque illi ad numerum Dum pertinent. tames ita divinitus dispensetur , ut angelicis evelli masibus, nunquam possint offendere ad Mispidem pedem Dum . Alterum Semipelagianorum assertum erat, quemadmodum manifestum est ex Epist. Prosperi, Augustinum in exponendis divinae Praedestinationis mysterio & dono perseverantiae excessisse modum , ac melius esse in illius mysterii altitudine servare silentium . At
237쪽
α34 De Theologicis Disciplinis
cui hoc pariter docet Vincentius his verbis: Sancti e u am visἰ m moriam tanquam sopitor jam eineres profana manu ventilant, ct qua silentio sepeliri oportebat rediviva opinione dissumam. Addit hujus lanis cti viri erratum nec approbandum esse , nec prodesdum. Haec vero de ouonam iam defuncto Patre dicta sunt, nisi sorte de Augustino , quem Patrem Semipelagiani arbitrantur nec prodendum esse ob Augustiniani nominis celebritatem, nec approbandum ob novitatem doctrinae I Cujus enim innovabatur memoria, atque, ut Vincentius scribit, cineres tunc temporis ventilabantur, nisi Augustini, quem Hilarius & Prosper acerrime propugnabant Z Fallor, inquit Alexander, nisi sit hae vera menti merusique Rufus Viventii Lirinensis. Praeterea Semipelagiani d rinam Austus ini excipiebant in iis tantum libris, in quibus cum antiquis Pa tribus putabant concordare, & rejiciebant quae scripserat de necessitate Gratiae ad initium sannae credulitatis . Ea propter assirmabant Cauestinum Papam postrema Augustini scripta nulla ratione probasse. Vincentius pariter Semipelagianis ceteris morem gerens : He aliquis fortasse addubitet inquit a quinam simi illi, quor habere prohibeat liberum pro Voluntate sermonem , vetustatis praedicatores, an novatatis snventore, me elestinus ) dieat, ct dubitationem mmium rue aessolvat. Ri-hus contendit Vincentius , non esse corripiendos Massilienses appmba lib.
ri x ulla sum hienisti soli ex Galliis ad Caelestinum erant
illius contra Semipelagianos auctoritatem Imploraturi; neque eo tem-
π zz in cibo, a sunt, aut sistim non alia
compescere praedicta ad Antistites Galliarum Epistola. eius carpit Hilarium & Prosperum tanquam criminatores , illos flocci faciundo his verbis , ut quidam eriminantur ἰ cum Caelestinus utriusqustalauudinetis iisdem literis commendaverit. Pr terga cum Huarius
238쪽
Liber Decimusquintus. Cap. III. 23 s
Prosper accusassent apud Caelestinum nescio quos Presisteros, ut ibidem Summus Pontifex contestatur ἰ Vincentius, quasi csset Semipsa gianismus communis Gallorum fides , ait vocasse in crimen Urbes , Proviseias . Insuper trina repetitione illius parenthesis si ita est, suadere videtur aut illatam accusationem eta salsam , aut Caelestinum non habuisse delatoribus fidem . Denique ea conclusione, Ergo bae fuistBeati Caelestini beata sententia, cte. satis ostendit Vincentius novitatem Augustinianae doctrinae non debere incessere perantiquam a Massiliensibus propugnatam ς siquidem Semipelagiani Augustini discipulis
objectabant istorum de Praedestinatione sententiam novam esse , Rcum antiquorum Patrum doctrina pugnantem : quod manifestum est ex Epist. Beati Prosperi scribentis , Contrarium putaui Patrum opinioni OGelesiastita sensui quisquid de voeatione elisiorum secundam Dei propositum disputasti .
Plura obiiciunt contra Norisium Franciscus Macedo , ct Bruno Neusser i sed omnia possunt ad quatuor capita revocari. Erit ergo primum pro Vincentio argumentum : Sententia quae asserit Uincentium
Lirinensem fuisse Semipelagianum nullum Auctorem habet, nisi vos. sum , Norisium, & Lupum . α Resp. non esse postremos duos, ct in iis quae ad eruditionem si ectant etiam Vossum , proletarios & populares , uti existimat per Bnatus Neusserius ς Macedo enim fatetur plures cum Norisio consentire circa Vincentii Somi pelagianismum, quod tamen negat de Hilario Arelatensi , de quo proxima Propositione . At Norisius ad scrupulos Anonymi dissert. I. 9. a. demonstrat suam de Uiniacentio sententiam probari Garnerio dissert. I. cap. 6. Claudio Frassen Scoti Acad. Trast. 2. disp. I. Altemio dissert. 9. de Scriptis SS. Leonis Se Prosperi, PP. Mauro-Benedictinis in App. Tom. X. Op. S. Aug., Thomassino disteri. 13. in Synodos , Basilio Poncio in priori parte Relect. de Grai. cap. 4. Atque s hi perpauci vidcntur , addimus Natalem Ale-Xandrum & Pagium supra cit. Graveson Tom. 2. H. E. Pag. i 6 I, ipsum quoque Francolinum in suo Th. Tyrocinio pag. igo. Est ne assertio nostra singularis , an inter Scriptores communior λSecundum pro Vincentio argumentum est, illum non esse auctorem
obiectionum Uincentiana ruin i . Quia Vincentius Lirinensis suit Pelagianorum insensissimus hostis . 2. Quia Commonitorii cap. 43. Iaudat sumin m opere Epistolam Caelestini contra Semipelagianos . 3. Ouia objectioinctiones illae adeo ab suidae sunt, S insul sae , ut moveant, inquit Mace do , vomam & camerinam; cum Lirinensis doctissimus fuerit. ac disertissimus. 4. Quia auctor illarum Ohjectionum fuit Uincentius Pres. byter, ut scribit Baronius, & UasqueZ I. p. dii p. 9 l. cap. 8. n. I. Respondetur Vincentii Semipelagianis num erumpere non solum enobjectionibus Vincentianis , verum etiam ex ejus Commonitorio. II- a. autem objectiones non esse Lirinensis nullum ex his momentis evin-
239쪽
23σ De Τheologicis Disciplinis
cit. Non primum, quia semipelagiani omnes execrabantur PeIagianos, ut constat ex libro Prosperi contra collatorem , ct ex ipso Fausto in li-hro t. de lib. arbitrio e credebant enim Semipelagiani, peceato primἔhominis obnoxium nasci xenus hamanum, nee ab isto malo nisi per justiatiam secundi hominis aliquem liberari, inquit Augustinus cap. I. de Praed. SS. Non secundum , quia Epistolam Caelestini, ut supra dictum est, Uincentius contra Hilarium & Prosperum miro artificio detorquet. Non tertium, quia in objectionibus , ct in Commonitorio idem appa ret ingenium . Non ultimum , quoniam Vincentius Presbyter floruit aetate Gennadii, & Prospero iam defuncto . Tertium argumentum petitur ex egregio opere Commonitorii. Istud enim mirifice commendatur, ut demonstrat Macedo cap. prioris Commentationis . Deinde falsum est in hoc opere Uincentium Io qui contra discipulos Augustini, quos optime noverat a Caelestino singu- Iari elogio condecoratos . Praeterea Verba illa Commonitorii in renuem risuis Delesiae Dae aperte significant aliquam Congregationem haereti in eorum , non sectatores Augustinianae doctrinae . Rursus verba cap. 37. udent polliceri, ct docere , ere. explicari debent cathoIice , non in sensii Semipelagiano : quandoquidem in sententia quoque Augustiniana orandum & pulsandum est , ut specialem ilIam gratiam obtineamus. Resp. Commonitorium Vincentii utilissimum esse in iis , quae pertinent ad doctrinam de Patrum traditionibu, , Sc usu carumdem : uti Collationes Cassiani perutiles sunt in iis , quae spectant Monachorum institutionem , unde utrumque Opus suas laudes promeretur , hoc eXcepto quod Semipelagianismum instaurat . Existimabant Semipelagiani Auis guilinianam doctrinam approbatam a Caelestino in superioribus libris, non vero in postremis, ubi Augustinus disputat de electione secundum propositum , ct de necessitate gratiae ad initium fidei: atque ita opinatus est Lirinensis . Habebantur ab iisdem Semipelagianis assertores doctrinae Augustinianae , ut saepenumero dictum est , Praedestinatiani atque inimici libertatis . Non ergo mirum si Vincentius ilIorum palaestram dixerit conventiculum. Laudata verba ex cap. 37. Commonitorii nequeunt habere Augustinianum se risum ς in quo specialis gratia consertur aliquando etiam non quaerentibus, nec pulsantibus: imo ut quaeramus S pulsemus , est necessaria . Ultimum argumentum petitur ex sanct late Vincentii . Nam Uincentius scripsit post Caelestini Epistolam, in qua Semipelagianismus aperte damnatus est. Id autem Vincentius vel ignorabat, vel non . Si non ignorabat, crat in eo haeresis pertinacia . Si ignorabat, iam erat haec ignorantia vincibilis, ideoque a peccato non poterat eum eXcusare . Addit Macedo : Norisus negat Faustum , aliosque Semipelagianos potuisse excusari per ignorantiam in vincibilem et quomodo ergo excusabitur Lirinensis Insuper Semipelagiani appellantur a Norisio calumniatorer a
240쪽
Liber Decimusquintus. Cap. III. 237
of es, Iupi , ct hvoerita: non ergo adorandi sunt ζ neque enim sumus in Aegypto, ubi colebantur Lupi cum Anubi, & Api. Tandem Semia pelagianismus iam damnatus erat cum haeresi Pelagiana et ut colligitur ex Augustino cap. a. de Praedest. M. Omnes itaque Semipelagiani erant haeretiei , qualem fuisse Vincentium Lirinensem nemo assi abit. Hare S sia plura hujus generis Macedo in Comment. a. pro S. Hilario Areia Iatens. quae etiam valida sunt pro Vincentio . ra Resp. & nos Lirinensum Monachorum defendere sanctitatem , ut diximus in Praenotatione huius Capitis. Ad primum tamen respondemus Uincentium Hilarium , R Semipelagianos reliquos non ignorasse Epistolam Cassestini, sed existimasse non omnia, quae scripserat Augustinus , praesertim in postremis operibus fuisse a Pontifice comprobata, maxime quod Capitula annexa Epistolae , in quibus Semipelagianismus aperte damnatur, non fiunt C Iestini. Ignorantiam in Semipelagianis dicimus fuisse vincibilem , quoniam poterant viri illi docti illam exuere diligentiori studio atque labore
negamus tamen non posse excusari ab haeresi; quoniam nec ignorantia vincibilis est peccatum , si sit eorum , quae quis scire non tenetur, ut docet S. Thomas I. a. q. 6. art. E. Videatur Norisius dissert. I. ad Scrupulos An nymi θ. I. Responsione VI. St Vi l. Ad a. Resp. recte N risum seri here Faustum non cxcusari per ignorantiam invincibilem, quoniam non fuit in Semipelagianis haec ignorantia, ut male fcripsit Arraga in I. P. disp. 36. num. xl; quippe ignorantia in vincibilis ea est, quam
nulla ratione possumus superare : eXcusantur autem complures Semipe- Iagiani ignorantia vincibili eorum, quae scire non tenebantur. Ad temtium dico fuisse inter Semipelagianos , qui doctrinam Augustini reprehendebant non intelligendo, & alios, qui eam rodebant intellia gere moudo , ut inquit Prosper in Praef. ad obiecta Gallorum : illi, inter quos connumeramus Vincentium & Hilarium , appellantur a Prospero Fratres, dilectores, ct sancti; ct similiter dicuntur a Norisio
lib. 2. cap. s. alii autem calumniatores & hypocritae erant, saltem Uerbo tenus , atque in hoc Norisus loquitur cum eodem Prospero, cap. x.
ejusdem libri. Legendus Scriptor laninentissimus M. a. cit. dissert. ad Scrupulos Anonymi Resp. a. ubi consimilem objectionem exemplo Hieronymi, & Cyrilli, Sc eruditione plurima egregie refellit. Ad ultimum respondeo Semipelagianorum plures ignorasse sententiam suam suisse in Pelagio damnatam, ignorantia tamen superius explicata. Enim vero S. P. Augustinus initio libri de Praed. SS. fatetur eos plurimum Pelagianorum errore discerni; Prosper, ut dictu in est Prop. I. non denegat Cassianum esse Catholicum : quamquam implicite Semipelagianum dogma coli aeret cum assertione Pelagii, Gratia Dei datur eoum dum merita nostra . Semipelagiani sinus expresse damnatus est sub FeIice lv. a Synodo Ar ivxicana , atque, ut Norisius scribit lib. a. cap. 23.
ad haec usque tempora estra usa fidei erimen propugnabatur. Quare