장음표시 사용
241쪽
nulla iniuria irrogatur sanctis viris , qui ante ceIebrationem illius SP nodi dicuntur semipelagianorum asseruisse sententias et quemadmodum eo loco demonstrat doctissimus Cardinalis auctoritate & exemplo .PRopostrio IV. Iudicium Norisii de S. Hilario Arelatensi connumerando inter Semipelagianos grave est, libratum, S verum . Duo Norisus de S. Hilario Arelatensi assirmavit; unum , Semipeo
Iagianorum opinionibus adhaesisse , lib. 2. H. P. cap. a. alterum nestire se , an tandem aliquando errorem HiIarius abdicaverit, lib. 2. cap. II. Ouantum ad primum attinet, depugnarunt contra Norisium prae ceteris Bruno Neusser, & Macedo, sed viri eruditi Norisio subscripserunt
sere omnes. ut affrmant Balterinii lib. a. obserrit. cap. I. Quantum
vero ad secundum Balterinii ipsi eodem lib. cap. 8. post Tillemontium invita S. Hilarii, & Pagium ad annum 44s. putant certissimum esse, quod Hilarius errorem suum deposuerit. Itaque dico certum esse Hilarii Semipelagianismum , incertam abdicationem, & judicium Norisianum bene ponderatum atque gravissimum . Ac primum demonstratur ex Epistola S. Prosperi haec ad Augustinum scribentis : Nam unum eorum praecipua auctoritatis, ct spiritualium sudiorum virum, S. Hilarium Arelatensem Episeopum sciat Reatitudo tua admiratorem, sectatorem que in aliis omnibus tuae esse doctrinae , ct de hoc quod in auerelam re bis , jampridem apud sanctitatem tuam sensumstium per literas velle eonferre . Sed quia utrum hoe facturus , aut quo Me sit fasturus , incertum est, cte. Hoc testimonium adeo cIarum est inquit Nat. Alex. TOm. s. H. E. pag. sa. cui subscribunt Pagius ad annum 4 s. num. I 8. Graveson Tom. 2. H. pag. i M. Tournely lib. I. de Grat. pag. 92. adeo . clarum est, ut nemo diffleri possit, HiIarium Semipelagianorum errorum tinctum fuisse fuligine . Et re .era in Epistola Prosperi Iegendus non est pro Hilario Honoratus , ut quidam putabant, cum MSS. Omnia- , inquiunt PP. S. Mauri in notis ad Epist. Prosperi Tom. X. Op. S. Augς Hilarium serant. Neque Prosper intelligendus est de Hilario altero , qui una simul scripsit ad Augustinum ς quoniam Hilarius iste laicum se nominat, & vicissim Augustinus cap. i. de Praedest. SS. illum appellat Filium : ac praeterea testatur se nihil de veritate ac doctrina S. Patris dubitare, ejusque praesentiae deliciis aliquando suisse potitum . Quae nequeunt in Arelatensem Episcopum convenire, inquiunt in notis ad Epist. ullarii doctissimi Mauro. Benedictini. Insulsae autem , atque ineptae sunt eXcla mationes Brunonis Neusser in sua pro S. Hilario Apologia scri hentis , Si es Hilarius admirarer, ct Sectator EAugustini, quomodo Semipeis gianus ξ Digna sane risu argumentatio i quasi Prosper dicat Hilarium fictari in omnibus Augustinianam sententiam , nec in quaestionem tra here quae S. Pater in libris posterioribus disputavit: quasi de ceteris quoque Semipelagianis non contestetur Augustini sanctitatem doctrinamque, hoc e cepto quod spectat initium fidei, & electionem secundum
242쪽
Liber Decimusquintus. Cap. ΙΙΙ.
dum propositum , in factis ac dictis omnibus admirari: quasi demum Augustinus ipse de Dono Pers cap. 21. suam non profiteatur Semipelagianis gratitudinem , quod in ceteris suamet placita amplecterentur . Cum itaque S. Prosper scribat Hilarium Episcopum Arelatensem acces sisse Semipelagianis, neque substituendus sit Honoratus , neque HiI rius alter Augustini disicipulus, ct collega Prosperi, non Episcopus . sed Laicus i de Semipelagianismo Arelatensis addubitare non possumus. objiciunt Adversarii l. Norisium nec unum pro sua sententia posse citare Auctorem . Sed nos iam aliquos, nec infimi ordinis, memoravimus . His addimus cum praeclarissimo Auctore dimeri. I. M. I. ad Scrup. Anonymi, Theophilum Raynaudum de bonis, ac imalis libris n. sgi. S Τhomasinum superiori f. laudatum . Accedit Lucas Holstentus , RSirmondus, de quibus ibidem Norisius in responsione ad Appendicem ejusdem operis; qui addit in Ad Wentoria Utarium, P.Gabrielem de H nao, Christianum Lupum , Gilbertum Maguinum , Sammarthanos fratres , S alios. Sed post apertissimum testimonium S. Prosperi, necem
Secundo objiciunt, Hilarium Arelatensem eme rectra Auctorem Epistolae ad Augustinum seriptae adversus Μassilienses. I. Ouia S. Prois sper affrmat Hilarium Arelatensem velle cum Augustino sensium suum conferre per literas. 2. Ouia Hilarius Arelatensis iam Augustino notus erat, illum audierat in Africa , & ad eum seripserat Siracusis Epistolam, quae nunc est inter Augustinianas Is 6. alias 83. Haec autem omnia conveniunt Auctori Epistolae contra Semipelagianos . 3. Quia Augustinus respondens Prospero nullam secit Hilarii mentionem, ideoque noverat optime ingenuam ipsius fidem . Respond. haec nullius esse momentit liquet lenim Auctorem praedictae Epistolae fuisse Laieum , Setiam egisse cum Prospero, ut suis Iiteris Augustino dogmata Massilie sum intimaret, quemadmodum nec in quaestionem uocasse ullum Sanis cti Doctoris assertum : quae omnia suis in literis profitetur . Ouomodo
ergo Prosper hunc appellat Episcopum Z Quomodo stribit ira ere inquereIam Augustini nonnullas disputationes Z Quomodo ignorare poterat num, vel quo animo esset ad Augustinum scripturus ὶ Falluntur ergo impugnatores Norisii errore maximo, & DIstatem superaddunt falsi a-ti. Enimvero Arelatensis admodum juvenis, ut stribit Eucherius , se recepit in Monasterium, nec invenitur sui me unquam in Africa . Epistola etiam seripta ad Augustinum Syracusis non est Hilarii Arelatensis, imo sortassis nullius Hilarii, sed Hilari, ut ex vetustis Mis. observa. runt Benedictini. Alterius tamen Hilarii esse minime denegamus . Arein latensis non meminit Augustinus, vel quia sanctum virum sui amat rem noluit aperte redarguere , vel quia eius epistolas expectabat, quem ipturum , etsi dubitanter , praemonuit Beatus Prosper .
Opponunt 3. S. Hilarium anno 429. nondum fuisse Epistopum
243쪽
a o De Theologicis Disciplinis
Arelatensem ς nani ex Paraenetica Eucherii ad Valerianum colligitur Hiis Iarium induisse Monachum Lirinensem, quando S. Petronius electus est Antistes Bononiensium, idest , anno Io. Hilarius , inquit Eucherius, . nuper , ct in Italia nune GHistes Petronius , ambo ex illa plenissimo , ut sunt, mundasa potestatis sede unus in Religionis, alter in Saeerdotii nomen astendit. α Respondeo salsum esse , quod Hilarius electus non sit Episcopus Arelatensis m. 429. Manifestum quippe est Honoratum praedecessorem Hilarii subrogatum fuisse PatrocIo anno 426. , se disse autem duobus annis , & in pace quievisse die a 4. Vel I s. aut I 6. Ianuarii anno 429. ut constat ex Oratione funebri habita in laudem H norati ab eodem Hilario . Statim vero , ae Hilarius intersuit morti aciparentalibus Honorati, insulas huius obtinuit, ut constat ex vita Hilarii constripta ab Honorato Masilliensi . Itaque verborum Eucherii sensus est, Hilarias nuper Antisses relatensis , ct Petronius nune Episcopus in Basia, o . ita ut is nuper non ad Monachatum Hilarii , sed ad dignitatem Episeopatus fit reserendum . Quod animadverterat Norisius lib. a. cap. a. unde sorte Macedo argumentum sussuratus est , dissimulata responsione. Ceterum Hilarius fuit in Monasterio Lirinensi longe ante annum 43o. & Eucherius ipse in libro de Laudibus Eremi edito anno 428. meminit ipsius Hilarii jam Monachi Lirinensis, ut observat Pagius ad hunc an . num. 2 s.
Quarto loco objiciunt νerba Augustini seribentis de Dono Persericap. 21. Nunc fario libros , in quibus opusula mea retractanda suscepi. At libros Retractat. iuxta Norisium explevit S. Pater anno 427.
ut docet cap. ultimo lib. r. H. P. Ergo ante annum 428. quando certo Hilarius non erat Episcopus Arelatensis , Hilarius & Prosper contra
Semipelagianos stripserant ad Augustinuin α Resp. S. Patri consilium fuisse non solum libros retractare, sed & opustula, ct Epistolas , & Tra-c ctatus omnes iudiciaria severitate recensere, ut ipse stribit in Prologo
Retractationum . Expleverat ergo anno et . duos Retractationum li-hros, sed retractanda susceperat opustula alia, quod non potuit perficere a Iuliano, & a Semipelagianis provocatus ad nova certamina .
Quare nihil mirum si de Dono Perseu. ait, Nune facio libros, in quibus opuscula mea retractandas cepit ubi etiam consulto seripsit opa seula , designando Conciones, & Epistolas nondum redactas ad judicium censoriae seνeritatis. Reliqua Adversariorum argumenta aut
Iuta sunt Propositionibus praecedentibus, aut talia sunt . quae aliam
Demonstrandum jam est, non esse certum quod HiIarius abdiXerit dogmata Semipelagiana . Pagius , Tille montius , & Balterinii fratres id probant ex antiquissimo Auctore vitae S. Hilarii inter opera S. Leonis pag. 9i3. ubi inducit Hilarium sic loquentem: Cum ipsius
mundi principibus, cum quibui e stilui describit bellum juge esse ,
244쪽
Liber Deciani'aintus. Cap. III. 2 I
eausisImus , quod nulli deerit, quicuπque ad beatitudinem eaelesti gratia praeeedente , ct industria obsequente voluerit stemvenire . iue verba cinquit Pagius longe clariora sunt, quam quae asseruntur , ut probetur novam adversus Sanctum Augustinum doctrinam initio seisie keutum . At non ita est. Primo his verbis asseritur tantum necessitas praevenientis gratiae ad operis persectionem , ct consecutionem beati tu dinis r imo Semipelagiani omnes, aut plerique saltem , ut scribit alter Hilarius, fatebantur ad nullum opus vel incipiendum, nedum perficiem dum , quemquam sibis cere: non ergo susticit ad Semipelagianismunia vitandum confiteri gratiam praecedentem , qua perveniat ad beatitudinem quicunque voluerit. Deinde, ut gratis detur, asseri praxitelis ver- his necessitatem praevenientis gratiae etiam ad bonam voluntatem ἰ ne isque hanc Semipelastiani negabant; ut constat ex verbis Prosperi in Epist. ad Augustinum, Voluntates seeuudum suam thantasiam a eratia non neis stant se praventas: & ex ipso A ugustino scribente de Praedest. SS. cap. r. Perveuerunt etiam, ut praveNiri zoluntates hominum Dei gratia Diateantur . Id vero quo sensu confiterentur SemipeIagiani, dicam proximo capite v. Satis est nunc, praedicta Hilarii verba non esse adeo clarant eruditi viri judicarunt. Addo similia scripsisse aliquando Casianum non posse tamen a Semipelagianismo excusari, propterea quod licet se
teretur non solum actuum , verum etiam cogitationum a Deo esse principium , agnoscebat tamen sine gratia ante persectam voluntatem Iait da hiles quosdam motus, & appetitus virtutum ς ut ostendi Prop. I. Et denique nullus Semipelagianorum ad initium quoque huiusmodi a petituum negavit gratiam aut naturalis conditionis , aut legis & doctri nae , etiam interioris; sed denegavit solam gratiam voluntatis, & oneras , quam praedicta verba Hilarii Arelatensis expresse non probant. Attamen ob Hilarii sanctitatem firmissime teneo, quod si errorem suum novit, illum absque ulla haesitatione deposuit. Quod ad credendum adducor primo ex Sancti viri emendatione, ubi cognovit quae mala gesserat in caussa Celidonii, acriter reprehensius a S. Leone Papa in Epistola ad Episcopos per Uiennensem Provinciam constitutos. 2. Ex ipsa Epistola Prosperi exhibente nobis Hilarium, ut virum spirituaIium studiorum , ct cupidum conserendi cum Augustino per literas sensum
suum ς quod argumentum movit Gilbertum Maguinum , ut certo crederet Hilarium abdicasse Semipelagianos errores in Consul. Hist. Praedest. p. a. cap. 2. Verum haec probahilem fidem faciunt, non certam. Denique nullam pervicacis erroris suspicionem patitur S. Hilarii inculpata vita , S doctrina : ob quam in Epitaphio Templi Arelatensis merito dictus est
Gemma Sacerdotum, plebissique , orbisque Marser.
PROPosirio V. Gennadius ad Semipelagianos declinavit. Ita communiter Historici contra Franciscum Suarea . Et probatur
245쪽
2. I De Τheologicis Disciplini;
quoniam Gennadius in lib. de viris illustribus Rufinum , quem Anasta- suis Papa in Epist. ad Ioan . Ierosolym. declarat a suis partibus alienum , cap. I . Doctorum Ecclesia partem non minimam, ejusque invectivas
ad utilitatem Ecclesiae, auxiliante Domino scriptas autumat, non ve ritus appellare Hieronymum obtrectatorem incitatum stimulo aemulationis, & vertentem stylum si una ad obloquium . De Prospero pariter
cap. 84. scribit: Lexi ct librum adversus opuscula sub persua Cassioni, quae Desesia Dei salutaria probat, ide infamae nociva . Contra Sancti
Cassiani opera magnifice laudat tum hoc loco, tum cap. 63. agens de Eucherio . Libros Fausti Semipelagianorum antesignani cap. 8 s. appel- Iat opus egregiam . Denique etiam de Augustino scribit cap. 38. Error illius sermone multo , ut dixi, contra ius, lacta bosium exaggeratur necdum haeresis quaestionem dedit. Quae tamen a Gennadio dicta sunt in Augustinuin iniuriosa, non reperiuntur in pervetusto Codice Cor jensi, ut adnotavit doctissimus Mabillonius Tom. 2. Analed . cap. 44. Legatur Cardinalis Norisius lib. 2. cap. i 6. & Appendicis cap. 4. Joannes GonZa
niensium , ct admonit. PP. BB. praefixa operi de Ecclesiasticis Dogmatibus , Baronius , Spondanus, Pagius , ct Bellarminus de Script . Fecies. ad annum 49 , &c. Objicies 1.Gennadius lib.de viris illustribus laudat Severum Sulpitium , quod ab errore Semipelagianorum resipuerit α Resp. haec habere Gennadium : Iu senes tute sua a Pelagiavis neeptus, ct a uincens δε- quacitatis culpam, silentium usque ad mortem tenuit. A Semipelagianis
damnabantur plura errorum portenta, quae asserebant Pelagiani, &magnum erat inter utrosque discrimen; ut constat ex dictis . b. a. In lib. de Eccl. dogmat. cap. s6. ait Gennadius : Nultant eredimus ad salutem, nisi Deo invitante venire, nullum nisi Deo auxiliante operari: & cap. ai. Initium salutis nosrae Deo miserante, ct imspirante habere nor credimus. Resp. I. cum Norisio lib. a. cap. I 6.& Pagio ad annum 49 o. num. et t. librum de Ecclesiasticis dogmatibus utique catholicam continere doctrinam , sed scriptum a Gennadio multo tempore post librum de Viris illustribus , ct jam recensitis a Gelasio inter apocrypha Opulculis Cassiani ct Fausti, quae Gennadius tam impense laudaverat in Resp. a. in illo Opere fuisse a Catholico Scriptore
interposita nonnulla verba ob Iatentem haeresim Pelagianam , ut obser-Varunt ex pluribux collatis mss. PP. Mauro-Benedistini. α Resp. g. posse praedicta Gennadii verha accipi de aliquo gratiarum genere nec denegato a Pelagianis: quihusicum A uctorem hujus operis convenire probant Doctores Lovanienses ex quo nusquam meminerit peccati originalis, aut baptismatis infantium in remissionem peccatorum; cumque multos nominet haereticos, nusquam meminerit Pelagii, aut prolati contra
cuin catholici dogmatis: idem confirmat Ecclcsia Lugdunenus, cujus
246쪽
Liber Decimusquintus. Cap. ΙΙΙ. 2 3
extat iudieium de hoc libro Tom. ix. Biblioth. PP. Demonstrant alii conspersa Semipelagianisni semina in capite primo ac vicesimo, ubi docet vigere in homine lapso electionem ad quaerendam salutem , cum aliis Semipelagianismi characteribus . Denique & respondetur addubiistare plures, an opus illud sit genuinum , editumque a Gennadio . Scimus Vossium cit. loco affirmare, quod in quibusdain Belgii Bibliotheeis inscribitur aut Fulgentio, aut Isidoro, aut Gregorio Papae. Antiqui Seholastici cum Magistro lib. 2. dist. I s. & lib. 4. dist. ia. tribuerunt i I-lud Augustino . Benedicti ni in Append. Tomo viri. Augi isti aianae Paris. edit. notant a Trithemio lib. de Script . Eccl. , ct a Ioanne Balco Cent. a. Scriptorum Britanniae adscribi Alcvino: unde scite admodum , & caute eidem operi hunc secere titulum , Liber Gennadio
obiiciunt 3. Gennadius cap. ult. de viris ili. ait de se ipso : Dcpurde Fide mea misi ad Seatum Gelo m. Quem textum ita legendum esse,
non autem , hoc opur, cfre., adnotarunt Uossius, Norisius, & Pagius .
Loquitur ergo Gennadius de alio opere , idest, de Eccles Dogmatibus: non est autem probabile Gennadium ausum mittere librum insectum Se mi pelagianismo ad Pontificem , qui jam Semipelagianos reprobaverat. Ad hanc obiectionem tenet prima, ct postrema responsio praecedens .
Atque citam resp. optime emendatum ab eruditis viris textum Genna
dii, cum certum sit librum de Uiris ili. non esse opus de fide . Sed neque certum est opus de fide Gennadii esse librum de Eccl. Dogmatibus r& mialto minus est certum probatam fuisse a Gelasio fidem ipsius Gennadii . Is sertur scripsisse contra PeIagium libros, qui deperierunt. Hos misit sortasse ad Gelasium t atque, si divinare fas est. hos libros appellat opus de fide siua . Addo in pluribus M se. & editis libris de Uiris illustribus desiderari caput illud ultimum , in quo Gennadius loquitur de se ipso . Vide Tom. i. op. S. Hieronymi Vet. editionum . objiciunt ultimo r Quae Gennadius scripsit de Cassiano Se de Fausto , dicta ab eo fuerunt per ignorantiam facti: unde ex illorum laudiis ilibus nulla erroris nota potest inferri quantum spectat ad dogma re Resp. id minus esse credibile . Gennadius enim vixit paullo post Hilarium & Prosperum , qui ex Gallia Romam profecti Caelestini literas ad
Galliarum Antistites impetrarunt . In his literis Prosper & Hilarius a Pontifice magnopere laudantur, & redarguuntur Augustinianae doctrinae calumniatores. Id prosem non potuit Gennadius ignorare , nisi adis dat ignorantiae crimen mendacii. Cap. enim 84. ait se legisse Prosperi contra Collatorem opuscula : & si legisse verum est, viderit cap. et t. num s8. Caelestinum reprehendisse Cassianum, ademisse Massiliensibus libertatem malae loquentiae, & Augustini opera ceIebri elogio probasse . Quare aut mentitur , ' ista non legit et aut fusius in criminati
nem Prosperi, S in laudes Massiliensium non laboravit facti ignorantia.
247쪽
At sive ignarus haec scripserit, sive malevolus ; negari non potest plus aequo in Semipelagianos suisse studiosum.
APPENDI Cuum ad salvandam rectam fidem Sc sanctitatem quorumdam semipelagianorum , necesse sit assirmare interpretatos fuisse Epistolanti. S. Caelestini eo sensu, quod in ea approbata sit doctrina S. Augustini in operibus scriptis adversus Pelagianos , non autem in postremis, quihus Semipelagianismus suffoditur; ne quis inserat minus valida esse argumenta , quae pro nonnullis capitibus Augustinensis Scholae petuntur ex libris de Correptione S Gratia , de Praedest. SS. S de Dono perse Tantiae, operae pretium est resutare fallacem illam Semipelagianorum opinationem : quod praestat Augustini discipulus & defensor S. Prosper Contra Collatorem cap. XXI. num. s9. Maueat plaue cinquit maneat
ῆsa tanditis, ut borum librorum novitas repudiata videatur , si is eadem causa 6Isdem viri dissentit antiquitas r ct aut inatile , aut ineougruum judicetur quod ab his , quae contra Pelagianos condidit, disse innans invenitur . Atque enumeratis Augustini adversus Pelagianos scriptis , subjungit Prosper : Et se in omnibus operibus, multisque aliis , qua enumerare Ionium es, idem doctrinae spiritus, eadem praedicationis forma praeesset; agnostant calumniatores superfluo se objicere , quod his libris non speetale neque diseretum testimonium fiet perhibitum, quorum in eunesis voluminibus norma laudatur . e spostolica enim Oides quod a praecognitis sibi nonidiscrepat, eum praecognitis probat; ct quod judicio μ/git, laude non dividit. Ceterum quo loco habuerint doctrinam Sancti Patris una cum Caelestino posteriores Pontifices, demonstratum est Tomo a. in praefatione ad librum de Electione Sanctorum.
Denta batur ecnIra Semipelagianor praeveniemis Graiixod initium Fidei necessi Iar.
ETsi potest quisque dogma Catholicum ex disputatis postremo capita de H. P. atque ex praecedentibus quatuor plenissime percipe re , S propugnare; ne videamur tamen aut de Scholasticis dissidiis, aut de quaestionibus Critico.Historicis , quam de Polemicis ad fidem pertinentibus magis esse selicitit volumus de Gratiae necessitate ad initium fidei hoc loco breviter pertractare . Ita August nus postqvana Christi gratiam necessariam esse ad quodlibet opus salutare , & non dari secundiun merita nolira plurimis operibus demonstraverat; Se-
248쪽
Liber Decimusquintus. Cap. IV. 24 s
mi pelagianos fidem ab operibus distinguentes, singulari opere de Praedestinatione Sanctorum refutavit, quasi in compendium redactis, & ad suscitatam a Massiliensibus quaestionem applicatis superiorum librorum argumentationibus . Ex eodem de Praedestinatione M. libro, ct ex opere Prosperi adversus Collatorem , ubi Occurrunt plura ad eliminandum . SemipeIagianismum perutilia, curabo praesertim totam dirimere conistroversiam . Pro qua sciendum est disia utationem institui de Fide , pr ut ad salutem aeternam ordinatur, per quam Christiani sumus, & ad justificationem disponimur : nam fidem humanam , qua ab impiis , Rinfidelibus nemo discernitur, consensu omnium nullam gratiae opituI tionem requirit, nisi illam, qua creati sumus cum participatione rationis .PRoposITro . Gratia Christi ad initium s dei necessaria est. Sacris literis , simulque Augustinianis argumentationibus primum
evincitur. I. Apost. ad Rom. xi. v. 6. ait: Si autem gratia, jam usu ex operibus : quo testimonio probatur non dari gratiam secundum merita nostra: Atqui non receditur ab hac PeIagiana sententia , si nou pertinet ad Dei gratiam quod eredere coepimus, ut Augustinus docet de Praedest. Sanet. cap. a. n. I. Igitur quod credere incipiamus pertinet ad gratiam Dei. II. Idem Apost. ad Rom. XI. U. ys. inquit: Quis prior
dedit tui, π retribuetur ei ξ Atqui si initium fidei nostrae ex nobis est , uitium fidei nostrae priores damus Deo , ut retribuatur uobis suppleme ium ejus, ct si quid aliud fideliter poscimus, ait eodem cap. ii. q. Augustinus . Non est ergo duntaxat ex nobis initium fidei nostra . t II. Idem ApostoluS in I. ad Corinth, cap. 4. n. . habet: Duis enim te disceruit At si penes nativas arbitrii vires foret virtus credendi, uti S. Pater dein monstrat codem libro capia 3. n. 7. usque ad cap. s. num. Io, po set dic re homo insatus adversus alterum, disernit me fides mea, justitis mea. Igitur credere penes naturales arbitrii vires non est . Vide etiam de lib. arb. cap. 7. num. Is . S quae nos disserui inus cap. praecedentis lihritali , Prop. prima . IV. Ita Apostolus Ioquitur ad Philip . i. 29. Vobis donatum est pro Gripo , non Diam ut credatis is eam, verum etiam ut patiamini pro eo et Ad patiendum pro Christo requiritur gratia: Partiater ergo requiritur ad credendum in Christum; nam ut S. Pater rati ei natur ibid. cap. 2. Utrumque ostendit Dei donam, quia utruinque diaxit esse donatum. Nee ait, ut pleuius, oe' perfectius credatis in eam, sed ut credatis . V. Ad Corinth. i. cap. 7. et s. de seipse ait Paulus, 31 sericordiam eοπseeutus a Domiuo, ut sim fidelis: Sed, ut Augustinus disserit eodem loco num. s. non dixit Apostolus seipsum misericordiam
cosseextum, ut fidelior, sed ut fidelis esset. Sciebat ergo initium fidei
suae donum esse misericorditer sibi collatum . VI. aetiis non videt prius est e cogitare , quam eredere ξ Inquit eodem loco Augustinus: Atqui
sancta cogitatio est donum gratio, per Apostolum a. ad Corintli. cap-ῖ
249쪽
2-5 De Τheologicis Disciplinis
verss. Non quod sustentes simus eogitare aliquid ex nobis, quasi ex M-his . Erit ergo donum gratiae ipsum credere . Legite etiam de Grat. &lib. arh. citato cap. 7. num. I 6. VII. Oramus Deum , ut nobis adaperiat ostiam verbi Di, cum Apostolo ad Coloss. q. v. I. nec Grando petitur nisi quod ab ipso tribuitur. Atqui per ostii aperitionem inittam fidei audientium significavit Apostolus , inquit Augustinus cap. 22. num. 4 I. Est itaque oratio nostra apertissima demonstratio , etiam ipsum initium fidei esse Donum Dei. Haec divinarum Scripturarum testimonia non esse accipienda de gratia ordinis naturalis demonstratuin cst citata prop. I.
Probatur a. ex Conciliis . Primum ex canone 6. Arauxi cano non semcI repetito . Deinde etiam ex Tridentino sess. 6. can. 3. & s. de quibus eodem cap. XI I.
Tertio loco demonstra inr ex Patribus. Plura ex his proserunt Bellarminus lib. 6. de Gratia & lib. arbit. cap. 4. S L Herminier Tom. q. pag. igo. & sequenti h. sed omnia sere generaIta sunt, probantque necessitatem gratiae ad initium cujusque honi operis . Semipelagianos ergo fidem ab operibus distingitentes validius impugnant sequentia. Iu itinus Apolog. a. ait: se persuadet, atque ad fidem vos ad cit. Clemens Alex. lib. a. Stromat. Fides non es electionis bcnum opus , sed affusas valido alieni praeputis . Irenaeus lib. I U. ad . Haeres. cap. 9. Im
possibile sine Deo disseere Deam. Basilius in Ps iis . Fides multo Dperior rationalibus methodis animam ad assensam trahendo. . . sanesi Θ ritus operationibus in nobis efficitur . Greg. Nagianz. orat a. Possibile non es terreni corporis , ae mentis captiva crassitiem Deum concipere, nisi auxilio confortatam . Haec , aliaque plura cum graece , tum latine collecta invenies apud Cl. Isaacium Habertum lib. i. TheoIOgia: Graecorum Patrum cap. 8. De S. Ioanne Chrysostomo satis disputavi cap. 2. Augustini mentem scrutatus sum nupcr . Martyris Cypriani sententiam demonstrat idem Augustinus de Praed. SS. cap. I . num. 28. de aliis Pa tribus praesertim Augustino posterioribus nemo dubius erit. Si veteres aliquando non tam aperte locuti sunt , non disputabant contra inimicos Ecclesiae , securi loquebantur , ct conciones hahebant ad populum, ut persaepe monui cum ipsom et Augustino eodem cap. 14. num. 27. Demonstratur praeterea propositio rationibus Theologicis. auarumst prima: Fides est justificationis nostrae principium c Iiistificationis principium a gratia praeveniente sumendum est: Ergo a gratia praeveniente efficitur ipsa fides. Et minor quidem propositio est dufinita canone Tridentino. Majorem probat Augustinus eodem lib.de lyraed.SS. cap.7.n. 2.
ex verbis Apostoli ad Galatas 2.36. Nos in Christo Iesu erediwur, ut jusseemur exfide orsi. Apostolus autem ideo dicit exfide justificari
hominem, non ex operibus, quia tua prima datur , ex qua impetrauturcetera, quae proprie opera πuncupantur, in quibus juste vivimus. Probat
250쪽
Liber Decimusquintus. Cap. IV. 247
ea indem maiorem s. Pater ex Pal. I 26. Nisi Dominus aedi averit domumst e. cx quo ita Semipelagianos comprimit : Et dieitur a vobis , Fides est a vobis, eetera a Domiso ad justitiam pertinentia : quasi ad aedi elati, uo, pertineat fides , quasi σου αdificium , inquam , uos pertineae fundumentum . Sit altera argumentatio : In fide nostra adimplentu epromissiones factae a Deo semini Abraham, ut docet Apostolus ad Rom. 4. 16. Si ergo initium fidei sit ex nobis, ut Dei promissa eo leantur
non in Dei , sed in bominam es potestate , er quod a Domino promissum
est, ab ipsis redditur obrabae. Ita S. Doctor cap. X. num. I9. Postreisina ratio, ut ultima primis cohaereant, sit: Gratia non est merces operum naturalium; Ouis autem dicat eam , qui jam caepit credere , ab IIIo, in quem credidit, nihil mereri ξ ait magnus Fidei athleta cap. a. num. q. Si ergo initium fidei sit cx nobis; erit gratia naturalium meritorum stipendium & merces .
Semipelagiani autem errorem suum sequentibus argumentis conabantur defendere. Objiciebant I. apud Augustinum de Praed. SS. cap. 6. num. ii. Multi audiunt Verbum veritatis; sed alii credunt, alii contradicunt: volunt ergo illi credere, nolunt autem illi m Resp.
S. Pater : Ouis hoc ignoret i quis Me veget Sed eum aliis praepa-' retur , aliis nos praeparetur vota'tas a Domino, disceruendum es utique , quid veniat de misericordia ejus, quid de judieto Misericordia, quae praevenit fidem , est in electione Dei, & praeparatione divi norum auxiliorum : judicium in excaecatione & denegatione huiusnodi auxiliorum . Vide quae scribit Apostolus ad Rom. cap. xl. l9. & 2 o. Quaerentibus autem cur uni donetur, alteri non donetur ossicax auxilium ad credendum , respondet eodem loco S. Pater , investigabiles esse vias Damini, & misericordiam quae gratis liberat, ct veritatem , quae juste iudicat . Atque id intelligenduin est de hominibus sumptis comparat Ve , ut explicavimus de Hia P. cap. v lilia objiciebant et . apud euindem August. cap. . n. ra. Apostolus ad Eph. a. v. s. distinguit fidem ab operibus. Igitur ex quo gratia ad opera hona necessaria sit, non insertur illius ad initium fidei necessitas αResp. distinguendo antecedens : Apostolus fidem secernit ab operibus , quatenus ipsa impetrat cetera , quae proprie nuncupantur opera , ilia quibus liuste vivimus; concedo: quatenus ipsi fides non est opus &donum Dei merita nostra praevenien S, nego antecedens. Ita Augustinus eodem loco adducens in suae responsionis confirmationem quod scribit
ibidem Apostolus v. 8. Gratia euim estis salvati per fidem , ta' bse nou ex vobis . donum euim Dei es : & verba Ioannis cap. 6. 29. me est opus Dei ut credatis in eum, quem misit ille . Si ergo fides est donum , ct opus Dei, non distinguitur ab operibas, niti sensu explicato Diuitia sed by GOrale