장음표시 사용
311쪽
Praeterea objiciunt S. P. Augustinum cap. ior. Ench. seribentem dineri potes , ut haec velit homo voluntate mala , quod Deus vult bouarct Iib. s. Contra Iulianum cap. I. ubi demonstrat, concupistentiam Se
caecitatem non esse rationalis creaturae conditionem , kd poenam peccati , & propterea a Deo justo judicio tradi impios in desideria cordis
eorum , ut docet Paulus ad Rom. cap. I. V. 24. Nec docet tantum tradi
per gratiae denegationem , sed etiam virtute potentiae suae, quod pr hat verbis ejusdem Apostoli seq.cap. ix. v. 22. aeuod si Deus volens semdere iram , 9 notam facere potentiam suam , Iustinuit in inulta patiemria ossa irae apta in interitum, o c. Si ergo Deus per potentiam tradit impios in desideria cordis eorum , dicendus est trahere illos eruienter in perditionem . - Resp. S.Patrem cap. ior. Enchiridii voluntatem appeI-lare finem operationis, S assirmare interdum homines ad malum finem ordinare , quae Deus in bonum praeordinat: Velut i inquit si tiratas filius velit mori patrem, velit boc etiam Deus . Alia affert exempla, ides
Judaeorum . qui mala voluntate occiderunt Dominum Iesum , quela L. Deus voluntate bona , ut occideretur, permisit: & Pauli, quem fideles nolebant pergere Ierosolymam ne pateretur mala praenuntiata ab Agabo , cum illuc adire Deus vellet ad Christi fidem praedicandam sese martyrem exercendo . In quinto autem contra Iulianum docet tantum modo tradi impios a Deo in desideria cordis eorum , quatenus in poenam praecedentis peccati divina essicaci gratia destituuntur, redarguens simul haereticum, quod nollet concupistentiam ad peccatum allicientem esse vitium labe originaIi inseminatum . Si autem c inquit non est poena peccati, profecto iniqua paena es, ct injustum Deis Deum , quo
iubente veUmente, aut infirmum, quo non avertente ins itur innocenti . Ubi consulto ait, quo jubente, vel sinente, ut intelligas concupiscentiam ipsem , ut malum est, permitti; ut poena est , iusto iudicio corpori mortis hujus adhaerere . Nec alio sensu docet tradi divina po-.tentia improbos in immunditiam , nisi quia deseruntur a Deo , ut osten dat potentiam iudicii in reprobis, ct virtutem misericordiae in electis: Cum ergo dieitur bomo cinquit eodem capite S. P.) tradi desiderii uir, .nde fit reus, quia desertus a Deo cedit eis, atque consentit, vincitur , Capitur, traditur, posidetur. Ita traduntur impii in desideria cordis eorum, Deo permittente, non impellente; quoniam , ut scribit idem S. Doctor de nat. & grat. cap. 22., per cordis cacitatem, quae sit des rente luee sapientiae, in plura S gravia peccata collabuntur. Denique objicitur . Dictum est supra, Deum esse primam caussam cuiusque actus: At homo ponendo actum malum peccat: Ergo S Deus; maxime cum concurrat ad aliquos actus inseparabiles a malitia , ut ad mendacium & odium . Nec valet respondere, eme caussam universa- em , non praedetorminantem hujusmodi aruium . Etenim hoc sussicit,
ut auctor dicatur omnium operum naturalium, & eorum quae creatu ra
312쪽
Liber Sextusdecimus. Cap. V. 3Os
ra innocens per socii. Igitur satis erit, ut si essiciens caussa peccati, adactum pravum concurrere uni Versaliter. - Resp.hominem non ideo peccare quia actum ponit; sed quia ponit pravo animo, & deviando a reiacta ratione . Potest autem idem actus fieri ab homine intentione ma Ia. S simul a Deo voluntate hona , ut supra diximus cum Augustino. Nee obstat quandoque ab actu inseparabilem esse malitiam ς quoniam inseparabilis est ab actu , quatenus essicitur a caussa particulari, & praede terminante actum ipsum : non prout est a caussa universali & indisserente; quomodo desectus soni, ambulationis, rudisque scripturae tribuitur cytharae, tibiae, S caIamo, non causae principi ἰ ut diximus lib. i v. p.VI I. ad Object. a. , propterea quod hujusnodi instrumenta sunt ad vitium determinata se ipsis. Sane concursus universalis & indisserens susscit, ut Deus sit auctor operum singulorum, quia quidquid est ista. Uiquo genere, pendet a caussa , sine qua nihil est. At concursus hujusmodi non sussicit, ut Deus dicatur caussa peccati ἔ quoniam istud , inquantum est malum , est nihil; ideoque caussam non habet nisi deficientem ab esse . Quod superius explicavi comparatione tenebrarum , at que in dissertationis exitu repetam sequenti Epigrammate divi ProsperirPer Verbum omnipoteus Deus omnia condidit unus, quo natura es nulla erecta mali .
Nulla igitur vitiis substantia, nullaque vita es ,
. Rua vexetet corpus, materiamque suam.
Sed eam tibertas discedit ab ordine retio, me servant proprium quae bona sunt modulum ἰώ ealpa est' vitio es vagus in tantraria motus , isque malum veram deseruibse viam.
313쪽
ALDa amnem esse Calvinianae haeresi Iansenistarum circa libertatem arbitrii doctrinam , nem putet a me injuria, Ssalsa accusatione prolatum. Denegasse Iansenium libertatem indifferentiae, sine qua diximus nullum Voluntatis opus liberum esse , ct cum potestate ac dominio peractum, annuunt Iansentani, norunt omnes, atque evincit proxima dimertatio. Theologi Portus Regii, &qui hoc abolito nomine ad partes Iansentanas accessere , indifferentiam a libero arbitrio indivulsam fatentur; sed passivam , qua vel cupiditatis, vel caritatis impulsu humana voluntas abis 'uc electione & dominio huc , aut illuc abripiatur : ideoque , si activam indifferentiam , qua liberum arbitrium a gratia excitatum possit motum suum cohibere , Theologi illi minime agnoscunt et ex libro superiori compertum est , eos nullo pacto a placitis Iansentanis receiaere . Ahhorrent illorum plurimi etiam a necessitatis vocabulo ς assirmantcs necessitatem , ac libertatem pugnare invicem : at necessitatem naturalem , & necessitatem inclinationis diltinguunt, autumantes nihil eme naturali necessitati alligatum, si in illud voluntas propendeat: quod falsum esse jam vidimus, demonstrantes quomodo voluntas in bonum in
314쪽
eommuni, R in Deum ciare visum tendat naturaliter, etiamsi id eveniat maxima inclio atione ae lubentia . Iam illud quoque concedunt pos. se voluntatem a gratia excitatam ci reluctari: verum hane reluctandi potestatem dari negant, quandiu voluntas actualis gratiae inspiratione movetur, ita, ut Iibertas indifferentiae nequaquam actu consistat sub victrici deIectatione . Verbis itaque, non re Theologi illi sunt a damnatis erroribus alienio Propositiones quidem Iansentanas ab Ecclesia proscriptas videntur reiicere : at priorem eo sensu damnatam autumant, quod justi nequeant servare praecepta etiam esscaci gratia sussulti: contendunt tamen ipsis, dum tentationi succumbunt, nul Iam gratiam ademe, qua stare possint; quoniam , inquiunt, gratia non dat posse , nisi sit essicax. Alteram propositionem damnatam ajunt, in quantum enunciat gratia trahi νoIuntatem quasi instrumentum quoddam inanime ἰ non in quantum amrmat nuIIam dari gratiam , aut robustam, aut parVam , cui νο-luntas nunquam non obtemperet. Tertiam eatenus censent esse proscriptam , quat nus ad merendum, vel demerendum tradit sussicere libertatem a necessitate naturali, non quatenus adstruit necessitatem indeclinabilis inclinationis . In quarta Iansenti positione hunc sensum rejiciunt , quod non possit vo Iunias resistere , si velit; at inquiunt, dum vult , velle indeclinabili necessitate . Postremam ct ipsi damnant, inquantum justificatio & fides non trihuuntur Christi merito solis praedestinatis ς propugnant illam tamen, in quantum tenent solis praedestinatis conferri gratiam, qua aeternam salutem consequi valeant. Haec praemonere oportebat, ne quis Theologorum istorum libros perlegens, verborum specie deceptus Iansentana dogmata incaute deglutiat. Sincere enim , & absque sermonis ambiguitate tenendum est, nusquam justos deseri a Deo , nisi Deum ipsi prius deserant, nec deesse illis gratiam sussicientem , dum praecepta ser Uare UoIunt. Tenendum est dari in hoc statu gratiam , cui voluntas libere, ct culpabili renitentia resistit e solam libertatem indifferentiae in iis etiam , quae cum inclinatione & voluptate fiunt, non suffeere ad meritum, vel demeritum et libertatem arbitrii non consistere absque electione ἡ potestate , ac dominio: omnes denique redemptos a Christo , dum vivunt, possie salvari, atque
omnibus patere aditum ad salutem ς quamvis salvi fiant soli praedestinati. Hac praemissa declaratione, asserta Ian senistarum dispellam ; &κquitatem censurae adversus articulos Baii, menellii, Ian lenii, Apostolicae denique Sedis in proferendo de illis judicio auctoritatem defendere, ct propugnare conabor. Atque his expletis, errores omnes adversus Christi Gratiam , ct hominum libertatem a me refutati erunt,
315쪽
3ia De Theologicis Disciplinis
PARUM itaque distare circa libertatem arbitrii sub gratia, ct Iegia
peccati a Calvinistarum haeresi molliorem illam, quam dicunt Ianissentanam , & utramque plurimis , certisque momentis reselli, superior exercitatio nostra declarat . Et e V eo quidem sente totum , ut animadis vertimus, scaturit Iansienistici dogmatis systema . De quo cum dicta .
sint plura , nunc cetera, maxime quae in controVersiam Uoeantur, pro
sequar eodem filo, S genere disceptationis . Cumque sectarum Auctores in exordio orationis consueνerim eollocare, ab his modo praescriptae lucubrationis initium est repetendum . Michael Bajus Melini apud Belgas ortum habuit anno Is II. Do ctor in Facultate Theologica Louanti renunciatus anno isso. , sequentia Carolo V. institutus est Regius sacrarum literarum Prosessor loco JO- annis Leonardi Hasset ii, qui ad Synodum Tridenti nam prosectus ibidem P Ximo anno Issa. e vita demigravit. Cui substitutus Bajus sacras ad annos serme quadraginta tradidit disci uinas . in quo docendi munere docti viri complures , Τapperus primum & Ravesteyn errores disseminari deprehenderunt, re etiam anno is s8. ad Belgii Consilium delata. Quidam etiam Fratres Minores xνΠr. Baji articulos vertente anno ls6o.
exhibuere Sacrae Parisiens Academiae , quae pIerosque inustis haereseos notis proscripsit. Accusatus fuit Bajus proximo anno I i. apud Antistitem Meehliniensem Cardinalem Gran vellanum : sed ii id ictum statim iussu Pii IV. utrique parti stratium. intersuit S ipse Bajus , quamquam non sine aliquorum repugnantia, Tridentino Coneilio anno doleis gatus cum Hesselio Theologus Lovaniensis. Redux a Concilio typis mandavit opustula Delibero arbitrio, De Caritate , De Pusti alione , De virtusibus impiorum, De Saeramentis in tenere, 9 De forma Baptismi. Nova hinc dissidiorum seges. Collecta sunt ex praedictis opusculis asserta 76., quae anno is 67. damnavit Sanctissimus Pontifex Pius U. Edidit Bajus ApoIogiam , rogavitque Pontificem , ut Bullam tanquam subreptiliam rescinderet:quum δ contra Pontifex matura deliberatione editam fuisse rescripto an . is 69. die is . Maii declaravit. Damnationem confirmavit ineunte an. is 9. Gregorius xl l I. qui etiam Lo Maniuin misit Franciscum Toletum insignem Societatis Iesu Theologum , S postea S. Romanae Eccletiae Cardinalem amplissimum ς cuius Cra Baius propositiones praedictas scripto publico retractavit i effla-yit Que animam anno is 86. die i6. Septembris. Atque post flati obitum. illicis simul & Ian lenianas propositiones damnarunt Urbanus VIII. Bulla In misenti emissa anno i 64 i. & Iunoc. X., quo urgente Constitutio. Ur-
316쪽
Liber Decimus septimus . Cap. L II 3
Urbani anno 1648. fuit in Belgio solemniter promulgata & recepta . In his autem excitatis per Bajum dissidiis nihil incommodi Augusinianae Scholae derivatum, sed illi potius auctoritatem praesidiumque accessisse,
demonstratum est nono capite de Haeresi Pelagianorum . Sunt autem errores Baii, integritatem primae conditionis, Sc exaltationem humanae naturae in consortium divinae debitam ac naturalem
fuisse , ct merita primi hominis & Angelorum nullatenus dicenda fuisse supernaturalia: concupiscentiam etiam in renatis relapsis propriuiria esse peccatum et sicut pravos ipsius motus , & desideria, quae homo patitur etiam invitus : ad peccatum non pertinere an sit voluntarium , Sehominem damnabiliter peccare in eo etiam quod facit necessario , propterea quod sola violentia , non autem necessitas repugnet Iibertati hominis naturali. In quo sane , ut diximus, praelusit jan senio , ita, ut merito Urbanus VIII. defi ierit in libro Iansenti opiniones & sententias jam reprobatas atque damnatas contineri. & renovari. Atque haec omnia plurimis Bajanis articulis expressa fuerunt a nobis suis quaequ2Iocis resutata. Addidit plura circa Opera Insidelium , Iustificationem , caritatem , & meritum libris sequentibus distutienda . Omnes vero pro positioncs Baji, quamquam nonnullae aliquo pacto possint sustineri, in sensu auctoris esse respecti We haeretieas, erroneas, suspectas , temerarias scanda far , ct in pias aures offensionem immittentes , definit Pius v. in Bulla ab Urbano confirmata : nec est, quo se vertant Baji, Ian leniique Gregales, nisi ad temere obloquendum , aut Constitutiones praefatas esse subreptilias, aut apposito commate perverse eXplanatas , aut Romanum Pontificem in diiudicandis Scriptorum opinionibus , factisque dogmaticis non esse in fallibilis Auctoritatis . Ouae omnia paullo infra explodere & exsibilare curabimus . At dicendum primo de Ian senio , cujus doctrina ct ieeta adeo celebris evasit, ut vix Bajus soleat inter nos nominari. Cornelius Ianse-nius Leerdamensis apud Batavos in Iucem editus est Catholicis parent, bus anno Is 8s. Dedit operam humaniori s literis Ultraiecti, Philosophicis & Theologicis disciplinis Lovanii. Vixit aliquandiu Parisiis , RBaionae, ubi fertur per ra. annos consilio & impulsu Abbatis San-Cyrani elaborasse novum circa Gratiam Systema . Doctorali laurea insignitus est Lovanti an. i6i . ihique sacras literas professus est anno i6ro. Electus anno 167s. Yprensis Episcopus , opus, quod inscribitur ,-gustiuus extrema manu perpolivit, scriptaque sua , publicis quoque Tabulis ,
Romanae Ecclesiae & Pontificis maximi iudicio subjiciens die 6. Maii
anno i 638. in Ecclesiae communione decessit. Huius Obedientiae exemplum , quod tamen doctrinae illius sectatores imitari non curant, ali que Christianarum virtutum specimina immodicis laudibus exornant
Yprensis Episcopi Apologistae, S praesertim in Panegyri Iansentana Pat tu. Aurelius, quasi vitae probitas sit certissimu in Catholicae doctrinae To. m. R r argu-Digiti reo by Corale
317쪽
argumentum. At errasse non semel in dogmate bene institutos spectato que viros demonstrant, ut omittam S. Martyrem Cyprianum , exempla
Theodori Mopsuestent, I hae , & Semipelagianorum Massiliensium , quos Prosper appellat viro piritualium sudiorum, pluriumque similium, de quibus vide dissertationem Prodromam nostri Philippi Uan- aure acerrimi Iansentanorum oppugnatoris . Quamquam me latet, sit ne praedictis comparandus V prensis Antistes . Nam quae ipse scripsi Epist. i I a. ad San-Cyranum , Doctrinam, quam in Sandio tangustino reseravit, omnibus suporem incussuram, & Ep. I I l .se adduci non pose, ut credaς urisum a judicibus approbandum umquam fore:& quae scribit TOm. 2. p. et . de Scholasticis, & de universa Ecclesia, carere intelligentia eorum, qua in precibus suis, ipsaque Oratione Dominiea quotidiana protestatur; haec, inquam , neque inculpatae conscientiae indicium prae hent , nec religiose . Sed de Ian senii conseientia nolumus juxta monitum Apostoli ante tempus iudicare. Liber vero Iansenti ut Lovaniensibus typis prodiit in lucem, praemisso exacto examine, memorata Constitutione Urbani ad tenebras damnatus est, quod adversus praecedentia statuta de Auxiliis divinae gratiar, non obtenta facultate pertractaret, multasque contineret Baii assertiones a Pio V. & Gregorio XIII. prostriptas. Interea cum novum opus
censorum virorum manibus tereretur , Deputati a Sacra Facultate Parisiensi quinque famosas propositiones inde excerptas notarunt, easques s. Gallicani Praesules an . I 6so. exhibuerunt Innocentio X. nonnullis aliis numero tamen atque auctoritate paucioribus , repugnantibus . Instituta a Romano Pontifice pro Examine propositionum speciali Congregatione , non desuere qui pro Iansenti Cauta sedulam navarent operam , inter quos Ludovicus de S. Amour , Dela Iane , Angran , Desina-rcs , R Manessier : instantibus contra pro damnatione Halli ero Syndi eo Parisiensis Universitatis S viris aliis doctissimis. Discussa autem & venisti lata per biennium controversia , ita ut jure merito postea assirmaverit Alexander VII. majorem non potuisse desiderari diligentiam , Innocentius X. facta prius in Congregatione coram se habita declaratione ruod nullum omnino vellet Augustinensi S Thomisticae Scholae praeiu-iciuni asserre, quemadmodum declarasse praefatum Alexandrum Theologis Lovaniensibus dictum est supra, emisit Constitutionem , quae incipit , Cum necasione impressionis libri , . per quam famose propositiones tanqua in falsae & haereticae suere damnatae. Passis naufragium Jan senistis aperire portum visa est celebris facti, jurisque distinctio et unde inclamare coeperunt se quoque rejicere propositiones Innocentiano Decr*io prostratas , at non sensum Ian senii, quem necesse foret ex amplo Auctoris volumine piscari, atque in hujus ventilatione ad critices xegulam exigenda esse Romanum quoque Pontificem errandi periculo obno tum . Atque id impulit vigilantissimum Apostolicae Cathedrae mo
318쪽
Liber Decimus septimus . Cap. I. 3I s
deratorem Alexandrum non selum ad confirmandam Constitutionem Innocentii die i6. Octobris anno i 6s6. verum etiam ad praescribendam sermulam Iuramenti ah Ecclesiasticis omnibus praestandi, excerptas fuisse propositiones ex libro Ian senii, R in sensu ab eodem auctore intento damnatas . Quod mandavit Ponti sex Maximus die is . Februarii anno i 66 . Tum latiseniani alii ves uti erectis vexillis abnuere se praedictae sormulae substripturos in Hollandiam profugae ct exules . Alii haud veriti solemniter mentiri, & deierare, formulae palam subscribere , autumantes religiosum servandum esse silentium: quam detestandam hypocrisim quidam uno, quidam altero titulo palliare studuerunt, etiam ab ipse Arnaldo Iansentanis partibus addictissimo digna vituperatione exagitati. Quid enim turpius quam dissimulatione, aut alienae mentis sensu propositam sine ambiguitate a supremo Iudice sententiam jurejurando firmare Suborta posthac circa formularii descriptionem etiam per Belgium dissidia oportune compescuit Innoc. XII. die 6. Februarii anno i 694. Constitutione , qua declaravit Propositioncs ex Ii-hro Iansenti excerptas a suis Praedecessoribus fuisse damnatas is sensu obvio , quem ipsamet propositionum verba praefferunt; inhibendo ulterius ne quis invidio δε nomine Ian senismi traduceretur, nisi Iegitime constiterit aliquam ex his propositionibus docuisse. Verba autem Pontificis a nobis relata sunt cap.vH. Thesi 4. De H. Pelagiana. Ouare doctrinam de gratia emeaci majorum suorum exemplo Lovanienses ad hanc usque diem invictissime propugnarunt, pro ea stant imperterriti Augustiniani, &Thomi me, eamque aetate nostra in conspectu totius Ecclesiae tenuit Romanus Pontifex, eIogioque praeclarissimo consecravit: atque ingenue fatentur Thom istas a Ian senistis toto coelo distare viri plures Theologi ex illorum quoque pala tris , qui effcacem ab intrinseco gratiam oppugnant, ut Deschamps , Martinonus , Annatu S. Vide horum testimonia apud Franciscum Uanrast a. voluin. p. 7s. Sed de vindiciis Scholarum nostrarum dictum supra .
Damnatae ergo Propositiones Iansenti sunt istae: I. Aliqua Dei praecepta hominibus justis , volentibus , ct conantibus, secundum prae senter, quas habem vires , fiant impossibilia r dae si quoque illis gratia, qua possibilia fiant. II. Interiori gratiae inflatu naturae lauae πunquam resipitur. III. Ad merendum vel demerendum inflatu natura Dux non requiritur in bomine tibertas a necessitate , sed δε it libertas
eoactione . IV. Semipelagiani admittebant praevenientis gratiae interioris necessitatem adsingulos alius , etiam ad initium fidei '. ct in hoc erant retici, quod vellent eam gratiam talem esse , cui posset humano voluntas resistere , vel obtemperare .. V. Semipelagianum est dicere , or sum pro omnibus omniso hominibus mortuum esse , ctDvuinem fudisse. Circa has autem propositiones, quoniam ut vidimus hactenus , Iam
319쪽
31is γ De Theologicis Disciplinis
tia devieti affrmarunt non alio sensu ab Auctore conscriptas, quam eo, quem exi. at Augustinianum de gratia systema ἰ postea vero damnato ipsius auctoris sensu prostrati penitus S subacti non aliam eWadendi viam invenerunt, quam in factis dogmaticis pontificium iudicium aut pervicaci obstinatione, aut Obsequioso, ut Vocant, silentio eludere & parvipendere : operae pretium nos facturos esse arbitramur ,
si posteaquam de Baiana damnatione instituta fuerit disputatio , vanahaee & exhausta Ian senistarum subterfugia in auram sumumque resolvere claborabimus.
Priusquam autem id conemur attingere , proponendum est breviter qualem sensum praeseserant praemissae propositiones , & qualem intenderit idem Auctor; ne imperiti, aut malevoli nobis succenseant, quod gratiam constituamus in inspiratione sanctae dilectionis Si in explicanda ejus natura nonnihil a vulgari Thomistaru in placito recedamus. Et quidem in re dissicili explicanda non solum Augustini sententias, sed ipsa quoque verba nos exscripsisse viderit qui S. Patris contra Pelagianos disputationes diurna, &nocturna manu versaverit. Doce: ergo Ian senius lib. . de Grat. Christi cap. I i. gratiam esse delectationem S suavitatem , qua anima in bonum appetendum delectabiliter trahi iatur; ae pariter delectationem concupiscentiae esse desidetium illieitum, quo animus etiam repugnans in peccatum inhiat . Eodem lib. cap. 9.docet utramque delectationem invicem pugnare, earumque conflictum sepiri non posse, nisi alteram altera delectando superaverit, & eo totum animae pondus vergat, ita ut vigente delectatione carnali impossibile sit, quod virtutis & honestatis consideratio praevaleat. Addit lib. . cap.f. delectationem esse vinculum , quo liberum arbitrium in justitia, vel peccato ita firmiter ligatur & retinetur, ut qtrandiu isto
constringitur , actus oppositus sit extra ejus potestatem , ita videlicet ut arbitrium non liberatum eum velle non possit. Contendit lib. 4. cap. . naturali ordine ex delectatione dilectionem , ex dilectione operationem consequi: & lib. 2. cap. 2 s. gratiam ct opus bonum ita reciprocari , ut quemadmodum ex gratia data mox effectum operis consecutum esse insertur, ita vice versa ex desectu operis inseratur gratiam non
esse datam. Demum lib. I. cap. 2I. scribit, omnibus illis , pro quibus Christus Sanguinem sudit, etiam suffciens auxilium donari, quo non solum possint, sed etiam re ipsa velint & faciant id , quod ab eis volendum & faciendum esse decreverit. Haec omnia verbis ipsis Iansenti
Videt, ut arbitror , qui Iegerit superiores dissertationes nostra Scum haereticum sensum propositionum Iansenti, tum maximum Augustinensium a Iansentanis discrimen . Ait Ian senius tinpossibile eL 1e, ut vigente sancta delectatione illicitum praevaleat desiderium &consideratio peccati, & e contra sub vividiori concupiscentia necessario
320쪽
Liber Decimus septimus. Cap. I. 3 Ip
sario liberum arbitrium succumbere. Iustis ergo conantibus & volentibus , clum deest victrix delectatio & gratia essicax , impossibile est divina observare praecepta . NOS Contra, nullam delectationem contendimus injicere vinculum libertati, nisi summi boni per Iumen gloriae mani stati , aut boni, ut inquiunt, in communi, extra quod di Parari nequit voluntatis instinctus; propterea quod haec duo tantum tollunt. indifferentiam iudieii: ideoque sicut quacunque gratia prae Mentus p test iniquus reluctari; ita quacumque premente cupiditate potest justus perseverare . Ita priorem propositionem Iansenti rejicimus, damnamus, refellimus, reprobamus. Quod de reliquis eadem ratione dicendunt est. Nam sententia nostra nec semper gratiae dilectionem inspiranti aD senti inur, neque necesse est ut sequamur, quod magis delegat, neque potestas reluctandi gratiae , quae datur per subministrationem Spiritu Sancti Semipelagianismi est indicium; neque solis praedestinatis gratia operationis intuitu meritorum Christi consertur. Ouod si ad opera salutaria actu perficienda necessarium defendimus auxilium suapte natura effrax; consentientes habemus Theologos praeclarissimos nulla Ianknianae Iabis caligine aspersos. Satis quippe est, ad profliganda seitata. Jan senii, sub parva delectatione veram potestatem agendi, atque subdeleelatione victrici potestatem agnostere reluctandi. Atque his ea . omnia confirmantur , quae de maxima Nostratium a Iansienistis discrepantia diximus de H. P. cap. vii. Thesi 4. At, si quae supersunt, quae
ad invidiam , aut erroris suspicionem adhuc nostra in videantur trahere sententiam , eadem plana facere in hac ipsa disquisitione curabimus. Etenim suspicientes patrocinium aequitatis , nec Baium extimescere possumust, nec Ian senium , nec, qui magnas contentiones iterum cxcitavit, Pasthasium Ouenellium . Is Lutetiae Parisiorum natus Quinctili mense , anno , Congregationi Presbiterorum oratorii , non institutae a Philippo Nerio, Florentinae, ac Romanae Urbis singulari ornamento , sed illi, quae auctorem habet Ber ullum S. R. E. Cardinalem amplissimum , vertente anno 16s7. nomen dedit. Elucubravit, ediditque anno i 6 6.dissertationes ad opera S. Leonis Magni: opus statim Romae proscriptum , ct ab Eximio ordinis nostri viro Christi no Lupo consulatum in libro de Appellationibus . Damnationis decretum incredibili audacia libelium famosum impostiaris , & diabolico odio plenum non dubitavit appellare . Congregationis suae monita ac praecepta pertinacissime sprevit, dimisso quoque habitu, ac nomine erro factus & profugus . Prodiit anno I 699. Parisiis Ouenellii opus inscriptum , Le noveu Testament en Francois, ave e des Reflexions mora-ler fur ebaque verset: in eo renovavit Baii, & Iansenti damnata dogmata, ampliavitque errores ad propositiones Io I. a Clemente XI. in . Bulla Unigeuitus an. I i 3. iure , meritoque proscriptas. Etenim nul
Iam gratiam nisi essicacem Quenellum admittere, ac talem . quam ni Disiligod by GO le