장음표시 사용
481쪽
4 8 De Theologicis Disciplinis
Deinde expendamus, quaeso, essectus gratiae superius recensitos, atque ex iis lem Scripturis depromptos . Redduntur justi Dei filii, per adoptionem quidem, at non legalem & decIaratoriam, sed sublimioris
generis , quae novam in nobis generationem , nativitatem , Vitam , Ω-jutem , ac spiritum essicit. Ait de iustificandis Ioan. 11r. s. Nis quis rena su fuerit ex aqua ct Spiritu sancto, non potes introire in regnum Dei . Duod natum es ex carne caro es, quod natum est ex spiritu sp ritus est. Inquit Apostolus ad Titum Ur. s. Sahor nos feeit per Iavacrum re enerationis , O' renovationis Spiritus Dufii , quem effudit in nos abunde, per Pesam Chrisum Salvatorem nostrum, ut justi aligratia ipsius, haeredes simus seeundum spem vitae aeternae . Addit ad
Rom.vm. is. ccepistis Spiritum adoptionis filiorum, in quo clamamur , -bba, Pater . Ut ergo naturaliter nobis inhaeret natura hominis , Per quam nastimur carne , per quam generamur filii Adae , per quam filiorum voces emittimus : ita per gratiam iustificationis inhaeret nobis supernaturaliter naturae divinae participatio, qua renascimur spiritu, qua regeneramur in filios Dei, qua voce Spiritus vivificantis clamamus, Abba, Pater. Idem evincunt charismata, quae Spiritus sanctus dicitur impertiri. Per ipsum justi, tanquam sigillo, signati sunt spiritu promissionis
sancto , ad Ephesi. i 3. acceperunt piguas Spiritus , a. ad Corinth. 2.22. fiunt templum Spiritus smiit, i. ad Corint .vi. I9. Haec quidem inhaerentem sanctitatem significant. Signari enim non est in sela imputatione , aut lavore externo haberi acceptum, sed signaculo quodam,& quasi charactere ab improbis separari. e rha quoque , Vel pignus , non sola promissio est, aut soIa legis praeseriptio; sed quaedam portio eiusdem rei, quae promittitur, auctore Augustino serm. de Verbis Apostoli x Mi. Inhabitatio denique & permanentia SpirituS sancti, non est sola divina substantia, aut immensitas : alias non in justificatis tantummodo , verum etiam in impiis ac damnatis Deus tanquam in templo maneret: sed est etiam energia , effectus, charisma , quo anima assicitur, inungitur, exornatur. Ex stripturis itaque constat impium Per gratiam inhaerentem justificari. Demonstratur Catholica veritas etiam auctoritate Sanctorum Veniunt primo Ioco antiqui Patres, qui ea verba Genesis , Inspiravit in faelem ejur spiraculum vitae, non de sola rationalis animae creatione sed de justitia. ac sanctitate praesertim interpretantur, ut Cyrillus Dia Iogo v. de Trinit. Nariangenus orat. 36. Severianus de opificio mundis S alii. Hi sanctitatem nihil aliud esse definiunt, quam emgiem qu*m dam S similitudinem Dei communicatione Spiritus sancti, quasi im pressi'Πς 0rmatam , ita ut Adam per creationem revera factus fuerit in anim M ViVentem ; per inspirulonem caritatis evaserit spiritalis, Rgrati AE Piritu sancti vivificatus . la quam opinionem olim inclinasse
482쪽
Liber Decimus nonus. Cap. II. 679
Augustinum , liquet ex ejus libro a. de Genesi contra Manichaeos cap.8. Et quamquam dicendum est Adamum ab initio gratiam sanctificantem .aecepisse , ut demonstravi libro XI I. cap. V., attamen qui in hac gratia Dei similitudinem cum Iaudatis Patribus statuunt, supponunt illam it intrinsecam , atque inhaerentem . Deinde. S. P. Augustinus cujus verba exscripsisse videtur Synodus Tridentina, de Spiritu & litera cap.9. n. I s.
ait: Sicut fides cirim dicta es, non qua eredit orsus; sie justitia Dei, non qua Deus justus es, sed qua induit hominem dum jus eat
impium. Vide Trident. Sessu i. cap. . & can. io. Formalis ergo iustificationis caussa, non est justitia , qua Deus justus est , sed qua nos iu nos facit: ideoque non est juststia Christi nobis imputata, sed intrinsecus inhaerens ς sive caritas sit, sive habitas alius a caritate seiunctus: quod postremum ad fidem nequaquam spestat. Denique Chrysostomus Hom.I. in Epist. ad Ephesios comparatione ista gratiam sanctificantem declarat: Si quis areeptum quemdam Dabissum , ct pse ae morbo , δε-nioque , paupertate ac fame eonfectum ct perditum, satim forminum feeerit juvenem omnes homines pulchritudine vincentem .... deinde eum
eonstituerit in ipso flore aetatis, ct postea eum purpura induerit, ct diadema imposuerit, omni ornatu ornaverit: ita nostram inunxit, ornavit animam , pulchramque fecit, desiderabilem , ct amabilem . . Quis non videt his verbis iustificationem ita deseribi, ut sit interior animae renoUatio , superadditum ornamentum , atque inhaerens Pulchritudo Z vide hujus voluminis pag. 24. quo pacto idem Chrysostomus describit gratiam per lavacrum regenerationis collatam. Accedunt argumentationes a ratione petitae, & Augustini verbis corroboratae. Negari non potest, quod sicut per Adam naseimur filii irae, ita per Christum justificemur; cum hoc discrimine , quod per Adam contrahim L propagatione naturae solum originale peccatum , S per Christum delentur etiam illa, quae propriδ voluntate patravimus. Legatur in quinto ad Romanos Capite Paulus Apostolus . At Adam, in quo Omnes moriuntur, praeter quod eis , qui divina transgrediuntur praecepta, imitationis exemplum est , occulta etiam concupiscentiae Iue tabificavit omnes per seminalem originem de stirpe sua venientes .
Igitur & Christus, praeter quod se ad iustitiam imitantibus praebuit exemplum, dat etiam iis, quos justificat, occultissimam Spiritus sui gratiam , quam latenter infundit: quare ait S. Pater lib. i. de Peccat. meritis cap. lo. Legimur justificari in Christo , qui eredunt in eum propter occultam communieationem , ct inspirationem gratia spiritalis, qua quisquis haeret Domino unus spiritus est . Similia docet S. Pater proximo capite XV. Praeterea quemadmodum impius exhibet se immundi spiritus hospitium , quando reatu nectitur concupiscentiae: ita justus fit Dei templum , duin in corde eius caritas per Spiritum sanctu in diffunditur. It que, ut ratiocinatur S. Pater in celebri Epistola ad Sixtum ,
483쪽
q8o De Theologicis Disciplinis
nisi munitatam domum habitet Spiritus sanctus, uoune eum aliis septem reditspiritus immnudus, ct erunt novssima hominis Ultur pejora , quam erant prima Z Ut autem habitet Spiritus sanctus, mune ubi vult spirat, er raritas Dei , siue qua nemo bene vivit, diffunditur in cordibur nos; is , non a nobis, sed per Spiritum Ian m, qui datus es nobis Insu. per Domino tam salus, quam justitia tribuitur; sed non dicitur homo
salvatus, nisi Deus illi impertiendo aeternam vitam ipsum vera pro is priaque salute donaverit: non ergo dicendus erit justificatus , nisi Deus vere iniquitatem delendo , ei veram justitiam , qua interius exornatussi, impertiatur: unde inquit Augustinus de Spiritu, & lit. cap. m.
Ideo iustitia Dei dieitur, quod impertiendo eam jusos Deit, sicut Domini estsalus, quas iisos facit. Denique nisi justificatio fiat per justitiam inhaerentem, fiet prosecto aut per favorem extrinsecum , aut per justitiam qua Deus justus est, aut per solam remissionem peccatorum ,
aut per imputationem justitiae Christi. At iusti fieatio , si fit Spiritu
sancto inhabitante , ct caritate in cordibus nostris diffusa, intrinsecus haeret, ideoque non consistit in solo favore extrinseco ἰ ut S. Pater demonstrat citato libro de Spiritu & litera cap. I . Iustit ia autem, qua Deus justus cst, quonam pacto nos iustificare potest, nisi eficienter, scilicet impertiendo interioris hominis pulchritudinem , qua Deo cohaerentes ipsius habitaculum effciamur Z Ita quidem docet S. P. Episto-Ia 8 s. ad Consentium, nunc Ieto. Illis vero, quos Deus justificat , non solum remittit peccata, verum etiam inspirando virtutem, S dissundendo caritatem , sanat animi Ianguores , non Blum ut deleat quod peccaverunt, sed ut praestet etiam ne peccent, auctore ipso mei Augustino de Nat. & Grat. cap. 26. Ac tandem per Christum utique nohis justitia donatur; sed iustitia , qua induti non nudi inveniamur , qua nobis consertur pignus spiritus, qua efficimur per renovationem filii Dei, & induentes novum hominem recipimus quod perdidit primus homo ς ut docet S. Doctor de Spirit. S lit. cap. 18. de Trinit. lib. x. c. . R de Civit. Dei Ith. xx tr. cap. 28. Haec argumenta tanti sunt ponderis , ut etiam aliqui Protestantium partibus addicti justificationem constare dixerint remissione peccatorum , S regeneratione, sanctificatione, ac donatione Spiritus sancti, ut Ioannes Aepinus, Andreas Fricius, Bu- cerus , S Ratishonensis haereticorum Conventus ἔ de quibus Cassian deein Consultatione de Controversiis inter Catholicos & Protestantes ad I v. Art. Consessi Augustanae, Grotius in Annotatis ad Cassiandrum , &Bossuet in Hist.Variat.lib.m. num. 3 s. lib. XIV. num .43. & lib.XU. n. I qa.
IIaeretici opponunt primo verba Apostoli ad Rom. I v. 3. Credidit
brabam Deo, reputatum est illi au jstitiam: & versu s. Ei vero, qui
484쪽
Liber Decimus nonus. Cap. II. 481
qui non operatur , eredenti autem in eum, qui justificat impium, ν putatur fides ejus ac usitiam . Versu etiam . afferuntur Verba Davidis , Beatas vir, eui non imputavit Dominus pereatum. His, inquiunt, constat justificari impium per imputationem iustitiae Christi, & per non imputationem peccati. Resp. sensum verborum Apostoli esse, quod ideo Abraham reputatus est iustus, quoniam in tentatione fidelis inventus est; & iusti fieatio non ex operibus Iegis , sed ex fide & gratia suum habet initivinia . Redarguit enim illos, qui autumabant non ex fide in Deum , sed ex observatione Iegis, & absque fide haberi justificationem . Explicant Apostoli verba textus Scripturae, quibus propriam sententiam expressit. Etenim Gen. xv. 6. facta Abrahae a Deo promissione nascituri Isaac, ianumerose posteritatis , Iegimus : Credidit Abram Deo, ct reputatum
es tui adjustitiam . Macchab. I. cap. 2. vers.sa. Abraham nonne in teu
ratione iuventus es fidelis, or reputatum es tui a justitiam Z Praeterea
Apostolus utitur eadem sententia ad Galatas I ii. 6. ut demonstret ex
fide in Christum, non ex operibus legis datum esse Spiritum sanctum, retundens ilIorum opinionem , qui jactabant homines per carnis circumcisionem justificari. Itaque iustitiae originem , sontem divinarum gratiarum , aliarumque virtutum fidem altricem eme , Paulus demonstratοῦ sed inhaerentem justitiam nobis conserri non denegat, & ibidem inquit: Hoc fitam a vobis volo discere : Ex operibus legis Spiritum accepistis .an ex auditu fidei Nec opera ad justificationein pertinere negat Apostolus, sed docet fidem cooperari operibus, & ex operibus consummari . ita ut qui operatur , ct qui occasione & viribus destitutus operari non potest , ex fide justificetur . Habemus fidelissimum Pauli interpretem alium Apostolum , Iacobum nempe cap.ri. ai. Idem tradit Clemens Romanus in Epist. ad Corinth. , S. P. Augustinus in I. de Peccatorum
meritis cap. rq , ct etiam in libro de Abraham Philo Iudaeus . Verum de operibus postea . In versu s. ait Apostolus , quod credenti reput
tur Mes ejus ad justitiam et non fides Christi, sed fides ejus, qui crediein Christum , πίζου -τω , ostendens fidem plurimum prodesse, atque propter illam opera magni aestimari. In Psalmo denique 3 I. non im putari peccatum, idem est, ac non inveniri in impio, cui justificationem Deus impertitur, maculam cuIpae. Hanc significationem habet verbum hebraicum acin . Si velis non imputari, idem esse, ac non eXigi ab homine justificato poenam peccati, neque id dissiteor. Allata modo Apostolicorum verborum explicatione , respondeo Scholastica methodo. Laudatis verbis docet Paulus fidem esse justificationis initium , per eam opera hominum reputari S aestimari, atque Abraham fuisse Deo acceptum , quia in tentatione fidelis inventus est; concedo.
Docet aut impium justificari per solam fidem , aut per solam iustitiam
Dei, aut per solam non imputationem peccati; neSO .
485쪽
opp. r. Idem Apostolus ad Rom. v. is. inquit: Meue per Aobeis dientiam unius homiuir peccatores constituti sunt multi, ita er per auius obeditionem justi eousituuntur multi. Est igitur justificatio obedientia Christi nobis imputata.
Resp. retorquendo argumentum . Qui constituuntur peccatores per obedientiam Adae, propagatione naturae contrahunt peccatum ,
quod non est imputatio praedictae inobedientiae, sed reatus & maeula , per quam nascuntur filii irae , filii gehennae, filii vindictae : ut diximus pag. 43. Igitur qui constituuntur justi per obeditionem Christi reeipiunt regeneratione spiritali occultissimam gratiam , quae non est imputatio hujus obeditionis, sed inhaerens iustitia , ct caritas a Spiritu sancto inhabitante diffusa, per quam essicimur filii Dei, filii promissionis . filii ad
ptivi ; ut demonstratum est paullo supra . Deinde respondeo distinguen is do ant. Por inobedientiam Adae constituimur peccatores, ct per obeditionem Christi constituimur justi, tanquam per caussam e cientem ac
meritoriam, concedo: tanquam per caussam formalem , nego antecedens .
opp. 3. Iustificari impium per solam imputationem iustitiae Christi , doctrina est Apostolica Sanctorum Patrum auctoritatibus confirmata . Enimvero Paulus in I. ad Corinth. de Christo ait cap. i. ro. Oui Dis Hus es nobis sapientia a Deo, ct justitia, ct sanctificatio, er redemptio. Et i. ad Eph. 6. Gratificavit nos in dilecto Fuio suo. Haec verba exponens Bernatans in Epist. ad Innoc. ait, orsum factum nobis esse jusmtiam a Deo Patre. Resp. Christum factum nobis esse sapientiam, justitiam , sanctificationem , redemptionem , atque in ipso nos Deo Patri esse gratificatos , quatenus est caussa e cieπι, per quam sapiamus , per quam a peccatis purgemur, per quam donemur gratia Spiritus sancti et ea scilicet figura metonymiae , qua Deus in Psalmis dicitur fortitudo nostra, virtus , spes , salus , protectio ς qua Ioannis XI I. so. mandatum ejus diacitur vita aeterna; qua ad Rom. VI II. 6. prudentia carnis mors dicitur, prudentia autem spiritus vita, & pax ς qua Mich. t. s. Samaria dicitur praevaricatio Iacobi, Sc. Et quidem in I. ad Corinth. hortatur Apost ius , ne gloriemur in nobis, quoniam orsus factus nobis essapientia a Deo, justitia, sanctificatio, o redemptio : quorum verborum liquet hunc sensum esse , non propriis viribus , sed beneficio mortis Christi, in quo sumuS nova creatura , novumque figmentum , & in quo signati sumus Spiritu promissionis sancto . accepisse nos doctrinam fidei, iustitiam , aliaque gratiarum munera. Praeterea ex quo Christus factus sit nobis sapientia. a Deo, sequitur ne fidelibus minime inhaerere scien tiam Christi, fideique virtutem ὶ Minime. Itaque ex quo Christus di eatur nostra Iustitia, nostraque iustificatio , non consequitur nobis tu
stificatiori s grati m nequaquam infundi. Pari jure Bern. in eadem Epi stola
486쪽
Liber Decimus nonus. Cap. II. 683
stola asserit Christum factum nobis iustitiam a Deo Patre, quoniam is. sus meritis nobis justitia donatur, neque haee nobis iunata est, sed im sta ; ibique etiam ipse affert exemplum culpae, quae in nos per Adam traducitur. Explicatur eodem pacto locus ex Epistola ad Ephesios depromptus , cujus supra attulimus insignem Chrysostomi expositionem . Addimus hie & gratiae fieri mentionem; nam habetur, In laudem gloriae gratiae suae , in quaerati avit nos in dilecto Filio suo: extat in antiquis Ma. Mae, qua gratia nos asseeis. Demum propositio is , saepe ponitur ab Apostolo pro Per , hoc eodem capite versu 4. Eugit nos in ipso ante mundi consitationem . v. io. instaurare omuia in risto; vers. ri. in quo θ' nos sorte voeati sumas , versu II. in quo eredentes signati sis, o e. Fatetur id Glassius Lutheranus, probatque quindecim aliis exemplis De Praeposit. Canone UI. nun .s. Itaque bre Vi argumentum diluentes negamus antecedens; quoniam appellatur
Christus justitia , ct sanctificatio nostra sistenter, non autem jormaliter. Opp. 4. In eadem ad Ephes Epist. iv. 24. ait Apostolus et Induite
novum hominem, qui se dum Deum creatus es in justitia , ct sandritate veritatis. At indumentum extrinseeum est. Igitur & justitia. Ι esp. Argumentum in haereticos retorquendo; primo, quia indumentum revera adjacet corpori; itaque justitia revera adhaeret animae . Deinde, quia ita hortamur ut induamus novum . hominem , quemadmodum ut deponamus hominem veterem , hoc eodem loco versu 22. Se ad Colossi cap. III. 9. Atqui veterem hominem induimus contrahendo peccatum, & obsequendo desideriis earnis , irae, indignationi, malititiae, ceterisque malae concupistentiae affectionibus. Ergo induimus novum hominem , gratiam recipientes , atque virtutes , quarum Christus exemplum nobis est, exercentes. Praeterea, quia Apostolus ad Ephes i ν. docet nos induere novum hominem , dum renovamur spiritumentis nostrae , & ad Colossi, dum resormamur secundum divinam ima ginem . Renovatio autem spiritus , divinaeque imaginis re rmatio imis portant interiorem animae pulchritudinem . Insuper distinguo minorem: Indumentum extrinsecum est ; indumentum corporis, transeat; indu mentum animi, nego. Usitata enim Scripturarum phrasi virtutum habitus indumentis aequiparantur. Occurrit exemplum Sap. U. I 8. Esaiae XLI. Io., 2. ad Corinth. X. 4. , I. ad Thessalon. v. 8. & citato cap.m. ad Colossi versu ia. Vide Augustinum lib. I. de moribus Eccles
cap. XIX. num. 36., & Serm.CLκvr. alias et s. de diversis num . .
opp. ultimo. In E. ad Corinth. ν. 2I. inquit Apostolus : Eum qui xon noverat peccatum , pro nobis peccatum fecit, ut nos efficeremur justitia Dei in ipso . At Christus precatum fecit selum imputatione ν δ Nos ergo sola imputatione justitia efiicimur . Confirmatur hoc argumentum ex Augustino scribente cap.xM. Enchir. num. i 3. se ergo pe
εώ am , ut nos justitia et nee nostra, sed Dei, nee in nobis, se, i ip
487쪽
se : sicut ipse peeeatum non suum, sed noslaum, nee isse ,sed is nobis
Gnstitutum, similitudine carnis peccati, in qua crucifixus es, demon-Fravit. Resp. peccatum non dici hoe loco ab Apostolo ipsam peccati mae iam , sed sacrificium , quod in ara crucis Christus obtulit, ut nos Patri reconciliaret, ct moriens in carne , in qua erat similitudo peccati, nobis spiritalem vitam elargiretur. Id liquet ex verbis Apostoli, &ex citato cap .XLI. Ench. Non enim ait Paulus , h, qui non noverat peccatum , pro nobis peccatum fecit, tanquam pro nobis Christus ipse peccaverit; sed, Eum, qui non noverat peccatum, idest, Christum , pro
nobis peceatum feeit. Quid est autem , Fecit Deus orissum pro nobispeeeatum, nisi, Fecit pro nobis sacrificium pro peccatis Hinc S. P. Propter similituinem earnis peccati cinquio in qua venerat, dictas eser ipse peccatum , saeri andus ad diluenda peccata. Is vetere quippe lege peccata vocabantur saeri eta pro peccatis et quod vere so faetius est,efus umbra erant illa . Sensus ergo apertissimus verborum Apostoli, ct Augustini est, quod sicuti caussa efficiens, ae meritoria passionis Christi, qua mortuus est in similitudine carnis peccati, non est peccatum quod ei inerat, quia nunquam vixerat secundum vetustatem peccati , sed peccatum in nobis constitutum ac nostrum ς ita caussa efficiens ac meritoria , per quam mundati lavacro baptismatis renaseimur, non est justitia nostra, sed Dei, nec in nobis, sed in ipsis ; eo quod mortui peccato morte Christi revivistentem gratiam adepti sumus. Ceterum ut Christus ob peccatum, quod nobis inerat, vere mortuus est , ct vere factus est sacrificium pro peccatis: ita ob iustitiam , quae est in illo , vere nos peccato morimur, vere acquirimus spiritalem vitam , ac spiritus novitatem : ideoque argumentum istud, quod prima fronto videtur dissicile, confirmat Catholicorum sententiam . Ouare in sor-ma , ut inquiunt, distinguo majorem di Efficimur justi justitia Dei in Christo , Uficienter , ac meritorie, concedo : formaliter , nego . Atinque hac distinctione cetera omnia , si tamen alia sunt, dispelluntur .
An Deus hominem impium jusificans pere idi
remittat peccat atCON nurrest hoc fidei Catholieae dogma ex praecedenti: si enimi io, dum gratia divina iustificatur, revera infunditur Caritas ipsum l O gratum reddens , atque illi cor novum , & spiritum nOVum imperci OH , eique sanctitas inhaeret intrinsecus et profecto non tegitur Peccati nςqvitia hoc tantum sensu , quod imputatione iustitiae Christi
488쪽
Liber Decimus nonus. Cap.III. 48
non censeatur ad poenam: ac, veIuli Iacob haedina pelle contectus, peccator iniquus permanens, ct indutus veste Agni, qui tollit peccata mundi, divinam benedictionem , aeternamque haereditatem accipiat; sed reapse iustus redditur , sanctus , atque interiori pulchritudine, animique decore exornatus. Uersemur nihilosecius in hac quaestione paulisper, ne videamur necessarium aliquid praetermisisse. PROPORTIO . In justificatione impii a Deo vere remittuntur pe
Demonstratur primo Seripturis supra productis. Sanctus enim David Pset.. sic Deum precatur: Deo iniquitates meas: Cor mundum erea tu me, Deus : S per Ezechielem Dominu& sanctificationis spiritum promittens cap. 36. Mundabimini cinquit)-omnibus inquinamentis vestris . Haec , aliaque loca, si in proprio , obvioque sensu accipiantur , c accipi autem debent, quum nulla sequatur repugnantia, Ueram animi munditiem , innovationem , rectitudinem , pulchritudinemque lanificant. Praeterea nisi affrmemus vere justificatis remitti peccati maculam: consequuntur gravissima absurda eisdem sacris literis adversantia. Sequitur primo Ecclesiam Sanctorum , ad quam pertinent justi perseverantes in gratia , habere rugam & maculam , atque in caelesti Ierusalem habitare aliquos coinquihatos; neque mundos corde duntaxat, sed immundos etiam foedosque frui purissimae , divinaeque lucis splendore . Deinde sequitur Deum non judicaturum esse homines secundum
veritatem, neque secundum opera singulis retributurum esse mercedem et quum illos , quorum, A uctoribus haereticis, anima inquinata est & immunda, & quorum opera perversa sunt & abominatione, odioque dignissima , sit Iudex univer rum laudibus & coronis cum uin
Iaturus . Tertio sequitur, ut animadvertit Martinus Becanus libro i. Man. cap. 16. q. 3, sustum comparandum esse, in Protestantium se
tentia . sepulcris dealbatis , in quibus stetida cadavera latent: ac pro Pterea justitiam, quam magnopere jactitant Calviniani, illam esse, quam in Pharisaeis Christus Dominus execrabatur . Addam ratiocinationem testimonio Augustini confirmatam . ori ginale peccatum per lavacrum baptismatis , quantum ad reatum, Smaculam penitus tollitur . Pariter ergo deIetur peccatum actuale in renatis per gratiam Sacramento poenitentiae collatam . Anteceden& ne
gatur ab Haereticis ς sed prohatur Scripturis , in quibus baptizari dicuntur homines in remississem peccatorum , Act. II. 38. baptizati -- cantur abluti, sanct eati, vocati, r. ad Corinth. v I. D, ipsiumque baptismum PauIus appellat lavacrum reaeenerationis, ct renovationis Spiritus sancti, ad Titum iii. s. confirmatur auctoritate Patrum ,
praesertim S P. Augustini scribentis lib. i. ad Bonif. cap. ia. Die a etiam baptisma non dare omnem indulgentiam peccatorum, nec si ferra
489쪽
8is De Τheologicis Disciplinis
erimina, sed radere , omnium pereatorum radices in mala earee t neantur . Quis hoe adversus Petreianos, sis infidelis assismet Diacimus enim baptisma dare omnem indulgentiam peccatorum , er auferre erimina, non radere, &c. Vide & Ench. ad Laurent. cap. LX lv. Iure itaque , meritoque Tridentina Synodus sese. v. can. s. sic definit:
Si quis per Iesu Chrisi Domini πεstri gratiam, quae in baptismate cono
fertur , reatum originalis peceati remitti negat, aut etiam asserit uos tolli totum id, quod veram ct propriam peecati rationem habet, sed illud dicit tantum radi . aut nos imputari. anathema sit. Argumenta autem petita a concupiscentia, quae remanet in renatis , soluta sunt Iib. XI I I. cap. s. neque enim concupiscentia ad luctam permanens peccatum est, ut ibidem declaravimus .
Verum obiiciunt haeretici. I. In Psalm.xxx i. Iegimus: Reati, quo rum remissae Iunt iniquitates , di quorum tecta sunt peceata . Teguntur itaque scelera , non delentur . Resp. Ita tegi peccata, ut deleantur, quemadmodum cooperiuntur cicatrices cataplasmate ἰ nam contecta simul dicuntur peccat , Ed iniquitates remisse , sive , ut legit Syrus, necnon Hieronymus , dimissa est iniquitas . Et quidem tali pacto remissa est iniquitas , ut peccati labes nequaquam permaneat; quum habeat Hebraicus Codex, mPUB- TUN : Graecus etiam , δν ἀώθουσαν δ ἐ-ι- . Est auter . NUa, sive , istam , auferre; S , xuorum fleus ablatum est. S. P. Augustinus Enarat. a. in hunc Psalm . num. 9. docet ideo p eata tegi, quoniam Deus non amplius illa intuet , ut puniat. Cooperta sunς inquit pereata , abolita sunt, testa sum. Si texit peccata , Deus noluit advertere ς si noluit advertere, noluit animadverterris noluit asimadvertere , noluit punire; si noluit punire, voluit agnoscere, misit ignoscere . Non fie intelligatis quod dixit peceata cooperta sunt, quasi ibi sint ct vivant. Tecta ergo peceata quare dixit Z Ut nouviderentar. Ruid evim erat Dei videre peceata, nisi punire peccata tDt uo.eris , quia hoc es Dei Sidere peceato quod punire pereata , quid ei dieitur Averte faelem tuam a peccatis meis. Distinguo itaque conis
sequens; teguntur stetera, ut sanentur , nec puniantur, quemadmodum vulnera conteguntur emplastro , concedo: ut latitent & vivant, ut corpus cooperitur veste; nego consequentiam .
Opp. 2. Impius post justificationem coram Deo remanet turpis &mquinatus: Non ergo illius macula deleta est . Ant. probatur verbis Isaiae Lxiv. 6. Facti sumus ut immundus omπes nos, edi quasi po- s e struata universae iustitiae nostrae. Et Psalm. i 42. a. Et mn intres in
iudicio eum Iervo lao, quia non justimabitur in eo pesta ruo omnis
490쪽
Liber Decimus non M. CU III. 48
Resp. nego antecedens. Ad Esaiae locum respondeo, abitet post promulgationem Evangelii, tanquam immundas, purificationes Ieraia Ies , quas appellat justificationes etiam Paulus ad Hebraeos Ix. I. atque post Christi adventum Iudaeos in lege sua merito haberi tanquam reos , S eontaminatost atque id ab Esaia praenuntiatum est. Hanc interpret tionem confirmat A- lapide ex Versione Arabica,ex Comment. Hierony. mi, atque ex consessione Musculi Lutherani. Addimus expositionem . Forerii Tom. III. Sac. Critie. P. a. pag. 23. Theologi Tridentini apud Pallaν. lib. vo r. his Esaiae verbis docuerunt demonstrari, non quoaeuncta Iudaeorum opera forent contaminata & criminosa, sed quod
multorum, quamvis viderentur honesta , quamplurimis noxarum maculis aspergebantur : atque hanc pariter expositionem probamus.
Demum ipse Calvinus in hunc locum inquit: Hic se sonuulli torquent, quia Propheta de sceleris inquinamentis Ioqueus siue exceptione Fudaeos omnes exprimat; is quibus tamen non ili restabant puri Dei eultores:
sed frustra quia non loquitur de singulis , sed de universo corpore , quos
eum infra omnes abjectum, atque extrema clade assectam esset, panno sordido eomparatur. Vide I. B. Du-Ham et Tom. I. pag. 76 . Palmista vero hoc unum demonstrat, iustos in aliqua venialia peccata prolabi, ut etiam ipsi debeant divinam implorare clementiam, non autem de
sua justitia praesumeret quamobrem ait etiam Iob I visi . Numquid homo Dei comparatione sessi abitur , aut faciore suo purior erit vir ERecte Augustinus in citatum Psalmum: Noli ergo mecum intrare injudicium . 2 nantuml bet resius mihi videar, producis tu de ibesauro tuo regulam, coaptas me ad eam, O pravus inveniar. Ceterum idem David , nisi iustis innocentiam & rectitudinem existimasset inhaerere, minime Psali no xvi I. EI. dixisset: Et retribuet mibi Dominus secandum jusitiam meam ς & versu 24. Et ero immaculatus cum eo . opp. 3. Hieronymus lib. III. in Hierem. vers I p. allatis verbis
Davidis, Non iusti abitar in conspectu tuo omnis vivens, ait haec
verba reserenda , non ad comparationem Dei , ut veteres, novi Le-
retici volunt, O patroni haereticorum, sed adscientiam ejus ς caussam proferens, quoniam, Homo vide in faeie, re Deus, is eorri; &quod vitiis, atque pereatis omnis inpletur humana conditio . Etiam Gregorius libro xxxv. Moralium in fine omnia in homine pura mala esse declarat. MIet opponi etiam Ambrosius explicans libro a. de Iacob justificationem exemplo ejusdem Iacob sese vesti mentis Esau, ac pelle haedina occultantis. Ex his inserunt Heterodoxi hominem semper esse contaminatum & impium, atque iustitia Christi contegi tantum extrinsece. Resp. cum UeIlosillo Adv. in v. Tom. Hieronymi q. 4. Sanctum Doctorem respexisse ad humanam conditionem Dei gratia destitutam, nec non ad venialia crimina, in quae cadit etiam justus in corpore corruptibili ingemistens. Novos ergo , ac veteres haereticos appellat Hi