장음표시 사용
81쪽
suum in horretim, palear autem eomburet igni inextinguibil7. Quae verba repet ratur Lucae cap. III. I . Altero in Ioco legitur : Collieite primum ei asia , ct alligate ea is fasciculos ad comburendum, tritia cum autem tavregate in horreum meum. In tertio hahetur et Contregabuntur ante eum omnes gentes, ct separabit eos ab invicem, sicut
pastor segregat mes ab haedis: er statuet oves quidem a dextris suis, haedor autem asinistris e Sc v. 4 i. Tunc dicet his , qui a sui bis erunt, di-Jhedite maledidit in ignem aeternum . Postremo ita tragoedia absolvitur ro qui non intentur est in libro vitaeseriptus, missur est is stagnum ignis. Parvuli sane non sunt triticum, quod congregetur in horreum e non sunt OveS, quae statuantur a dextris: non sunt praedestinati, qui scripti inveniuntur in libro vitae. Sunt ergo paleae, & zizania alliganda ad comhurendum i sunt haedi locandi a sinistris, ct in gehennam trahendit sunt reprobi detrudendi in stagnum ignis . Notissima sunt Augustini verba hoc argumenti genus mirifice comprobantis et Venturus est Do minus inquit strin. l4. de verbis Apostoli cap. I. ct judicaturus de vivis , ct mortuir , fleut Evantelium loquitur , duas partes Deturus es, dexteram ct lyhram . Sinistris disturus es: Ite in ignem aeteris num , qui paratus es Diabolo edi velis ejus. Dextris dicturus: Veis nite benedidit Patris mei, pereipite regnum quod vobis paratum est ab origine mundi: hane reguum nominat: hane eum diabolo damnationem. Nullus relictus es medius Deus, ubi ponere queas infantes . Et paucis interiectis : Seui nos in dextera, proculdubio infinisera. Ergo qui non in regnum , proculdubio in ignem aeternum. Contrariae sententiae patroni respondent primo parvulos non esse a Christo iudicandos. Sed haec responsio evertitur validissimis momentis. Ac primum itidem , quae produ&imus , literarum sanctarum testirno. niis. Nam blati. Ym. 36. t sontibus distipulis ut odissereret parabo Iam Ziganiorum respondit Dominus t erier es mundus : bonum vero semen, bi sunt filii regni : glaania autem filii sunt nequam . Dimisus autem qui seminavit ea , est diabolus . Messis vero eonfiammatio Deut est. Messores autem angeli fust. Sicut ergo relliguntur Elcania, ct igni eombaruntur: sic erit in eo ummatione Iaeculi. Omnis ergo qui
in agro mundi nastuntur, sive triticum sint, sive rigania, in die mensis sunt colligendi, atque vel in horreum congregandi. vel igne ineX- tinguibili comburendi. Cap. autem xxv. Cougregabuntur, inquit Evangelista, ante eum omnergenter. Deinde futuros parvulos in sinistra definit Concilium Africanum celebratum m. i 8. declarat in Epist. ad Picenos S. Gelasius : connumerat inter regulas fidei Augustinus in Epist. io . ad Vitalem, ut demonstrat laudato in Ioco Norisius. Rursus : Pater omne judicium dedit Filio : edi potestatem dedit ei judicium faeere , quia filius bominis es, ut habetur Dan. v. 22. a , nimirum ideo Christus est judex, quia Redemptor ; atque , ut explicat Augustinus , to
82쪽
Liber Decimustertius. Cap. VIII. 7s
tum iudieare debet, quia pro toto pretium dedit. Ovid ergo Redemit omneS; omnes judicabit. Respondent alii esse quidem parvulos judicandos, sed non ituros in ignem. Uerum hos non moror. Nam si judicandi creduntur, aut in dextera statuendi sunt, aut in sinistra : ergo vel in regnum thunt , vel in ignem aeternum . Ibunt, inquiunt aliqui, sed non cremabuntur . Nil silidius hi crepant. Enim vero paleas eomburet igni inexstiuguibili: Zizania alligabuntur infasilausis ad comburendum : Ibunt in supplietum aeternum; cIamat Evangelista . Habet Graecus: - aia,nω , inpunitionem, er erueiatum sempiternum . Deinde: quare hi parvuli mittuntur in ignemὶ Num ut inter flammas cum pueris Babyloniis Deo benedicant 3 At inquit Regius Uates Ps. cxl li. I . Non mortui laudabunt te, Domine, neque omnes qui descendunt in infernum: & ps v i .6. in inferno autem quis eonfitebitur tibi ξ Rursus: ne igne torqueantur , erunt flammae singulari heneficio cohibendae . Sed cur tantus amoein vasa irae , ct vindictae Denique si fas est hoc pacto sacras literas detorquere , dicamus S scelestissimos in ignem aeternum fore compingendos, non concremandos. His autem obviam it Augustinus in 1. de
Fide & operibus cap. is. Neque illud diei potes , in quo munuci se
seducunt, ignem aternum dictum , non tuam combustionem aeternam ream ct hoe praevidens Dominassententia uam concluserit, ita dicens: sie ibant illi in eombustionem aeternam ς justi autem in vitam aeternam. Erit ergo aeterna rembustio ,sicut ignis. Itaque si parvuli ibunt in ignem: ibunt in supplicium, in ambustionem, in operationem ignis, in cru
Sunt qui reponunt cum Bellarmino, haedos & agnos esse fideles. quorum unus est pastor, & agrum in quo germinat triticum cum glisetaniis ae paleis Ecclesiam Catholicam . ouae facillime convelluntur. Duid enim si dieatur nomine area intelligi etiam puse mundum univerissum Z ait eruditus Iesulta Simonetius in hac quaest. resp. 2. ad opp. 2. Ego , quod ita intelligatur , contendo ἰ quoniam Christus parabolam illam edisserens ait: Ager est mundus; & Evangelista explicans ovium,
haedorumque magnum gregem , inquit: Congregabuntur ante eum omnes genter . AnimadWertit gravis S praeclarus Theologus LIIerminier Tom. 6. pag. 439. Bellarminum hoc loco sibi non eonstare, nam fatetur quod universali judicio omnes omnino aderunt pusilli eum magnis, Meles eum infidelibus, justi eum peteatoribus . Hi ergo sunt agni Sehoedi frumentum & paleae, triticum & zizania . Addam ex Scripturis nonnihil . Apocalypseos xx.6. Iegitur: Eemtus 9 Sanctus qui habet partem in resurrectione prima : in bis se uda mors non balet potestatem. Prima resurrectio est animarum , secunda corporum e prima mors est separatio animae & corporis ἰ altera animaeae corporis ab omni selicitate divulsio, & damnatio perpetua. Ita d
83쪽
cent Augustinus xx. de C. D. cap. 6. Fulgentius lib. I. ad Monimum eap. item 6. ct colligitur ex eodem loco Apocalypseos V. I 4, Et infe
nas ct mors missi sunt inflagnum senis, haec es mors seeunda . Itaque sic
argumentari fas est . Mors secunda habet potestatem in eos , qui non habent partem in resurrectione prima . Parvuli decedentes cum originali peccato non habent partem in resurrectione prima . Ergo in parvulos decedentes cum originali peccato mors secunda habet potestatem.
Argumentum istud suppeditat mihi Augustinus scri hens serm. de Oct. I asth. 6. que 162. de Temp. Mors autem secunda ipsa es eorporis ct
animae punitio sempiterna . Per mortem vero secundam anima solius mali hominis in aeternum cum corpore suo cruciatur . Straque ergo mors omnem hominem tenebat obstrilium, quia natura transgresso unumquemque peccatis propagat obnoxium . Quo in loco non totum Augustinue 'laclarat secundam mortem esse illam , qua & anima & corpus tox-quetur , quod etiam assirmat in capite nuper commemorato Fulgensius; , sed asserit quoque deberi hanc mortem originali peccato . Insuper probatur thesis Sanctorum auctoritate. Augustini nonnulla recitata sunt: restant, quae possent in medium asserri, longe plura : curabo manifestissima delibare. Absit, inquit cap. I a. de dono perlev. , ut eatissam parvulorum sic relinquamus, ut esse nobis dieamus incertum, titrum in cirso regenerati si moriantur parvuli transeant in aeternam fatalem: non re enerati autem transeant in morte uundam . Citato sermone de verbis Apost. X I v. explicata Dominica lententia r Ite
in innem aeternam , inquit: Ecce exposuit tibi, quid sit regnum, quid ignis aeternus, ut quavdo confiteris parvulum non futurum in regno, fatearis futurum in ignem aternum. Regnum enim caelorum est vita aetemna. Nee aliud etiam Paulus Apostolus cum terreret homines, non parum Ios non baptizatos, sed scelesos, Deinorosos , eontaminatos, perditos , non eos terruit quod erunt in Uue sempiterno, quo siue dubio ibunt, si non eorrigantur : sed tantum terruit quia in regno non erunt; ut cum viderint se perderenem regni, non viderent esse consequens , nisi poenam ignis aeterni . In Epistola etiam 28. num i 66. Ad Hieronymum : Certurium, quounque anima cinquit J sine gratia Mediatoris Saeramento ejus , in qualibet corporis atate de eo ore exierit, ct in poena futuram , ct in ultimo judicio recepturam corpus ad poenam . Libro v. contra Iulia
num Cap. 8. nunc XII. aperte pronunciat de parvulis non renatis igniabus aternis arsuror. Et denique in tertio operis Imp. num. I99. ita
Iulianum alloquitur: Si nos eruitur a potestate tenebrarum , illic remanet parvulas: quid miraris in i Ne aeterno eum μί - tarum , qui in Dei regnum intrare non sinitur Ouid ad tam aperta loca Adversarii λ Ouidam respondent, Augustinum rem habere cum Pelagianis, & impugnare duntaxat factam illam beatitatem, quam hi parvulis promittebant: asserere, cum ce- , teris
84쪽
Liber Decimustertius. Cap. VIII. 8 I
teris peccatoribus etiam pueros damnari, comparate ad carentiam visionis Dei, S loci infernalis horrorem ς abreptum denique aestu disputationis adhibuisse rigidiorem , & scythicam orationem . Arbitror soIa librorum Augustinianorum Iectione haec magnorum virorum dicta reselli. Augustini sententia est parvuIos non baptizatos ire in ignem aeternum , assici poena ignis aeterni, arsuros ignibus aeternis : nec rejicit tantummodo medium locum confictum a Pelagianis, sed qualemcunque inter dexteram S sinistram, inter regnum electorum , malorumque supplicium . Ac opinione nostra nec fallitur, quia Divinarum Scripturarum ducitur auctoritate : nec rigidiorem sententiam amplectitur, quoniam per unum hominem peccatum in omnes pertransiit, &qui generantur ex Adam , sunt natura filii irae, filii vindictae . Debita reverentia dictum velim . Etiam Iulianus Pelagianorum pestilentissimus
lib. I. Op. Immers. num. 48. sententiam Augustini immanem ac funestam appellitat. negans Deum aeternis ignibus parvulos tradere. Num
quid objectum si hi rigorem Augustinus emollit Z Nunquid assirmat igne pueros non confici Annuit, ct agnoscendum depraedicat γudicium
Oeeustissimum quidem , sed sime ulla dubitatione justissimum.
Respondent alii, mentem Augustini aliunde ex ejus libris patescere . Nam memorata ad Hieronymum Epistola, Sed eum ad poenas , inis quit , ventam est parvulorum ἰ magnis mihi crede coarcior augustiis , nec quid respondeam prorsus invenio . Quibus videtur nihil S. Patrem finite pronuncia visse . Futuros etiam huiusnodi parvulos in damnatione mitissima scribit libro v. contra Iulian. cap. XI. in I. de peccator. meritis cap. i6, S Ench. cap. 93. Si autem Ioca Augustini penitius inspiciantur; his quoque assertum nostrum firmatur . In Epistola enim illa, integra Augustiniana periodus est: Sed cum ad poenas ventum es parum Arum , magnis mihi erede coarctor angustiis, nec quid respondeam pro
sus invenio, non filam eas poenas dico, quas babet post hane vitam illam Mnatio, quo necesse est trahantur , si de eorpore exierint sine ori- Iliona gratiae Saeramento , sed eas ipsas, qua in hae vita dolentibus nolis versantur ante oeulas, quas enumerare si velim, prius tempux aquam exempla deficient. Ergo ut in hac vita , ita in damnatione, ad quam trahuntur, parvulos poenam dare, Augus imis censet indubitatum . Arduum putat ac perdissicile demonstrare humana ratione quo modo traducatur peccatum , quod tantorum malorum est caussa et unde inquirit, quid de animorum origine sentire commodius valeat; aues poenis tantis muletari possunt parvuli sine peccato, rogat ut id et Uelit Hieronymus edisserere. Haec pariter de mitissima parvulorum damnatione in V. contra I Iianum libro leguntur : Ego autem non dico , parvulos sine Christi baptismate morientes tanta poena esse plectendos, ut eis non nasei potius e
pediret et cum hoc Dominus non de quibuslibet pereatoribus, sed de B
85쪽
Isse is, ct impii mis dixeris. Si enim quod de Sodomis ait, dr utique non de solis intelligi voluit, alius alio tolerabilius in die judieii punietur : quis dubitaverit parvulos πon baptizator, qui solam habent ornginale peccatum, nec ullis propriis a Dravantur, in damnatione omisistam levissima futuros Itaque mitissima est parvulorum damnatio. quia non tanta poena plectuntur . ut peccatores nequissimi; qualis est Iuda, cuius immane flagitium Salvator Matth. XXVI. 24. his verbis expressit: tionum erat ei, si natus nonfuisset bomo ille . Est enim in damnatis , ut unus altero iniquior, ita poena magis, aut minus acerba . Adde quod Augustinus poenam damni, ut proposit. I. dictum est , censet esse gravissimam . Erit ergo mitissima parvulorum damnatio , non poena damni, sed sensus. Confidentius regerunt alii, Augustinum proprio marte, & absque opinionum delectu contrariam ceteris Patribus sententiam cuilisse . Hos detineam paullulum , opus est. Principio meminisse iuvat, S. Patrcm sermonem I .de Verbis Apostoli recitavisse Carthagine ad populum , jubente Aurelio Primate totius Africae anno 4II, ex quo recte insert Norisius Augustinianam doctrinam nee novam fui me, nec singularem . Secundo vetustissimus Auctor Hypognosticon , idest , subnotationum , lib. V.Cap. s. sic placitum , scitumque nostrum confirmat : Finge Pelagiane
Deum ex o eius perversi dogmatis tui , ubi alieni a Christi gratia .itam requiei, O gloriae possidere parvuli pesint. Dextera est jusi judi- eis sedentis , orsinfra: regnum, er gehenna : vita, ct mors: jam, er iniqui. In dextera igitur justi sunt eonstituti , in stupra operarii
iniquitatis : in regno requies baptizatorum , in gehenna paena luere Drum : vita ad laetitiam gloria, mors ad fletum dr inridorem dentium et justi in regno Patris eum orso, iniqui in leue aeterno parato diabolo , ct angelis ejus. S. Fulgentius in libro de Fide ad Petrum cap. 2 . Firmissime, inquit, tene, di nullatenus dubita, non solum homines jam
ratione utentes, verum etiam parvulos , quisve in uteris matrum v
vere incipiunt, ct ibi moriuntur , sive jam de matribus nati, sine Sacramento sancti baptismatis, quod datur in nomine Patris dr Filii o Spiritus Sancti, de hoe feeulo transeunt, ignis aeterni sempiterno sup pileio puniendor . Quae non proprio privato sensu Fulgentius ser ipsit,
sed , ut constat ex priore capite libri, ei subscripserunt Episcopi quindecim et nec ibidem contra Pelagianos disceptat, sed Petro Diacono clarissimo, doctissimoque viro quadraginta capitula ad regulam sidci , ut ait Cap. 44, pertinentia proponit. Quare Fulgentii ver ha sub numine Augustini a Gratiano in canonem relata sunt de Cons. dist. I. can. firmis me . Idem confirmat Fulgentius in libro i. de verit. Praxlest. cap. ia. S de Incarnat. & gratia Christi expressissimis verbis. Vide Pelavium Tom. I. pag. 3 6. & Vossium Tom. 6. pag. 63 . ct judex esto ,
num Fulgentius ita possit exponi, ut parvuli interminabilitas ignis
86쪽
Liber Decimustertius. Cap. VIII. 83
aeterni paenis non erueiantur. In haec enim verba statim ossendis : ide-eesse est cum tarpore intermiuabilia gehennae substinere supplicii : tum . in haec : interminabilibus ignis aeterni erueiabitur paenis . Quis iam ZIn originali peccato quisquis vivere ita ineipit, ut ante futat vitam, quam ab ejus obligatione solvatur: Imago Dei, quae nihil po ait per sip-Dm delinquere. Haec Fulgentius. Addas librum de Incarnatione edicum nomine omnium Episcoporum in Sardinia ob fidei caussam exulantium. Iam summatim reliqui sunt perstringendi. Hieronymus in fine tertii contra Pelagium Dialogi ait infantulis originaria Iabe inquinatis aeternae miseria cruciatus praeparari . Magnus Gregorius lib. 9. Mor. cap. ia. scribit: Propterea tormenta pere iunt. Prudentius Tricassinus Antistes de Praedest. eap. I 6. Perpetua plexione damuautar . Isidorus Hispalensis lib. i. num. 26. dissi sp. Cum earne commune habebunt peceatum, em pari judicio damnabuntur in ignem aeternum . Ael redus Anglus Synchronus S. Bernardi lib. I. speculi caritatis cap. Is . Inja- suis aesimas , ut lignum inutile ct infructuosum ignis depascat Gogus quaeso, totum humanum genus quasi liguum aridum, liguam Afructuosum, lignum in 'sa radice vitiatum, utpote veneno antiqui serpentis
inficiatum, justissimis addictum flammis , igni desiuatam, adjudicatum
damnationi. Aelredi sententia deprompta videtur ex cap. IlI. Matth. versio. Alcimi Aviti in Carmine ad Fuscinam Sororem haec sunt verba, leuae flammis tantum genuerunt planora matres. Plura ex his collegit primum Ariminensis: selegit illustriora Petavius: permulta Vositus et omnia cumulate & erudite Norisius; hinc posteriores degustarunt. Allata sunt propositione 3. verba Florentini Concilii. Horum senissus est: Ndem inferni poenis puniendas eorum, qui eum solo originaia peceato moriuntur , animas, quibus ceterorum , qui tu adiuali mortata decedunt. Horum autem poenae sunt eombustis ignis , ut Augustinus supra eitatus a nobis observat. Ut igitur quamvis eorum , qui in leo si culpa pereunt, dissimile fit in eadem eouerematione judicium, ana es tamen crueiantium poena flammarum : ita parvuli imaequali quidem flammaram cruciatu torquentur; sed torquentur tamen. Agnoscis opianor , verba Petavit. Hactenus dictis satis superque refelluntur, qui verba Augustini aut detorquent, aut elerant. Sit postrema argumentatio aratione; quamvis Theologo nulla validior est ratio, quam a Divinis Scripturis , eorumque Patrum auctoritate, qui dirimendae controversiae contulerunt quantum ipsorum animo erat roboris, & nervorum . Saepenumero dictum est parvulos esse sub diaboli potestate: quod probant exsumationes Ecclesiae, scribie Augustinus lib. I. de peccat. meritis cap. 34. lib. I. de Nuptiis cap. 23. lib. III. Operis Imperf. cap. aoo. R definit Tridentina Synodus 1eg. V.
de Originali peccato . Atqui Diabolus, duin ei occulta justitia permit-L a titur, Diuitiaco by GOrale
87쪽
titur , captiuos parvulos in hac vita vexat, animam ct eorpus affligit , sensus , sanitatemque pervertit, ut experimento compertum est, ct idem Augustinus docet in 1. Op. Imperi. cap. 88. Iactahit ergo vehementius , affliget , pessundabit, cum direptos, inserisque asservatos vindice flamma constringet. Deinde si verum esset, quod Aduersarii confidentissime urgent, originali peccato nuJIam sensibilem poenam correspondere , non possent absque injustitia pleEti morte corporis: Habet enim asperum sensum , ct eontra naturam vis ipsa, qua utrumque divellitur quod fuerat in vivente eonjunctum atque consertum , qua diu moratur, donec omnis adimatur sensus, qui ex ipso inerat auimae earni que eomplexu , lib. xi I i. de C. D. cap. 6. Atqui ob peccatum originale pueri morte corporis assiciuntur. Ergo originali peccato poena quoque sensibilis correspondet. Quidquid enim sit de statu purae naisturae , in quo plurium sententia homines nascerentur morti obnoxii; indubitatum nunc est, mortem merito inflictam esse peccati . Postremo videor enim satis de hac quaestione disseruisse) parvuli baptizati
de alieno merito reportant hona corporis, quoniam in regeneratione spirituali evacuatur caro peccati, & per baptismum adsciscuntur in Ecclesiam Christi, qui sanctificat animam , & glorificat corpora e ergo non baptizati reportant mala corporis, quia generatione corporali trahunt ex Adam carnem peccati, S per noxam originariam numerantur in familiam diaboli, in cujus domo est cruciatus animi, ct corpus esca famismarum . Vide quae diximus cap. r. hujus libri ad ultimam objectionem.
Refelluntur oppositae sentenIIae arguments.
OUI arbitrantur parvulos, si non regenerati e vita eYcesserint, nullo ignis supplicio in inseris confici, primum adversus nos literarum sanctarum auctoritate helligerant. Apostolus , inquiunt, in a. ad Corinth. v. io. ait: omnes enim nos manifestari oportet ante tria
hunal Christi, ut referat unusquisque propria eorporis , prout gessit sive honum , sive malum. Apocalypsis i8 . habetur: Ruautum glorifica-misse, ε' in deliriis fuit, tantam date illi tormentum ct luctum . Et
ipse judex ad sinistram positis diuturus est , Mat. XXV. 4r. 42, Ite in ignem aeternum .... esurioi enim, ct noπ deripis mihi mandueare, o e. Atqui parvuli nihil mali gesserunt, nunquam in deIectamentis deis liciisque fuerunt, neque denegarunt eleemosynam indigentibus. Igitur parvuli reserre non debent mala corporis, non sunt plectendi tormentis, nec perpetuis ignibus coneremandi.
Resp. primo hoc esse argumentum Iuliani apud Augustinum lib.vi.
88쪽
Liber Decimustertius. Cap. IX. 8 s
cap. I o. quod a D. Parente ad νersus Callidum versutumque dialecticum retorquetur . Nam parvuli baptizati de alieno recte facto reportant hona corporis : ergo possunt de alieno peccato reportare malum . Vide Ob. ultimam t. capitis. Hac ratione alia loca in adversarios retorquentur . Quippe parvuli corporis delicias & oblectamenta non despexerunt, nec sunt e largiti pauperibus obulum , minimumque terunctum ς & res rent nihilominus gloriam corporis, regnumque electorum. Praeterea respondetur nihil esse magis verum , quam mundi illecebris obscenisque
voluptatibus deberi sensuum amictionem ignisque supplicium , & judicandum sore sine misericordia , qui misericordiam non fecerit. At nunquid damnati horum tantum sceIerum poenas dabunt Ergo neque haeresis , neque ambitio , nec desperatio, aliaque hujus generis crimina absque carnali delectamento patrata non erunt flammis ultricibus punienda r Ergo qui pauperem alit & stipem erogat, volutatur autem in
ecimo libidinum , regnum Dei possidebit Z Ergo ne , quia in iudicio durius agetur cum fidelibus, qui fuerunt natura asperi, & humanitatis expertes , infideles atque idololatrae absolventur Unum itaque genus peccatorum pro reliquis positum est, S maleficia magis nefaria pro noxis ceteris. Responsum reddo breviter & absolute : Distinguo majorem: Haec dicta sunt ad exclusionem aliorum peccatorum, nego et sine tali
opponunt a. Verba labi cap. 7, ubi posteaquam ait diem nativitatis suae suisse atrum ac tristem ς peroptat periisset in utero matris, vel statim in lucem editus; redditque ν. II. hanc rationem : Nunc enim dormiens sterem , ct somno meo requiescerem. Itaque parvuli decedentes ante usum rationis nullo sensibili supplicio torquentur . ea Resp. dist. ant. Et Job puerorum P qui immatura morte abripiuntur , dormitionem& quietem appellitat, quatenus immunes sunt a doloribus, miseriisque hujus saeculi, concedo . Quatenus ex hac vita migrantes in peccato , requie ac felicitate potiuntur, nego . De praesentis vitae amictione I quitur Jobus , de qua & nos , dum moritur homo in sortuniis miseri inque jactatus, licet impius sit, dicere consuevimus, Poenis & calamitatibus obrui tandem aliquando cessavit. Nimirum ob oculos nostros hujus vitae conditio versatur , non suturae. Ita Iob r qui proximo vers. I7. suorum verborum sensum exponit: Di impii c scilicet in sepulcro eessaverunt a tumultu, ct ibi requieverunt fessi labore. Et quondam viu-Hi pariter sine molestia non audierunt vorem exactoris . Parvus er m gnus ibi Iuut, cte. Quietem ergo ac dormitionem appellat morte uia aqua omnes sive parvuli, sive adulti ab angustiis iaculi eximuntur. Ex hibet ergo nobis miserorum lamenta, veluti ille, qui Elegia xor. aiebat
89쪽
Praeterea Gregorius lib. I V. mores. cap. 7. docet, haec Verba Iobi non esse literaliter accipienda. Atque premuntur eadem dissicultate Theologi omnes, qui ob poenam damni censent parvulos contristari. Vide
Tertio objiciunt auctoritatem increti de Baptismo Tit. 42. cap. I. M ores: Ubi Innocentius IV. non ut citari solet, III. cum sit Rescriptum m. Iaso. ait: Paena originalis peceati es earentia visionis Dei :ati ualis tero pro peccati es gehenna perpetuus cruciatur. α Resp. primo in Decretorum Codice dist. 4. de Consecrat. c. 3. Firmissime definiri originale peccatum puniri ignis aeterni sempiterno supplicio. Hujusmodi ergo decretum adeo perspicuum expressumque alteri valde ancipiti & ambiguo est praeserendum . Deinde non addit Pontifex particulam mutum: ideoque si ob peccatum actuale punitur damnatus & cruciatu gehennae & privatione visionis Dei; plecti etiam potest propter originale privatione visionis Dei, ct cruciatibus gehennae. Insuper ibidem
declarat Pontifex , pueros ante usum rationis esse baptizandos, quoniam orirnais quod fine eo ensu contrahitur, sine consensu per vim remittitur Sacramenti: actuale vero quod eo ensu eoπtrabitur , sine consensu minime relaxatur. Obiicienti autem cur pariter non haptigentur amentes ac dormientes , S in eis deleatur per baptismum originale peccatum , remanente actuali, respondet Pontifex primo quod Dominus ,
qui totum hominem fanum fecit in Sabbato , opus imperfectionis non κουit: ct ob hoc peccata non ex parte, sed ex toto dimittit. Alteram dat responsionem, eo quod paeua originalis pereati es carentia visionis Dei; atiualis vero poena peccati es gehenna perpetuus erueiatus: unde si dimitteretur alicui primum altero non dimisso , talis non careret visione Dei propter originale dimissum, cruciaretur in hebeuna propter rea. rum eriminis actualis: sed Me tanquam ineo ossibilia minime patiuntur, imo sibi mutuo adversamur. Ouarum rationum priorem probamus : altera ab imperito Secretario , ut habetur in Glossa, addita est ἔconstat enim , adultum cui dimissum est peccatum originale, & decedit cum actuali mortali, utraque poena puniri. Vide Gregorium Arimi
Arguunt 4. auctoritate Augustini: qui in tertio de libero arbitrio cap. 23. ait: Non euim metueudum est, Ne vita esse potuerit media quadam inter recte factum, atque peccatum , ct sententia juditas media esse non possit inter praemium atque supplietum. In eo autem Ioco sermonem
habet de parvulis. Rursus in v. contra Iulianum cap. NI. non solum
scribit parvulos futuros in damnatiove mitissima, sed etiam negat tanta poena esse plecteν sit, ut eis non nasci potius expediret. Quod falsum esset, si torquendi forent ambustione perpetuarum flammarum. Rursus sem. I 4. de Verbis Apostoli cap. 6. ait: me illis sola poena es norae se in patrio. Igitur Praeter poenam damni nulla alia parvulis irrogatur.
90쪽
Liber Decimustertius. Cap. IX. 8
Tandem Trach. is. in Joannem asserit Iudicis sententiam, Dunt in ambustionem aeternam, esse de quibusdam simistris. Non ergo ad omnes, qui in sinistra erunt, est referenda. Respondetur frustra haec perpauca & contorta Augustini amplissimis ae expressissimis testimoniis opponi. Quae antequam Adversariis nostris eripiantur, summam illorum erga Augustinum observantiam gratam acceptamque habeo, qui palam recedere a tanto Magistro erubescunt. Non enim probare me sinit ingenium meum acrimoniam
styli, quo L Herminier Tom. v I. p. 43' scribit, ego miratus sum persaepe illorum omnium audaciam, qui in opiniosis frae praesidium Divi ugustini auctoritatem super me negoeio proferant, cto. Non est audacia haec , sed reverentia . Iam vero ex dictis constat, S. Patrem damnationem parvulorum appellare mitissimam comparate ad adultos e neque de illis usurpandam Dominicam sententiam Melius erat si nati noti fulsent: quae nec de omnibus peccatoribus qui aeterno igne cremantur,
pronunciata est, sed de scelestissimis tantum , ad ostendendam inaequalitatem tum poenarum , cum Peccatorum . Ouae sunt Augustini verba legentibus manifesta. Nam eodem cap. 92. Ench. , ubi damnationem
puerorum appellat mitigsimam, ait: α uicunque vero ab illa perditionis massa , quae facta es per hominem primum, non liberastur per unum mediatorem Dei ct bominum, resurgent quidem etiam ipsi unusquisque eum sua earne , sed ut cum diabolo, ct avelis ejus puniantur. Atque hoc loco istud addidi, ut videant Augustini mentem , qui docent ignem
inferni non posse in parvulorum corpora vim nativam exercere. Quam quam non satis percipio istiusmodi subterfugiorum acumen ς sive enim ignis corpora adurat naturali virtute, sive collata divinitus , ad praesentem controversiam nil attinet. Verba ex serm. XI v. de verbis Apostoli, sunt ex concessis a Pelagianis illatio dogmatum Catholicorum . Illi fatebantur parvulos excludi a regno coelorum, frui tamen aliqua tranquillitate . Sic eos revincit Augustinus: Hoc tantum non esse in patria ma-Nimum supplicium est; quam ergo quietem ac beatitatem fingitis tria iis, qui a Patria perpetuo exulant Ac subinde probat reprobos omnes ituros in ambustionem aeternam , ut praecedenti capite demonstratum est. Tractatu in Ioannem i9. n. 18. plectendos supplicio ignis appellat quosdam sinistror, relate ad Omnes gentes , turbamque iudicandorum universam . His ergo excussis , unum restat ex tertio libro de lib. arbitrio , quod jam expediam . Agit S. Pater in hoc libro adversus Manichaeos , qui existere principium malorum omnium nitebantur ostendere argumentatione petita a parvulis . Hi enim cruciatibus corporis amiguntur, cum nullum peccatum patraverint. Cum ergo mali non sint propria voluntate, consequens est, ut tales sint constitutione naturae. Rursus dicebant, qualis in judicio suturo deputabitur, cui neque inter justos locus est , cum nihil Disitiro Iby Corale