장음표시 사용
241쪽
13. G t. h. c. I 8. s. V. s. 6. aliter.
reat , & ille delinquere dedoceatur. d An autem iusta sit rejectionis Causa, si Legatio debeat esse perpetua, seu an Jure rejicere possimus Legatos Perpetuos qui Residentes vocari solent edubitatur. Oeterum si sine justa Causa aliquis rejiciat Legatos, non tantum peccat eontra officium , sed & contra jus Hum nitatis, ita ut caeteris paribus haec possit esse dulta Belli gerendi causa. XI. Cur Legati Iure Natura Gentium βηι Dυiolabiles p . Quia Legatus subit Principis vices, qui cum Maiestiate Dudeat, aequalis censendus erit Principi, ad quem mi Tas est, &sic neutiquam cogendus , ut discrimen judicii subeat. Et quemadmodum Princeps alterius Territorium ingrediens volente Domino, quamdiu se hostem peregrinae Reip. non profitetur , eodem Honore eademque Reverentia colendus est, ac si apud suos ageret,
ita & Legatus, qui Principem reptaesentat. e Hinc est , cur non fiant Subditi Temporarii Ejus, in cujus Territorio subsistunt ι & cur Jure Civili Populi, apud quem vivunt, non teneantur : & si delictum committant, si tale sit, quod contemni posse videatur , aut dissimulandum erit, aut e finibus jubendus excedere Legatus : si scilicet per t. te delictum vilescat petasona Legati, ut turpe sibi ducat Princeps cum tali homine tractare ; aut si grave sit delictum, mittendus erit Legatus ad eum , qui misit, cum Postulito, ut eum puniat aut dedat.
Art. xo. possunt Residentes sub pretextu Legationis, cogniationes quasdam sibi comparare, aut quaedam sigere, quibus Regnum in quo sunt, vel in riculum venire poterit, sub Potestatem principis sive Regis cujus sunt Legati redigi , vel inde magnum damnum recipere poterit, a.deoque merito possunt rejici. Art. II. e uod attinet Quaestionem, an scilicet Legatus, Regionis in quam transit Legibus se se submittere teneatur necne Assirinatur; Nam quicunque princeps, Extraneos cujuscunque sint ordinis, Territorium suum Habitantes potest Legibus suis adstringere. Jam autem, si ad talia cogatur Princeps, sive Rex quidam extraneus, multb magis Legatus, a persona ipsa Regis ipsum mittentis distinctus; Adeoque nisi aliter suadeat utilitas publica Societatis, cujus fit caput princeps, sive Rex, Legatos p nire poterit, ab ipsisque exigere ut Leges ejus observent.
242쪽
XII. si Legatus moliatur aliquid tu Statum Reip. is Caput Rauconspiret, Populum concitet Uc. Z . Pro ratione delicti commissi occidi poterit , non per mo- dum poenae , sed per modum Naturalis Desensionis , lata quam hostis : modo crimen adeo manifestum sit, ut vel negare id ne--ἔ.queat, vel apertis convinci Testimoniis possit. Non hic Sus- io. Text. picionibus agendum est , quae temerariae plerumque sunt, &ute. 4. in Virum bonum non cadunt, ita non sussiciunt, ut Viri magni, quales sunt Legati , ex iis sortiantur Judicium. XIII. Ai Legati Prnicipem repraesentant, V vercst Princeps pr.eter Deum non agi: scit Superiorem. . Potest Princeps hostilia moliri, & hoc in casu , contra negi. d. eum tanquam hostem Arma sumere licet, & Uictus Captus - i. s. R. que, si ita res ferat, trucidari potest. Princeps ergo, quam- 'diu Princeps manet, Majestatem retinet, & sic Sanctus est &inviolabilis ι ubi in hostem degenerat, in Victoris manum &Potestatem redigitur, expirat Pristinum suum Imperium, subjicitur alterius Arbitrio, & Judicium subit, qui antea nullum patiebatur Judicem. In hoste nemo quaesiverit, an Princeps sit necne. Hostilia molientem hostilia manent. Censeatur eodem Jure Legatus ac Principalis ; dum Pacem colit ipse colatur, dum
hostis fit, hostili jure puniendus.
XIV. An Lex de Legatis non violandis etiam Obligat Smi, percidus Territorium transit Legatus r f Affirmatur ; quia Principem suum repraesentat, qui Hom. α est instructus Imperio ac Majestate, quocunque loco fuerit, Divinitatis quemdam Characterem sibi impressum circumseri, & . 'universae Reip. instar est. Neque admissio Legati ab eo pere. is.
Arι. 14. f) Nullo modo tenetur princeps sive Rex, per cujus territ rium transiturus est Legatus, ipsi transitum concedere Legationis honori-hus adhibitis , nisi Rex Legatum mittens , ei concesserit Jus tanquam LMgato transitum postulare; non enim confundi debet cum Principe suo Legatus , nec spectandus est tanquam Rex omni respectu.
243쪽
cujus Territo lum transit, Legatum reddit sanctum & InvioI bilem, sed Securum tantummodo nullam esse rejectionis Causam p& ut talis admissio certa sit, Legationes sole iit denuntiari ;& Literae Salvi - conductus dantur. Sicut autem in Territorio illius, ad quem mittuntur, non sunt Sancti Legati , si hostilia moliantur; ita nec in Territorio, ubi transeunt, si certum sie hostem esse Legatum, qui ad Amicum aut Confoederatum miΩlus est, ut istum sollicitet, & in hunc Tertium concitet. XV . Dre rationis interfici, aut male tractari Legatin potes , ab eo veniens, qui tale quid patravit Z . g Sunt quidem ultionis talis Exempla In Historiis satis multas sed nimirum Historiae non tantum quae iuste , sed &quae inique, iracunde, impotenter facta sunt, commemorant. Jus Naturae & Gentium non tantum mittentis cavet Dignitati , sed& ejus, qui mittitur, Securitati. Imo videtur quis tacere contra Fidem, quam Legatum admittendo dedit, nisi contingat, talem mitti, qui antea auctor extitit injuriae alterius Legato illatae; quanquam & hoc casu videatur dicendum, per Admissionem remissam esse injuriam, & plenam Securitatem Ρromissim. XVI. Leg.ui Comites, Miniseri, famuli, O' Vasa b.ibentne Sanctia moniam e Habent sui gener s Sanctimoniam; scilicet Sancta sunt Aciscessbrie, & a nemine laedi possunt. Itaque si quid Comites gravius deliquerint postulari a Legato poterunt, ut eos dedat .vi enim abltrahendi non sunt, aut eos punire debet; quod si dedere nolit aut eos punire, eadem facienda erunt, quae supraede Legato di ximus. XIIII. At Legatus eos punire non potes, quia nullum in siιos G, mitis habet Iurisdictionem , verum ea tantum exercetur . terrisorii Domino.
R. b ) Legatus Principem refert, qui nunquam est sine Imperio. Hinc
Ara. I fg Innocens factus iniuriae a principe sito illatae Legatu nullo modo luere debet poenam, Ergo distinguatur a Principe suo. rc i7. Ex circumstantiis, An poenam luere debeat comes a Leε Disjtirco by Coral
244쪽
229 Hinc quemadmodum Dominus Τerritorii non posset in ipsius
Principis mittentis Comites, si praesens esset, animadvertere, ita nee in Comites Legati, qui tantam videtur consecutus Juris- regi. h. L. dictionem in suos Comites, quanta requiritur ad eos Regendos,
R Legationis finem obtinendum; in Moralibus enim qui dat Jus ad Finem, dat Jus ad media. XVIII. Estne jus Ad si in Domο Legati pro quibilisu eo confugiem
tibus I N. Hoc pendet ex voluntate ejus , ad quem missus est, si hic Groe. a. concedat, habebit, secus si non concedat. Nam Jure Naturae' -& Gentium ea censentur tantum competere Iura Legato , quae ''. ad Legationem subeundam sunt necessaria. Adde, quod is qui M. M. deliquit sit subditus Domini Territorii, A Locus, in quem fu- h. l. f. 8.git, est in & de Territorio, cui talis Securitas annexa non est: V. DNam ea quae manant a Persena Legati, ad ipsum Legatum , Comites, & Uala pertinent, non ad alios, vel ad hunc Lo
XIX. An Legati bona Mobilia Piguoris eatis, ara ad solutionei Debiti capi possunt.
. Non ; nec per Iudiciorum ordinem, nec manu Regis : Gλκ. d. Nam omnis vis abesse a Legato debet, tam quae Res ejus Necessarias, quam quae Personam tangit, ut plena ei sit Securi e g. s. . ritas ι & cum Publico nomine adsit, omnia quae cum ipso sunt, αν eo Jure censeri debent. Hinc si quid Debiti Contraxit, & ut Textor.e. fit, Res Soli eo loco nullas Possideat, ipse compellendus erit mice, & si detrectet & si Principalis illius Legati justitiam nobis de- ι neget, vel malitiose protrahat, ad postremum ea usurpare poL 'F s 3 sumus , Grol. I. 3.
gato' dijudicandum est; ut sorbi erasia, si punitio a Rege suo Bela moram afferret Negotiationi, quae talem non patitur; Extra illum Casum de alios similes si occurrant, non poterit Legatus tale Ius sibi Vindicare; mittendique erunt comites, permittente Principe ad quem missus fuit , ad eum a quo missus fuit Legatus, ut pro lubitu suo eos puniat; ct sic de Casu in quo mentem suam non aperuit, sive declaravit Legati Princeps sive
245쪽
sumus, quae adversus Debitores alterius Iurisdictionis usurpari solent, nimirum Repressalias. . At hae ratione nemo is enietur, Di cum Legato contrabere velis e i) Non est metuendum ; Nam & Regibus qui cogi nequeunt , non desunt Creditores; & qui cum Legatis Contrahunt, aut faciunt, ut pariter impleatur Contractus, aut si Fide nuda contenti sint, sibi imputent. XXI. Si violetur Legatis, Vitia duris
N. Nascitur Parti laesae Ius Belli, & Bellorum, quae ob
male habitos Legatos suscepta sunt, picnae sunt profanae Historiae, R extat in Sacris Libris memoria Belli, quod eo nomine David gessi adversus Ammonitas.
Ari. ao. i Possunt enim ab eis exigere, ut Liberata meree Iiberetur pecunia, vel ut Fideiussores Regionis sive urbis ipsius dentur. AN. ar. Contumelia enim sive injuria magna facta fuit Legatis ad Hanunem Ammonitarum Regem a Davide missis.
CAPUT XIX. De Jure Sepulturae.
I. uidd fit minis vim mortuorum
II. Quotuplex. III. Ex quo jure oriatur. IV. An omnes Homines sint Sepeliendi. V. Quid dicendum sit de ει plis in contrarium Allegatu. VI. An Sepultura debeatur insigniter facinorosis. VII. Quibus non debeatur. VIII. Mortui cum nihil sentiant an recte ita puniri dicav-
IX. An homo se ipsum occidere non possit. X. Quid si quis videat se deinceps victurum in probrum ip- s Dei. XI. An Virgo se ipsam occidere possit ne Pudicitiam amittat. XII. An proditores Patriae sepoliri debeant. XIII. An ob negatam Sepulturam
Belisuisse suscipi potis . I. Visid
246쪽
I. es Sepultura bombum demortuomm p . C Epultura hominum demortuorum , est officium , quod ho-o minibus post mortem debemus, ad cadavera ipsorum reponenda, ut perpetuo ab injuria quasi tuta sint, & ne ex ipstarum laetore Aer inficiatur. . II. Guotvlix es Sepultura ΤSepultura alia est holiesta; cui Ceremoniae atque Ritus cetati, pro cujusque Gentis & Loci consuetudine adhibentur; alia inhonesta seu ignominiosa, quae absque ceremoniis atque receptis ritibus fieri debet, seu, ubi hae ceremoniae atque ritus adhiberi non possunt propter Legis prohibitionem. Ad hanc reserimus asininam sive caninam sepulturam , quando cadaver humanum extra locum consuetum in bivio vel trivio, aut sub patibulo, aut ubi brutorum cadavera abscondi solent, a carnifice terra Obtegitur. III. Ex quo iure oritur Sepulturar . Iuri naturae conveniens est, ut cadaveri humano humus porrigatur, & proteri ac lancinari corpus humanum, alienum merito videtur ab istius naturae Dignitate. Hinc Ius gentium hoc inter omnes Gentes, quae ratione sua recte utuntur, constituit, ut cum Homo caeteris animantibus praestet , cadaver ejus in talem locum reponatur , ut ab omni quasi injuria inferenda liberum sit, & ne foetore ipsius Aer inficiatur. IV. An omnes Homines sepeliendi sint N'. Omnes, etiam inimici & hostes, quia hoc officium non tam Homini, i. e. personae, quam Humanitati, i. e. Naturae Humanae praestari dicitur. Nullum cum victis certamen & Lumine cassis, nam quod malorum est extremum , illis jam accidit. Si inter Viventes fuerat certamen, odia mors aliena compescat, jam tacet, cum quo antea litigabas.
247쪽
V. At Exempla exsant in contrarii , hostibus Senisura es δε-
R. a Uerum est; sed haec Exempla communi iudicio sunt
damnata: & serinum est, Bellum gerere cum mortuis, qui ejusdem Naturae fuerunt. Praeterea exstant Exempla eorum, qui eos vel Sepeliendos curarunt, vel tradiderunt.
UI An etiam debetur Sepultura hi lauiter facinorosis ρP. Assirmatur ; nisi ultra mortetm quid meriti sint; scilicet ad
hoc ut omnem tandem humanitatem exuamus erga mortuum ,
requiritur facinus, quod in hominem non cadit, sed 1 seritate quadam proficiscitur ; quorum enim cadavera sine Sepultura projiciuntur, seris aequantur. VII. Qitinam Aut ibit N. Qui deliberato animo ipsis sibi mortem consciverunt; nam in hos, qui mortem pro supplicio non habent, aliud supplicium constitui non potest. VIII. At vero Mortui vibit sensiunt , nec damno nec pudore inci possunt. J t. Uerum est, nihil sentiunt, tamen post mortem Fama vivit , quae damno & pudore quasi assicitur; & satis est, quod mortuis accidit, metui a Vivis, ut hoc pacto a peccato retrahantur.
IX. An ergo Homo se ipsum interseere non potest ZR. Non; quia Homo nullum jus habet in suam Uitam ad eam destruendam, sed tantum ad eam conservandam: nec iniussus
Art. s. a Praeterea si ad Exempla attendendum esset ut Iudicium ferretur , haec sententia praevaleret, scilicet Hostes sepeliendos esse; Quoniam multo majori numero sunt exempla hostium quibus sepultura concessa fuit. Disiti sed by GOrale
248쪽
233 iussu eius a quo Animus nobis datus est , ex hac Uita dem Igran dum. b Imo quia Proximum suum occidere non potest, multo minus se ipsum; quilibet enim sibi ipsi Proximus est , & se ipsum ad minimum debet amare ut Proximum. Adde quod Natura Vitam ponit in Bonis, Mortem in malis, ut eo ipso ab occisio ne sui ipsius deterreat. X. ut id si quis vide.it, se deinceps victurum in probrum ipsius Dei, an non ex praesumpta Dei voluntate aliquis se ipsum interficere
. Non L quia ita certo hoc non potest praevideri, Deo enim singulis momentis varii sunt modi illud probrum impediendi , talem Hominem vindicandi, & gloriam suam manifestandi. a. quamvis sic vitam sibi tollendo impediat probrum , quod in Deum redundaret, tamen non sequitur quod hic Actus sit bonus& licitus, quia ad hoc requiritur etiam Medium licitum 3. voluntas Dei non potest praesumi, cum opposita voluntas de non interficiendo se ipso sit revelata. Idem dicendum est , si quis seipsum interficiat, ne tormentis adactus Christi Religionem ejuret. XI. An Virgo se occidere potes, ne Pudicitiam amittat rhe. Non ; quia quae vi stupratur, mente Virgo est: Mens enim peccat, non corpus, & ubi consilium abest, ibi crimen abest. Quid gravius pati potest, quae alienae libidini corpus suum substerne re constanter recusat, quam mortem Z ea igitur exspectanda, non occupanda. Idem dicimus de iis, qui se vel interficiunt, vel mandant hoc aliis, ne in Hostis manus perveniant , a quo metuunt cruciatus mortem ignominiosam. Quamvis tamen omnibus his in casibus, &si quis humanae imbecillitati cedat, & de facto se ipsum occidat, eum excusandum potius aestimemus, quam istum , qui citra ne-
t. v. b Tametsi supponerentur Homines talem libertatem habentes; Qui mortem sibi inferret , par Ius ipsi non esset in Iliam alterius isto
249쪽
cessitatem sciens atque volens se occidit. b Idem statuendum est , si quis citra Mandatum pulvere nitrato accendat Navem , ne in hostium forte manus veniat, & ne Hostis Navi cum Publico Damno potiatur. c Idem, si quis ab Hoste captus examinatusque, ad evitanda tormenta, quibus se parem fore desiperat, se interimat, id vel ne Arcana Reip. ei concredita cum evidenti malo suorum Concivium prodere cogatur. XII. Au Sepeliri debent proditores Patria pse. Apud plures Gentes his denegatur Sepultura , propter cri-Crs. d. minis enormitatem , ut Exemplum statuatur. Hinc eli., in fluit , cur in aliis delictis, si opus sit Exemplo, damnatorum corpO- ra diu in Publico Conspectu relinquantur. Et sicut propter DCroi. d. xemplum statuendum ipsis omnino Sepulturam possumus negare, e. 19. . . ita propter Publicam utilitatem Magistratus eorum corpora dissen. 8. canda tradere potest.
n risdict. R. Assirmatur; si scilicet ex denegata Sepultura magna inju-l. I. c. 6. ria seu contumelia redundet in ipsam Rem p. e. g. si alicujus i u occisus a I ictore ex patibulo suspendatur ,e 4 is ignominioso diu aliorum conspectui exponatur: si G, Q. d. enim justa suscipiantur Bella propter violatos Legatos, cur c. 9. Lq. non , si per eum, qui fuit Reip. Caput , injuria Resp. a u. V ficiatur. C A-
paucissimi possunt esse casus, in quibus liceat se ipsum occuFingamus, verbi gnitia. Navi praeiectum duberi a princ*e suo , pulvere Pyrio e.im incendere, tenebitur tale Mandatum exequi ; praesumitur enim ille princeps, ad hoc impelli ob utilitatem publicam. cu) eto. Qiiod attinet odio habitos, ni fallor, ab imperatore Tiberio , quibus idcirco libertatem concedebat , vel semetipsos interficiendi, ut de bonis si iis disponere possent . vel invitos tradi in manus Carnificis, ho-nisque suis spoliari in gratiam Imperatoris ἔ quandoquidem fuisset mors eorum certistima , non dubium est, quin Vitam suam in gratiam uxoris & liberorum, breviorem reddere possent. e) 35 Errat hic Auctor, excipiendusqile est iste casus a Regula; nam mortem sibi certissimam accelerando uno alit altero die exitium vitare pO. terit patriae sute, ad cujus Salutem Vitam suam exponere debent cives , mortemque Pata
250쪽
I. Confideratis notis ut possunt reparari , quomodo ea porro consideranda sint. II. Vi id sit pana. III. Visid fit malum rasonis. IV. Au incommoda ex Morbis
recte paenarum nomine Te. niant.
V. An delinquentem punire licitum tantum sit, an vero praceptum. VI. Rena an ad Iusitiam MF-gnatricem , au ad Expletricem pertineat.' II. Ius puniendi an competat soli Superiori. XIIII. An quis male agendo Udelinque1ido aliis non delinquentibus se subjiciat.
IX. Superior aeque nocens an a-
Γιιm punire possit. X. Au poena utilitatis aliciduseansi exigi debeat. XI. Viis sius utilitates penae, est quotvplex sis ejiti fuis. XII. Quae paeua respiciat primum
XIII. Cui delinquentis Emendatio competat an Superiori hoc aena genus ad Mortem proiciscere peto. XIV. Qiω paeua respiciat Pinem secundum. XU. Cisi competat jus banc paenam exigena, an itidem Sinperiori.
XVI. Quid si quis versetur in locis, ubi copiam Iudicis babere non potes. XVII. Vita poena respiciat Pinem
XVIII. An ius banc panam exi gendi etiam Superiori compe
XIX. An Leges humana, quae interfectionem quoriandam hominum permittunt, interfectoribus' jus verum apud' Deum praesent, an tantum inter homines impunitatem. XX. An omnes actus vitiosi ab
hominibus puniri nil s. X XL An interdum ignoscere aut veniam dare liceat. An V -- te V post Legem poenalem la