장음표시 사용
121쪽
Omanis etiam pondera unius generis fuerunt, quia una respublica floretissima quidem illa: Graecis diuersia, partim quod ipsis multae respublicae nobiles & potentes fuerint, partim quod medici nonnulla a Romanis quasi mutuum sumentes ac misscentes cum Graecis propria constituerint. Hinc sunt qus medica &quq sippotatrica nuncupamus Illine Attica, Corinthia, Laconica, Aeginaea, Euboica, ac alia multa. Nos hie traetabimus primo Attim,deinde medica postremo hippotatrica. His enim potissimu medici utuntur. Siquidem alii Atticis, quo rum e numero uetustissimi qui sunt. Alii medicis, inter quos omnes
fere numerandi quiues Romae medicinam exercuerunt, uel cum Graeci sub populi Romani imperium ditionem cecidissent, etiam in Grscia composuerunt medicamenta. Alii hippotatricis, ut mulo medicinsscriptores, quos ueterinarios quoque Latini nominanti Tametsi non negarim medicos nonnullis aliis etiam poderibus usos ut mina Aleκandrina. Quam ob rem eos qui ueteru compositiones legunt, diligens ter considerare oportet, tum ipsius mixturae uires,an inde coni j ci posssit, quae pondera intelligant, tum medicorum patriam, tum denique quo tempore, quibus 'ue in locis extra patria scripserint. Si uero qui se Piam magna quadam securi a te medicameta illorum composuerit, ac promissis non responderit eme stus,n6 est cur conqueratur, cum ipse
122쪽
-ον. v μινα δε ως ωαρ oestumuis rigΥρ δῖα ῶς αsitas, ουτω κῶπαροπὶς αὐοις me ἐπιχωfiους, δαυαμ ας ηος λογον - GC eqs,Mν πιλαώτου, .: τι λυούκι κνὶ ἁφωρμιρ. I d est Hoc utim dicere non intempestiuum erit, suod Atticum talentum sex millia drach. inarum ualebat Atticarum. Babylonium uero, septem millia. Agin um, decem millia. Syrium mille Sc quingentas, secundu Atticae drach, maerationem. Quemadmodum sane Sc Atticas minas Atticum talentum habuit sexaginta. Babylonium, septuaginta. AEginaeum, centum secundum proportionem. Sed mina ipsa ut apud Athenieses centum habuit drachmas Atticas, sic apud alios quocp ipsis usitatas, quae pro ratione cuiusq; talenti secundum augmentum uel decrementum uales rent. Quibus uerbis aperte dicit, Atticum talentum sexaginta esse misnarum. Sed idem non obscure intelligi potest e Xenophontis libro, qui uectigalia, uel de prouentibus inscribitur.unde etiam colligitur minam obolorum sexcentorum esse, qui constituunt centum drachmas, ut mox declarabo. Scribit Xenophon: συ Q mae κω χιλια αὐδρωπιώ, ωκος κω -ί -σοί, Ppriuim τι iras μου μ.ων α του ψακιοίλίων Φ QI. ocet γε μιω πιπαπ-αὐθιχῶ ν Usλὸν ε υ -- ατιλθε uμψας φθα ἡ πρωὶ VM AIte πιλαντα late s. hoc est, Siquidem constituta fuerint primo mancipia ni mero mille & duceta, uerisimile ab ipso uectigali annis quinq; aut sex non minus sex millibus mancipiorum ciuitati parari. Huius autem numeri si singuli singulis diebus integrum obolum ferant, anni uecstigal erit sexaginta talenta: Cum enim annus, ut ipse sentit, habeat trecen/tos sexaginta dies, si singulis diebus sex millia mancipiorum serat sex millia obolorum, serunt anno uno uicies centum sexaginta millia obolorum: quos si redegeris in minas, quarum quaeq; sexcetos habet obolos prouenient tria millia minarum Sc sexcentae. quae sexagenario laus mero collectae sexaginta talenta constituunt. Loquitur autem de Attiscis, siquidem A theniensibus constitit. Sed dicet quis, haec de talento nummario scripta sunt quot minarum erat ponderate totidem. qtaod Diodorus apud Suidam declarat his uerbis: πλαν 'ν, - m eo
TaIentum, ut ait Diodorus in libro De ponderibus, minarum est sesxaginta. Mina uero drachmarum centum: Drachma obolorum sex. Obolus aereolorum sex . Aereolum minutorum septem . Sed dicet idem Diodorum non expressisse quod de Attico loquatur talento.
quod etsi uerum est, omnia tamen quae ibidem scripta sunt, nullis alijsponderibus conuenire possunt, ut quilibet qui nostra diligenter legeo rit
123쪽
lj t intelliget. sed & ipse Priscianus loquens de ponderati talento In lia bello de ponderibus, plane quod uolo dicit his uerbis: Talentum Aotheniense paruum minae sexaginta. Praeterea Fannius ait:
Cecropium superest post haec docuisse talentum
Sexaginta minas, seu uis sex millia drachmas.
Quod summum doctis perhibetur pondus Athenis,
Nam nihil his obolo ue minus,maius' ue talento.
Ex his igitur satis perspicuum est Atticum talentum ponderate tot fuisse minarum, quot fuerit nummarium. Sic usus talenso pro ponodere Xenophon libro sexto dediscmlina Cyri. σκsbis Ibαρο- αια ἱ -- α πντι-tin. Id est, Ua ruin enim ponodus erat circiter quinque & uiginti talenta. Idem libro tertio de mea morabilibus Socratis lactis atw dictis: - ειτς εν λου πιν μειδυνου φ ν, πῶς ου ψαυνῆυ ὀπι πλείω γι φωρ ρ ου δε αδυωρ moves; δ; Hoc est, Quemadmodum si quis unum talentum ferre non possit, qui perspicuum non est, quod plura serre ne conari quidem debeat Sequitur μνα, quam centum drachmarum esse diximus. id rursum probandum. Diodorus quidem cuius uerba iam retuli plane dicit, sed magis etiam Cleopatra, cum ait: η αῆκη οὐYAegεβς, - ρ, τ τ, οβολμο χ, θῆum 9 , κωπα α ω, χαλiχ. Id est, Attica mina uncias habet duodecim & dimidiam, drachamas centum, scripula ccc. obolos D c. lupinos D cccc . siliquas
MDccc. aereola Di Dc. Quod ipsum ex Xenophontis eode libro uectio galia uel de prouentibus inscripto colligitur: ὀτ νωας ο νικηραπιπὲκνη Vra Υis αργυρίοις χιλιὰς ἐκει - σωσiα's θρακὶRεμθωπιν. ἐς ω b λον--λου ut sω-o ἐδεδόνα. rade Mitia, ισως αει παρῶ . A Ma Bo κω εἱακώπια ebo ποδα κ ὰ γρ αγν Ποπορ ωπν ἐκδεδομνα. α κοσέφθει υνυ απισρας. φιλημον ν δέ Πιαγώmα, ημμνεια. Hoc est, Quod Niacias Nicerati filius possederit aliquando in metallis argentari js homiones mille, quos ipse Sosiae Thracensi elocauerat: ita ut singulis, diebus singulis oColum integrum daret:ato eum numerum sorte semper exohibuit. Fuerunt et Hipponico sexcenta mancipia ad eundem hunc modum elocata, quae integram minam asserebant in diem. Philemonidguem trecenta, quae semiminam. Haec ille. Ita* cum sex oboli constitu/ant drachmam ut Diodorus & Cleopatra tradunt, liquet minam Aioticam centum drachmis perfici. Suidas quo* scribit: νονρ δραχμου ποιουσι ζ ναμ μύαp. id est Centum drachms seciuimina unam. Postremo Plinius ex professo de Atticis ponderibus scribens libro X π l. capite ultimo,ait: Mna, quam nostri minam uocant,
pendet drachmas Atticas centum. Quin etiam Fannius inquit: Mnam uocitant, nostriq; minam dixere priores.
124쪽
it4 DE PONnERilius ast Arcis Centum hae sunt drachmae. ΣSatis probatum arbitror minam Atticam centum esse drachmam,& eandem ponderalem & nummariam. Porro αν ε μνας, fit μνααis CH, minae pondus habens. Sic Xenophon λiDς μνααως dicit, in eo libro, qui inscribitur magister equitum: & in altero, qui est inscriptus de re equestri. Diuiditur autem mina in duo -αα, id est duas miminas: quod ex Xenophontis uerbis perspicuum est. Nunc sequiatur quae habet sex obolos, Diodoro, Xenophonti, Plinio et alijs omnibus. Ait uero Plinius, loco cuius iam saepe mentionem feci: Drachma Attica fere enim Attica obseruatione medici utuntur denari j argetei habet pondus.Eademo sex obolos pondere essicit. Suidas quo O scribit: - ολων. id est, Drachma sex obolorum. Superest ut ὸβολον explicemus. Is diuiditur in duos semiobolos. Semiobolum aute ipsi ἡμωβοω appellant. Diuiditur Sc in sex aereola, quos χαλκῆς nominant. quod Diodorus dicit: praeterea Suidas alio loco: ὀ λόρ παρααθί-HOisthm . id est, Obolus apud Athonienses sex est aereolorum. Cleopatra quid sentiat, in Romanis decla,
rauimus. uero secatur in septem minuta, λεπῖα uocant retei quod Sc Diodori uerbis intelligitur & Suidae, qui scribit alibi: οβ λόρ δἰ -ρα ἁθίμαίως εἱ em χαλκῶν. δ si χαλκους, λεπτ Ur . id est, Obolus quidem apud Athenienses sex est aereolorum. Aereolum uesro septem minutorum. λεπρορ autem, id est minutu,sive,ut est apud Senecam minutia, dirimi & distrahi non potest. Sed Cleopatra di dit etiam drachma in tria scripula: quae ut sorte suerint Atheniensibus pro ponderibus in usu, non uidentur suisse in re nummaria. Scribites nim loco scripuli Demosthenes δυοῖν κολsip. cuius uerba sunt: αλῆ γ ip δυοζιρ ο, Miν ελωροαο αν, ei μη τά ρω Insαφῆ. Eadem Cleopatra secat obolum in sesquilupinum & tres siliquas: de quibus alibi dicitu. rus sum. Haec autem quae recensui Attica pondera suerunt.quae singula in minora diuidamus. πλου μ diuiditur in minas I.X. drachmas vi. obolos XXXVI. semiobolos LXXu .aereola cc X v I. minuta MDMMνα diuiditur in drachmas c. obolos D c . semiobolos Μ cc. aereola illo c. minuta xxv cc. δ' 'χαu diuiditur in obolos vi. semiobolos NM. aereola XXXVI. minuta cc Lii. Ocολος diuiditur in semiobolos ii. aereola vi. minuta taxi I. λῖν diuiditur in aereola m.minutamxi χαλκρυς diuiditur in minuta uri. quae λε-m dicuntur,& diuidi non possunt. Sequitur tertia huius sermonis pars, in qua obscura illustrareeonsueui.antequam ergo ad talentum redeam hoc unum dicere uolo.
Nullum sere est ponderis genus tam Graecis V Latinis, quo non&numisma uel summa quaedam rei numariae significari soleat. Id ipsum in Latinis, Volusium & Balbum legentibus clarius potest conspici ut ulla praeterea probatione indigeat. In Graecis uero ita esse ea quae diximus
125쪽
LrBER QUIN Tvs Hyximus nomiihil declararunt, magis autem quae dicturi sumus potas runt indicare. Itaq; talentum Atticum supra probaui sexaginta esse minarum, minus autem intelligendum est.duplex enim ipsis suit, maius& minus. de maiori nunc est dicendum. quod fuisse in usu Terentius ostendere uidetur in Phormione,apud quem Geta inquit: Si quis daret talentum magnum. Et Virgilius in quinto Aeneidos: Vinacis Sc argenti magnum dat serre talentum. Plautus uero in Mostellaria ut placet Seruio declarat quot minarii fuerit, apud quem Tranio seruus de minis quae debebantur Danistae
Quater quadraginta illi debentur minae.Sic autem Seruium legi ila ex
eius uerbis, quae mox afferam apparet: Dein idem seruus de eadem re uerba faciens inquit: Talentis magnis totidem quot ego & tu sumus. Tum iterum idem seruus: absolue hunc quaeso uoinitum. Ne hic nos enecet quater quadraginta illi debentur minae, Et sors &scenus tantum est.
Hinc putat intelligi posse talentum magnum octoginta suisse minarum. Is enim super Vergili j uersu, qui est in libro quinto Aeneidos:
Perfusae uestes, argenti auri talenta,
ita scribit: Talentum secundum uarias gentes uarium est pondus, sed apud Romanos talentum est octoginta librae, sicut Plautus ostens dit in Mostellaria, qui ait, duo talenta esse centum sexaginta libras. Ide Seruius sua eius de Uergilii hoc carmine, cid est in nono AEneid.
Et tripodas geminos, auri duo magna talenta. inquiti Bene addidit, magna: nam uarium apud diuersas gentes est talenti pondus. nam talentum potest & breue aliquid & magnum si/gnificare. Nam ut supra diximus, secundum Plautum talentum ossitos ginta librarum est, qui cum dixisset debere cLX. libras, paulo post in tulit duo talenta per iocum dicens,debentur talenta tot quot ego et tu sumus. Haec ille. Multis autem modis errat Seruius. Primum enim non est in Plauto, quater quadraginta,sed Quatuor quadraginta illi debentur minae.
Danista quidem quadraginta minas Philolacheti dedit scenori: ataque ille eas Simoni,de quo,ut Tranio fingit, aedes emit,arraboni. Phis lolachetes uero quatuor praeterea minas danistae ex foenore debebat. quot minas centesimae, si his foenerator contentus erat, decem mensis iam ductae eniciunt, aut duae centesim g quinq; mensiu. ita seruus est.
Et sors Sc foenus tantum est. ginta, legendum icuum est. Tra
Uerum quatuor quadraginta,non quater quadraginesse ex his,quae oc antecedunt haec,& sequuntur, perspii
126쪽
netante dixit Philolachetem aedes emisse. Teuropides sic interrogat. eas quanti destinat: respondet seruus. Talentis magnis totidein quot ego oc tu sumus. Id est duobus talentis. Post autem Teuropides cum loquitur cum
Mnas quadraginta accepisti iam,quod sciam, A Philolachete. Tum. Minas tibi octoginta argenti debeo.
Quae duae summae in unam collectae essiciunt centum uiginti misnas. unde sequitur talentum esse minarum sexaginta. Servius igitur, quod etiam alii animaduerterunt, planum facere Plauto teste non postest talentum magnum esse minarum octoginta. Deinde errat Ser. uius in hoc quod Romanis L X. librarum talentum esse dicit, cum nullum habuerint talentum. Etenim comici,qui talento utuntur, sere Attico loquuntur more. quare Terentius non modo habet talentum, sed etiam minam,drachmam,obolum. similiter Plautus. Sunt uero in hac re imitati Graecos, Apollodoru scilicet, Diphilum, Menandrum, de quibus suas fabulas expresserunt. Tum iterum Seruius memoria non tenet comici poetae uerba. nam Plautus libras no dicit,sed minas:
nec eiusdem ponderis 8c precii sunt libra & mina. Etsi uero Seruius de talento Attico maiori nobis Plauti uerbis coismare non potest munarum octoginta esse, tamen id tot minarum esse ex Liuio Sc Priscia. no discimus. Liu a uerba haec sunt in libro quadragesimo octinuo ab urbe condita. Argenti probi duodecim millia Attica talenta dato intra
duodecim annos pensionibus aequis. talentum ne minus pondo octo pinta Romanis ponderibus pendat.Liuius certe Atticu talentum no
Euboicu, ut quidam scribui, dicit debere pendere octoginta pondo. Priscianus uero Caeseriensis in libello De ponderibus hunc locum ci talis scribit: Sic decreuit senatus, ut no plus quam ternae librae 3c quas ternae unciae singulis desint talentis. Quae quidem probe dicit. Nam octoginta minae Atticς emclut octoginta tres libras Romanas & quatuor uncias. est enim mina quatuor drachmis grauior libra. Idem Pri scianus scribit duo talenta Atticis fuisse his uerbis: Talentum Atheaniense paruum. minae sexaginta:magnum,minae octoginta tres Sc uti ciae quatuor. Ego legerem, librae octoginta tres 8c unciae quatuor: ut cum his quae paulo ante ex eodem retuli, congruant. Nisi quis uelit di/cere minas hic ab eo pro libris scriptas, tanquam idem essent. quod ut hominis esset parum memoris, ita non multum mirum, quia postea scribit: Et sciendum quod secundum Livii computationem centum minae Atticae,quarum singulae Lxxv. drachmas habent, faciunt talentum magnum. nam minus habet LX.secundum Dardanum. isto enim
modo tesentum magnum habuisset tantum septem millia & quingen
127쪽
ras drachmas. Ita tres diuersae sententiae i Prisciano proseruntur, fio uelibrariorum siue ipsius magis culpa, qui diuersa ex diuersis non sistis intelligens collegerit. Sed non ualde miror & Seruium N Priscias num in his falli, ut qui Gramatici fuerint nisi quis omniu rerum persectam scientiam illis esse debere uelit. quod irescio an ulli contigerit, aut Unquam continget. Sed relinquamus Priscianum. nam Budaeus quoque aduertit ipsum non sitis consentanea tradere,eacy cum multis exscusserit, tandem inquit. Quare potius adducor ut talentum apud Lis Uium sit octogenarium et proportionem epitriton habeat id est sesquitertiam, uel ut at 3 loquuntur tertiariam, ad talentum Atticum minus, quod sexagenarium est. Haec recte. Pergit. Sic enim ratio quadrabit,
ut quam proportionem denarius ad drachmam habuisse dicitur, eanodem Liuianum talentum ad uulgare, id est ad Atticum habeat. Priscianus quidem dixit denarium hac proportionem habere ad drachmam. sed Liuius non omnino, qui addit sere. Hudsus autem id no uult. nam denarium & drachmam Atticam idem pondus habere & idem ualere Putat. Sequitur. Libras nunc centenarias intelligi uolona quod apud Uristianum legitur ut talentum minus sexagenarium sit, & librae eius septuaginta quin*drachmarum, nullo autore confirmari potest. Has ctenus ille . Ex incuria librarii arbitror hic scriptum librae, cum minae esset scribendu . R uere dicuntur hare a Budaeo . Tametsi enim dupIex
mina suerit Atticis,uetus LXX v. drachmarum, noua centu, riusquam tamen legitur talentum minus fuisse centum ueterum minarii. sed deli is mox plura. Ait deinde Budsus. Cum enim Suidas,Pollux, Festus, Graeci & Latini talentum Atticum sex militum drachmarum es diis
cant Sc sexaginta minarum, necesse est ut LX. minas non Atticas sed Graecas intelligamus S centenarias, quae Atticas octoginta faciunt. Haec Budaeus.Cum quo minime consentio. nam Suidas & Pollux aecaeteri cum dicunt talentum sex militum drachmarum esse, Atticas in
telligunt. quemadmodum etiam Latini dum sex millium denarium dicun t, intelligunt drachmas Atticas, ut ex dictis perspicuum est. At sic etiam non Graecas minas sed Atticas intelligunt. Sed quo sum tandem laarcspergit declarando. 5 omittendum id quod Pollux inquit. Talentum Atticum apud Athenienses Atticas drachmas capere nus mero sex millia.apud alios eundem numerum, sed suarum cuiusq; Ioci drachmarum.Hactenus Budaeus. Supra uerba Pollucis retuli quibus minas dicitat is quo* centum esse drachmarii, sed earum quibus ipsisuerunt usi.Tandem Hudsus insert. Id quod eo pertinere potest,quod de talento Liviano dictum est,sive Euboicum, siue aliud fuerit. ut quoamodo Athenis N alibi talentum sex millia drachmarum habuit uernacularum cuiusq; loci, sic Romae sex millia denariorum habuerit, quartamen squauerint pondere octo millia drachmarum. Hec Budaeus.Li
128쪽
uius cum habeat duplex talentum Atticum, maius quod ipse clare discit Atticum, minus, quod non obscure ex his quae supra scripsi, intelli gitur quoq; Atticum suisse. quorum neutrum idem est quod Euboiscum,cuius ipse alias nominatim mentione fecit,necp idem quod aliud quoddam Graecum cuius meminisse autores scimus. Agyptium inamen talentum eiusdem fuit ponderis,cuius Atticum maius. Romanis autem nullum fuit talentum. cum enim sex millium denariu talentum
esse aiunt de Attico se loqui manifeste dicut Festus & Gellius. Liuius uero sua quae habet de eode Attico minore ex Polybio trastulit. Qua.
ob rem haec Budaei, pace tanti uiri dixerim, plane incerta sunt. ne i stur dubios magis quam ccrtos redderent lectores pene necessarium fuit ea ascribere. Uerum hoc loco non ab re erit ueterum loquendi con
eω ψω ογδοον r. ἀω b αγ . cr Ηιθμσι ιγ δuuνοτ η γ ῆμσα φλυμῶ Ῥὶς Ηχογοις κῶ γεν η sucra ταλυπν, sila πιάλυτα λέγων. t 'riis ua aucta, Hus tu, uiacr αμ ιυν- . Id est. Antiqua consuetudo est huius locutionis tertium semitalentum & quintum semitalentum. Est uero tertium semitalentum, duo talenta & dimidium. Quintum uero semitalentum, quatuor & dimidium. Et septimum semitalentum, sex& dimidium. Et omnino cuius tandem numeri parti addiderit quispisam simili ratione semitalentum, eius numerus antecedens conueniet talentis, ut si octauum, septem . si nouem, octo .connumerato uidelicet
dimidio. Solent autem antiqui unum & dimidium talentum, tria semitalenta dicere,ut & tres semiminas unam & dimidia minam. Idem Suidas etiam alibi scribit. τρίτον hiaθαχμον τας Aa ista kασσαρμας, --ς ειώθαm λίγειν οἰ - λαιοί. Hoc est. Tertiam semidrachmam duas drachmas Sc dimidiam isto modo antiqui consueuerunt loqui: quod sane cum locutionibus superioribus conuenit. Hinc Priscianus
quo inquit in libello de ponderibus. Sestertius dicitur semis tertius 'de quo Aruntius haec ait. Sestertius olim dupondius & semis, quasi se stertius. quo tempore denarius decussis ualebat. hoc est post duos sequens tertio loco est semis. Hoc quoq; secundum Atticos & Ionas, qui τ'6 QUOαπιχον dicebant pro δυο vmul Op δραχμπις. teste etiam Didymo, qui hoc ponit ostendens in omni parte orationis &constructionis analogiam Graecorum secutos esse Romanos unde ScHerodotus in primo historiarum ἔμυιορ uMταλ-N. Id est. Septi mum semitalentum dixit, pro sex & semitalentum .Haec Priscianus. In
129쪽
eadem sententia est Volusius Metianus quum scribit. Sestertius duos asses & semissem quasi semis tertius graeca figura ἔμοι- ἡψταλανογν. Nam sex talenta & semitalentum eo uerbo significatur. Lex etiamrii I. tabularum argumento est,in qua duo pedes 8c semissis sestertius pes uocatur. lix his igitur intelligimus si dixerint τζία - ταλαντα quod tria semitalenta indicent id est sesquitalentum. Sin Πίον ἡμιτα, λανγρ quod duo integra talenta & dimidium. Sed de his plura nodiscam, quod etiam Budaeus ea nonnihil attigit. Dicut praeterea ἀταλαν , id est duo talenta,& Πιταλαντον, tria. Inde quo P fit ταλα Hos id est pondere talenti siue talentarius. quo utitur Sisenna libro lII ia historiarum, ut est apud Nonium. Balistas,inquit, sua tuor taletarias. Vnde πιλο notiti λι diu apud Suidam. Et πιλυπ- quod pondero siue ad libram appendo significat, quo utitur Plato in Timaeo. ταγηρ πιλουτπμPU Hωμαλως MI Qti kκωθωρ. πιν ωlis δε αὐ-λιμ έκεινα σειειν. Id est. Terram uero inaequaliter appensam ab illis Concuti. rursum comotam illa concutere. Sed idem uerbum etiam di Citur ταλαντα . 8c ταλαοτευω. Postremo inde πολυτα λαντω dicitur diues, ut qui multa habeat talenta. Sed in his nimius sui, quae ad Grammaticos magis pertinent. Venio nunc ad minam . quemadmo dum uero duplex talentum magnum & paruum Atticis fuisse testimonio au torum probaui,ita duplex quoq; mina fuit. maior, quam Solo nis appellare possumus 'minor, quam ueterem. suit haec quinq; S seop tuaginta drachmarum, illa centum. Itaq3 Solonis habet plane proportionem supertertiam ad ueterem, quam & talentum magnum ad parsuum, ut prorsus uerum sit quod Plutarchus & Andocides asserunt Solonem mensuras&pondera auxisse. Verum ut utruncy talentum in usu mansit. sic rio pari modo utraq; mina, sed uetus abolita uidetur, Erat uero Solonis Xenophonte Diodoro Cleopatra, Plinio testibus centum drachmam. Vetus autem quinq; & septuaginta, quod dicunt Fannius & Priscianus. Fannius quidem, cum Graiam minam, quam uult centum esse drachmarum,declararit, adinciens. Attica quae fiet, si quartam dempseris hinc, mna. Priscianus uero sic scribes. Mina Attica drachmar septuaginta quirique. Malo autem cum istis hic facere qua m cum Plutarcho,quod hac ratione prorsus seruetur proportio supertertia, quae & inter talentum magnum N paruum est. Credo autem uel negligenter a Plutarcho scriptum trium & septuaginta minarum, uel, quod magis placet,librariorum incuria qui notas ob vetustatem non recte legentes, numeru mu tarunt. Uerum Fannius 8c Priscianus nonnihil etiam hac parte aberararum a uero, quo fit ut alios reddiderint dubios, alios secum errare secerint. nam minam centum drachmarum,quam Attic m este optimis autoribus probaui, Graecam appellat Fannius, nesciesediticis duas
130쪽
suisse minas . Ait enim Accipe praeterea paruo quam nomine Graii Mnan uocitant, nostri4 minam dixere priores. Centum hae sunt drachmae, quod si decerperis illis Quatuor, essicies hanc nostram denim libram: Attica quae fiet, si quartam dempseris hinc,mna. Ex quibus carminibus primo perspicuu est, quod Graiam minam centum esse drachmarum uelit.quasi Guci perinde ut communem habuerint loquendi proprietatem, quam MMκΥν appellant, sic etiam minam habuerint communein.Deinde libram Romanam esse drach marum nonaginta quatuor' quod recitissime ab eo scriptum est. Tum deni in Atticam minam esse drachmam septuaginta quin quod uorum est de ueteri Attica. Si igitur qua Graiam uocat, nominasset quoque Atticam bene sensisset. sed sorte non credidit unam eandem ciuitatem duas habuisse minas diuersas, unde in istam opinionem uenit. Sed Priscianus magis errat scribens: Mina Attica drachme septuaginta quin Φ. Libra uel mina Graia drachmar nonaginta sex. Primum rescte scribit de Attica mina ueteri ac plane consentit cu Fannio. alterum non recte ' nam nec libra uere Graia dicitur, quae Romana est qua insmetsi Graeci utuntur, seruant tamen idem pondus quod Romani. nec mina ulla nonaginta sex drachmarum fuit. Sic sallimur ubi, re non sauiis diligenter consideratadeues ad scribendum sumus. Videtur autem Priscianus ea legisse,ex quibus Fannius sua excerpsit, sed non satis memoria tenuisse. Porro Alciatus facit nobis duas libras Atticas, quaru neutra est Attica. altera tantum improprie sic dicitur, & quidem a nomine nisi Fannio. Sed ne tempus frustra teratur eius uerba perpenda mus, Nunc de libra uideamus, quam illi λ BIαμ dicunt, & minimum fuit, poderis uidelicet stagiorum id est sextularum, trium, ut interpres
Nicandri scribit. Sic ille. Nicandri interpres hoc non scripsit de libra,
κή s ια τρία. Id est mina Italica sesquilibram habet. Attica uero tria stagia. Sed locus hic sine dubio deprauatus est, ut&alii multa. Quis
enim unquam scripsit minam Atticam sex drachmarum esses ego arbitror sic legendum. η δε α bκu λίτραν μίαν κνὶ Γαγια. v id est. Attica uero pendit scilicet) libram unam & stagia tria. tum enim uere ab insterprete ista scribuntur. Alciatus tria stagia recte interpretatur tres sesxtulas. omnino enim hic tribus e stagi js, ut e tribus sextulis quatuor drachmae essciendae sunt. quae desunt librae, quo minus sit Attica misna integra. Idem interpres probe dicit libram unciarum esse duode cim. uολκου, inquit, δύα ου λίτρα oλκας is. Hoc est. Holce uncias
duas habet libra holcas sex. Quid uero Holce fuerit in medicis declarabo. Praeterea Alciatus libram pro mina dicit 'quem nec satis defendit Plinius