Samuelis Pufendorfi De habitu religionis christianae ad vitam civilem, liber singularis. Accedunt Animadversiones ad aliqua loca è Politica Adriani Houtuyn JCti Batavi

발행: 1687년

분량: 253페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

81쪽

cata re

pus habeant. Imo & in alios quoque homi- .

nes 'binde impingant; qui si summo jure ad

versus ipsos uti vellent, male cum iisdem ageretur. Igitur damus hanc veniam petimust vicissim. Mattae L ia I .is. V. es. X Tissalseqq. ut XVII s. sed de circa peccata condonanda, quae scandalo totam iocietatem dehonestarunt, haut adeo rigidi esse debemus,spe cans seriam poenitentiam prae se tulerit. a. CO- rinth. II. 6. . s. Est autem probe Observat dum, etiam de re mission , quae a lare , fit, pronunciari a Clitii oMatth XVIII. is. Amen dico vobis: quaecunque les iveritis super ter-ram, erunt ligata in coelo,dc quaecunque ibi- veritis super terram, soluta erunt in coelo. n ut haec verba de lis discipulis intellia, . cedentia non permittunt, quae

non ad solos Apostolos, sed quosvis fideles

et . Quodsi igitur ponamus, mporiolos illo peccato, cujus remissio ab ipsis fieri debebat, peculiariter non fuiste laeses. nccest inicit, ut ab ipsis ea remissio profecta sit

82쪽

a vel nomine pecu teria vel nomine ses talis, vel nomine legislatoris humani aut dia. vini. Laesii jus ex delicto, velut e contrainita invito sit laesitum, nemo ipso non consenticiate & mandante condones e potest 1 non in gis quam allia ejusdem jura invito auferre valet. Pst autem ea satisfactio seu compositio cum laeso ita necessaria, ut ea utique pracsed re debeat requisitionem veniae apud Deum sollem ut peccans seriunt propositum habeat

eam satisfactionem, quantum possit, praestan- di. Prius reconcilieris fiatri tuo, & tunc veniens Oner munus tuum, velut embolum Dei reconciliandi Matth V. Add. Lut

es. Sic Paulus Philemoni os ire refusi nem damni ab Onesimo eidem dati v. 18. Vim, de vulgata Consessionarioru regula est: Non remittitur peccatum, nisi restituatur ablatum. Nam ludibrium est, & contradictorium, pC nitentiam facti injusti apud Deum profiteri,& - - nihilomini retinere velle seu sti ex eo secto

provenientem. Circa d. quod interest toti

sinatrocide icto partam suana Utiq;

habe

83쪽

habebant Apostoli. vid. L Corinth. V. . s. Corinth. II. io. XL etyiribus erit agendum. Id duntaxat hoc loco notasse suffecerit , hoc quicquid est autoritatis non exhaurire totam clavium potestatem. Nomine autem imperantium & legislatorum viliuna delicta remittere penes Apostolos non fuit, quorum officium istorum jurisdictionem aut potestatem haut quidquarii tangebat, aut eandem ullo modo imminuebat. Unde & obtenta apud Deum remissione isti id quod sua interest circa deli sta persequi pos sunt ,ac solent. Restat igitur, ut Apostoli re missionem peccatorum nomine & vice Dei exercendi acciperipi potestatem, id quo hon obseure insinuant illa verba; qui quid solveritis in terris, solumna ctit in coelo dic quicquid ligaveritis in terris, ligaturi erit in coelo. s. ac Ut autem recte intelligatur,quid

quantum potestius ista clivium traditione

b aerit concessum sit, inspiciendum est, quomodo

84쪽

ta remiserit 3 Eam in rem insignis est locus Matth. r. Marc. ID 3. Luc. V. ro. r. 8. - α ita V bi primo Sanator tibi vindicat potestatem remittendi peccata testimonio mira culi , quod non nisi a divina virtute proficisci poterat. Deinde nulla accusatione aut defensione, nulla quoque diserta delictorum coimsessiones retecedente, sed solummodo coim speeta fide Christus pronunciat, Reinissa sunt tibi peccata tua. Ac si univosum Novum Instrumentum excutiamus, apparebit, neque Christum, neque Apostolos remissio nem peccatorum exercuisse per modum j Esdis ionis, ac velut pro tribunali excussis de stetis: sta ubicunque fides adfuit, ibi &im mediate remissio peccatorum secuta fuit. Qui credit non udicatur; qui non credit, i in judicareta est Ficonsessio, quae remissionein pectatorum tacite aut expresse praec dere debet, non est similis illi consessioni,quae a reo in judicio exigitur, quippe quam sequitur 'condemnatio. JOstne VII ly.ro. ri. Sedi habet similitudinem cum ea conscissione,

i ' quam

85쪽

quam morbo aliquo occulto laborantes Me dico faciunt , quo is idonea medicamenta applicare queat Psalm. XXXII s. s. Adeoque poenitentiam necessario comitatur, quod neque Deum, neque proximum laesumpiscere veniam queamus, nisi confiteamur petat cata, id est, nisi agnoscamus dc profiteamur nos peccasse Proverb. XXVIII. E. I. JOmI.y.

Jacob. V. 16. Denique Christus dc Apostoli, dum tempus gratiae labitur, nulla judicii se

ma constituta praedicarunt luntaxatis minnunciarunt poenitentiam & remissionem 3 peccatorum. Sed consummato seculo judi-cium ordinaria forma exercendum dicitur,ubi tribunali insidebit summus judex, sellae podi nentur pro assessoribus, libri aperientur, dc quilibet sententiam accipiet juxta opera sua : Apocato ai dc quidem sententiam deta nitivam,non utin judicio reviserio,ut dui taxat inferioris iudicis scruentia confirmen- .

tur, aut rescindatur. Cumprimis autem observandum est, non esse gemam dc insta

86쪽

latera emissionem peccati, quae fit a Deo, S: quaei sit abs quolibet homine , quod fieri po sit, ut remissione ab hominibus Geta eadem' apud Deum non sequatur; puta si apud pe cantem nulla fides adfuerit, aut duntaxat simu- , latio sit, &ut viceversa solutio si hastaDeo, retento peccato apud homines, puta si per . duritiem veniam petenti quis ut satis- tactionem' offerenti ignoscere abnuat, aut sacerdos privatos ob affectiis absolutionem . neget ideoque non semper, quando sacerdos dicit, Remissa tibi simi peccata tua, etiam Christus idem in coelis licit. Nam solusinus fidem inspicue, & cogitationes hi minum potest: homines autem indicia, quae sin sensus occurrunt, sequutitur; quae simul ii, & a vero animi tentu discrepare possunt. V nde & in fore humano iussicit ad absoluti nem pronunciari secundulti acta de problita, etiam quandoque a rei veritate discrepantia, id quod pud Deum non procedit, qui intias Ma conlis inspicit, inania simulationum aut distinui escamni insuper habet. . Imo si I a' vel

87쪽

vel centies sacerdos pronunciet, Re--

missa tibi iret peccata tua, ubi fides abfuerit, nihil aget Denique nec illud insuper habet dum, collatis in Apostolos clavibus DEUM

haut quidquam potestate sua peccata ren sitet tendi, aut peccatores poenitentes iii gratiam recipiendi abdicasse , aut e non nisi inedi antibus illis exercere voluisse,aut duntaxat e tremam sibi velut provocationem reservasse, adversus iniquitatem sacerdotunt. Alias enim incassum quotidie invocaremus inuitis Et remitte nobis debita nostra. Quaeqomnia si probe considerentur, adparet, cla

ves Regni coelorum Apostolis commissas esse nihil aliud, quam doctrinam Evangelii ter missione peccatorum per fidem in Christum, quam duinproponunt Apostoli credentibus,

eorum peccata reniissse dicuntur, eodem seimsit, quo iidem salvare homines dicuntur,qui-bus Evangelium credentibus annuncianti. Timoth. IV. i6. Et vice versa, quibus Dbvangelitam annunciant non credentibus, illos

ligare dicuntur, ita ut in codis ligati sint,

88쪽

hixta illud Ioannis III. is Reserarunt igitur Apostoli Regiatim coelorum, quandoinunctarunt credentibus gratiam Dei &r illissionem peccatorum per Christum: oc

eluserunt illis, qui eani doctrinam pex infid litarum adspernati sunt. Etsi peculi der alibcui ea doctrina Evangelii per inii strum Ecclesiae adplicetur, is est sensus , si cruxta prout

prae te sera, annuncio de confirmo tibi, peccae, in tua tibi remissa esse per & propter Garia istum, ita ut nunc cernis esse possis, eadem ita

tibi in coelis ab ipse Christo remissa esse: Si

non credis eadem tibi retenta sunt Nec si ario quippi ne i fi tam creuisequitur remissio pec' i catorum etiam ante proininciatam sacerdotis absolutionei', sic ut ab albitrio humano hautquidquam dependeat, credenti rem missionem peccatorum adplicare velitam mirinus. sed qui credit, sana coram Deo justii catus est , etiamsi sorte absolutionein sacer dotalem obtinere inseditus fuerit salix cum ita sint, patet ex halentionc Salvatoris ci . ves illas non debere esse instrumcntum, aut I 3 me

89쪽

medium parandi imperium , aut teire num aliquod emolumentum. Nam Chri stiis jussit Apostolos praedicare remissio nem peccatorum , dc quod gratis accepe rant, gratis dares non autem verbum Dei cauponari. Nec isti per praedicationem homines fecerunt sibi subjectos. sed Christo Unde & indignabatur Paulus, quod aliqui ab ipse, aut Apollo apud Corinthios denomianari sustinerenti. Corinth. D Ir. IA 'F. 26. Quicquid autem potestatisaut X. muneris id est, aequaliter idem in omnes Ap stolos fuit collatum, nulla cujuspiam proer riva con gativa, saltem ex quo imperium aliquod sibi fundarepossit. Neque enim in palmariis lo-- cis, ubi autoritas muneris Apostolici in ipse consertur, ullum vestigium disparitatis cujusdam inter ipsos adparet Matth. XXVIII. IS. Iy.2α - ι . XX ai. aa. as. Add. Matth. XXIII. g. seqq. Luc. XXII. ro an soan. XIII. I . is i6. Galat si s . . Et dictum Matth.XV is. quo se tantopere jactant se me Romanae a Ddicti, sane nihil continet,ex quo Petro, mul-

90쪽

to minus Episcopis Romanis primatus at quis in universa, Ecclesias extrui queat. Confessus erat Perem Hl. Jesum esse filium :Dei vivi i Praeclara confessio, & ob quam

isti merito velut acclamari debeat, Tu es Petrus, q a mete confessione Petrei Non tamen ut ideo tam insignem, qualis singitur, praerogativam prae reliquis mereri posset. Nam neque suo duntaxat nomine istaria edidit Petrus, ista omnium eo rum v ce, quos Cluilius tunc allocutus est S, cuti. expresse Mena dicit Ioannis VI do. Nos credidimus de cognovimus, quod tu es Chris filius Dei vivi. Neque pri- 'initi' eam consessionem Petrus edisi, sed aim te eumIoannes Baptist , Maia D 3 36. An

dreas, ibu et & mox Philippus atque Nathanarumis ibid. s. s. Quin nemo se Christi discipulum ferre potuit, , nisi edita has

consessione. Via Mattia. X. 3a 3a Man. XI ' an Aeti. IV. Q. V D 3'. IX. et aa. Tum rut ostenderet CH R i a T us quanti

poni j ii di adiri, super

SEARCH

MENU NAVIGATION