장음표시 사용
41쪽
feri lectioni contradicat. Quae Sententiarum variatio , atque oppositio a Graecis ipsis in Conveniaticulo Quini sexto Haereticis adscribitur. Nunciam intelligis quodnam suerit Tillemoniti consi. lium tum quum pauca, admodum attigit de ea-nonibus Apostolicis, nempe illud ipsum quod de Constitutionibus pronunciavit iudicium , videlicet, nori eodem nunc illos esse statu atque olim erant, sed hunc corruptum , illum inversum , alterum exclusum , intrusum alterum . Hanoporro perturbationem iccirco mihi persuadeo , quod videam canonem LXXIII, qui ab numero quinquagesimo exploditur, ab eo Concilio CP.R quod an. 394 habitum est, fuisse usurpatum- a
que instauratum, quem tamen post sesqui saeculum Dionysius Exiguus extra album canonum L scripsit; cuius canonis sive reiectio, sive ignora tio magno est argumento, alium fuisse Grodorum Codicem, atque item alium Latinorum Uttit Ista se habeant, quae novissimis temporibus a scriptoribus nostratibus magis magisque perturbata fuerunt, non dubium est , quin canones duo, qui nostram hanc disceptationem definiunt, ab Hereticis conficti fuerint. Quinam vero confixerint, etsi nominati m asseverare haud facile est, & compertum ; conjicere tamen Vacat, at que adeo oportet. Nempe iidem ipsi confina runt , quorum plurimum intererat eos canones confingere ; intererat autem plurimuin Marci
Utarum, & Kataphrygum; quidni ergo alter tri confixerint δ At eluun Donatistarum. inter
42쪽
rat, atque omnium maxime, quid ergo obstat cur huiusce commenti Auctores Donatistas exi. stimemus 3 Eo etiam probabilius, quod haeresi Donatiana iam adulta, nondum canones illi exerti videantur: nec tibi Viro eruditissimo obvium erit illud ostendere , in graeco saltem codice ante canones fuisse descriptos. Sed hominibus pertinacissimis , quantum coniectura assequi licet) ceritum fuit Omnia experiri, antequam sese dediderunt . Primo antiqua monumenta depravant.
Tum Cypriani Epistolas,& Concilia confingunt. Post Firmiliani literas . Deinde Concilium Sinuessanum . Postremo cum tot, tantaque confugia undique a Catholicis, haec oppugnata , illa Contempta conspiciunt, solamque Apostolorum Traditionem perpetuo sibi objici animadvertunt, quod summum erat moliuntur , Canonibusque Apostolicis , quorum id tempori; ob caussa ante
dictas non ultima erat apud Fideles auctoritas, duos Canones commenti suam haeresim intrudunt. Hic sane momentum omnium gravissimum
posterioribus animadversionibus tuis, mihi objecisti. , Ostende eni iras mihi inquis in quando nam is Donatistae postCarthaginiensem Collationem eos se canones in sui defensionem attulerint λ Cui enimo bono confinxissent, si producendi postea animus si non fuit An sorte eorum intererat in archiis Vorum latebris interim canones confictos delite- scere, ut post centum annos prodirent in lu-
43쪽
4 ,, quaestionem definit is Nec sane sideris Vir do ctissime. Ita prosecto tua isthaec animadversio quaestionem definit, meamque de Donatistis opinationem , ut verius dicam, eXercitationem, aut si mavis, per me licet, divinationem infringit. At mihi unus scrupulus etiam restat, qui me mala habet. Sinuessanae Synodi confictio iam summa
Eruditorum consensione Donatistis multis, magnisque momentis adiudicatur, tametsi nusquam,& a nemine indicatur quandonam Donatistae Synodum illam in rem suam adduxerint. Hunc si mihi scrupulum avellis, victum me usquequaque lateor ultro ac lubenter, veluti me abs te multi. modis edoctum etiam, atque etiam fateor, mi,
hique gaudeo, tibique gratiam habeo. De Te tulliano quod subdis, priorem Epistolae tuae pamtem absolvens, latis a me, superque pertractatum est pag. 173. -Jam ad nodum illum herculeum ventum est, quem si tibi solutum dedero Oedipus tibi certe ero; ita namque de me bene, ac liberaliter sentis Vir humanissime. Verum ipse Davus sum, non O dipus . Me vero, iam nodum propone . is Liceat 3,: Vem mihi, s sic enim pergis J, sumta jam obis hendi licentia, & de altero, quod meditaris edendum, dissicultatem unam. obiicere, quam is nollem a te in illo intactam praeteriri. Optimeri sane, & laudabiliter iacis, quod post quam is Cyprianum purgasti ab ea, qua per injuriamri Donatistarum aspersus fuerat macula , illum, is praeterea assertorem praecipuum ostendere velis D ejus
44쪽
is eius auctoritatis, quam nos Romanis Pontifi- is cibus vindicamus. Nec dubito, quin tibi resis prospere cessura sit, cum de eo Patre SS. 9 aga- is tur, qui pacis ecclesiasticae prae omnibus stu.
L diosissimus fuit, quique probe intellexit, quidis in amplissima centri unitati, quod ipse comis mendat,Virtute contineatur. At parum tamenis profecisse me quidem iudice, tibi videri debes, is pro adstruenda R. Pontificis infallibilitate, ni. is si argumentum illud evacues, quod colligit ex
,, Cypriani facto, s verum, an falsium sit, peri rinde est J, doctissimus, deque Ecclesia optimen meritus Bossuetus, sive quivis alius, qui subri eius nomine librum ante duos annos evulgavit,
,, cui scilicet titulus. Defensio Declarationis oec. is de quo tu ipse nonnunquam mentionem injeciis sti. Continetur autem illud argumentum pag. is asia, & seq. Tom. II. quod hic non exscribo , ,, ne Epistolae modum excedam. Nec vero ibi is prodesse potest: acutissima illa tua, quam egori etiam veram dico, distinetio Systematis hypo- ,, thetici'ab absoluto. Fac enim, nullum, cui ,, Cyprianus obstiterit, s ut tu quidem demon-ri strasse visus es J, pro admittendo haereticorum si baptismo a Stephano Papa emanasse decretum. ἡ At Augustinus, hypothetice ad minus, ema- nasse illud, eique Cyprianum assensum deneis gasielconcedit; in eoque eXcuset, quod erra- is Verit ille , antequam obscura quaestio tantis al. is tercationum nebulis involuta ad plenarii Concilii is nyctoriratem, roburque perducta est; ergo eXi
45쪽
stimabat, ait Gallus ille Auctor , ad capti.
vandum intellectum , Stephani Papae decretum, atque auctoritatem non iussicere. Quod& insigniori textu Augustini ex lib. a. de Bapt. cap. 4, & 9. ibidem confirmat. Adstipulatur Tillemontius, nihil haesitans in vita in prianiari. 47. Hic est nodus , quem stimihi solutum
dederis , Oedipus mihi certe eris , aut. si m vis , is eris magister, quem aliis praeseram. Ut enim dicere auxim , mihi non valde probari, quas hactenus reperi apud alios Traictatores hujus nodi solutiones; ita me dicere non pudet, etsi alias pro modulo meo Theologum egi, me cum aliis innumeris, quae ignoro , hoc ipsiim adhuc ignorare , quaenam nimirum solida doctrina hac de re contra Gallos Pontificiae in fallibilitatis impugnatores, ut eos ad silentium adigamus , possit asterri. Quod in caussa est , ut te adeam , per quem ut profeci in eo , quod spectat ad Epistolas sub Fir- miliani , ac Cypriani nominibus pervulgatas,
ita me prosecturum confido in hoc altero,quod non puto levioris esse momenti se . Haec tu prω ac prudenter, erudite, ac benevole ἰ nec dubito quin aequi docilesque Lectores commenis daturi sint animi tui ingenuitatem , ac temperam tiam , & praecipuum erga Sedem Apostolicam studium , atque amorem. Nunc enimvero gratulor fortunas meas, quod me tardum , ineptum
que hominem in id periculum ingenii vocasti, quod praeter Sybillam suscipiat nemo. Nunc siquid
46쪽
quid est in me ingenii , quod iandiu sensi quam
sit exiguum, hujus in primis fructum a me repetere prope suo jure debent M. - Cyprianus, atque Augustinus: deinde ii, qui mihi & ad amdendum animos, & ad scribendum stimulos mmice , familiariterque addiderunt, quos inter taamicissime sane , & ac familiarissime . non moedo stimulos adiecisti, qui me permoVerent, Uerum etiam certamen indixisti, quod me adige- . ret. Sed Tu in palestra ad metam contendentem
sollicitasti, & adegisti lubentem , sive ut M
gister Tyronem imperitum , sive ut integer cur-sbrem defatigatum. Quamobrem magnas tibi gratias ago , quod provocasti, majores etiam quod allexisti , maximas vero quod sciscitando praeeepisti s utinam reseram obtemperando Nil ergo moror ,γquin cum Gallicanae Declarationis Defensere pedem conferam i magis id adeo, ut m quissimae , integerrimaeque caussae praesto sim . tibique morem geram , quam ut quicquam mihi ab adversario fortissimo gloriolae captem . Principio illu1 velim animadvertas Vir optime ac φιλαληθης dupleK Augustini adversius Donatistas systema absolutum , atque hypotheticum a Declarationis Gallicanae Defensore nihil qui quam fuisse perspectum ; mihi vero certum est utrumque persequi ad Augustini mentem asi quendam de Concilii Plenarii necessitate in caussa Cypriani. Sed antea libet Defensorisargumentationem adamussim exscribere, quo commodius eruditi Lectores responsiones meas cum illius a E α gumem
47쪽
gumentatione conferre queant, quodve aequum est judicare. En textus Par. a. lib. I . cap. is pag. 262. Quid quod Augustinus aperte ex. is cusandum putavit Cyprianum , qui errasset,
is antequam obscura quaestio tantis altercationum
,, nebulis involuta ad plenarii Concilii auctorita- D tem, roburque perducta est λ Ergo existimabatis ad captivandum intellectum, Stephani Papaeo decretum , atque auctoritatem non suffecisseis solum. Quin ipse Augustinus vere de haereti- ,, corum baptismo doctrinae assertor egregius, is quod ad auctoritatem pontificii decreti attinet, is Cypriani sententiam aperte sequitur': Neque is nos, s inquit J tale aliquiae auderemus asserere,
ri quale Stepbanus jussi, nis Ecclesiae Catholicaeis concordisfima auritoritate frmari: Cui ct ipse, , me dubio cederet, s jam illo tempore veritas
is eliquata per plenarium Concilium solidaretur. M Cui auctoritati Cyprianus ex certissima fideis cessurus fuisset, cui Augustinus ipse in re obscura cederet, Verba demonstrant, nempeia Ecclesie Catholicae concordissmae auctoritati, ,, Concilio plenario eX Orbe Christiano, ut sem- M per inculcat: vel ut idem loquitur sancto Con- ,, cilio cunctarum gentium, ad id provocat postes ipsum pontificale decretum , in eoque acquie- ,, scit . se Haec Defensor Declarationis Gallicanae . Nunc ad hujusce in speciem firmissimi argu menti confutationem accedo; eamque primo
viam inibo, quae hypothetico Augustini systemati subserviat, & Augustinianam argumentati
48쪽
. 4snem eo ducat, quo ducenda est . Post in eam me dabo , quae ad absolutum ejusdem maximi D, etoris systema propius accedit.
Neutiquam igitur fieri potuit, ut quisquam
ex hypothesi tam firmum ad probandum eruat argumentum, quin inde quicquam incongruens Consequatur. Nam ex thesi quae falsum assumit in hypothesi, dignoscitur quidem verum absolute 3 sed si absolute falsum asi umitur, & falsum absolute consequitur , uti iam probavi Axiom. I. ad Systema S. Augustini. Qua re adnotata,antequam hypothesin aperio, id velim observes Cen-kr aequissime, nodum hunc tam implexum,tamque arctum more herculeo a me explicitum fui
1e in priori dissertatione a pag. 49. ad pag. 86. tum, cum iudicium plenarium,cui S. Cyprianus acquievisset non Nicaenum, sed Arelatense Ι. fuisse, non probavi solum, veru metiam, nisi me valde amo9 mathematice demonstravi. Animadvertit sagacissimus ille Gallicanus Apologista,quantum susceptos . defensioni negocii facesseret eorum sententia , qui implexum Augustini locum ad Concilium Arelatense I. traducunt. Iccirco peculiari capite rem pertractavit,ut verius loqua percurrit nam una & altera, eademque non graVi conjectura,quam paucis
simis verbis complexus est;neque id sine magno astu quod probe videret, quam periculosa seret longior inquisitio . Quamobrem de industria quaestionem
contraxit, & ne in tanta doctissimorum hominum contentione spiritus remisisse videretur animosius, quam satius positionem illam ita concludit: 'Ut ut sit - F a qui
49쪽
is qui tantum Arelatensi tribuunt, in eam austruis ritatem consensione devenisse dicent, gallica.,, namque sententiam de consensionis summa, &ώ ineluctabili auctoritate confirmabunt. Nunc cominus agendum cum hoste acerrimo. atque sortissimo . Astruit ille plenarii Concilii necessitatem propterea quod Augustinus aperte excusandum putavit Cyprianum , qui errasset, antequam obscura quaestio tantis altercationum nebulis involuta ad plenaris Concilii auctorisatem, robumque perdocta est. Verum enimvero nihil quicquam dercgat summae Riomani Pontificis auctoritati laudatus. Augustini locus i cum doctissimus Desensor multo apertius duo,quae Augustinus adversus Donatistas systemata assumit, absolutum, atque hypotheticum misere permisteat, nescio an etiam doloso: A git hic Augustinus de Concilio Arelatensi concedendo, & connivendo Donatistis, qui
ab judicia Melchiadis ad plenarium Concilium sibi
a Constantino Arelati concessiam provocaverant,ex
consequenti hypotheticum systema persequitusinon absolutum . Nam quid aliud proponendum fuit hominibus pertinacissimis , quam hypotheticum Cypriani exemplum , in quo sibi tantopere blandiebantur λ illi etenim Catholicis obiicere solebantopriani litteras Cypriani sententiam , Cypriani
Concilium .ut capite proxime praecedenti huic cap. 4. Inde id colligit quod erat ratione consequens, videlicet Cyprianus,vobis Donatistis entibus, non a quievit Stephani Decreto in caussa rebaptismi pro Pterea vos Donatistae non acquiescitis Melchiadia
50쪽
decreto, & plenarium Concilium appellatis in ea.dem causi,.Datum est vobis apud Arelatem maius judicium Episcoporum, a quo damnati estis,cui ob id nihilo magis acquiescitis'; ergo impudentissime ad Cyprianum confugitis; nam si Cyprianus, qui vestro quidem iudicio Romani Pontificis sententiae non obtemperavit eo tempore superstes fui sit, quo per plenarium Concilium Haereticorum baptismus receptus fiuit, censetisne tam vecordem
tam pervicacem Cyprianum futurum fuisse , ut summa impudentia Concilio ipsi plenario refragaretur λ Verum quum ad absolutum systema sese A ugustinus convertit, audi quam libere, quam
dilucide se se exserat Epist. XLIII. ad Eleus D dit ille subde Constantinus aliud Arelatense Iud cium , aliorum scilicet Episcoporum, NON LUIA IAM NECESSE ERAT, sed eorum pediversitatibus cedens, o omni modo cupiens tantam impudentiam cohibere . R udin tu illum NON
GUIA IAM NECESSE ERAT sed eorum
perversitatibus cedens; ergo Areletensis Concilii iudicium non necessitatis fuit, sed conniventiae , non ad ultimam serendam sententiam, sed ad pleniorem ἰ quippe ultima sententia prolata fuerat per Melchiadem in Concilio Romano , quam illustri praeconio Augustinus exornat cap. s. eiuς dem Epistolae O ramen qualis ipsius Beati Mel. chiadis ultima est prolata sentenria, quam innocens,