장음표시 사용
61쪽
Arelatense Ecclesiae Catholicae defuisse concordissimam auctoritatem : quod si ais, jam negas Catholicam , & hoc est haereticum . Tum hoc alterum; Stephani sententiam totque millium tapiscoporum, ut Augustinus ait, qui Stephanum
iuxta sentiebant, Augustim enimvero temer,
riam visam fuisse , eo quod absque Concilii se
narii auctoritate id ausi fuissent asserere, quod ipse minime fuisset ausus; & hoc est blasphemum . Deinde & alterum illud consequitur, Augustinum, tum quum Patres Concilii Cartha.giniensis singularim, strenueque resutat, atque adeo objurgat, irridetque , non serio id agere , sed neque honeste, quod omnino excusandi, foditasse etiam laudandi essent, qui plenarii Concilii robore destituti , neque concordissima eiusdem auctoritate adacti, suam caussam dicerent: &hoc est calumniosum. Usque adeo studio partium abriperis, ut dialecticas praeceptiones aut obliviscaris, aut negligas; nam te illas ignorare non rio, sed neque opinor . Neglexisti autem , quin& invertisti; nam genus a specie non discrevisti, quandoquidem Ecclesiae Catholicae auctoritas multimodis concordissima est . Tum primo in ea Traditione, qua sacros libros divinitus inspiratos
credimus, atque constriplos 3 tum in eorumdem
explicatione; tum etiam in iis, quae ab Apostolis, iubente Domino, ejusque Spiritu suggerente, tradita sunt; tum in iis item , quae ab Apostolica Sede declarata sunt, atque praecepta tum in iis tandem quae in Conciliis oecum cis sunt defi-
62쪽
definita . Quid ergo istuc, quod cum Ecclesiae
Catholicae concordissima auctoritas plenariis Conciliis nonnisi postremo loco conveniat, temporum ratione sic postulante, tu ad primarium traduxisti λ quid dixi ad primarium3 ad singularem, ad
unicum . Tantae ne molis erat concordis mam illam universe Ecclesiae auctoritatem ita , ut par erat , interpretari , ut etiamsi cetera, & quae
ad caussam , & quae ad Fidem pertinebant , ignorarentur , ex sola Augustinianae dictionis strinctura dignosti nequiret 8 Age porro , recita Augustini textum: nec no3 ipse tale aliquid auderemus aserere , nisi universa Ecclesiae concordissima auctoritate Irmati. Perge: Cui S ipse me dubioeederet, fi jam illo tempore veritas eliquina, oedeclarata per plenarium Conciliam solidaretur . Nunc sine me grammaticum agere , quandoquidem sic facto opus est. Quaero abs te quodnam sit nomen antecedens illius relativi Cui λ Respondes auctoritas concordis a. Probe; ecquando
Cyprianus Augustini judicio cederet concordissimae illi auctoritati λ quando veritas iam antea eliquata , & declarata per Concilium plenarium solidaretur. optime; ergo concordissima illa amctoritas Augustini judicio quid dissitum plane est, atque alienum a Concilio plenario, propterea quod Cyprianus sertasse ei auctoritati non cederet , nisi a plenario Concilio veritas, quam illa praeserebat, confirmaretur; ergo ea auctoritas tantum distat a Conci lio plenario, quantum qui longe antea veritatem primo proponit ab eo duri 1 stat,
63쪽
6osat, qui longe post eamdem veritatem constramat . Num fingo λ Num torqueo Augustini mentemὸ Hanc vero cum iis, quae ad Fidem spectant contulimus, nunc cum iis, quae ad caussam attinent, conseramus. Quid a Catholicis perpetuo Donatistis objiciebatur ; Traditio Apostolica, quae vulgato nomine Consiuetudo non mindo ab haereticis , verum etiam a Catholicis appellabatur . Consuetudinem itaque designavit, tinisersalem, robustamque, uti eam vocitat cap. 8.ejusdem libri , & saluberrimam Cap. 7. , & cap 9.
Nondtim autem factum erat Concilium , quia consuetudinis robore tenebatur orbis terrarum, O haec sola opponebatur inducere volentibus novitatem, quia non poterant apprehendere veritatem. Audinὸ sola consuetudo opponebatur, quod haec sola praese ret Catholicat Ecclesiae concordissimam auctoritatem ; nam ea sela tenebatur Orbis Terrarum. Quibus vero opponebatur λ nimirum iis, quihus rationum momentis Veritas explanari non poterat ; sive quod hebetes essent, sive quod paullo acutiores quam sinat christiana simplicitas, at. que docilitas; sive tandem quod ii , qui veritutem aperire conabantur , ob nimiam quaestionis obseuritatem identidem haerebant; sicque dissitentium animos confirmabant . His prosecto,
quia non poterant apprehendere veritatem . . .so la opponebatur consuetudo , quia consuetudinis ro. bore tenebatur orbis terrarum . . . Postea tamens subdit e vestigio J dum inter multos ex utraque parte tractatur, o quaeritur , non siolam inventa
64쪽
6 Iest seriti, sed etiam ad plenarii Concitii atizio. ritarem , ros urque perducta est. En concordissi. ma illa auctoritas, quae per plenarium Concilium solidata fuit. CONSUETUDO scilicet univera
salis , atque robusta : cujus robore tenebatur Orbis terrarum ; quae sola opponebatur inducere umientibus novitatem, quippe quae stola etiam eam veritatem proponeret,quae postea ad plenariiConcilii auctoritatem, roburque perdocta est; nimirum ratum firmumque esse haereticorum baptismum; qui tamen nec ratus, nec firmus fuisset Augustino , ceterisque Catholicis, nisi uniuerse E elesiae concordissima auctoritate frmarentur, hoc est nisi unifersalis consuetudinis robore tenerentur. Postremo satis, superque perspecta est illa Augusini sententia lib. 4. coni. Don. cap. 24.'n odtiniversa tenet Ecclesia , nec Conciliis institutum , se emper retentum est , nonnis auctoritate Apo- solica traditum recti e creditur . Quae sententia cum altera posterioris libri cap. 2 conferenda est , sic autem habet: Consuetudo illa, quae opponebatur Curiano, ab Apostolorum Traditione
exordium sum se credenda est; oe scut multa, quae renet Ecclesia , oe ob hoc ab Apostolis praecepta bene creduntur , quamquam scripta non reperiuntur. Ergo haereticorum baptismus hac primum ratim ne ab Augustino adversus Donatistas vendicabatur , quod ab Apostolis traditus rectis e creditus o. Cur autem ab Apostolis traditus credebaturὸ propterea quod eumdem baptismum unipersa te neret Ecelesia. Hic jam quaero quid intersit inter
65쪽
62 illa priora verba : Universe Ecclesiae concordissiama at mrit ate, & posteriora universa tenet E clisa λ Certa non re, sed vix , aut ne vix quudem verbo disserunt; utrobique enim par agitur caussa, utrobique Donatistarum pervicacia o pugnatur , utrobique haereticoum baptismus asistritur ; ac tandem Apostolica Traditio per universalem, robustamque consuetudinem indicata proponitur , non Concilium Plenarium. Si jam illo tempore veritas eliquata , ct declinratia : Ergo jam illo tempore Cyprianico ante quodcunque plenarium Concilium veritas illa de recipiendo haereticorum baptismo eliquata suerat,& declarata; ergo non erat ea quaestio magnis
altercationum nebulis involuta. Quod si eliquata , & declarata,iam tum Cyprianus, qui facibIime cuiquam id sibi demonstranti cessisset, et quandi , & declarandi potestatem habenti, atque adeo eliquanti odeclaranti certissime cessisset,quin& necessario . Quis vero eliquandi ,& declaran. di , eo tempore potestatem haberet praeterquam
ille, cui ius erat praecipiendi R Atqui unus Simphanus Augustino iudice praecipiendi ius habuit,
unus Stephanus praecepit; unus igitur Stephanus eliqua vit, & declaravit; idemque unus Apostmlicam Traditionem asseruit, praeterea nemo .
Quod si Stephanus praecipiendi jus habuit, quidni Cyprianus debitum haberet obtemperandi λQuod si veritatem eliquanti, & declaranti non
paruit, non iniuria contumaciae reum dicito
Ecquis prudens, & cordatus existimet, Augustinum
66쪽
stinum serio haec de Cypriano ominari λ Annonconnivet Donatistis imaginario illo Cyprianico exemplo usquequaque abutentibus 8 Dicat quis: veritatem hanc de non irrito faciendo haereticorum baptismo, per solum plenarium Concilium eliquatam fuisse, ac declaratam . Sed praeterquam quod repugnat Augustinianae dictionis comtextus, in quo a plenario Concilio solidata dumtaxat astruitur, & Ionge ante Concilium eliqua-ra , ct declarata, succurrit S alter Augustini lacus cap. 7; ejusdem libri, ubi haec de recepto
haereticorum baptismo. Postea vero Am inter multos ex utraque parte tranatur , non solum inventa est veritas, sed etiam ad plenarii Concilii au toritatem, roburque perducta est; veritas itaque inventa est ante plenarium Concilium, nec
solum inventa , sed & eliquata, & declarata . Optime Augustini mentem percepit Gallicanus Apologista , qui hanc sententiam detruncavit . vocemque illam DECLARATA dolose , atque adeo perfide detraxit, quod animadverterit vir ita callidus, ut doctus , una hac declaratione divinationem suam de Augustini super Cypriano judicio, nedum convinci, sed & pessumdari.
Cui ct ipse fine dubio cederet . . .si veritas ... per plenarium Concilium solidaretur . Nil appositius dici potuit ad culpandam Donatistarum contumaciam , quippe qui a plenario Concilio ad Imperatorem provocaverant, cui deerat eliquandi ,&declarandi potestas. Veritas vero per Stephanum
eliquata , & declarata per plenarium Concilium
67쪽
solidatur, non declaratur , confirmatur , non definitur. Huic igitur confirmationi Cyprianus, qui facillime privato cuiquam Doctori verum demonstranti cederet, sine dubio cessisset. Quod si Donatistis alentibus Stephano non cessit, Augustino Catholice de Cypriano sentiente, Conculio plenario cessisset. Nam quid aliud Augustino propositum erat, quam eo Donatistas adducere, ut qui Meltiadis decreto non acquievissent, Concilii plenarii confirmationi, tandem aliquando ac quiescerent; quod nullum praeterea in Ecclesia Catholica reliquum esset iudicium , quo ea caussa dignosci, ac finiri posset ρ Pone vero Cypriano superstite habitum fui steConcilium plenarium, censesne Donatistas continuo id concessuros, Cyprianum ei Concilio quamquam plenario cessisse3Minime gentium.Tunc enim vero Augustino quidpiam aliud fingendum fuerat, quo Donatistas utcumque convinceret. Num propterea quis j re colligeret ex Augustini mente , Concilium plenarium sufficiens non fuisse ad captivandum Cypriani intellectum , sed remedium illud inusitatum , atque inauditum omnino necessarium esse , quod Augustinus excogitasset 8 Anne sentiunt qui sic ominantur, suam hanc divinationem nonnihil in Augustinum fingentem injurim sam esse, quod ex iis suppositionibus, quae Augustino semper invito , nec semel indignanti ad
pertinacissimos Donatistas evincendos creberrime usiurpandae fuerunt, id eruant, quod antiquam fidem commaculat , quod profanas vocum novi
68쪽
tates inducit', quod turbas excitat, quod fovet schisima , quod contumaciae patrocinatur pSi enim Petrum laudat, praedicat ab uno m. steriore Collega patienter,concorditerque correctum, quantocitias ipse cum Concilio Provinciae suae univer-s Orbis auctoritati patefacta veritate cessisset ρ Videtur hoc loco multo clarius , quam superiori Concilium plenarium indigitari, quod tametsi permittimus, nihil adversum nos creatur incommodi I nam quod genus notat apposite , atque etiam vere uni, & alteri aptatur speciei. Verumtamen si sedulo & hunc expendamus locum , nul-IO negocio comperiemus , Consuetudinem hic seu Traditiones, non plenarium Concilium designari . Dicitur siquidem , Cyprianus universi Orbis auctoritati non sine dubio , ut Concilio, sed quan-rocitius suisse cessurus; neque id asseverando , sed conjiciendo , tum quod tam sancta anima set, tamque pacata ; quod autem subdit: Et fortasse factum est, sed nescimus, apertissime consuetudinem designat, cui Cyprianum tandem aliquando cessisse autumat , sed an factum sit
ignoret, eo quod non omnia , quae eo tempore inter Episcopos gesta sunt, memoriae, literisque
mandari potuerunt, aut omnia quae mandata sunt
innotescunt. Quod si factum est, aut fieri poetuit , ut Oppianas cum Concilio suo uniues orbis auctoritati, aut cesserit, aut cederet, iam id sit ratione consequens, concordissima illa universit orbis auctoritate, neutiquam Concilium plenarium designari, quod Cyprianicis temporibus I nedum
69쪽
nedum fastum non sit, sed verosimilius nec fimri potuerit, sed solam consuetudinem designari,c9jus ruore tenebatur Or suae arum .... quaesolaopponebatur iudacere volentibus novietatem ... quae
ab Apostoloram Traditione exordium sumse cre- enda est .suia profecto Osri vierum demanstranti posset facillime consentire tam sancta anima, tam pacatis . Ex adjunctis Personat sensim Augustinus, smiisque valide , atque opportune id ooncludit, Cyprianum aut nunquam rebaptismo infisisse, aut tandem aliquando rebaptismum eiurasse. Nam qui facillime uni verum demonstranti cessisset, cur tam sancta anima, tam pacata Stephano non cederet Apostolorum Traditionem obiicienti, quae una eademque traditio rata firmaque fuit trium Conciliorum Patribus Arelatensis, Nicaeni, &CP '' Iὸ Num harumce is nodorum Antistites sanctiores erant, ae pacatiores Cypriano λ Intelligi ene Gallicanus Desensor , Augustinum eiusmodi animadversione Donatianae hypothesi accommmdata , nil quidpiam aliud innuere voluisse, quam Cypriani pali diam post acceptum Stephani de
Et for ab infactum est, sed maestamus. Aperte hic Augustinus ab eo , quod fieri potuit ad fa- illum deflectit , etsi dubitanter hoc astruit, haec
tamen Augustini dubitatio id efficit, ne Donatistae tutissime Cypriani retramtionem denegarent . Dein quod se id nescii e fateatur, unive sum Cypriani factum de repudiato haereticorum
70쪽
baptismo in dubium revocat; nam si resciri poetuisset Cypriani palinodia, iam tum factam si
quido constaret Neque enim omnia, quae illa tempore inter E
tuerunt , aut omnia , quae mandata sunt, novi mus . Perstat in confirmanda priori dubitatione, argumenta vero admodum simili ex temporis
adjunctis petito , & Cymani repugnantiam Si phani decreto de industria in suspicionem inanis
credulitatis adducit. Gomodo enim potuit ista res tantis altercationum nebulis involtitia ad plenarii Concilii luculem tam illustrationem, confirmationemque perduci , nisi primo diutius per orbis terrarum regiones, multis hinc atque fine di putationibus ct colimrionibus Epycoporum pertractata conflaret 3 Per git ex rei adiunctis Cypriani m. palinodiam magis , magisque vendicare ; nam si caussa de hara reticorum baptismo ad Concilium plenarium pem ducta est , iam constitit ante Concilium per tapiscoporum disputationes, & collationes ultro, citroque habitas. Si constitit, nihil admodum interest, retractationem Cyprianicam memori literisque mandatam non fuisse; sed satis sit constitisse; ergo facillime tam sancta anima tam p cata patefactae veritati consensit. Quam conserusionem multo etiam firmius ita comediat capite Proxime sequenti. Quomodo accipere potuerit De vitatem, contra id, quod sentiebat inventam , es literae tacent, merita clamant ; si epistola non I α inve