장음표시 사용
141쪽
probatur prasertim cum mons ἐβἰamus praetapuos tractatores Eςclesii , 'ui Latino sto scissere.
quid dubium insancta Scriptura reperientes, mox ad Graca exemplaria currere, ct ad eorum sensum protinus a se Omne nubilum ambiguitatis excludere. Nee mirum, si quisquam Doctorum erga plurima occupatus, nec Gracorum scripta rimatus aluersenserit, eum ipse Apso Petru quadam sic tenenda esse putauerit, ut merito coapostolus eius Paulus eum reprehensibilem iudicauerit Beatus quoque Cyprianus Doctor Martyr quiddam de rebapidiatione definiuit, quod ora Ecclesia reiecit. Quid autem de S. Augustino dicemus, qui etiam libros retractationum eorsiciens , nonnulla, qua se bene sensisse dudum puta e 'at reprehendit Hati autem omnia quid sibi velint,ac'udiet tineant edisserat, qui potuerit a S .Hieromartyr Dionysiusfri Dionysius quondam Areopagita, b Athenarum Episcopus HI1. Cum hoc Gracorum olus cum Latina limgua concordans testetur prauicet, in qua profecto natus est 'In qua, an lingua Latina, vel Graeco . rum stylo, natus est IV. Petrus a Paulo iure reprehensus Cypriani definitio de rebaptizationea
Augustini libri Retractationum απροσδήνυσα nafallor omnia, quae nec asserendae veritati inserisuiunt, nec Anastasio laudem conciliant. Postr
αδ in passionODionysiiaMethodio scripta, quam lagit puer, Dionysius vii.Calend. Octobris maris tyrio coronatus tradituri quid ab omni traditio-he alienius, siue duo sint Dionysii, Atheniens & Parisiensis, siue sit unus ridem 3 Profect si
hanc scripsit epistolam Anastasius , passioneri
142쪽
Dionysi a Methodio scriptam ut puer legit, ita ει puer hanc epistolam cripsit , etiamsi annopcccLxxVI. scripserit,& senex tunc fuerit; neque enim senilem prudentiam, sed puerilem reser speciem, quae ex delirantis hominis somnio formatur. Sic aliud est in gratiam hominum, scribere, quod fecisse videtur Anastasius, aliud in gratiam veritatis, quod omni partium studio In primo offensones multae saepius inter ueniunt, in altero, Vel nullae, vel certe paucae, a quibus sibi non semper cauere potest humana conditio. Deinde Anastasius nonnulla subiicit, quibus Dionysium Areopagitam a beato Ioanne Chrysostomo mirific praedicatum esse contenditi
Sane , Inquit , quia nonnulli Beatum Dionysium ἀρρυγιον τογλουρονου a Graecis appellari commemorant, notanduέ, quod hunc beati Ioannes cir summi m νον - οἰωνου, id est volucrem ali in ultimo Fermonum describat. Sed praeter An stasium nullus unquam vidit ullum Chrysesto mi sermonem , in quo Sanctus Doctor Areopagitam caeli volucrem appellaret Areopagitae bis tantum meminit, nec ad eum quidquam
addit elogij semel in libri Is de Sacerdotio, capite V . Rursus Areopagitatasse superstitio
sima civitatis illim ciuis nonne una cum xore a
dita tantism Pauli concisne illum secutus est Ite rum in homilia x xx Lx super Acta Apostol lum Sed hac erant admodum obscura , atta
men persuasit Dion sis Areopag ω. aliis quibus. dam. Qui de Areopagita loquitur tam parce,
143쪽
eum caeli volucrem appellare non cogitat veAnastasius, quidam alij probarent, Areopagitam diuinorum nominum, caelestis Hierarchiae libros scripsisse, illum eam ob causam crili volucrem dixerunt se a Chrysostomo dictum finxerunt. Sed in hac re tin in antedictis Anasta' diligentiam, fidem desideramus. Quod si Areopagitam pro scriptore tam illustri tenuisset Chrysostomus , vix ignoratum id luisset in collatione illa, quae ad annum ChristivxxxII Constantinopoli inter Catholicosa S uerianos habita est. Hic Seueriani Areopagitae auctoritatem Catholicis opponunt. Catholici nec illam benigna quadam interpretatione emolliunt nec Areopagitae imposturam fieri causantur sed omnino repudiant, quod Areopagitaneutiquam scripsisset Verba sunt eius, qui pro Catholicis loquitur Ilia testimonia, aua vos Dio inusit Areopagita dicitis, unde potestis ostendere vera esse, sicut susticamini si enim eius erant, non potuissent laterea Cyrillum. Quid autem de B Cyrilla Aeos quando ct B. Athanasmisipro certoseesset eius fuisse, ante omnia in Nicano Concilia detonsa antiali Trinitate eadem testimonia protulisset aduersus
-- diuersa substantia blas=hemias ' si autem nullus
ex anticuis recordatus est ea , unde nunc potestis ostendere, quia illivssent, nescio Seueriani Chrysostomum non obiiciunt, nihil reponunt, tholicis dicentibus taciturnitate sua consentiunt.
144쪽
Tholosatis Palladium Galliae, Dionysium Areopagitam. Misisseeunda domaioris auctior.
145쪽
est, quoniam non fucatur pompas cundia , ct gratia, stilis et ressi regula sustinetur. Minutius Felix.
146쪽
VILLA LUPENSEM AEBATEM. Ss ER A veritas, Vci RCLARISSIME, de repulsa iniuria res sunt duae, quae te
Vnum ex omnibus maxime delectant. Non mentior.
Neque id etiam permirum videtur iis, qui quantus sit in te semperque fuerit synceri animi, aequitatis amor ac studium non ignorant. Hinc enim quotquot seu aemu li, seu fautores tua legunt opera, tibi certam quandam probitatem illustremi antiquae ingenuitatis ornamenta non ponsunt non gratulari. In hoc Animaduersionum XIII. libello, quam veritatem eruditionum pater ille Iacobus Sirmondus asseruerat, assero, d quam iniuriam Ioan nesciam blacatus immerenti viro fecerat, repello Idque tantum , cum veram esse iniuriam demonstro non enim iniuria per alteram iniuriam repellitur, sed multiplicatur. Sic tu non modo defensor assertae veritatis, sed etiam adscriptor repulsae iniuriae accedes. Assertam a Sirmondo,
147쪽
336ritatem tueri dissicile mihi non fuit, quia
Samblacatus eam nullis rationum ponderibus, sed tantum ingeni facultate te verborum copia impugnat quo in negotio deprehendimus Samblacatum non hominis cordati atque eruditi, sed causidici nescio cuius, aut declamatoris de ludo vel potius rabulae de foro personam sustinere. alladium illius puerilis est exercitatio, quae sola expositione sui refellitur. In meis diu quidem adducit monumenta quaedam Viennensia, sed ea nouitium inuentum redolent, 3 genus suum ementita sunt, cum Viennentes auctorem adumbrare meliorem nequiuerint. Haec corruptri-Ces manus exararunt , ut illis suppeteret
aliquid, quo litem cum Arelatensibus, qui
monumenta paria ediderant, contestarentur Sambia tu colendum solum hoc unum praecipue suscipit in argumenti huius tractatione totus est cum animo, tum corpore, ac deinceps homo aetate ingrauescens iuueniliter exultat, Sirmondumque per triumphum ante currum suum ducit. Adiungit minuta quaedam alia, eoque pacto docet, nihil esse tam Verum, cui futiles ratiunculae non opponantur, nihil esse
- sertum, contra quod nisi disputaq
148쪽
Possit, non acriter tamen litigetur. dillatam homini claro iniuriam quod attinet, hanc operosius foret repellere , si aliter, quam contemptu repellendam aggrederer primum , quia in declamatorio genere versatus non sum : deinde, quia scribendi modus ille Theologum neutiquam decet postremo, quia quaerendae Masserendae veritati inopportunus est eam Conuoluit, quae apertam in lucem proferri debet. Exagitandum est duntaxat menda-
Cium, detegenda falsitas, sed concilianda nemini inuidia. At in Samblacato id non Permittunt partium studia , quibus ille
quaquauersum abripitur. Rhetoricae locus nullus cst, in quo non habitet, de unde
aduersarium percellere non conetur Phunc
sursum deorsum versat, nunc ad infero deprimit, ut rideatur a superis, nunc in altum euehit, ut ab omnibus ventis inuidiae circumfletur. Hoc autςm quid aliud est, praeterquam factiosum agere, ruetare omnino, ne veritas indagetur, si cum estinuenta declamatori cuipiam displiceat Verum postquam ille toto eloquentiae campo in aduersarium decurrit eumque ut Tullus Hostilius Metium Suffetium in frusta concerpsit, exanguem, veluti mo
149쪽
tuum hominem conuenit, excusat, blanditur, omni beneuolentiae, amuris testificatione v xitur, nec xliam illius non solum laudandi, sed etiam ornandi causam prariermittit, At cum facile sit, fraudem declamatoris Vanam atque irritam ostendere, ostendo. Hanc se per seipsam prodere tu ipse, VIR AMPLisSIME, indignaberis, perspicies continu, Palladium, quud molibus tot dc tantis exstruxit, rimas agete, inimicum imbrem accipere is singulas illius partes co Iruere. Hoc genus spectaculi animum tuum nonnihil reficiet ex assiduis A cotidianis Ia boribus, quos in publica commoda insumis, dum hinc Dauidis psalterium, hinc hebdomadae maioris officium, hinc nouum estamentum, hinc Romanum Breuiarium, hinc veteres Poetas Latinos pene omnes Gallico eoque eleganti ac polito sermone interpretata es, hodieque interpretario; vnx insignei de rebus tuis,&aliis aetate tua gestis commentarios exarasti dum alia perficis in quibus ut M in
reliquis te ut φιλο-ω, ita φιλο-ῆ, atque cxemplar aeui prioris mirantur omnes ac suspiciunt, dignumque existimant, cu
ius, nQmeli, libros immortalis gloria
150쪽
N IMADVERSIO VESin Ioannis Samblaeati bolosatis fandrum Galliae, Dion um
Vero in toto Libelli sui decursu turpiter aberrata scopo, quem nuntsibi ex hoc Tettulliani loco delegit: Res obisis est 'sta fideri de temporibus asserere:
oblata conditio accipitur confirmandae vero de temporibus assertionis modum praescribit idem Tertullianus libro IV contra Marcionem cap. IV. Muis, inquit, inter nos determinabit, nisi temporis ratio, ei prascribens auctoritatem , uocant quia reperietur , oris p iudicans vitiationem quod posterius reuincetur. In quantum enim apum corruptio en veri, tantum pracedat necesse en veritas falseum. Atqui cum auctor id nullatenus effecerit, nec de eo potius essiciendo cogitauerit , cecidit Cantherius in porta, inationem suam omnino deseruit, ad quam, ut ad carnificinam aduersarium prouocarat,sanguinea prius