장음표시 사용
391쪽
An simplicitas Dei probari, sc. 363
γei probatae, quain vera praesupponitur essc in intellectit probantis. Quul enim per probationem adhibitam , nisi verarci probatae notio , quae est ipsa vcra rei spectes, ex mente probantis in mentem audientis transmittitur 3 Quare omnino idemost, non posse rem aliquam vere probari ac non posse ad illiu rei veram speciem per probationes quascunqtie adhibitas perveniri.
Tum vero hine minor propositio manifesta fit, quod is, qui XXIV. probare nititur simplicitatem Dei , careat vera specie hujus simplicitatis; Λ: sic illam non potest per ullum probationis genus rein bilem veram praesentare,& repraesentatam communicare. Ideo autem caret vera specie hujus simplicitatis ; quia dum vivimus in hac mortali eitatis. carne spiritum obnubilante, caremus universi speciebus ab Omni phantasmate , & ea propter ab omni compositione sejunictis :At vera species simplicitatis divinae quomodo non alienissima est ab omni phantasmate, ut ab omni compositionis figmento Quin etiam ut nihil ipsa simplicitate simplicius , ita lumina est simplicitas notionis simplicitatem ipsam repraesentantis et &exinde minus huinanae menti offertur. Unde contigit maxime erratum ab hominibus fuisse in hoc , quod agnoverunt quidem necesstatem Divinitatis admittendae; sed ad mi serunt corpoream , quia ipsis omnino defuit notio vera Divinitatis incomporcae. Q are concludendum est simplicitatem Dei propter revelationem credi, sed per rationem non probari. Respondeo S: concella majori nego minorem , pro cujus pro- xx V. batione solvenda contendo humanae menti non decise , etiam dum hisbi, .st .e intra corporis molem immersa cst , veram speciem Divinitatis, ra speetes
unius, sina plicas, imme illa, Omnipotentis, c. quia vallelicet Ulvi- i. st etiam
nitatis speci cs, quae in mente est, si quae est, a Deo est. Tum si a Deo spe res est, vera est, quia Deus nemincin sallit. Est autem Divinitatis spe- ,si 'hi is cies quaedam humanae menti congenita , ut satis superque intelligitur ex dictis supra , videlicet in articulo primo primae disputationis, ubi invicte ostensum est existentiam Dei non posse invincibiliter ignorari ob illam Divinitatis speciem unicuique
nostrum ingenitam, & ne cellario praecuntem tot aliis primorum, ut loquimur, principiorum naturalium speciebus, quarum ingeneratio mentem praeoccupat N illustrat ad talia prine i ta sine ullo studio, sine ullo magistcrio cognoscenda. Praevenit Deus oculum corporcum luce corporea , praevenit & si
'etialiter oculum intellectivum luce intelligibili, quae consistit Diuitigoo by GOrale
392쪽
364 Disputatis quartas, Art. I.
in speciebus intelligibilibus rerum , quarum notitia ipsi nee enfaria est ad inchoandam vitam discursivam. Et haec est notitia primorum principiorum , quae de caetero minus necessaria cst , quam principii ad illa omnia praesuppositi, quod est Deus. Et ideo Deus praebet se menti intelligendum ante quodcunque aliud intelligibile t quare prima anima rationatis dos , Dei notitia ut loquitur Tertullianus Lib. I. adυ. Marcionem. Id autem prae Drat per sui speciem ipsi menti ingenitam, & co quidem modo , quem satis explicui loco citato, & capropter considendo , ne hic actum agam. XXVI. Non potest autem , ut modo aiebam, haec Dei species ὶ Deo .: N. ' i', & vera non esse ; quare non potest non esse speties Dei, tum
Deo est, nee unius , tum simplicis, tum immensi ,&c. Fateor equidcin hane
silc ih .i spςcistin , quae in anima separata , pura est ab omni imagineta tenus ν sensibili, impuram fieri per plures sensibiles imagines in ipsa , donec unita est corpori, e sensibus corporeis natas; ita quod raro sine sensibilibus imaginibus illis raro intermicet. At nihilominus conscia est sibi mens ipsa puritatis ad talem speciem attinentis , & ideo novit ab illa,& cogitando, & loquendo separare quidquid impurum cst, atque ita cogitare & loqui purdde Deo , ut dignum est, aut certe ut non indignum est. Hinc Scriptorum Gentilium multi, qui nequissimas de rebus divinis fabulas celebrarunt , saepe ob intermicantem in ipsis veram Dei notionem , de illius unitate , & simplicitate, & immensitate,& potentia , &c. afferunt plurima , quibus nihil sanetius dici possit. Quare soluta manet objectio, in qua falso supponebatur omnem humanam mentem carere .omni vera specie Diviis nae simplicitatis. xxv I. Obiicies tertio. Nullatenus pugnat, imo anticissi md faedera. et M ta est notio Divinitatis cum notione pluralitatis cujusdam in-i;. m a finitae & ad omne intelligibilium cntium genus extensae. Igitur Di in valde abest , quin probari ratione naturali possit illa summa di- multiplieita vina simplicitas, quae sit omnis pluralitatis, sive compositionis quq exclusiva, ut in assertione praesunt itur. Consequentia patet ex .' ipsis terminis. Tum vero antecedens probatur. Quatenus Deus
non est ex omnibus intelligibilibus unum aliquod intelligibile, sed est intelligibilia omnia ; vel praesertim , quia ex omnibus intelligibilibus nullum est, quod non abundct aliqua perisc.tione , quae ob id ipsum tam ver ε in Deo , quam a Deo est. Quois modo itaque non est conjunistissima notio Divinitatis cum noti
393쪽
An Implicitas Dei probari, sc. 3 6 s
ne pluralitatis , etiam infinitae, quandoquidem non sol una ipse est plura , sed est omnia 3 Hinc qua ratione est spiritus, eadem erit etiam corpus; nisi quod si quid est in corpore imperfemun . id exulabit a Deo, ad modum quo etiam a Dio exulant non pauca, quae ita persectionem dicunt in spiritu, sive angelico, sive humano, uti quod sit creatus , finitus , dependens , &C. Neque sic parum temperatur doctrina de Deo non prorsus incorporea : quia videlicet valde quidem aliena est i notione Divinitatis crassa. quaedam moles & pigra corporis , quod corrum pi & palpari perinde possit ac caetera; sed aliter omnino res habet, ubi sermo est de corpore , cujus & mobilitas celeritatem omnelia exsuperet ,& exilitas sit ad impalpabilitatem usque perducta. Quod quidem corporeitatis genus ad spiritualitatem valde ac- XXVI IL, cedit, & ideo Divinitatem non dedecet: quid enim turpitudinis nor est, imo etiam quid pulchritudinis non est in corpore, a quo sup- orinpositio- ponitur se uitillum quidquid illud aggravat, aut quocunque mo- do deturpat, ut indueatur quidquid E contra ipsum exornat & foedum est. eximit ab impedimento cujusvis oneris, ut spissitudine omnis molis 3 Igitur licet facilὸ ostendatur Deum non csse crassam ali- pulchrum
quam & tardam molena corpoream , non tamen ratione naturali
potest probari ipsum esse adeo simplicem , ut, quae est meus a Gsertionis , abjiciat a se omne genus corporcitatis quantumcunque subtilis & agilis. Respondeo & nego antecedens intellectum de pluralitate rea- XXIX. Ii ; tum vero pro illius probatione solvenda dico , sic Dcum csse intelligibilia omnia, ut nihil sit ex his omnibus intelligibili-eonsutidiebus , quorum etiam persectiones omnes sic continet, ut non contineat , quia nempe Deus est omnia , qua junt, est nihil eo- lem cum rvm . quo sunt, ut ait S. Dionysius de Div. No in. c. I. s. 6. 'φ'
hinc probans Deum & πολυωνυιαν esse de ν, id cst, multissimul ac nullis nominibus compellabilem. Deinde quod ait Adversarius, Deum qua ratione spiritus est , eadem & corpus est scilicet liberum ab omni imperiectione eorporis geniti, sicuti est spiritus liber ab omni imperfectione spiritus creati, facile solvitur propterea quod notio abstracta spiritus , quae est notio abstraeta entis simplicis, sit de genere perfectionum simpliciter simplicium, e quarum numero non est notio abstracta corporis, quae est notio entis compositi: nam melius est non esse compo situm , quam esse compositum.
Iu Deo autem nulla est persectio; nulla, inquam , est sorma-
394쪽
; 6 6 Disputatio q&arta , Art. I.
nΜῖ' hq liter , quae non sit simpliciter simplex, quia quidquid in Deoia, . 3erio. est, tale est, ut nihil melius cogitari possit , ac proinde etiamrio abstr αδ tale , iit naelius sit ipsum quam non ipse in , quod est esse ' i' ' simplieiter perfectum. Hi ne i itur patet nihil obstare, quominus Deus sit spiritus ; sed obstare quominus sit corpus , ob id maxime, quod corporcitas ad quemci inque cxilitati; & agilitatis gradum perducta supponatur, nusquam tamen eo evadet, ut sit perfectio quaeda tu simpliciter simplex ; semper siqε idein melior erit ista corporeitate incorporcitas illa , quam secum importat spiritualitas. De caetero ctiam valde chimaericum est . quod putat Adversarius posse corpus sic ab Omni corruptibilitate & palpabilitate purgari, & ab omni alia quavis labe, aut dc-sormitate sic eximi, ut exinde non dedeceat Divinitatem. TXXI. Valde , inquam , chimaericum cst; quia vel ipsae unius altea .b ho bili, riusque a Omi mola culae , quibus nullae minores possitiat intelligi,
vel quaeuΛ- tam alienae sunt a constitutivo Divino , quam tota corporum Om-- οῦ. ii. ni iuri in uuam coagmentata crassii cs r sufficeret si quidem illa ato- proistis a morum , utique divinarum , dualitas ad duplicandam Divinita-- ' tein, id coque ad tollendam. N cc ad illam pariter non tollendam sufficeret quaecunque alia non solum ordinis corporei, sectetiam incorporei dualitas : quia haec nimirum aequE tollere est minam si inplicitatem , sine qua stare non potest Divinitas, ut ' jam quidem in genere satis patet ex rationibus hic praemissis; scibadhue in specie in agis patebit ex aliis , quae in articulo , qui sequitur , afferentur, ex quibus longe amandabitur 1 Deo nomsolum quaecunque compositio corporalis , sed omnis alia, cui vcl minimum quid realitatis possit affingi.
ua Cr quaηta sit Dei Simplicitas , juxta Sacram Scriptarum
s Sanctos Patres. T OTANDUM primo non satis olim constitisse inter Sane in lirer tos Patres de vera notione, hinc spiritus , hinc corporis. ritim tu hii Nam ex illis non pauci omnem substantiam creatam , ob illomnis sub' unum quod esset creata , asseruerunt esse plus minusve corpo-
.m,ur ream; alii ob id, quod esset alicui mutationi obnoxim; alii ob minitive or' id, quo i csset localiter circliniscripta ii alii ob id, quod cacvDisjtigod by GOrale
395쪽
ssu a s quanta sit simplicitas Dei, So. 36
egena sibique in si issiciens, aut ob alias causas , quae utique non sunt cum omnimoda spiritualitate incompatibiles. Ex his autem causis falso praesumptis inferebant solum Deum in copo reii in cGse, quia increatus cst, immutabilis, immensus, sibi sufficientissimus , &c. ideoque nec Angelos, nec animas csse ab omni corporea concretione immunes. Et hac quidem via reputabant in incorpore ita te uni Deo ac soli attributa solidi ii; stabiliti suminam Divinam simplicitatem. Nihil est, aiebat S. Hilarius Cap. s. in Matth. quod non in substantia sua es creatione eorporeum sit zor omnium , Me in eato , sive in terra , sive visibilium ; sidie invisibilSum elementa formata sunt. Ubi S. Doctor insitiuat nescio quae elementa, ex quibus reginvisibiles concrescant ; hoc unum adverto necesse osse , ut si quae sint, invisibilia sint: neque enim si visibilia essent , possent ex illis invisibilia concreta fieri. Tum subdit: Nam ct a rimarum species, sive Obιinentium corpora, sive corporibus exulantium , corpoream tamen natura sua substantiam sortiuntur , quia omne quod ereatum est, in aliquo sit necesse est. Hic itaque infert Hilarius animas esse corporeas ex titulo creationis , quia si creatae sunt ,
in aliquo sunt, id est , in aliquo cubjecto, di ita una cuin illo
aliquam compositionem efficiunt. Qua in re videtur paulo crassius , qu in caeteri Patres Iocu tus , qui animas elle corporeas , ut solus D cus incorporeus diceretur , non intulerunt, nisi ex titulo , aut mutabilitatis, aut definitionis loealis , aut egestatis & insufficientiae naturalis, &c. ut videri potest praesertim apud Theophilum & Cyrillum scribentes contra errorem Anthropomorphitarum. At rursus prae cae-zeris , qui pro anima corporea certantes, formam illius corpoream attenuarunt, ut poterant, spectandus est Methodius apud Photium Cod. 234. qui eorpora animarum vocavit corpora inteia sigibisia: σπιι τα Mara, & iisdem corporibus affinxit membra,
ρη4 sola percipi mente pus ν, λόγφ θts. ητα Et haec quidem cogitatio , seu corporum , seii membrorum sola mente perceptibilium valde cohaeret illi, questa ex S. Hilario jam iam retuli elemen-Lorum invisibilium , ex quibus eo aluerint corpora invisibilia, uti coalescere visibilia ex visibilibus solent. Notandum secundo opinionem illam de solo Deo incorporeo, ac proinde de animabus corporeis, reputari hac aetate in Scholis Christianis unanimiter pro erronea, & merito quidem. Qua tenus de alias satis consulitur summae Divinae simplicitati, quam-
In qu alio sensu alii s s. Prihoe ἰpsiimsed stilatim
396쪽
quam in dulgenter s. Aug. illam interpretari dignatus si .
3 6 8 Dilputat lo quarta , Art. I I.
vis non soli Divinitati propria sit incorporeitatis praerogativa de alias pariter inis Lmonstratur non posse vitam , v. g. anima rum ex partibus prodire animas componentibus, nisi in illis. vcl tot vitae intelligantur , quot partes , quod est ridiculum ; vel cx cmortuis partibus intelligatur enasci vita potuisse , quod est aequὸ ridendum: ut hic interim taceam argumenta id genus multa , quae animarum spiritualitatem probant, quia non sunt hujus loci. At licet opinio illa, ut dixi, jam pro crronea unanimiter habeatur, nihilominus non debet incaute reprehendi in iis Sanctis Patribus, aut aliis gravibus antiquis Scriptoribus , quos cer' tum est ad eam deflexisse ; sed potius dubet, uti solet, lana aliqua interpretatione donari , id est , ad scnsum aliquem tolerabilcm & ab errore vacuum detorqueri. Cujus indulgentiae typus legitur in Epistola, quam de Animarum Origine scripsit Augustinus Hieronymo. Ibi S. Doctor quamvis persuasus, ut de se fatetur, incorpoream esse animam , jubet tamen non fieri de verbo controversiam , quasi per ipsum liceat vocare illam corpoream , in eo videlicet sensu , in quo Sancti Scriptores ipso antiquiores illam consueverant sic vocare. Sed ne verbi controversiam , aiebat Epist. 28. ad Hieron. vel se perfluo faciam , vel merito patiar , quoniam eum de re constat , non
es Fur certare de nomine ; si corpus est Omnis substantia , vel essentia, vel si quid aptius nuncupatur id, quod aliquo modo es in seipso , corpus es anima. Item se eam solam incorpoream placet V
pellare naturam , qua pumme incommErabilis ct ubique tοιa es, corosus est anima, quoniam tale aliquia ipsa non est. Igitur non displicebat S. Augustino animam vocari corpoream in sensu , quo illam esse corpoream nihil aliud erat, quam esse substantiam creatam, aut substantiam mutabilem , aut quid
simile : sed postmodum id ipsum illi displicebat in alio sensu , in
quo anima confunderetur cum corpore, quod per loci spatium aliqua longitudine , latitud na, altitudine ita Atitur , vel moveιΠr , t majore Di parte majorem Deam oecupet , ct breviore brevio-rςm, minusique sit in parte, quam in toto. Ad eandem indulgentiam spectat, quod sequitur in hune modum. QuaproPter , ait, si
unima corpus esse dicenda est, non es certe corpus , quale terrenum est, nec quais humidum, aut aereum , aut athereum. Ac tum sub
εlit: Unde intelligitur anima , si die eorpus , sive incorporea dicenda sit , propriam quandam habere naturam omnibus his mundana molis elementis excellentiorem substantiam creatam a cr
397쪽
ssa quanta sitsimplicitas Dei, sc. 360
De caetero , ut dixi obiter , solent Theologi Scholastici 'opinionem praemissam satis benigne interpretari, quasi repulcnt quidquid ab illis Scriptoribus antiquis dicitum est de natura animarum corporea, assertum utique illisse de natura tantum relativὸ corporea , non autem de natura , quae esset corporea absolut E. Ita quod mens illorum fuerit Deum csse tam supremo quodam modo incorporeum , ut nihil sit, quod corporeum dicendum non sit , si quoad hoc perscetionis genus cum illo fuerit comparatum. Nihilominus dissimulandum non est non esse tam leviter absolvendam mentem omnium , qui olim naturas ani marum affirmaverunt esse corporeas. Nam verba, quibus id affirmant , satis expresse cnunciant aliquid verE N absolutὸ corporeum ; sed ob suam tenuitatem veluti medium inter naturam meis rὰ spiritualem 3c naturam crasse .corpoream ; ita quod E contra animae non essent spirituales dicendae, nisi relatae ad haec corpora erassiora. Quae opinio nimis viguit, & ipsum Augustinum quondam occupavit, ut videre est Lib. 6. Conf. cap. Io. sed postmodum fuit de contraria persuasus, ut ante rc tuli. Faustus Regiensiure fert illam his verbis. Licet enim pronuntiemus , inquit, in Lib. de Creat. Quod illis incorporei nihil insit , qui reperitur Tom. q. Bib. PP. Col. 697. nonnullas esse spirituales naturas , ut sunt Angeli, or Archangeli, cateraque virtutes, i ι quoque anima nostra , vel certe aer se subtilis, tamen incorporea nullatenus exi . manda sunt : habent enim secundum se corpus, quo sub ant, lisee multo est incomparabiliter tenuiora, quam nos,a sunt corpora, se nisdtim Apostili sententiam dicentia , σ eorpora caelestia ct corpora terrestria.
Αe tum sie eonc Iudit. Quibus prosect o pro manifesto Glij turnihil esse incorporeum , nisi Deum solum. In quibus verbis quis non
clare advertit doetrinam de natura animarum absolute corporea& eapropter reprchendendam , ac merito reprehensam a Claudiano Mamerto Viennensi Galliarum Presbytero, in tribus Libris, quos ex professo scripsit de statu animae contra praedictum Faustum ex Abbate Lirinensi saetiim Rejensem , sive Rhegiensem Episcopum. Ita hoc itaque opere se quod extat Tom. q. Bib. PP. Col. o I. gravissimas addensat Author rationes, quibus statuat animas esse omnino incorporeas , quanquam alicubi fatetur inge
nue sibi quondam juveni aliter visum fuisse; si enim Lib. 3. de
Statu Ani. Col. 7 s. Verumtamen hanc me opinionem , qua corpus
rassitur anima , cum puerilitas annis evasisse is sectat , quia tum ramus I. Aa a
valdh eaven dum est . obmutia . quae hine seque rentur aha sutila
haec opinio reprehenda tur a Cl. Mamerto
398쪽
3 1 o Disputatio quarta, Art. II.
Vinabar , quod, utique nesciebam et opinari autem nescientis est .
97 Ai Sς l postmodum & ipse Claudianus a Petavio de aliis Viris
istarideri doetis reprehenditur , quod in causana Fausti pertraxerit S. Hila-dus Hilari u rium Pietavorum Episconuni, uuasi iste omnino idem, quod
Ille senserit de natura animarum corporea; quamvis In ea dcm
causa, vel certe praesumpta, mitius egerit cum Hilario , quam cum Fausto. Verba Claudiani Faustu tu alloquentis haec sulit, Lib. a. de Statu Ani. Col. 739. Moneo consentaneum magιs tibi seuper sententia Pictavum Hilarium esse patuisse, qui scilicet inter complura pracelsarum disputationum suarum , quiddam scius sentiens duo hae veris adversa disseruit, unum , quod nihil incorporeum erea tum dixit: aliud, & hoc ad praesens negotium non spectat, i nihil doloris Christam in pusione sensisse. Tum vero Claudianus , ut suuin de Hilatio molliat judicium , subdit : Sed quoniam Bea. tus Hilarius opinionis hujusse vitium virtute confessonia abolevit , sis sustineι reprehensionis stylum , quod non palisur detrimenta me
m ituo mastra Hilarias alibi sensit
An autem Claudianus hac in parte merito reprehendatur necne, nolo penitius hanc in controversiam introire. Tantum dico verba S. Hilarii superius telata, haec videlicet : NibiI est, quod non in substantia sua st ereatione eorporeum sis, ct omnium , sive in coelo, sive in terra , siue visibilium , sive invisibilium elementa formata seunt . cre. si attente spectentur ac ponderentur , se ipsis fluere in sensum non absimilem : & ideo potuisse Claudianum sit spicari unam in utroque sententiam. Si atιente, inquam , De tentur ac ponderentur veν ba illa ex Cano ne s. in Matthaeum citata; inatenus non videtur S. Hilarius admisisse elementa invisibilia a Deo formata pro constituendis corporibus invisibilibus . quin simul admiserit pro illis componendis i & hoc pacto haec corpora invisibilia erunt vera corpora, ticet multo ct incompa rabιliter tenuiora , quam notia , ut loquebamr Faustus Rhegiensis. Vcrian non omnino eandem, vel certe non aeque constanter consciat an cam Claudianus in utroque, Fausto videlicet & Hilario , sententiam agnovisset, si non illius diligentiam essugissent alia Hilarii loca animam incorpoream affirmantia. Unum alterumque hic relam m. Hilarius super Val. II 8. sic loquitur. Ubi-qur est Dcus modo anima incorporalis , qua in membris omnιbus
399쪽
siua , quanta sitsimplicitas Dei, sc. 3 i
dixerat: Quia veluti insitum impressumque omnibus sit , Divinam ἰnesse nobis animarum originem opinari , eum non exiguam carissis in se originis cognationem mens 'sa cognoscat. Ubi S. Doctor clare nitideque assirmat animam esse vere spi- XU. ritualem , ac vere spiritualiter corpus assiccre ; neque jam elementarem esse illius originem, scd Divinam , ac proinde ab omni concrctione corporea , quae ipsam utique dehonestaret dissitam de abhorrentem. Quare si Judcx interpellarer ad aliquid in modo ad re ista decernendum de S Hilarii niciate , promine larem ip in , siquidem Doetorem tam intemeratum , ut libros illius onmes dixerit S. Hieronymus posse inoffenso decurri pede, locutum suisse ex mente vere sua , quando de anima , prout incorporali , locutus est ; quando autem e contra sermonibus sitis locum praebuit conjiciendi illam non planὰ incorporalem esse, Iocutum utique sui iasu ad mentem multorum sic sentientium-Adderem non potuissis propcerea Claudianum esse cum Hilario X III. nimis mitem , sed fuisse forsan contra Faustum toto suo Opere
nimis immitcni in re, quae tunc temporis nondum erat extra con- ω quid M-troversiam omnem aperte posita. De caetero autem erat Faustus
Vir simiaiae eruditionis N eximiae sanctitatis; nec utrique obstitit, quia ipse per contumaciam non restitit , quod . non est dissi-
nullanditur, omnia generati m illius opera , quorum quaedam exintant, quaedam perierunt, damnata suisse a S. R. Ecclesia , autho - .
ritate S. Hormisdae Papae, in Epistola ad Posset rem Episcopuin, R S. Gelasii primi in Concilio Romano, ut legitur in textu, qui praefixus est Libro ejusde in Fausti de Creaturis ; libro, inquam , cdito in Tomo 4. Biblioth. SS. PP. Minitis tamen propter hune librum gravem illam censuram subiit Faustus , qua proptere, quod de Semipelagia nil no si 1spectus fuerit in variis Iibris, quos de Gratia & cle Libertate conscripsit. Quod alibi,
Deo dante, matutius Observandum hic rius Pertractanduin re
Notamhun terrio visum suisse Iustino Philosopho Platonico aeris celeberrimo simul ac strenuissimo Martyri binc fore sublimius 62- ...eχ tollendam simplicitatem Dei . si assirmaretur non jam solum eorporeum. Dcimi ini: in corporcum, sed nec incorporeum eue , quatenus si pra conditioncm omnis entis creati incorporei perinde ac cor- st.
porci constitutum. Statuit itaque S. Martyr , inter uast..ct Rsp. ad Graecos, q. a. id, quod non potcst interire , praestabilius ae pul- rius esset cor2ore, quia in causa est , ut pulchrum sit corpus ι δέ
400쪽
potior ratici, propter quam adhaetchathaie opinio
3 a Disputatio quarta , Art. I I.
postmodum ait r Talem dicimus esse animam rationalem , quἰ estθἰ- ritus mente praeditur, vitatis , iniet ens er per se ipsum immobilis .eui coessentiales , sive eonsubstantiales esse dicimus Angelos est De mones. Ae tum subdit et Et Divinitatem disimus esse .ncorpoream , non quod incorporea sit: longe namque Deus essentia sua est , sicut. supra co=pus , ita ct seupra incorporeum , utriusque scilicet horum conditor r nihll enἱm feeit Deus , quod idem sit , quod ipse est sed quemadmodum soliti sumus in rebus materialibus, qua apud nos hunt. praestabilioribus Deitatem eοhonestare , ita etiam in nominibus facimur , non quod Deus illis indigeat, sed ut per ea nostram de ipso mentem declaremus. .
Ac tandem sie eoncludit o Hoe eitur modo lilum Acimus ἱneον-poreum . non ignari illum esse incorporeo superiorem , opilicem quippε6ηs. Itaque ad mentem S. Iustini Deus revera non est incorporeus, licet a nobis incorporeus vocari Ioleat, ob rationes neminpe, quas jam attulit, de alias , quas deinde affert, suo post 1 nobis loco referendas de solvendas. Imo ad mentem eiusdem
S. Doctoris Deus tam longὸ est supra id omne, quod incorporeum est , quὶna supra id omne, quod est corporeum: quia videlicet utriusque est perinde opifex; ac perinde ini possibile est , sive hujus , sive illius opificii esse constiti itivum confundi cum esse constitutivo opificis. His praepotatis , facile intelligetur posse dupliciter peccari indoetrina ad simplicitatem Dei spectante, scilicet vel affirmando de rebus Divinis aliquid, quod Divinae summae simplicitatis veram notionem tollat, vel rursus affirmando de illis aliquid, quod ad tuendam veram illam notionem non sit necesse. Priori modo peccant non solum , qui turpiter putant constare Deum ex partibus corporeis diversis realiter, veluti ex membris variis; sed etiam qui admittunt in Deo, sive perseetiones , sive operationes spirituales realiter utcunque distinetas. Posteriori autem modo
peceant& qui affirmant solii in Deum esse incorporeum , & qui contendunt illum ne vel incorporeum esse, sed incorporeo quid fimplicius. Ad prioris peceati labem quod spectat , jam satis multa dicta
sunt in articulo praecedente contra illos , qui fingunt in Deo distinctiones reales corporeas , Sc in. sequente addam multo plura. Tum vero contra reliquos, qui certant pro distinctionibus trecunque realibus inter spirituales Dei per laetiones fleoperatio
ncs admittendis, satis supercitie dictum est supra in articulo D se Diqitigod by COOste