장음표시 사용
41쪽
liter mulistae edi ab via saerae Serip
ditor Phil sep iam ad invertati theo. patria doeia etinis. .
ar quaestionis Prooemialis Art. III.
Tum quia pauci admodum sunt , qui haetenus ore philosophati fuerint, & non potius inciderint in stultiloquia & mendacia multa , non dubito quin Theologia passa fuerit si tamen pati potuit , & non illico repudiavit haereses permultas ex philosophicis praeventionibus derivatas. Et rever1, sicut Historia Ecclesia Dtica id testatur, unde Sinaniani, Valentiniani , Marcionitae, Manichaei, caeterique plures veteres Haeretici, nefaria sua dogmata intulerunt, nisi ex Philosophia Platonica, Philosophantium tamen magis, ut reor quam Philosophiae vitio 3 Vel unde excerpserunt sua delirili Ariani, Aaetiani, Eunomiani, de omnes Anommi, nisi ex Aristotelica , quae deinceps coepit paulati in excoli, Philosophia, idque forsan Philosophantium vitio minus , qu in Philo. sophiae . Ut taceam haereses Calvini di Lutheri his postremis saeculis ex ea sciri stirpe philosophica germinantes , nec retrogrediar ad saecul uni decimum tertium, cujus sub initium Decreto quodam Concilii Senonensis damnati sunt libri Aristotelici ad Meta physicam attinentes , & jussi sunt omnes comburi ,& Omnino prohibiti fuerunt , eo quod occasionem praebuissent haeresi ΑΙ- marici , . & similem praebcre possent aliis haeresibus nondum inventis. Legatur Rigordus in lib. de .stis Philippi ad annum leto . Itaque hinc apparet qualiter ex Philosophia etiam vera, sed male intellecta, aut ex malevola voluntate in perniciem veritatis contorta, error traduci in Theologiam possit, & adulterare Allam. Nec mirum quod multi Philosophia sic abutantur, si aeque multi
non aliter abutuntur ipsLetiam lacra Scriptura, qua in infinitis scedis ae spuriis versionibus ac commentariis depravant ad haere-λωn sua ruin virus magis aculeandum & figendum intimius. Sed quid λ an non per eandem sacram Scripturam virus illud obtunditur de sistitur, ne excurrat Quod adverto, ut quemadmodum non
in propter quis usum illius, sed ab usu in redarguit , Paretur via ad id ipsum in gratiam Philosophiae stabiliendum. His praemissis, parum omnino esset a firmare Philosophiam introduci in Theologiam utiliter posse , nisi simul statitatur indi Dpensabilis necessitatis leges id exigere, ut passim in t lucatur ,
quin etiam ob urgentiora illa inoliva , quae afferri ex adverso solent ad cam eliminandam. Quae autem motiva sin jam sere satis insinuatum est : nam si Phi Iosephia non excolenda est , aiunt exincolendam ideo non esse, quia Haereticis occasionem praebet gar
Hendi , cavillandi & decipiendi incautos; quia prona est ad con tanti onos N ad rixas verborum i quia materiam industriamque sub Diqiliaco by
42쪽
DE Usu Philosophiae in rebus Geologicis . a 3
nainistrat probandi quid qui sque voluerit & salsi quidem perinde ac veri; ac tandem quia Ecclesia frequenter experta est, si quae periculosissimae haereses unquam excogitatae sunt, eas fuisse ab hominibus in Philosophia, ac praeserti in in Dialectica piaecellentissimis adinventas. Unus instar omnium proseratur Arius, de quo Sozomenus sic scribit, Acerrimus Diauctieus cum est atque i usi tu , modi d sciplinis imbutus , in absurdos sermones delapsus est. Sed nec s. omitti debet Faustini cujusdam veteris Scriptoris reprehensio adversus omnes Arianos generatim, veluti prolapsos in errorem adeo nefarium, eo quod Philosophiam Aristotelicam nimis excoluis- rom. 4.stiat. Ubi nunc seunt, inquit, impia dia vestia sephismata, qua Ars Re 'ιotetis Epsopi Oobi magisterio didie is λEt haec quidem sunt potiora motiva afferri solita , quibus si ....
mihi bene videtur, minus unusquisque repelli possit a Philoso- εν, εheol Ibiae studio , uuani urgeri ad illud cum omni sollicitudine exco- gic
dae. Nam si Haeretici propter Philosophiam garriunt & cavillan ubilosophi atur, dc inca tos decipiunt. an non per ejusdem Philosophiae solertiores praeceptiones garritibus eorum modus imponitur , & itur obviam cavillis,& eavetur 1 deceptionibus λ Si proni sunt ad
contentiones de. rixas verborum, an non etiam dirimuntur quae cunque illae sunt contentiones ac rixae per philosophicam eorumdem verborum disquisitionem & enucleationem acci ratam λ Tuiris Philosophis ob multas, quibus abundant, araritia , in promptu
est probare quidquid voluerint , & falsum quidem perinde ac verum , an non rursus ea dena eaque oculatiori Philosophia opus est. quae argumentationes discernar ab argutiis, & falsitatem sub veritatis larva diῆnosca . . Ac tandem si quid probat Philosophiam in usus theologi- x. eos esse advocandam , id maximὸ quod ad eam E contra repudianda in Opponitur, videlicet haereses maxime periculosas , quae in rix adhaereis Ecclesiam incurrerunt, excitatas fuisse ab hominibus , qui in Phi- s .i pz'Iosophia, ac praesertina in Dialeetica, caeteros praecedebanζ. Id, in- eliminLa. quam , maxime probat Theolos iam absolutissmὸ indigere subsi. 4M dio philosophico, ae in primis dialectico ad oppugnandos errores , quos in eam invehere tentant Haeretici per Philosophiam, ac maxime per Dialecticam , qua illos disseminant atque communiunt: siquidem quomodo argumentationibus , nisi per argumentationes resistitur Philosophia Philosophiae, Dialectica Dialecticae nounc est opponenda Aut nunquid sunt philosophici isti Diqitigod by Cc oste
43쪽
αι si Destionis Prooemialis Art. III.
ae 'dialectici ense , quibus Sancti Patres ac Doctores Latholici Haercticos consollerunt: quo in conflictu feliciter perducto ad exortarum hereseωn compressionem exhibuerunt sese in rebus philosophicis 6 dialecticis superiores : ut advertetur in decursa theologico , quoties dijudicandum occurret inter ratiocinati O- . nes piratosophicas, quibus Fides hinc impugnatur ah Haereticis , hinc , Catholicis propugnatur. XI. Praeterea vero Theologia consurgere in aedifieium scientificii immia 't. - non possct sine perpetuo Philosophia usu ; siquidem Fides Ri ita- .eol ,g am rie spectata est tantummodo basis Theologiae, quidquid vero isti basi superextruitur ad fabricae complementum, nihil est nisi phr--e Mur. losisphicus apparatus, qui veluti Fidem erigit, explicat, ornat, communit,&c. per infimitas tum disquisitione, , tum disputationes ad illam quocunque modo explicandam, ornandam , communiendam , &c. Atque ita Theologia quid est , nisi Philosophia
perpetuo Fidem explicans, ornans , communiens, dic piau in etiam neque ipsa sacra Scriptura vacat perpetuis ratiocinativiribus phi-Iosophicis: quoties Sacrorum Scriptorum mens fuit , Deo sic ordinante , non tantiun credenda proponere , sed illa utut elucidare , N longe ulterius Amovere ab omni dubio. Et ut veteris Teia tamenti non fiat mentio, habes in novo frequentissimas argumentationes verὸ philosophicas, quibus Christus ipse Divinitatem suam convicit , expugnavit Judaeorum incredulitatem , Pharisaeorum jactantiam depressit, spem melioris vitae inspiravit, &es. x Tum D. Paulus. ut caeteros Apostolicos Scriptores taceam, quo .i h fici ac quoties iteratis urgentissimis & ad solertissimae Philosophiae vim ad Hv-'leges compositis ratiociniis non probavit veritatem Divinae In- ω a se . . carnationis , salutiferae redemptionis, evan pelicae promulgati Ituae. nis, futurae resurrectionis , expectandae glorificationis,&c Neque certE ad haec probanda contra negantes , vel ad eadem conistra male exponentes melius exponenda alio recurrimus , quanaad.tales & consimiles textus,quorum arguitiones cum arguentium
authoritate conjunictas nostris insuper arguitionibus in qu in plures disputationes dilatatis is enitimur clucidare adhuc magis Eccommunire, praesidente ubique Philosophia. Atque haec est, quae universa Sacrorum Interpretum & Doctorum volumina coagmentavit , eo tantum fine conscripta , ut pleiad doceant & solidε communiant rectam Fidem,quae de caetero nisi esset sic docenda & communicnda, polIct intra paucas paginas, imo lineas contineri. Tandem
44쪽
De Us2 Philosophia in rebus Theologicis a s
Tandem quidquid hactenus dictum est de Philosophia in usus
theologi eos non modo licite & utiliter, sed consulte & necessa - la Philo tio inducenda, id intelle num volo, non de quacunque indiscri- .st Uri. minatim Philosophia ; verum tantumni odo de illa , quae inter lotiam si caetera, ,Ob multa ,seu falsa, seu incerta, seu superflua, seu inepta repu- - 'diandas, sola sit quae pro vera Philosophia haberi possit ac debeat. Quaenam autem illa sit, an Stoica, an Platonica, an Epicuraea, an Aristotelica;& inter Aristotelicas sectas, an Thomistica, an Scotistica, &e. id non dijudico, nee puto ex illis Omnibus ullam csse quae talis sit: quare ut loquar cum Sancto Clemente Alexandrino, ni Phiasophiam non dias Stoicam, nee Platonicam , Epic raam ct Aris Sira..totelicam sed quacunque ab his sectis recte dicta sunt, qua docιnt jusetitiam cum piastentia , hoe totum seleelum dico Philosophiam i & rursus dico hanc unam esse Philosophiam, quae foret in Theologiam inducenda , quia veritas Frilei condigne exponi non potest per ameceptionem philosophicam ullam , quae non sit eximia
Sed quia nee omnes Philosophi legi possunt, nec, quamvis Ioge- Quam quis rentur, falsa omnia a veris, vera omnia , falsis discerni, quid suis ηρος η 'νην perest, nisi ut in theologicos usus quisque cani secum afferat Philo- I. TM. Oezsophiam, quam omni possibili studio ad id judicandum praemisso voxiorem esse censuerit. Et quia illam esse talem censeo,quam ex Pla tone Per Maignanum emendavam excolui, & ad usum Scholae eoo dinatam nunc nuper typis edidi vi ea est quae me in toto hoc deeu
si theologico comitabitur, Ze si Deus juverit , non inutiliter ad elucidationes theolosicas, pro quibus obtinendis certatur. Nunc ultimo potest videri hac de re Dissertatio quaedam fusior apud Emanuelein Calec a & Nicephoriana Gregora Scriptores Graecos. qui intra saeculum decimum quartiun florueruntia
ι Quo nibus Theologieis pertinentibus ad dec sis nem bilosophicam. CONNEx A est materia ista praesentis Artieuli eum illa an o. ivititera praecedentis,quia cum iam ostensum suetit quantum ne- quaestion metesse sit generatim , ut Philosophia in Theologiam Inducatur, pertiae at aut
45쪽
a 6 si stionis Pro et mi alis Art. IV.
theologi eas sit Philosophiae vis decisiva. Ad hoe autem disquIrendi ini observo duo quaedam esse distinctissima quaestionum theo
logi earum genera ; aliae si quidem sunt, quae ex toto pertinent ad substantiam Fidei, & aliae quae tantum versantur circa modum aliquem Fidei. Quantum ad illas , quae omnino versantur circa substantiam Fidei , certum est eas per Philosophiam explicari aliquatenus posse, decidi nullatenus posse: quatenus ubi Fides regnat, ratio servit; ubi Fides loquitur , ratio obnuitescit: hie intellectus omnino captivandus cst; hic fraenanda est mentis superbia ; atque hic tandem maxime locum habet praeceptum illud Apostolicum : Dico enim per gratiam qua data est mihi, omnibus quisent inter vos, non piks sapere quam oportet sapere. sed sapero adsobrie in ratem; ct unicuique sicut Deus divisit mensuram Fidei. Ita quod ubi de quaestionibus ad Fidei substantiam pertinentibus agitur,tota ratio intelligendi sit ratio credendi, sive sit illa Fidei mensura, quam unicuique Deus divisit, 3c propter quam non intelligitur nisi quod creditur, sicut alibi scriptuin est : Nisi eredideritis, non ἱntetigeris. Sic quando quaeri rur, v. g. an Deus sit Trinus, stat attonita ratio & muta tremit; sed Fides audacter pronunciat. 3c quaestioni satisfacit, decernens Deum csse Trinum , nec decreti sui vim ponit, nisi in hoc quod Deus cst Trinus: & ecce hanc unam affererationem eredendi, quod idem est ac non aliam asterre, quam authoritatem ipsain Fidei. Ad alias vero quod speetat quaestiones nullatenus tangentes substantiam Fidei, sed tantummodo ad aliquem illius modum dignoscendum institiitas , certum est quod tunc Fides nihil pronuntiat, alioquin modus Fidei illi eo evaderet substantia ipsa Fidei; sed rationi relinquit ratiocinii liberta
tem, coercendam tamen intra limites, citra quos nec ulla sit ignavia, nec curiositas: aut si E duabus altera vix effugitur, inci
datur potius in ignaviam, sicut monuit S. Greg. NaZiang. inse
Tum vero quae jam dixi de isto duplici genere quaestionum, hinc
ad substantiam, hinc ad modum Fidei pertinentium, omnino concordant cum iis, quae leguntur apud D. Augustinum optimo discernentem inter assertiones theologicas, quibus contradici non potest , salva Fide , qua Christiani sumus & alias quibus contradici potest, salva ex intesro ista Fide. Atque ut paulo fusius exponam mentcm sanisti Doctoris ; ecce quaestio proponitur, an sie Paradisus Terrestris, vel an Elias adhuc vivat: & respondetur asse
46쪽
De si uastionibus Theologicis pert. s c. 2
qui nul contradici non potest, salva Fide, qua Chrsiani humus, qilia, nempe pertinent ad Fidei substantiam , sive ad expressias revelationes de Paradiso R de Elia : nam de Paradiso Terrestri scriptum est : Tulit ergo Deus hominem, oe posuit in Paradisum voluptatis; & de Elia non defuncto : Et ascendit Elias per turbinem in caelum. Proponitur deinde alia quaestio, ubi sit Paradisus Terrestris, & ubi vivat Elias : & diversimode respondetur , ab aliis quidem sic , A. ab aliis aliter , de ab omnibus quidem , salva Fide , qua Christianis mus: ideo scilicet, quia ad Fidei substantiam non spectat quod Paradisus sit hic aut alibi, quod Elias vivat hie aut alibi: N ideo id ad Fidei substantiam non spectat, quia circa tales in particulari notitias nulla est revelatio explicita , imo nulla implicita , vel certe satis manifesta , propter quam id ab Ecclesia definiri debuerit ixel potuerit. Iam itaque ubi Fides nihil determinat, Philosophia libere ex
spatiatur& undequaque conquirit quid dccidar per humanas notitias comparatas ex verisimilitudinibus , ex Historiis , ex Relationibus Itinerariis, ex Delineationibus Cosmographicis, ex Tradi-rionibus Nationum, &c. sicut vidcre est apud Interpretos, qui circa loca, in quibus sint Paradisus & Elias, multa ac multum diversa congerunt apud ipsos videnda. Redeo jam ad D. Augustinum,& refcro verba, quibus sic concludit: si vis enim non sentiat in his atque hujusmod. νὰν is ct innumerabilibus quasionibus Me ad
Scripturarum ab ismas latebras pertinent abus , quas certo aliquo genere complecti ac desinire L ile s , loquitur de quaestioniblis posterioris generis, quae sunt praeter Fidem ct multa ignorari, salva Chri ana Fide, ct alicubi errari sine aliquo harerici dogmatis crimine. Atque ira, ut dicebam, aliae quaestiones ad Fidei substantiam spectant, aliae ad modum Fidei : de illis non licet nisi uno modo judicium ferre auxia limitationem Fulci ; de istis vero licet proscr-
re varia ac varia judicia, prout quisque illa putat esse magis consona rationi , sive ratiociniis quibus usus est ad veritatem rei quae: sitae indagandam.
Sed quamvis de quaestionibus, de quibus iam dixi , ad solii in
quemdam Fidei modum spectantibus, Fide tacentc , ratio sola sit quae loquatur , sicut in aliis circa Fulci substantiam excitatis , ratione tacente sola sit Fides quae loquitur, ubi & quoties decisio suprema ferenda est , absit tamen ut hinc instratur licere unicuique ex particulari sensu quo abundat, ac spreto sensu caeterorum Cinniuin, definire audacter hujuscemodi obvias quaestiones. Et ratio
est philtis phati in re hvs specta tibus ad tu ae
Zebeat in his iudiciis philosophi eis
47쪽
α g si stionis Prooemialis Art. I V.
est, quia licet in iis ita definiendis errari contra Fidem non ponsit: nam supponitur quod sint praeter Fidem , erraretur tamen graviter contra reverentiam Fulci debitam ob consultissimam maturitatem judicialem , qua procedi debet in determinando occuliato quocunque Fidei modo proposito in quaestionem. Sic quippe immaturi ac praecipitis judicii. prolatio redundaret in inauriam Fidei , cujus non sola substantia, sed qiiaecunque modalis eircumstantia pium cultum exigit ac mererur.
v . Iamque hoc totum intelligis , si concipis qualiter qui Regem
fateretur Sc revereretur, tum nihilominus offenderet, si ex praecimaturitatis pitantia diceret aliquid falsi contra modum , quo ad ad in inistra, .... 'M tioneni regni pervenisset: sic etiam Fidem offendit, qui licet rem quae de Fide est , non negaverit, praecipitanter se gerit in determinando modo, quo illa sit; quia ita se gerens se exponit periculo errandi, non quidem in Fide , sed in circumstantia Fidei. Quare omnino caute hic procedendum est, ne ante tempus, quo bene perspecta sint omnia , quicquam decidatur; & de hoc stempore intelligo verba illa Ecclesiastici: Homo sapiens tacebit Urue ade. d. tempsis , lascivus autem ct imprudens non servabit tempus. VII. Ut autem non omnino praetermittatur notitia quaedam cauti
is, num, quae in particulari adhibendae sunt, in decidendis philoso- eau i nes phice iis quaestionibus, qnas dictum est non pertinere ad substan-ιὰ Vir sua. riam Fidei, nain qnae ad illa pertinent, iuris philosophici nul-
i , latenus sunt , dico in primis cavendam esse omnem nimis 'cu riosain indagationem: talem autem illam voco , quam quis vel Iet ad omnem cujusvis obviae cogitationis disquisitionem prona
Vςrς. Uti si quis postquam apud se & apud Authorcs inquisiit tibi nam sit circumcirea Paradisus Terrestris , vellet adhuc ulterius scire quae sit tuin longitudo, tum latitudo illius ; an & quot arbores, & an in quincuncem vel decusseni sint complantatae; an, sirbjaceant perinde ae hae nostrae malignanti tempestatum vicissi- rudini , &e. Qie & similes disquisitiones in infinitum abirent,
nisi inexplebilis mala illa quaestionum aliarum ex aliis nascentiu in libido fraenaretur , quae& adeo periculosa est, ut non tam c veri debeat propter ignaviam, ne quid mιn.s , quam propter curiositatem vitandam, ne quid nimis perquiratur. Qua de re audiendusta P r. L AE S. Greg. Nag. Excessum , inquit, fugio ct inexplebilem evidit tem coerceo , malimque si mihi utrumque fugere , ac mediocritatem asserui non liceat, nimis ignavus esse , quam nimis curiosus t ac deinde ἔ
48쪽
De si stionibus Theologicis pert. sc. 29
illos videlicet terminos , intra quos nec imiteris isnaviam eorum , qui de rerum Divinarum circumstanti is , lirio de bus ipsis Divinis cognoscendis , aut parum omnino , aut nihil curant; nec consecteris vana ac curiosa studia aliorum, qui singulis diebus elidunt ac recudunt novas quaestiones , ac tandein in si iis cogitationibus evanescunt. Quod si neque licet quaestiones de circumstantiis, seu modis vra Laerum Divinarum pro arbitrio nimis curioso multiplicare, quanto minus licebit eas intemperanter ac super bE dirimere :& hic debet ab his quidem est mos Haeretitorum , ut glorientur in perscrutatione quaestionum imperscrutabilium , de in earum decisione super. biant, cum E contra melior vigeat consueti ido haec Fidelium , non
modo non perscrutandi illas & fatendi nescientiam, sed etiam studendi ut eas nesciant, quia perscrutari non valent, quod in Ecclesia reputatur utilius , ut aiebat S. Greg. Magnus : Utiliui enim Ec- Τέι. . . clesia ) studet nescire qua perscrutari non valet, quam audacter desint . M. . s. 33aro qua nescit. Ubi autem proponitur prudenter aliqua theologica quaestio , I x. id est, nec nimis vana, nec nimis remota 1 possibilitate solutionis aiidoneae, dico illam fore imprudenter solvendam ab eo, qui spre' praesertim ris quibuscunque alienis, seu suffragiis , seu ratiociniis , vellet sui unius speculationi re aut horitati committere illius solutionem. uamvis enim omnino contingere possit in rebus , quae
non sunt Fidei, ut unus caeterorum omnium Errorem aliquem agin
ii oscat & emendet; nihilominus, & id raro ac forte nunquam acincidit , & valde s uperbiret qui 'ilis se talem praesumeret, cui nullo alieno subsicso opus esset ad investigationem veritatis; quasi veritas ipsi potius quam caeteris teneatur venire Obviam. Quare in primis iunt considendi Sanisti Patres ac praeceptores nostri,
quibus praeter supernaturalia lumina ipsis infusa ad dilucidandas
de tuendas res, quae sunt utcunque Fidei, non desuerunt naturalia,
de nostris quidem illustriora, ex humanis scientiis derivata. Sed neque praeteriri debent , quamvis in inseriori quo. xdam gradu sanisti eatis 3c eruditionis constituti, Scriptores plurimi,quos novimus in interpretandis N edocendis rebus theologicis l. f. '' nomen quoddam insignius meruisse. Uno verbo si ubi de quaestio-
ne , quae Omnino naturae est , agitur , prudentia exigit ut lciatur
quid de illa dixerit alii; sic enim ex conquisitis colle stisque Iuminibus lumen vividius quoddam progignitur, ac proinde ido
49쪽
regii Crinelii Trullan a c. 4.
3 o si uastionis Prooemialis Art. IV.
proponitur quaestio spectans quocunque modo ad Fidem, pruden 'tiae leges exigunt, ut de ea definiamus nihil, nisi post diligenter requinta & attente perpensa aliorum , quos fama commendat , severiora judicia pst i Audiamus quid liae de re statutum fuerit in Cone illo Trullano
Qua sit in can. I9. Verum si quis de Scripturasermo commoveatur , ne eam aliter interpretentur, quam ut Ecclesia illa Lumina cst Magistri seis in libris exposuerunt Et hoc quidem statutum omnino consonat praemonitioni Apostolicae, quae legitur in Epistola ad Ephesios. Et ipse ridis
quosdam quid/m Apostolos,quosdam autem Propbetas, alios vero Evangelistas , alios autem Pastores s Doctores ut jam non simus parvali fluctuantes ct circumferamur omni vento doctrina in nequitia hominum, in astaria ad circumventionem erroris. Atque ita si quis sperneret quidquid in primis Samsti Patres & eximii Doctores dixerunt hactenus de rebus qualitercunque theologicis , certum cst quod hac in re ordinationi Divinae resisteret , vel maxime quia
apud illos residet potissima potestas judicii: at qui potestati reis sistit, ordinationi Divinae resistit. Igitur praemissi judices considendi & audiendi sunt , nee sunt
In Poea- contradicendi, quando conveniunt omnes in eandem sententiam r.' .a ' seci si disconveniunt , ut in plerisque accidit , propter diversai mica. philosophandi genera , quibus innutriti fueruut, tunc unicuique restituitur libertas aliter & aliter sentiendi juxta philosophica illa principia, quae judicali esse potiora: & tunc tota lis evadit ex integro philosophica.
XIII. Imo omnino advertendum est authoritatem Sanctorum Patrum
etiam inter se consentientium in decisione, qu/mcrὸ est philoso-νitas philo. phica, etsi gravissi ina sit, eo quod ob singulare ingenium ae ju-II Eidis dicium quo praepollebant, censeri debeat eos non leviter aut teia Ilia mere in hanc vel in illam Philosophiam inclinasse , & adhaesisse huic vel illi Philosopho, indeclinabilem tamen non esse. Et ratio
est, quia cum omnis certitudo philosophica cx ratiociniis & experimentis dependeat, nullatenus augetur per incra ac nuda suffragia ac quantumvis numerosa hominum hanc , vel illam Philosophiam consectantium .Quare nisi Sancti Patres hanc vel illam, quam consectati sunt, communierint per solidiora ratiocinia , aut crebriora experimenta , quae ad notitiam nostram pervenerinta non est quod eorum authoritas nos magis in eat, quana ipsa aut horitas Philosophorum , quorum placitis inhaerebant. Nςque
50쪽
ta ad deelinanda, quae sibi ipsi objiciebat de omnino obj ieienda
praevidebat Patrum, qui de re, de qua agebatur, aliter senserant, testimonia. Sie ubi agebatur de substantialitate vel accidentalitate luminis , cimi objecisset sibi testimonium Augustini sentientis lumen esse substantiam , ecce qualiter testimonii illius vim fregit.
Nihilominus Augu nus non intendit hoc asserere quasi Fidei conve- uniens. se Aut utens his, qua Philosophiam addisiens aud erat: s ideo s. 13. - . -thoritates illa parum cogunt. 3 Ae postmodum ubi inquirebatur, an firmamentum sit naturae XIV. elementaris, vel quintae cujusdam essentiar, & occurrebat satisfaciendum opinionibus Samstorum Basilii & Aligustini, qui cum ipse id Platone pro natura illius elementari contra quintam Aristoteli- ircana esstntiam clepugnaverant, ecce quibus verbis talium opinionum contrarietatem negligit. Similiter etiamExpositores sacra Serip. Ibid. di rura in hoc iuversificati sunt, secundum quod iuversorum Philosophorum ''
sectatores fuerunt, a quibus in Philos hiris eraditi sunt. Bassius enim ct Augustinus, ct plures Sanctorum sequuntur in Philosophicis, qua ad
Fidem non spectant, opiniones Platonis ; er ideo ponunt caelum de navi rura quatuor elementorum. Dion us autem fere ubique sequitur Ari totelem , cte. Et pergit sic. Ad primum ergo dicendum qκod alii Sancinti hoe tradiderunt, non quasi asserentes ,se cui utentes his , qua in Philosophia dissicerant. Vide nunc illationem , quam dixi non esse
meam , sed D. Τhomae t unde nonsunt majoris au horitatis , quam
dicta Philosophorum , quos sequunt r. Sed tali illationi subscribo aliam , & haec mea est , si tamen vinniea, & nore potius omnium , quibus deducenda proponeretur , Ut somm videlicet omnino asperam, injuriamque esse vehementiam, quae in V, lib. um in hodiernis theologicis Scholis detonat adversiis eos, qui in exta est b .omna plicandis rerum ad Fidem speetantiu in modis ex toto philoso- Aristaretiea pilicis vel tantillum deflectunt ab Aristotele, inclinando in Pla dcci Mς. tonem , ac praesertim quia D. Thomas inclinavit totus in Aristo telem, & a. Platone omnino deflexit. CertE D. Thomas nec D. Basiliunet, nec D. Augustinum , nec alios Samstos Patres in culpavie, quhd omnino deflexerint ab Aristotele , & toti inclinaverint in Platonem ; nec in culpandos censere potuit eos omnes, qui deinceps imitaturi essent D. Basilium , D. Augustinum & alios Sanctos Patres in consectando Platonem. Ac tandem sicut praeniissis Samstis Patribus non majorem pro rebus, quae merae Philosophiae sunt, decidendis, aut horitatem concessit ,
qu m Platoni quςm sequebantur, ita nec se ipsum in re simili ma- Diqitigod by Cc oste