장음표시 사용
71쪽
ue a uuastionis Prooemialis Art. VI.
. i, ii ii tra Ficlem in Ecclesiam irrepat: quatenus ubi primum aliquis
eiae deciso exoritur , detegitur ah Ecclesiae Pastoribus , de ab iisdeni in Ie n a git intima coetum congregatis damnatur, sicque statim confodituririonstruni cujusvis exorientis haereseos. Sed quia non adeo fa- cile , bc nunc quidem temporis . ob nescio quam piae sertim ma-
Iam invidiam saecularis potestatis, quae valde imminuit potestatem ae libertatem Eccles astici boni regiminis , cogi Concilia ac in primis universalia possunt, vel etiam Nationalia , vidcretur deesse in Ecclesia vis ac modus obstandi haeccsibus exorientibus di earum virus malefidii in arcendi a grege Christi . nisi j n e u R dem Christi Vicario adesset haec eadem praerogativa dignoscendi , determinandi , damnandi haereses. Et ecce iam locum alium Τheologicum , videlicet definitiones Fidei supremas Pontificias , ex quibus Theologi infallibiliter arguunt hoc vel illud , de quo disputatur , pertinere aut non pertinere ad Fidem , ac proinde hoc vel illud esse , aut non essς haereticum. Neque Pro
positi mei hic est ingredi in dissicultates quae circa hanc infallibi is
litatem per alternas temporum negotiorumquc vicissitudines cxcitatae, nondum plano conquieverunt , tantum noLare volui territium hunc locum arguitivum theologicum, cui ingenue dico ae sentio in fallibilitatem suam non deesse, vel ob unam praeis ni illam rationem , qua Fideles 'forent valde ob nosti periculo apostatandi a Fide, nisi ubi primum aliquid contra Fidem in Ecclesia publicatur, residera in ead- Ecclesia silprcina quaedain potestas declarandi sine mora ulla , idque inconpra ille ibi liter . tale ae tale dogma esse haereticum : siquidem nec deesset perieu. Iutri in mora: nam quid rapidius est profluxu haereticae opinionis . quae quoniam ut Plurimum libidini favet ac liccntiae , Ob- eat citissime plurimorum populorum mentes , ac mores coris rumpit, xv. At mora illa quomodo vitabitur, si eo genda Concilia sunt ad QS s h Fideles in Iloe vel illo pimeto Fidei continendos, & a non ni' in ius,i- n is sero mederentur errori, qui latitis jam pervagari coepisset, tibii ix i Ecclesiae malo . ac praesertim irrevocabiliter simi mo
men Eeele. inaloeoriin , qu I in erroris illius laevitiam aut turpitudinem ini-
iere incidissent. Igitur quis neget convenientius esse, ut dicatur sic Ecelesiae a Christo provii uin fuisse , videlicet censendum esse quasi ab ipso Christo definitum in rebus Fidei, quidquid ab ejus..iem Uicario, qui est Summus Romanus Pontifex ,. fuerit ita de fui puni. Quo in casti aequivalet haec definitio definivoni Conci.
72쪽
De Locis. arguitiυis Theologicis.liari, & habenda est pro infallibili, sicuti Ratio modo aequiva
I et coetui Conciliari coetus ille virorum pietate , eruditione, dignitate praee minentium , quos consulit & audit Summus Pontifex .ntequam e Cathedra quicquam tale decernat, quod ad Fidem
Deinde vel in primis necesse est vigere & agnosci in Summo Pontifice jus istud decisionuin in rebus Fidei in fallibilium prop. ter quotidianam occasionein disputandi de illis ortam ex leotione ac studio sacrae Scripturae, quam omnes indocti pariter ac docti, improbi ac probi,de in Ecclesiam male ac bene propensi prae oculis habent,& ad sensuui suuiu explicant ex illis & cx istis permulti ; cum nihilominus omnes explicare illam debeant tantummodo ad icitiam Ecclesiae, prout in Coacilio Tridentino definitum fuit. Cum itaque necesse sit ut resciatur iste Esclesiae s ensus , quoties de vero ac legitimo sacri alicujus Testimouit sensu pro rebus, quae momentum habent Fidei, disceptatur . nec possit sensus ille prompte ac expedith resciri, nisi illico ad Sanctaui S dem recurri possit, htin satis coniici;ur, quantum boni regiminis Ecclesiastici intersit ut sancta Sedes hisce de rebus declissiones ferre possit. quae sint infalli bales de apud omnes Christi. colas pro infallibilibus habeantur.
Addo hine etiam saepius provenisse , ut haeroses nimis invaluerint . quδd non satis prompte Fidelibus comparuerit sensus verus Ecclesiasticus talium ex sacris Scripturis aut horitatum , quas Haereti ei in senium erroneum ac perfidum detorquebant. Siquidem & hoe novimus omnes familiare esse Haereticis, ut in ore nihil familiarius habeant, quam permultos sacrae Scripturae tex-rus , quos iii testes errorum suorum advocant. Atque de hac temeraria Haereticorum jactantia merito conqueruntur & sapienter obmurmurant plerique sanctae Ecclesiae Patres ac Doctores . ex quibus unuisex antiquioribus huc afferam Tertullanum, ut adiavertatur quam antiqua sit & quam antiquitus reprobata prava illa apud Haereticos consuetudo, ex qua accidit eos qui in Fide
firmi lant , fatigari, & qui infirmi fune . decipi . N qui Que
inter utrosque medii, scrupulis variis ac dubietatibus perturbari. Verba Tertuliani haec sunt. Sed stipsi ε Haeretici ) de Scripta. ris suadenι: aliunde scilicet loqui non possent de rebus Fia i , nisi in Euris Fidei. Ac deinde. Seripturas obtendunt, or in hac sua audacia satim quosdam movent : in ipse vero congressu firmor quidem fatigant,virmρα capiunt, inccra cum Arvula d miliunt. Addo S. Hila-
Sie enim mi a Gevia prompta retundendi iactantiam
73쪽
,4 uuastionis Prooemialit Art. V I.
i liuin. Memento, inquit, neminem Hareticorum esse , qui se nunc non secundum Scripturas praceare ea, quibus blasphemat, mentiatur. xviii. Venio jam ad alium theologicum locum stim me etiam infal-Tr ditio libilem , videlicet traditiones , quae a Christo per Apostolos δε h .,iei .a vel ab Apostolis per antiquiores Ecclesiae Pastores , Patres ac Doetores,& ab illis, per ipsorum silccessores, ad iros pervenerunt,
is , Tu S continuata serie per discretionem ac consiletudinem Ecclesia iaticam confirmatae sunt. Hujus autem loci theologici insallibilitas in hoc fundatur, quod haud dubie non omnia quae dixit, quae jusIit, quae prohibuit , quae permisit, quae suasit aut dissuasit, ac tandem quae fecit Christus, scripta sunt, sicut testatur D. ' Ioatanes his verbis. Sunt alia multa qua fecit tesu , qua siscribam Nur par singula, nec ipsum arbitror Mundam posse capere eo/ , qui scribendi sunt, libr23. Nec tamen minus vera haec sunt., quia scripta
non sunt: non ergo ea propter sunt minus audienda , minus credenda, minus in praxi ac veneratione habenda , quando ac qRO-ties nobis plane constat ea verε a Christo fuisse dicIa, iussa , pro-ιhibita vel permissa, qua navis non script viri Quod autem dico non omnia quae jussit, prohibuit, aut permisit, Vr 2 Christus, scripta esse, nec tamen hinc miniis vera esse, aut miniis est Ite e ticitiis O bservanda, protrahi debet ad ea, qua ex parte ac nomine Chri ἐκ su runx ti jusserunt , prohibuerunt, pernii serunt Apostoli, sive quicun-
zzz que alii simul eum ipsis , aut post ipsos aut horitatem & infalliis
bilitatem Apostolicam habentes, quamvis de his jussionibus , prohibitionibus, permissionibus, nihir ipsi scriptum reliquerint, vel serihi providerint. Et ratio oWidens est , quia perinde est, &ad aut horitatem perinde indeclinabilem speetat, quod aliquid ab ipso Christo , aut ex parte Christi jussit ira, prohibitum , permissum fuerat ab Apostolis, quibus aliquando Christus dixit r
με. ε. Euntes in Mundum universum, prassicate Evangelium omni creatura .
hoc quippe jus praedicandi ubique terrarum Evangelii est ipsum ius absolutissimum stabiliendi quidquid ad necessitatem , ad utilitatem, ad decentiam boni regiminis Ecclesiastici pertinet. Et ideo Ecclesia res scriptas , de alias hujusmodi, quas novit & definiit fuisse traditas , pari pietatis assectu ae reverentia suscipit Oveneratur , prout constat ex Conc. Triac Meg. 4. ' xl. . Praetere, nec Omilerunt Apostoli praecipere omni fideli popi . ia i ...' lo, quoiu Pςr Evangelicas praedicationes caeterasque conversa- seripta N a- tiones gignebant, ut non minus attenderent ad ea , quae ipsi vel .
74쪽
. De Loeis arguitivis Theologicis. s s
e traderent ad Fidem stabiliendam & exercendam spectantia. Sicque omnino conjiciendum est , eo quod possibile non esset scribi omnia , vel cisi scriberentur , illaesa servari in libris direptioni, variationi , ac multigenae disperditioni obnoxiis; &hanc coiij emiram firmant haec verba D. Pauli scribentis ad Thessat mi censes. Itaque, Fratres te re tenete tragriones, quas Hodis 1, sive persermonem , sive per vi iam nostram: unde intelligitur D. Paulum a Thessalonicensibus exegisse Fidem aequalem , & aequalem exercendae Fidei reverentiam pro his utrisque traditionibus,sive scriptis, sive non scriptis. Ubi adverto traditiones non scriptas eas esse, quas Theologi vocant simpliciter ac. nud Errassitiones, R de quibus accipi debet iste locus Theologicus. quem expono : nam caeterae, quae scriptae sunt, ventuat in partem sacrae Scripturae, de cujus authoritate in fallibili supr1 agebatur. Quare de prioribus non scriptis hic tantum agitur; nec nisi de illis ab Ecclesia semel receptis supererat stabiliendum quare &qualiter infallibiles sint;ostensum autem est hine infallibilites esse, 'quod in fallibilitatis nihil minus fuit aut esse potuit tu verbo,quilinin scripto quocunque Apostolicam aut horitatem habente. Et jam audiemus quid inter caeteros Ecclesiae Patres ac Doctores dicat D. Chrys. de traditionibus istis super verba praecitata D. Pauli. Hinc est perspicuum , quod non omnia per Epistolam tradiderisne , sed multa etiam sine scriptis v or ea quoque sunt fide dena. Quamobrem Ecclesia quoque trassitionem , id est , traditionem omnem ab Ecclesia approbatam, censeamus esse M. Hgnam. traitio , ndis quaras amplius. Atque ut adhuc perspicua magis evadat suprema illa reverentia, quam Fideles primaevae . ut aiunt, Ecclesiae praedictis traditionibus exhibebant, in quibus sua in omnem Fidem ac consuetudinem firmabant, non abs re hic exscribam pauca haec verba Tertuliani. Harum or simi. lium, ait, disciplinarum,si legem evostules Scripturarum , nulum in ,enies : Traditio tibi protendetur auctrix , consuetudo consermatrix , Fides observatrix.
Recurrunt in supeli Theologi , pro dogmatum suoruni principiis ac consequentiis stabilietidis, ad quffragia sanctorum Patrum , quos si consensisso omnes circa hoc vel illud dogma compertum fuerit, sequi & id quidem indeclinabiliter debeamus. Ac praesertim recipitur in Ecclesia authoritas unanimis sincto. rum Patrum pro irrefragabili , ubi agitur de exponendis sacris
Scripturis, quas si quis in suum privatum senium detorquere
In utrisisque parem esse authotiis latem ostea. aitura
75쪽
Quando Patres δis. ntiunt , illi preserendi
vine . quos magis venem ratur Beele ga.
Conset et a m Pa tum antiis quitas ad pondus maritoria auri
ue 6 sius sionis Prooemialis Art. VI.
auderet, eontradicendo expositionibus, quas illi conscripserunt, perinde reus esset ac si sensum sperneret, quem de illis Scriptu ris tenet Ecclesia , sitat decernitur in Conc. Trid. s s. q. Nemmo . . . sacram ScrFturam ad suos sensus contorquens , con ara eum sensum quem tenuit re tenet sancta Mater Ecclesia. . . . aut etiam contra unanimem consensum Paιrum, ipsam Scripturam sacram interpretari audeaι. Quia vero argum enta theologicasere omisnia ex lacris Scripturis desumuntur , de quarum vera ac legitima interpretatione necesse est inter Theologos constare antecedenter ,
ad ci,nvictionem ex illis eruendam,hinc patet quanta sit& qua frequenter sanctorum Patrum authoritas usurpeiair pro discus si onc theologicarum omnium quaestionum. At saepe. accidit non comperiri circa vel alicujus sacri textus,vcI alietuus theo gici dogmatis.expositionem , san tos Patres unanimitet sentientes. ; in quo casu augentur ac diutius foventur iurgia theologica , quae necesse est aliunde componi, nisi quod ratio satis suadet inclinandum esse tunc adeas sentiendi partes . quas. vel plures sancti Patres amplexi sunt ,. vel certe illi quorum d cietri m ac pietatem novimus esse in honore ac revere
tia majori apud Ecclesiamia Hic siquidem sciendum est authoritatem, quae dictis ac scriptis. sanetorum Patrum inest , pro statuclidis rebus, quae sint utcunque Fidei, proficisci totam ab approin batione Ecclesiae, ad quam solam spectat dijudicare ac definire veritatem ac pondus cujusvis authoricatis propositae: istius autem veritatis & ponderis proportio tota pendet ex conformitate doctrina Ium,quas. sancti Patres tradiderunt, cum illis quas Ecclesia,vel caeteris damnatis, recepit in gradu Fidei aut certitudinis , vel caeteris non damnatis praeferendas esse censuit in gradu probabilita-εis majoris: Quare etiam hoc sibi jus merito vendicavit reprobandi si quid in quibusdam sanetis , atque etiam antiquis Patri bus, ut in Origene& Tertuliano reprobandum animadvertit. Neque jam arduum est intel Iigete cui sancta Eeclesia dictim ae scriptis sanctorum Patrum , ae praesertim antiquiorum, sed tunc niaximὸ quando in unanimem consensionem veniunt, auth ritatem tribuendam esse eensuerit ; nam haec ratio haud dubie fuit, quatenus licet nullus eorum in particul ri acceptus infallibilis fuerit, imo nec infallibiles fuerint omnes simul accepti, quia non potest ex sententiis fallibilibus , summa sententiarnm ulla infallibilis coaccrvari; attamen non occurrebat norma ulla
stntiendi in lallibilior, quiui ea, quae est sentiendi cohaerenter ad
76쪽
id, quod senserunt sanisti illi Patres, quos Ecclesia pro Doctoribus totius fidelis gregis siticipit & veneratur, & in quibus non
modo nihil doli suspicatur, sed e contra Omnino animadvertit plurimum bonae Fidei tenentis, docentis , tradentis cum omnitin ceritate ae simplicitate Christiana res eas omne, , quas nove Tant pertinere ad integritatem & decus Religionis Catholicae isicque sentiebat de illis D. Aug. quum aiebat : Qui)dan Denea unxin Ecclesia, tenuerunt ; quod didicerunt, docuerunt ; quo E a Patribus acceperunt, hoc Filiis tradiderunt. Sic , inquam ,. sentiebat de illis
D. Aug. de quo & dignum fuit, ut Ecclesia idem sciat iret. Hinc itaque satis intelligitur cur talis ac tanta sit in Ecclesia aut horitas sanctorum Patrum ac eorum in primis , quos Fictui Catholicae Doctores public E ae s blcmnitcr nominari voluit ac decrevit. De caetero ciuia Christus fuerit veluti fons totius veritatis theologicae , quam Apostoli proclamare coeperunt , & cui suscipiendae per successiva saeculorum labentium intervalla maxime studii runt ii viri pii ac docti , quorum elucubrationes ad nos transmissas Ecclesia consensu& applausu nostro dignas censiit, quis non libenter iis fidem suam praestiterit, quis non ab illis legem & omnem egis rationem requiret, juxta illud Prophetae Malachiae r Labia Sacerdotis custodiunι Irientiam, ct Populus re .
quiret Legem ex ore ejus. Accedit denique ad locum theologicum modo praemisi imalius sumi solitus ex aut horitate Theologorum, ac caetcrorum cu-j iis vis generis Literatorum Virorum , qui de rebus theologicis, vel ad theologicas pertinentibus scripserunt cum approbatione Eeelesiae. Verum hic locus per se ipsum sic speetatus , licet plurimi faciendus sit, nullius tamen est insallibilitatis , sive quia illi ut plurimum inter se ipsos dissentiunt , mutuisque dissidiis frangunt alii aliorum authoritatem; sive quia talis approbatio
videtur tantum esse negativa, aut certe positiva non esse, nisi in ordine ad probabilitatem rerum, quas tales authores ex suo peculiari sentii vel ad invenerint, vel ad inventas propugnaverint: quare & eorum authoritates minus attenduntur , quam rationes
quibus suam hanc vel illam Fidei expositionem , vel exortae circa rem, quae tangit substantiam aut modum Fidei , disputationis solutionem communierint. Hi ne circa locum istu in theologicum nihil addo, ut prorsus pariter praetereo alui sit , qui in iure Pontificio sive Canonico
laudatur, non quod iste non sit vel insallibilis , vel ad infal- Tomus I. H .
Quae se a thoritas Theologo rum se vel se sint en tium de Iehus dispu a.
etiam aut1 . ritas iuri Potiti sei, pro rebus theologic fis
77쪽
ues si stionis Pro 3mialis Art. VI.
libilitate in accedens i scd quia que me unque illum suae insalit
bilitatis gradum, vul accessunt ad hunc aut illum gradum tuae in fallibilitatis obtinoi ex sacra Scriptura, aut ex Conciliis, aut tandem ex aliis locis theologicis, quos secum affert,& de quibus jam dictum est. Adderem vero Theologos arguere passim ex opinionibus philosophicis, quas consectati sunt , δέ iisdem continuo uti facta ipsarum accommoda transsatione ac evectione ad disputationes theologicas; sed hac de re jam satis supra egi Art. 3. ubi fuse explicui quis δέ qualis esse debeat usus Philosophiae in rebus theologicis. Quare tuin de istis locis arguitivis theologi
78쪽
De Deo ου Perfectionibus ejus negativis.
UAMVIS nulla in Deo perscistio sit, quae non sic eximie ae praestantissime positiva , siqui item quidquid in Deo est , Deus est,quo nihil magis positivum est& ab omni negatione alienum, nihilominus usu receptum est apud Theologos, ut per et iones Divinas dividant in affirmativas, sive aliter positivas, & negativas , divisione petita , non ex divcrsis earum naturis , sed ex diverss con ceptibus ac denominationibus earum nostris, prout hinc Deum incompositum, immutabilem, im incnsum, indcpendentem, in i tum, &c. concipimus ac vocamus;ecce persectiones Dei id est,negative conceptas &expressas: tum illinc sapientem, providum , liberum , justum ,&c. concipimus etiam ac vocamus t &ecce perfectiones Dei polaivas, id cst, positivis conceptibus ac nominibus expressas. Tum vero quia persectiones Distinae mihi vita sunt posse distinctilis explicari, si de illis sic ab invicem divisis tractaretur, haec ratio mihi fuit cur Tractatum, quo solent Theologi Scholastici omnςs promiscuh perseictiones Divinas complecti, in unum alterumque diviserim,negativas ad prio
79쪽
6 o Disiputatio prima, Art. I.
em , positisar ad posteriorem reserendo. De caetero istum prio Rem partior in Dii putationes sex.In prima agam de Existentia Deir in seunda, de Elicntia Dei: in tertia, de In comprehensibilitate de ineffabilitate Dei : in quarta, de Si inplicitate, quae est Incomponi-bilitas Dei r in quinta de Immutabilitate Dei : in sexta, de Infi-
HS c displitatio sex Articulis absolvetur. In primo, discii tietur an Existentia Dei possit invincibiliter ignorari r in
secundo, an Existentia Dei humanis rationibus vere demonDirari possit : tum in tertio afferentur & expendentur nonnullae demonstrationes, quae in Scholis theologicis frequentiores ac potiores sunt : in quarto deinde exponetur demonstratio dixista ex instinctu rationis; & in quinto alia, quae accipitur ex notione entis a se r ac tandem sexto, examini theologico subjicietur demonstratio Cartesiana.
An Existentia Dei possit invincibiliter ignorari.
I. T A N D in M es prἰmo discussionem istam posse in dupli eiii ιμ λ sensu accipi, secundum quod dupliciter potest contingere, staritia iuri. ue aliquid ignoretur invincibiliter. Potest si quidem contingere sibili R. ut quis de aliqua re dcterminata nihil usquam cogitaverit, sive quia de te illa nihil audiit, sive quia nec ab ullo casu , neque ab ima satis concatenata notitia addi ustus fuit ad cogitandum ea dete : quo pacto fieri potest ut quis cogitaverit nusquam de An tipodis , quasi inquirendo an sint, vel non sint. Potest etiam aliter contingere ut quis cogitet de aliqua re determinata vel ex seipso, vehex casu alterius de illa loquentis , serioque etiam in- . quirat an de Dicto ea res sit vel non sit; sed adduci non possit ut eredat rem illam esse: ut si quis de Antipodis cogitaret , nullaque sua cogitatione adduci posset ad credendum csse Antipodas. I. Ille itaque homo , qui vel de Antipodis nunquam cogitasset . Gem=ium qu pς ζ nullam sit in cogitationem convinci potuisset esse
80쪽
An Exis. Dei possit in vincilii ignorari. 63
Antipodas, ignoraret invincibiliter dari Antipodas. Quare si utramque hanc ignorantiae in vincibilis acceptionem transseramus ad aperiendum sensum difficultatis propositae, intelligetur qualiter fieri possit, aut non possit dari ignorantiam de existentia Dei in vincibilem ; ita quod dari posse, si fieri potest ut quis nunquam de Deo cogitet, vel cogitans, nihil in ea cogitatione comperiat quo convincatur Deum esse, aut E contra dari non possit, si fieri non potest, ut mens Humana in cogitationem de Deo aliquando non veniat, & ca cogitatione rapiatur ad non dubitandum de illius existentia.
Notandu insecumlo, dissicultatem hie propositam intelligi de ignorantia, quae sit opposita scientiae, sive notitiae saltem aliquatenus scientificae t quo pacto ut non recedam ab exemplo iam proposito , ille qui simpliciter fateretur esse Antipodas , non quia ipse id putat, cum e eontra apud semetipsum id falsum reputet, sed quia id putant alii , revera ignoraret esse Antipodas, ut e contra non ignoraret, si id per se ipsum sentiret, vel etiam non sentientibus caeteris; quia tunc id sentiret non adductus sola Fide Humana ad id credendum, sed persuasus ratione aliqua sive sua, sive ex aliena in suam facta,& hoc est scire. Ex duplici autem capite provenire potest ut planὰ scientes quid de aliqua re sentiant caeteri, nos idem non sentiamus ac proinde ne seiamus: provenire siquidem potest tum ex naturali quadam incapacitate apprehendendi ac comprehendendi rationes , quibus alii moventur ad id sentiendum , idque ob ingenium nimis obtusum, ut accidit in rusticis ac pleriique plebeiis, qui nusquam sinerent se convinci de incolatu Antipodarum, ob difficultatem concipiendi posse homines nobis ita e diametro obversos peraeque progredi. Tum ex altiori aliqua praeventione , quae rationibus propositis rationes secundum aesti inationeni propriam validiores opponit, idque ob ingenium nimis acutum, aut,ut dixi, praeventum , ut accidit in viris etiam.valde eruditis, qui non patientes melius erudiri, imo eruditione sua obstantes meliori eruditioni, in crinrore non uno vivunt & consenescunt : ut in errore olim fuerunt circa Antipodas viri eruditi multi, , quorum numero non ab sui Dis aiunt D. Augustinum , splendidissilium illud Ecclesiae jubar. Tum vero quia sicut lcientia, sic ignorantia scientiae opposita suscipit magis & minus , & altera alteram excludit in codem gradu , difficultas proposita rursus intelligitur de ignorantia excludente tantummodo sufficientem illam icientiam, quae rς qui-
ab An Ipod ε. quos potest aliquis invitis ei hi liter ig
Qualite hebetud mentia sitispe in ea sa ignora mii arva Qii aliter etiam prae