장음표시 사용
61쪽
. 42 si uastionis Prooemialis Art. V.
deditae, ad Christianae vitae veritatem & innocentiam tam eit 3 3etam sponte conversae sunt. Quare superi si ut ausus ille fuerit ex toto Divinus, quem nec nisi Dcus in si irare, nec nisi Deus ea, qua inflectendis N in quamcunque partem volucrit inclis andi, immanis. judiciis ac propositis pollet, omnipotentia, ad exitum eo usque felicem perducere solus potuerit. et t. Accedebant insuper, & Evangelicae promulgationis susceptio- in 'x sint ni occurrebant motiva innumera , quae illam omnino dissuadere ' T. mri videbantur Apostolis multo potius, quam ipsos ad ilhm promovendam inclinare. Advertebant enim sibi incumbere pii bli die, iririe ' candam Religionem , quae placitura non esset generatim ullis ho-e 30griiς . minibus, quibus adeo suave cst solis arbitrariis legibus, sive propriis propensionibus regi, nec aliam nisi istis accommoda- . tam Religionem profiteri; nempe ut ipsis liceat nec credere nisi
quod viderint, nec velle nisi quod senserint sibi commodum. At quantum abest, ut Religio Christiana nostris in hunc modum
propensionibus faveat namque & menti asperas, & voluntati asperiores leges imponit, dum ab illa expetit ut c dat multa, in quibus eredibilitatem nullam , imo plenam incredibilitatem advertit; & ab ista exigit ut ea velit, non quae voluntatem trahere, scit quae sotcnt avertere, non quae illam demulceant, sed quae Cxasperent, ac tandem uno verbo ut velit, non quidquid inter ullas
Mundi delicias computari possit, sed e contra quidquid speetat ad
vitam talium deliciarum sensibilium inimicam , ab omni voluptate, ab omni avaritia , ab omni fastu , ab omni ultione . ab omni denique cogitatu , verbo, faeto , vel etiam otioso, remotissimam Tx. Unde nihil aderat loquendo aesentiendo juxta humanam conis
... su udinem , quod sive Apostolos ad publicandam, sive Populos
Populos ad exeipiendam Christi Religionem, non dico, impelleret, sed ex adverso quod non repelleret. Quare nisi Deus ipso utrosque su-x Angelii. pernaturalibus luminibus & impulsionibus juvisset, illos quidem ad loquendum audacter, istos vero ad audiendum confiden ter , nunquam potuisset haec Religio tam aperte , tam late , tam reverenter . tam ineluctabiliter sive publicari, sive excipi. Addonec. futurum unquam fuisse ut quocunque modo ve. casu sic publicata , sic cxcepta, tamdiu vigeret, ac multo minuρ nunquam
deficeret , si in ea nihil nisi humani consilii, aut operis ab initio adfuisset: praesertim quia nec olim desuerunt vitr perversi , qui entaverint Pervertere Israeliticulia Populum, sed eorum maligni:
62쪽
De Praenotion. Christianismi Theologis. 4 3
tas illico corruebat. Quo argumento Pharisaeus quidam nomine Gamaliel olim fregit iras Principis cujusciam Sacerdotum adverrius Apostolos infrementis, di in eorum necem concitati, sicut
refertur in Actis Apostolorum his verbis. Viri Israelua, attendate vobis super hominibus istis quid a turi sitis et ante hos enim dies extitit
Theodas disens se esse aliquem, cur consensit numeruι υιrorum Arciter
quadringentorum, qui occisus est, σ omnes qui credebant et , duisai. funi ct redacti ad nihilum. Post hune extitit iudas Galιlaas in diebas professionis , est avertit Populum postse , ct isse periit , ct omnes quotiquot consenserunt ei, dispersi sunt. Et nunc itaque iuco vobis, disiecta ab hominibus i s, re sinite illos; quoniam si est ex hominibus consilium hoc aut opus , Hssolvetur ; F vero ex Deo est, non pota ritis di
Quod si quis hoc eodem argumento urens, imo abutens, velIezliinc pariter aliquatenus inferre veritatem hujus vel alterius Re Iigionis apud Ethnicos vel Mahoniceanos vigentis , quasi ex hoc quoque pro vera haberi debeat, quod a multis saeculis vigeat, nec dissolvatur, mo promoveatur in dies ; si quis , inquam , si carguere praesumeret, non difficile ac simul invicte redargueretur Db disertinen , quod Religionem Christianam caeterasque , non dico Religiones, sed Religionum umbras, vel larvas Intercedit. Tale siquidein discrimen est , quod caeterarum tam institutio is, Mam promotici facile reserri possit ad humanae concupiscentiae intemperantiam , in ilIis , siquideiri sensuum incillitiei i a
ventibus, ubi primum auditis sibi complacuit, & exinde ab . illis non resiliit; quae causa est cur sem l malignanter adimilae . malignairtius ac cum horrenda quidem contumacia vigeant. Αt nihil quod sensuum mollitiei, aut cuivis eorum intempeis, rantiae favere possit, latituiti atque incrementum haud dubiὸ dedit Religioni Christianae i cuni d contra haec jubeat ut fideles non modo abstimant, sed etiam abhorreant ab Omni intemperantia, mentis & corporis: ita ut non potuerit primum admitti.haec Re
ligio, nisi ab hominibus, qui ob amorem Christi, R in significa
tionem grati animi, pro sanguine ad redemptionem nostram estu. , voluerint,spretis omnibus voluptatibus ac vanitatibus saeculi, emtilem Christi mortificationem in eorpore suo circumferre, Miu quantum possent , crucifigi cum ipso. Nisi quod patet aliud discrimen, ratione cujus si Religiones caterae iam diu vigeant , id ad liri reserri possit, quod calamitatibus ac persecutionibus millis arceantur, quibus utique si urgerentur 1 brcvi corruerenis.
ntem in rantia per missa erinlumlit ad ala a rum Religio num initia ac incremtatu
omnis maduetia inisten perant iaper Chri marinisnil legerarcetur
63쪽
Perseeuti is ea ciuas tri Ieravat, valis
ae pesiant veritatem ae'nctitaten ἱstiua xx IV Mitacula seri non ponsant . n si
sint arguamentum p . e. ssimum Uerae Relagi
ιι si Destionis Prooemialis Art. V. .
At quod unquam fingi potuit calamitatis , aut horreiulae imis manitatis genus, quo propulia aut coarctata hon fuerint prima Religionis Christianae tum initia, tum incrementa λ Quot & qu ties adversus illam non assurrexerunt tyranni Sed quot & quoties tyrannis non obstiterunt sanisti Martyres serendo sortius, qu milli inferrent, universa cruciatuum genera , adeoque saevissima , 'ut eorum vel sola ad inventio hominum esse non potuerit , sed daemonum totiusque in serni adversus Ecclesiam infrementis. Sed vani sierunt omnes isti limis ac fremitus , hac una ratione, quod vera est Religio Christiana ; quae etiam ratio est, cur deinceps ne ulli hominum impetus, nec ipsae etiam porta inferni pravisebuna
Aecedit denique in si premum credi bili ratis, de qua agitur, motivum, non posse nisi 1 Deo infringi leges Naturae ab ipso constitutas, nec ab ipso infringi posse aut sint ut infringantur intestimonium salsitatis; hoc si quidem esset inducere homines iit
errorem. Quin e contra in testimonium veritatis fiunt, quoties fiunt infraetiones illae legum naturalium, & vocas solent miracu'Iosae. Quare pro certa ac unice certa haberi merito potest ac debet ea Religio, in cujus stabiliendae ac promovendae gratiam, impetrantur & fiunt 1 Deo miracula. At neque nostrae , neque --
traneae historiae sinunt dubitari, quin miracula, eaque in plurimis locis plurima facta & impetrata a Deo fuerint eo fine , ueChristiana Religio acciperet initia sua & incrementa ; vel maxi-mc quia de caetero tam austera ac severa est 3c iupra captum mentis ac supra fragilitatem huina nae indolis tam evecta, ut absque illis induci de exeipi potuisset nunquam, nisi menti & ita doli si mul ac aeque contradicentibus praevaluissent miracula , quae dubi tare non sinunt quin id, in cujus gratiam fiunt, verum sit ac nul
Quo argumento , ad confirmandos nosnetipsos in Fide aqu1 Christiani sumus , consuevimus uti ; sicut eodem tanquam potissimo uti solebanc primaevi Praecones ac Scripto rea nostri, ut Idololatras ait partes Christi converterent. Ex his vero Scriptoribus unum memorabo hic Iustinum Mat. tyrem in Apologia prima pro Christianis, ad Senatum Ro, in animi , queni interpellat his verbis. Hoc ipsim ex his ἀε sub aspectu vestro sunt a intelligere potestis i complures siquidem
in monum intemperiis eorreptos homines per orbem omne ct hanc
64쪽
De prootion. Christianismi Theologie. 4 s
eurare non potuerunt, permulti hominum nostrorum, Christianorum .
.nquam, per nomen Id. Christi sub Pontio Pilato crucifixa a tirans es,
fanarunt atque etiam nunc sanant, exarmantes atque exigentes ab ho
minibus , qua illos obsederunt, damones. . Multa his consimilia ex perpetratione miraculorum petita ar- χXV .gumenta videri possitne apud eundem Scriptorem in aliis , quas m. i conscripsit pro Fide Christiana Apologiis, ac praesertim in secun- v tres se a da ad Antoninum Pium directa. Habes ad calcem Operum S. Jus- Ajistri tini Martyris unam adhuc alteramque pro Christianis Apologiam ei a dii losophi cujusdam Christiani Athenagorae, de S. Patris Theo. 'phili Patriarchae Antiocheni. In quibus ac similibus multis veteri bii Christianorum scriptis videre est,& quanta sit Christianae Religionis credibilitas, & quanta sit proinde necessitas eam amplectendi , ut hic taceam tam multa alia taliaque insignia opera,
Auae hactenus publici juris facta sunt,3e in dies fiunt a viris sanctissimis atque doctissimis, ad laudem nominis Christiani, & in
opprobrium erroris , quo caeterae sectae omnes 1 Christiana , vel tantillum deficientes, vitiantur ac prorsus obtenebrantur.
Quidquid autem hactenus dixi de Christiana Religione, gene- x x v o. tatim totum intellexi de illa, qua in & qualiter Cathodici or- Q ' Ithodoxi tuentur : Haec enim una ac unicὸ vera est , intra quam in- ζ zrii. Ro tegre N inviolate servandam, voluto Christus posse homines sal- .a os fieri, ita quod extra illatri nulla sit salus, prout in suis locis de istis hujus theoIogici Probabitur. Tantum hic obiter diecide Heterodoxis, quos Haereticos vocant, melius fore sorsan illis.s Christiani non essent, quia Lanto inexcusabiliores erunt, quanto Intra viam veritatis 1 veritate ipsa deficiunt , seque ipsos rescindunt per contumaciam ab illo corpore. mysti eo Catholico , cujus membra esse coeperant per regenerationem bapti Dini. Nee tacebo Christianos illos etiam, qui iner, Catholicam Eeelesiam pravε vixerint , esse adhuc severius redarguendos . quia sanctissimam illam Religionem , quam ore profitentur is opere vitiant ac conspurcant, zantoque longius , saltite abfuturos, quanto saluti proximiores sunt, si voluerint dignὸ ambulore ea vocatione, qui vocati sunt, & non contaminare vera in illam
Fidem , quam edocti & amplexi sunt. Et haec pauca sussicient cite P generalas theologicas praenotiones Christianitati.
65쪽
6 cuaestionis Prooemialis Art. VI. ARTICULUS VIO
De Locis arguisivis Theologicis.. . I R C A locos , quos voco arguitivos theologi eos , quas dia rate, fini cerem illos, ex quibus arguitur pro rςbus theologicis theo- . . . . logice probandis , plurima itini quae conscripta fuere a multis vi ibi doti- hanc materiam ex professo tradi Hibus , inter quos valde exceta 'M 4 luit Melchior Canus At mihi quidem de ad totius operis theologici conscriptionem properanti, satis fuerit si generalen tuamdam eorum notitiam insinuavero,omissis controversiis , quae circa illos excitari possint , praemonendo quot & quales illi sint. actum quae & quanta sit eorum validitas. Quia itaque quoties Occurrit aliquid theologicum theologice probandum, illic O rc-'curri potest ac debet ad sacram Scripturam, vel ad sacra Concilia vel ad Definitiones Pontificias,. vel ad Traditiones Ecclesiasticas, vel ad authoritates Sanctorum Patrum , vel etiam ad se Dfragia caeterorum virorum, qui de rebus theologicis erudite a solide scripserint; ideo isti, ut ita loquar, petobationum theologicarum fontes, tales sunt .loci, qui theologici vocari solent.
quasi soli sufficientes, sive seorsim, sive in primis conjunctim a Lfaciendam certitudinem theologicam.. . Ubi advertis hanc certitudinem debere esse superioris & alte qua & rius ordinis ab ea, quae in humanis scientiis vulgo Ycquiritur pro a s . zi indaganda ac stabiliςnda Veritate sitaruin respective conclusio elado etheolo. num ; pro quibus utiquς indagandis ac stabiliendis ratio praeia valet authoritati, ac praesertim si per experientiam roboratur.
At in Theologia , quae Divina quaedam scientia est , authoritas eκ adverso praeνalet rationi; non quaecunque tamen authoritas , sed illa tantum. , quae vel sit in fallibilis, vel ad infallibilitatem valde accedat: talis verti ea est, quae ex locis praeenumeratis em itur. Cum autem dico talem in rebus theologicis certitudinem requiri, & ex talibus locis erui, loquor de rebus theologicis proprie ac stricte acceptis, prout continent dogmata quae vel suae Fidei, vel ad Fidem accedunt: nam de caetero plurimae aliae res theologica vocari solent , videlicet quaestiones & eontroversiae, quae ex Philosophia in Theologiam inducuntur, & de quibus inter Theologos minime convenitur, sed in hanc vel in alteraim,
66쪽
De Locis arguit his Theologicis. . 47
ρontradictionis partem certatur. Pro istis itaque aliter sentien-clum est: cum enim nullatenus sint Fidei , sunt proinde omnino rationis, ideoque decidenda ex rationabilioribus philosophicis
Principiis , qwe quisque sequitur : ut abundd intelligi potest ex iupra dictis de Uγὼ Philosophia in rebur Theologicis.
Exordium jam sumo a sacra Scriptura, cujus nomine intellec- III. et a veniunt sacra illa vulgata Biblia per Ecclesiam approbata, qua in usu sunt apud Catholicos, & sola verum Dei verbum scriptum arem, ni a .
ac totum continent. Hinc dico non Dosse in Scholis theologi eis o ix R i' aliquid ineluctabilius probari, uti neque evidentius, quam si rei saetis Bi . Probandae in oti vivii desumatur ex verbis sacrae Scripturae. Quia Mo 'enim nihil illa falsi vel de falsitate suspecti continet, siquidem fuit usque ad apices divinitus inspirata; & ita quidem, ut hac in parte aut horem habeat Spiritum Sanctuin, primarium ne hipe M irreprehensibilem , qui Moysis, Davidis , Salomonis , Isaiae, &c. item Matthaei, Marci , Lucae, Ioannis , Pauli, &c. cogitationes ac conscriptiones providerit suo specialissimo afflatu esse pariter irreprehensibiles ; quia non tam ipsi erant, qui cogitarent a scribere ist, quam Sanctus ipse Spiritus per eos cogitaret ac scri- bercta
Neque deest ratio, quae evidenter eonvincat necessitatem hu- 'iv. iusce irreprehensibilitatis, quatenus si vel unum verbum vel in tota sacra. Scriptura esset suspicioni falsitatis obnoxium , hoc ip- .ut so legi non posset sine pericu Io errandi in iis quae legerentur ; imo rate hinc sibi unusquisqtie arrogare posset licentiam reprehendendi si is cietis quid vellet, hoc uno titulo quod in ea quidquid occurreret, non esset certum ea irreprehensibili certitudine, quae sola ab intcucc- tu humano Fidem inerito exigit. De caetero quacumquescripta sunt, ad nostram doctrinam Fcriptaslint, ut ait Apostolus et quomodo au-etem si per ea posset homo dccrpi, ad doctrinam hominis scripta essent Unde consequitur dubitari non posse de veritate totius Sacrae Scripturae, ac proinde mori va& argumenta, quae ex verbis illius expressis eruuntur, esse omnium maxime efficacis ad rerum theologicarum convictionem: vel maxime quia hinc Sacrae Scripturae, hinc Fidei certitudines sic sunt coniunctae, ut priore la. beii te, posteriorem labi necesse sit;& hoc ipsim est argumentum. quo utebatur D. Aug. ad probandam indeclinabilitatem aut horitatis sacrarum Scripturarum. Titubabit, aiebat, Fides , si Divina- D.ctr. ii . m Scripturarum vacillet authoritas. ' 37. Tum vero cum nihiΙ sit adeo certum, quam quod in sacris Bj- eis.
67쪽
s si uastionis Prooemialis Art. VI.
l.i i , i bliis continetur expressum, ita quanto minus expresse eontinetiit
dere- aliquiit in illis, tanth subsistere reputatur in gradu in seriori cer- Ποῦ α titudinis: & ideo in tali quocunque casu, in quo ad rei cujusvisti . theologicae propositae decisionem faciendam non oceurrit in sacris paginis satis cxpressa ulla sententia, Omnino 'avendam est ne quid praecipitanter decidatur; quia tunc , ut ita loquar , silet norma omnis thcologicae decisionis: silent oracula , nec it Iis silentibus praesumere debet quicquam eloqui, veluti non dubitan- . dum , humana fallibilitas. Hinc D. Aug. ad rem nostram aper- I. M. d. tilliine loquitur his verbis. Ubi de re obscuri ma disputatur, non a t. T ' Iuvantibus Divinarum Scripturarum certis clari ue documentis , eo hibere se debet humana prHumptio. Et haec quidem D. Aligustini humillima methodus valde congruit cum illa , quam praeoccupa-c , verat S. Cyrillus Ierosolymitanus orset, aiebat , de Divinisae sanctis misi m eriis ne tantili m quιdem tradi sine sanctis literis , neque simpliciter probabili re um specie ac verborum arti is in transe.ersum abripi. Quin etiam ut omnis occasio praeripiatur praesumptioni humanae adeo proclivi ad ferendum judicium de rebus Divinis in Sacra Scriptura quaesitis & non iuventis . ecce legeta aliam adhuc tutiorem, quam S. Basilius sibi de aliis ponendam. censuit sub hac forma. His quascripta sunι crevi,qua non sunt scrip.
v x. Neque nisi obiter hie θe hine insero qui ae quanta urseantur id . . in necessitate evolvendi sine cunctatione aut intermissione ulla onaia o legendi nes sacrae Scripturae libros ii omnes, qui in studiis theologicis ζι. 0 verunt prosectum verὸ ambiunt. Reputandum quippe est in iis δε- eris libris, qui ad doctrinam nostram scripti sunt, contineri idllane vel serinὸ totum , cuius praeaccepta intelligentia sussicere possit ad solavonem qstaestionum omnium theologicarum propol. nibilium. Vel saltem certum est, si quid ad illam utile in aliis. quantumcunque doctissimis libris reperitur , id in praedictis, multo ubcrius reperiri in quibus Praeterea & id reperies, quod coarguere possit quidquid alibi legitur erroris ac mendacii. Audiamus loquentem hac de re D. Augustinum, apud quem lectici sacrae Scriptarae commendatur his verbis. Quidquid homo extradidiserit, si noxium est, ibi damnatur; si utile est, ibi invexisar : est cum ibi quoque invenerit omnia, qua utiliter alibi discit, multo abundantius ibi invenit ea , qua nusquam omnino alibi , sed .n Elaram tantumdModo Scripturarum mirabili altitia ne O mirabi5 bam litate diri
68쪽
De Locis arguitis is Theologicis. 4ρ
Verum quia nemo satis sublimis, aut satis laboriosi est ingenii , ut omnia sacrarum Scripturarum mysteria notare ac memoria tenere possit, vel etiam i id posset, satis insallibiliter praeventi ad ea quaestionibus propositis infallibiliter decidendis applicare ; ideo necesse fuit, ut praeter opem sacrae Scripturae adesse Theologis Ecclesiae aut Koritas , qua in fallibilis est, ad quanν confugerent pro obtinenda decisi une talium quaestronum, quarum nihil aut serὰ nihil, saltem satis expresse, in libris sanctis conistinetur. Nisi quod etiamsi aliquid in illis omnino expreinum apis pareat, adhuc tamen iliud subiacere potest multis sensibus, s cundum quos accipi possit; nec potest quivis sensus humanus in fallibiliter reputari pro eo, qui fuerit verus ac solus sensus , in quo sancti Scriptores hare vel illa verba conscripserint; hinc etiam manifesta fit necessitas oraculi vivi Ecclesiastici determinantis sensum , ua quo haec vel illa verba aecipienda sint de prosint ad ea, quae sunt Fidei, dogmata stabilienda. Et certEres esset periculosae consusioni valde obnoxia,si la eo sensu in quo quisque, modo rectὸ, modo prave, abundae, liceret interpretari sacram Scripturam, di in his interpretationibus fundare decisiones pertinentes ad Fidem : sic enim Fides nec una , nee invariabilis
esset , imo non miniis varia ac multiple esset , quam mcntes capitaque credentium. Ut nihil insuper dicam de necessitate aIia supremae cujus dam authoritatis , penes quam sit determi are quot de quales
sint libri pertinentes ad sacram Scripturam. ne si id hominum eruditioni fallibili determinandum relinquatur , omnino fallibilia sint judicia omninoque diversa pro diversitate librorum,
quos quisquo affirmaverit vel negaverit ad Scripturam sacram pertinere. Nec dubitandum est ex hoc capite, quod Haeretici non agnovelint authoritatem Ecclesiastica in pro determinandis libris sacris corarinque interpretationibus, omnes Haereses profluxisse.
Quod autem dieci de aut horitate Ecclesiastica, id intelligo, tum de authoritate Conciliari haud dubid in fallibili, tum de authoritate singulari suprema Pontificia, eui nec sua infallibilitas deest, ut deinde dicetur. Venio itaque jam ad Concilia hic est Iocus alius theologicus , undc arguitur pro rebus , de quibus in Theologia sermo est, probandis atque stabiliendis. Sic autem merito arguitur, quia quaecunque in Conciliis circa res Fidei, vel utcunque ali raxer pertinentes ad Fidem definiuntur, ea prudenter definiri cen-
seriptura dia hiis erinsuli Reelesia auis thoratas dein
suam ha heeiti allibilita. stem in rebam
69쪽
ue o si uastionis Prooemialis Art. VI.
serula sunt; quare omnino imprudenter se gereret homo privatus . qui definitionibus ullis tantae ac tam multiplicis aut horitatis praesuineret contradicere. Sed quid 'si praeter humanae prudentiae leges, quas in hisce conventibus Uirorum pietate ac eruditione praestantium, & de bono Ecclesiae regimine ex professis ac coram Deo tractantium, constat non praetermitti, adsunt & observantur leges etiam Divinae ac stiper naturalis prudentiat, quis statutis sic consideratis contraire praesumpserit λ At adsunt &observantur istae supernaturales Icges , quia adest , imo praeest Spiritus Sanctus . ad quem spectat ut caveat nihil definiri , quod abdi cere Fideles in errorem possit , sicuti revera & illico abducerentur , si unusqliisque sibi licitum esse putaret dubitare de veritate statuti cujusvis Conciliaris : quatenus hoc esset quasi velle
privata sua ac pauca lumina , publicis illis ac tam multis totius Ecclesiasticat authoritatis coadunatae luminibus anteferre. Aliunde vero si liceret hominibus privatis in stubitationem 3e controversiam adducere res conciliariter definitas , ad quid con- si 'ebia ud gregarςntur Concilia Quam inutilis esset eorum eonvocatio, coadu inti. si ad hoc non est utilis , ut mentes vari E sentientes , & libere nimis ac curiose pervagantes, coerceat , & ad unitatem aliquam rerum credendarum subinittat λ bi autem mentes nostras sic subis mitti necesse est, necesse quoque est finfallibilem esse author itatem , cui fiat submisso: & haec est in fallibilitas , quam vel sola ratio humana satis convincit non denegandam esse Conciliis. Sed de hac eadem .fallibilitate illis non deneganda prorsus
aliunde convincitur , scilicet ex iis omnibus sacrae Scripturae Io eis , quibus Christus ipsc in primis promittit se suae nunquam defuturum Ecclesiae , imo semper ac continuo affuturum, ad hoc nempe, ut sua ipsius Fides non deficiat , quin etiam ut Fidei puI- M.,h..ti chritudo rugam nullam , nullam maculam contrahat. Ecce, intimo. quit , ego vobiscum sum Uyue ad consummatιonem saecula.
x I. Tum vero si in aliquo casu debet Christus adesse suis Fideliet aάἡ 'μ bus, an praesentior urgentiorque alius est, quam is in quo Eς-pereine fit ut clesiastici Praesules conciliariter adunati tractant de articulis usua a. . Fidei universis Fidelibus proponendae Illis itaque tunc maxime
eoora adest: & ita nihil juberi , nihil vetari , nihil damnari , nihil statui sinit in his niustis coetibus , quod non mirific. prosit Christianae Fidei incremento atque splendori. Ecce δίoliud ejusdem Christi hac de te promissum i Ubi sunt duo vel
M M. tres congregati in nnm ne meo, ibi sum in medis eorum. Aia ςrg. Pu
70쪽
De Locis arguitio is Theologicis. si
tabitur abesse ab iis coetibus Synodicis , ubi ac sunt non modo duo vel tres in sacro-sancto splius nomine congregati , seiL dueenti , vel etiam interdum trecciati Christiani gregis Pastores re Episcopi animarum nostrarum. Hi ne itaque provenit si main fallibilitas Conciliorum , hinc x i tui delicet Quod non tam ad Patres Synodicos, uuam ad Spiritum 83 i. ς'n
beat quidquid statuitur de rebus ad Fidem , qua Christiani ae Catholici sumus , spectantem. Et haec quidem adeo summa in- Λ. Qibias' fallibilitas apprime competit Conciliis generalibus , quibus Iroinde non minor, quani ipsis sacris Scripturis reverentia ex-ibenda sit, uti non minorem exhibebat S. Gregorius cognomento Magnus: & ecce ejus verba. Sicut sancti Evangesii quatuor libro , tu. i. , se quatuor concilia sese ere ct venerari me fareor. Ubi de his qua- . tuor Conciliis generalibus loquebatur , Nicaeno , Constantinopolitano , Ephesino & Chalcedonensi , in quibus Ariani, Eunomiani, Nestoriani, Eutychiani respestive damnati liint, ut iii deincursu theologico saepius memorabitur. . Eadem autem valet pro caeteris generalibus ratio , quae protrahi quoque debet ad extera Concilia nee modo Nationalia , sed& Provincialia legitime eoacta & juridice a Summis Pontifici- iarib conbus approbam; quamvis enim non omnium sit par frequentia ac z. : .. . soleinnitas , par tamen est in omnibus Christi invisibiliter prae- tis disentis sollicitudo providens , ne quid contra Fidem deeetnaeue ι v vel praeserti in quia si quid vel minimum ac quantumvis minimi momenti reputatum decerneretur contra illam, illico ex toto rueret , quia vera Fides non est ubi adest vel quaecunqtie ad Nixtio falsi. Deinde vero levissimus ille contra Fidem error sie ad nil δε sus , ex Provinciis in Nationes proserperet, ac tandem universalax Ecclesiam macularet. Imo qui aut abyssiis abyssiim , ita error eris rorem invocat, hinc timenda occurreret pessimae cujusdam infidelitatis labes. Absit igitur posse in quovis legitimo Concilio' legitimε convocato, approbato , quantumvis parumper solem. ni, & ubivis celebrato, decerni aliquid contra Fidem. Ubi ad . vertis, Leetor,nie nusquam de aliis decretis loqui, nisi de iis quae attingunt Fidem; nam de caeteris quae specta ent ad expositiones humanas Divinae Fidei, ratio eadem nihil convincit, siquidem humanae eruditioni ae persuasioni prorsus permissas. Et sic quidem Christu per Conciliam te hactenus celebrara , e 2.4 rite deincvs celebranda optimὸ providit, ne error ullus con