장음표시 사용
451쪽
fecis, eum nihil haberet in Fida d versem, sed rectissime erederet Vs ct sedatis Vsius. Ac tum ut magis pateat, quani parvi sece rit Epiphanius errorem , de quo agitur, audienda sunt verba se 'quentia ; sic itaque prosequitur Epiphanius i Etiamsi id dicere maxime oportet in parvo quodam ipsum contentιose frr. , atemque ejus
asseclas ; illud autem parvum nihil aliud est , quam quod ipse de
socii eius vellent decernere impletum in homine fuisse secundum corpus id , quod legitur : Faciamus hominem ad imaginem ct simia Γιudinem nostram. Denique in Summario operis , quod Epiphanius contra Sectam Audianorum scripsit, sic legitur i Aussianorum rebellatio ct Secta, non tamen haresis. Hi υιtam cst conversa-eionem bene ordinatam habent. Habent item Fidem per omnia vel Catholica Ecclesia , plerique vero in Monasteriis habitant , orta Ex quibus omnibus attentε perpensis intelligitur non debere e rori , contra quem hic pugnatur , tam . facilὸ inuri haereseos
Verumtamen ut intelligatur neque sie per authoritatem Epiphanii posse purgari ab haereseos Iabe Anthropomorphitarum errorem, attendcndum est primo, quod tunc temporis , quo Ail- dius & Epiphanius vixerunt, agitabatur sui nitia Fidei quaestio, ad quam caeterae comparatae non videbantur Fidei quaestiones :agitabatur siquidem quaestio de Filii consubstatui alitate , quam Ariani negabant, & quorum numerus ita excreverat , ut pene universus Orbis se Arianum tae miratus sit. Haec igitur quaestici tunc temporis , veluti quae sola Fidem attingeret, alii due movebatur , de ita reputabatur nihil in Fide habere diversutia, qui siquis seeundum Fidem de Filio sentiebat. Quare S. Epiphanius ex hoc uno capite Audii Fidem expressit , dicens : Nam cum hoc, quod confitebatur da Patre , ct μάν, ct Spiritu Sancto , mιrabiliter Oetat Ecclesia Carbotica habet. . Attendendum est Iecunia nihil obstare , quominus opinio , quae olim habita non fuit pro haeretica, hodie pro haretica habeatur; quia videlicet lapsu temporis propius penituisque consipe ni est illam h diametro adversari Sacrae Scripturae dicisionibus Ecclesiasticis, Patrum consensionibus, & aliis id genus authoritatibus, unde perpenditur de deciditur, an res aliqua Fidei sit, vel non sit Fidei : Fe ideo non miruin si error , quem Epiphanius non habuit olim pro haeretico , hodie decernitur haereticus. Nisi praeterea quod ipse Epiphanius tam claris, tamque multis ex Sacra Scriptura reticis ratiociniis ibidem probat id, .
cra par pendisse ee rorem Au diaciorum.
452쪽
Theodoretus habuit os ni nemtuam. N nero liaeresi . sed pro sim
ut etiam soliditas non evaeuatharesiae.
a 4 Disputatio quarta, .Art. V. 'quod in homine secundum Dei similitudinem de imaginem est,
animam esse , ut nisi justo mitius cum Audianis egisset , id ipsum , quod decernimus , decrevisset, nempe errorem , per quem similitudo hominis cum Deo ad hominis corpus resertur , esse patentem haeresim. De caetero, quod affertur ex Summario operis ab Epiphanio scripti adversiis Audianos, est utique aut horitatis longe inscriυ-ris ; vel aliter dicendum est potuisse Audianos non esse haereticoς, de nihilominus errorem de quo agitur, & quem propugnabant, haeresim esse , quia nondum accesserat Ecclesiae decisio , aut sit ficiens Patrum consensio , propter quam haeresis dici ac pronuntiari deberet. Tantum addo loca , quae ex Epiphanio p. ducta sunt, magis excusare Audianos errantcs, quam Audianori uri errores.
Accedit poste, B. Theodoretiis , qui in Quaestionibus in Genesim,&in Interrogatione quidem vigesima Anthropomorphitas redarguit, fle de illis ste ait : uuidam nimium simplices eorpus
humanum aiunt factum esse ad imaginem Dei: quoniam aRHunt vo cem Dιvinam iurentem A. Reg. I9. Aperi oculos tuos, & vide, de inclina aurem tuam, δc audi; ct Gen. 8. Olfecit D minus Odorem suavitatis ; ct illud Isaiae i. Os Domini locurum est ista ; ct Psal. 9 . In manu ejus sunt fines terrae. Postmoduin etiam idem Beatus Scriptor subjungit haec verba : In quo potissi non animadverterunt Dominum Deum per homines somi nibus loquentem , audientium infirmitati sermones accommodare rct quoniam ocalis nos videmur , vir3utem ejus Per quam vide3, Scritura vocat oculos, ctc. Unde merito colligitur Theodore- tum non computasse illuna , de quo agitur, errorem pro haeresi , sed pro simplicitate quadam ac stoliditate , quae nihil habeat de pertinacia de contumelia haereticae pravitatis. Quare etiam paulo post proclamat errorem illum veluti manifestam insaniam , di cons r Atqui supervacuum es sum in longum produsere sermonem : satis enim patet horum , videlicet Anthropomorphitarum, insania.
Veruntamen neque sic sub praetenta specie simplicitatis, aut stoliditatis, aut insaniae liberabitur error affingens Deo formam humanam ab erroris haeretici nota ; quatenus nihil obstat, quin aliquid insipienter simul de haeretice afferatur : quasi vero ob
id quod Hxit insipiens in eorde suo, non est Deus , non sit ea- propter Atheismus inter primaria* haereses, imo pro haereseon
453쪽
si ualiter Anthropomorphitarum , c. 426
.mnium prima enumerandus. Hinc potest aliquis error esse si inulhaereticus di infamis . haceticus quatenus contra Fidem est : in sa-nlls quatenus contra rationem est , ita quod quamvis illum Fides non vetaret , ratio prohiberet , ut accidit in hoc casu , in quo licet Scriptura , quae Fidei parens est , Omnino taceret Dei spiritualitate in inimunem ab omni admixtione aut cliam ob vcla Mone corporea , ratio sufficeret ad illa ui hominibus tantii in nouplane insipientibus demonstrandam. Et hoc pacto insania opinionis astingentis Deo sormam huma- xxv III. nam gratis affertur in excusatione in haereticae labis , qua talem .emfibri 'Opinionem infici propugnatum est. Nee deost exemplum: si qui--μidem de opinione quadam Almarici , ac nequidem una, defini- 'Iain. tur in Concilio Lateranensi sub Innocentio III. illam esse si- N iasana, mul & haereticam N insanam : Reprobamus etiam ct damnamus,
Uerba sunt Concilii,e. a. de errore Abb. Ioachim sub finem :
perversissimum dogma impii Almarica , esus mentem sic Pater mendacii excaeavit, ut ejus domina non tam haretica censenda sit, quam infana. Non igitur in dogmate Audii excusat insania haeresim, quandoquidem nec istam illa in dogmate Almarici valuit excusa-xe. Praetere, quoque Theodoretus isti Anthropomorphitarum errori opponit tam expressa Sacrae Scripturae loca , ut evidens sit illuni nunquam in ea mente fuisse eximendi ab haercsi opinionem, quam esse veram haeresim non possit solidius demonstrari, quam ab ipso fuerit demonstratum. Est autem inter permulta notatu dignum , quod ex Origene X m. refert ad explicandum modum , quo verὸ imagines sumus Dei , qui ereavit nos: Deus longanimis est , ita homo longanimis habet se imaginem
ad imaginem Dei. iustus cir sanctus est Dominus , miserator ct mise- .: Uricors : igitur qui amat justitiam ct sanctitatem , or peragit atque ob- Theodore servat praceptum istud Salvatoris: Estote misericordes quemadmo-clum Pater vester inisericors est , ct Estote perfecti, sicut Pater vester coelestis perfectus est , - imago Dei. Unde patet quam longὸ abfuerit simul cum Origene Theodoretus ab imagine Dei in homine ad hominis corpus ut utlibet reserenda. Proserti tandem posset Joannes Cassianus Eremita, qui non λ- .,η .. Ium sub specie eujusdam simplicitatis , scd etiam cujusdam pie- .iauit edam
talis excusat errorem Anthroponi orphitarum in Abbate Serapi pMne , qui humanam illam Dei formam colebat N in oratione sibi fi m Ahibro. Proponebat. Itaque primo narrat Cassianus Abbatem Serapioncm, P bH.
yaruui antiquissimae distinctionis atque in actust disciplina 'per
454쪽
4r6 Disputatio quarta, Art. IV
omnia consummatiim , multis ac validissimis doetissimi euiuiadain Diaconi , nomine Photini, assertionibus motum fuisse se ad Fidem Catholicae traditionis attractum .Quae res Abbati Paphnutio , & caeteris , qui cum eo erant , pergrata fuerat: siusdsi iere, Utrum tanta antiqvitatis, verba ha c sunt Cassiasti in Collat. Ioac. a. tanti sique virtutibus consumiliatum, imperitia sola σ simplicitate rusticitatis errantem , nequaquam usque adflnem deviare Dominus a tramite recta Fidei permisisset. x x x I. Ac tum secundo refert praemissum Abbatem Serapionem , nouRςμΠην potitisse deinceps pariter fervere in suis ad Deum orationibus .
. . . a i n oratιone consueverat. Moseia desiso corde sentiret. Unde facis' tu inest, ut in amarasmos fetus crebrosique singultus repente frorum Pens , in terramque prostratus , cum uulatu validusimo proclamarer rae ea me mi rum i tulerunt a me Deum meum : ct quem nunc teneam non habeo, vel quem adorem , aut 3nterpellem jam nescio. Unde jam eruitur nullatenus reputari pro haeresi posse opinionem , quam sectabatur optimus ille senex, & per quam tam simpliciter simul ac tam pie cum Deo conversabatur: habet enim haeresis omnis erum aliquid & intraetabile. pervicax & sacrilegum , quod uti que non erat in moribus , sive senis huius Serapionis , sive caeterorum Monachorum Omnium, quos Audius in erroris sui partes
xxxii. Sed nςque nisi gratis afferri potest haec alit horitas Cassiani ad
Contendio amovendam ab errore Anthropomorphitarum notam haereseos.
. . . N in quomodo potuit non reputari haerciis , Cassiano Abbatis Seis
exemisse rapιoms tam gravis error , ut ipse arbitrabatur , nequissimorum da ΣῶΣά. 'ηνεπε m cistiditate conceytus , & propter quem rursiis arbitrabatur
tin. illum labores , quos per quinquaginta annos in eremo exegerat, casu non solis in penitua perissi e , sed etiam perpetua mortis incurrisse di O ... . , ' cr men Q modo etiam non habuit Cassianus pro haeretica opianionem , de qua interrogatus ab ipso Abbas Isaac respondet, illam aliud nihil esse , nisi illusionem natam ex consuetudine erroris illius, quo daemones hominum figura compositos Ethnici excolebant. Hi ne siquidem Anthropomorphitae nunc quoque iliame. -- incomprehen ιlem atque in abilem vera Numinis Mayestatem sub Q ε. eircumscriptione alicujus a mant originis adorandam , nihil se tonere credentes, sipropositam non habuerant imaginem quamdam , quam in supplicatione positi Iugiter interpellent , eamque cireumferant mente , ας fra o Γι teneanι semper Uxam. Tum pergit apud Cassianum
455쪽
sitia iter Anthropomorphitarum , s c.
ibidem Abbas Isaae , & adversus crrorem illum dirigit sentena iam Pauli dicentis , ad ROP. I. 13. Et mutaverunt gloriam in- eorruptibitis Dei in stadiiudinem imaginis corruptibilis hominis 3 si. militer & hane alteram Iere iniae a. II. sive Dei potius per Ieremiam arguentis Populum ilium his verbis : Popalus meus mutavit gloriam suam in iduum. Ac tandem opinionem , de qua sermo est, Anthropomorphitarum nors soliviai expresse haeresim vocat, sed insuper dicit quod illam si quis fuerit catholicis dogmatibas insitu rus , ut gentilem blia 'hemiam detestasPur. De caetero licet tinctitas ac simplicitas morum impediisset, Xχxio quominus Abbas Serapio & ipsi similes , haerctici haberentur , non tamen ut iam non semel responsum est , id impedimentosuisset , quin est a vera haeresis opinio , cui sine pertinacia haere es ea ii, haerebant. Neque de caetero tacendum cst suam Audianis serastionis siniribus generatim non .lcsuisse in errore isto defendendo contii Ri maciam, ut vel maxime patet ex hoc , quod pertinaciter obstite- .. runt Theophilo Praesuli Alexandrino , qui per suas literas Pasto- ,.ι ii .is. rates quae repemuntur tom. 3. Bibl. VC. PP. in hoc incumbebat , ut ipsos & a praemisso errore, S ab alio de Paschate celebrando His. e. juxta consuetudinem Jaulaeor una , spreto Sacro Sancti Cone illi Nicaeni super hae re Decreto, dimoveret. Aderant haud dubie Nalii multi Praesules Catholici, qui in eadem erant sollicitudine; vertim Audiani isti sollicitudini resistebant , & ita fiebant haererici , postqu1m schisenatice cvasissent. Quin etiam addendum est quod ad annum Christi 3 I. a Baronio resertur ex Theodoreto, Audianos , quorum pietatem Epiphanius laudabat , postmoduni piessin os evasisse , & errores priores multis figmentis ibidem telat is impiissi in E conspurcasse. Quare tandem contigit, ut erran- ας perinde ac errores fuerint inexcusabiliter haeretici. Et jam, quidem satis de materiis istis pro stabilienda suinina Divina sinis 2 licitat c tractatum ac disputatum est..
456쪽
a s Di putatio quinta , Art. I.
H.S C disputatio quatuor articulis absolvetur. In primo elu culabitur quae & quanta sit Immutabilitas , quae comitatur naturam Divina in in se spectatam e in se nis expone tur quanta sit Immutabilitas, quae pertinet ad affectus Divinos rin tertio agetur de Immutabilitate, quae spectat ad actiones Dei immanentcs, sive internas : & in quarto de illa ipsa Immutabilitate tractabitur, quatenus manet Integra in actionibus Dei transeuntibus , sive externiS.
ua ct quanta sit Immutabilitas, qηa comitatur naturam Divinam
T OTANDUΜ primo immutabilitatem Divinam, quae post-n .H: modum demon trabitur, osse illam proprietatem, per quam omn;ndi 8e Deus ita immobiliter est una quaeda in res , ut evadere nunquamisistabiseis' - alia res, & rursus per quam est una res ita stabiliter uno modo se habens, ut nusquam valeat alio sc habere. Ex hoc quippe uno alteroque titulo prodit generatim notio immutabilitatis absolutissimae , qua creaturae omnes , etiamque spirituales, seu iatrantur : quatenus vel in rebus suis incremento & decremento obnoxiis . vel in rerum suarum modis vices statuum varias subeuntibus mutationem momentis singulis multiplicem patiuntur. Tum vero sub istis duobus titulis sitiat alii multi comprehens, unde Theologi accipere & probare solent absolutam immutabilitatem Divinam ; uti quando probant Deum immutabilem esse ratione essentiae , ratione existentiae,& ratione modi in existendo, ratione etiam quantitatis, qualitatis, loci & temporis. Dissiligod by COOse
457쪽
ssua quanta sit immutabilitas , sc. 42 p
Quae omnia mihi visa suerunt in elariorem seriem posse ordi. nari , si aliquos ex illis titulis comprehenderem sub intinitate Di - Morao in. vina, de qua acturus suin in disputatione sequente. Sic enina
apud mei net ipsum cogitavi Deum .immutabilem esse, quia siti - enumerautum.
plex est , R ideo mihi, postquam de simplicitate Dei actum est , Ibis. I
de immutabilitate agendum fuit. Tum quia immutabilis est , infi- tur. nitus est; quia omnis mutatio fit inter icrminos, quos infinitas exiscludit, ideoque nullos sive loci,sive temporis,sive potentiae terminos patitur,& ita Deus,quia infinitus est, immensus est, aeternus est. omnipotens est. Quae attributa quidem ad integrandam Divinam immutabilitatem spectant , sed immediatius oriuntur ex infinitate, quam immutabilitas secum habet conj tinctissimam. Praete rea spectant magis attributa illa ad externam Dei immutabilitatem, quam ad internam, quae propterea seorsim Sc prius hic tractanda fuit. Et haec quidem ratio est ordinis instituti , sed quem Scriptores pro arbitrio variant; nec arguuntur, quia praecipuum momentum ponitur in ratiociniis de re , quae vel ante , vel post tractabitur, afferendis. v Notandum Iecunia rerum omnium essenti is commune eongeniis tumque esse , quod nullius subjaceant mutationis , aut cliam mutabilitatis discrimini, juxta vulgare phi Iosophicnm effatum : 'ssentiae te. 'senisa non mutamur. Neque vero in dubium verti potest ista essentiarum conditio, quatenus essentia complectitur haec & illa mutabiles. attributa, quae constituunt rem , cissus est essentia. Quare si ex illis attributis aliquod detraheretur, vel illis aliud adderetur, jam non esset essentia ejusdem rei, quae utique non potcst per ca-dem , & per non eadem attributa constitur, ad eundem modum , quo non potest numerus aliquis manere idem , si non ipsi servantur unitates omnes , ex quibus prodiit. Hinc ternarius, si unitatis unius fiat detractio , labitur in binarium; si additio. in quaternarium surgit; bc ita de caeteris, quos eapropter in indivisibili , sive quod idem est, in immutabili esse positos mani sentum est. Uerum sicut haec numerorum immutabilitas tota est in notio. IV. . nibus arithmeticis , ita omnium generatim essentiarum immutabilitas tota planὸ consistit in considerationibus metaphysicis , t 1 noti est. juxta quasillae dicuntur immutabiles relative ad statum abstractum, in quo concipiuntur sic immutabiles, & ab aeterno quidem rein . immutabiles , licet ab aeterno nihil physicae entitatis , ac proinde suoque nihil physicae immutabilitatis habuerint. Quin etiam
458쪽
habet nexumoni rino Mineesrietum re sitaexrstentia.
4 3 o m putatio quinta , Art. I.
s eκ statu abstracto in concretum per creationem devenerint , nihil immutabilitatis in isto habent, quia nihil creatum est immutabile; imo non tam mutabile per reditum ad non csse, qua in. per exitum a non esse mutatum suerit. At omnino alia est longeque potior essentiae Divinae immutabilitas , de qua hic agitur; haec siquidem non est immutabilitas essentiae, quae se habeat ad instar rei possibilis ac mere considerabilis in abstracto ; sed ad instar rei actuali simie existentis, de quae semper fuerit in statu physico& concreto , licet possit nactivillam de caetero considerare in statu quo bira possibili & abstracto, in quo non it Ii sicut de caeteris conveniret, nisi immutabilitas incinia physica, de qua, ut jam semel dixi, non agi riir. Agitur itaque hic de natura Divina in statu actualissi ino , quem semper obtinuit , considerata , & de illa sic spectata investigatur qualem ac quantam immutabilitatem obtincat, nempe physicam , & oppostam physicae mutabilitati rerum omnium caeterarum , quae ad existendi statum hactenus pervenerunt , vel pervenient ali quan d Q. Notandum tertio existentiam, quam essentia Divina secum necessario inseri ae pertrahit, ad discrimen ab essent 1is caeteris. quae cum suis respectivis existentiis nexum non habent, nisi contingentem , esse veluti basim persectionum generatim ac specia tim omnium, quas Divina natura complectitur, & ideo, ut .ita loquar, tau Deo magis essentialem , quam perfectiones cateras, quae sicut illam praesupponunt & illi inlistunt , sic illa sublat, ruerent. ina propter potissima immutabilitas Dei ad illius reserenda est existentiam 3 quae videlicet aboleri & in nihilum abi re nulla vi possit: sicuti post in odii ira immutabilitas adaequata resertur ad omnes de singulas perfectiones Divinas , di rursus ad omnes illarum status , gradus & modos, qui videlicet nec d cperire, nec rcstaurari, nec augeri, nec minui , nec in melius aut pejus verti, nec tandem variari utcunque possint. Praeterea vero existentia Divina vita est, eaque omnium vitarum perfectissima, si quidem entis , quod est persecti me intelligens, & ideo pet- festissime vivens. Hinc quia ruina vitae , mors est , & securitas vitae immortalitas est, Deus qui vitam agit securissim ain & ab interitu omni tutissimam, immortalis est. Neque tamen immutabilis esset, nἰsi singularem haberet ina mortalitatem , qualem non habet anima rationalis , quae licet sit
immortalis, non est tamen immutabilis, & ideo non estim imi-Disitigod by COOste
459쪽
ssua quanta sit immutabilitas , F e. 4 3 t
rabilis, quia non est verὸ immortalis r omnis quippe mutatio 'μ 'mors quaeda in est ; anima vero obnoxia est mutationibus multis. Divinam Audiendus hae in re occurrit Augustinus exponens Apostolicam pox xv illam sententiam de Deo latam : Qui solus habet immorealitatem rse itaque illam exponit Aug. lib. I. de Trin. c. I. Non diceret Apostolus , SOL Us HAa ST, nisi quia vera immortatitas , incommutabititas est, quam nulla potest habere creatura , quoniam δε- Aus est Creatoris. Igitur perinde esset agere hic de immortalitate, ae de immu- v III. tabilitate Divina , quoniam utraque res una est. Sed quia non inisse ι ,.'
aequἡ absolute omnis mutatio pro inorte , ac omnis mors pro est ipsa Di.
mutatione accipitur, idcirco convenientius est stabilire immuta bilitatem Divinam ; quatenus magis manifestum est involvi sub absolM illa immortalitatem , quae attendi non solet , nisi tanquam aliquod immutabilitatis genus : licet , ut dixi ex Augustino , immortalitas , si vera est, qualis Divina est , immutabilitati omnimodae undique coaequetur. Quod obiter notatum esse volui , ut intelligavit eadem ratiocinia, quae asserentur ad demonstrandain immutabilitatem summam Divinam , paris esse roboris , imo unius, pro stabilienda Divina immortalitate, quae si verὰ accipitur, est illa ipla su mina immutabilitas.
genere entis , in omni entis ιu , gradu ae modo intelligibili qua omnia concArrxnt ad distinctilis declarandum summa Divina immutabilitatis immobilissimum satum. Et .haec quidem assertio de Fide est, ob evidentia multa Sacrae I x. Scripturae loca, quae illam invidie firmant. Legitur enim in libro Ad eniores Numerorum c. 23. I9. Non est Deus quasi homo, ut mentiatur . necnt Filius hominis , ut mutetur. Et apud Psalmistam , Psal. IOIἰ 27. Et sicut opertorium mutabis eos ct mutabuntur r in aurem idem ipse es, x' anni tui non deficient. Et in prophetia Malachiae c. 3. 6. Ego enim Dominus, est non mutor. Et in Epistola Catholica Iacobi Apostoli, C. I. II. omne datum optimum , cst omne donam perfectum , desursum est, defendens a Patre inminum, apud quem non es transmutatio, ' εnec vicissitu is obumbratio , sive, ut Augustinus loquitur in loco proximε citato , nec momenti obambratio. ianae dc similiae, quae ta-
460쪽
43 et Ditputatio quinta , Art. I.
ceo, loca fidem expressam faciunt i quare superest tentare quantum valeat ratio naturalis ad demonstrationem ejusdem immutabilitatis Divinae , quam decet esse Fide si inui de ratione pariter stabilitam. X. Probatur primo. Si Deus est quid summe unum , est sumine im- . . , - mutabilis: sed Deus est quid sum iuE unum : igitur est suin me im- cessita, se mutabilis. Minor est inanifesta ex iis , quae fuse dicta , de eximidia it i. o.. dςmonstrata fuerunt per totam ili sputationem praecedentein desumma Divina si inplicitate. Quid cnim est summa simplicitas, iri si summa ainitas, quae perinde ac illa omnem a se procul abigit realis cujusvis multitudinis, quantulacunque possi intelligi , notionem 3 Quod simplex est , sine pluribus est; quod autem sine pluribus est, unum est: quod itaque simplex est, unum est:& sic Deus ob quam causam est summε simplex, Ob ipsam est summe
unus : unus , inquam , non illa unitate, quae Deorum pluralitati obversatur , & de qua egimus suo loco adversus Gentiles; sed hi nitate ista opposita multitudini partium , unde fieret in Deo tabes compositionis , & enasceretur occasio solutionis , quae esset corruptiva quaedam Divinitatis mutatio. Atque haee est unitas,
ad quam Origenes extendit illud , quod per Prophetam dicitur to, . . Israel, Domin Deut noster, Deus unus est: Itaque juxta
Origenem, per verba illa .Hom. uni c. super c.I. Ac a. Reg. Deus unus es, Deus non tantum numero unus designatuir , qui utique spra omnem numerum esse credendus est; sedρer hoe magis diei unus intelligendus estis quod num uam asemeti o alter e citur, hoc est, nunquam mutatur, nunquam in aliud vertitur : ac deinde sic pergit; Immutabilis ergo est Deus ct per hoc unus dicitur, id est , res omnino una, omnis multitudinis componentis expers , Omnem particionem refugiens., i Venio jam ad probationem majoris , mae sic habet: Si Deus Quim bene est quid summὸ unum, est sentinὸ immutabilis ; sic itaque proba..ἡ ωHis. tur.Id quod summe unum est nec augeri potest, nec minui; nec coris illa unitale rumpi potest , nec alterari ; nec tandem potest quocunque alio v bi' exeouitabili modo ullatenus variari. Igitur si Dei is est quid sum-
ista illinis. me unum , est etiam summe immutabilis.' Atque ut in hac consequentia, quae nimis evidens est, non haereatur, antecedens sic demonstrabitur : quatenus licet unitas ad unitatem accederet, non
illam tamen augeret, uti neque ipsa augeretur per adventitium . utriusque consortium ex quo equidem binarius surgeret numerus, sed neutra unitas is numerus esset; non itaque potest augeri unitas. Rursus nec potest minui, quia nihil est unitare minus. Postmodum