장음표시 사용
261쪽
go. Qui absoluti sunt ab Episcopo proptex impedimentum temporale , tenentur, sublato impedimento praesentare se Summo Pontifiei,sdque poenitenti iniungendum est excipe tamen clericos collegialiter viventes , filios impuberes, religiososi ossiciales Principum ibid.
8 I. Impedimentum legitimum habens non accedendi ad Papam, non .potest ab Episcopo absolui, quoties potest adire legatum , vel alium
facultatem Pavalem habentem circa excommu- nicationem ibid.num. I 8.
22. Episcopus potest absoluere sibi subditos ab excommunicatione contracta ob quamlibet percussionem , modo delictum sit occultum ac non solum per se, verum etiam per alium absoluere potest ab huiusmodi excommunicatione. ibiQuum. I9.θμ 9.η-.2o. 83. Vicarius generalis non potest in impedimentis matrimoni,dispensandi potestatem aliis delegare , imo neque potest per se ipsum , nisi speciale priuilegium habeat ibid.uum. 2I. 8 . Clericus qui se ipsum percussit, dum abs lutionem obtinere intendit, debet eam satisfactionem exhibere, quam Superior exhib dam
iudicauerit, cum iuramento non amplius relabendi ibid.num. 23.
8s. Quando perpussus , vel occisus fuit religiosus, satisfactio praestanda est Superiori illius religionis, in qua vitam degit , vel degebat relis ossis. ibid. num. 24. .
262쪽
Excommunicatis sntra cogentes'minam is religionem,aut eas retrahentes
8ς Cogere, idem est ac per vita vel metum
grauem iniuste inducere. Quare metu leui co gens foeminam ad religionem , non incurrit ex communicationem, neque qui metum iuste in cutit, aut precibus importunis siue minis utitur, aut suadet foeminae ingredi religionem incusso metu priuationis alicuius boni, ad quod foemina alias non habebat ius. -.Lμι- --α. 37. Non solum eogens ad ingrediendum monasterium,verum etiam cogens ad suseipiendum habitum, vel ad emittendam professionem , t queo excommunicationi suspenditur essecus dicendum de cogente foeminam ad emittendurn votum ingrediendi religionem, hic enim non subiacet excommunicationi. tom.I.fl.6O um.6.88. cogens foeminam agangrediendum retiagionem , non incurrit excommunicationem statim praestita actione coactivaci sed requiritur actualis ingressus,vel susceptio habitus,aut pro sessio ibid.m ma Dan auxilium, consilium fauorem in ingressu monasteris, vel susceptionis habitus , vel professionis alicuius foeminae ad hoc coactae, ex- conamunicationem incurrit. Item de consensum, vel
263쪽
vel auctoritatem praebens in pressatis actionibus non tamen aspiciens obiter seminam inuoluntarie ingredientem ibid. uum. 9. θ eqq. 'o Consilium, auxilium, vel fauorem praebens dum scae mina inuoluntari monasterium ingreditur , non ligatur excommunicationes, nondum
'Ι. Reges, vel Imperator non ligantur ex communicatione cogendo sceminam ad in Hessum in monasteria , aut aliam actionem hic vetitam faciendo, itixta probabilem nonnullorum sentcntiatri , quia Summus Pontifex dum intendit hos ligare, solet exprimere ibi num. I . 92. Cogens virum ad religionem,non incurrit excommunicationem, quia Tridentinum loquitur solum de cogentibus foeminas tom. I fol. 6 7.
93. Retrahens foeminam solis precibus a religione, non incurrit excommunicationem Iecus dicendum sit dolo retrahat, aut alia astutia ibid.
9 . Omnes, singuli iniuste impedientes Reminam, ne religionem assumar, seu professionem emittat, excommunicationem huius decreti contrabunt ιbi .num. 8. Hum. Vide v. Decalogus.
M phyleusis est contractus quo quis traditi rem suam immobilem alteri quoad dominium
264쪽
nium utiles, sub certa pensione reali soluenda in recognitionem domini dirccti. mphyleusis
alia est perpetua, alia temporalis , alia Ecclesiastica, alia communis siue profana latia noua,v pote quae primo instituituri alia est vetus lantiqua calia denique est haereditari, quae concedi solet pro omnibus' eredibus, quamuis extra deis;alia vero familiaris, quae conceditur solum pro iis qui sunt de familia timet setis 2 .num. I.
1. Te udum a fide seu fidelitate sic dictum est
contractus quo quis tradit seudat aries, sue vasallo rem suam immobilem quoad dominium utile eum onere obsequii& seruiti personalis:&in hoc scilicet ratione pensionis distere fetidum ab emphyleusici nam quatenus pensio est personalis, id est , consistens in obsequio personali,dicitur Dudum quatenus vero pensio est realis, id est consistens in pecunia, vel frumento , vel aliare simili, dicitur emphyleusis ibι . num. 2.3. Ius commune has praescribit conditiones ad
contractum emphyleuticum;nimirum ut contractus emphyleuticus celebretur per scripturam, nisi aliter receptum sit alicubi per contrariam consuetudinem Dut contractus fiat de rebus immobilibus, frugiferis, solo adhaerentibus, V. g.agris, domibus, pratis,&c. ut bona quae subiiciuntur emphyleusi , non sint bona Ecclesiadi vi dominium directum perseuere apud priorem
dominum , dominium vero utile transferatur in emphyleutam, ut quotannis ab emphyleuta soluatur certa pensio, seu Canon consistens in pecunia, vel in frucubus, alioqui cadit ab emphyleusi, icia tota re. nisi excusetur, eo quod purgauerit
265쪽
moram celeritate solutionis, aut nisi legitimἡ impeditus fuerit: nam legitime impedito non currit tempus. Si vero nesciuit rem eis emphyleuticam , restimendus est in integrum, etiamsi maior sies; quia par non est ut culpam subeat,qui' culpam non admisit. Excusabitur similiter emphyleuta a solutione pensionis, si res emphyte xica pereat sine culpa emphyleutae Imo expensae resarciendae sunt emphyleutar, modis sint expensae magni valoris, Memphyleuta non cadat propter suam culpam modo melioramenta non sint superflua,4 modo non fuerint facta a casu,seu a
causis naturalibus absque expensis emphyleutae. . Alia conditio ad contractum emphyleutiacum requisita est,ut emphyrcuta priuari possit reaccepta in emphyleusim,quoties res efficitur,otabiliter deterior ex culpa lata, vel leui emphyleutae. Denique requiritur, ut quamuis emphyleuta possit rem emphyleuticam modo non sieris Ecclesiae oppignorare,vel permutare,Vel hypothecare,vel donare, vel legare , vel tradere iasolutionem quoad ius quod ipse habet mon tamen possit rem emphyleuticam,& eius melioramenta per venditionem alteri tradere secundum
his utile quod ipse habet, aut locare ad decennium, seu tradere alteri in emphyleusim , seu li--bellum absque consensu domini directi, saltem nplicito, praesumpto, vel non admonito domino directo, num ipse velit eodem pretio eme
s. Quando res emphyleutica transit ad alium
emphyleutam per venditionem, vel donationem, vel permutationem , vel locationem decennalem, soluendum est a secundo emphyleuta laudii tum,
266쪽
mium, seu quinquagesima pars domino directo propter inuestituram , seu laborem quem dominus directus subit in uestiendo,seu mittendo nouum emphyleutam in possessionem ibid.nume-
6. Ad contractum seudi quatuor conditiones xequiruntur scilicet ut dominium directum perseueret apud priorem dominum dominium vero utile transferatur in vasallum obseud 4 constituatur super re immobili agro, pago , vrhe,&c ut vasallus non alienet nudum sine consensu domini directi ad quem pertinet investire, mittere in possessionem 4 alioquin vasallus cadit a seudo , quamuis alienando protestetur se alienare saluo, reseruato consensu domini direct nam protestatio est contraria facto tem. 2.
T. Quaeres , an bona Ecclesiastica possint tradi in emphyleusina,& in seudum, seu libellum, aut alia ratione alienaria Respondetur, bona Ecclesiae mobilia & pretiosa quae seruando seruari non possitnt, posse absque alia solemnitate vendi ab Episcopo, aut ab alio qui bonorum Ecclesia habeat administrationem Dat bona Ecclesiae immo bilia, vel etiam mobilia pretiosa , quae seruando seruari poilunt, noo possunt valide alienari, nisi adiit iusta causa a iure praescripta riualis est necessitas urgens , pietas , ut ad redimendos capti'-uos , utilitas euidens, incommoditas,ut quando res est maioris sumptus , vel incommodi, quam fructus reditus tom. IsoLIo 8.num. 3.
8. Valebitne alienatio bonorum Ecclesia facta a Praelato qui credebat subesse legitimam causam , sed re ipsa non erat legitim, valebit, quam
267쪽
quamuis postea comperiat non fuisse legitimam.
Ad validam autem alienationem bonorum mensae Episcopalis, aut Ecclesiae Cathedralis,vel Collegiatae immobilium requiritur unus tractatus, id est,disculsio, quae fit allatis rationibus pro& contra, utrum expediat huiusmodi bona alienare, iost tractatum requiritur consensus expressus maioris partis Capituli eorum scilicet qui sunt praesentes Praeterea requiritur subscriptio in casibus, in quibus ius subscriptionem prinscribit in consensus Superioris, Episcopi videlicet respectu clericorum, monasteriorum non exemptorum , respectu vero exemptorum sufficit consensus maioris partis Capituli, illius qui pleno iure est superior. Denique ut huiusmodi alienatio sit licita iure antiquo , requiritur facultas seu consensus Sedis Apostolicae, qui censetur praesumitur intercessisse ex lapsu triginta vel quadraginta annorum. Et sine praescripta solemnitate contractus alienationis bonorum Ecclesiae celebratus .est inualidus,& res accepta sine praedicta solemnitate restituenda est, etiam cum fructibus loco pio, ad quem ante aIienationem pertinebat ut constat ex Extrauag. Ambitio Pauli II teneturque emptor si mala fide emit, ad damnorum restitutionem,cum censeatur iniusta causa illorum tom. IsoLIO . num. I fol. IOS J.uum. 3.Θ seqq. item fol. Io46.
Alienantes vero bona Ecclesiae, vel locorum tuorum sine praedicta solemnitate, si fuerint Epicopi,vel Abbates , incurrunt interdictum ab ingressu Ecclesiae in si per sex menses permanserint in interdicto iis elapsis remanent suspensi a regi
268쪽
regimine Madministrarione Ecclesiae,vel monasteri cui praesunt in temporalibusi spiritualibus. Quod si vel in inferiores Episcopis, vel Abbatibus , priuantur ipso facto absque alia declaratione beneficio,vel officio, cuius bona pra
sumpserint alienare tom. I fol. Io s. num. I. is fol. IOS 7.num. IaPraeterea incurrunt excommunicationem non
soliti ipsi alienantes, verum etiam recipientes, modo secuta tit actualis traditio, seu alienatio, Vt patet ex praefata Extrauag. Ambitiosa Pauli II.
Εx his colligitur non posse sine praedicta se .
Iemnitate incidi arbores solo adhaerentes, siue fructiferae sint, siue etiam infructiferae , cum haec pretiosa bona reputentur, secus de vino,oleo, frumento , c. cum haec non censeantur pretiosa, quae seruando seruari possint. Haec doctrina militat quoque pro permutatione bonorum Ecclesiae facta absque praedicta solemnitate , etiamsi facta sit inter Ecclesias. Item militat adhuc pro bonis Confraternitatis, vel Collegi j, vel Congregationis, vel Hospitalis, aut Oratori erecti& fundati auctoritate Episcopi is pro bonis . .
Commendatum,aut Iurispationatus Ecclesiastici. Nomine autem bonorum intellige etiam bona incorporalia,id est, iura, actiones, Teruitutes,
Io. Sicut autem bona Ecclesiae immobilia, pretiosa alienari non possunt absque praedicta solemnitate, ita neque tradi possunt in pignus, vel hypothecam, nam aistus quo res traditur in pignus, vel hypothecam , venit etiam nominς Munationis. m.Is ossi a--α II. Sed
269쪽
II. Sed petes , an beneficiarius , aut praelatus possit repudiare legatum, vel haereditatem E clesiae relictam, non seruata hac solemnitateΘPotest,quia per hanc repudiationem , seu renuntiationem haereditatis nondum acceptatae, non dicitur praecise alienare bona Ecclesiae leccat tamen contra iustitiam repudiando, cum ex officio teneatur consulere bono Ecclesiet. Mn. I sel. IOI3.
Vide, Assecuratis. T. Fideiussio, quae significat fidem suam alteri inbere ac dare, est contractus, quo quis in se suscipit obligationem asterius , promittens sub fide sua illius adimpletionem , seque in illius defe-ἀum obligans. hinc fit ut fidei utar non teneatur ad plura, vel ad maiora,quam teneatur principalis debitor pro quo iubet, cuius personam gerit,& tenetur in illius de istum, etiam ante iudicis sententiam lom. 2.flas I .num. I. isset. 8 2.1. Fideiutar qui se tantum obligauerat ad aliquod tempus,eX.gr. ad annum, remanet liber ab obligatione fideiussionis, postquam creditor pr rogauit terminum debitori pro quo fideiusserat. Idem dicendum si ille ad quem exhibendum, constituendum se obligauerat, condemnatus fuit de aliquo crimine, aut fugit ibid.num. 8.ω9. 3. Fidei usta qui pro reo morte digno fide iusist,plectendus non est capite, reo fugientes, quia non praesumitur eum voluisse se ad hanc poenam
obligare, imo nec potuit, cum non sit dominus vitae suae. m.1.fl. 8 3.num. Io,
270쪽
. Fideiussor potest agere contra debitorem, ut se ipsum liberet a fideiussione, in his casibus, quando debitor vergit ad inopiam, aut quando multo tempore fuit in mora soluendi post elapsum tenaris constitutum ad soluendu & quando fide iustar condemnatus fest ad persoluendam fideiussionem. Item debitor tenetur resarcire damna quae patitur fideiussor ob culpam debitoris non soluentis debito termino. ibid.num. H. 14. s. Duplex est fideiussio , iudicialis, priuata iudicialis fit in iudicio, ut quando quis fide iubet ad constituendum reum sub poena pecuniaria; quod si non praestet, tenetur poenam haere: priuata vero fideiussio est , quando quis se obligat in defectam principalis ad soluendum ibi .
6. Ille potest fidei ubere, qui habet bona ad satisfaciendat in defeetum principalis, modo habeat liberam illorum bonorum administrationem,qualem non habent pupilli, religiosi, pauperes. Λlulier nisi in aliquibus casibus fideiubete
i. Fides est virtus supernaturalis inclitranscii tellectum ad credendas res a Deo reuelatas propter ipsius auctoritatem. Fides est in intellectu tanquam in subiectes illius obiectum maxeriale sunt res a Deo reuelatae, formale vero est auctoritas diuinat Ecclesia autem dicitur regula in- fallibiliter proponens res fidei eredendas. Hinc collige magnam esse nostrae fidei certitudinem,